เพลินเลยน้องเพลิน

รอตอนต่อไปมาเป็นปีแล้วครับ ^

คดีพลิกมาเป็นแบงก์ได้ไง 

ซัดหมดทุกคน

ซะงั้น

ขอบคุณที่นำมาให้อ่าน

เก็บหมดเลย

ตอนที่สาม น้องทิพย์


ลูกน้องหนุ่มเม็กซิกันประคองแอมแปร์ลงนอนบนเตียง มันจ้องขาอ่อนขาวกลืนน้ำลายเอื๊อกส่งท้ายอย่างอาลัยพลันสบสายตาอาฆาตของแอมแปร์ที่พยามรวบรวมสติเฮือกสุดท้ายถึงกับสะดุ้งโหยง แอมแปร์สูดหายใจหรี่ตาจิกเพ่งรังสีอำมหิตใส่เจ้าหนุ่มเม็กซิกันอย่างอาฆาตแค้นปากสบถสาปแช่งขมุบขมิบ

บิ๋มกำลังคึกคักแบบสุดๆแทบจะคนละคนกับที่ผมเคยรู้จักคบหาหูตาแพรวพราวนัวเนียกระแซะกอดหอมไม่เขินอายสายตาอยากรู้อยากเห็นของเจ้าอันเดรียสสักนิด ยัยแอมก็นอนอยู่บนที่นอนอีกทั้งคน

อารมณ์ของเธอเตลิดกระเจิดกระเจิงเกินห้ามใจควบคุมตัวเองไม่ได้พุ่งเข้ากอดจูบดูดดื่มรัวลิ้น ผมควักเจ้าราชาอสรพิษดำ 6 นิ้วฝังมุกลำเขื่องพร้อมใช้งานออกมาจากกางเกง บิ๋มทรุดตัวลงคุกเข่าประคองพวงอย่างทะนุถนอมเงยหน้าเล่นหูตาแพรวพราว เธอเขมือบกลืนหัวราชาอสรพิษดำอย่างไม่ยำเกรงในพิษร้ายสักนิด ผมมองลีลาร่านร้อนอย่างพึงพอใจ ผัวไม่อยู่นานๆคงเงี่ยนหนักล่ะสิ นี่คงจะใส่สั้นๆแหกหีโชว์เกงในยั่วผู้ชายในร้านกาแฟประจำที่นัดเจอกับอีแอมแน่ๆถึงได้หงี่ขนาดนี้ รวยมากก็คันหีมาก ผมสบถคำหยาบสากแสลงหูเพราะรู้ว่าเธอชอบฟังตอนเรามีอะไรกัน เห็นหงิมๆเรียบร้อยจริงๆก็แรด เคยโดนควยใหญ่เข้าไปถึงกับถวิลหาแจ้นขึนเรือบินตามมาให้ผัวเย็ดถึงเมืองนอก เพิ่งจะเห็นกับตาตัวเองนี่ล่ะว่าเมียรักร่านถึงเบอร์นี้โอเคเดี๋ยวพี่จัดให้จุกๆเลย บิ๋มจัดการเสื้อผ้าท่อนบนของตัวเองอย่างรู้งาน สองเต้าสวยแต่งตึงหัวนมสีน้ำตาลไหม้แข็งเป็นก้อนน่าลงลิ้น เจ้าอั๋นอ้าปากค้าง

        เย็ดเมียโชว์ละอ่อนซักยกดีกว่ามั้ง หรือมึงอยากจะแจม ผมหันไปถามยั่วเจ้าลูกน้องจอมหื่นรู้ว่าถ้าให้จริงๆมันก็เอา สนใจมั้ยจ๊ะ มาแคลิฟอร์เนียทั้งที่ถ้าไม่โดนควยจังโก้ก็เหมือนมาไม่ถึงที่

        "บิ๋ม .. บิ๋ม .." ผมเรียกเสียงดังพลางเขย่าตัวพยามให้เธอได้สติกลับคืน

        "หืม .." บิ๋มทำตาปรือมองซ้ายขวา

        "เห็นซึมๆเงียบๆ เป็นห่วงว่าจะจับไข้ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว เดี๋ยวบิ๋มอาบน้ำก่อนดีกว่าอาบน้ำอุ่นๆเผื่อจะรู้สึกดีขึ้น"

