ขึ้นห้องจะเหลืออะไร

สวัสดีครับโผม ตอนที่ 5 มาแล้ว

ยังไงตอนนี้ Relax นิดนึงนะ เพราะตัวผมเองก็ไม่ใช่ว่าจะได้นัวกับสาวๆตลอดเวลา

แต่ว่าช่วงเวลาขีวิตในตอนนี้ที่ผมกำลังจะเล่า มันเหมือนทำให้ผมได้เปิดโลกใหม่ๆเลยครับ

มันทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจริงๆ จากคำแนะนำของรีดเดอร์ ดูเหมือนว่าผม

จะบรรยายตอนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มละเอียดเกินไปทำให้อารมณ์ขาดตอน

ยังไงผมก็จะพยายามปรับนะครับ



....................



ปล. ปกติผมจะลง 2วัน ต่อ 1 ตอน แต่ว่าวันนี้ช่วงดึกๆ ผมจะลงอีกตอนครับถ้ากระแสตอบรับยังเหนียวแน่นแบบนี้ ต้องขอขอบคุณจริงๆครับ


ปล. 2 มิ้นต์พูดห้วนๆแบบนั้นจริงๆครับ



ปล. 3 ยินดีต้อนรับรีดเดอร์ท่านใหม่ๆครับ เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่ครั้งหนึ่งผมได้ประสบพบเจอ คนที่เอ่ยถึงมีอยู่จริง
เพราะฉะนั้นผมขออนุญาตใช้นามสมมตินะครับ ใครที่ยังไม่ได้อ่านตอนแรกๆ คลิกได้เลยครับ











.....................



ไดอารี่ของนายโทน !!!




หลังจากที่ผมเล่าค้างไว้ว่าผมต้องตัดสินใจว่าจะเอายังไงต่อ แน่นอนว่าผมไม่อยากขึ้นไป เพราะผมรู้ดีว่า ผมอาจจะหยุดตัวเองไม่อยู่ก็ได้ คือหลายท่านต้องมีช่วงที่แบบว่าความมั่นใจกำลังมาเต็มใช่ไหมครับ


ใช่เลยล่ะตอนนั้นผมทั้งห่าม ทั้งห้าว อีกทั้งยังสอยดาวเด่นของร้านมาได้ ความมั่นใจผมมาเต็มมาก แต่ผมก็มักจะพยายามหาข้ออ้างลบๆมาเพื่อเบรกความเหลิงของตัวเองเสมอเลย


แต่อย่างที่บอกมารดำ มารขาว แม่งมาอีกแล้ว แต่คราวนี้แม่งมาแบบเป็นมิตรครับ


มารดำ - เฮ้ย ไอ้ทิต ขึ้นไปเถอะน่า โอกาสมาแล้ว

มารขาว -   อืม ขึ้นไปเถอะ ข้าเชื่อว่าเจ้าห้ามใจได้

มารขาวมารดำมันไม่มีหรอกครับ แต่เป็นความคิดของผมที่มันตีกันเอง ซึ่งผมก็ตัดสินใจตามขึ้นไปครับ แต่ระหว่างนั้นโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นครับ เป็นพี่ติมที่โทรมา ขออนุญาตเอาบทที่คุยกันมาให้อ่านกันนะครับรีดเดอร์


[ พี่ติม ]  :  ว่าไงไอ้โทน วันนี้พี่จะไปล่าบอสนะ มาเปล่าขาดนักหมัดเทพๆพอดีเลย


[ ผม ]  :  กี่โมงครับพี่


[ พี่ติม ]  :  สัก 3 ทุ่มพี่จะโทรหาอีกทีนะ ถ้าไม่ว่างยังไงบอกพี่ล่วงหน้านะ


[ ผม ]  :  ได้ครับ พี่ติมแล้วกุญแจพี่เอาไงอ่ะ


[ พี่ติม ]  :  ฝากไว้ก่อนนะ ตอนนี้พี่โดนเมียงอนอยู่


[ ผม ]  :  อ่าว โดนจับได้เหรอพี่


[ พี่ติม ]  :  แค่เกือบๆน่ะ น้องแก้มมันดูดควยพี่จนแดงเลยไง แฟนพี่เลยสงสัย


ผมหันมองหน้าแก้มทันที ตอนนี้เธอยื่นหน้ามาใกล้ผมมากๆ ผมผละออกทันที เอาจริงๆผมอาจจะไม่ได้ไวเหมือนไอ้มังกรริวกะนะ แต่ด้วยทักษะกีฬาที่ผมมีติดตัว มันก็ทำให้ผมเร็วนิดนึง


[ พี่ติม ]  :  ว่าแต่เอ็งเถอะ วันนั้นได้น้องดาวเปล่า พอพี่บอกว่าจะให้เอ็งไปเป็นเพื่อน ก็รีบขอตามมาเลย เฮ้ยขุนแผนที่ห้อยอยู่ ไม่ธรรมดานี่หว่า ขอบืมมาบูชาสักอาทิตย์ดิ่


