เสียงเครื่องยนต์รถกระบะอีซูซุคันเก่าของพ่อคำรามกระหึ่มก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากรั้วบ้านไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นควันจางๆ ในอากาศ ผมยืนมองท้ายรถที่เลี้ยวหายไปในความมืดด้วยความรู้สึกว่างเปล่าปนโล่งใจ
พ่อไปแล้ว... เหมือนทุกคืนวันศุกร์ พ่อทิ้งแม่ไปหาวงเหล้า ทิ้งให้เมียสวยๆ ต้องนอนเหงาอยู่บ้านคนเดียว
ผมเดินกลับเข้ามาในบ้าน ล็อคประตูรั้ว บรรยากาศในบ้านเงียบสงัดจนได้ยินเสียงจิ้งหรีดร้องระงม ผมเดินขึ้นบันไดไม้เก่าๆ ไปยังชั้นสอง ตั้งใจจะกลับเข้าห้องนอนตัวเองเพื่อเล่นเกม
แต่แล้ว... ฝีเท้าของผมก็ต้องชะงัก
ซ่า...
เสียงน้ำจากฝักบัวในห้องน้ำห้องนอนใหญ่ดังลอดออกมา แต่สิ่งที่ทำให้ผมหยุดหายใจไม่ใช่เสียงน้ำ... แต่มันคือเสียงครางแผ่วๆ ที่ดังแทรกขึ้นมา
"อือ... พี่ชัย... อื้มมม..."
เสียงแม่... เสียงหวานๆ ที่ปกติใช้ดุด่าผมเวลาไม่ทำการบ้าน แต่ตอนนี้มันฟังดูสั่นเครือและเต็มไปด้วยอารมณ์แปลกประหลาด
หัวใจผมเต้นโครมคราม เลือดในกายสูบฉีดพล่านฮอร์โมนวัยรุ่นมันสั่งการให้ผมทำในสิ่งที่ชั่วร้ายที่สุด ผมมองไปที่ช่องระบายอากาศบานเกล็ดไม้เหนือประตูห้องน้ำ แสงไฟสีส้มสลัวลอดออกมาจากตรงนั้น...
ผมตัดสินใจไปลากเก้าอี้ไม้จากหน้าห้องพระมาวางเงียบๆ ถอดรองเท้าแตะออก แล้วค่อยๆ ปีนขึ้นไป...
วินาทีที่สายตาของผมลอดผ่านช่องเกล็ดไม้ลงไป... โลกทั้งใบของผมก็หยุดหมุน
ภาพที่เห็นในกระจกเงาบานใหญ่ที่สะท้อนออกมา มันคือภาพงานศิลปะที่สวยงามและยั่วยวนที่สุดเท่าที่เด็กหนุ่มวัย 18 อย่างผมเคยเห็นมาในชีวิต
แม่น้ำผึ้ง... ครูสอนคณิตศาสตร์ผู้เคร่งขรึม ยืนเปลือยล่อนจ้อนอยู่หน้ากระจก
"สวย... สวยโคตรๆ..." ผมรำพึงในใจ ตาแทบถลน
แม่เป็นผู้หญิงวัย 38 ที่ดูแลตัวเองดีมาก ผิวพรรณขาวผ่องเนียนละเอียดราวกับน้ำนม ยิ่งกระทบกับแสงไฟสีส้มในห้องน้ำ มันยิ่งดูนวลเนียนน่าสัมผัสไปทุกตารางนิ้ว
ผมไล่สายตาสำรวจเรือนร่างแม่ด้วยความหิวกระหาย...
ช่วงไหล่ของแม่ลาดเนียนสวย ไหปลาร้าชัดเจนดูเซ็กซี่ ไล่ลงมาที่ หน้าอก... พระเจ้าช่วย... ผมไม่เคยรู้เลยว่าภายใต้ชุดครูมิดชิดนั่น แม่ซ่อนของดีขนาดนี้เอาไว้ หน้าอกของแม่อวบอิ่มใหญ่โตเกินตัว น่าจะคัพ C หรือ D ได้ทรงกลมกลึงสวยงาม ไม่ได้หย่อนคล้อยตามอายุ แต่กลับเด้งสู้แรงโน้มถ่วง ปลายยอดถันสีชมพูหวานจัดที่ตอนนี้กำลังแข็งเป็นไตชูชันสู้มือแม่ที่กำลังบีบเคล้นมันอยู่
"อ๊า... ซี๊ดดด..."