        "พี่อิฐก็อาบด้วยกันสิ นะ" บิ๋มยิ้มหวาน ไอ้อั๋นยืนอมยิ้ม

        "บิ๋มรีบไปอาบก่อนเถอะเดี๋ยวออกมาจะได้ดื่มชาร้อนๆ .. ไอ่ อั๋น เอาน้ำใส่กระติกดิ๊"

        บิ๋มเดินเข้าห้องน้ำ ได้ยินเสียงลูกบิดประตูแผ่วเบา "มึงจะไปไหน! ยืนอยู่ตรงนี้แหละให้พี่เค้าอาบเสร็จแล้วค่อยไป" ไอ้อั๋นทำเนียนจะกลับห้อง ผมไม่ต้องการคลาดสายตาจากเจ้าลิงแมงมุมแม็กซิกันนี่แม้เพียงเสี้ยววินาที

อันที่จริงผมไม่ค่อยสบอารมณ์นักที่แฟนรักต้องอยู่ในอาการมึนเมาเพราะโดนวางยาแบบนี้ เธอเป็นคนกิริยาเรียบร้อยน่ารัก ไม่ดื่มไม่สูบไม่เที่ยวกลางคืน ซึ่งผมก็ว่าดีแล้วที่เธอเป็นแบบนั้น

        "เอ็งว่าไอ้เจ้านี่มีส่วนกับเรื่องแปลกๆที่เกิดรึป่าววะ" ผมล้วงโอโจบุชโช่ออกจากกระเป๋ากางเกงให้มันดู "เมื่อตอนหัวค่ำข้าเจอเส้นผมใครก็ไม่รู้หล่นอยู่บนโต้ะ ลองเอามาหยอดใส่รูนี้แล้วถูๆตามที่หมออัลโตบอก .."

        "หรือว่าผมเส้นนั้นเป็นของน้องทิพย์วะ!!" ผมเพิ่งนึกขึ้นได้

        "บอสเชื่อเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอฮะ" เจ้าอันเดรียสส่ายหน้าสมเพช 

        เสียงน้ำฝักบัวดังจากในห้องน้ำ "มึงดึงหมอยอีแอมให้กูหน่อย" ผมบุ้ยหน้าไปทางยัยแอม ไอ้อั๋นทำหน้าปูเลี่ยนสงสัย
 
        "ยังไม่หลับ" มันโบกมือ
 
        "หลับแล้ว .." ผมลองเอานิ้วจิ้มนมยัยจอมป่วนทดสอบว่าหลับแล้วแน่ๆ เจ้าอั๋นมือสั่นค่อยๆสอดผ่านขากางเกงยีนส์สั้นอย่างยากลำบาก "แล้วมึงไม่ปลดกระดุมอ่ะ" ผมส่ายหน้าไว้อาลัยให้กับความโง่ของมัน เจ้าอั๋นสอดควานมือเข้าไปจนได้มันทำหน้าบูดเบี้ยวจนผมเกร็งลุ้นตาม หูก็ต้องยังคอยระแวดระวังฟังเสียงบิ๋มอาบน้ำ   

เจ้าอั๋นส่งขยุ้มขนสีดำหงิกงอที่มันเพิ่งล้วงเด็ดมาสดๆร้อนๆ ผมรับเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ   

        "คนไทยเค้าว่าไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่นะมึง น้องทิพย์แม่งแต่งตัวเรียบร้อยจะตายห่าอยู่ดีๆจะลุกขึ้นมาเปิดนมโชว์แบบนั้นได้ไงวะ" เจ้าอั๋นปลายนิ้วตัวเองอย่าพินิจพิเคราะห์

        "ก็อาจจะโดนวางยาเหมือนที่นายผู้หญิงโดนก็ได้ โดนกันหมดนั่นอ่ะ" เจ้าอันเดียรสออกความเห็น

        "เฉียบ เออว่ะ มึงอ่านขาด เชี่ยเอ๊ย..! กูแม่งไม่น่าปล่อยเด็กไว้กับอาหมอเลยว่ะ เอาไงดีวะอั๋น เดี๋ยวมึงรีบออกไปกั๊กไว้ก่อนยังไงหาทางกันท่าอาหมอพีทไว้ให้ได้ เดี๋ยวบิ๋มหายเมาหลับแล้วกูออกไปช่วย"

