"สวัสดีครับ คุณพ่อ" เด็กหนุ่มที่ชื่อเบนยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

"อืม...สวัสดี" ผมประนมมือรับแล้วเอ่ยเสียงเคร่งขรึม ออยมองผมแวบหนึ่ง

"ออยบอกพ่อทุกเรื่องแล้ว...พ่อก็เลยเป็นห่วง แกขับรถตรงมาจากเชียงราย...มาที่นี่เลย"

สาวน้อยพูดเช่นนั้น ทำให้ผมได้รู้ว่าเธอเป็นสาวเชียงราย มาเรียนหนังสือที่นี่ ส่วนพ่อหนุ่มนักศึกษาตอนนี้ยิ้มเหือดแห้ง ผมไม่ต้องพูดอะไรสักอย่าง แค่ทำหน้าเข้มอย่างเดียวเท่านั้น ซึ่งก็ทำให้หนุ่มเบนหน้าซีดลงไปอีก

"คุณพ่อ ผมขอโทษครับ" เบนพูดแล้วยกมือไหว้อย่างสำนึก "ผมจะไม่ยุ่งกับน้องออยอีก"

"ถ้าเอ็งรับปากแบบนี้ พ่อก็จะไม่เอาเรื่อง" ผมพูด ออยมองหน้าผม

เบนยกมือไหว้อีกครั้ง ผมประนมมือไหว้รับโดยไม่เอ่ยอะไรออกไป ทำทีเป็นเหมือนไม่ค่อยจะพอใจสักเท่าไหร่ หนุ่มเบนโค้งตัวแล้วรีบเดินจากไป เขาขึ้นอาคารเรียนลับสายตาไปแล้ว ผมถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะหันมามองหน้าสาวน้อย

ออยจ้องมองหน้าผมเขม็ง ก่อนที่เธอจะกดโทรศัพท์ และโชว์หน้าจอให้ผมดู มันเป็นชื่อจริงของผม พร้อมรูปถ่ายของผมเองในแอปพลิเคชั่นรับส่งผู้โดยสารที่เธอใช้งานเมื่อคืนนี้ ผมนั่งนิ่งงัน

"หนูแจ้งความได้เลยนะ" ออยพูดขึ้นโดยที่ผมเดาไม่ออกว่าเธอแค่ขู่หรือเอาจริง

"จ...แจ้งความ...เรื่องอะไรครับ" ผมทำเป็นไขสือ

"พี่ไม่ต้องมาถามแบบนี้เลย เรื่องเมื่อคืนมันเป็นความผิดพลาด" ออยพูดอีก

เสียงของเธอดูเหมือนจะไม่เบาสักเท่าไหร่จนผมกลัวว่าใครจะได้ยิน แต่ตอนนี้มีนักศึกษานั่งกันอยู่ประปรายเท่านั้น ดูเหมือนจะได้เวลาขึ้นเรียนแล้ว

"แล้วนี่หนูไม่ไปเรียนเหรอ" ผมถาม

"ไม่อะ หนูไม่อยากเจอผู้ชายบางคน" เธอเปรย

"ใคร...พี่เบนน่ะเหรอ" ผมถามอีก

"ไม่ใช่...พี่เบนนั่นแฟนเก่าหนู เค้าเป็นรุ่นพี่" ออยพูด ผมสงสัยว่าแล้วเธอจะไปกินเหล้ากับแฟนเก่าทำไมกัน แต่แล้วเธอก็พูดต่อ "แต่หนูไม่อยากขึ้นไปเรียนเพราะจะต้องเจอแฟนหนูที่กำลังทะเลาะกันอยู่"

ฟังจากสิ่งที่เธอพูดตอนนี้ ผมก็สามารถเดาสุ่มได้ว่าหนูออยคนนี้คงจะทะเลาะกับแฟนคนปัจจุบัน แล้วก็เลยประชดประชันไปกินเหล้ากับแฟนเก่าเสียเลย ก่อนจะถูกหนุ่มเบนนั่นมอมเหล้าจนเมามายแทบไม่ได้สติ

"กินไปเยอะเหรอ เมื่อคืน" ผมถาม

"อือ" ออยตอบ

"แล้วนี่เรียนปีไหนแล้ว" ผมถาม เธอจ้องหน้าผมแล้วหลิ่วตาเหมือนกำลังจะต่อว่าให้ผมที่ถามเยอะเกินไป

"ทำไมเมื่อคืนหนูไม่รู้เรื่องอะไรเลย" ออยพูดแล้วหยุดแค่นั้น "พี่มอมยาหนูเหรอ"

"หนูเมาหลับไปเองต่างหาก"

