บทที่ 5: พันธสัญญาชายชาตรี

บรรยากาศยามค่ำคืนในบ้านไม้หลังเก่าดูอบอุ่น ได้ยินเสียงจิ้งหรีดเรไรดังมาจากไร่ข้าวโพดเซ็งแซ่ แสงไฟสีส้มสลัวดวงเล็กส่องกระทบฝาบ้านไม้ที่บิดเบี้ยว นัยนั่งอยู่บนเสื่อหน้าห้องลุงเป้ย สายตาเหลือบมองพื้นบ้านชั้นสองตำแหน่งที่ป้านวลนอนอยู่ด้วยความระแวง ความระทึกทำให้หัวใจของเขาเต้นโครมคราม
     ลุงเป้ยเดินออกมาจากมุมมืด แกนั่งลงตรงข้าม ในมือมีเหล้าดองยาขวดเล็กและจอกแก้วใบเก่า แกพยักหน้าให้นัยพลางรินเหล้าส่งให้ กลิ่นเหล้าฉุนกึกตัดกับกลิ่นสมุนไพรในอากาศ "ดื่มซะหนุ่ม... จะได้ใจนิ่งๆ" ลุงเป้ยกระซิบ เสียงทุ้มต่ำแกเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับสายลม
     นัยรับเหล้ามาดื่มรวดเดียวจนร้อนวาบ สายตาเขาชำเลืองไปที่ประตูห้องนอนของลุงเป้ยที่เปิดแง้มไว้ เห็นเงาของนวลหล้าที่กำลังจัดเตรียมที่นอนอยู่ข้างใน แสงไฟสะท้อนให้เห็นร่างบางในชุดผ้าถุงกระโจมอกสั้นเต่อดูหมิ่นเหม่ "ผม... ผมขอโทษเรื่องเมื่อเย็น" นัยเริ่มบทสนทนาด้วยเสียงกระซิบ
     ลุงเป้ยแสยะยิ้ม แววตาแกวาววับในความสลัว "ข้าบอกแล้วไงว่าข้าไม่ถือ... นวลหล้ามันเป็นคนพิเศษ และข้าก็เห็นว่าเอ็งคือคนที่จะมาดูแลมันได้" นัยนิ่งไป ความหมายของคำว่า "คนดูแล" ของลุงเป้ยมันชัดเจนจนไม่ต้องแปล ลุงเป้ยไม่ได้ต้องการแค่ลูกเขย แต่มันคือการหาหุ้นส่วนในกิจกามที่แกสร้างขึ้น
     "ป้านวล... แกจะรู้ไหมครับ" นัยถามด้วยความกังวล "เมียข้ามันเจ็บออดๆ แอดๆ มานาน... หูก็ไม่ดี ตาฟางไปตามประสา" ลุงเป้ยพูดพลางละสายตาไปมองข้างบน "ขอแค่เอ็งอย่าส่งเสียงดังจนฝาบ้านสะเทือน เขาก็ไม่มีทางรู้หรอกว่าข้างล่างนี้... ข้ากับเอ็งกำลังแบ่งของอร่อยกันกิน"
     นัยถามเข้าประเด็น "ลุงต้องการอะไรจากผมกันแน่" ลุงเป้ยวางจอกเหล้าลงช้าๆ "ข้าต้องการคนมาช่วยดูแลไร่... และดูแลนวลหล้าในยามที่ข้าแก่ตัวลง แต่มีข้อแม้เดียว... คือข้าต้องมีสิทธิ์ในตัวมันเหมือนเดิม และเอ็งต้องยินยอมให้ข้าร่วมวงได้ทุกเมื่อที่ข้าต้องการ"
