ดอกกุหลาบงามกลางไร่อ้อย 2

ตอนที่ 1: ทางที่เลือกเดิน... และเงาที่ตามหลัง
ตอนนี้ในเว็บผมลงภาค 2 แล้วนะครับตามอ่านได้ที่ readAwrite


สายลมยามเช้าที่พัดผ่านไร่อ้อยหอบเอาความเย็นสดชื่นมาปะทะผิวหน้า แม็คควบ Royal Enfield คู่ใจไปบนถนนลูกรังอย่างช้าๆ เพื่อให้คนข้างหลังได้ซึมซับบรรยากาศได้นานที่สุด ขวัญกระชับอ้อมกอดที่เอวหนาของแม็คแน่นขึ้นกว่าทุกครั้ง ใบหน้าเนียนซบลงกับแผ่นหลังกว้างที่ดูอบอุ่นและปลอดภัยที่สุดสำหรับเธอในเวลานี้

แม้เส้นทางข้างหน้าจะดูยาวไกลและขรุขระเหมือนเส้นทางชีวิตที่เธอต้องเผชิญ แต่ในนาทีนี้ ขวัญขอเพียงแค่มีพี่แม็คอยู่ตรงนี้... เธอยิ้มออกมาด้วยความสะใจลึกๆ ที่สามารถเอาชนะพี่เขยใจโฉดได้อีกครั้ง แม้จะเป็นชัยชนะเล็กๆ ที่ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง แต่มันก็ทำให้เธอมีแรงฮึดที่จะหาทางหลุดพ้นจากบ่วงกรรมนี้ให้ได้

ห่างออกไปเบื้องหลัง ไพลิน บิด SR400 ตามมาห่างๆ คอยเป็นกันชนและระวังหลังให้ ขวัญมองกระจกข้างแล้วรู้สึกขอบคุณพี่สาวมาดเท่คนนี้สุดหัวใจ ถ้าไม่ได้แผนการและการช่วยเหลือจากไพลิน เธอคงไม่มีวันหลุดลอดจากเงื้อมมือปลัดกวินท์ออกมาได้ง่ายๆ แบบนี้

"ขอบคุณพี่แม็คมากนะคะที่มาส่งขวัญ... ขวัญอยากให้พี่มาส่งแบบนี้ทุกวันจันทร์จนเรียนจบเลย ถ้าพี่มาส่งทุกวัน ขวัญสัญญาว่าจะไม่ดื้อเลยค่ะ" ขวัญหยอกเย้าเสียงใสพลางเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าคมของคนขับ

"ได้ครับ... เดี๋ยวพี่จะมารับขวัญไปส่งทุกวันเลย" แม็คตอบพร้อมรอยยิ้มที่ส่งผ่านทางสายตา

ทันทีที่รถจอดสนิทหน้าประตูโรงเรียน ไพลินที่แยกตัวไปก่อนหน้านั้นหายลับไปแล้ว แต่คนที่ปรากฏตัวขึ้นแทนคือ โบว์ เพื่อนสนิทตัวแสบที่เดินเข้ามาพร้อมสายตาล้อเลียน

"อุ๊ยตาย! วันนี้คุณหนูขวัญมีองครักษ์ขี่รถคลาสสิกมาส่งด้วยเหรอเนี่ย? หรือว่าแอบไปนอนค้างที่หอพี่เขามาตั้งแต่คืนวันศุกร์กันจ๊ะ?" โบว์แซวเสียงดังจนขวัญหน้าแดงซ่าน

"บ้า! ไม่ใช่อย่างนั้นเสียหน่อย พี่แม็คเขาแค่รับฉันมาระหว่างทาง... พอดีพี่ไพลินรับฉันมาจากบ้านแล้วมาเจอพี่แม็คพอดี" ขวัญอธิบายตะกุกตะกักจนลิ้นพันกันไปหมดเมื่อถูกเพื่อนซี้ต้อนจนมุม

"พี่ไปก่อนนะขวัญ... เย็นนี้เจอกันครับ" แม็คส่งยิ้มให้ทั้งสองสาวก่อนจะเบิ้ลเครื่องยนต์ขี่ออกไปอย่างเท่

"บ๊ายบายค่ะพี่แม็ค ขี่รถดีๆ นะคะ!" ขวัญโบกมือลาจนรถลับสายตา พอหันกลับมาก็เจอยัยเพื่อนซี้จอมขี้เกียจยืนกอดอกหรี่ตามองอยู่

"ตกลงยังไงจ๊ะขวัญ? พี่แม็คคนดีคนเดิม เพิ่มเติมคือมาส่งเช้าเย็น... นี่ถามจริง เหงาจากที่บ้านหรือติดใจรสบิดมอเตอร์ไซค์คลาสสิกกันแน่?" โบว์เริ่มเปิดฉากแซวทันทีที่แม็คพ้นสายตา

"บ้าเหรอโบว์! ก็บอกแล้วไงว่าพี่ไพลินติดธุระ พี่แม็คเขาเลยอาสามาส่งเฉยๆ ไม่มีอะไรในกอไผ่ทั้งนั้นแหละ" ขวัญแก้ตัวพัลวัน ใบหน้าเนียนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ

"ไม่มีอะไรในกอไผ่... แต่มีอะไรในใจหรือเปล่า?" โบว์เอาศอกสะกิดเอวเพื่อนเบาๆ "สายตาที่พี่เขาซับเหงื่อให้เธอน่ะ ฉันมองมาจากร้อยเมตรยังรู้เลยว่ามันไม่ธรรมดา แล้วนี่... เมื่อคืนนอนหลับสบายดีไหมจ๊ะ? หรือว่ามัวแต่ฟังเสียงหัวใจตัวเองจนนอนไม่หลับ"

"ยัยโบว์! ปากเสียน่า เดี๋ยวคนอื่นมาได้ยินจะเข้าใจผิดกันหมด" ขวัญรีบเอามือปิดปากเพื่อน

เสียงหัวเราะและเสียงหยอกเย้าของเพื่อนทำให้ขวัญมีความสุขจนลืมความหมองหม่นในใจไปชั่วขณะ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า... เงาดำจากบ้านไม้หลังใหญ่กำลังรอคอยเวลาที่จะจัดการเธออย่างเงียบเชียบ

อ่านต่อได้ที่
 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

ตอนนี้ในเว็บผมลงภาค 2 แล้วนะครับตามอ่านได้ที่ readAwrite

กำลังสนุกมากกกกก

 

แม๊คต้องสลับ สับรางให้ดีนะ

ไม่มีอะไรในกอไผ่จริงจริ๊งแหละ

ขวัญจะทำยังไงนะ

ลุ้นต่อ

ระวังงานเข้า

ขอบคุณมากครับ ชอบที่ขวัญอ้อนแม็คครับ น่ารักดี

ไงต่อ

อ่านเพลินขึ้นภาค2แล้ว