แฮรี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี (Side sex story) บทที่4 ผู้เสพความตาย

หลังจากแฮรี่สุขสมกับเพื่อนร่วมทีมและรุ่นพี่ของเขา แฮรี่เดินออกจากเต้นท์ด้วยความสบายใจ ตัวของเด็กหนุ่มเบาไปหมดราวกับว่าเขาไม่ได้มีเซ๊กส์ที่ดุเดือนแบบนี้มานาน แฮรี่เดินกลับไปที่เต้นท์ของคุณวิสลีย์

เมื่อเขากลับมาถึง เหมือนไม่มีใครสนใจว่าแฮรี่หายไปไหนนานเป็นชั่วโมงๆ แม้แต่เฮอร์ไมโอนีก็เหมือนจะไม่สนใจเขา เด็กหนุ่มค่อยๆแอบเขาไปในเต้นท์ ทำทีว่าเขาอยู่ในห้องนอนตลอดเวลา รอนยังคงแต่งหน้าเชียร์ทีมไอแลนด์ แต่ปากก็ยังคงชมวิกเตอร์ ครัม ไม่หยุด

"ไม่มีใครไม่ชอบครัมหรอก" รอนพูดเสียงดัง

"เจ้าโง่ครัม?"  จอร์จหรือเฟร็ดถาม

"เขาบินได้คล่องแคล่ว เหมือนนก ไวอย่างกับสายลม เขาเป็นอัจฉริยะ จอร์จ เขาสง่างาม เห็นท่าหลอกรอนสกี้ของเขาไหม เขามันศิลปินชัดๆ" รอนยังคงพูดไม่หยุด แม้ว่าจะไม่มีคนสนใจฟัง

"ช่ายยย แล้วฉันว่าพี่กำลังตกหลุมรักเขาแล้วใช่ไหม" จินนี่ตอบอย่างรำคาญเต็มที

"เงียบไปเลย จินนี่!!"

แฮรี่หัวเราะดังลั่นในขณะที่เฮอร์ไมโอนีดึงเขามาข้างๆ เธอหน้าแดงไปด้วยความโกรธจนเหมือนลูกมะเขือเทศที่สุกหงอม

"มีความสุขดีนี่ แฮรี่" เธอถามเสียงเย็น

"มันก็จริง เฮอร์ ฉันทำมัน แล้วก็ เสียวดี" แฮรี่ตอบพร้อมรอยยิ้มที่ระบายอยู่บนหน้า

"งั้นตอนนี้ เธอก็ตกลงคบกับยายเคธี่สินะ แฮรี่"

"ไม่ เฮอร์ไมโอนี่ แค่คู่นอน"

"คู่นอน! ก็ดีนี่แฮรี่" เธอยิ้ม พลางมองมาที่หว่างขาของเด็กหนุ่ม "มันดีกว่าคบกับเขานั้นแหละ" เธอพอจะทำใจรับได้อยู่นิดหน่อย
"แล้ว ฉันหรือแคธี่" เฮอร์ไมโอนีถามพลางตะปบไปที่เป้าของแฮรี่ ทำเอาเด็กหนุ่มสะดุ้งโหยง เพราะว่าพวกวิสลีย์ยังคงอยู่ข้างๆ เด็กหนุ่มไม่คิดว่าเฮอร์ไมโอนี่จะกล้าทำอะไรแบบนี้ต่อหน้ารอน

แฮรี่กระอักกระอ่วน เขารู้สึกไม่สบายใจ ใครจะกล้าตอบเรื่องพวกนี้กัน

"ฉะ แน คิดว่าฉันได้ยินรอนเรียกนะ..... เดียวค่อยคุยกันนะเฮอร์" เด็กหนุ่มสบตาสีลูกกวาดของเฮอร์ไมโอนี่ที่รู้สึกโกรธขึ้นมาอีก ก่อนที่เขาจะวิ่งเข้าไปรวมกลุ่มกับพวกวีสลีย์ เธอเดินตามเธอไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เด็กสาวผมบลอนด์จะทันได้พูดอะไร คุณวิสลีย์กับพุ่งพรวดเข้ามาในเต้นท์

"เราต้องรีบออกจากที่นี้ เดียวนี่!! ผู้เสพความตายกำลังมา"

พวกเข้ารีบวิ่งออกจากเต้นท์ ภายนอกเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เสียงร้องโวยวายดังลั่นไปทั่ว แสงสีเขียวสว่างวาบไปทั่วผืนฟ้ายามราตรี เปลวไฟลุกไปท่วนผืนป่า มันลามเลียไปทั่วดุจอสุรกายจากความมืดมิด ต้นไม้ใหญ่ล้มเสียงดังตึงตังไปทั่ว

