บ้านพักตากอากาศส่วนตัว ริมหาดปราณบุรี — เวลา 22:00 น.

เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังซู่ซ่า ผสานกับลมทะเลเย็นสบายที่พัดผ่านระเบียงบ้านพักหรูสไตล์โมเดิร์นทรอปิคอล บ้านหลังนี้เป็นทรัพย์สินส่วนตัวของตระกูล พีท ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ปิด เป็นส่วนตัวและเงียบสงบ เหมาะแก่การหลบหนีความวุ่นวายจากเรื่องราวร้ายๆ ในโรงพยาบาล

กลิ่นหอมของอาหารทะเลปิ้งย่างยังลอยอบอวล อยู่ในอากาศ ที่ริมสระว่ายน้ำระบบเกลือแบบ Infinity Pool... หมอมิ้ง และ พยาบาลเกด กำลังนั่งเอาเท้าแช่น้ำ จิบไวน์ขาวและหยอกล้อกันกระหนุงกระหนิงตามประสาคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ส่วน หมอมล... พี่สาวคนสวยที่อาการดีขึ้นเกือบ 100% แล้ว นั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้หวายตัวยาวที่มุมระเบียง สายตาจับจ้องไปที่ชายหนุ่มเพียงคนเดียวในทริปนี้

พีท... เภสัชกรหนุ่มในชุดลำลองเสื้อยืดกางเกงขาสั้น กำลังง่วนอยู่กับการเก็บกวาดเตาบาร์บีคิวและดูแลความเรียบร้อยให้ทุกคน มลมองแผ่นหลังกว้างของพีทด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน... ตลอดเวลาที่เธอป่วย พีทคือคนที่จัดหายาดีๆ มาให้ คอยถามไถ่อาการผ่านมิ้ง และดูแลเธออย่างให้เกียรติที่สุด ต่างจากผู้ชายคนอื่นที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตเธอ (โดยเฉพาะ หนึ่ง และพวกเสี่ยที่ พลอย ส่งมา) ซึ่งมองเธอเป็นแค่เครื่องระบายความใคร่ แต่พีท... เขาดูอบอุ่น อ่อนโยน และ... หล่อ

"พี่หมอมลคะ... รับผลไม้เพิ่มไหม?" เสียงของ เฟิร์น ดังขึ้น ปลุกมลจากภวังค์ พยาบาลสาวหุ่นนางแบบเดินถือจานผลไม้เข้ามา เฟิร์นในชุดเดรสคล้องคอสีขาวเปิดหลังโชว์ผิวเนียนสวย หุ่นของเธอแน่นเปรี๊ยะ 36-25-37 ทุกย่างก้าวดูมั่นคงและเย้ายวนโดยธรรมชาติ

"ไม่จ้ะ ขอบใจมากนะเฟิร์น" มลยิ้มตอบ เธอเห็นเฟิร์นเดินตรงไปหาพีท... พีทเงยหน้าขึ้นยิ้มกว้าง วางมือจากงานตรงหน้า แล้วโอบเอวเฟิร์นเข้ามาหอมแก้มอย่างเป็นธรรมชาติ ภาพความสนิทสนมนั้น... ทำให้หัวใจของมลกระตุกวูบ ความรู้สึก "อิจฉา" แล่นขึ้นมาจุกที่อกโดยไม่ทราบสาเหตุ

"คืนนี้บรรยากาศดีจังนะคะ..." เฟิร์นกระซิบข้างหูพีท แต่สายตาพราวระยับ "ไปเดินเล่นที่ชายหาดกันไหมคะ? ...หรือจะไปที่ห้องนอนเลยดี?"

