กลิ่นเขม่าปืนและไอรัก บทที่ 18: รอยราคีกลางแสงจันทร์
ลองไปหาอ่านกันน้า เรื่องนี้แนวฮาเร็มครบทุกบทบาท

ภาคขับรถกลับถึงบ้านด้วยสติที่พร่าเลือนจากฤทธิ์สุราและความสับสนที่สุมอยู่ในอก เมื่อเขาก้าวเท้าขึ้นเรือนใหญ่ ลลินท์ ที่แอบยืนรอด้วยความห่วงใยอยู่ตรงหัวบันไดรีบหลบวูบเข้าห้องทันทีที่เห็นสภาพโซเซของเขา เธอไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอในดวงตา ส่วน จิน ที่นั่งสัปหงกอยู่ชั้นล่างของเรือนใหญ่ รีบกุลีกุจอเข้ามาประคองร่างสูงใหญ่ไปที่เรือนเล็กอย่างทุลักทุเล ความแข็งแกร่งของมัดกล้ามที่บดเบียดกับร่างกายเธอทำให้หัวใจสาวน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ จินพยายามจัดท่าทางให้เขาเอนกายลงนอน ก่อนจะเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกเพื่อเช็ดตัวให้ชายหนุ่มคลายความร้อนจากพิษเหล้า

"ลลิน... ลลิน...ผมรักคุณ..."

เสียงพึมพำแหบพร่าข้างหูทำให้จินชะงัก ทว่าภาคที่ตกอยู่ในภวังค์ความเมาเข้าใจผิดคิดว่าร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าคือพี่สะใภ้ที่เขาหลงรัก เขาคว้าเอวบางของจินเข้ามากอดแน่นและประกบจูบอย่างเร่าร้อนดุดัน "อ้ายภาค... นี่จินเองจ่ะ อื้อ..." จินพยายามประท้วงด้วยเสียงสั่นพร่า แต่สัมผัสที่ช่ำชองและแรงอารมณ์ของภาคกลับหลอมละลายการต่อต้านของเธอจนหมดสิ้น สุดท้ายเธอก็เผลอไผลจูบตอบเขาอย่างไร้เดียงสา ภาคซุกไซ้ใบหน้าไปตามซอกคอขาวผ่องของสาวลาว กลิ่นกายสาวทำให้เขายิ่งลุ่มหลง เขาจับจินนอนลงบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวล มือหนาปลดชุดนอนสายเดี่ยวสีแดงของเธอออกอย่างรวดเร็ว จนเหลือเพียงบิกินี่สีขาวลายลูกไม้ที่แทบจะปกปิดความอวบอิ่มไว้ไม่มิด ภาคประกบจูบไปที่ทรวงอกสวยจนจินร้องครางกระเส่า

เขาปลดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายที่ขวางกั้นออก มอบรสจูบและดูดเลียยอดอกสีชมพูที่ชูชันตอบรับสัมผัส "อ้ายภาค จินเป็นอะไร... อื้อ..." จินครางไม่เป็นภาษาเมื่อความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่าง ภาคเริ่มคืนสติขึ้นมาบ้างแต่เมื่อเห็นความงดงามตรงหน้าสัญชาตญาณดิบกลับสั่งให้เขาเดินหน้าต่ออย่างไม่อาจยั้งใจ เขาจูบเลียจนจินต้องโน้มศีรษะเขาเข้าหาเนินอกอย่างโหยหา "อ้ายภาค... จินเสียวจ่ะ เสียวเหลือเกิน"



ภาคค่อยๆ เลื่อนกายลงต่ำอย่างเชื่องช้า พรมจูบแผ่วเบาไปตามหน้าท้องแบนราบที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจที่หอบกระชั้นของสาวน้อย มือแกร่งลูบไล้ไปตามท่อนขาขาวผ่องที่เนียนละเอียดราวน้ำนม ก่อนจะแยกเรียวขาคู่สวยออกจากกัน เผยให้เห็น "กลีบดอกไม้ป่า" สีชมพูสดใสที่งดงามและไร้ราคีใดๆ จนภาคถึงกับลืมหายใจไปชั่วขณะ

เขาไม่ปล่อยให้จินต้องคอยนาน ภาคส่งปลายลิ้นร้อนผ่าวลงไปสัมผัสกับจุดอ่อนไหวที่ฉ่ำเยิ้มในทันที จินสะดุ้งสุดตัว มือเล็กจิกขยุ้มลงบนผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

"อ๊ะ! อ้ายภาค... อย่าจ่ะ... อื้มมม ตรงนั้นมัน... อ๊าส์!"