[ ผม ]  :  เอ่อ เอ่อ เอาเถอะพี่อย่าไปพูดถึงเลย ว่าแต่ร้านนี้พี่ถูกใจมั้ยครับ


[ พี่ติม ]  :  พี่ถูกใจเด็กนะ แต่ไม่ถูกใจห้องวีวะ เล็กไป แถมเครื่องเสียงก็แย่ๆ ไว้เอ็งมาเที่ยวปาร์ตี้สระน้ำกับพี่ดิ่ เพื่อนพี่จัดทุกเดือนที่ตะวันนา เด็ดๆทุกคน สวยนะดับน้องดาวทุกคนเลยนะ


[ ผม ]  :  เอ่อ


ตอนนี้ผมอึกๆอักๆไปหมดเลยครับ หลายๆท่านอาจจะสงสัยว่าทำไมผมจำบทพูดนี้ได้ แม้มันจะผ่านมา เกือบ 10 ปี ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมจำได้ บางครั้งเรื่องไร้สาระมันก็จำง่ายอยู่แล้ว จริงไหมครับ


[ พี่ติม ]  :  เอาเป็นว่าถ้าเอ็งสนใจก็มาได้เลย เสียแค่ ค่ามิกซ์ พันนึง  ไหวเท่าไรก็บอกที่เหลือพี่ออกให้ หักเป็นของในเกมส์หรือเงิน M ก็ได้


เฮ้อ พี่ติมมันก็เป็นซะแบบเนี้ยครับ มันรู้ว่าผมเสียดายเงินสดในมือ มันก็อ้างเรื่องของในเกมส์บ้างอะไรบ้าง ตามประสาคนหัวธุรกิจ หลังจากที่คุยกันอีกแปปผมก็วางสาย ตอนนี้แก้มยืนมองตาแป๋วเลยครับ

[ ผม ]  :  มองไรเนี่ย

[ แก้ม ]  :  มองพี่นี่แหละ หน้าตาก็ธรรมดาๆๆ ทำไมพี่ดาวถึงยอมให้ทำแบบนั้นหว่า ไหนจะมิ้นต์อีกคน

เอ้าชิบหายละครับ ถ้าบอกว่าแค่ดาวผมยังไม่เท่าไร นี่บอกว่ามิ้นต์อีกคน ตกลงว่าแก้มนี่ยังไงนะเฮ้อ

[ แก้ม ]  :    หรือมีดีที่แรงดันและความถี่นะ พี่สาวหนูถึงติดใจพี่แบบนั้น

[ ผม ]  :   พอเลยแก้ม ไหนบอกจะเปลี่ยนชุด รีบไปเลยเดี๋ยวพี่รอ

[ แก้ม ]  :  ก็บอกว่ามาด้วยกันไง มานี่เลย


แก้มดึงผมเข้าไปในคอนโดทันทีครับ ผมอายมากเลยล่ะ เพราะตอนนี้มันเริ่มเย็นแล้ว ทำให้คนแถมๆนั้นออกมาเดินเตรียมจับจ่ายซื้อกับข้าวกับปลามากินตอนเย็น ไม่นานนักเราสองคนก็มาถึงลิฟต์


ผมถามตัวเองว่าทำไมตูต้องไปด้วยวะ ถ้าแค่ผมเดินออกไปโบกรถกลับบ้านมันก็จบแล้ว ทำไมผมต้องทำตามที่แก้มพูดด้วย หรือว่าจริงๆแล้ว ผมสนใจในตัวของแก้มและอยากสัมผัสผิวขาวๆของเธอกันนะ


ผมไม่ได้ดูถูกอาชีพเธอนะครับท่านผู้อ่านแต่ในตอนนั้นผมก็คิดไปเรื่อยๆว่าทำไม เด็กดริงค์แบบแก้มถึงมีคอนโดขนาดนี้อยู่นะ ลำพังแค่งานเด็กดริงค์มันจะพอเหรอ และงานรับแขกแก้มเองก็บอกว่ารับแค่เดือนละครั้งหรือ 2 ครั้งเอง ไม่น่าจะรวยขนาดนี้ หรือว่า !!!  เธอเป็นเด็กเสี่ย


ชิบหายละตอนนี้ผมเหวอไปหมดเลย ทำไงดีเนี่ยถ้าเสี่ยรู้ว่ามาคอนโดแก้ม แถมยังเคยแก้ผ้าเธออีกผมจะโดนอะไรไหมวะ ผมคิดไปคิดมาจนแทบบ้า และไม่นานนักแก้มก็ลากผมมาที่ห้องจนได้


ชั้นทำไรผมก็ไม่รู้ไม่ได้ดูเลย มัวแต่กลัวเรื่องเด็กเสี่ยอย่างเดียว แต่พอเข้ามาถึงห้องผมก็พบกับกลิ่นแปลกๆ มันเป็นกลิ่นจำพวกน้ำมันนวดอ่อนๆครับ ผมจะได้เพราะเคยไปนวดมาบ้าง ก็แน่นอนแหละไปกับพี่ติมแหละ