แม่เชิดหน้าขึ้น กัดริมฝีปากล่างแน่น มือข้างหนึ่งบีบขยำเต้าอวบของตัวเองจนเนื้อล้นง่ามนิ้ว อีกมือหนึ่งเลื่อนต่ำลงผ่านหน้าท้องแบนราบที่มีลอนกล้ามเนื้อจางๆ เอวแม่คอดกิ่วรับกับสะโพกที่ผายออกกว้าง... สะโพกดินระเบิดแบบสาวลูกหนึ่งที่ดูเต็มไม้เต็มมือและน่าฟัดเป็นบ้า
สายตาผมมองต่ำลงไปที่จุดกึ่งกลางลำตัว... เนินเนื้ออูม ขาวผ่องที่โหนกนูนเด่นชัด ไร้ขนปกคลุมเพราะแม่คงโกนหรือแว็กซ์จนเกลี้ยงเกลา กลีบเนื้อสีชมพูสดปิดสนิทแต่มีน้ำใสๆ เคลือบจนวาววับ
นิ้วเรียวสวยของแม่กำลังทำงานอย่างหนัก... แม่ใช้นิ้วกลางกรีดไล่ไปตามร่องฉ่ำน้ำนั้น ก่อนจะสะกิดรัวๆ ที่ปุ่มกระสันด้านบน
ขาเรียวสวยของแม่สั่นระริก ยิ่งแม่ขยับนิ้วเร็วเท่าไหร่ หน้าอกคู่โตก็ยิ่งกระเพื่อมไหวรุนแรงขึ้นเท่านั้น เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายตามไรผมและร่องอก ยิ่งทำให้แม่ดูเซ็กซี่จนผมปวดหนึบที่เป้ากางเกง
ผมทนไม่ไหว... ความอยากรู้อยากเห็นทำให้ผมเผลอโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อให้เห็นชัดๆ ว่านิ้วแม่สอดเข้าไปลึกแค่ไหน
กึก! ...เอี๊ยด!
ขาเก้าอี้เจ้ากรรมเสียดสีกับพื้นปูนดังลั่น!
เสียงครางในห้องน้ำเงียบกริบทันที แม่หยุดมือ หันขวับขึ้นมามองที่ช่องระบายอากาศ สายตาแม่ประสานกับตาผมเป๊ะ!
"ว้ายยย!!"
แม่กรีดร้อง รีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาปิดร่าง
โครม!
ผมตกใจจนก้าวพลาด ร่วงลงมาจากเก้าอี้ก้นจูบพื้น ความเจ็บแล่นปราด แต่ความกลัวตายมีมากกว่า ผมรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้น วิ่งหนีเข้าห้องนอนตัวเองที่อยู่ติดกัน ปิดประตูล็อคกลอน หัวใจเต้นรัวเหมือนกลองเพล
"ชิบหายแล้ว... แม่เห็น..."
ผมนั่งพิงประตู หอบหายใจตัวโยน เหงื่อแตกท่วมตัว ภาพนมแม่ ภาพเนินเนื้อขาวๆ นั่นยังติดตาผมอยู่เลย
ปัง! ปัง! ปัง!
"ต้น! ...เปิดประตูเดี๋ยวนี้!" เสียงแม่ตวาดลั่น "แม่รู้ว่าลูกอยู่ในนั้น เปิด!"
ผมรู้ว่าหนีไม่พ้น ผมสูดหายใจลึก แล้วค่อยๆ เอื้อมมือไปปลดล็อค
แอ๊ด...
แม่พังประตูเข้ามา... สภาพแม่ตอนนี้ยิ่งทำให้ผมสติแตก แม่พันผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวหลวมๆ เกาะอยู่ที่เนินอกอวบ เผยให้เห็นร่องอกลึกและหัวไหล่เนียนที่ยังมีหยดน้ำเกาะพราว ขาอ่อนขาวๆ โผล่พ้นชายผ้าออกมา
"ทำบ้าอะไรของลูก! ฮ้ะ!" แม่ตะคอก หน้าแดงก่ำทั้งโกรธทั้งอาย "แอบดูแม่ทำไม! เป็นเด็กเป็นเล็กทำไมทำตัวถ้ำมองแบบนี้!"
