สิ่งที่เฮียตี้ต้องการให้วุฒิทำคือการปรับปรุงเวบไซด์ และการป้องกันการยิงไอพี เพื่อทำให้เวบล่มเนื่องจากคู่แข่งทางการค้าในตลาดการพนันออนไลน์ นับวันยิ่งเพิ่มขึ้นเพราะผลประโยชน์ที่เริ่มจะมหาศาล เพราะการใช้อินเตอร์เน็ตเริ่มขยายตัวอย่างต่อเนื่องที่สำคัญเลี่ยงกฎหมายได้ง่ายมากและสาวไปไม่ถึงต้นต่อ โดยแค่ไปเปิด sever ที่ต่างประเทศประเทศที่การพนันไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมายแค่นี้ก็สามารถเปิดเวบไซด์การพนันข้ามโลกมายังประเทศไทยได้โดยที่กฎหมายไทยทำอะไรไม่ได้นอกจากบล็อก url แต่นั้นไม่ใช้ปัญหาของพวกโปรแกรมเมอร์พวกเขาก็ยังสรรหาวิธีทำให้ลูกค้าสามารถเข้าเวบไซด์ผ่านการบล็อก url ของรัฐบาลได้อยู่ดี
            วุฒิเป็นคนหนึ่งที่มีความสามารถอย่างยิ่งยวดถึงขั้นอัจฉริยะโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว เพราะตั้งแต่เขาได้เรียนการเขียนโปรแกรมเขาก็เข้าใจมันจนทะลุปรุโปร่งอย่างรวดเร็วชนิดที่อ่านการเขียนด้วยภาษาประมวลผลออกมาเป็นภาพในหัวได้เลยว่าผลออกมาจะเป็นยังไงโดยไม่ต้องคอมพลายเลอร์
            *คอมพลายเลอร์ คือการนำคำสั่งหรือสิ่งที่เขียนลงไปประมวลผลออกมาเป็นโปรแกรมให้เราทดสอบดูข้อผิดพลาดหรือดูหน้าตาว่าสิ่งที่เขียนออกไปเป็นยังไง นักโปรแกรมเมอร์จะต้องคอมพลายเลอร์บ่อยๆแทบทุกชุดคำสั่งที่เขียนลงไป หากไม่มีคอมพลายเลอร์นักโปรแกรมเมอร์ก็จะเดาไม่ถูกเหมือนกันว่าที่เขียนไปมันถูกต้องให้ผลตามต้องการมากน้อยแค่ไหน*
          เสียงจิ้มแป้นคีบอร์ดบนโน๊ตบุ๊คของวุฒิ ดังกิ๊กๆๆๆ ต่อเนื่องไม่ได้ขาดเหมือนเขากดมั่วๆ โดยไม่ได้คิด มันจึงเรียกร้องความสนใจของเฮียตี้จนต้องไปยืนดูอยู่ข้างหลัง และเห็นชัดว่าวุฒิเขียนชุดคำสั่งได้อย่างแม่นยำและตรรกะที่เขียนล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้นแต่เฮียตี้ก็ยังมองไม่ออกว่าผลที่ออกมาจะเป็นอย่างไรหากยังไม่คอมพลายออกมา
            แล้วสักพักวุฒิก็เหมือนทำเสร็จและกดคำสั่งคอมพลาย อัพโหลดขึ้นสู่หน้าเวบ เอียตี้ต้องแปลกใจ ถามว่า
            "นั่นแก เขียนเสร็จแล้วเหรอ"
          "ครับ"
          วุฒิตอบสั้นๆ แต่เฮียตี้กลับมีสีหน้าฉงน เพราะคิดว่าอาจจะต้องใช้เวลา2-3 วัน ในการที่จะทำเสร็จ แต่นี้เพิ่งผ่านไป ชั่วโมงเดียวเฮียตี้เลยรีบเข้าเวบไซด์เพื่อทดสอบ และพบว่าเป็นไปตามที่วุฒิอธิบายต่อเขาก่อนหน้านี้เวบไวด์มีระบบซัคเคียวริตี้เพิ่มขึ้นเพื่อป้องกันการยิงไอพีจนเวบล่ม มีการย้าย ip ไปเรื่อยๆเพื่อหนีการบล๊อก มีแอคติเฟรสที่ลูกค้าจะใช้บริการได้ง่ายขึ้น
            เฮียตี้ถึงกลับยิ้มอย่างฉงนสนเท่ห์ไม่คิดว่าจะเป็นไปได้ รู้สึกว่า ไอ้หมอนี้มันอัจฉริยะชัดๆคิดในใจว่าเขาค้นพบอาวุธทางไซเบอร์เข้าให้แล้ว เฮียตี้เลยยิ้มขึ้นมา ชมว่า
            "แกเก่งมาก .. แต่ฉันยังมีอีกเรื่องให้แกทำ"
          เฮียตี้บอกพร้อมไปเปิดคอมตัวเองแล้วเอารายชื่อเวบไซด์หลายสิบชื่อให้ดู แล้วบอกว่า
            "ก่อนวันที่ 1 และก่อนวันที่ 16 ให้แกหาทางยิง IP เวบไซด์หวยออนล์พวกนี้ ให้เวบมันล่มมากที่สุดและส่วนทุกวันเสาร์อาทิตย์ ก่อนบอลจะเตะ แกก็จัดการยิงเวบไซด์พวกนี้ แกทำได้มั๊ย"
          วุฒิมีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะบอกว่า
            "ผมว่าน่าจะได้นะครับ แต่ผมต้องขอเวลาศึกษาเวบไซด์พวกนั้นก่อนว่าจะทำโดยวิธีไหน"
          "ไม่มีปัญหา...แกต้องการอะไรก็บอกฉันได้"
          เฮียตี้กอดคอวุฒิอย่างถือสนิท จนวุฒิรู้สึกวูบวาบตัวเกร็งเพราะความยำเกรงต่อเฮียตี้ แต่เขาก็รู้สึกอบอุ่นและภาคภูมิใจที่ทำให้เฮียตี้ไม่ผิดหวังและชื่นชมเขา เขาเลยทุ่มเทที่จะหาทางทำลายเวบไซด์คู่แข่งของเฮียตี้อย่างขมักเขม่น
            จนเลิกงานแล้วเอาไปคิดต่อที่หอ คิดต่อที่มหาลัยแล้วพอเลิกก็รีบไปทำงานที่ร้านเฮียตี้วันนี้วุฒิไม่ลืมที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดที่นายหญิงอ้อซื้อให้
            
            และในวันนั้นเขาก็ได้โชว์ผลงานอันยิ่งใหญ่โดยโจมตีคู่แข่งในโลกไซเบอร์ของเฮียตี้ จนเวบไซด์ล่มไปตามๆกัน แล้วฝ่ายโน้นก็หาวิธีแก้ไม่ได้พอเปิดใหม่ก็โดนโจมตีล่มอีก ทำให้นักการพนันหันมาเล่นเวบไซด์เฮียตี้เพิ่มขึ้นอีกหลายหมื่นคนเพราะดูจะเสถียรและปลอดภัยกว่า
