บทที่ 2: โดนทิ้งในป่า

ฝนตกหนักตั้งแต่เช้า น้ำท่วมทุ่งนา ข้าวที่เหลือในยุ้งแห้งหมดเกลี้ยง
นนท์นั่งกอดเข่าหน้าศาลเจ้าพ่อ กลิ่นเหล้าขาวคลุ้ง
พราหมณีร้องไห้ในครัว มือกุมท้องแบนราบ

"ลูก 12 ปาก... ข้าวกระสอบเดียวจะกินได้กี่วัน?"
พ่อพึมพำเสียงสั่น

ตีสาม พ่อแม่ตัดสินใจแล้ว
นนท์สะพายกระสอบเปล่า พราหมณีถือตะเกียงน้ำมัน
จูงลูกสาวทั้ง 12 คนออกจากเรือนไม้ไผ่ ฝนยังกระหน่ำ
เด็ก ๆ เดินตามพ่อแม่ด้วยเท้าเปล่า
จันทร์เทวีเดินนำหน้า มือจับน้อง ๆ เป็นลูกโซ่
ฝนซัดหน้า ผ้าถุงเปียกชุ่มติดขา เสื้อบาง ๆ เกาะหน้าอกจนเห็นหัวนมชัด
เดินลึกเข้าไปในป่าหลังวัด ทางดินแฉะ ใบไม้ลื่น
พราหมณีร้องไห้สะอึกสะอื้น

"แม่ขอโทษ... อยู่ต่อทุกคนจะอดตาย"
เธอกอดนางมาลา (น้องเล็ก) แน่นจนตัวสั่น

นนท์หันหลัง ไม่กล้าสบตา

"เดินตรงไปเรื่อย ๆ จะเจอบ้านคน"
แล้วหายเข้าไปในเงาฝน

จันทร์เทวีมองตามพ่อแม่จนหายลับ
ฝนยังตกไม่หยุด เสียงฟ้าคำรามดังกึกก้อง
เธอหันมามองน้อง ๆ 11 คน ที่ยืนตัวสั่นเปียกปอน

"ไม่ร้องนะ เดี๋ยวพี่หาทาง"
เสียงเธอสั่น แต่พยายามเข้มแข็ง

เดินต่ออีกครึ่งชั่วโมง
ไฟหน้าผากของ ลุงดำ ส่องสว่างจากด้านหน้า
เขานั่งพักสูบบุหรี่ใต้ต้นมะขาม หลังเลิกงานก่อสร้าง
เสื้อกล้ามเปียกฝน กล้ามแขนปูดโปน ควันบุหรี่ลอยคลุ้ง
เห็นเด็กสาว 12 คนเดินโซเซ
ลุงดำขยี้บุหรี่ทิ้ง ยืนขึ้นเต็มความสูง

"พวกมึงมาทำอะไรในป่า ตอนตีสี่?"
เสียงเขาดังก้องท่ามกลางฝน

จันทร์เทวีก้าวออกมา
ฝนไหลตามคิ้ว ตามคอ ลงร่องอก

"พ่อแม่ทิ้งพวกเรา... ขอที่พักหน่อย"

ลุงดำมองจากหัวจรดเท้า
สายตาหยุดที่หน้าอกที่เปียกจนเห็นหัวนมชัด
แล้วยกคางขึ้น

"ตามข้ามา กระท่อมกูอยู่ใกล้ ๆ"
มือหนึ่งคว้าข้อมือจันทร์เทวี ดึงเข้าไปในความมืด

ฝ่ามือเขา หยาบกร้าน ร้อนผ่าว
จันทร์เทวีรู้สึกถึง ความแข็งของนิ้ว ที่บีบข้อมือเธอแน่น
หัวใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว
น้อง ๆ เดินตามเป็นแถว
เสียงฝนยังตกไม่ขาด
แต่ทุกคนรู้แล้วว่า
คืนนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

รอตอนต่อไปครับ

บทที่ 3: คืนแรกในกระท่อม

กระท่อมไม้ไผ่หลังเล็ก หลังคามุงจากเก่า ๆ มีรอยรั่วสองสามจุด
ฝนยังตกปรอย ๆ น้ำหยดลงพื้นดินเป็นจ้ำ ๆ
ไฟตะเกียงน้ำมันวางบนลังไม้เก่า ส่องแสงส้มสลัว
กลิ่นดินเปียกผสมกลิ่นเหงื่อผู้ชายคลุ้งไปหมด
ลุงดำเดินนำหน้า ถอดรองเท้าบู๊ตโยนมุมกระท่อม
เสื้อกล้ามเปียกฝนติดตัวจนเห็นกล้ามอกชัด
กางเกงขาสั้นมีคราบปูนแห้งกรัง
นางทั้ง 12 คนยืนอัดกันหน้าประตู
เสื้อผ้าเปียกปอน ตีนเปลือกดินติดเท้า
จันทร์เทวีเดินเข้าไปก่อน น้ำฝนไหลจากผมลงคอ ลงร่องอก
หน้าอกใหญ่เด้งตามจังหวะหายใจ

ลุงดำ (ถอดเสื้อกล้ามโยนลงพื้น เผยกล้ามอกเต็ม ๆ)
"เข้ามา อย่ายืนตากฝน 12 คนนั่งมองก็ได้"

จันทร์เทวีถอดเสื้อตัวบางออกทันที
หน้าอกเด้งขึ้นลง หัวนมชมพูแข็งเพราะอากาศเย็น
น้อง ๆ นั่งลงบนเสื่อเก่า มองด้วยตาโต

สุดยอด รอรายต่อไป