"ทุกคน กลับไปที่กูญแจนำทาง กลับไป เร็ว!!" นายวิสลีย์ตะโกนบอกอบ่างบ้าคลั่ง "เฟร็จ จอร์ช ดูน้องด้วย"

พวกของแฮรี่วิ่งไปยังกุญแจนำทางที่อยู่ใกล้กับสนามแข่งควิดดิช ขณะนั้นเอง

"มอร์สมอร์เดร"

สิ้นเสียงอันเย็บเฉียบและลี้ลับ แสงสว่างวาบพุ่งขึ้นฟ้าราวกับกระสุน ปรากฎหัวกะโหลดสีเขียวสองแสงเรืองรอง มันคล้ายกับประกอบไปด้วยกลุ่มควันไร้ที่มา อสรพิษสีเขียวเลื้อยออกผ่านปาก ผ่านลูกตาที่กลวงโบ๋ ดูคล้ายจะสูบเอาความหวังและความสุขออกไป แฮรี่คิด ราวกับเป็นสัญลักษณ์อะไรบางอย่างที่เลวร้ายและน่าหวาดหวั่น

"แฮรี่!!" เสียงหนึ่งดังขึ้น ก่อนที่จะตามมาด้วยเสียงของใครหลายๆคน

"แฮรี่ นายเป็นไงบ้าง" แฮรี่หันไปตามเสียง เขาอยู่คนเดียวตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ รอนกับเฮอร์ไมโอนี่วิ่งตามหาเขาจนเหนื่อยหอบ

"รอน!! เฮอร์ไมโอนี่!!"

พวกเขาโผกอดกันแน่นเมื่อได้พบกันอีกครั้ง เฮอร์ไมโอนีด้วยเครียดมากเมื่อเห็นแฮรี่อยู่คนเดียว เธอลืมความโกรธที่เพิ่งเกิดขึ้น ตอนนี้เธอดีใจมากที่แฮรี่ปลอดภัย

"สตูเปฟาย" เสียงของคาถาพพุ่งดังวืดเขามาหาพวกเขาสามคน

พวกหัวแดง9คนวิ่งมาหาพวกเขาในเวลาเดียวกัน พวกเขากระโดหลบคาถาสะกดนั่งที่ถูกเสกมา ในเวลาต่อมา เฟร็จ จอร์ช จินนี่ และ นายวิสลีย์ก็วิ่งเข้ามาหาพวกเขา

"หยุดดด!! เขาเป็นลูกผม" นายวิสลียตะโกนลั่น

พวกเขาจ้องมองไปที่ชายลึกลับคนที่นายวิสลีย์ตะโกนใส่ ไม้กายสิทธ์ที่ชี้มาทางพวหเขายังคงตั้งตรง เขาสูงราวๆ160เซน. สวมหมวกใบใหญ่และหนวดดกดำ

"ใครเสกมัน" เขาถามเสียงเข้ม

"พูดบ้าอะไร เขาเป็นแค่เด็กเองนะ" นายวิสลีย์บอก

"คุณคงไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสิ่งนั้นปรากฎนะ วิสลีย์"

"อะไรหรอ" แฮรี่ถามเสียงค่อย

"ฉันบอกเธอเองแฮรี่" เฮอร์ไมโอนี่ตอบ "มันเป็นสัญลักษณ์ แฮรี่ สัญลักษณ์ของคนที่คุณก็รู้ว่าใคร"

"โวลเดอร์มอร์" สินเสียงแฮรี่ คนทั้งกลุ่มตัวสั่นขึ้นมาด้วยความกลัว "แล้วเขาจะเสกมันขึ้นมาทำไม หมายถึง เพื่ออะไร"

"ใช่แฮรี่" นายวิสลีย์บอก "เขาไม่ได้เสก แต่ผู้อยู่ใต้อาณัติเขาเป็นคนเสก ผู้เสพความตาย"

"ถ้าอย่างนั้น.... ใครกามที่เสกตรามาร..." เฮอร์ไมโอนี่พูดช้าๆ "เขาทำไปเพื่อแสดงตนว่าสนับสนุน หรือขับไล่พวกนั้นกันแน่คะ"