            เฮียตี้ชอบใจและชมวุฒิต่อหน้าภรรยาทั้ง2วุฒิถึงกับปลื้มตัวลอย โดยเฉพาะนายหญิงอ้อที่ยิ้มให้กับเขาเหมือนจะหายโกรธ แลบอกกับเฮียตี้ว่าจะพาวุฒิไปเลี้ยงอาหารหรูๆสักมื้อหนึ่งให้เป็นรางวัลเฮียตี้ก็ให้ไป วุฒิก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบที่จะได้ไปกับนายหญิงอ้อ
            แล้วเธอก็ลุกขึ้นเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าจากนั้นก็ออกมาในชุดเสื้อโค้ทสวยเก๋ คอปกทับซ้อนกันยาวเหนือเข่า ซึ่งแปลกตากว่าทุกครั้งที่เธอมักจะใส่เสื้อผ้าเปิดเผยสัดส่วน และเฮียตี้ก็บอกให้แม็กไปเป็นคนขับรถ
            นายหญิงอ้อนั่งรถตู้คันเดิมและให้วุฒิมานั่งด้วยในห้องโดยสาร วุฒิทำท่าจะนั่งเก้าอี้ตัวเดิมแต่นายหญิงอ้อกลับบอกให้มานั่งด้วยกันที่โซฟากึ่งตัวยู วุฒิใจเต้นตุบตับขยับไปนั่งโดยไม่กล้าปฏิเสธเพราะกลัวจะทำให้นายหญิงอ้อไม่พอใจอีก
          นายหญิงอ้อก็นั่งไขว้ห้างจนขาเรียวขาวแหวกโพล่ออกมานอกเสื้อโค้ทจนเห็นลึกไปถึงต้นขาอ่อน จากนั้นเธอก็หยิบนิตยาสารมาอ่านฆ่าเวลาแล้วกอดแขนวุฒิไว้ข้างหนึ่งเหมือนกอดแขนแฟน ตอนนั้นช่องคอที่เสื้อโค้ทก็เผยอออกทำให้วุฒิเห็นเนินหน้าอกที่เต่งตูม และดูเหมือนเธอไม่ได้ใส่เสื้อชั้นในบรรยากาศตอนนั้นมันชวนอึดอัดวาบหวิว แต่วุฒิกลับรู้สึกเป็นสุขใจอย่างประหลาดราวกลับอยากให้เวลาหยุดอยู่แค่นี้ตลอดไปเขากลับเริ่มหลงรักนายหญิงอ้อจนหัวปรักหัวปรำ ทั้งที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้
            ไม่นานนัก รถก็มาจอดที่ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านใหญ่ร้านหนึ่งนายหญิงอ้อพาวุฒิไปนั่งห้องวีไอพีที่ชั้นบน และเข้าไปในห้องกัน 2 ต่อ 2 โดยมีแม็กยืนอยู่หน้าห้องไม่ได้เข้าไปจากนั้นก็สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ โดยไม่ได้ถามวุฒิสักคำว่าอยากกินอะไรเธอกลับเลือกให้เสร็จสรรพ    เมื่ออาหารมาถึงวางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะ นายหญิงอ้อก็ยิ้มอย่างน่ารัก บอกวุฒิให้กินสิวุฒิเลยเริ่มจะกิน แต่เห็นนายหญิงใช้มือเท้าค้างเอาไว้ และเอาแต่ยิ้มมองหน้าวุฒิ จนวุฒิเขินถามว่า
            "นายหญิงไม่ทานเหรอครับ"
          "ฉันอยากกินซูชิชิ้นนั้น แต่ฉันรอคนป้อน"
          วุฒิพาซื่อ ถามว่าใครครับ นายหญิงอ้อจากที่ยิ้มอยู่ก็หุบยิ้มมองวุฒิด้วยสายตากึ่งโมโหกึ่งงอน วุฒิถึงได้รู้ตัว รีบคีบซูชิชิ้นที่เธอบอกเอื้อมไปป้อนเข้าปากเธอ เธออ้าปากรับและเคี้ยวแก้มตุ่ยอย่างน่ารักเมื่อเธอเคี้ยวเสร็จ เธอก็บอกว่า
            "ฉันจะป้อนเธอมั่ง ถือว่าเป็นรางวัลที่เธอทำงานให้เฮียตี้ได้ดี"
          นายหญิงอ้อจึงหยิบซูชิชิ้นใหญ่ มาจอที่หน้าวุฒิแล้วบอกให้อ้าปากวุฒินึกในใจว่าโดนแกล้งแน่ๆ แต่ก็อ้าปากโดยดี มันกลับผิดคาดนายหญิงอ้อไม่ได้แกล้ง เธอส่งเข้าปากวุฒิอย่างนิ่มนวลแล้วให้คาบไว้ครึ่งหนึ่งจากนั้นเธอก็ค่อยโน้มหน้าเอาปากมางับอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือจากปากวุฒิ วุฒิตะลึงตะลานจนตาเบิกกว้างมองเห็นวงหน้าของนายหญิงอ้อหางกันเพียงแค่ปลายจมูกสัมผัสกันและริมฝีปากแตะกันเล็กน้อย  จากนั้นเธอก็ถอนหน้าออกไปเคี้ยวซูชิครึ่งก้อนนั้นยิ้มอย่างสนุก
            วุฒิทนต่อความเย้ายั่วของเธอไม่ไหวอีกต่อไปแล้วรสชาติของริมฝีปากที่นุ่มหอมนั้น ทำให้วุฒิจิตใจเตลิดคิดไปไหนต่อไหนวุฒิคิดในใจว่า นายหญิงอ้อให้ท่าขนาดนี้ เราไม่เอาก็โง่เป็นควายละวะ ก็เลยรวบรวมความกล้าบอกนายหญิงอ้อว่า
            "ผมขอป้อนนายหญิงอ้ออีกคำนะครับ"
          นายหญิงอ้อก็ยิ้มพยักหน้า วุฒิจึงหยิบซูชิก้อนเล็กกว่าแล้วให้เธอคาบครึ่งหนึ่งจากนั้นก็โน้มหน้าไปคาบแล้วฉวยโอกาสประกบปากจูบและกอดนายหญิงอ้อล้มนอนไปด้วยกัน แต่นายหญิงอ้อกลับร้องและดิ้นอย่างแรงแล้วกัดปากวุฒิจนร้องโอ้ย แล้วเธอก็ผลักวุฒิออกจากตัว แล้วรีบลุกขึ้นพ่นซูชิที่อยู่ในปากปนเลือดใส่หน้าวุฒิ ด่าว่า
            "สาระเลว แกคิดจะทำอะไร นี่หรือคือสิ่งที่แกตอบแทนบุญคุณฉัน?"
