กลางดึกคืนวันเสาร์ — คอนโดมิเนียมของวิน

ความเงียบสงัดปกคลุมห้องชุดหรูหรา มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาเดินและเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ พลอย นั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องนอน แสงไฟวอร์มไลท์สลัวสะท้อนภาพหญิงสาวที่ดูแปลกตาไปจากเดิม

คราบน้ำตาแห้งเหือดไปแล้ว เหลือเพียงดวงตาที่แดงช้ำแต่แฝงแววตามุ่งมั่นอย่างน่ากลัว เงินปึกใหญ่ที่ วิน ทิ้งไว้ให้เมื่อตอนบ่ายยังวางอยู่ที่เดิม... พลอยไม่ได้เอามันไปซื้อยาคุมหรือซื้อเสื้อผ้าใหม่อย่างที่เขาสั่ง แต่เธอใช้เงินตัวเองสั่ง "ชุดพิเศษ" ผ่านบริการส่งด่วนจากร้านขายชุดนอนไม่ได้นอนชื่อดัง

"ถ้าพี่เห็นพลอยเป็นของเล่น... พลอยก็จะเป็นของเล่นที่พี่ขาดไม่ได้" เธอพึมพำกับตัวเอง มือเรียวลูบไล้ไปตามเรือนร่างที่บัดนี้ถูกห่อหุ้มด้วยชุดคอสเพลย์ "พยาบาลสาวสุดเซ็กซี่"

ชุดเดรสสีขาวตัวจิ๋วรัดรูปจนแทบหายใจไม่ออก ชายกระโปรงสั้นกุดจนแทบปิดก้นงอนงามไม่มิด เนื้อผ้าบางเบาแนบเนื้อจนเห็นสีผิวชมพูระเรื่อด้านใน หน้าอกอวบอิ่มคู่สวยถูกดันทรงด้วยบราแบบดันทรงพิเศษ จนล้นทะลักออกมาอวดสายตา ยอดอกสีหวานวับๆ แวมๆ ล่อตาล่อใจ เธอสวมถุงน่องตาข่ายสีขาวรัดต้นขาขาวเนียน และสวมหมวกพยาบาลใบเล็กไว้บนศีรษะ

พลอยมองตัวเองในกระจก... เธอไม่เหลือคราบดาวคณะผู้ใสซื่ออีกแล้ว เหลือเพียง "พยาบาลร่านสวาท" ที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อแย่งชิงผู้ชายของคนอื่นกลับมา

ติ๊ดๆๆ... แกร๊ก! เสียงประตูห้องเปิดออกในเวลาตีหนึ่ง พลอยสูดหายใจลึก ปรับสีหน้าให้ดูยั่วยวนที่สุด แล้วเดินออกไปรอที่ห้องนั่งเล่น

วิน เดินโซเซเข้ามาในห้อง กลิ่นเหล้าเหม็นคละคลุ้ง เขาเพิ่งกลับจากงานปาร์ตี้ฉลองการหมั้นหมายอย่างไม่เป็นทางการกับครอบครัวของหมอฟ้า เขาคาดหวังว่าจะกลับมาเจอห้องว่างเปล่า หรือไม่ก็พลอยที่นอนร้องไห้ขี้มูกโป่ง แต่ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้สติสัมปชัญญะของเขาตื่นตัวขึ้นมาทันที

พลอยยืนโพสท่าอยู่กลางห้อง แสงไฟสลัวขับเน้นเรือนร่างโค้งเว้าในชุดพยาบาลวาบหวิว "ยินดีต้อนรับกลับห้องค่ะ... คุณหมอ" พลอยดัดเสียงหวานหยดย้อย เดินนวยนาดเข้าไปหาเขา

"พลอย...?" วินมองตาค้าง กวาดสายตาโลมเลียไปทั่วร่างของเธอ "นึกว่าหนีกลับไปร้องไห้ที่หอแล้วซะอีก... นี่แต่งตัวบ้าอะไรเนี่ย?"

"ก็แต่งตัวรอรับใช้พี่วินไงคะ..." พลอยเดินเข้าไปประชิดตัวเขา แขนเรียวโอบรอบคอแกร่ง เบียดหน้าอกนุ่มหยุ่นเข้ากับแผงอกของเขา "วันนี้พี่วินเหนื่อยไหมคะ? ให้พยาบาลส่วนตัวดูแลนะ..."

วินหัวเราะในลำคอ แววตาเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นทันที "หึ... ร้ายนักนะ ไหนตอนบ่ายยังด่าพี่ว่าเลวอยู่เลย?"