บรรยากาศในห้องนอนของผมตึงเครียดจนแทบขาดผึง แม่ยืนหอบหายใจแรงอยู่ตรงหน้าผม ผ้าขนหนูผืนน้อยที่พันกายแม่อยู่มันหมิ่นเหม่จนแทบจะร่วงหล่นลงมาได้ทุกเมื่อ แต่แววตาของแม่ตอนนี้ไม่ได้มีความยั่วยวนเลย มันมีแต่ความโกรธ ความอาย และความผิดหวัง
"ตอบแม่มาสิต้น!" แม่ตะคอกเสียงสั่น น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "ลูกทำแบบนี้ทำไม! แม่เลี้ยงลูกมา ลูกเป็นคนดีมาตลอด... แล้วทำไม... ทำไมถึงกลายเป็นไอ้พวกถ้ำมองโรคจิตแบบนี้!"
ผมยืนตัวสั่น ก้มหน้ามองเท้าตัวเอง สมองผมแล่นเร็วเปรี้ยว... ผมรู้ว่าถ้าผมแก้ตัวไม่ดี ชีวิตผมจบเห่แน่ พ่อรู้เรื่องนี้ผมตายสถานเดียว แต่ในความกลัวนั้น... สัญชาตญาณบางอย่างบอกผมว่า "แม่กำลังอ่อนแอ"
ผมตัดสินใจเงยหน้าขึ้นสบตาแม่ ไม่ใช่ด้วยสายตาก้าวร้าว แต่ด้วยสายตาของเด็กหลงทางที่น่าสงสารที่สุด
"ผม... ผมขอโทษครับแม่" เสียงผมสั่นเครือ "ผมไม่ได้ตั้งใจจะเป็นคนแบบนั้น... ผมแค่... ผมแค่บังเอิญได้ยินเสียงแม่"
"ได้ยินแล้วก็ควรจะเดินหนีสิ! ไม่ใช่ปีนเก้าอี้ขึ้นมาดู!" แม่สวนกลับทันควัน หน้าแดงซ่านเมื่อนึกถึงเสียงครางของตัวเอง "ลูกเห็นแม่เป็นอะไร! แม่เป็นแม่นะต้น!"
"ก็เพราะเป็นแม่ไงครับ..." ผมรวบรวมความกล้า พูดแทรกขึ้นมา "เพราะเป็นแม่... ผมถึงละสายตาไม่ได้"
แม่ชะงัก คิ้วขมวดมุ่น "หมายความว่ายังไง?"
ผมสูดหายใจลึก ก้าวเท้าเข้าไปหาแม่หนึ่งก้าว กลิ่นสบู่หอมฟุ้งจากตัวแม่กระแทกจมูกผมเต็มๆ
"แม่รู้ตัวไหมครับ... ว่าแม่สวยขนาดไหน?" ผมถามเสียงแผ่ว แต่หนักแน่น "สวยกว่าดารา สวยกว่านางแบบในเน็ตที่เพื่อนผมชอบดู... ตอนที่ผมเห็นแม่ในกระจก... สมองผมมันขาวโพลนไปหมด ผมรู้ว่ามันผิด แต่ผมสั่งตัวเองให้หยุดมองไม่ได้จริงๆ"
น้ำผึ้งยืนนิ่ง อ้าปากค้างเล็กน้อย ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ถูกเบรกจนหัวทิ่มด้วยคำชมที่คาดไม่ถึง ผู้หญิงทุกคนแพ้คำชม... โดยเฉพาะผู้หญิงที่ขาดความรักจากสามีมานาน
"ยะ... อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะต้น" แม่พยายามดึงเสียงให้เข้ม แต่ผมจับสังเกตได้ว่าน้ำเสียงแม่แกว่ง "จะมาชมแม่เพื่อกลบเกลื่อนความผิดเหรอ? มันคนละเรื่องกัน!"