        เจ้าอั๋นพยักหน้ารับคำสั่งทำท่าจะกระโจนออกจากห้อง "เดี๋ยว.. อย่าเพิ่งไป รอให้เมียกูอาบน้ำเสร็จก่อน" เกือบใจร้อนเสียท่ามันซะแล้ว 


น้องทิพย์ใส่เสื้อเรียบร้อยเพราะทนความเย็นไม่ไหว ส่งเบียร์ให้เพื่อนสาวขวดเดียวแบ่งกันกินสามคน

        "แล้วนี่ไปไงมาไงถึงมาอยู่ด้วยกันได้รู้จักกันจากเมืองไทยเหรอ" หมอพีทถาม
        "หนูกับเอิงเคยเจอกันกันที่เรียนโทอิคส่วนพี่ทิพย์เพิ่งมาเจอกันที่ยูฯ" น้องเพลินรับขวดเบียร์มาจิบ เบียร์ที่นี่รสชาติเหมือนน้ำเปล่าอัดแก๊สไม่หนักแน่นขื่นขมเหมือนที่พ่อเคยให้ลองจิบ

        "แล้วนี่ใครมีแฟนรออยู่ที่เมืองไทยบ้าง" หมอพีทถาม "ไม่มีเลยเนี่ยนะ!ไม่เชื่อหรอก อ่ะเอางี้เปลี่ยนคำถามดีกว่า"

        "ใครไม่เคยมีแฟนบ้าง" น้องเอิงสาวผอมแห้งแรงน้อยที่สุดยกมือ "อะไร ออกจะน่ารักไม่มีแฟนได้ไง มัวแต่เรียนน่ะสิ" หมอพีทกระเซ้า 

        "ป่าวค่ะ ยกมือจะถามว่าทำไมจนป่านนี้ยังไม่รู้สึกอะไรเลยคะ" น้องเอิงเกาหัวนั่งเขย่าขา

        "อ๋อ มันก็แค่ยาแก้แพ้พวกพิษแมลงธรรมดา จะมีอาการอะไรล่ะ"

        "ก็อาการแบบที่พี่คนเมื่อกี๊ หนาวๆร้อนๆ ทำไมหนูไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย" น้องเอิงถาม ปกติเธอเป็นคนใจเย็นพูดน้อยกว่านี้ "มันควรจะ.. อะไรบ้างสิ" เธอลูบเกาหน้าถี่ๆ

        "ใจเย็นๆหายใจเข้าหายใจออกลึกๆ ไม่ต้องคิดมากปล่อยสบายๆ" อาหมอพีทยิ้มลูบหัวหญิงสาวคราวลูกเนิบช้าอ่อนโยน

        "นึกว่ามันจะฟีลมากกว่านี้นะเนี่ย" น้องก้มหน้าเอิงบ่นอุบอิบ

ประตูห้องเปิดเสียงดังจนทุกคนหันไปมอง เจ้าแบงค์เดินลงบันไดหน้าบอกบุญไม่รับ มันไม่พูดไม่จาไม่ทักทายใครเดินออกประตูรั้วเข้าไปนั่งสงบเงียบคนเดียวในรถ แสงแลบแปร๊บตามด้วยเสียงฟ้าร้องครืนแต่ไกลลมชื้นเย็นพัดวูบแรงสั่นสะท้านไปทั้งตัว ชั่วอึดใจน้องแก้มใส่ชุดคลุมเดินลงส้นเท้าตามออกมาท่าทางยังไม่สร่างดี

        "เบียร์ยังเหลืออีกป่ะคะ" น้องแก้มทรุดตัวลงนั่ง

        "เหลืออีกสองขวดพอดี" อาพีทหันไปหยิบขวดเบียร์ "เอาไปให้แฟนขวดนึงสิ นั่งเงียบคนเดียวอยู่ในรถโน่นแน่ะ"

        "ชั่งแม่ง จะทำอะไรก็เรื่องของมัน สติวปิด!" น้องแก้มยกขวดเบียร์ซดโฮก "จากนี้ทางใครทางมันคนเหี้ยอะไรวันๆไม่ทำมาหาแดกเกาะผู้หญิงกิน!"

