ด้วยรัก...หักใจโหด 4 : daona

ภายในบ้านหลังกลางซึ่งมีกำแพงสูงทึบ...

เสี่ยกิมผลักประตูเปิดเข้าไป ชายฉกรรจ์สามคนกำลังนั่งคุยกันอยู่บนโซฟารีบลุกขึ้นยืนต้อนรับเขา

"เรียบร้อยมั้ย" เสี่ยกิมเอ่ยถาม
"เรียบร้อยครับเสี่ย" ชายหน้าซูบร่างผอมตอบ "เราติดกล้องไว้หมดทั้งบ้านแล้ว"
"ครบทุกห้องรึเปล่า"
"ทุกห้องครับ"
"เทสท์รึยัง"
"เทสท์แล้วครับ ชัดแจ๋วเลย" ชายหน้าซูบตอบ
"กล้องรุ่นใหม่ของเจ้านายเยี่ยมยอดที่สุดเท่าที่พวกผมเคยเห็นมาเลยครับ ละเอียดสุดๆ ซูมยังไงภาพก็ไม่แตก ไม่น่าเชื่อว่าเทคโนโลยีรุ่นใหม่จะสุดยอดถึงขนาดนี้" ชายฉกรรจ์ร่างกำยำสูงใหญ่ราวกับคิงคองเอ่ยเสริม
"ไม่สุดยอดได้ไงวะ ตัวนึงเป็นแสนเชียวนะโว๊ย" เสี่ยกิมคุย "เค้าใช้ในการจารกรรม ถ้าซูมแล้วภาพแตกจะจารกรรมอะไรได้ ไหนขอลองดูหน่อยซิ ติดไว้มุมไหนบ้าง"
"ได้เลยครับ เชิญเจ้านายไปดูที่ห้องคอนโทรลรูมเลยครับ"

ชายหน้าซูบตอบแล้วหลีกทางให้เสี่ยกิมเดินนำเข้าไปในห้องคอนโทรลรูม ซึ่งเป็นห้องขนาดใหญ่มีลักษณะคล้ายมินิเธียเตอร์ ที่ผนังด้านหนึ่งติดตั้งจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ถึง 150 นิ้ว ตรงหน้าจอเป็นที่โล่งยาวออกมาถึง 6 เมตร  ด้านหลังมีโซฟาหนานุ่มตัวยาวตั้งตรงกลาง ด้านซ้ายขวาและหลัง วางโซฟาเดี่ยวอีกหลายตัว รองรับคนได้เกือบ ยี่สิบคนเลยทีเดียว

"รีโมทครับนาย" ชายหน้าซูบหยิบรีโมทส่งให้เสี่ยกิม เขากดปุ่ม Power ภาพที่หน้าจอก็ปรากฏออกมาในทันที
"แจ๋วมาก" เสี่ยกิมเอ่ย
"หมายเลข 1-2 เป็นห้องรับแขกครับ" ชายร่างซูบอธิบาย"หมายเลข 3-4 เป็นห้องนั่งเล่น"

เสี่ยกิมกดหมายเลข 3 ภาพในมอนิเตอร์เปลี่ยนเป็นห้องนั่งเล่น ภาพนั้นมาจากกล้องที่ทำมุมเฉียงจากมุมผนังด้านหนึ่งจับไปที่โซฟายาว บนโซฟามีผู้หญิงนั่งไขว่ห้างกำลังจ้องมาที่ทีวี ผู้หญิงคนนั้นก็คือ ปาริมาเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ ผู้หญิงอีกคนกอดหมอนใบใหญ่นอนเล่นอยู่บนพี้นที่ปูพรมไว้ เธอก็คือ จีรนันท์ รุ่นน้องของปาริมานั่นเอง ทั้งสองกลับจากการวิ่งออกกำลังก็มานั่งดูทีวีกัน ทีวีในห้องนั้นมีขนาด 50 นิ้ว ซึ่งก็นับว่ามีขนาดใหญ่ไม่น้อย แต่เทียบไม่ได้เลยกับมอนิเตอร์ที่เสี่ยกิมกับสมุนกำลังดูอยู่

เสี่ยกิมกดปุ่มบนรีโมท ภาพบนมอนิเตอร์เปลี่ยนไปอยู่ในมุมที่ออกมาจากใต้ทีวี

"ผมซ่อนกล้องไว้ ในขาทีวีครับ ฐานรุ่นนี้มีช่องให้เสียบได้พอดี ถ้าไม่รื้อฐานมาไม่มีทางเห็นครับ" ชายหน้าซูบอธิบาย