เสียงหวานครางประท้วงแต่ร่างกายกลับทรยศ จินแอ่นเนินเนื้อนุ่มเข้าหาปลายลิ้นที่ร้ายกาจนั้นอย่างลืมตัว ภาคละเลียดเลียสลับกับดูดดึงติ่งเนื้อสีหวานอย่างเชี่ยวชาญ ปลายลิ้นที่พลิ้วไหวรัวระริกเข้าใส่ใจกลางความกระสัน ทำเอาสาวน้อยที่เพิ่งเคยสัมผัสรสรักครั้งแรกถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งร่าง รสสัมผัสที่แปลกใหม่และรุนแรงทำให้น้ำตาแห่งความสุขสมเริ่มคลอเบ้า

"อ้ายภาคขา... จินเสียว... จินบ่เคยเป็นแบบนี้... ฮื้อออ อ้ายภาคจ๋า แรงอีกนิดจ่ะ"

จินบิดกายเร่าไปมาด้วยความรัญจวนที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เสียงครางระงมสลับกับเสียงลมหายใจที่ขาดช่วงดังไปทั่วห้องนอนที่เงียบสงัด ภาคเร่งจังหวะลิ้นให้หนักหน่วงและเร็วขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงการตอดรัดที่รุนแรงของกล้ามเนื้อสาว จินเริ่มคุมสติไม่อยู่ เธอส่ายหน้าไปมาบนหมอนพลางส่งเสียงร้องออกมาไม่ขาดสาย

"อ้าย! จินไม่ไหวแล้ว... มันจะขาดใจ... อ้ายภาค... จินจะ... อ๊ายยยยย!"

จินกรีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างทั้งร่างกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อพายุแห่งความสุขพัดถล่มร่างกายเธอจนถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งแรกในชีวิต น้ำหวานแห่งความสาวไหลรินออกมาอาบชุ่มปลายลิ้นของชายที่เธอแอบรัก จินหอบหายใจรัวรินด้วยความสุขที่ท่วมท้นจนสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ร่างนุ่มนิ่มนอนหมดแรงอยู่ใต้ร่างเขา ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยรอยรักที่เพิ่งถูกจุดติดขึ้นอย่างงดงาม



ภาคประคองร่างที่สั่นเทาของจินไว้ในอ้อมกอดกว้าง แววตาที่พร่าเลือนด้วยฤทธิ์อารมณ์จ้องมองกลีบดอกไม้ป่าที่กำลังสั่นระริกราวกับลูกนกหลงทาง เขาค่อยๆ จ่อท่อนเอ็นแกร่งที่ขยายตัวจนตึงเปรี๊ยะเข้ากับร่องสวาทที่ยังคงปิดสนิทสนม ก่อนจะใช้ความร้อนระอุนั้นถูไถไปตามรอยแยกที่อุ่นชื้นเพื่อนำทาง แล้วจึงค่อยๆ กดเน้นน้ำหนักส่งตัวตนเข้าสู่ความคับแน่นที่แสนบริสุทธิ์อย่างช้าๆ

"โอ๊ย! อ้ายภาค... จินเจ็บ! เอาออกไปก่อนจ่ะ... ฮือ จินเจ็บไม่ไหวแล้ว"

เสียงหวานหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจ น้ำตาเม็ดโตใสซื่อร่วงเผาะลงบนหมอนสีขาว จินพยายามหยัดสะโพกหนีด้วยความหวาดหวั่นในความใหญ่โตที่กำลังรุกล้ำอาณาเขตที่เธอหวงแหน ภาคชะงักงันพลางจูบซับน้ำตาที่ข้างแก้มอย่างอ่อนโยนเพื่อปลอบประโลม เขาเลื่อนริมฝีปากลงไปงับดึงและดูดเม้มยอดอกสีชมพูเบาๆ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากความเจ็บปวดเบื้องล่าง ขณะที่ส่วนกลางกายยังคงกดแช่ค้างไว้เพื่อให้ผนังเนื้อนุ่มได้เริ่มโอบรับสัมผัสจากเขา

"อื้อ... อ้าย... มันแน่นไปหมด จินหายใจไม่ออก... อ๊ะ! อ้ายภาคอย่าเพิ่งขยับ... จินกลัวจ่ะ"

 

อ่านต่อได้ตามลิ้งก์ ไม่ต้องกลัวข้ามเลื่อนหาเลย






จิน สาวลาวคนซื่อ

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

สอดแล้วจะได้มิดไหมน้า

สาวจินโดนอ้ายภาคเปิดซิงเสียแล้ว

สาวจินโดนอ้ายภาคเปิดซิงเสียแล้ว

คนแรกของฮาเร็ม บอกก่อนฮาเร็มนี้มี 4-5 สาว