        "ใจเย็นๆ คนรักกันไว้หายเมาแล้วค่อยพูดค่อยจากัน" หมอพีทมองลอดเสื้อคลุมน้องแก้มโนบราน่าลุ้น พลันเจ้าแบงค์ปิดประตูรถดังปัง! เดินตรงเข้ามาต่อว่าอดีตแฟนสาวที่เพิ่งประกาศเลิกลากับสาธารณชนอย่างเป็นทางการเมื่อสักครู่

        "ผัวเดียวไม่พอหรอกคนอย่างมึงอ่ะ! ไม่แรดไม่ร่านพอจะไปทำงานร้านเหี้ยนั่นได้เหรอ! นี่ถ้ากูไม่คอยไปรับไปส่งมึงโดนไอ้มืดไอ้แม็กซ์ลากไปลงแขกหีบานยานคางไปนานแล้ว อ๋อ.. แต่ลืมไป ..มึงแม่งขี้เงี่ยนเป็นทุนอยู่แล้วนี่หว่า" เจ้าแบงค์ยิ้มเยาะ

        "เออ กูร่าน! แล้วกูก็ไม่ได้เพิ่งจะมาแรดมาขี้เงี่ยนที่เมกานี่ด้วย กูตกเบ็ดเป็นตั้งแต่แปดขวบแล้วพ่อมึงพอใจยัง!" น้องแก้มลุกยืนพรวด หมอพีทตาแทบถลนเพ่งมองร่างขาวเนียนเปลือยเปล่าภายใต้เสื้อคลุม เนินโหนกบวมเต่งไรขนฟูนุ่ม

        "มึงดูคนอื่นในบ้านซิเค้ามาเรียนหนังสือดีๆกันทั้งนั้น ไม่มีใครเค้าร่านดอกทองช้างเย็ดเงี่ยนตลอดยี่..บสี่อย่างมึงหรอก!" เจ้าแบงค์ยังใส่เป็นชุด หมาแถวๆนั้นเริ่มส่งเสียงเห่า

        น้องแก้มหันมาจิกสามสาว "โหย..อีพวกเนี้ยนะ คนดีขี้เงี่ยนน่ะสิไม่ว่า โดนไอ้แบงค์เจาะรูแอบดูหีทุกวันยังไม่รู้ตัวอีก!!ความรู้ท่วมหัวเสืกเอาตัวไม่รอด" น้องแก้มหัวเราะ น้องทิพย์น้องเพลินมองหน้ากันเลิ่กลัก

        "นอนฟังหนูครวญครางทุกวันไม่เสียวหีกันบ้างเลยเหรอคะพี่สาว แต่จะบอกความจริงให้ว่าหนูแค่แกล้งร้องเอาใจมันกลัวมันเสียหน้าแค่นั้นแหละ ชีวิตจริงไม่ได้มันส์ขนาดนั้น"

        "คนร่านหีอย่างมึงใครก็เย็ดไม่มันส์หรอก! อีควาย"

        "เอ่อ น้องๆครับอาว่าเบาๆก่อนดีกว่าหมาเริ่มเห่าแล้ว เดี๋ยวตำรวจมา" หมอพีทปราม แสงแลบแปร๊บเสียงฟ้าร้องดังคำรามใกล้ลมแรงปะทะหน้า

        "อาหมอกล้าเย็ดกับหนูมั้ยคะ ตอนนี้เลย" น้องแก้มหันไปถามตรงๆ หมอพีทเบิกตาโพลง

        "ให้เอาฟรีๆไม่มีผูกมัดค่ะ ไว้ถ้าเอามันส์ลีลาดีติดใจจะเย็ดกันต่อเดี๋ยวหนูนัดเอง อาหมอจะได้ไม่ต้องกดดัน ตอนนี้เลยกล้ามั้ยคะ"
       
        "อ้าว..กล้าสิ ทำไมจะไม่กล้าล่ะก็เลิกกันแล้วไม่ใช่เหรอ โอเคนะแบงค์ก็ได้ยิน แฟร์ๆกัน" หมอพีทเหลือบมองเจ้าแบงค์ที่นั่งหน้าสลด "แต่ถ้าอยากจะมันส์ก็ต้องมีตัวช่วย" อาหมอพีทหยิบเม็ดยาสีขาวขุ่นเหลืองคาดแถบสีฟ้าจากกระเป๋าถือใบเล็กส่งใ้ห้น้องแก้ม "เม็ดเดียว รับรองว่าได้มันส์ยกร่องแน่ๆจ้ะ"