พีทหัวเราะเบาๆ กระซิบตอบกลับที่ทำให้เฟิร์นหน้าแดงก่ำ ทั้งคู่ขอตัวแยกย้ายจากกลุ่ม เดินจูงมือกันหายเข้าไปในตัวบ้านฝั่งปีกขวา ซึ่งเป็นห้องนอนมาสเตอร์วิวทะเล

มลมองตามหลังทั้งคู่ไป... ความอยากรู้อยากเห็นและความร้อนรุ่มเริ่มก่อตัวขึ้น เธอไม่ได้มีเซ็กส์มานานมากตั้งแต่อยู่ในช่วงบำบัด... ร่างกายที่เคยชินกับการถูกกระตุ้นด้วยยาและเซ็กส์ที่รุนแรง เริ่มส่งสัญญาณบางอย่าง

เวลา 23:30 น. — ระเบียงห้องนอนปีกขวา

มลนอนไม่หลับ... เธอพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงในห้องพักแขก ความร้อนรุ่มในกายทำให้เธอตัดสินใจลุกออกมาเดินสูดอากาศ เท้าเปล่าพาเธอเดินเลาะระเบียงไม้เชื่อมต่อมายังฝั่งปีกขวาอย่างเงียบเชียบ เสียงคลื่นกลบเสียงฝีเท้าของเธอจนหมดสิ้น

แสงไฟสลัวๆ ลอดออกมาจากประตูกระจกบานเลื่อนของห้องมาสเตอร์ที่เปิดแง้มไว้รับลมทะเล และเสียงที่เล็ดลอดออกมา... ไม่ใช่เสียงคลื่น แต่เป็นเสียงของ ความปรารถนา

"อื้อ... พีท... ใจเย็นๆ สิคะ... อ๊าาา..." เสียงครางหวานของเฟิร์นดังขึ้น มลสะดุ้งเฮือก แต่ขากลับก้าวต่อไป เธอค่อยๆ ขยับตัวเข้าไปหลบหลังเสาไม้ขนาดใหญ่ ชะโงกหน้ามองผ่านช่องว่างของผ้าม่านที่ปลิวไสว

ภาพที่เห็นทำเอามลต้องยกมือขึ้นปิดปากเพื่อกลั้นเสียงอุทาน บนเตียงคิงไซส์สีขาว... พีท กำลังคร่อมทับอยู่บนร่างของ เฟิร์น แสงจันทร์สาดส่องกระทบเรือนร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่ มลไม่เคยเห็นพีทถอดเสื้อมาก่อน... ไหล่กว้าง กล้ามหลังที่เป็นมัดสวยงาม และกล้ามก้นที่เกร็งตัวขณะขยับสะโพก มันช่างดูแข็งแกร่งสมชายชาตรี ต่างจากภาพลักษณ์หนุ่มเภสัชกรขี้อายที่เธอรู้จัก

ส่วนเฟิร์น... นอนราบอยู่ใต้ร่างเขา ขาเรียวยาวที่ดูอวบอัดแข็งแรงแบบเชียร์ลีดเดอร์ แยกออกกว้างพาดบ่าพีททั้งสองข้าง หน้าอกหน้าใจขนาดมหึมาของเฟิร์นกระเพื่อมไหวรุนแรงตามแรงกระแทก ยอดอกสีเข้มชูชันล่อตา พีทกำลังซุกหน้าอยู่ที่ซอกคอเฟิร์น มือหนาบีบขยำหน้าอกคู่นั้นอย่างมันมือ

ตับ... ตับ... ตับ... เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังชัดเจน ผสมกับเสียงครางกระเส่า "พีทขา... ผัวขา มันแน่น... ควยผัวใหญ่... อื๊อออ... ลึกมาก..." เฟิร์นร้องครวญคราง มือจิกหลังพีทแน่น "เฟิร์น... หีเมียแน่นชิบหาย... ตอดผมแรงมาก..." พีทครางเสียงต่ำ ดุดัน