[ แก้ม ]  :  ตามสบายนะพี่โทน ห้องแก้มเองแหละ ไม่ต้องกลัวว่าจะซุกใครไว้หรอก


[ ผม ]  :  ถ้าแค่จะไปส่งพี่ทำไมต้องเปบี่ยนชุดเนี่ย


[ แก้ม ]   :  เดี๋ยวพอส่งพี่เสร็จ แก้มก็จะกลับบ้านเลย


แก้มพูดดักคอไว้รอเลยครับ เธอคงรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่เพราะหน้าผมมันฟ้องมากๆ จากนั้นแก้มก็เดินเข้าไปในห้องๆหนึ่งผมเดาว่าเป็นห้องเธอนั่นแหละ พอพิจารณาแล้วห้องของคอนโดห้องนี้ของแก้มก็สวยดีนะ


ตกแต่งตามสไตล์ผู้หญิงแก่นๆน่ะ เพราะเท่าที่ได้คุยกันมาสองครั้งรวมครั้งนี้ แก้มจะเป็นเด็กที่แก่นๆ ช่างพูดช่างจอ จ้อไม่หยุด แต่ก็ไม่ได้ดูไร้มารยาทมากนัก แค่ชอบถามซ่อกแซ่กแค่นั้นเอง


ผมรู้สึกหิวน้ำครับ เลยตะโกนบอกแก้มไปว่า พี่ขอกินน้ำหน่อย เธอกะโกนบอกมาว่าตามสบาย ผมจัดแจ้งจัดการกับอาการกระหายน้ำทันที ไม่นานนักแก้มก็ออกมาครับ ต้องยอมรับนะว่าแก้มตอนไม่แต่งหน้า มันน่ามองจริงๆ


แต่ไอ้การที่เธอใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นเหมือนในรูปข้างบนนี่แหละที่ทำผมต้องปวดหัว นี่จงใจยั่วกันงั้นเหรอ


[ ผม ]  :  นี่แก้ม แถวที่พี่อยู่มันมีแต่ผู้ชาย ถ้าจะไปส่งพี่จริงๆ ใส่กางเกงดีๆเถอะ


[ แก้ม ]  :  ไม่เห็นเป็นไรเลย เห็นก็เอาไปไมได้ดีนา ถือว่าทำบุญทำทานไปละกัน


ผมปวดใจกับยัยเด็กนี่จริงๆครับรีดเดอร์ ตอนนั้นผมยังไม่มีวุฒิภาวะที่จะอดกลั้นมากพอจริงๆมันจึงได้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น


[ ผม ]  :  งั้นอยู่นี่แหละ ไม่ต้องไปส่งแล้ว


[ แก้ม ]  :  เอ้าอะไรเนี่ย บอกว่าจะไปส่งไง เล่นตัวอยู่นั่น คิดว่าหล่อหรือไงพี่ คิดว่าได้พี่ดาวแล้วเก่งเลยดิ่


เท่านั้นแหละผมปรี๊ดเลย คือผมรู้นะว่าผมเนี่ยหน้าตาธรรมดา แค่ไม่ค่อนไปทางขี้เหร่ผมก็ถือว่าบุญหัวมากแล้ว แต่ว่าพวกคุณรู้ไหมครับ


ตลอดเวลาตั้งแต่เรียน อนุบาลถึงจบมัธยม ผมโดนบูลลี่เรื่องหน้าตาบ่อยมากๆ คงเพราะรอบตัวผมมีแต่คนหน้าตาดูดีล่ะมั้ง


ผมโดนล้อโดนแซวทุกวันใครที่เป็นแบบผมจะเข้าใจดี ว่าแม่งโคตรน้อยใจ กูทำอะไรผิดทำไมต้องมาล้อกู วันนั้นผมเลยแบบฉุนขาดเลยครับ


[ ผม ]  :  เออ !!!


ผมพูดขึ้นเสียงด้วยคำแค่นี้เลยครับ ผมหยิบกระชากถุงผักของผมจนแก้มตกใจว่านี่ใช่ผมจริงๆเหรอ ผมเดินออกจากห้องของแก้มทันที ตอนนี้ผมฉุนมาก ฉุนเลย ผมไม่ได้โกรธล้อเรื่องหน้าตาของผม แต่ผมรู้สึกไม่ค่อยชอบที่เธอดันมาขุดอดีตที่ผมอยากลืมมากกว่า


ลิฟต์มันก็ช้าผมเลยเดินลงบันไดหนีไฟแม่งเลย ไม่นานนักผมก็ลงมาถึงและแน่นอนผมเจอแก้มยืนรออยู่ ตอนนี้หน้าตาของเธอเหวอมาก ผมเองก็ไม่คิดจะใส่ใจอะไรอยู่แล้ว แค่ผมระงับอารมณ์ไม่ให้ลงมือลงไม้ได้ ก็มากพอแล้ว

เธอพยายามเอื้อมมือมาจับที่แขน ผมก็สะบัดออกทันที และโบก Taxi ที่มาส่งผู้โดยสารขึ้นกลับไปทันที พอมานั่งย้อนนึกดูตอนนั้นผมก็ทำไม่ถูกเนอะเฮ้อ แต่ทำไงได้ล่ะตอนนั้นผมก็ยังห่ามตามวัย ยังโกรธง่ายและระงับอารมณ์ไม่ได้ดีเท่าที่ควร