          วินาทีนั้น แม็กที่อยู่ข้างนอกก็รีบรุดเข้ามาข้างในตามเสียงร้อง แม็กรีบเข้ามาล็อกตัววุฒิเอาไว้แล้วกระชากเสียงใส่ว่า        
          "มึงกล้ามากนะไอ้วุฒิมึงกล้าทำร้านนายหญิงอ้อเลยเรอะ?"
          วุฒิตอนนั้นถึงตาสว่าง รู้ว่าอะไรเป็นอะไร นายหญิงอ้อไม่ได้ให้ท่ามันแต่มันกกลับคิดไปเอง ตอนนี้ถึงได้สำนึกว่าตัวเองทำผิดใหญ่หลวงนายหญิงอ้อคงเกลียดมันอย่างมาก แถมเฮียตี้ก็คงไม่เอามันไว้คิดแล้วถึงกับร้องไห้สะอึกสะอื้น ร้องบอกว่า
            "ผมผิดไปแล้วครับ ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผม..ผม."
          วุฒิร้องและพูดต่อไม่ออก นายหญิงอ้อเลยบอกแม็กว่า
            "พามันไปที่รถก่อน"
          แม็กก็ล็อกคอลากวุฒิกลับไปที่รถ ตอนนั้นวุฒิก็อ้อนวอนแม็ก ว่าขอโทษพี่ผมไม่ได้ตั้งใจ ตลอดทาง จนแม็กต้องบอกว่า
            "ตอนมึงทำเสือกไม่คิด ตอนนี้จะมาเสียใจ นายหญิงอ้อเขาเอ็นดูมึงเขาถึงทำดีกับมึง มึงกลับคิดไม่ซื่อ ถ้ามึงอย่างให้นายหญิงให้อภัยมึงก็อ้อนวอนขอนายหญิงเองเถอะ กูช่วยอะไรไม่ได้หรอก"
          แล้วก็ดันมันขึ้นไปนั่งรอนายหญิงอ้อในห้องโดยสาร โดยให้นั่งกับพื้นรถ สักพักนายหญิงอ้อก็ตามมาแล้วแม็กก็เปิดประตูให้ นายหญิงอ้อเมื่อก้าวขึ้นรถมา วุฒิก็รีบอ้อนวอนขอโทษว่า
            "นายหญิงครับผมผิดไปแล้ว ผมขอโทษ ผมมันเลว ผมคิดว่านายหญิงให้ท่าผมผมเลยทำ"
          วุฒิพูดทั้งน้ำตาสะอึกสะอื้น แต่นายหญิงยิ่งโกรธ ตบหน้ามันดังผั๊วะแล้วบอกว่า
            "แกบอกว่าฉันให้ท่าแกเหรอ คิดว่าฉันใฝ่ต่ำอยากเป็นชู้กับแกหรือ หื๊ม? ฉันอุสาห์เชื่อใจแก ทำดีกับแกเพื่อให้แกมีความสุข แต่แกกลับตอบแทนฉันแบบนี้ ฉันเสียใจจริงๆต่อไปนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้าแกอีก แล้วก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาให้ฉันเห็น.. แม็ก..เอามันไปให้พ้นหน้าฉัน"
          ประโยคหลังเธอสั่งแม็กน้ำเสียงเฉียบขาด วุฒิสะเทือนใจอย่างใจหาย รู้สึกหัวใจเจ็บปวดราวกับถูกทอดทิ้งเขาทนไม่ได้ที่นายหญิงอ้อจะไม่พบหรือพูดคุยกับเขาอีก ตอนนั้นแม็กกำลังขึ้นมาจะเอาตัววุฒิออกไปจากรถวุฒิถึงกับสติขาดผึง รีบกอดขานายหญิงเอาไว้ ร้องไห้อ้อนวอนว่า
            "นายหญิง ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย ผมจะไม่ทำอีกแล้ว ผมทนไม่ได้ที่จะไม่เจอนายหญิงอีกนายหญิงได้โปรดอย่าไล่ผมไปเลย"
          วุฒิตินนี้เหมือนขาดสติไร้ซึ่งศักดิ์ศรี ร้องไห้อ้อนวอนเหมือนเด็กๆนายหญิงอ้อมองดูวุฒิแล้วเผยยิ้มอย่างนึกสมเพศ เลยเผยินหน้าบอกแม็กเป็นความหมายว่าไม่ต้องเข้ามา แม็กจึงยืนอยู่ตรงนั้นไม่เข้าไปลากวุฒิลงจากรถ
            วุฒิรู้สึกใจชื้นขึ้นเมื่อแม็กไม่เข้ามาเอาตัวเองไปแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยขานายหญิง นายหญิงอ้อเลยยอตัวลงนั่งย่องๆ แล้วถามวุฒิช้าๆว่า
            "เธอรักฉันมาเหรอ? อยากใกล้ชิดฉันอยากอยู่ใกล้ๆฉันใช่มั๊ย"
          วุฒิรีบพยักหน้าอย่างล้นลาน บอกว่า ครับ นายหญิงอ้อจึงถามต่อว่า
            "แล้วเป็นรักแบบไหน ต้องการฉันหรือเปล่า"
          "ผม..ผม.. ไม่กล้าแล้วครับ"
          "ดี..ถ้าเธออย่างอยู่ใกล้ชิดฉันอยากให้ฉันรักและเมตาเธอเหมือนเดิม ...ก็ให้จำไว้ว่า เธอรักฉันได้ ต้องการฉันได้ แต่จะมาทำอะไรที่ล่วงเกินฉันไม่ได้หากฉันไม่อนุญาต ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้ แต่ถ้าครั้งหน้ามีเหตุการณ์อย่างนี้อีกฉันรับรองเลยว่าเธอจะไม่มีโอกาสที่โชคดีแบบวันนี้อีก"
          วุฒิดีใจอย่างกับเห็นสวรรค์ รีบบอกขอบคุณไม่ขาดปาดแล้วนายหญิงอ้อก้พูดขึ้นว่า