มลยืนตัวแข็งทื่อ... สายตาจับจ้องไปที่จุดเชื่อมต่อของทั้งสองคน ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของพีทผลุบเข้าผลุบออกในร่องสวาทของเฟิร์นอย่างดุดัน ภาพนั้นมัน "ดิบเถื่อน" แต่แฝงไปด้วย "ความรัก" มันไม่ใช่การข่มขืน... ไม่ใช่การบังคับ... แต่เป็นการร่วมรักที่ต่างฝ่ายต่างต้องการกันและกัน

"อ๊าา... พีท... ขย่ม... เฟิร์นอยากขย่มควย..." พีทพลิกตัวเฟิร์นขึ้นมาด้านบน ให้เธอนั่งคร่อมตักเขา เฟิร์นในร่างเปลือยเปล่าดูสูงส่งเหมือนนางพญา เธอแอ่นอก เชิดหน้า ร่อนสะโพกบดขยี้โหนกหีลงบนความเป็นชายของพีท หน้าอกคู่โตแกว่งไกว พีทยื่นหน้าเข้าไปดูดเลียยอดอกเธออย่างหิวกระหาย

"จ๊วบ... จ๊วบ..." มลมองภาพพีทที่กำลังปรนเปรอเฟิร์น... จู่ๆ ภาพซ้อนทับก็ปรากฏขึ้นในหัว เธอจินตนาการว่าผู้หญิงคนนั้นคือ ตัวเธอเอง เธออยากให้พีทมองเธอด้วยสายตาแบบนั้น... สัมผัสเธอด้วยมือคู่นั้น... และกระแทกเธอด้วยความรักแบบนั้น

น้ำหล่อลื่นไหลซึมออกมาจากช่องทางรักของมลจนกางเกงนอนเปียกชุ่ม เธอสั่นสะท้าน มือเลื่อนลงไปที่หว่างขาตัวเองโดยอัตโนมัติ "อื้อ..." มลบดเบียดนิ้วเข้ากับจุดกระสันของตัวเอง สายตายังคงจ้องมองบทรักตรงหน้าไม่วางตา

"แตกเลยค่ะ... พีท... ผัวขา แตกในเลย... เฟิร์นรักพีท..." "ผมก็รักคุณ... เมียจ๋า... อ๊ากกกก!" พีทเด้งสะโพกสวนขึ้น เฟิร์นกรีดร้องและเกร็งกระตุก ทั้งคู่กอดรัดกันแน่น ปลดปล่อยความสุขสมออกมาอย่างล้นทะลัก

มลรีบถอยหลังหนีด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็วเหมือนกลอง เธอรีบวิ่งกลับมาที่ห้องนอนของตัวเอง ปิดประตูล็อกกลอน ทิ้งตัวลงบนเตียง... แต่ความต้องการที่ถูกปลุกปั่นมันไม่ยอมสงบลง

ภายในห้องนอนของมล

"พีท... พีทขา..." มลพึมพำชื่อชายหนุ่มที่เธอเพิ่งแอบดู ภาพมัดกล้ามของเขา ภาพท่อนเอ็นที่แข็งขึง ภาพที่เขากอดจูบเฟิร์นอย่างทะนุถนอม มันกระตุ้นปมในใจของเธอ... ปมของผู้หญิงที่ไม่เคยถูกรักอย่างแท้จริง เธอเคยเป็นแค่ "รูระบาย" ของผู้ชายพวกนั้น... แต่กับพีท มันคือความรัก

มลถลกชุดนอนขึ้น มือเรียวสอดเข้าไปในกางเกงในที่เปียกแฉะ นิ้วกลางและนิ้วนางบดขยี้เม็ดแตดที่บวมเป่ง "อ๊าา... พีท... ช่วยมลด้วย... เอาของพีทเข้ามา..." มลจินตนาการว่านิ้วของเธอคือของพีท จินตนาการว่าเขากำลังคร่อมทับเธออยู่... จูบเธอ... บอกรักเธอ