พอกลับมาถึงอพาร์ทเมนต์ ผมจะเรียกสั้นๆว่าบ้าน3นะ ย่อมากจากบ้านพระราม3  หลังจากที่ผมกลับมาบ้าน3 แล้ว อารมณ์ผมก็เริ่มกลับมาเป็นปกติครับ ถึงจะรู้สึกผิดอยู่บ้างแต่ผมก็ไม่ได้คิดจะไปขอโทษแก้มเลยจริงๆ เรื่องทุกอย่างมันไม่น่าเกิดขึ้นถ้าผมไม่ตามเธอขึ้นไป


บุ๋ง ๆ ๆ ๆ  เสียงหม้อต้มโอเด้งของผมเดือดจนฟองแตก ผมเปิดไฟอ่อนๆไว้แบบนั้นเพื่อต้มให้หัวไชเท้านิ่มกว่าเดิมตามแบบที่ผมชอบ ผมมานั่งนึกๆแล้วมันก็แปลกๆนะที่เส้นโคจรชีวิตของผม ถึงหมุนมาเจอเรื่องแบบนี้ เฮ้อ บอกไปใครจะเชื่อ


เมื่ออาทิตย์ก่อนๆผมยังเอาแต่ทำงานเลย ใครจะเชื่อกันน่ะว่าการที่พี่ติมมาเยี่ยมถึงถิ่นแบบนี้มันจะทำให้ผมมีความทรงจำใหม่ๆขึ้นมา แต่ช่างเถอะมันก็คงเป็นแค่เรื่องที่ผ่านไปในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น กินข้าวดีกว่าโอเด้งสุกละ




20 นาทีผ่านไปก็อิ่มเรียบร้อยครับ ผมเข้าเกมส์เพื่อไปพูดคุยกับเพื่อนๆและกำลังนั่งเช็คงานที่ยังตกค้างอยู่เล็กๆน้อยๆ ไอ้กอล์ฟเพื่อนเลิฟก็โทรมาซะเฉยๆเลย ซึ่งแปลกมากๆนะ


เพราะปกติแล้วเวลานี้มันจะต้องวุ่นวายกับการ นับจำนวน พวกขนม มาม่า น้ำขวดก่อนที่จะเปลี่ยนกะ อ้อ ผมลืมบอกไป ไอ้กอล์ฟทำงานคุมร้านเกมส์กะเช้า 8.30 - 20.30 ครับ แต่ก็ยืดหยุ่นเรื่องเวลาได้ครับ เพราะพนักงานกะดึกก็ลูกน้องของมันอยู่ดี


[ กอล์ฟ ]  :  เฮ้ย !!! ไอ้หนุ่มเจี๊ยวหวาน ไปก่อเรื่องอะไรไว้วะมาร้านกูด่วนเลย ก่อนที่เด็กในร้านกูจะใจแตก


[ ผม ]  :  อะไรของมึงวะ เออๆ อีกชั่วโมงไป


[ กอล์ฟ ]  :  มาด่วน !!! นี่คือคำสั่งรองกิลด์


[ ผม ]  :  เดี๋ยวสามทุ่มก็ต้องลงดัน ( ดันเจี้ยน ) ล่าบอส กุขี้เกียจไป


[ กอล์ฟ ]  :  กูบอกพี่ติมแล้วว่ามึงไม่ว่าง มึงมาร้านกูไวๆไอ้โทน


เอ้าไอ้นี่ยังไง มันวางสายไปเลยครับ ผมเองก็งงๆแต่ก็คงต้องไปเพราะปกติไอ้กอล์ฟไม่เคยพูดแบบนี้ ต้องขออธิบายนิดนึงนะครับเพราะรีดเดอร์หลายคนอาจจะไม่ได้เล่นเกมส์


เกมส์ที่ผมเล่นจะมีระบบที่เรียกว่า กิลด์ หรือ คลับ คือจะเป็นสังกัดตัวละครในเกมส์ของผู้เล่นแต่ละคนครับ เอาไว้สำหรับกิลด์วอร์หรือทำกิจกรรมใหญ่ๆของเกมส์ ตัวผมเองก็อยู่กิลด์เดียวกับไอ้กอล์ฟแน่นอน


จริงๆแล้วด้วยประวัติการเล่น ฝีมือ ไอเท็มที่มี ส่วนร่วมที่มีกับกิลด์ ทั้งล่าบอส วอร์ หรือผลงานในการไล่ยึดพื้นที่สำคัญของกิลด์อื่นๆ ผมสามารถเป็นรองกิลด์ได้เลยนะ แต่ว่าอย่างที่รู้ๆครับ ผมทำงานประจำแล้ว คงไม่มีเวลาไปจัดการบริหารเรื่องต่างๆ เหมือนตอนยังเรียนมหาวิทยาลัยได้แน่ๆ ผมเลยขอเป็นแค่สมาชิกที่ไล่ตบรองกิลด์ได้ดีกว่า