     นัยลอบกลืนน้ำลาย เขาหันไปมองในห้องนอน เห็นนวลหล้านั่งคุกเข่ารออยู่บนฟูก สายตาของเธอเต็มไปด้วยความเสน่หา นัยรู้ดีว่าถ้าเขาพยักหน้ารับ ชีวิตเขาจะเปลี่ยนไปตลอดกาล "ตกลงครับลุง..." นัยกระซิบตอบ ลุงเป้ยตบไหล่นัยเบาๆ "ดีมาก... งั้นเอ็งเข้าไปหามันก่อนไป ทำตัวให้เงียบที่สุดล่ะ อย่าให้แม่มันตื่นขึ้นมาเห็นลูกเขยกำลังเย็ดลูกสาวต่อหน้าพ่อตาล่ะกัน"
     นัยก้าวเท้าข้ามธรณีประตูห้องนอนเข้าไปอย่างแผ่วเบา กลิ่นแป้งร่ำผสมกับกลิ่นอายไม้เก่าอบอวลอยู่ในพื้นที่แคบๆ นวลหล้านั่งพับเพียบอยู่บนฟูกในชุดผ้าถุงกระโจมอกที่รัดรึงจนเห็นร่องนมขาวผ่อง แววตาของเธอวาววับ และที่ทำให้หัวใจนัยแทบหยุดเต้นคือ ลุงเป้ยที่เดินตามหลังเขาเข้ามาติดๆ แล้วจัดการลงกลอนประตูไม้ดัง คลิก เบาๆ
     "นวล... พี่เขาตกลงแล้วนะ" ลุงเป้ยกระซิบพลางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้หัวเตียง นวลหล้าคลานเข่าเข้ามาหาเขาช้าๆ ท่วงท่าการคลานทำให้กระโจมอกหมิ่นเหม่ นัยยืนเกร็งเมื่อเห็นนวลหล้ามาหยุดตรงหน้า เธอใช้มือเรียวเล็กปลดกระดุมกางเกงของเขาออกอย่างแผ่วเบา สายตาของเธอช้อนขึ้นมองนัย สลับกับเหลือบมองเพดานด้านบน
     "พี่นัย... เบาๆ นะจ๊ะ เดี๋ยวแม่จะตื่น" นวลหล้าก้มลงใช้ริมฝีปากอุ่นอ้าอมควยแข็งๆ ของเขาทันที
     "อื้มมม..." นัยเผลอครางเบาๆ จนต้องรีบเอามืออุดปากตัวเองไว้ สายตาเขาจ้องมองศีรษะของนวลหล้าที่ขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ โดยมีสายตาของลุงเป้ยจ้องเขม็งอยู่ที่ปากลูกสาวไม่วางตา "เออ... ดูสิ ควยหนุ่มๆ มันช่างรับกับปากเอ็งดีจริงนวล" ลุงเป้ยพึมพำพลางเอื้อมมือไปลูบหัวลูกสาว นวลหล้าเร่งจังหวะลิ้นให้เร็วขึ้น มืออีกข้างเอื้อมไปกุมไข่ของนัยไว้แล้วคลึงเบาๆ ในขณะที่ลุงเป้ยก็เริ่มขยับมือลงไปกุมลำควยของตัวเองใต้กางเกงขาก๊วยตามไปด้วย
     "พอแล้วนวล... ให้พี่เขาเย็ดเข้าไปเถอะ ข้าอยากเห็นหีเอ็งรับควยหนุ่มๆ บ้าง" ลุงเป้ยสั่งเสียงพร่า
     นวลหล้าถอนปากออกช้าๆ ลำควยฉ่ำไปด้วยน้ำลาย เธอคลานไปนอนหงายบนฟูก แยกขาออกกว้างจนเห็นร่องหีที่เปียกชื้น นัยไม่รอช้า เขาคลานเข้าไปแทรกอยู่หว่างขาขาวๆ ของเธอ โดยมีลุงเป้ยลุกลงจากเก้าอี้มานั่งยองๆ อยู่ข้างนวลหล้า เตรียมพร้อมจะดูละครสด ที่แกเป็นคนเขียนบทเอง