เสี่ยกิมพยักหน้า เขากดปุ่มควบคุมทิศทางบนรีโมท มันสามารถขยับกล้องให้หมุนซ้ายขวาได้ เขากดปุ่มซูม มันสามารถซูมภาพจนเห็นหน้าของปาริมาเต็มมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ 150 นิ้วได้อย่างชัดเจน แบบไม่มีอาการแตกเบลอให้เห็นเลย

"สุดยอดว่ะ" เสี่ยกิมอุทาน เขาเคยเห็นแต่ตอนที่พนักงานมาเดโมให้ดู นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นจากการใช้งานจริง มันเหนือความคาดหมายของเขามากมาย
"สุดยอดจริงๆ" ลูกน้องทั้งสามของเสี่ยกิมก็คิดเช่นเดียวกัน

ภาพในมอนิเตอร์แสดงถึงความเป็นอัจฉริยะของคนสร้างกล้องตัวนี้ มันขยายให้เห็นผิวที่ขาวเนียนละเอียดไปทุกรูขุมขนของปาริมาอย่างชัดเจน เห็นแก้มที่แดงระเรื่อ แม้แต่รอยสิวเม็ดเล็กๆที่หางตาซึ่งถ้ามองจากตัวจริงๆของปาริมายังยากที่จะเห็นได้ แต่บนจอมอนิเตอร์ที่ใหญ่ขนาดนี้มันขยายให้เห็นอย่างชัดเจน

เสี่ยกิมเปลี่ยนทิศทางกล้องให้จับไปตามส่วนต่างๆบนใบหน้าของปาริมา ทั้งที่หน้าผาก ดวงตา จมูก ไปจนถึงริมฝีปาก ภาพนั้นเคลื่อนไปมาอย่างนุ่มนวลไม่มีอาการกระตุกให้เห็นแม้แต่น้อย ริมฝีปากอวบอิ่มที่ทาลิปสติกสีแดงฉ่ำเห็นชัดเจนบนจอมอนิเตอร์ บางเวลาที่เธอยิ้มก็เห็นไรฟันที่ขาวสะอาดปรากฏอย่างชัดเจน

"หูยยย ปากสวยชิบหายเลย" ไอ้คนที่ร่างสูงใหญ่แบบคิงคองเอ่ย
"ปากสวยๆอย่างนี้ เวลาอมควยคงจะเสียวน่าดู" ชายผิวดำผมหยิกพูดอย่างหื่นกระหาย
"กูชอบว่ะ ผู้หญิงสไตล์แบบนี้ ดูท่านั่งก็รู้ว่าผู้ดีแน่ๆ อีนี่ไฮโซของแท้ กูรับรอง" คนหน้าซูบพูดพร้อมกับเลียริมฝีปากตัวเองอย่างลืมตัว

เสี่ยกิม เลื่อนกล้องให้ก้มต่ำลงไป เห็นลำคอที่เรียวระหงของปาริมาไปจนถึงผิวขาวๆที่โผล่พ้นคอเสื้อวอร์มของเธอ ทุกคนนึกเสียดายที่เธอใส่เสื้อวอร์มปิดไว้มิดทำให้ไม่สามารถเห็นผิวเธอมากไปกว่านี้ เสี่ยกิมเลื่อนไปจับที่ทรวงอกอันอวบใหญ่ของเธอที่ดันเสื้อวอร์มออกมาจนนูนเป็นลูก แล้วเลื่อนกล้องผ่านไปจับที่เป้ากางเกงวอร์มของเธอ ภาพนั้นเห็นชัดเจนแม้กระทั่งรอยทอเล็กๆของผ้า เสี่ยกิมซูมภาพเป้ากางเกงปาริดาให้ขยายใหญ่จนเป้ากางเกงนั้นเต็มจอมอนิเตอร์ เล่นเอาชายทั้งสี่ร้องซี๊ดไปตามๆกัน

"อูยย เสียดายว่ะ กล้องแม่งน่าจะทำให้ทะลุเสื้อผ้าไปได้ จะได้เห็นว่าหีอีนี่มันโหนกนูนเค่ไหน" ไอ้คิงคองเอ่ย
"ใจเย็นน่า ไอ้ยักษ์ ยังไงก็ได้เห็นคนสวยแก้ผ้าทั้งตัวแน่ๆ นอกจากคนสวยจะไม่อาบน้ำ" ไอ้คนผิวดำผมหยิกเอ่ย
"แต่กูอยากดูอีไฮโซขี้ว่ะ ไม่รู้ว่าตอนเบ่งจะยังดูหรูเป็นไฮโซอยู่มั้ย" ไอ้คิงคองที่ชื่อยักษ์พูด แล้วทุกคนก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

ด้วยรัก...หักใจโหด 4 : daona

ภายในบ้านหลังกลางซึ่งมีกำแพงสูงทึบ...