อ่ะเสียเวลาไปหลายบรรทัดกลับมาที่ไอ้กอล์ฟนะครับ ด้วยความที่ไอ้กอล์ฟเป็นรองหัวกิลด์มันเลยกวนตีนผมด้วยการเอาตำแหน่งปลอมๆที่ใช้ในชีวิตจริงไม่ได้มาบอกให้ผมรีบไป


อ่ะด้วยความที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด ไปหามันสักหน่อยคงไม่เป็นอะไร ผมแต่งตัวแปปเดียวครับ แล้วก็ลงมาขึ้นสองแถวไปหามันที่ร้าน ไหนๆก็ไหนๆแล้วก็เลยคิดว่าจะอยู่เล่นเกมส์กับมันสักเที่ยงคืนค่อยกลับ


เพราะหลายคนคงรู้นะครับว่าสมัยก่อน มันไม่มีพวกแอพพลิเคชั่นสื่อสารดีๆ อย่างพวก Skype zoom discord  แถม MSN ถ้าไม่มีกล้องก็คุยกันไม่ได้อีก โปรแกรมที่ดีที่สุดตอนนั้นก็คือ TS1-2 ซึ่งปัญหาเยอะมากเสียงสะท้อนมั่ง เสียงซ้อนมั่ง น่ารำคาณสุดๆ และการเล่นเกมส์ให้มันส์ มันต้องนั่งด้วยกันและแหกปากครับ


เฮ้ยๆ ๆ ๆ ๆ กดแม่งเลย

เฮ้ย ๆ ๆ ๆ ตามๆๆ ฮีลก็หน่อย


แบบนี้แหละครับโคตรส์มัน และผมหวังว่าวันนั้นผมกับไอ้กอล์ฟจะเล่นกันแบบนั้นจริงๆ กะว่าล่าบอสเสร็จ จะออกไปตีฮอน ซัก 5 เกมส์แล้วค่อยกลับมานอน แต่มันไม่ใช่แบบนั้นน่ะสิ่ครับรีดเดอร์


สิ่งที่ผมเจอเมื่อไปถึงร้านคือ เด็กๆนั่งหน้าตาเหรอหรากันไปหมด เอ่อ ต้องบอกก่อนนะครับว่า เพราะไอ้กอล์ฟมันคุมร้านเกมส์นี้ ผมที่เป็นเพื่อนสนิทมันเลยได้อนิสงส์ความเป็นพี่ไปด้วย และที่สำคัญเด็กในร้านไม่มีใครเคย PVP 1-1 หรือ ดวลตัวต่อตัว ชนะผมเลย ผมเลยกลายเป็นเหมือนไอดอลสำหรับพวกน้องๆมัน


[ เด็กๆ ]  :  พี่โทนหวัดดีครับ


[ ผม ]  :  ( ยกมือรับไหว้ ]  ดีครับ ทำไรเนี่ยกันเนี่ย วันนี้ไม่มีบอสแมพนี่ ( กิจกรรมของเกมส์ ) กลับบ้านได้แล้วมั้ง


[ เด็กๆ ]  :  หญิงอ่ะพี่ แจ่มจ๊าดเลย


เป็นธรรมดานะครับรีดเดอร์ที่ร้านนี้จะมีสาวๆสวยๆมาเล่น เพราะตอนนั้น เกมส์ออดิชั่นโคตรรุ่งเลย เคาะ Space Bar แต่ละที ปั้ก ปั้ก ปั้ก ไม่รู้ว่าเคาะแรงแล้วจะได้เพอร์เฟคทุกตาหรือไง ไหนจะปังย่าที่เวลาจะกดตีต้องเอาไม้โปรฯมาวัดหน้าจอกันเลยทีเดียว  โทมาฮอคคคคค



[ ผม ]  :  อ่อ เอ็งก็จีบเลยดิ่ 5555


[ กอล์ฟ ]  :  จีบพ่องดิ่ ไปสร้างเรื่องอะไรไว้ไอ้โทน


[ เด็กๆ ]  :  พี่กอล์ฟ หวัดดีพี่


[ กอล์ฟ ]  :  เออ ไปเล่นให้จบๆ พี่จะเปลี่ยนกะแล้ว


[ เด็กๆ ]  :  ครับๆ


ในขณะที่ผมกำลังคุยเล่นกับไอ้น้องคนนั้นอยู่ ไอ้กอล์ฟก็เดินมาและตบหัวผมเบาๆครับ


[ ผม ]  :  อะไรวะ


[ กอล์ฟ ]  :  นู่น แม่มึงนั่งอยู่นู่น มึงรีบๆเคลียร์เลย กูจะเปลี่ยนกะแล้ว


ผมเดินเข้ามาในร้านครับ และนั่นก็คือภาพที่ผมจำได้ไม่มีลืมเพราะสาวสวยแจ่มๆนั่นก็คือมิ้นต์นั่นเองครับ ผมเหวอมองหน้าไอ้เชี่ยกอล์ฟเลิ่กลั่กเลย ขออนุญาตหยาบนิดนึงครับ ตอนนั้นผมถามไอ้กอล์ฟเลย ว่าเหี้ยไรเนี่ย