            "จูบเท้าฉันสิ แสดงให้ฉันรู้ว่า เธอรักฉันมากแค่ไหน"
          วุฒิก็จูบอย่างบรรจงและกอดเท้านั้นไว้ จิตใจของเขาถูกครอบงำให้กลายเป็นทาสไปแล้ว
---------------------------------------------
            ในขณะเดียวกัน เฮียตี้ ออกมาพบกับคนๆหนึ่งคนนั้นคือ ดร เจษฎา เมื่อเฮียตี้ได้รับการแนะนำจาก หัวหน้าสมาคมBDSM (สมาคมที่มีรสนิยมทางเพศแบบทาสและเจ้านายซาดิสม์และมาโซคิสม์ รวมถึงการจับมัดและทรมาน เพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ)
            เมื่อหัวหน้าสมาคมบอกว่า ดร เจษฎาน่าจะเป็นคนที่สามารถรักษาอาการ หย่อนสมรรถภาพทางเพศของเขาที่เป็นอยู่ได้อาการของเฮียตี้ ไม่ถึงขั้นใช้การไม่ได้ แต่มีอาการตื่นตัวช้าและบางครั้งก็แข็งตัวไม่เต็มที่ และเขาก็ไม่สามารถมีอะไรได้คืนละหลายๆครั้งเหมือนเดิมทำให้เขาไม่สามารถตอบสนองความต้องการของภรรยาทั้ง 2 คนได้อย่างทั่วถึงจนต้องหาทาสชายมาช่วยเขาปนเปรอความสุขให้ภรรยา และช่วยกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของเขา ดังนั้นเฮียตี้จึงไม่มีความหึงหวงหากภรรยาคนใดจะต้องนอนกับทาสบ้าง แต่ต้องอยู่บนพื้นฐานของ นายกับทาสเท่านั้นไม่ใช่ชู้รัก  
            ถึงแม้รสนิยมแบบนี้จะช่วยกระตุ้นอารมณ์เขาได้ดีแต่เขาก็อยากจะกลับไปฟิตปั๋งเหมือนเดิม เพราะเขาเกิดเป็นห่วงว่าอนาคตเขาอาจจะเสื่อมสมรรถภาพถาวรจนใช้งานไม่ได้และนี่เป็นเหตุให้เขาทุ่มเงินขวนขวายหาสิ่งที่มาช่วยรักษาอาการของเขาจนถูกแนะนำให้มาเจอ ดร เจษฎา
            "คุณคือ ดร เจษฎา ใช่มั๊ย"
          เอียตี้ถาม เมื่อมาถึงโต๊ะอาหารที่จองไว้ และมีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ชายคนนั้นรีบลุกขึ้นต้อนรับ และจับมือ
            "ครับผม ดร เจษฎา คุณคงเป็น คุณ ตี้ สินะครับ"
          ตี้พยักหน้าแล้วนั่งลง เจษฎา ก็นั่งตาม เมื่อเรียร้อยแล้วเฮียตี้เลยพูดขึ้นว่า
            "งั้นเรามาเข้าเรื่องเลยดีกว่า คุณชาญชัย เขาบอกว่าคุณมีวิธีการที่จะรักษาอาการหย่อนสมรรถภาพได้แถมยังทำให้คึกอย่างกับม้า ไม่รู้คุณชาญชัยเขาพูดโอเวอร์ไปหรือเปล่าผมเลยนัดคุณออกมาเพื่อถามข้อเท็จจริง"
          "มันเป็นเรื่องจริง แต่ผมต้องการเงินทุนวิจัยเพื่อเกิดผลสำเร็จ แล้วผมมั่นใจว่ามันจะสำเร็จแน่นอนครับ"
          เอียตี้มีอาการเซ็ง นึกว่า มีตัวยาอะไรเสร็จสรรพเป็นที่เรียบร้อยแล้วที่แท้เพิ่งจะอยู่ในขบวนการวิจัย เขาส่ายหน้าและคิดว่ามาเสียเวลาเปล่าเลยลุกขึ้นบอกว่า
          "ขอบคุณที่สละเวลามานะครับ คุณอยากท่านอะไรก็สั่งได้เลยผมบอกให้ร้านลงบิลผมไว้แล้ว วันนี้ผมคงต้องขอตัว"
          "เดี๋ยวสิครับ คุณยังไม่ได้ดูงานวิจัยผมเลย"
          "เอาไว้คุณทำเสร็จแล้วคุณมาหาผมดีกว่า"
          ดร เจษฎากลับยิ้มอย่างเหนื่อยหน่ายแต่ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ บอกว่า
            "จริงๆ ผมก็คิดไว้แล้ว ว่าการมาขอทุนทำวิจัยโดยไม่มีตัวอย่างมาแสดงมันเป็นเรื่องอยากแสนอยาก เพราะผมไปขอมาหลายคนแล้วไม่ได้ครั้งนี้ผมเลยเตรียมตัวอย่างมาด้วย"
          เจษฎา หยิบเอาขวดเล็กๆ ออกจากกล่องที่เขาเตรียมมาส่งให้ แล้วบอกว่า
            "คุณลองเอาไปใช้ดูก่อน แต่มันยังไม่สมบูรณ์ มีฤทธิ์อยู่แค่ ครึ่งชั่วโมงใช้กินก่อน 15 นาทีก่อนมีเพศสัมพันธ์แล้วจากนั้นเมื่อคุณอยากจะติดต่อผมก็โทรมาเบอร์เดิมได้เลย"
          เจษาพูดจบก็บอกลา ทิ้งยาไว้กับเฮียตี้ 1 ขวดเล็กที่พอกินเพียงอึกเดียวเอียตี้ดูยานั้นอย่างไม่ค่อยมั่นใจแต่ก็เก็บเอาไว้

ติดตามผลงานได้ที่นี้ ไล่ตามที่ลงจากล่างขึ้นบนนะ...


Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 9
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 8
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 7
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 6
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 5
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 4
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 3
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 2
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 1
ลูกพี่ลูกน้อง 2
Reply 1994 ย้อนเล่าประสบการณ์ sex 8 บทส่งท้าย
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex7
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex6
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex5
ลูกพี่ลูกน้อง 1
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex4
ลูกกระหรี่
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex3
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex2
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex1
สวัสดีครับคุณครู แอม ฟราย แต็งค์กิ้ว ฟักยู
[/size]

           สิ่งที่เฮียตี้ต้องการให้วุฒิทำคือการปรับปรุงเวบไซด์ และการป้องกันการยิงไอพี เพื่อทำให้เวบล่มเนื่องจากคู่แข่งทางการค้าในตลาดการพนันออนไลน์ นับวันยิ่งเพิ่มขึ้นเพราะผลประโยชน์ที่เริ่มจะมหาศาล เพราะการใช้อินเตอร์เน็ตเริ่มขยายตัวอย่างต่อเนื่องที่สำคัญเลี่ยงกฎหมายได้ง่ายมากและสาวไปไม่ถึงต้นต่อ โดยแค่ไปเปิด sever ที่ต่างประเทศประเทศที่การพนันไม่ใช่สิ่งผิดกฎหมายแค่นี้ก็สามารถเปิดเวบไซด์การพนันข้ามโลกมายังประเทศไทยได้โดยที่กฎหมายไทยทำอะไรไม่ได้นอกจากบล็อก url แต่นั้นไม่ใช้ปัญหาของพวกโปรแกรมเมอร์พวกเขาก็ยังสรรหาวิธีทำให้ลูกค้าสามารถเข้าเวบไซด์ผ่านการบล็อก url ของรัฐบาลได้อยู่ดี
            วุฒิเป็นคนหนึ่งที่มีความสามารถอย่างยิ่งยวดถึงขั้นอัจฉริยะโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว เพราะตั้งแต่เขาได้เรียนการเขียนโปรแกรมเขาก็เข้าใจมันจนทะลุปรุโปร่งอย่างรวดเร็วชนิดที่อ่านการเขียนด้วยภาษาประมวลผลออกมาเป็นภาพในหัวได้เลยว่าผลออกมาจะเป็นยังไงโดยไม่ต้องคอมพลายเลอร์
            *คอมพลายเลอร์ คือการนำคำสั่งหรือสิ่งที่เขียนลงไปประมวลผลออกมาเป็นโปรแกรมให้เราทดสอบดูข้อผิดพลาดหรือดูหน้าตาว่าสิ่งที่เขียนออกไปเป็นยังไง นักโปรแกรมเมอร์จะต้องคอมพลายเลอร์บ่อยๆแทบทุกชุดคำสั่งที่เขียนลงไป หากไม่มีคอมพลายเลอร์นักโปรแกรมเมอร์ก็จะเดาไม่ถูกเหมือนกันว่าที่เขียนไปมันถูกต้องให้ผลตามต้องการมากน้อยแค่ไหน*
          เสียงจิ้มแป้นคีบอร์ดบนโน๊ตบุ๊คของวุฒิ ดังกิ๊กๆๆๆ ต่อเนื่องไม่ได้ขาดเหมือนเขากดมั่วๆ โดยไม่ได้คิด มันจึงเรียกร้องความสนใจของเฮียตี้จนต้องไปยืนดูอยู่ข้างหลัง และเห็นชัดว่าวุฒิเขียนชุดคำสั่งได้อย่างแม่นยำและตรรกะที่เขียนล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้นแต่เฮียตี้ก็ยังมองไม่ออกว่าผลที่ออกมาจะเป็นอย่างไรหากยังไม่คอมพลายออกมา
            แล้วสักพักวุฒิก็เหมือนทำเสร็จและกดคำสั่งคอมพลาย อัพโหลดขึ้นสู่หน้าเวบ เอียตี้ต้องแปลกใจ ถามว่า
            "นั่นแก เขียนเสร็จแล้วเหรอ"
          "ครับ"
          วุฒิตอบสั้นๆ แต่เฮียตี้กลับมีสีหน้าฉงน เพราะคิดว่าอาจจะต้องใช้เวลา2-3 วัน ในการที่จะทำเสร็จ แต่นี้เพิ่งผ่านไป ชั่วโมงเดียวเฮียตี้เลยรีบเข้าเวบไซด์เพื่อทดสอบ และพบว่าเป็นไปตามที่วุฒิอธิบายต่อเขาก่อนหน้านี้เวบไวด์มีระบบซัคเคียวริตี้เพิ่มขึ้นเพื่อป้องกันการยิงไอพีจนเวบล่ม มีการย้าย ip ไปเรื่อยๆเพื่อหนีการบล๊อก มีแอคติเฟรสที่ลูกค้าจะใช้บริการได้ง่ายขึ้น
            เฮียตี้ถึงกลับยิ้มอย่างฉงนสนเท่ห์ไม่คิดว่าจะเป็นไปได้ รู้สึกว่า ไอ้หมอนี้มันอัจฉริยะชัดๆคิดในใจว่าเขาค้นพบอาวุธทางไซเบอร์เข้าให้แล้ว เฮียตี้เลยยิ้มขึ้นมา ชมว่า
            "แกเก่งมาก .. แต่ฉันยังมีอีกเรื่องให้แกทำ"
          เฮียตี้บอกพร้อมไปเปิดคอมตัวเองแล้วเอารายชื่อเวบไซด์หลายสิบชื่อให้ดู แล้วบอกว่า
            "ก่อนวันที่ 1 และก่อนวันที่ 16 ให้แกหาทางยิง IP เวบไซด์หวยออนล์พวกนี้ ให้เวบมันล่มมากที่สุดและส่วนทุกวันเสาร์อาทิตย์ ก่อนบอลจะเตะ แกก็จัดการยิงเวบไซด์พวกนี้ แกทำได้มั๊ย"
          วุฒิมีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะบอกว่า
            "ผมว่าน่าจะได้นะครับ แต่ผมต้องขอเวลาศึกษาเวบไซด์พวกนั้นก่อนว่าจะทำโดยวิธีไหน"
          "ไม่มีปัญหา...แกต้องการอะไรก็บอกฉันได้"