"ก็พลอยรักพี่วินนี่คะ..." พลอยเงยหน้าสบตาเขา แววตาเว้าวอนปนยั่วยวน "พลอยยอมเป็นของเล่นของพี่ก็ได้... ขอแค่พี่วินอย่าทิ้งพลอย... อย่าเบื่อพลอยนะ"

คำพูดนั้นกระตุ้นอีโก้ของวินจนพุ่งสูงเสียดฟ้า ผู้หญิงคนนี้... ดาวคณะที่ใครๆ ก็อยากได้ ยอมลดศักดิ์ศรีลงมาเป็นทาสของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ "ดี... พูดง่ายๆ แบบนี้สิถึงจะน่ารัก"

วินกระชากเอวพลอยเข้ามาบดจูบอย่างเร่าร้อน รุนแรง และหยาบคาย กลิ่นเหล้าผสมรสจูบทำให้พลอยมึนงงแต่ก็จูบตอบอย่างถึงพริกถึงขิง ลิ้นเล็กตวัดเกี่ยวกระหวัดลิ้นหนาอย่างพยายามเอาใจ

"ไปที่โซฟา..." วินสั่งเสียงพร่า เขาผลักร่างบางลงบนโซฟาหนังตัวใหญ่ พลอยจัดท่าทางให้นอนพิงพนัก กางขาออกกว้างในท่ารูปตัว M ภาพตรงหน้าคือสวรรค์ของชายหนุ่ม... กระโปรงพยาบาลตัวจิ๋วเลิกขึ้นจนเห็นเป้ากางเกงในจีสตริงสีแดงสดที่รัดรึงกลีบเนื้ออูมอิ่มจนปลิ้นออกมา

"อ้ากว้างๆ... ให้พี่ดูหน่อยซิว่าหีแฉะหรือยัง" วินสั่งพลางปลดเข็มขัด พลอยแยกขาออกกว้างกว่าเดิม ใช้นิ้วเรียวเกี่ยวจีสตริงเบี่ยงหลบ เผยให้เห็นร่องสีชมพูฉ่ำน้ำที่เยิ้มออกมาเพราะความตื่นเต้นและการรอคอย

"แฉะแล้วค่ะ... แฉะเพราะพี่วินคนเดียว..." พลอยตอบเสียงกระเส่า

วินไม่รอช้า เขาควักท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่แข็งตัวเต็มที่ออกมา ส่วนหัวบานสีเข้มปริ่มน้ำใสๆ "อมให้พี่หน่อย... ทำให้มันแข็งจนสุดๆ เลยนะ"

พลอยขยับตัวลงมานั่งคุกเข่าระหว่างขาของวินที่ยืนค้ำหัวอยู่ เธอใช้ลิ้นเลียวนรอบส่วนหัวหยักอย่างช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ ครอบปากลงไป ดูดกลืนความใหญ่โตเข้าไปจนแก้มตอบ "อ๊อก... อื๊มมม..." เธอพยายามกดหัวลงให้ลึกที่สุด จนปลายจมูกชนกับขนหมอยตรงหน้าท้องของเขา ลิ้นเรียวเล็กทำงานหนัก ตวัดเลียเส้นเลือดปูดโปนรอบลำควย วินเชิดหน้าคราง มือขยุ้มผมยาวสลวยของพลอยแล้วกดเป็นจังหวะสวนการดูดโม้คควยของเขา

"ซี๊ดดด... ดี... ปากพลอยแม่งเสียว... ดูดเก่งขึ้นนี่หว่า" คำชมหยาบโลนทำให้พลอยมีกำลังใจ เธอเร่งจังหวะการผงกหัวเร็วขึ้น ใช้มือช่วยชักรูดโคนลำที่ปากอมไม่มิด เธอต้องทำให้เขาพอใจที่สุด... ต้องทำให้เขาหลงจนโงหัวไม่ขึ้น

"พอ... พี่อยากเย็ดแล้ว" วินดึงพลอยขึ้นมา นั่งลงบนโซฟา แล้วตบที่ตักตัวเอง "ขึ้นมาขย่มสิ... ทำให้พี่ดูหน่อยว่าพยาบาลคนเก่งจะรักษาอาการเงี่ยนของหมอยังไง"

พลอยก้าวขาขึ้นคร่อมตักวิน หันหน้าเข้าหาเขา เธอจับแก่นกายของเขาจ่อที่ปากทางรักที่เปียกชุ่ม แล้วค่อยๆ กดสะโพกลงไปช้าๆ สวบ...