[ กอล์ฟ ]  :  กูจะรู้เหรอ อยู่ดีๆมันก็มาที่นี่บอกให้กูตามมึงมาอ่ะ


[ ผม ]  :  มิ้นต์มาได้ไงวะ


[ กอล์ฟ ]  :  เอ้าไอ้นี่ถามแปลกๆ มันไม่ได้พิการมันมีขามันก็เดินมาได้ ว่าแต่มึงเหอะไปทำอะไรไว้ หรือวันนั้นมึงลงเสาเอกกับมิ้นต์แล้ว


แหม่ ผมจะบอกมันว่ากูไม่ได้ทำ มันก็ยังไงอยู่ ก็ผมเล่นจกเล่นล้วง บี้ ดึง คลึง ดูด จนมิ้นต์แตก ไปแบบนั้นแถมไอ้กอล์ฟยังมาเห็นขาของมิ้นต์ ที่กำลังนอนราบคาบลำควยของผมอีก ผมก็เลยปฏิเสธไม่ออกเลยครับรีดเดอร์



[ ผม ]  :  ถ้ามิ้นต์จะหาเรื่องกู ก็ต้องด่าตั้งแต่วันนั้นดิ่


[ กอล์ฟ ]  :  ไม่รู้โว้ย มึงไปเคลียร์ไวๆเลย เด็กร้านกูควยลุกหมดละ กูจะเปลี่ยนกะแล้วด้วย ต้องเช็คขนม เช็คน้ำขวดอีก เร็วๆเลย กูง่วงนอน



[ ผม ]  :  เออๆ  เอ้าเด็กๆ ใครว่างๆช่วยเก็บขวดตามโต๊ะมาใส่ลังให้ไอ้กอล์ฟหน่อย มันจะเป็นง่อยแล้ว เด็กๆที่ยังไม่ถึง 15 เตรียมกลับบ้านได้แล้ว จะ 2 ทุ่มแล้ว อายุ 18  4 ทุ่มสลายตัวนะ


ครับพี่
ครับ
ครับพี่โทน



บางคนที่เล่นอยู่ก็ขานรับ บางคนที่ว่างและยืนดูเพื่อนเล่น ก็เดินไปช่วยเก็บขวดตามที่ผมบอก อย่าเรียกว่าสั่งเรียกว่าไหว้วานดีกว่า


ร้านนี้ดีอย่างคือทุกคนมันช่วยกันดี เจ้าของร้านใจดีแถมไอ้กอล์ฟก็นิสัยดีกับลูกค้าด้วย ร้านมันถือว่าหรูเลยนะ แอร์เย็นเจี๊ยบ เก้าอี้เล่นเกมส์ก็เป็นแบบเอนหลังได้ทุกตัว จอLCD มีอยู่เกือบ 30 เครื่อง หูฟังเกรดA มีเกมส์ทุกอย่าง ออนไลน์ ออฟไลน์ โปรแกรม แชท msn camfrog webcam


เรียกได้ว่าเด็กแถวๆนั้นถ้าจะเล่นเกมส์ ต้องร้านนี้เลยล่ะ หลังจากที่ผมบอกพวกเด็กแล้ว ผมก็เดินไปหามิ้นต์ทันที แหม่ไอ้เวนกอล์ฟแม่งเคลียร์พื้นที่ให้ผมซะเงียบเลย ว่าแต่ทำไมมิ้นต์มานี่ล่ะมันเกิดอะไรขึ้นหว่า


[ มิ้นต์ ]  :  ชอบโชว์พาว ทำเป็นสั่งเด็กๆ


[ ผม ]  :  เดี๋ยวสิ่มาถึงก็บ่นเลยเหรอเนี่ย


ผมกำลังจะนั่งครับ แต่มิ้นต์ก็มองด้วยตาดุๆ เอ้ย เธอน่ารักมากๆๆ เหมือนไม่ได้แต่งหน้าเลย แค่กรีดตานิดๆตามสไตล์หน้าดุของเธอ มันทำให้ผมนึกถึงวันที่เธอจัดการผมด้วยปากเลยครับ


[ มิ้นต์ ]  :  มากี่ทีก็โชว์พาวตลอด


[ ผม ] :  ทำยังกับเคยมาที่นี่งั้นแหละ


[ มิ้นต์ ]  :  ก็เคยมาใช้คอม นี่ร้านคอมไม่ใช่เหรอ


โอย ผมปวดหัวกับมิ้นต์จริงๆครับรีดเดอร์ เธอเรียกผมมาทำไมและต้องการอะไรกันแน่ แต่ตอนนั้นผมก็งงนะ เธอบอกว่ามาที่ไรผมก็โชว์พาวตลอด เธอเคยมาที่นี่เหรอและเจอผมแล้วงั้นเหรอ


[ ผม]  :  เคยมาใช้คอมร้านเก่าๆแบบนี้ด้วยเหรอ


เก่าพ่อง ร้านกูเครื่องใหม่ทุกเครื่องไอ้ซั้ดดดด ( เสียงน้าค่อม )



เสียงไอ้กอล์ฟตะโกนขณะที่กำลังเช็คของอยู่ครับ จากคำพูดของมันรีดเดอร์คงสัมผัสได้นะว่ามันรักร้าน และรักงานของมันจริงๆ