"ผมไม่ได้กลบเกลื่อนครับ ผมพูดความจริง" ผมมองแม่ด้วยสายตาเทิดทูนและหลงใหล "พ่อโชคดีมากที่มีแม่... แต่พ่อกลับทิ้งแม่ไปกินเหล้า พ่อไม่เคยรู้เลยว่าแม่สวยและเซ็กซี่แค่ไหน... แต่ผมรู้"
คำพูดแทงใจดำทำเอาแม่เม้มปากแน่น ความน้อยใจสามีที่สะสมมานานถูกลูกชายสะกิดแผลเข้าอย่างจัง ท่าทีคุกคามของแม่เริ่มลดลง ไหล่ที่เกร็งเริ่มตกลง
"พอกันทีต้น..." แม่ถอนหายใจ หันหน้าหนี "เรื่องพ่อไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้... วันนี้แม่จะถือว่าแม่ไม่เห็น แต่ถ้ามีครั้งหน้า แม่จะไม่ไว้หน้าลูกแล้วนะ"
แม่ทำท่าจะเดินออกจากห้อง... นี่คือจังหวะชี้เป็นชี้ตาย ผมต้องรุกฆาตเดี๋ยวนี้
"แม่ครับ!" ผมเรียกแม่ไว้ แล้วรีบพูดสิ่งที่เตรียมไว้ในหัว "ผมทรมาน..."
แม่หยุดเดิน หันกลับมามอง "ทรมานอะไร?"
"ผมอายุ 18 แล้วนะแม่... เพื่อนที่โรงเรียนมันคุยกันเรื่องอย่างว่าทุกวัน บางคนก็ไปเที่ยวผู้หญิง บางคนก็มีแฟน... แต่ผมไม่มีใคร" ผมบีบน้ำตา (ซึ่งมันไหลออกมาจริงๆ เพราะความกดดัน) "ผมไม่กล้าคุยกับใคร ผมจีบผู้หญิงไม่เป็น ผมกลัว... ผมเลยได้แต่เก็บกดอยู่คนเดียว"
"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการแอบดูแม่?" แม่ถามเสียงอ่อนลง ความเป็นครูและแม่เริ่มกลับมาแทนที่ความโกรธ
"เกี่ยวสิครับ... เพราะแม่คือผู้หญิงคนเดียวที่ผมใกล้ชิดที่สุด" ผมเดินเข้าไปหาแม่จนเหลือระยะห่างแค่เอื้อม "แม่ครับ... ถ้าผมเกิดทนไม่ไหว แล้วไปลองผิดลองถูกข้างนอก ไปซื้อกินแล้วติดเอดส์ หรือไปทำผู้หญิงท้องจนหมดอนาคต... แม่จะเสียใจไหมครับ?"
"ต้น! อย่าพูดเป็นลางแบบนั้น!" แม่ดุ ตาโตด้วยความตกใจ "แม่ไม่ยอมให้ลูกทำแบบนั้นเด็ดขาด!"
"งั้นแม่ก็ช่วยสอนผมสิครับ"
"สอน? ...สอนอะไร?" แม่หน้าเหวอ
"สอนเรื่องนี้ไงครับ" ผมจ้องตาแม่ "แม่เป็นครู... แม่สอนคณิตศาสตร์ผมได้ สอนการใช้ชีวิตผมได้... ทำไมเรื่องที่สำคัญที่สุดอย่างเรื่องเพศ แม่ถึงสอนผมไม่ได้ล่ะครับ?"
"ต้น... นี่มัน..." แม่หน้าแดงแวบขึ้นมาอีกครั้ง มือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูก "เรื่องเพศศึกษาโรงเรียนเขาก็สอน..."