ในห้องนอนที่สลัว นัยคลานคร่อมร่างของนวลหล้า กลิ่นสาบสาวผสมกับกลิ่นแป้งอ่อนๆติดอยู่บนฟูกทำให้เขามึนเมา นวลหล้าใช้ขาเรียวเกี่ยวรอบเอวเขาไว้แน่น ลุงเป้ยขยับเข้ามานั่งชิดขอบฟูก มือหนาของแกเอื้อมมาแหวกกลีบเนื้อสีแดงระเรื่อของลูกสาวออกกว้าง เพื่อเปิดทางให้ลำควยแข็งขึงของนัยจ่อเข้าหาพิกัดได้ถนัด นัยกดสะโพกแทรกควยเข้าไปช้าๆ
     สวบ! "อึ๊ก..." นวลหล้าสะดุ้งสุดตัว เธอรีบคว้าแขนของนัยมากัดไว้เพื่อกลั้นเสียงคราง ลุงเป้ยใช้มือหยาบกร้านช่วยประคองสะโพกของนวลหล้าให้แอ่นรับจังหวะของนัย "อัดเข้าไปหนุ่ม... ดูสิ มันตอดควยเอ็งแน่นกว่าตอนรับของข้าอีกนะเนี่ย" นัยเริ่มขยับเอว กระแทกกระทั้นอย่างระมัดระวังไม่ให้เกิดเสียงดัง ทุกครั้งที่เขากดลงไปมิดลำ ลุงเป้ยจะใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงเค้นไปที่เม็ดเสียวของลูกสาวไปพร้อมๆ กัน
     นวลหล้าบิดกายเร่าอยู่ใต้ร่างของชายสองคน เธอได้รับสัมผัสจากควยอุ่นๆของนัยข้างใน และได้รับสัมผัสจากมือที่คุ้นเคยของพ่ออยู่ข้างนอก นัยเร่งจังหวะเร็วขึ้น เต้านมอวบของนวลหล้ากระเพื่อมไหว ลุงเป้ยโน้มหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอของลูกสาวในขณะที่นัยกำลังซอยควยอย่างหนักหน่วง "อย่าเพิ่งแตกข้างใน... ข้าอยากเห็นน้ำเอ็งไหลอาบรูนวลมัน" ลุงเป้ยกระซิบสั่ง
     นัยถอนลำควยออกมาในจังหวะสุดท้าย น้ำกามสีขาวขุ่นพุ่งอาบชโลมเนินหีของนวลหล้า ลุงเป้ยใช้นิ้วปาดน้ำกามของเขาแล้วป้ายเข้าไปในร่องหีของลูกสาวซ้ำๆ ราวกับจะคลุกเคล้าเชื้อพันธุ์ นวลหล้านอนหอบสั่นสะท้านมองดูชายสองคนที่กำลังจัดการร่างกายของเธอ
     พายุกามดำเนินต่อ ลุงเป้ยถอดกางเกงออกเผยให้เห็นลำควยสีดำทมึนแข็งปั๋ง "หนุ่ม... มานี่ มาช่วยข้าหน่อย" นัยขยับไปนั่งที่หัวนอน ประคองใบหน้านวลหล้าขึ้นมาประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม ในขณะที่ลุงเป้ยคลานเข้าแทรกกลางหว่างขาของนวลหล้า ลุงเป้ยจับขาขาวโพลนของลูกสาวแหกออกกว้างแล้วกดพรวดเดียวมิดลำ สวบ! "อื้ออออ!" นวลหล้าครางลั่นในลำคอที่ถูกปิดปากไว้ด้วยจูบ
     ลุงเป้ยเริ่มซอยเอวถี่ยิบ เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับๆๆๆ แข่งกับเสียงหัวใจเต้น นัยใช้มือทั้งสองข้างช่วยบีบเค้นเต้านมของนวลหล้า "เออ... อย่างนั้นแหละนวล รับเอาไว้น้ำควยไอ้หนุ่มกับน้ำควยพ่อ... ให้มันผสมกันอยู่ในท้องเอ็งนี่แหละ" ลุงเป้ยครางพลางก้มลงจูบไซ้ซอกคอลูกสาวสลับกับนัยที่ดูดเลียหัวนมของเธอ ในจังหวะสุดท้าย ลุงเป้ยกระแทกเน้นๆ จนร่างนวลหล้ากระดอนไปมา ไม่นานก็กระตุกแช่ควยค้างไว้มิดลำ ขมิบก้นปล่อยน้ำกามอุ่นพุ่งฉีดเข้าไปผสมกันในตัวลูกสาว