[ ผม ]  :  เอาเถอะๆ แล้วมีเรื่องอะไรถึงเรียกมาเนี่ย แล้วไม่ทำงานเหรอ


[ มิ้นต์ ]  :  เปล่า หยุดสองวัน ถ้าทำงานคงไม่มานั่งนี่หรอก



อื้มหืม ผมถอนหายใจดังเฮ้อเลย คำพูดของมิ้นต์ตอนนี้กำลังคาบเกี่ยวระหว่างคำว่า ยียวน กับ กวนตีน ครับ ผมก็ถอนหายใจดังเฮ้อ เพราะไม่รู้ว่าตัวเธอต้องการอะไร


[ มิ้นต์ ]  :  ไปทำอะไรแก้ม แก้มร้องไห้


เอ้าชิบหายแล้วครับรีดเดอร์ ตกลงว่าผมทำให้แก้มร้องไห้เหรอเอาแล้วไงกู เอ่อ แต่จะว่าไปทำไมผมต้องสนใจจริงมะ ผมเหวอได้แค่ 1 นาที ก็ตีหน้าเหมือนเดิมครับ แต่ก็รู้สึกผิดนิดๆนะที่ทำผู้หญิงร้องไห้


[ มิ้นต์ ]  :  ปล้ำแก้มเหรอ


[ ผม ]  :  พี่เหมือนคนแบบนั้นมั้ยล่ะ


[ มิ้นต์ ]  :  นิสัยหื่น แต่ก็คงไม่ได้ปล้ำมั้ง


เออแบบนี้สิ่ถึงน่ารัก ผมสอบถามไปๆมาๆก็ได้ใจความว่า แก้มเธอโทรไปหามิ้นต์ครับ สองคนนี้ค่อนข้างสนิทกันจากที่ฟังมา เธอบอกว่าผมโมโหเธอเพราะเธอพูดแบบนั้นแหละใส่ผม


แก้มบอกมิ้นต์ว่ากลัวตอนพี่โทนโมโหมากเลยไม่คิดว่าคนบ้าๆบอๆแบบผมเวลาโกรธมาจะน่ากลัวแบบนั้น มิ้นต์ก็น่ารักดีนะครับ เธอพยายามแก้ตัวแทนแก้ม เธอบอกว่าแก้มพูดอะไรมักไม่ค่อยคิด แต่จริงๆแล้วก็ไม่ได้หวังร้ายอะไรกับคนๆนั้น ผมก็พยายามคิดๆๆๆ อื้มก็พอทำใจให้เชื่อได้นั่นแหละนะ


[ ผม ]  :  อื้ม น่ารักมาก


[ มิ้นต์ ]  :  เจ็บนะ


ผมเผลออีกแล่ววว ผมเผลอไปลูบหัวของมิ้นต์ครับจนเธอบ่นอุบ เฮ้อ แต่ก็น่ารักจริงๆนะครับ หน้าตาดุปนหวาน เวลาทำหน้างอนขึ้น ใจมันบ่าดีเลย หลังจากที่คุยกันเรียบร้อยมิ้นต์ก็ต่อสายหาแก้ม


เธอให้ผมคุยกับแก้มครับ มิ้นต์บอกว่าแก้มไม่สบายใจอยากให้ผมบอกว่าไม่ได้โกรธ อ่ะคนสวยขอมาผมจัดให้ หลังจากคุยกันจนรู้สึกว่าแก้มหายเป็นปกติแล้ว มิ้นต์ก็เอาโทรศัพท์คืนไปครับ


[ มิ้นต์ ]  :  แก้ม ...วันนี้เค๊าไปนอนบ้านนะ


มิ้นต์พูดแบบนี้ใส่โทรศัพท์แล้วก็วางไปครับ เท่าที่ผมเข้าใจคือ วันนี้มิ้นต์จะไม่ทำงานและคงกลับบ้าน ระหว่างนั้นที่มิ้นต์ยืนขึ้น ใจผมมันสั่นไปหมดจริงๆครับรีดเดอร์


จากที่ว่าเห็นในชุดวับๆแวมๆที่ร้านคาราโอเกะแล้วอยากจัดสักดอกสองดอก ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าผมอยากจัดเธอทั้งคืนเลยล่ะ


เสื้อยืดตัวโตๆแบบเกาหลีที่โคตรเข้ากับมิ้นต์  กางเกงยีนจาสั้นสีน้ำเงินอ่อน รองเท้าผ้าใบสีชมพู โหหหห โคตรน่ารัก มันไม่ได้ดูโป๊เลย มันเป็นแฟชั่นของยุคนั้นเลยครับ มิ้นต์แต่งตัวเหมือนยุนอาเลย





ภาพนี้ครับ ในช่วงนั้นเพลงเกาหลีมาแรงมากๆ มิ้นต์ก็แต่งตามได้แบบน่ารักอ่ะ หุ่นก็ประมาณในรูปเลยครับ
อาจจะไม่เป๊ะเท่า แต่บอกเลยว่ามองยังไงก็ไม่เบื่อ