เหลือบมองสามสาวอย่างเสียดายแต่นาทีนี้กำขี้ดีกว่ากำตดพายุตั้งเค้าตลาดจะวายรีบปิดเกมส์อะไรใกล้มือหยิบฉวยได้ก็เอาไว้ก่อน แถมน้องแก้มก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่หุ่นทรงหน้าตาผิวพรรณสะอาดสะอ้านอย่างพวกลูกคนรวยทั้งหลาย จะโดนลดแต้มหั่นราคาก็แค่กิริยามารยาทแก่นเซี๊ยวเปิดเผยจนเกินงามเท่านั้น

เจ้าแบงค์ทรุดตัวลงนั่งสูดหายใจยาวหันหลังให้อดีตคนรัก ถ้าเธอเลือกจะตัดเขาให้ขาดด้วยการคว้าผัวใหม่ต่อหน้าต่อตาบุญวาสนาระหว่างเราก็คงสิ้นสุดแค่คืนนี้จริงๆ พี่ทิพย์กับพี่เพลินถอนหายใจยาวลูบหลังปลอบ คู่นี้ถึงจะพิลึกพิลั่นบ้าๆบอแต่ก็ดูรักกันดีไม่นึกว่าถึงบทจะจบก็จบกันง่ายๆแบบนี้

หมอพีทเดินตามเข้าห้องหัวใจเต้นแรง อีกไม่เกินสิบนาทีเด็กสาวคราวลูกจะตกอยู่ในสภาพไม่ต่างจากเครื่องจักรสังหารที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งอย่างให้มอดไหม้ด้วยโหนกเนินของเธอ น้องแก้มล้มตัวลงนอนหงายชันเข่าแบะขากว้างให้ว่าที่ผัวใหม่เห็นว่าเธอไม่ได้ใส่กางเกงใน เลือดลมปราณเริ่มผันผวนสับสนคันยิบๆที่สองกลีบหว่างขา

หมอพีทกระหยิ่มยิ้มย่อง น้องแก้มกระสับกระส่ายดิ้นไปมาจนผ้าคลุมหลุดรุ่ย สองมือกุมของสงวนแน่นขยับนิ้วขยุกขยิกซู๊ดปากเสียว เขายังใจเย็นพอมีเวลาให้จะจดบันทึกลักษณะอาการของเหยื่อโดยละเอียดลงสมุดบันทึก บิดขี้เกียจ เพิ่งสังเกตเห็นรูปภาพที่ติดไว้บนผนังอีกทั้งกรอบรูปต่างๆ ภาพชายสูงอายุคุ้นหน้าคุ้นตาเห็นในข่าวจากเมืองไทยบ่อยๆกอดตระกองอย่างสนิทสนมเป็นกันเองกับน้องแก้ม บางรูปชายคนนั้นแต่งเต็มยศประดับทั้งเครื่องหมายทั้งเหรียญทั้งบัตรติดเต็มบ่าเต็มหน้าอกจนแทบไม่มีที่ว่าง

เสียงประตูห้องเปิดอย่างแรง อาหมอพีทแทบจะกระโดดลงบันไดใส่รองเท้าดูรีบร้อน ไม่ทันได้ใส่แจ็คเก็ตด้วยซ้ำ

        "เฮ้ย!! วางยาผู้หญิงเหรอ! ไหนบอกมึงกล้าไงปอดแหกหนีทำไมวะ! กูเด็กที่นี่เกิดอนาไฮม์เว่ยโผล่มาแถวนี้อีกคราวหน้ามึงโดนกระทืบแน่!" เจ้าแบงค์ยืนตวาดเสียงดังไล่หลัง

        "แล้วน้องเอิงอ่ะ มึงไม่รับผิดชอบหน่อยเหรอ ..!"