"เราคงได้แต่เดานะสาวน้อย" นายวิสลียพูด "แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะ.....มีแต่ผู้เสพความตายเท่านั้นที่เสกตรามารเป็น"
เอาละนี่ดึกมาแล้ว แม่ของลูกคงกังวลแทบตาย เรายังเหลือเวลาอีกหน่อย แล้วค่อยไปรับกุญแจนำทางแล้วกัน
แฮรี่กลับขึ้นไปบนเตียงสองชั้นเมื่อเขากลับมาที่เต้นท์ สมองมึนงง เขารู้ว่าเขาควรจะเหนื่อย เพลีย หรืออะไรแบบนั้น นี่เกือบจะตีสาม แต่เขายังคงลืมตาโพลงและนึกไปเรื่องต่างๆ

แฮรี่จ้องมองผืนเพดานผ้าใบ เมื่อมันไม่มีไม้กวาดที่บินฉวัดเฉวียนให้มอง มันก็เริ่มค่อยๆกล่อมเขาให้ง่วง และเมื่อเวลาผ่านไปเนินนานหลังเสียงกรนของชาลีดังลั่นไปทั่วเต้นท์เด็กชายผู้รอดชีวิตก็ผล๊อตหลับไป


................................................................
      ตามผลงาน ของ คุณ lucifer417 ได้ที่วาล์ปนี่นะ.
..


บทที่ 3 เต้นท์
บทที่ 2 ควิดดิชเวิลด์คัพ
บทที่ 1 เสียหนุ่ม
แฮรี่พอตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี[Side sex story]

เสียวที่เชียงใหม่
นาวในร้านเหล้ายามเมามักมีปัญหา
โรงเรียนเร่าร้อน ... ( เรื่องแต่งค่ะ )
เสียวในห้องคอมฯกับร่องก้นครั้งแรก
สอนเด็กข้างบ้าน นาวจ้า
เป็นแฟนรุ่นน้องยังได้น้องแฟน
ถูกใจน้องกร เด็กใหม่คณะอาร์ต จากนาวค่ะ
เมื่อนาวรถเสีย ต้องทำไง มาดู
ยัยจ๋าตัวแสบมาเยี่ยมจิงเรอะ
ไปรับน้องที่ ม.มาแหละ
พลาดไปแล้วที่แกล้งน้อง

ตอนที่ 3
ตอนที่ 1 ตอนที่ 2
  พี่สาวจอมร่าน [/color]

แฮรี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี (Side sex story) บทที่4 ผู้เสพความตาย

หลังจากแฮรี่สุขสมกับเพื่อนร่วมทีมและรุ่นพี่ของเขา แฮรี่เดินออกจากเต้นท์ด้วยความสบายใจ ตัวของเด็กหนุ่มเบาไปหมดราวกับว่าเขาไม่ได้มีเซ๊กส์ที่ดุเดือนแบบนี้มานาน แฮรี่เดินกลับไปที่เต้นท์ของคุณวิสลีย์

เมื่อเขากลับมาถึง เหมือนไม่มีใครสนใจว่าแฮรี่หายไปไหนนานเป็นชั่วโมงๆ แม้แต่เฮอร์ไมโอนีก็เหมือนจะไม่สนใจเขา เด็กหนุ่มค่อยๆแอบเขาไปในเต้นท์ ทำทีว่าเขาอยู่ในห้องนอนตลอดเวลา รอนยังคงแต่งหน้าเชียร์ทีมไอแลนด์ แต่ปากก็ยังคงชมวิกเตอร์ ครัม ไม่หยุด

"ไม่มีใครไม่ชอบครัมหรอก" รอนพูดเสียงดัง

"เจ้าโง่ครัม?"  จอร์จหรือเฟร็ดถาม

"เขาบินได้คล่องแคล่ว เหมือนนก ไวอย่างกับสายลม เขาเป็นอัจฉริยะ จอร์จ เขาสง่างาม เห็นท่าหลอกรอนสกี้ของเขาไหม เขามันศิลปินชัดๆ" รอนยังคงพูดไม่หยุด แม้ว่าจะไม่มีคนสนใจฟัง

"ช่ายยย แล้วฉันว่าพี่กำลังตกหลุมรักเขาแล้วใช่ไหม" จินนี่ตอบอย่างรำคาญเต็มที

"เงียบไปเลย จินนี่!!"