[ มิ้นต์ ]  :  มองไรอีก


[ ผม ]  :  อ่ะ เอ้อ เปล่าๆ


[ มิ้นต์ ]  :  ไปส่งหน่อย



มิ้นต์พูดสั้นๆแค่นั้นแล้วก็ยืนขึ้นเลยครับ ตัวผมเองก็เช่นกัน ผมคิดว่าจะไปส่งเธอขึ้นรถ Taxi หน้าร้านและกลับมาหวดบอสต่ออีกสักหน่อยและค่อยไปตีดอทเอ


มิ้นต์ยังคงตีหน้านิ่งและยื่นกระเป๋าถือของเธอให้ผมครับ ผมก็นะ ทำไงได้ก็คงต้องสุภาพบุรุษหน่อยแหละนะ ผมรับกระเป๋าที่มิ้นต์ยื่นมาด้วยความเต็มใจ


เธอบอกขอเข้าห้องน้ำแปป ส่วนผมก็เดินมาหาไอ้กอล์ฟที่กำลังนับของและปิดบัญชีกะเช้าอยู่


[ ผม ]  :  เฮ้อ เซ็งเป็ด มีแต่เรื่อง


[ กอล์ฟ ]  :  ไอ้นี่ ไปกินเบียร์กับกูทุกรอบไม่เห็นเคยเรียกเด็ก พอเรียกทีเดียว ควบสองเลยเหรอวะ แหม เทพจริงๆลูกพี่โทน นี่มึงเป็นนักหมัดหรือนักม่อวะ ได้สองเฉย


[ ผม ]  :  มึงพอเลยไอ้กอล์ฟ กูไปส่งขึ้น Taxi เฉยๆ


[ กอล์ฟ ]  :  เออไอ้โทน อาทิตย์นี้กิจกรรมกิลด์เอาไงวะ มึงต้องอยู่ปาร์ตี้หลักกับกูกับพี่ติมนะ จะเอาตัวไหนลง เมโมรี่ป่ะ


[ ผม ]  :  เมโมรี่มันตัวดาบ มันทับอาชีพพี่ติมไม่ใช่เหรอไอ้ควาย เอาตัวริวกะลงนั่นแหละ จะได้มีนักหมัดเอาไว้บัฟด้วย มึงสมัครแข่งให้กูด้วยล่ะ อยู่ร้านทั้งวัน ( ตัวละครในเกมส์ของผมชื่อ ริวกะครับ ตั้งตามชื่อตัวร้ายใน mask rider ryuki )


[ กอล์ฟ ]  :  เออๆกูจัดการเอง อุ้ย !!! จิ๊กกริ้ววว กระดอเลี่ยมทองจริงลูกพี่กู มึงจะไปทำไรก็ไปทำเถอะ นู่นเมียมึงมาละ


ไอ้กอล์ฟพูดพร้อมกับบุยปากไปทางข้างหลังผม โอยแม่เจ้าน่ารักแท้ ถ้าผมเปรียบดาวเหมือนกับแม่เสือสาวที่พร้อมจะกระชากอารมณ์หื่นของผมได้ตลอดเวลา มิ้นต์ก็คงเป็นนางแมวตัวน้อยๆที่เย่อหยิ่งมั้งครับ


ตอนเราอยากเข้าใกล้เธอจะนิ่งหยิ่งไม่สนใจ แต่พอได้ลูบไล้แล้วล่ะก็ เยอจะไม่ยอมให้เราหยุดเลย และผมก็หลงไหลที่จะทำแบบนั้นเช่นกัน


ผมเดินตามเธอไปครับ ก็คงหน้าร้านนี่แหละที่จะส่งขึ้น Taxi แต่ไม่อ่ะ ไม่ใช่แบบนั้น เธอเดินครับ เดินไปดุ่ยๆๆๆๆเลยครับ ผมเลยถามว่าจะไปไหนตรงนี้ Taxi ก็จอด


เธอหยุดเลยครับ หยุดเดินเลย เธอหันมามองหน้าผมด้วยสีตาที่แบบดุอีกแล้ว ผมก็งงดิ่ ถ้าเป็นสมัยนี้ผมคงพูดว่า " อิหยังวะ "  แต่มิ้นต์ก็บอกผมครับ


[ มิ้นต์ ]  :  แก้มไม่อยู่ห้อง จะไปนอนห้องแก้ม บอกแก้มแล้ว


[ ผม ]  :  อื้ม เดี๋ยวเรียก Taxi ใกล้ๆไม่ใช่เหรอ


[ มิ้นต์ ]   :  ไม่ขึ้น พี่เดินไปส่งที่ห้องหน่อย

  มิ้นต์กลับมาแล้ว

น้องดูเอาแต่ใจเล็กๆ น่ารัก

ลูกะี่โทน

ลุ้นสนุก มากๆครับรอเลยว่าเมื่อไหร่จะได้น้องแก้ม

 

ต่อ

เสร็จอีกหนึง

สสวแก้ม

มิ้น อ่อยต่อจากแก้ม เลยไม่น่าจะผ่านเหมือนรอบแรก แล้วแบบนี้