        "เออ เดี๋ยวก็หาย" อาหมอพีทรีบสตาร์รถหรูขับออกไปทันที

        "เอาไงต่ออ่ะน้องแบงค์ แล้วนี่เรื่องราวมันยังไงกันแน่นิ พี่งงไปหมดแล้ว" พี่ทิพย์ถาม

        "เมื่อกี๊เจ้าอันเดียรสมันมาเคาะห้องบอกว่าหมอพีทวางแผนจะมอมยาปลุกเซ็กส์พวกพี่ทั้งสามคน มันขอให้ผมกับแก้มมาช่วยแก้สถานการณ์"

        "โห ยอมใจ น้องแก้มนี่ใจเด็ดจริงๆยอมกินยาทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว"

        "เอาพี่เอิงเข้าห้องผมก่อนละกันครับ จะได้ดูพร้อมๆกันทีเดียวกับแก้มป่านนี้เป็นไงบ้างก็ไม่รู้" เจ้าแบงค์รีบเดินนำแทบจะกระโดดขึ้นบันไดบ้านด้วยความเป็นห่วงเมียรัก

        "ว่าแต่ผู้ชายในรูปนี่หน้าคุ้นๆนะ เอ่อ.. พ่อหรือผัว" พี่ทิพย์เลิกคิ้วถามหันมองรูปต่างๆที่รายเรียงอยู่รอบห้อง

        "รูปแก้มกับพ่อ .. อาหมอเห็นรูปพ่อแก้มถึงกับหลอนแดกรีบเผ่น คงกลัวโดนยิงกระบาลที่ทะลึ่งไปมอมยาลูกสาวเค้า" เพิ่งจะรู้ว่าเจ้าแบงค์กำลังเล่นของสูงยุทธการเด็ดดอกฟ้าลูกสาวสุดหวงของนายพลใหญ่ที่กำลังมีบทบาททางการเมือง "ใครเห็นก็ต้องเผ่นถ้ายังไม่อยากรีบตาย เมกากระสุนนัดเดียวถูกกว่าเบียร์อีก"

        "นั่นอ่ะ เอานอนข้างๆกันเลย จัดการกันไปเองจบๆ" สามชีวิตถอยฉากออกมามองสองสาวร่างเปลือยเปล่าลูบไล้กอดก่ายรัดฟัดเหวี่ยงโรมรันอย่างถึงพริกถึงขิง เจ้าแบงค์ส่งแก้วชาร้อนให้สองสาวแกล้มนิทรรศน์การรอบวีไอพีชั้นริงไซด์ น้องแก้มร้อนฉ่าส่วนพี่เอิงเดบิ้วท์อินเนอร์มาเต็ม งานนี้ดูทรงแล้วคงไม่เลิกราง่ายๆยาวๆไป

        พี่ทิพย์เผลอขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเพ่งมองนางพญางูขาวกับงูเขียวกอดรัดฟัดเหวี่ยงครางเสียวระงม "ขอโทษครับที่ผมแอบดูพวกพี่อาบน้ำ" น้องแบงค์ยกมือไหว้ พี่เพลินอายหน้าม้านแทบแทรกแผ่นดินเพราะเธอมีกิจกรรมพิเศษมากกว่าอาบน้ำแทบทุกวัน

        "หมดฤทธิ์ยาแล้วจะจำอะไรได้มั้ยเนี่ย"
        "ก็น่าจะจำได้บ้างนะ มันส์ขนาดนี้ถ้าจำอะไรไม่ได้เสียดายแย่เลย" เจ้าแบงค์หัวเราะ

ไม่ทันขาดคำน้องแก้มเดินเปลือยมาก้มจูบผัวหนุ่มดูดดื่มลิ้นพันพัลวัน พี่ทิพย์ก้มลงคว้าเป้าของน้องข้างห้องมันแข็งเป็นเสากระโดงรออยู่นานแล้ว เจ้าแบงค์ตกใจเบี่ยงหนีในตอนแรกแต่สักพักก็ปล่อยตามใจให้สาวรุ่นพี่ถอดกางเกงควักเจ้ามังกรตาเดียวชักขึ้นลงยัดใส่ปากดูดจนแก้มตอบ สามสาวเอ๊าะๆช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าให้เจ้าหนุ่มพลังม้า