          เฮียตี้กอดคอวุฒิอย่างถือสนิท จนวุฒิรู้สึกวูบวาบตัวเกร็งเพราะความยำเกรงต่อเฮียตี้ แต่เขาก็รู้สึกอบอุ่นและภาคภูมิใจที่ทำให้เฮียตี้ไม่ผิดหวังและชื่นชมเขา เขาเลยทุ่มเทที่จะหาทางทำลายเวบไซด์คู่แข่งของเฮียตี้อย่างขมักเขม่น
            จนเลิกงานแล้วเอาไปคิดต่อที่หอ คิดต่อที่มหาลัยแล้วพอเลิกก็รีบไปทำงานที่ร้านเฮียตี้วันนี้วุฒิไม่ลืมที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดที่นายหญิงอ้อซื้อให้
            
            และในวันนั้นเขาก็ได้โชว์ผลงานอันยิ่งใหญ่โดยโจมตีคู่แข่งในโลกไซเบอร์ของเฮียตี้ จนเวบไซด์ล่มไปตามๆกัน แล้วฝ่ายโน้นก็หาวิธีแก้ไม่ได้พอเปิดใหม่ก็โดนโจมตีล่มอีก ทำให้นักการพนันหันมาเล่นเวบไซด์เฮียตี้เพิ่มขึ้นอีกหลายหมื่นคนเพราะดูจะเสถียรและปลอดภัยกว่า
            เฮียตี้ชอบใจและชมวุฒิต่อหน้าภรรยาทั้ง2วุฒิถึงกับปลื้มตัวลอย โดยเฉพาะนายหญิงอ้อที่ยิ้มให้กับเขาเหมือนจะหายโกรธ แลบอกกับเฮียตี้ว่าจะพาวุฒิไปเลี้ยงอาหารหรูๆสักมื้อหนึ่งให้เป็นรางวัลเฮียตี้ก็ให้ไป วุฒิก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบที่จะได้ไปกับนายหญิงอ้อ
            แล้วเธอก็ลุกขึ้นเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าจากนั้นก็ออกมาในชุดเสื้อโค้ทสวยเก๋ คอปกทับซ้อนกันยาวเหนือเข่า ซึ่งแปลกตากว่าทุกครั้งที่เธอมักจะใส่เสื้อผ้าเปิดเผยสัดส่วน และเฮียตี้ก็บอกให้แม็กไปเป็นคนขับรถ
            นายหญิงอ้อนั่งรถตู้คันเดิมและให้วุฒิมานั่งด้วยในห้องโดยสาร วุฒิทำท่าจะนั่งเก้าอี้ตัวเดิมแต่นายหญิงอ้อกลับบอกให้มานั่งด้วยกันที่โซฟากึ่งตัวยู วุฒิใจเต้นตุบตับขยับไปนั่งโดยไม่กล้าปฏิเสธเพราะกลัวจะทำให้นายหญิงอ้อไม่พอใจอีก
          นายหญิงอ้อก็นั่งไขว้ห้างจนขาเรียวขาวแหวกโพล่ออกมานอกเสื้อโค้ทจนเห็นลึกไปถึงต้นขาอ่อน จากนั้นเธอก็หยิบนิตยาสารมาอ่านฆ่าเวลาแล้วกอดแขนวุฒิไว้ข้างหนึ่งเหมือนกอดแขนแฟน ตอนนั้นช่องคอที่เสื้อโค้ทก็เผยอออกทำให้วุฒิเห็นเนินหน้าอกที่เต่งตูม และดูเหมือนเธอไม่ได้ใส่เสื้อชั้นในบรรยากาศตอนนั้นมันชวนอึดอัดวาบหวิว แต่วุฒิกลับรู้สึกเป็นสุขใจอย่างประหลาดราวกลับอยากให้เวลาหยุดอยู่แค่นี้ตลอดไปเขากลับเริ่มหลงรักนายหญิงอ้อจนหัวปรักหัวปรำ ทั้งที่รู้ว่าไม่มีวันเป็นไปได้
            ไม่นานนัก รถก็มาจอดที่ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านใหญ่ร้านหนึ่งนายหญิงอ้อพาวุฒิไปนั่งห้องวีไอพีที่ชั้นบน และเข้าไปในห้องกัน 2 ต่อ 2 โดยมีแม็กยืนอยู่หน้าห้องไม่ได้เข้าไปจากนั้นก็สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ โดยไม่ได้ถามวุฒิสักคำว่าอยากกินอะไรเธอกลับเลือกให้เสร็จสรรพ    เมื่ออาหารมาถึงวางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะ นายหญิงอ้อก็ยิ้มอย่างน่ารัก บอกวุฒิให้กินสิวุฒิเลยเริ่มจะกิน แต่เห็นนายหญิงใช้มือเท้าค้างเอาไว้ และเอาแต่ยิ้มมองหน้าวุฒิ จนวุฒิเขินถามว่า
            "นายหญิงไม่ทานเหรอครับ"
          "ฉันอยากกินซูชิชิ้นนั้น แต่ฉันรอคนป้อน"
          วุฒิพาซื่อ ถามว่าใครครับ นายหญิงอ้อจากที่ยิ้มอยู่ก็หุบยิ้มมองวุฒิด้วยสายตากึ่งโมโหกึ่งงอน วุฒิถึงได้รู้ตัว รีบคีบซูชิชิ้นที่เธอบอกเอื้อมไปป้อนเข้าปากเธอ เธออ้าปากรับและเคี้ยวแก้มตุ่ยอย่างน่ารักเมื่อเธอเคี้ยวเสร็จ เธอก็บอกว่า
            "ฉันจะป้อนเธอมั่ง ถือว่าเป็นรางวัลที่เธอทำงานให้เฮียตี้ได้ดี"
          นายหญิงอ้อจึงหยิบซูชิชิ้นใหญ่ มาจอที่หน้าวุฒิแล้วบอกให้อ้าปากวุฒินึกในใจว่าโดนแกล้งแน่ๆ แต่ก็อ้าปากโดยดี มันกลับผิดคาดนายหญิงอ้อไม่ได้แกล้ง เธอส่งเข้าปากวุฒิอย่างนิ่มนวลแล้วให้คาบไว้ครึ่งหนึ่งจากนั้นเธอก็ค่อยโน้มหน้าเอาปากมางับอีกครึ่งหนึ่งที่เหลือจากปากวุฒิ วุฒิตะลึงตะลานจนตาเบิกกว้างมองเห็นวงหน้าของนายหญิงอ้อหางกันเพียงแค่ปลายจมูกสัมผัสกันและริมฝีปากแตะกันเล็กน้อย  จากนั้นเธอก็ถอนหน้าออกไปเคี้ยวซูชิครึ่งก้อนนั้นยิ้มอย่างสนุก
            วุฒิทนต่อความเย้ายั่วของเธอไม่ไหวอีกต่อไปแล้วรสชาติของริมฝีปากที่นุ่มหอมนั้น ทำให้วุฒิจิตใจเตลิดคิดไปไหนต่อไหนวุฒิคิดในใจว่า นายหญิงอ้อให้ท่าขนาดนี้ เราไม่เอาก็โง่เป็นควายละวะ ก็เลยรวบรวมความกล้าบอกนายหญิงอ้อว่า
            "ผมขอป้อนนายหญิงอ้ออีกคำนะครับ"
          นายหญิงอ้อก็ยิ้มพยักหน้า วุฒิจึงหยิบซูชิก้อนเล็กกว่าแล้วให้เธอคาบครึ่งหนึ่งจากนั้นก็โน้มหน้าไปคาบแล้วฉวยโอกาสประกบปากจูบและกอดนายหญิงอ้อล้มนอนไปด้วยกัน แต่นายหญิงอ้อกลับร้องและดิ้นอย่างแรงแล้วกัดปากวุฒิจนร้องโอ้ย แล้วเธอก็ผลักวุฒิออกจากตัว แล้วรีบลุกขึ้นพ่นซูชิที่อยู่ในปากปนเลือดใส่หน้าวุฒิ ด่าว่า
            "สาระเลว แกคิดจะทำอะไร นี่หรือคือสิ่งที่แกตอบแทนบุญคุณฉัน?"