ผมรีบพูดแต่มันฟังดูเหมือนแก้ตัว แต่แล้วผมก็เอะใจอะไรบางอย่างขึ้นมา หรือว่าเธอจะถูกมอมยาจริง ๆ เพราะอารมณ์หื่นของเธอนั้นกระเจิดกระเจิงอย่างมาก ผมเองก็ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญในการปลุกเร้าไฟสวาทในตัวผู้หญิงมากนักหรอก ชีวิตนี้ผมผ่านผู้หญิงมา 4-5 คนเท่านั้นเอง เทียบกับอายุปูนนี้ 45 ปีแล้ว ถือว่าค่อนข้างน้อย

พี่เบนอะไรนั่นคงจะหวังเคลมสาวน้อยแฟนเก่าด้วยเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเขามอมเหล้าอย่างเดียว หรือหยอดยาอะไรไปด้วย แต่ก็คงไม่ใช่ธุระอะไรของผมที่จะไปถามไถ่ให้ได้ข้อมูลเพิ่มเติมหรอก

"หนูไม่เคยเมาจนหลับแบบนั้นเลย" ออยบอก ผมเริ่มแน่ใจว่าพี่เบนน่าจะเล่นเล่ห์อะไรแน่นอน ดูจากสีหน้าของเด็กหนุ่มที่หวาดกลัวผมซึ่งรับบทพ่อจำเป็นของสาวน้อยคนนี้

"ทีหลังก็อย่ากินเยอะนัก...เหล้าน่ะ" ผมสั่งสอนเข้าให้

"พี่ไม่ต้องมาพูดแบบนี้เลย พี่แม่ง...ผู้ชายฉวยโอกาส" ออยด่าผมซึ่งหน้า

"พี่กลับดีกว่า" ผมตัดบทแล้วลุกขึ้น

"เดี๋ยวก่อน...ไปส่งหนูที่ห้างหน่อย"

สาวน้อยพูดแล้วลุกขึ้น ผมชะงักงัน แต่เธอก็เดินนำผมไปที่รถเสียแล้ว นี่มันอะไรกันเนี่ย ผมงุนงง แต่ก็ต้องเดินตามหลัง ชายกระโปรงพลีทของเธอส่ายซ้ายส่ายขวา เส้นผมยาวสีน้ำตาลเข้มสะท้อนแสงแดดยามบ่าย เรียวขาของเธอสวยไม่เบาเลยทีเดียว แต่ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์ที่จะชื่นชมสักเท่าไหร่นัก

ออยขึ้นมานั่งเบาะแล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง ชายกระโปรงร่นสูงขึ้น กระเป๋าถือวางบนตัก เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถหน้าจอ

"ไปห้างไหน" ผมถาม เธอตอบชื่อห้างแห่งหนึ่งย่านแหล่งท่องเที่ยว

ผมถอนหายใจออกมาแล้วเหยียบคันเร่ง ขับตรงไปตามถนนในมหาลัย ก่อนจะเลี้ยวออกถนนใหญ่ เธอไม่สนใจอะไรผมเลย ก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์อย่างเดียวแบบเด็กยุคใหม่ขนานแท้ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเสียบที่แท่นหน้าคอนโซลบ้าง

การจราจรในเชียงใหม่ช่วงสายค่อนข้างคล่องตัว ไม่นานผมก็มาถึงห้างที่เธอบอก ผมเลี้ยวเข้าไปด้านหน้าแล้วจอด เธอเก็บโทรศัพท์ แล้วหันมาหาผม

"เอาโทรศัพท์พี่มา" เธอพูด ผมงงเล็กน้อย

เมื่อเห็นว่าผมไม่ขยับตัว เธอก็หยิบโทรศัพท์ที่เสียบอยู่หน้าคอนโซลแล้วก็กดเบอร์โทรออกไปหาโทรศัพท์ของเธอโดยไม่ขออนุญาตผมสักคำ

"ตอนนี้ หนูมีเบอร์พี่แล้ว...พี่จะต้องขับรถให้หนูไปก่อน ไม่งั้นหนูจะแจ้งความเรื่องเมื่อคืน" เธอพูด

"เอาอย่างนั้นเลยเหรอ" ผมอุทานออกมา

"เอาอย่างนั้นเลยแหละ" เธอพูดแล้วยิ้มมุมปาก ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถไปเลย ผมมองตามสะโพกกลมใต้กระโปรงนักศึกษาแล้วถอนหายใจอีกครั้ง

ไม่น่าเล้ยย ผมทำพลาดไปแล้วที่ไปพัวพันกับสาวน้อยนักศึกษาคนนี้ นึกว่าเธอจะไม่มีพิษมีภัย แต่ดูท่าจะเป็นแม่มดตัวน้อยเลยทีเดียว นอกจากจะมีแฟนเก่ารุ่นพี่ที่เรียนคณะเดียวกัน เธอยังมีแฟนคนปัจจุบันที่เรียนชั้นเดียวกันอีกต่างหาก

