ค่ำวันศุกร์สุดท้ายก่อนเอกจะจบ ม.6 และย้ายไปเรียนมหาวิทยาลัยที่เชียงใหม่ บ้านไม้ยกพื้นเก่าของเขายังคงเงียบสงบเหมือนทุกครั้ง พ่อแม่ไปเยี่ยมญาติต่างจังหวัดตั้งแต่บ่าย จะกลับวันอาทิตย์ แสงจันทร์สาดส่องลงมาบนระเบียงไม้ด้านหลังบ้าน ลมเย็นจากทุ่งนาพัดแรง พัดผมยาวของฉันปลิวไปตามจังหวะ ฉันยืนพิงราวระเบียงไม้เก่า กระโปรงสีเทาอ่อนพลิ้วตามลม เสื้อเชิ้ตบางเปิดคอเสื้อสองเม็ด อกอวบดันผ้าจนเห็นร่องชัดเจน
เอกยืนอยู่ข้างหลัง ตัวเปลือยครึ่งบน กางเกงขาสั้นหลุดลงมาถึงข้อเท้าแล้ว ควยแข็งโด่เด่ยาวกดตรงสะโพกฉัน เขากอดฉันจากด้านหลัง มือทั้งสองข้างเลื่อนขึ้นมาบีบเนินอกฉันผ่านเสื้อช้า ๆ หัวนมแข็งชูชันกดผ้า ฉันครางเบา ๆ ในลำคอ หลังพิงอกเขาแน่น
"เอก... ครั้งสุดท้ายแล้วนะคะ" ฉันกระซิบ หันหน้ามาจูบเขาสั้น ๆ "หลังจากนี้ เธอต้องไปเรียนต่อ ครูจะอยู่ที่นี่... เราจะไม่ได้เจอกันแบบนี้อีก"
เอกจูบคอฉันเบา ๆ ลมหายใจร้อนผ่าว "ผมรู้ครับครู... ผมเลยอยากให้ครั้งนี้มันพิเศษที่สุด"
ฉันยิ้มเศร้า ๆ แล้วหันกลับไป มองทุ่งนาที่มืดมิดภายใต้แสงจันทร์ ฉันค่อย ๆ ดึงกระโปรงขึ้นเหนือสะโพก โชว์สะโพกผายและกางเกงในสีขาวบางเปียกชุ่ม เอกดึงกางเกงในฉันลงช้า ๆ จนถึงข้อเท้า ฉันก้มตัวลงเล็กน้อย จับราวระเบียงไม้เก่าไว้แน่น เปิดขาออกให้เขาเห็นหีเปียกชุ่มเต็มตา
เอกจับสะโพกฉันจากด้านหลัง ค่อย ๆ กดควยเข้าไปช้า ๆ ฉันรู้สึกเต็มแน่นจนตัวสั่น ครางยาวเบา ๆ "อ๊าา... เอก... เข้ามาลึกเลยค่ะ... ครั้งสุดท้ายแล้ว"
เขากดเข้าไปจนสุด ฉันเกร็งตัว หีตอดรัดแน่น เอกเริ่มโยกช้า ๆ แต่ลึก ฉันโยกสะโพกสวนกลับตามจังหวะ เสียงเนื้อกระทบกันดังแผ่ว ๆ ผสมกับเสียงไม้ระเบียงเอี๊ยดอ๊าดตามแรงกระแทก ลมเย็นพัดผ่านร่างกายเปลือย ทำให้หัวนมแข็งชูชันยิ่งกว่าเดิม
ฉันหันหน้ามาจูบเขา ลิ้นพันกันแรง เอกเร่งจังหวะกระแทกเร็วขึ้น มือข้างหนึ่งเลื่อนลงมาลูบติ่งหีฉันวนเร็ว ๆ อีกมือบีบอกฉันแรง ฉันครางดังขึ้น "เอก... เสียว... ตรงนั้น... อย่าหยุดนะคะ"
ลมพัดแรงขึ้น เสียงใบข้าวไหวกรอบแกรบดังจากทุ่งนา ฉันรู้สึกโล่งโปร่งแต่ก็เสี่ยง ใครเดินผ่านทางลัดกลางนาอาจเห็นเงาร่างเราสองคนที่ระเบียง แต่ความเสี่ยงนั้นยิ่งทำให้ฉันเสียวซ่านยิ่งกว่าเดิม
ฉันเกาะราวระเบียงแน่น ตัวเกร็ง น้ำเงี่ยนไหลเยิ้มลงมาตามต้นขา เอกกระแทกแรงขึ้น ควยเข้าออกลึกสุดทุกครั้ง ฉันรู้สึกเสียวทะลุถึงกระดูกสันหลัง
"เอก... ครู... จะเสร็จแล้ว... อ๊าาา!"
ฉันน้ำแตกแรง หีตอดรัดควยเขาแน่น ตัวสั่นระริก น้ำเงี่ยนพุ่งกระจายเปียกควยเขาและพื้นไม้ระเบียง ฉันก้มลงกอดราวระเบียงแน่น กลั้นเสียงครางที่เกือบดังออกไปไกล
เอกทนไม่ไหว กระแทกแรงอีกสองสามครั้ง แล้วตัวเกร็ง แตกในหีฉัน น้ำอสุจิร้อน ๆ พุ่งเข้ามาเต็ม ไหลย้อนออกมาตามต้นขา ฉันรู้สึกถึงมันชัดเจน อบอุ่นและข้น
เรายืนกอดกันนิ่ง ๆ ใต้แสงจันทร์ หายใจหอบ เอกกอดฉันจากด้านหลังแน่น ฉันหันหน้ามาจูบเขาอีกครั้ง เบา ๆ ช้า ๆ เต็มไปด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
"เอก... ครั้งนี้คือครั้งสุดท้ายจริง ๆ แล้วนะคะ" ฉันกระซิบ น้ำตาซึมที่มุมตา "เธอต้องเรียนให้ดี ต้องประสบความสำเร็จ ครูจะคอยเป็นกำลังใจให้จากที่นี่"
เอกกอดฉันแน่นขึ้น "ครับครู... ผมสัญญา ผมจะเรียนให้เก่ง แล้ววันหนึ่งผมจะกลับมา... แล้วเราจะได้เจอกันอีก"
ฉันยิ้มเศร้า ๆ แล้วจูบหน้าผากเขา "ใช่... วันหนึ่งเราจะได้เจอกันอีก แต่ตอนนี้... กลับบ้านเถอะคะ เดี๋ยวพ่อแม่เธอกลับมา"
เราค่อย ๆ แต่งตัว ฉันจัดกระโปรงให้เข้าที่ เอกสวมเสื้อผ้า เราเดินลงบันไดไม้เก่าที่เอี๊ยดอ๊าด แล้วกอดกันสั้น ๆ หน้าบ้าน
"ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะเอก" ฉันกระซิบ
"ครับครู... ครูก็ดูแลตัวเองด้วยนะครับ" เขาตอบ แล้วจูบหน้าผากฉันครั้งสุดท้าย
ฉันขึ้นรถ ขับออกไปโดยไม่หันหลังกลับ มองเห็นเงาร่างเขายืนมองตามรถฉันจนลับตาในกระจกมองหลัง
ระหว่างทางกลับบ้าน ฉันรู้สึกถึงความเปียกชุ่มระหว่างขาที่ยังไม่แห้ง นึกถึงความร้อนของเขา ความแน่นของเขา ความรู้สึกที่เขาแตกในตัวฉันครั้งสุดท้าย
ฉันยิ้มคนเดียวในรถ น้ำตาไหลซึมลงมาตามแก้ม แต่ไม่ใช่น้ำตาเศร้า... มันเป็นน้ำตาแห่งความทรงจำ
ครั้งสุดท้ายผ่านไปแล้ว
และฉันรู้ว่า... เรื่องราวของเราจะถูกเก็บไว้ในใจ เงียบ ๆ แต่ไม่มีวันจางหาย
*แรงบันดาลใจในงานเขียน ขอขอบคุณครูที่มีหุ่นยั่วยวนชวนหลงใหล*