แฮรี่หัวเราะดังลั่นในขณะที่เฮอร์ไมโอนีดึงเขามาข้างๆ เธอหน้าแดงไปด้วยความโกรธจนเหมือนลูกมะเขือเทศที่สุกหงอม

"มีความสุขดีนี่ แฮรี่" เธอถามเสียงเย็น

"มันก็จริง เฮอร์ ฉันทำมัน แล้วก็ เสียวดี" แฮรี่ตอบพร้อมรอยยิ้มที่ระบายอยู่บนหน้า

"งั้นตอนนี้ เธอก็ตกลงคบกับยายเคธี่สินะ แฮรี่"

"ไม่ เฮอร์ไมโอนี่ แค่คู่นอน"

"คู่นอน! ก็ดีนี่แฮรี่" เธอยิ้ม พลางมองมาที่หว่างขาของเด็กหนุ่ม "มันดีกว่าคบกับเขานั้นแหละ" เธอพอจะทำใจรับได้อยู่นิดหน่อย
"แล้ว ฉันหรือแคธี่" เฮอร์ไมโอนีถามพลางตะปบไปที่เป้าของแฮรี่ ทำเอาเด็กหนุ่มสะดุ้งโหยง เพราะว่าพวกวิสลีย์ยังคงอยู่ข้างๆ เด็กหนุ่มไม่คิดว่าเฮอร์ไมโอนี่จะกล้าทำอะไรแบบนี้ต่อหน้ารอน

แฮรี่กระอักกระอ่วน เขารู้สึกไม่สบายใจ ใครจะกล้าตอบเรื่องพวกนี้กัน

"ฉะ แน คิดว่าฉันได้ยินรอนเรียกนะ..... เดียวค่อยคุยกันนะเฮอร์" เด็กหนุ่มสบตาสีลูกกวาดของเฮอร์ไมโอนี่ที่รู้สึกโกรธขึ้นมาอีก ก่อนที่เขาจะวิ่งเข้าไปรวมกลุ่มกับพวกวีสลีย์ เธอเดินตามเธอไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เด็กสาวผมบลอนด์จะทันได้พูดอะไร คุณวิสลีย์กับพุ่งพรวดเข้ามาในเต้นท์

"เราต้องรีบออกจากที่นี้ เดียวนี่!! ผู้เสพความตายกำลังมา"

พวกเข้ารีบวิ่งออกจากเต้นท์ ภายนอกเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เสียงร้องโวยวายดังลั่นไปทั่ว แสงสีเขียวสว่างวาบไปทั่วผืนฟ้ายามราตรี เปลวไฟลุกไปท่วนผืนป่า มันลามเลียไปทั่วดุจอสุรกายจากความมืดมิด ต้นไม้ใหญ่ล้มเสียงดังตึงตังไปทั่ว

"ทุกคน กลับไปที่กูญแจนำทาง กลับไป เร็ว!!" นายวิสลีย์ตะโกนบอกอบ่างบ้าคลั่ง "เฟร็จ จอร์ช ดูน้องด้วย"

พวกของแฮรี่วิ่งไปยังกุญแจนำทางที่อยู่ใกล้กับสนามแข่งควิดดิช ขณะนั้นเอง

"มอร์สมอร์เดร"

สิ้นเสียงอันเย็บเฉียบและลี้ลับ แสงสว่างวาบพุ่งขึ้นฟ้าราวกับกระสุน ปรากฎหัวกะโหลดสีเขียวสองแสงเรืองรอง มันคล้ายกับประกอบไปด้วยกลุ่มควันไร้ที่มา อสรพิษสีเขียวเลื้อยออกผ่านปาก ผ่านลูกตาที่กลวงโบ๋ ดูคล้ายจะสูบเอาความหวังและความสุขออกไป แฮรี่คิด ราวกับเป็นสัญลักษณ์อะไรบางอย่างที่เลวร้ายและน่าหวาดหวั่น

"แฮรี่!!" เสียงหนึ่งดังขึ้น ก่อนที่จะตามมาด้วยเสียงของใครหลายๆคน

"แฮรี่ นายเป็นไงบ้าง" แฮรี่หันไปตามเสียง เขาอยู่คนเดียวตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ รอนกับเฮอร์ไมโอนี่วิ่งตามหาเขาจนเหนื่อยหอบ

"รอน!! เฮอร์ไมโอนี่!!"