        "เกรงใจน้องแก้มจัง" พี่ทิพย์เสียงอู้อี้

        "พี่เพลิน.. ข้างในลังนั้นอ่ะ มีดิลโด้" เจ้าแบงค์ชี้ "ใช้นิ้วทุกวันไม่เบื่อเหรอ" เจ้าแบงค์กระเซ้า "ไม่อ๊าววว!" น้องเพลินหน้าแดงหูแดง เจ้าอันเดรียสแอบดูอยูนานยื่นหน้าแทรกผ่านประตูเข้ามา

        "ป๊ายย..! เป็นเด็กเป็นเล็กผู้ใหญ่เค้าจะคุยกัน" พี่เพลินผลักไสมันออกมาจากห้อง แทนที่จะขอบคุณซักคำ นี่แหละหนาเค้าว่าทำดีไม่ได้ดี

อันเดียรสย่องฝ่าสายฝนปรอยกลับมาทางห้องเจ้านายแนบสายตาลงกับรูเล็กๆที่จัดการเจาะไว้ตรงตำแหน่งเตียงนอนพอดิบพอดี แอมแปร์ยังนอนหลับสนิทใต่ผ้าห่มอุ่น บิ๋มนอนยิ้มหลับตาพริ้มเหยียดยาวโดยมีเจ้านายมันคอยบีบนวดปรนนิบัติไม่ห่าง

เดี๋ยวก็ลุกขึ้นมาดื่มชา กอดกัน จูบกัน กอดอีก แล้วก็นวดอีก ดูทรงแล้วเสื้อผ้ายังอยู่ครบคงไม่เลิกราง่ายๆยาวๆไปเช่นกัน ฝนเริ่มเม็ดใหญ่เริ่มเทลงมากดให้อุณหภูมิลดฮวบ คืนนี้เจ้าอันเดียรสจำต้องถอยทัพกลับฐานที่มั่นก่อนจะไข้แดก

ผมตื่นมาตั้งแต่เช้าเรียกว่าไม่ได้นอนเลยจะดีกว่า บิ๋มเพิ่งหลับกรนครอกเมื่อกี๊ส่วนยัยแอมน่าจะหลับยาวเพราะผมจัดให้มันไปเลยหนึ่งเม็ดเต็มๆ

ออกมาสังเกตุรอบบ้านเห็นรอยเท้าย่ำไปทั่วนึกในใจไม่ได้แดกกูหรอก แต่เอ๊ะ.. ยังมีรอยรองเท้าเล็กๆแบบของผู้หญิงย่ำไปย่ำมาอีก เดินตามไปถึงหน้าบ้าน .. พวกสาวๆคงคิดจะแอบดูผมกับบิ๋ม เสียดาย ถ้ารู้งี้เอาเมียโชว์เด็กไปเลยดีกว่า น้องเพลินจะใช่หนึ่งในเจ้าของรอยรองเท้ารึเปล่านะอยากรู้ แล้วนี่ทำไมมันเงียบจังหายไปไหนกันหมด สักพักเจ้าอั๋นวิ่งมารายงาน

ช่วงสายๆมีตำรวจมาที่บ้านเชิญตัวผมไปโรงพัก ผมพยามอธิบายให้เจ้าหน้าที่เข้าใจว่าผู้หญิงสองคนนี้มีอนาคตที่ดีเพียงไรรออยู่หากแต่มันอาจพังพินาศหากพวกเธอต้องความผิด ผมเป็นเจ้าของห้องนั้นเอง นั่งนวดเมียตลอดทั้งคืนถามเด็กสองคนนั้นดูก็ได้ เพราะฉะนั้นจึงไม่มีใครได้แอบดูใครทั้งสิ้น ความผิดยังไม่บังเกิด ไม่มีบรรทัดใดในรัฐธรรมนูญเขียนว่าห้ามแนบใบหน้ากับฝาบ้านยามวิกาล 

        "ย่องเข้ามาอย่างเงียบอ่ะ สะกิดหลังแบบในหนังเลยหันมาอีกที จ๊าก.. ตำรวจ!" น้องเพลินบ่นอย่างเสียเส้นระหว่างเดินกลับบ้าน

จะว่าไปผมก็น่าจะมีรถไว้ใช้ซักคันจริงๆ อยู่ที่นี่ไม่มีรถก็เหมือนไม่มีขาอย่างที่พี่ขิมเคยบอก 
 

แบงค์กินเรียบ