ผมเปิดแอปแล้วก็เริ่มรับลูกค้ารายแรก ก่อนจะขับวนรับรายที่สองและที่สามและที่สี่ต่อไปเรื่อย ๆ งานขับรถแบบนี้ก็ถือว่าดีไปอีกแบบเมื่อเทียบกับงานประจำ ไม่เครียดเท่าการนั่งออฟฟิศ แต่ก็อย่างว่าล่ะครับ ถ้าขี้เกียจ รายได้ก็จะลดน้อยถอยลงตามไปด้วย

เมื่อเริ่มเข้าชั่วโมงเร่งด่วนตอนเย็น ผมก็วนกลับอพาร์ทเมนท์เพราะขี้เกียจฟันฝ่ารถติด ผมนั่งเล่นอยู่ที่ห้องตอนที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ไม่ใช่สาวออย แต่เป็นเพื่อนผม ชื่อ "ไอ้เม้ง"

"เฮ้ย ว่าไงวะ ไอ้โอม" ไอ้เม้งทักทาย

"เออ สบายดี ไม่ได้คุยกันนานเลยนะ" ผมตอบ

ไอ้เม้งเป็นเพื่อนผมตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลายในกรุงเทพฯ แล้ว ซึ่งก็ถือว่าคบหากันมานานกว่าสองทศวรรษ ถึงแม้จะมีช่วงห่างกันไป ไม่ได้พูดคุยกันอย่างสนิทสนมเหมือนตอนวัยรุ่น แต่ก็ต่อกันติดได้ตลอดเวลา

เพื่อนผมคนนี้ทำงานในบริษัทเอเจนซี่รับหน้าที่ดูแลศิลปินทั้งไทยและเทศ ถ้ามีการเดินทางไปทัวร์คอนเสิร์ตที่ไหนก็จะว่าจ้างบริษัทของมันให้ช่วยเทคแคร์ทั้งด้านส่วนตัวและการรับรองความปลอดภัย

"กูได้ยินว่ามึงย้ายไปอยู่เชียงใหม่" ไอ้เม้งถาม

"เออ เป็นปีแล้ว" ผมบอกมัน

"ทำงานอะไรวะ ได้ยินว่ามึงขับแอปรับ-ส่งลูกค้าเหรอวะ" ไอ้เม้งถามอีก

"ใช่แล้ว" ผมตอบแล้วบอกชื่อแอปที่ผมขับอยู่

"เออ กูกำลังหาคนขับรถที่ไว้ใจได้ เดือนหน้าจะมีศิลปินไปเปิดตัวพรีเซ็นเตอร์โฆษณาที่เชียงใหม่น่ะ มึงพอจะทำได้ไหม" เพื่อนผมชวน

"ไม่น่าจะมีปัญหานะ" ผมตอบ

ไอ้เม้งบอกว่าเออดีเลย กูไม่อยากจ้างใครก็ไม่รู้ ไม่ไว้ใจ บางคนแม่งเมาแล้วมาทำงานขับรถ บางคนแม่งก็ชอบมาสาย ไม่มีความรับผิดชอบ แต่อย่างมึงนี่ กูไว้ใจได้เต็มที่ เพื่อนผมพูดอย่างนั้นแล้วก็อธิบายอีกนิดหน่อยว่าถ้าแพลนลงตัว ก็น่าจะขับให้ศิลปินคนนี้สัก 2-3 วันอะไรแบบนั้น

ผมยังไม่ทันจะถามว่าแล้วศิลปินคือใคร แต่ไอ้เม้งก็บอกว่าต้องไปเข้าประชุมก่อน แล้วเดี๋ยวจะอัพเดทอีกทีว่าวันไหน แต่ตอนนี้กูสบายใจแล้วที่ได้คนขับรถ ขอบใจมากเว้ย แล้วมันก็วางหูไปเลย

ค่ำคืนนี้เงียบสงบ น้องออยไม่ได้โทรมาหาผมอีก ผมนอนหลับได้อย่างสบายใจเพราะง่วงนอนสะสมอยู่เหมือนกัน

แต่แล้ววันรุ่งขึ้น หลังจากผมออกไปตะลอนขับรถรับส่งลูกค้ามาทั้งวัน เมื่อกลับถึงอพาร์ทเมนท์ เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เปิดเบียร์แล้วนั่งจิบอยู่คนเดียวก่อนเข้านอน ขณะเข้าสู่กระป๋องที่สอง ปรากฎว่าน้องออยก็โทรมาหาผมตอน 4 ทุ่มครึ่ง ด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูกแบบคนเมา

"มารับหนูหน่อย" เธอเอ่ยแล้วบอกชื่อร้านเหล้าแห่งหนึ่ง


...................................

สนับสนุนอีบุ๊กฉบับเต็มเรื่องได้ที่นี่เลยค่ะ







หรือติดตามเป็นตอนได้ที่นี่







ติดตามและพูดคุยกับคนเขียนได้ที่นี่ X:

ขอบพระคุณมากค่ะ

ซื้อe-book อ่านจบแล้วครับ รอเล่ม2นะครับ