          วินาทีนั้น แม็กที่อยู่ข้างนอกก็รีบรุดเข้ามาข้างในตามเสียงร้อง แม็กรีบเข้ามาล็อกตัววุฒิเอาไว้แล้วกระชากเสียงใส่ว่า        
          "มึงกล้ามากนะไอ้วุฒิมึงกล้าทำร้านนายหญิงอ้อเลยเรอะ?"
          วุฒิตอนนั้นถึงตาสว่าง รู้ว่าอะไรเป็นอะไร นายหญิงอ้อไม่ได้ให้ท่ามันแต่มันกกลับคิดไปเอง ตอนนี้ถึงได้สำนึกว่าตัวเองทำผิดใหญ่หลวงนายหญิงอ้อคงเกลียดมันอย่างมาก แถมเฮียตี้ก็คงไม่เอามันไว้คิดแล้วถึงกับร้องไห้สะอึกสะอื้น ร้องบอกว่า
            "ผมผิดไปแล้วครับ ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผม..ผม."
          วุฒิร้องและพูดต่อไม่ออก นายหญิงอ้อเลยบอกแม็กว่า
            "พามันไปที่รถก่อน"
          แม็กก็ล็อกคอลากวุฒิกลับไปที่รถ ตอนนั้นวุฒิก็อ้อนวอนแม็ก ว่าขอโทษพี่ผมไม่ได้ตั้งใจ ตลอดทาง จนแม็กต้องบอกว่า
            "ตอนมึงทำเสือกไม่คิด ตอนนี้จะมาเสียใจ นายหญิงอ้อเขาเอ็นดูมึงเขาถึงทำดีกับมึง มึงกลับคิดไม่ซื่อ ถ้ามึงอย่างให้นายหญิงให้อภัยมึงก็อ้อนวอนขอนายหญิงเองเถอะ กูช่วยอะไรไม่ได้หรอก"
          แล้วก็ดันมันขึ้นไปนั่งรอนายหญิงอ้อในห้องโดยสาร โดยให้นั่งกับพื้นรถ สักพักนายหญิงอ้อก็ตามมาแล้วแม็กก็เปิดประตูให้ นายหญิงอ้อเมื่อก้าวขึ้นรถมา วุฒิก็รีบอ้อนวอนขอโทษว่า
            "นายหญิงครับผมผิดไปแล้ว ผมขอโทษ ผมมันเลว ผมคิดว่านายหญิงให้ท่าผมผมเลยทำ"
          วุฒิพูดทั้งน้ำตาสะอึกสะอื้น แต่นายหญิงยิ่งโกรธ ตบหน้ามันดังผั๊วะแล้วบอกว่า
            "แกบอกว่าฉันให้ท่าแกเหรอ คิดว่าฉันใฝ่ต่ำอยากเป็นชู้กับแกหรือ หื๊ม? ฉันอุสาห์เชื่อใจแก ทำดีกับแกเพื่อให้แกมีความสุข แต่แกกลับตอบแทนฉันแบบนี้ ฉันเสียใจจริงๆต่อไปนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้าแกอีก แล้วก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาให้ฉันเห็น.. แม็ก..เอามันไปให้พ้นหน้าฉัน"
          ประโยคหลังเธอสั่งแม็กน้ำเสียงเฉียบขาด วุฒิสะเทือนใจอย่างใจหาย รู้สึกหัวใจเจ็บปวดราวกับถูกทอดทิ้งเขาทนไม่ได้ที่นายหญิงอ้อจะไม่พบหรือพูดคุยกับเขาอีก ตอนนั้นแม็กกำลังขึ้นมาจะเอาตัววุฒิออกไปจากรถวุฒิถึงกับสติขาดผึง รีบกอดขานายหญิงเอาไว้ ร้องไห้อ้อนวอนว่า
            "นายหญิง ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย ผมจะไม่ทำอีกแล้ว ผมทนไม่ได้ที่จะไม่เจอนายหญิงอีกนายหญิงได้โปรดอย่าไล่ผมไปเลย"
          วุฒิตินนี้เหมือนขาดสติไร้ซึ่งศักดิ์ศรี ร้องไห้อ้อนวอนเหมือนเด็กๆนายหญิงอ้อมองดูวุฒิแล้วเผยยิ้มอย่างนึกสมเพศ เลยเผยินหน้าบอกแม็กเป็นความหมายว่าไม่ต้องเข้ามา แม็กจึงยืนอยู่ตรงนั้นไม่เข้าไปลากวุฒิลงจากรถ
            วุฒิรู้สึกใจชื้นขึ้นเมื่อแม็กไม่เข้ามาเอาตัวเองไปแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยขานายหญิง นายหญิงอ้อเลยยอตัวลงนั่งย่องๆ แล้วถามวุฒิช้าๆว่า
            "เธอรักฉันมาเหรอ? อยากใกล้ชิดฉันอยากอยู่ใกล้ๆฉันใช่มั๊ย"
          วุฒิรีบพยักหน้าอย่างล้นลาน บอกว่า ครับ นายหญิงอ้อจึงถามต่อว่า
            "แล้วเป็นรักแบบไหน ต้องการฉันหรือเปล่า"
          "ผม..ผม.. ไม่กล้าแล้วครับ"
          "ดี..ถ้าเธออย่างอยู่ใกล้ชิดฉันอยากให้ฉันรักและเมตาเธอเหมือนเดิม ...ก็ให้จำไว้ว่า เธอรักฉันได้ ต้องการฉันได้ แต่จะมาทำอะไรที่ล่วงเกินฉันไม่ได้หากฉันไม่อนุญาต ครั้งนี้ฉันจะยกโทษให้ แต่ถ้าครั้งหน้ามีเหตุการณ์อย่างนี้อีกฉันรับรองเลยว่าเธอจะไม่มีโอกาสที่โชคดีแบบวันนี้อีก"
          วุฒิดีใจอย่างกับเห็นสวรรค์ รีบบอกขอบคุณไม่ขาดปาดแล้วนายหญิงอ้อก้พูดขึ้นว่า
            "จูบเท้าฉันสิ แสดงให้ฉันรู้ว่า เธอรักฉันมากแค่ไหน"
          วุฒิก็จูบอย่างบรรจงและกอดเท้านั้นไว้ จิตใจของเขาถูกครอบงำให้กลายเป็นทาสไปแล้ว
---------------------------------------------
            ในขณะเดียวกัน เฮียตี้ ออกมาพบกับคนๆหนึ่งคนนั้นคือ ดร เจษฎา เมื่อเฮียตี้ได้รับการแนะนำจาก หัวหน้าสมาคมBDSM (สมาคมที่มีรสนิยมทางเพศแบบทาสและเจ้านายซาดิสม์และมาโซคิสม์ รวมถึงการจับมัดและทรมาน เพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ)