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลาฉันท์ใด การพบกันเพื่อจากก็ฉันท์นั้น เก็บความทรงจำที่เป็นความสุข (แม้ไม่ถูกต้อง) เอาไว้ในส่วนลึกของจิตใจ / ขอขอบคุณ ไรท์ มา ณ ที่นี้ ที่นำผลงานสนุกๆดีๆมาให้อ่าน หวังว่าคงจะมีผลงานออกมาอีกนะครับ 

 จากกันแบบนี้ ต่อ ภาค2 เลย หลังจากเรียนจบ  มหาลัย

ถึงเวลาต้องจากลาตามหน้าที่

ต่อเลยครับครูย้ายตามไปเชียงใหม่ แฟนครูไปทำงานเมืองนอก เด็กมหาลัยกับคุณครูคราวนี้ไม่ต้องกั๊ก เย็ดตามสบายๅ เอาท์ดอนอกสถานที่ตามที่ครูชอบ

ทำให้นึกถึงความหลังสมัยเรียน เด็กๆผู้ชายต้องมีคุณครูในฝันกันทุกคน.....ขอบคุณท่านที่ทำให้เรานำความฝันมาปัดฝุ่น ได้จินตนาการกันอีกสักครั้ง แม้จะเป็นแค่ความฝันแต่ก็มีความสุขที่ได้นึกถึงครับ.....

เรื่องเรียบแต่เฉียบเหลือหลาย

ต่อภาคสอง หลังจบมหาลัย