แสงอาทิตย์รำไรลอดผ่านร่องไม้ นัยลืมตาขึ้นมา ร่างเปลือยนุ่มนิ่มของนวลหล้านอนกอดเขาอยู่ ลุงเป้ยตื่นก่อนแล้ว แกนั่งสูบยาเส้นอย่างสบายอารมณ์ "ตื่นแล้วรึหนุ่ม... เดี๋ยวข้าจะพาไปดูอะไรดีๆที่บ่อน้ำ นวล... ตื่นไปหาข้าวหาน้ำให้ผัวเอ็งกินไป" นวลหล้ายันกายลุกขึ้นนั่งโดยไม่คิดจะหาผ้ามาปิดบัง เธอยิ้มยั่วยวนให้นัยพร้อมกับลูบไล้หน้าขาของเขาอย่างคุ้นเคย
      จากนั้นไม่นาน ทั้งสองเดินตามลุงเป้ยไปที่บ่อน้ำใต้ต้นก้ามปู ลุงเป้ยหันมาด้วยแววตาจริงจัง "เอ็งเห็นแล้วใช่ไหมว่าบ้านนี้มันอยู่กันยังไง ข้าจะยกนวลหล้าให้เอ็งแต่งงานบังหน้า เพื่อให้คนในหมู่บ้านไม่สงสัย... แต่ในบ้านหลังนี้ กฎเดิมยังต้องอยู่ เอ็งเย็ดได้ ข้าเย็ดได้ และบางที... เราอาจจะเย็ดพร้อมกันเหมือนเมื่อคืน"
     นัยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองนวลหล้าที่ยิ้มหวานอยุ่ไกล้ๆ เธอสวมเพียงเสื้อเชิ้ตของนัยที่ยาวคลุมต้นขา แววตาของเธอเต็มไปด้วยความต้องการที่ไร้ที่สิ้นสุด "ว่าไงหนุ่ม... จะรับข้อเสนอนี่ไหม?" นัยมองสบตานวลหล้าที่เดินมาหยุดข้างๆ เธอเอื้อมมือมาเกาะแขนเขาพลางเบียดหน้าอกนุ่มเข้าหาเขาอย่างออดอ้อน นัยพยักหน้าช้าๆ พลางคว้าเอวบางเข้ามาประชิดตัว "ผมตกลงครับพ่อ..."
     ลุงเป้ยหัวเราะร่า "ดี! งั้นเริ่มงานวันนี้เลย นวล... ก้มลงไปล้างหน้าให้ผัวใหม่เอ็งซิ พ่ออยากดูว่ามันจะตื่นรับแดดเช้าดีไหม" นวลหล้าย่อตัวลงคุกเข่าเบื้องหน้านัย จัดการปลดกางเกงของเขาออกอีกครั้งใต้ร่มเงาก้ามปู โดยมีลุงเป้ยยืนพิงต้นไม้มองดูอาณาจักรกามที่แกสร้างขึ้นมาได้สำเร็จ....

รับปากง่ายแบบนั้นเลยนะนัย อนาคตจะมาอยู่ที่แบบนี้จริงๆเหรอ

รับปากง่ายแบบนั้นเลยนะนัย อนาคตจะมาอยู่ที่แบบนี้จริงๆเหรอ

อย่างชอบ555 ถามว่าถ้าเจอแบบนี้เอามั้ย เอาแน่นอน

ได้เมียแบบไม่ตั้งใจมาก่อน

พล็อตเรื่องแปลก ใหม่ น่าติดตาม