            เมื่อหัวหน้าสมาคมบอกว่า ดร เจษฎาน่าจะเป็นคนที่สามารถรักษาอาการ หย่อนสมรรถภาพทางเพศของเขาที่เป็นอยู่ได้อาการของเฮียตี้ ไม่ถึงขั้นใช้การไม่ได้ แต่มีอาการตื่นตัวช้าและบางครั้งก็แข็งตัวไม่เต็มที่ และเขาก็ไม่สามารถมีอะไรได้คืนละหลายๆครั้งเหมือนเดิมทำให้เขาไม่สามารถตอบสนองความต้องการของภรรยาทั้ง 2 คนได้อย่างทั่วถึงจนต้องหาทาสชายมาช่วยเขาปนเปรอความสุขให้ภรรยา และช่วยกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของเขา ดังนั้นเฮียตี้จึงไม่มีความหึงหวงหากภรรยาคนใดจะต้องนอนกับทาสบ้าง แต่ต้องอยู่บนพื้นฐานของ นายกับทาสเท่านั้นไม่ใช่ชู้รัก  
            ถึงแม้รสนิยมแบบนี้จะช่วยกระตุ้นอารมณ์เขาได้ดีแต่เขาก็อยากจะกลับไปฟิตปั๋งเหมือนเดิม เพราะเขาเกิดเป็นห่วงว่าอนาคตเขาอาจจะเสื่อมสมรรถภาพถาวรจนใช้งานไม่ได้และนี่เป็นเหตุให้เขาทุ่มเงินขวนขวายหาสิ่งที่มาช่วยรักษาอาการของเขาจนถูกแนะนำให้มาเจอ ดร เจษฎา
            "คุณคือ ดร เจษฎา ใช่มั๊ย"
          เอียตี้ถาม เมื่อมาถึงโต๊ะอาหารที่จองไว้ และมีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ชายคนนั้นรีบลุกขึ้นต้อนรับ และจับมือ
            "ครับผม ดร เจษฎา คุณคงเป็น คุณ ตี้ สินะครับ"
          ตี้พยักหน้าแล้วนั่งลง เจษฎา ก็นั่งตาม เมื่อเรียร้อยแล้วเฮียตี้เลยพูดขึ้นว่า
            "งั้นเรามาเข้าเรื่องเลยดีกว่า คุณชาญชัย เขาบอกว่าคุณมีวิธีการที่จะรักษาอาการหย่อนสมรรถภาพได้แถมยังทำให้คึกอย่างกับม้า ไม่รู้คุณชาญชัยเขาพูดโอเวอร์ไปหรือเปล่าผมเลยนัดคุณออกมาเพื่อถามข้อเท็จจริง"
          "มันเป็นเรื่องจริง แต่ผมต้องการเงินทุนวิจัยเพื่อเกิดผลสำเร็จ แล้วผมมั่นใจว่ามันจะสำเร็จแน่นอนครับ"
          เอียตี้มีอาการเซ็ง นึกว่า มีตัวยาอะไรเสร็จสรรพเป็นที่เรียบร้อยแล้วที่แท้เพิ่งจะอยู่ในขบวนการวิจัย เขาส่ายหน้าและคิดว่ามาเสียเวลาเปล่าเลยลุกขึ้นบอกว่า
          "ขอบคุณที่สละเวลามานะครับ คุณอยากท่านอะไรก็สั่งได้เลยผมบอกให้ร้านลงบิลผมไว้แล้ว วันนี้ผมคงต้องขอตัว"
          "เดี๋ยวสิครับ คุณยังไม่ได้ดูงานวิจัยผมเลย"
          "เอาไว้คุณทำเสร็จแล้วคุณมาหาผมดีกว่า"
          ดร เจษฎากลับยิ้มอย่างเหนื่อยหน่ายแต่ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ บอกว่า
            "จริงๆ ผมก็คิดไว้แล้ว ว่าการมาขอทุนทำวิจัยโดยไม่มีตัวอย่างมาแสดงมันเป็นเรื่องอยากแสนอยาก เพราะผมไปขอมาหลายคนแล้วไม่ได้ครั้งนี้ผมเลยเตรียมตัวอย่างมาด้วย"
          เจษฎา หยิบเอาขวดเล็กๆ ออกจากกล่องที่เขาเตรียมมาส่งให้ แล้วบอกว่า
            "คุณลองเอาไปใช้ดูก่อน แต่มันยังไม่สมบูรณ์ มีฤทธิ์อยู่แค่ ครึ่งชั่วโมงใช้กินก่อน 15 นาทีก่อนมีเพศสัมพันธ์แล้วจากนั้นเมื่อคุณอยากจะติดต่อผมก็โทรมาเบอร์เดิมได้เลย"
          เจษาพูดจบก็บอกลา ทิ้งยาไว้กับเฮียตี้ 1 ขวดเล็กที่พอกินเพียงอึกเดียวเอียตี้ดูยานั้นอย่างไม่ค่อยมั่นใจแต่ก็เก็บเอาไว้

ติดตามผลงานได้ที่นี้ ไล่ตามที่ลงจากล่างขึ้นบนนะ...


Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 9
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 8
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 7
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 6
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 5
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 4
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 3
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 2
Reply 2003 สามหนุ่มสามมุม ตอนที่ 1
ลูกพี่ลูกน้อง 2
Reply 1994 ย้อนเล่าประสบการณ์ sex 8 บทส่งท้าย
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex7
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex6
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex5
ลูกพี่ลูกน้อง 1
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex4
ลูกกระหรี่
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex3
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex2
Reply 1994 ย้อนเรื่องเล่าประสบการณ์ sex1
สวัสดีครับคุณครู แอม ฟราย แต็งค์กิ้ว ฟักยู
[/size]