"อ๊าาา... ใหญ่... แน่นจัง..." พลอยครางเสียงหวานเมื่อความใหญ่โตแทรกผ่านเข้ามาเติมเต็มโพรงนุ่มนวลของเธอจนคับแน่น เธอค่อยๆ ขยับสะโพกขึ้นลง เริ่มจากช้าๆ ให้ร่างกายปรับตัว แล้วค่อยเร่งจังหวะขึ้น หน้าอกคู่งามที่ล้นทะลักจากชุดพยาบาลกระเพื่อมไหวเด้งดึ๋งอยู่ตรงหน้าวิน

วินมองภาพนั้นด้วยความหลงใหล เขาเอื้อมมือไปบีบขยำหน้าอกนุ่มแรงๆ จนนิ้วจมหายเข้าไปในเนื้อ "นมใหญ่ฉิบหาย... ซ่อนรูปจริงๆ" เขาใช้ลิ้นเลียยอดอกที่แข็งเป็นไตผ่านเนื้อผ้าบางๆ จนเปียกชุ่ม

"อ๊าา! พี่วิน... เสียว... พลอยเสียว..." พลอยแอ่นอกรับ ร่อนเอวบดขยี้ท่อนเนื้อของเขาอย่างร่านร้อน เธอกัดปาก มองหน้าวินด้วยสายตายั่วยวน มือข้างหนึ่งโอบรอบคอเขา อีกข้างหนึ่งล้วงลงไปบดคลึงเม็ดแตดของตัวเองเพื่อเพิ่มความเสียว

ตับ... ตับ... ตับ... เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเป็นจังหวะถี่กระชั้น พลอยขย่มตัวโยน ผมเผ้ายุ่งเหยิงเหงื่อซึมตามไรผม ยิ่งทำให้เธอดูเซ็กซี่เหมือนนางเอกหนังผู้ใหญ่ วินทนไม่ไหว สวนสะโพกกระแทกกลับขึ้นไปอย่างแรงทุกจังหวะที่เธอกดลงมา "อ๊ายยย! ลึก! จุก! อื๊อออ!"

"ร่านนักนะอีพลอย... ชอบไหมโดนผัวกระแทกแบบนี้?" วินถามเสียงหอบ "ชอบค่ะ... พลอยชอบ... ของพี่วิน... ใหญ่... ถึงใจพลอยที่สุด..." พลอยตอบตามบทบาทที่เธอสร้างขึ้น เธอต้องเป็นผู้หญิงที่เร่าร้อนที่สุดสำหรับเขา

"ดี... งั้นหันหลังมา" วินจับพลอยพลิกตัว ให้เธอนั่งหันหลังบนตักเขา (Reverse Cowgirl) ท่านี้ทำให้วินเห็นก้นขาวเนียนเด้งสู้มือ และแผ่นหลังเนียนละเอียด เขาสอดใส่เข้าไปใหม่จากด้านหลัง ลึกและแน่นกว่าเดิม มือหนาฟาดลงบนก้นงอนงามของพลอยจนเกิดเสียงดัง เพี้ยะ!

"อ๊าา! เจ็บ..." พลอยสะดุ้ง แต่ก้นของเธอกลับขมิบรัดแก่นกายเขาแน่นขึ้น "ตอดดีจริงๆ... ตอดแน่นแบบนี้พี่ไปไหนไม่รอดแล้ว" วินคำราม เขากระแทกสวนขึ้นไปรัวๆ จนตัวพลอยโยกคลอน มือของเธอยันเข่าตัวเองไว้เพื่อทรงตัว มองดูจุดเชื่อมต่อที่กลืนกินความเป็นชายของเขาเข้าไปมิดลำแล้วคายออกมา สลับกันไปมาพร้อมน้ำรักที่เจิ่งนอง

"จะเสร็จ... พี่วิน... พลอยจะเสร็จแล้ว!" พลอยร้องลั่น ขาเริ่มสั่นระริก ความเสียวซ่านพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด วินไม่รอช้า จับเอวเธอตรึงไว้ แล้วกระหน่ำแทงสวนขึ้นไปถี่ยิบ ปึ้ก! ปึ้ก! ปึ้ก!

"พร้อมกัน! แตกพร้อมกัน!" "กรี๊ดดดดดดดดด!!" พลอยหวีดร้อง ร่างเกร็งกระตุก ช่องทางรักบีบรัดรุนแรงจนวินแทบคลั่ง เขาปลดปล่อยน้ำเชื้ออุ่นร้อนพุ่งทะลักเข้าไปในตัวเธอระลอกแล้วระลอกเล่า ทั้งคู่หอบหายใจแรง กอดก่ายกันบนโซฟา ร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อและคราบราคะ

10 นาทีต่อมา

พลอยนอนซบอยู่บนอกของวิน ลูบไล้แผงอกเขาอย่างรักใคร่ เธอคิดว่าเธอทำสำเร็จ... เธอทำให้เขามีความสุขขนาดนี้ เขาต้องเห็นค่าของเธอแน่ๆ "พี่วินคะ..." พลอยเรียกเสียงอ้อน "มีความสุขไหมคะ?"