"มลอยากได้... อยากได้ควยพีท..." ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกันวุ่นวายในหัว... เขาเป็นแฟนเพื่อนน้องนะ... เขาเป็นคนดีนะ แต่ความปรารถนาด้านมืด ที่ถูกปลูกฝังมาจากการเป็นทาสกามารมณ์ มันรุนแรงกว่า มลสอดนิ้วเข้าไปลึกสุดโคน กระแทกกระทั้นตัวเองเลียนแบบจังหวะที่พีททำกับเฟิร์น

"อ๊ายยย! ลึกๆ! พีท! แรงๆ!" มลบิดเร่าบนเตียง ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความสับสนและเสียวซ่าน จนกระทั่งร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ปลดปล่อยน้ำรักออกมาเปรอะเปื้อนที่นอน

มลนอนหอบหายใจรวยริน... ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่แววตาของมลเปลี่ยนไปแล้ว เธอมองเพดานห้อง... นึกถึงใบหน้าเปื้อนยิ้มของพีท ความรู้สึกขอบคุณที่เคยมี... ตอนนี้มันแปรเปลี่ยนเป็นความ "อยากครอบครอง"

"พีทช่วยมลมาตลอด..." "ถ้ามลจะขอให้พีทช่วย 'รักษา' มลอีกสักเรื่อง... พีทคงไม่ใจร้ายใช่ไหม?"

มลยิ้มมุมปาก... รอยยิ้มที่คล้ายกับ พลอย ในวันที่สิ้นหวัง เธอยอมรับแล้วว่า เธอไม่ได้ต้องการให้พีทเป็นแค่เพื่อนน้องสาว แต่เธอต้องการให้เขาเป็น "ผู้ชายของเธอ"

เช้าวันรุ่งขึ้น

ทุกคนมารวมตัวกันที่โต๊ะอาหารเช้า บรรยากาศสดใส พีทและเฟิร์นดูมีความสุขจนน่าอิจฉา เฟิร์นมีรอยดูดจางๆ ที่ต้นคอที่พยายามเอาผมปิดไว้ มิ้งและเกดก็แซวกันสนุกสนาน

"พี่หมอมลคะ... ทานข้าวต้มไหมคะ?" เฟิร์นถามด้วยความห่วงใย มลเดินเข้ามาที่โต๊ะ... ใบหน้าสวยหวานดูนิ่งสงบ แต่แววตาลึกล้ำกว่าเดิม เธอยิ้มให้เฟิร์น... แล้วหันไปสบตาพีท

"ขอบใจจ้ะเฟิร์น..." มลเดินไปนั่งข้างๆ พีท "พีทจ๊ะ... วันนี้พี่รู้สึกปวดเมื่อยตัวจัง สงสัยเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ" มลวางมือลงบนต้นขาของพีทใต้โต๊ะ... บีบเบาๆ "เดี๋ยวตอนบ่าย... ช่วยจัดยาคลายกล้ามเนื้อให้พี่หน่อยได้ไหม? เอาแบบแรงๆ เลยนะ"

พีทสะดุ้งเล็กน้อย หันมามองมลด้วยความงุนงง "เอ่อ... ได้ครับพี่หมอมล เดี๋ยวผมดูให้"

มลยิ้มหวาน... แต่เป็นรอยยิ้มที่ซ่อนความลับเอาไว้

(จบภาค)

เธอไม่ได้ต้องการให้พีทเป็นแค่เพื่อนน้องสาว แต่เธอต้องการให้เขาเป็น "ผู้ชายของเธอ"

เอาแล่วหมอมล โดนด้านมืดในจิตใจครอบงำซะแล้ว 

เรื่องสนุกดีครับ เดี๋ยวต้องลองไปหาอ่านตอนเก่า

ร่องรอยจากการเป็นเครื่องเล่นสวาทยังคงฝังลึกในใจหมอมล
และมันจะมีผลถึงวันข้างหน้ามั้ย

วังวนกามนี้ยังไม่จบง่ายๆ