เสี่ยกิมผลักประตูเปิดเข้าไป ชายฉกรรจ์สามคนกำลังนั่งคุยกันอยู่บนโซฟารีบลุกขึ้นยืนต้อนรับเขา

"เรียบร้อยมั้ย" เสี่ยกิมเอ่ยถาม
"เรียบร้อยครับเสี่ย" ชายหน้าซูบร่างผอมตอบ "เราติดกล้องไว้หมดทั้งบ้านแล้ว"
"ครบทุกห้องรึเปล่า"
"ทุกห้องครับ"
"เทสท์รึยัง"
"เทสท์แล้วครับ ชัดแจ๋วเลย" ชายหน้าซูบตอบ
"กล้องรุ่นใหม่ของเจ้านายเยี่ยมยอดที่สุดเท่าที่พวกผมเคยเห็นมาเลยครับ ละเอียดสุดๆ ซูมยังไงภาพก็ไม่แตก ไม่น่าเชื่อว่าเทคโนโลยีรุ่นใหม่จะสุดยอดถึงขนาดนี้" ชายฉกรรจ์ร่างกำยำสูงใหญ่ราวกับคิงคองเอ่ยเสริม
"ไม่สุดยอดได้ไงวะ ตัวนึงเป็นแสนเชียวนะโว๊ย" เสี่ยกิมคุย "เค้าใช้ในการจารกรรม ถ้าซูมแล้วภาพแตกจะจารกรรมอะไรได้ ไหนขอลองดูหน่อยซิ ติดไว้มุมไหนบ้าง"
"ได้เลยครับ เชิญเจ้านายไปดูที่ห้องคอนโทรลรูมเลยครับ"

ชายหน้าซูบตอบแล้วหลีกทางให้เสี่ยกิมเดินนำเข้าไปในห้องคอนโทรลรูม ซึ่งเป็นห้องขนาดใหญ่มีลักษณะคล้ายมินิเธียเตอร์ ที่ผนังด้านหนึ่งติดตั้งจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ถึง 150 นิ้ว ตรงหน้าจอเป็นที่โล่งยาวออกมาถึง 6 เมตร  ด้านหลังมีโซฟาหนานุ่มตัวยาวตั้งตรงกลาง ด้านซ้ายขวาและหลัง วางโซฟาเดี่ยวอีกหลายตัว รองรับคนได้เกือบ ยี่สิบคนเลยทีเดียว

"รีโมทครับนาย" ชายหน้าซูบหยิบรีโมทส่งให้เสี่ยกิม เขากดปุ่ม Power ภาพที่หน้าจอก็ปรากฏออกมาในทันที
"แจ๋วมาก" เสี่ยกิมเอ่ย
"หมายเลข 1-2 เป็นห้องรับแขกครับ" ชายร่างซูบอธิบาย"หมายเลข 3-4 เป็นห้องนั่งเล่น"

เสี่ยกิมกดหมายเลข 3 ภาพในมอนิเตอร์เปลี่ยนเป็นห้องนั่งเล่น ภาพนั้นมาจากกล้องที่ทำมุมเฉียงจากมุมผนังด้านหนึ่งจับไปที่โซฟายาว บนโซฟามีผู้หญิงนั่งไขว่ห้างกำลังจ้องมาที่ทีวี ผู้หญิงคนนั้นก็คือ ปาริมาเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้ ผู้หญิงอีกคนกอดหมอนใบใหญ่นอนเล่นอยู่บนพี้นที่ปูพรมไว้ เธอก็คือ จีรนันท์ รุ่นน้องของปาริมานั่นเอง ทั้งสองกลับจากการวิ่งออกกำลังก็มานั่งดูทีวีกัน ทีวีในห้องนั้นมีขนาด 50 นิ้ว ซึ่งก็นับว่ามีขนาดใหญ่ไม่น้อย แต่เทียบไม่ได้เลยกับมอนิเตอร์ที่เสี่ยกิมกับสมุนกำลังดูอยู่

เสี่ยกิมกดปุ่มบนรีโมท ภาพบนมอนิเตอร์เปลี่ยนไปอยู่ในมุมที่ออกมาจากใต้ทีวี

"ผมซ่อนกล้องไว้ ในขาทีวีครับ ฐานรุ่นนี้มีช่องให้เสียบได้พอดี ถ้าไม่รื้อฐานมาไม่มีทางเห็นครับ" ชายหน้าซูบอธิบาย