วินจุดบุหรี่สูบ พ่นควันสีเทาลอยฟุ้ง "อืม... สุดยอด... พลอยเก่งขึ้นเยอะเลยนี่ ไปหัดมาจากไหน?" คำชมนั้นฟังดูเหมือนชมหมอนวดมากกว่าชมแฟน แต่พลอยก็ยิ้มรับ "พลอยตั้งใจทำให้พี่วินไงคะ... พี่วินจะได้รักพลอยคนเดียว"

วินหัวเราะเบาๆ ลูบหัวเธอเล่น "น่ารักจริงๆ... เลี้ยงง่าย แบบนี้พี่ชอบ"

พลอยใจชื้นขึ้นมา "งั้น... คืนนี้พลอยนอนกับพี่วินนะ พรุ่งนี้วันอาทิตย์ เราไปเที่ยวกัน..."

"ไม่ได้หรอก" วินตัดบทเสียงเรียบ "พรุ่งนี้พี่ต้องไปรับฟ้าแต่เช้า... ต้องพาฟ้าไปลองชุดงานหมั้น"

คำว่า "ลองชุดงานหมั้น" เหมือนน้ำเย็นจัดสาดใส่หน้าพลอย รอยยิ้มบนใบหน้าเธอแข็งค้าง "แต่... แต่เมื่อกี้เราเพิ่ง..."

"เซ็กส์ก็ส่วนเซ็กส์สิพลอย... อย่าเอามาปนกัน" วินลุกขึ้นยืน ใส่กางเกงในและกางเกงขายาวอย่างไม่ยี่หระ "ฟ้าน่ะ เขาเป็นผู้หญิงเรียบร้อย... เขาทำแบบพลอยไม่ได้หรอก เขาไม่มาแต่งชุดพยาบาลร่านๆ ขย่มพี่แบบนี้หรอก... เขาเอาไว้เป็นแม่ของลูก"

วินหันมามองพลอยที่นอนเปลือยอยู่ในชุดพยาบาลหลุดลุ่ย "ส่วนพลอย... เอาไว้เป็นเมียเก็บที่รู้ใจพี่ที่สุด... หน้าที่ใครหน้าที่มัน เข้าใจไหม?"

พลอยกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาจุกที่อก เธอลงทุนทำลายศักดิ์ศรีตัวเองขนาดนี้... แต่เขากลับมองเธอต่ำลงกว่าเดิม เป็นแค่ "ที่ระบาย" ที่เขาเปรียบเทียบว่าต่ำกว่าว่าที่ภรรยาของเขา

"เข้าใจแล้วค่ะ..." พลอยตอบเสียงเบาหวิว กลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา

"ดี... งั้นพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ พลอยจะออกไปเลยก็ได้ ล็อกห้องดีๆ ล่ะ" วินเดินผิวปากเข้าห้องน้ำไปอย่างอารมณ์ดี

พลอยนอนนิ่งอยู่บนโซฟา มองเพดานห้องที่ว่างเปล่า ชุดพยาบาลเซ็กซี่ที่เธอใส่อยู่ตอนนี้... มันไม่ได้ทำให้เธอดูมีค่าขึ้นเลย มันคือเครื่องแบบของ "ทาส"

ดวงตาของพลอยค่อยๆ เปลี่ยนไป จากความเศร้าโศก... เริ่มกลายเป็นความ "ว่างเปล่า" และ "เย็นชา" เธอเข้าใจแล้วว่า... การเป็นคนดี การเป็นคนรักเดียวใจเดียว มันไม่มีค่าอะไรในเกมนี้ ถ้าเขาเห็นเธอเป็นของเล่น... เธอก็จะเล่นบทของเล่นให้สมจริงที่สุด แต่เธอจะเป็นของเล่น... ที่มี "ยาพิษ" เคลือบอยู่

"ลองชุดงานหมั้นเหรอ?..." พลอยพึมพำกับตัวเอง มุมปากกระตุกยิ้มร้ายลึก "มีความสุขไปเถอะพี่วิน... แล้ววันหนึ่ง พลอยจะทำให้พี่ต้องคุกเข่าร้องขอชีวิตจากของเล่นชิ้นนี้"

การดิ้นรนของคนโง่จบลงแล้ว... ต่อไปนี้ จะเป็นการเอาคืนของ "คนฉลาด" ที่ไม่มีหัวใจ

โดนกระทำซ้ำ ๆ จะความเจ็บล้ำลึกกลายเป็นแค้นสุดใจ มิน่าหมอมลถึงกลายเป็นยิ่งกว่าทาส

วินคงจะรู้ซึ้งถึงความแค้นของพลอยในวันหนึ่งข้างหน้า

ผู้หญิงนี่ ลงถ้าแค้นแล้วละก็ น่ากลัวจริงๆ เธอทำได้ทุกอย่างเพื่อแก้แค้น

ของไร้ค่าที่จะกลายเป็นยาพิษ