วิศวะสาวมือใหม่กับจอมขมังเวทย์ บทที่ 19: การเผชิญหน้าของสองจอมขมังเวทย์
เรื่องนี้ลงให้อ่านใน read ธัญวลัยและกำลังเริ่มลงใน fic ฝากติดตามและเพิ่มเข้าชั้นไว้ด้วย ลิ้งจะมีให้ครบเลื่อนหาเอาครับไม่ต้องกลัวลงข้าม


เช้านี้นิ้งตื่นมาด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังปานจะเจาะกะโหลก อาการแฮงค์จากปฏิบัติการ "คนละขวด" (ที่ลามไปเป็นลัง) กับพี่กวางเมื่อเย็นวานยังตามมาหลอกหลอนจนหัวหมุน นิ้งพยุงร่างอันโงนเงนเข้าห้องน้ำ พยายามควานหาที่ล้างหน้าพลางบ่นอุบอิบถึงพี่กวางที่ชวนเปิดวาร์ปจนภาพตัด แต่พอคิดได้ว่าวันนี้มีนัดสำคัญ ความเป็นมืออาชีพก็เข้าสิง เธอฝืนลืมตาอาบน้ำเย็นจัดชะล้างแอลกอฮอล์ที่ยังตกค้าง

นิ้งบรรจงแต่งหน้าอย่างพิถีพิถันเป็นพิเศษเพื่อกลบพวกรอยคล้ำใต้ตาจากการพักผ่อนน้อย เธอเลือกใช้เสื้อเชิ้ตสีแดงเบอร์กันดีตัวเก่งที่ขับผิวขาวอมชมพูให้ดูมีออร่า ระหว่างผัดหน้าเธอก็แอบเหลียวซ้ายแลขวาด้วยความหลอนเล็กๆ ว่า "พี่มะลิ" จะมาขอร่วมวงเมคอัพสไตล์ผีงิ้วอีกหรือไม่ เมื่อเห็นว่าทุกอย่างปกติดีและอาการวิงเวียนเริ่มทุเลา เธอก็ขับรถมุ่งหน้าไปทำงานทันที







รอยยิ้มสยบมาร และไฟริษยาของรัตนา

วันนี้มีประชุม Supplier เกี่ยวกับโปรเจกต์ใหม่ นิ้งเดินเข้าออฟฟิศท่ามกลางเสียงแซวจากหนุ่มๆ และคำชื่นชมจากพี่ๆ ในความสวยที่ดูโดดเด่นผิดตา แต่ไม่ทันไร รัตนา ที่แต่งสวยจัดเต็มในลุคนางพญาสาวออฟฟิศสมัยใหม่ก็เดินเข้ามาจิกตาใส่พลางสั่งให้นิ้งไปช่วยจัดโต๊ะในห้องประชุม ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่และมีคนทำอยู่แล้ว แต่นิ้งก็ยอมทำตามแบบกุลสตรีสายบวกในใจ

ระหว่างที่ยืนต้อนรับแขกหน้าห้องประชุม รอยยิ้มสดใสของนิ้งสะกดสายตาทุกคนที่เดินผ่าน จนแขกหลายท่านถึงกับขอถ่ายรูปคู่เป็นที่ระลึก สร้างความอิจฉาริษยาให้รัตนาที่ยืนมองอยู่ไม่ไกลจนไฟอาฆาตแทบจะลุกท่วมชุดทำงานราคาแพง







จอมขมังเวทย์ขาว-ดำ และบรรยากาศมาคุ

ในที่สุดคนที่นิ้งรอก็มาถึง วิศลย์ เดินเข้ามาด้วยลุควิศวกรมาดเนี้ยบ ผมยาวที่รัดรวบไว้อย่างดีรับกับเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาและกางเกงสแล็คสีดำ รองเท้าหนังสีน้ำตาลขัดมันวับส่งเสริมบุคลิกให้อบอุ่น ทันทีที่เห็นนิ้ง เขาก็ตรงเข้ามาทักทายพร้อมรอยยิ้มละมุน

"สวัสดีครับนิ้ง วันนี้สวยน่ารักมากเลยนะครับ" "พี่ศลย์ก็หล่อเท่ไม่เบาเลยค่ะ จนสาวๆ มองตามกันเกลียวแล้ว" นิ้งตอบกลับเขินๆ ทั้งสองคุยกันอย่างสนิทสนมเพียงครู่เดียว แต่ในสายตาของรัตนาที่แอบมองอยู่ เธอกลับรู้สึกเหมือนนิ้งกำลัง "แย่งสามี" ของเธอไปต่อหน้าต่อตา

เมื่อถึงเวลาเริ่มประชุมอย่างเป็นทางการ ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของ ธรรมวิทย์ ที่เดินเข้ามาด้วยท่วงท่าสุขุมนุ่มลึก เขาอยู่ในชุดสูทสากลสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต ขับเน้นบุคลิกที่ดูเย็นชาและน่าเกรงขามจนคนในห้องต่างพากันเงียบกริบ ธรรมวิทย์เดินตรงไปที่หัวโต๊ะก่อนจะขยับเก้าอี้นั่งลงในตำแหน่งที่ตรงข้ามกับวิศลย์พอดิบพอดี ราวกับถูกกำหนดไว้ด้วยชะตาลิขิต

วินาทีที่สายตาของทั้งคู่ประสานกัน บรรยากาศภายในห้องที่เคยเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศกลับดูเหมือนจะหนักอึ้งขึ้นมาทันที เปรียบเสมือนการเผชิญหน้ากันระหว่างขั้วตรงข้ามที่ไม่อาจบรรจบ ผิวพรรณและแววตาที่ดูอบอุ่นมีเมตตาของวิศลย์ในฐานะจอมขมังเวทย์สายขาว ปะทะเข้ากับรังสีความกดดันอันลึกลับและคมปลาบของธรรมวิทย์ผู้เจนจัดในอาคมสายดำ

มันเป็นการเผชิญหน้ากันครั้งแรกที่ไม่ได้มีเพียงแค่เรื่องของตัวเลขหรือโปรเจกต์งาน แต่มันคือการหยั่งเชิงผ่านจิตวิญญาณที่แผ่ซ่านออกมาจนสัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าจางๆ ในอากาศ รังสีความอึดอัดนี้รุนแรงเสียจนนิ้งที่กำลังจัดการเอกสารอยู่ข้างๆ ถึงกับรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องจนต้องลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ขณะที่รัตนาเองแม้จะพยายามรักษามาดนางพญาไว้เพียงใด แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แล่นผ่านสันหลังจนมือไม้เริ่มสั่นโดยไม่ทราบสาเหตุ ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจและการจ้องมองของชายหนุ่มทั้งสองที่ดูเหมือนกำลังต่อสู้กันผ่านกระแสจิตที่คนธรรมดาไม่อาจเข้าใจได้เลย







ศึกพรีเซนต์งาน และการลองดี

ธรรมวิทย์เปิดประเด็นโปรเจกต์ใหม่ด้วยท่าทีสุขุม ก่อนจะส่งไม้ต่อให้รัตนาผู้นำเสนอข้อมูลหนาปึกกว่า 30 หน้าตามสไตล์นักวิเคราะห์ที่ชอบทฤษฎีจ๋า เธอพ่นข้อมูลตัวเลขมากมายที่ใช้งานจริงได้เพียงไม่กี่หน้า จนคนในห้องประชุมพากันงงเป็นไก่ตาแตก แต่รัตนากลับหลงระเริงคิดว่าการพรีเซนต์ของเธอนั้นไร้ที่ติ

ทว่าพอนิ้งลุกขึ้นนำเสนอข้อมูลความคืบหน้าเพียงไม่กี่สไลด์ที่สรุปมาอย่างกระชับ ทุกคนในห้องก็พากันพยักหน้าเห็นตาม พร้อมเสียงปรบมือชื่นชมที่ช่วยคลายบรรยากาศตึงเครียดลงได้ทันตาเห็น เหตุการณ์นี้ทำเอาพนักงานดีเด่นอย่างรัตนาหน้าชา เหมือนโดนนิ้งหักหน้ากลางที่ประชุม

เมื่อจบการประชุม รัตนาตั้งท่าจะพุ่งเข้าไปหาวิศลย์ แต่กลับถูกธรรมวิทย์ตัดหน้าเดินเข้าไปหาเสียก่อน "ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณวิศลย์" "ยินดีเช่นกันครับ คุณธรรมวิทย์"

ชายหนุ่มทั้งสองต่างยื่นมือออกไปเบื้องหน้าเพื่อทักทายกันตามมารยาททางธุรกิจ ทว่าทันทีที่ฝ่ามือหนาของวิศลย์สัมผัสเข้ากับมือของธรรมวิทย์ บรรยากาศรอบข้างก็คล้ายจะหยุดหมุนไปชั่วขณะ ทั้งคู่จับมือกันเนิ่นนานเกินกว่าการทักทายปกติ สายตาคมปลาบประสานกันอย่างมีนัยสำคัญที่คนนอกไม่อาจล่วงรู้

วิศลย์สัมผัสได้ถึงแรงบีบที่แฝงไปด้วยพลังงานบางอย่างที่เย็นยะเยือกและหนักอึ้ง มันไม่ใช่เพียงแรงจากกล้ามเนื้อ แต่เป็น "การหยั่งเชิง" ผ่านกระแสจิตที่พุ่งตรงเข้าจู่โจมเพื่อทดสอบอาคมในตัวเขา วิศลย์นิ่งสงบดุจผิวน้ำ เขาแผ่พลังงานสายอบอุ่นตอบโต้กลับไปอย่างนุ่มนวลแต่แข็งแกร่ง ราวกับกำแพงแสงที่มองไม่เห็นซึ่งคอยปัดเป่ารังสีอำมหิตนั้นให้สลายไป

 

อ่านต่อได้ที่ ฝากกดทุกลิ้งด้วยนะเป็นกำลังให้ไรท์ด้วย 




fictionlog
ตอนที่ 1

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

อ่านต่อได้ที่ ฝากกดทุกลิ้งด้วยนะเป็นกำลังให้ไรท์ด้วย 
ตอนที่ 1

แล้วใครจะชนะ

ชิงไหวชิงพริบ ข่าแรงทั้งคู่

น้องนิ้งจะทำไงดีละ

ใครจะชนะ