"ทฤษฎีในหนังสือผมอ่านจบหมดแล้วครับ แต่ผมไม่เข้าใจความรู้สึก..." ผมขยับเข้าไปชิดแม่ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปแตะที่ต้นแขนเปลือยเปล่าของแม่เบาๆ "ผมอยากรู้ว่าผู้หญิงเขารู้สึกยังไง... สรีระจริงๆ ของผู้หญิงเป็นยังไง... ไม่ใช่แค่รูปวาดในหนังสือ"
สัมผัสของผมทำให้แม่สะดุ้งเฮือก แต่แม่ "ไม่ปัดมือผมออก"
"มันผิดศีลธรรมนะต้น... เราเป็นแม่ลูกกัน" แม่แย้งเสียงเบาหวิว เหมือนพยายามเตือนสติตัวเองมากกว่าเตือนผม
"เราไม่ได้จะทำเรื่องอย่างว่ากันจริงๆ นี่ครับแม่" ผมรีบแทรกแซงทันที "ผมแค่ขอให้แม่สอน... ให้ผมได้ดู ได้สัมผัส ได้เข้าใจ... เพื่อที่ผมจะได้ไม่ต้องไปหมกมุ่นกับคนอื่น ไม่ต้องไปเสี่ยงข้างนอก... ให้มันจบแค่ในห้องนี้ ระหว่างแม่กับผม"
น้ำผึ้งมองหน้าลูกชาย... เด็กหนุ่มที่เธอมองเห็นเป็นเด็กน้อยมาตลอด บัดนี้โตเต็มวัย สูงกว่าเธอ แข็งแรงกว่าเธอ และกำลังมองเธอด้วยสายตาที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงผิดจังหวะ
เหตุผลของต้นมันฟังดูบิดเบี้ยว... แต่สำหรับผู้หญิงขี้เหงาที่ต้องการความใส่ใจ และแม่ที่เป็นห่วงลูกชายหัวแก้วหัวแหวน... มันกลับมีน้ำหนักอย่างประหลาด
"ถ้าแม่ไม่สอน... ผมอาจจะแอบหนีไปเที่ยวผับคืนนี้นะครับ" ผมทิ้งไพ่ตาย
แม่กัดริมฝีปาก ลังเลอยู่อึดใจใหญ่ ก่อนจะเงยหน้าสบตาผม แววตาของแม่เปลี่ยนไป... มันไม่ใช่แววตาของแม่ที่มองลูกอีกต่อไป แต่มันเจือไปด้วยความจำยอมและความปรารถนาลึกๆ
"แค่... ทฤษฎีนะต้น..." แม่พูดเสียงสั่นพร่า เหมือนคนละเมอ "แม่จะสอนแค่สรีระ... สอนให้ลูกรู้... แต่ลูกต้องสัญญากับแม่... ห้ามล่วงเกินแม่จนเลยเถิด ห้ามทำเรื่องบัดสีเด็ดขาด"
"ครับแม่!" ผมรับคำหนักแน่น หัวใจลิงโลด "ผมสัญญา... ผมจะเป็นนักเรียนที่ดีครับ"
แม่หลับตาลง ถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะค่อยๆ คลายปมผ้าขนหนูที่อกออกเล็กน้อย... เพื่อขยับให้มันเข้าที่ หรือเพื่อเตรียมตัวสอน... ผมเองก็เดาไม่ออก
"ไปนั่งที่เตียง..." แม่สั่งเสียงเบา แต่ก้องกังวานในความรู้สึกผม "แล้วนั่งนิ่งๆ... ห้ามมือซนจนกว่าแม่จะอนุญาต... เข้าใจไหม?"
"เข้าใจครับคุณครู"
ผมเดินไปนั่งที่ปลายเตียงอย่างว่าง่าย สายตาจับจ้องไปที่เรือนร่างของแม่... ชัยชนะครั้งแรกเป็นของผมแล้ว และผมมั่นใจว่า... บทเรียนคืนนี้ มันจะไม่จบแค่ทฤษฎีแน่นอน.

ปูเรื่องได้ชวนติดตามโดยเฉพาะผู้ที่ชอบแนวincestแบบนี้ รอตอนต่อไปคงเสียวมากแน่ๆ

เขียนได้ดีครับ สำหรับตูข้าที่ชอบแนวนี้ขอติดตามครับผม!!  

ลูกแก้ตัวจนได้เสียวสุดยอดจริงๆ

ขอเป็นลูกศิษย์ เรื่องเสียวๆกำลังจะเกิดขึ้น

บทแรก

แนวincestแบบนี้ ชอบมาก

ไม่น่าจะจบง่ายๆนะ