พวกเขาโผกอดกันแน่นเมื่อได้พบกันอีกครั้ง เฮอร์ไมโอนีด้วยเครียดมากเมื่อเห็นแฮรี่อยู่คนเดียว เธอลืมความโกรธที่เพิ่งเกิดขึ้น ตอนนี้เธอดีใจมากที่แฮรี่ปลอดภัย

"สตูเปฟาย" เสียงของคาถาพพุ่งดังวืดเขามาหาพวกเขาสามคน

พวกหัวแดง9คนวิ่งมาหาพวกเขาในเวลาเดียวกัน พวกเขากระโดหลบคาถาสะกดนั่งที่ถูกเสกมา ในเวลาต่อมา เฟร็จ จอร์ช จินนี่ และ นายวิสลีย์ก็วิ่งเข้ามาหาพวกเขา

"หยุดดด!! เขาเป็นลูกผม" นายวิสลียตะโกนลั่น

พวกเขาจ้องมองไปที่ชายลึกลับคนที่นายวิสลีย์ตะโกนใส่ ไม้กายสิทธ์ที่ชี้มาทางพวหเขายังคงตั้งตรง เขาสูงราวๆ160เซน. สวมหมวกใบใหญ่และหนวดดกดำ

"ใครเสกมัน" เขาถามเสียงเข้ม

"พูดบ้าอะไร เขาเป็นแค่เด็กเองนะ" นายวิสลีย์บอก

"คุณคงไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสิ่งนั้นปรากฎนะ วิสลีย์"

"อะไรหรอ" แฮรี่ถามเสียงค่อย

"ฉันบอกเธอเองแฮรี่" เฮอร์ไมโอนี่ตอบ "มันเป็นสัญลักษณ์ แฮรี่ สัญลักษณ์ของคนที่คุณก็รู้ว่าใคร"

"โวลเดอร์มอร์" สินเสียงแฮรี่ คนทั้งกลุ่มตัวสั่นขึ้นมาด้วยความกลัว "แล้วเขาจะเสกมันขึ้นมาทำไม หมายถึง เพื่ออะไร"

"ใช่แฮรี่" นายวิสลีย์บอก "เขาไม่ได้เสก แต่ผู้อยู่ใต้อาณัติเขาเป็นคนเสก ผู้เสพความตาย"

"ถ้าอย่างนั้น.... ใครกามที่เสกตรามาร..." เฮอร์ไมโอนี่พูดช้าๆ "เขาทำไปเพื่อแสดงตนว่าสนับสนุน หรือขับไล่พวกนั้นกันแน่คะ"

"เราคงได้แต่เดานะสาวน้อย" นายวิสลียพูด "แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะ.....มีแต่ผู้เสพความตายเท่านั้นที่เสกตรามารเป็น"
เอาละนี่ดึกมาแล้ว แม่ของลูกคงกังวลแทบตาย เรายังเหลือเวลาอีกหน่อย แล้วค่อยไปรับกุญแจนำทางแล้วกัน
แฮรี่กลับขึ้นไปบนเตียงสองชั้นเมื่อเขากลับมาที่เต้นท์ สมองมึนงง เขารู้ว่าเขาควรจะเหนื่อย เพลีย หรืออะไรแบบนั้น นี่เกือบจะตีสาม แต่เขายังคงลืมตาโพลงและนึกไปเรื่องต่างๆ

แฮรี่จ้องมองผืนเพดานผ้าใบ เมื่อมันไม่มีไม้กวาดที่บินฉวัดเฉวียนให้มอง มันก็เริ่มค่อยๆกล่อมเขาให้ง่วง และเมื่อเวลาผ่านไปเนินนานหลังเสียงกรนของชาลีดังลั่นไปทั่วเต้นท์เด็กชายผู้รอดชีวิตก็ผล๊อตหลับไป


................................................................
      ตามผลงาน ของ คุณ lucifer417 ได้ที่วาล์ปนี่นะ.
..


บทที่ 3 เต้นท์
บทที่ 2 ควิดดิชเวิลด์คัพ
บทที่ 1 เสียหนุ่ม
แฮรี่พอตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี[Side sex story]

เสียวที่เชียงใหม่
นาวในร้านเหล้ายามเมามักมีปัญหา
โรงเรียนเร่าร้อน ... ( เรื่องแต่งค่ะ )
เสียวในห้องคอมฯกับร่องก้นครั้งแรก
สอนเด็กข้างบ้าน นาวจ้า
เป็นแฟนรุ่นน้องยังได้น้องแฟน
ถูกใจน้องกร เด็กใหม่คณะอาร์ต จากนาวค่ะ
เมื่อนาวรถเสีย ต้องทำไง มาดู
ยัยจ๋าตัวแสบมาเยี่ยมจิงเรอะ
ไปรับน้องที่ ม.มาแหละ
พลาดไปแล้วที่แกล้งน้อง

ตอนที่ 3
ตอนที่ 1 ตอนที่ 2
  พี่สาวจอมร่าน [/color]