เสี่ยกิมพยักหน้า เขากดปุ่มควบคุมทิศทางบนรีโมท มันสามารถขยับกล้องให้หมุนซ้ายขวาได้ เขากดปุ่มซูม มันสามารถซูมภาพจนเห็นหน้าของปาริมาเต็มมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ 150 นิ้วได้อย่างชัดเจน แบบไม่มีอาการแตกเบลอให้เห็นเลย

"สุดยอดว่ะ" เสี่ยกิมอุทาน เขาเคยเห็นแต่ตอนที่พนักงานมาเดโมให้ดู นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นจากการใช้งานจริง มันเหนือความคาดหมายของเขามากมาย
"สุดยอดจริงๆ" ลูกน้องทั้งสามของเสี่ยกิมก็คิดเช่นเดียวกัน

ภาพในมอนิเตอร์แสดงถึงความเป็นอัจฉริยะของคนสร้างกล้องตัวนี้ มันขยายให้เห็นผิวที่ขาวเนียนละเอียดไปทุกรูขุมขนของปาริมาอย่างชัดเจน เห็นแก้มที่แดงระเรื่อ แม้แต่รอยสิวเม็ดเล็กๆที่หางตาซึ่งถ้ามองจากตัวจริงๆของปาริมายังยากที่จะเห็นได้ แต่บนจอมอนิเตอร์ที่ใหญ่ขนาดนี้มันขยายให้เห็นอย่างชัดเจน

เสี่ยกิมเปลี่ยนทิศทางกล้องให้จับไปตามส่วนต่างๆบนใบหน้าของปาริมา ทั้งที่หน้าผาก ดวงตา จมูก ไปจนถึงริมฝีปาก ภาพนั้นเคลื่อนไปมาอย่างนุ่มนวลไม่มีอาการกระตุกให้เห็นแม้แต่น้อย ริมฝีปากอวบอิ่มที่ทาลิปสติกสีแดงฉ่ำเห็นชัดเจนบนจอมอนิเตอร์ บางเวลาที่เธอยิ้มก็เห็นไรฟันที่ขาวสะอาดปรากฏอย่างชัดเจน

"หูยยย ปากสวยชิบหายเลย" ไอ้คนที่ร่างสูงใหญ่แบบคิงคองเอ่ย
"ปากสวยๆอย่างนี้ เวลาอมควยคงจะเสียวน่าดู" ชายผิวดำผมหยิกพูดอย่างหื่นกระหาย
"กูชอบว่ะ ผู้หญิงสไตล์แบบนี้ ดูท่านั่งก็รู้ว่าผู้ดีแน่ๆ อีนี่ไฮโซของแท้ กูรับรอง" คนหน้าซูบพูดพร้อมกับเลียริมฝีปากตัวเองอย่างลืมตัว

เสี่ยกิม เลื่อนกล้องให้ก้มต่ำลงไป เห็นลำคอที่เรียวระหงของปาริมาไปจนถึงผิวขาวๆที่โผล่พ้นคอเสื้อวอร์มของเธอ ทุกคนนึกเสียดายที่เธอใส่เสื้อวอร์มปิดไว้มิดทำให้ไม่สามารถเห็นผิวเธอมากไปกว่านี้ เสี่ยกิมเลื่อนไปจับที่ทรวงอกอันอวบใหญ่ของเธอที่ดันเสื้อวอร์มออกมาจนนูนเป็นลูก แล้วเลื่อนกล้องผ่านไปจับที่เป้ากางเกงวอร์มของเธอ ภาพนั้นเห็นชัดเจนแม้กระทั่งรอยทอเล็กๆของผ้า เสี่ยกิมซูมภาพเป้ากางเกงปาริดาให้ขยายใหญ่จนเป้ากางเกงนั้นเต็มจอมอนิเตอร์ เล่นเอาชายทั้งสี่ร้องซี๊ดไปตามๆกัน

"อูยย เสียดายว่ะ กล้องแม่งน่าจะทำให้ทะลุเสื้อผ้าไปได้ จะได้เห็นว่าหีอีนี่มันโหนกนูนเค่ไหน" ไอ้คิงคองเอ่ย
"ใจเย็นน่า ไอ้ยักษ์ ยังไงก็ได้เห็นคนสวยแก้ผ้าทั้งตัวแน่ๆ นอกจากคนสวยจะไม่อาบน้ำ" ไอ้คนผิวดำผมหยิกเอ่ย
"แต่กูอยากดูอีไฮโซขี้ว่ะ ไม่รู้ว่าตอนเบ่งจะยังดูหรูเป็นไฮโซอยู่มั้ย" ไอ้คิงคองที่ชื่อยักษ์พูด แล้วทุกคนก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน