สาวๆเริ่มเปิดตัวแล้ว

ต้องยอมรับกันแล้วล่ะสาวๆ ผู้หลักผู้ใหญ่บอกซะขนาดนี้              

ไม่กลัวก็แปลกนะ พ่อทศไปเก็บเกือบหมดคฤหาด              

เตยกับรุกะขิงกัน หมิวคือแม่ทิพย์

สวัสดีครับ สวัสดี ร้านเกะมาละครับ

ยินดีต้อนรับสมาชิกร้านเกะท่านใหม่ๆด้วย

ขอโทษทีครับที่เลื่อนมาหลายวันพอดี อย่างที่เจ๊หมิวบอกไว้นั่นแหละ

ภาพ Gif มาลงให้พรุ่งนี้ครับ นอนละครับโผมมม

แล้วก็ขอบคุณสำหรับลูกค้าผู้ที่มาเยี่ยมร้านเกะตั้งแต่ตอนที่ 1 มาจนถึง Part 10

รู้สึกขอบคุณมากๆเลยคร๊าบบบบบบ ขอบคุณทุกคอมเมนต์จริงๆครับ  ผมอ่านทุกตอมเมนต์นะครับ สั้นยาวผมก็อ่านหมด

และขอบคุณทุก EDIT และแสดงความคิดเห็นเพิ่มหลังอ่านจบ  มันเป็นกำลังใจอย่างดี

อย่างที่บอกครับกระทู้นี้ Free STYLE คอมเมนต์อะไรก็ได้ครับ เพื่อจะอ่านเนื้อหาที่ซ่อนไว้

ไม่จำเป็นต้อง EDIT ไม่ต้องกลัวผิดกฎใดๆ แต่ระวังกระทู้อื่นๆ หมวดอื่นๆด้วยนะครับ

เราต้องทำตามกฎของบอร์ดและกระทู้นั้นๆนะครับ เพราะเวลา MOD ลงดาบก็เด็ดขาดมา

★★★★★★★★★★★

ปล. สำหรับท่านที่ต้องการอ่าน ซีรีย์คาราโอเกะ หรือ ทุกซีรีย์ย้อนหลัง



สามารถคลิกที่ภาพ เพื่อวาร์ปไปห้องสมุดนายโทนได้เลยครับ

★★★★★★★★★★★

ปล.2 สำหรับใครสมาชิกใหม่ที่พึ่งสมัครเมมยูซเซอร์เข้ามาแล้วพออ่านเรื่องนี้แล้วอยากอ่านต่อก็ง่ายๆครับ
ตามภาพเลย ขั้นตอน 1 2 3  แต่ระวังการคอมเมนต์ไว้ให้ดีๆ อย่ามาแต่ อีโม นะ






ปล.3 ท่านสามารถแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมหลังอ่านจบด้วยการดูที่มุมขวาล่างของคอมเมนต์ที่ท่านแสดงความคิดเห็นไว้

เลือกที่เพิ่มเติมและเลือกแก้ไข

★★★★★★★★★★★


๏๏ ความเดิมตอนที่แล้ว

หลังจากพายุรักบนเตียงสงบลง และนอนพักผ่อน

เช้านี้ผมก็ตื่นมากินข้าวกับรุกะ นั่งมองทะเลสายลม

พอแดดมาแรงก็ย้ายมานั่งที่เลาจน์เครื่องดื่ม

แต่อยู่ดีๆรุกะก็ลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาสาวสวย 2 คน

ซึ่งเขาทักผมขึ้นมาว่า

มีความสุขจังนะอีโทน
มีความสุขเนอะไอ้ลิงป่า

★★★★★★★★★★★

เจ๊เตย เจ๊หมิ๊วววววว พลั่กๆๆ เหงื่อออกงามนิ้ว Teen  ละ เจ๊คนสวยทั้งสอง รวมถึงรุกะก็ยืนด้วยกัน แฮ่ ๆ แล้วสวยงามหงดย้อยเลย

เจ๊หมิวถามมองไรไอ้ลิงป่า อ้าวว หงุดหงิดไรหว่า อยู่ดีๆไอ้ลิงป่ามาเฉย รุกะบอกดีใจจังเลย ตอนแรกบอกจะมาไม่นึกว่าจะมาเร็ว เจ๊เตยบอกก็มาตั้งแต่เมื่อวานน่ะรุกะ มาเยี่ยมโรงงานของป๊า...  เจ๊เตยชะงักแล้วพูดอีกที ของพ่อน่ะ

รุกะก็อ้อ เจ๊เตยบอกมีความสุขเชียวนะอีโทน ผมก็เอ่ออ เอ่อออออ รุกะชวนเจ๊มาเหรอครับ เจ๊หมิวมองแล้วหันไปมองรุกะ แล้วหันมามองผมแล้วพูด โฮ่... เดี๋ยวนี้เรียกรุกะเฉยๆ ไม่มีคุณนำหน้าแล้วเหรอ สนิทกันไวเลยนะไอ้ลิงป่า

อ้าวววว อะไรครับเนี่ย เจ๊เตยบอก โฮ๊ !!!!!!!!!! เรียกชื่อต้นไม่พอ นี่ยังเรียกแบบสนิทด้วยอ่ะ ผมก็บอกเอ๋า เจ๊เตย เอาไงดีวะทีนี้ผม.... ก็เลยเปลี่ยนเรื่องไปถามเจ๊เตยมาธุระเหรอครับ เจ๊เตยบอกทำไมอ่าาาา ถ้าไม่มีธุระมาไม่ได้หรออออ ผมบอกไม่ช่ายแบบน้านนน


โอ้ยยยย อะไรวะเนี่ยยย เจ๊เตยมานั่งโซฟา เจ๊หมิวก็นั่งข้างๆ รุกะมานั่งข้างผม แล้วกอดแขนด้วย ... เหงื่อออกง่ามนิ้ว Teen ละ เจ๊หมิวบอกโฮ่ สนิทกันไวจังเลยนะรุกะ รุกะยิ้มบอกก็ไม่เร็วเท่าไรหรอกมิว ใช้เวลานานเหมือนก้น.....

เจ๊หมิวถามใช้เวลางั้นเหรอ เหงื่อผมไหลละ ผมก็เลยเบรคสถานการณ์ด้วยการถามว่า เจ๊เตยเที่ยวไหนมาบ้าง แล้วพักที่ไหนครับ เจ๊เตยมองหน้า แล้วหน้าเจ๊เตยเหมือนคนเอือมๆ เธอบอกว่า อะไรอีโทน บ้านเจ๊อยู่ชลบุรี จะให้ไปนอนไหน

ชี๊บห๊ายย ลืมไปได้ไงว่า ป๋าเขาเปิดโรงงานอยู่ชลบุรี เจ๊เตยบอกน่าน้อยใจจังเลย เอ๋าาาาาา เจ๊หมิวมองแล้วบอกนั่นสิ่นะเรื่องแค่นี้ลืมเฉยเลยนะคนเรา อ้อ ไม่ใช่คนนี่นะ ลิงต่างหาก

รุกะกอดแขนแล้วบอกมิวว่าซารุซังทำไมเนี่ย เจ๊หมิวกอด อก แล้วบอกนี่รุกะ เธอเรียกไอ้ลิงป่าว่าซารุ ซารุ นั่นก็แปลว่าลิงไม่ใช่เหรอ รุกะทำท่าขมวดคิ้ว แหงนมองบนนิดนึงแล้วบอกอื้อ งั้นถือว่าหายกันเนอะมิว

เดี๋ยววว อะไรครับ แต่เจ๊เตยคือหัวเราะเฉย เจ๊เตยบอกว่า มาเยี่ยมโรงงานป๊าน่ะ เลยชวนหมิวมาเที่ยวด้วยซะเลย ผมก็อ้อครับๆ ผมก็อ้อครับๆ  เจ๊หมิวถามอะไร อ้ออะไรไอ้ลิงป่า ผมบอกเปล่าคร๊าบบ

ผมถามแล้วไปโรงงานกันมายังครับ เจ๊เตยบอกยังไม่ได้ไป พึ่งมาถึงเนี่ย เมื่อยมากกกกก จะหาคนใจดีพาขับรถไปหน่อย ผมคิดในใจว่า ซวยละเอาไง ยังไงก็ต้องไปแหละครับ แต่รุกะล่ะจะทำไง นี่สิ่นะ ภาสะกลืนไม่เข้า คายไม่ออก ขั้นพื้นฐาน


ผมหันไปมองรุกะ รุกะยิ้มแฉ่งแล้วบอกอยากไปจังเลย ผมก็ร้องฮ๊ะ !? รุกะบอกว่ามิวกับเตยอุตส่าห์มาแล้วนะ ซารุซังไปกันๆ ชั้นอยากไปเห็นโรงงานอุตสาหกรรมของไทย อีกอย่าง มิวขับรถมาเหนื่อยๆ  การที่ซารุซังจะขับให้นั่งมันก็ปกติมากนะ

ผมก็สตั๊นแหละครับ รุกะเธอหันไปหาเจ๊เตยแล้วบอกไปด้วยน๊า เจ๊เตยยิ้มแฉ่งบอกโอเค... เอ... มันแปลกๆแฮะ ผมบอกงั้นไปเก็บของก่อนนะครับ เจ๊หมิวถามเก็บของ หรือ เก็บห้อง อุ่ยย อะไรครับเนี่ยยย

เจ๊เตยบอปมีพิรุธจังเนอะ ผมบอกไม่มี๊ เจ๊เตยบอกอ๊าาาาา เสียงสูงแบบนี้ !!! แต่รุกะบอกไปเก็บของกันเถอะค่ะซารุซัง แล้วรุกะบอกอ๊ะชั้นขอเวลาสักครู่ แปปนึงเธอจับ ๆ ๆ ที่กระเป๋า แล้วหยิบมือถือขึ้นมา ผมก็หืมไม่เห็นได้ยินเสียง.... หรือเป็นมารยาทของชาวญี่ปุ่นหว่า ที่จะปิดเสียงมือถือขณะอยู่ในที่สาธารณะ

เธอลุกแล้วรับสายเดินออกไป พอลับตาปุ๊ป เจ๊เตยลุกพรวดมานั่งข้างๆแล้วบอกโฮ๊ยยยยย อีโทนกล้าม๊ากกกก เจ๊หมิวลุกมานั่งอีกข้างแล้วดึงหูผมมั่บ แล้วบอกมีความสุขจังเลยนะไอ้ลิงป่า แล้วมาพักโรงแรมด้วยแบบนี้ก็คงจะทำอะไรได้อิสระสิ่นะ

ผมบอกอาไร๊ค้าบบ  เจ๊หมิวหยิกมั่บ !!! ที่แก้มแล้วบอกว่า ตอนแรกก็อยู่บ้านแม่อรไม่ใช่ไง ผมบอกก็ใช่คร๊าบบ เจ๊เตยบอกโฮ๊ยยยย แล้วออกมาพักโรงแรมกันเนี่ยกันเนี่ยนะ โฮ๊ยยย ตัวโตหื่นกามม ผมบอกเอ๋าเจ๊เตยยยย  ไหงงั้น เจ๊หมิวเพิ่มแรงหยิกแล้วบอก อ๋อ ตัวโต อ๋อ ซารุซางงง สิ่นะ


เจ๊เตยร้องเสียงหลง ง๊าาา หมิววว อะไรง่ะ เจ๊นั่งเบียดเข้ามาอีกนิดแล้วบอก ทำไมเหรอตัวเล็ก เจ๊เตยร้องง้ะเลยทีนี้ แล้วงานเข้าจริงๆเพราะรุกะเดินเข้ามา เธอก็เหมือนมองแล้ว อ่ะเร๊ะ .... หน่านิ อะไรกันนะ

ผมนี่เหงื่อออกง่ามนิ้ว Teen เลยครับ เจ๊หมิวนั่งไขว่ห้างแบบสวย กรีดนิ้ว ยกมือสวยๆมาเท้าคาง แล้วพูดว่ามีอะไรเหรอรุกะ ... เอ๊าา เจ๊หมี๊วววววว ไปถามอะไรแบบน๊านน รุกะมอง ๆ ใจผมหล่นวู่บบบบ เลยล่ะ ผมมองว่าตลอดมามันชิลด์เกิน จนลืมไปว่า ชีวิตมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น

ใช่แล้ว เพราะการที่ 3 สาว ดาว มิ้นต์ แก้ม นั้นไม่ได้ปล่อยออร่าหรือความรู้สึกกดดันเวลาอยู่ด้วยกัน เพราะงั้นผมเลยไม่ได้รู้สึกกดดันอะไร อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่ก็ทะเลาะกันเล่น ผมเลยไม่ได้คิดว่าวันนึงจะต้องมาเจอกับของจริงที่หนักหน่วงแบบนี้


ตลอดเวลาที่ผ่านมา เจ๊เตยจะดูโก๊ะๆ อ๊องๆ ถึงจะดูเป็นกันเองตลอดเวลาพูดถึง แต่เจ๊เตยก็เป็นถึงลูกสาวเจ้าของบริษัทอุตสาหกรรมผลิตชิ้นส่วนเครื่องจักรรายใหญ่ หรือ ก็คือป๋านั่นเอง

โง้ยยยยย ใครอ๊อง ใครโก๊ะ อีโทน #เตยคนสวย

ซึ่งอีก 2 นางฟ้าคุณผู้อ่านก็คงรู้จักดีแล้ว เจ๊หมิวลูกสาวคุณท่าน เจ้าของบริษัทใหญ่และเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่คนใหม่ของบริษัทที่ผมทำงาน

อิซานางิ รุกะ ลูกสาวของ อิซานางิ เคย์ แห่งอิซานางิ กรุ๊ป หุ้นส่วนคนสำคัญของบริษัท และเป็นสาว แจแปนนีส ออริจินอล เลยนะเว๊ย

พูดกันตามตรงนะกับสามสาวที่สถานะ ฐานะใกล้เคียงกันบางทีผมยังประหม่า แล้วนี่ดูววววว 3 คนนี้ฐานะขนาดน๊ายยยยย ตอนปกติน่ะไม่เท่าไร แต่ตอนนี้หน้ามืดเลย รุกะมองแรงแล้วด้วยยย

••••

Ruka ~

ฮึ๊ ฮื่มมม  ถึงชั้นจะเป็นคนชวนมาเองก็เถอะ แต่สายตาแบบนั้นคืออะไรกันน๊าาา แฟนของมิวเองก็น่ารักไม่ใช่ย่อย สาวหมวย สาวจีนเลยช่ะ แถมยังเป็นเจ้าของอพาร์ทเมนต์ที่ซารุซังเช่าอาศัยอยู่ซะด้วยสิ่

สิทธิพิเศษต่างๆ ห้องที่กว้างกว่าผู้อยู่อาศัยคนอื่น ราคาเช่าที่ถือว่าถูกมากๆ ถ้านับจากขนาดห้องพัก ยังไงก็คงมีซัมติงอะไรบางอย่างแน่ๆล่ะ การที่มิวที่มีแฟนอยู่แล้วมามีสัมพันธ์ลึกซึ้งขนาดที่ขึ้นเตียงด้วยกัน และมาบอกว่านับไม่ถ้วนน ฮึ่ยยยย

งั้นก็แสดงว่าคนที่เป็นแฟนมิวก็อาจจะรู้ อาจจะยอมรับ หรืออาจจะทำเหมือนมิวก็ได้ บอกตรงๆก็คิดมาตั้งแต่ที่มิวพูดแรกๆแล้วว่า ตัวมิวเองลึกซึ้งกับซารุซังของชั้น มันน่าแปลกมั้ยล่ะ เพราะงั้นชั้นเลยมีความเชื่อว่าแฟนมิวก็อาจจะมีซัมติงก็ด้ายยยย

สายตามันหลอกกันไม่ได้หรอกน่าาา ยิ่งการประชดประชันที่มักจะทำกับคนที่ชอบด้วยแล้วก็ยิ่งน่าสงสัย ชั้นก็เลยแกล้งมารับโทรศัพท์ และก็เห็นแบบนั้นจริงๆ แฟนมิวลุกไปหาซารุซังก่อนอีก แล้วมิวก็ด้วย ไม่ต้องสงสัยเลยแบบนี้ ฮึ่มมมม ตลอดเวลาที่ไม่เจอกัน 3 ปีเนี่ยย ร้ายขึ้นเยอะเลยนะ แต่ทำไมกลับไม่โกรธนะ แต่ทำไมไม่รู้สึกว่าน่ารังเกียจแบบที่ชิบะเป็น

แบบนี้รึเปล่า คนไทยเรียกว่า อะไรนะ รักบังตาเหรอ ตอนนี้พูดไปก็ตลกตัวเอง ทำไมไม่รู้สึกผิดหวังกับซารุซังหรือรู้สึกไม่ดี ทั้งๆที่ผู้หญิงทั่วไปควรเป็นนะ แต่ที่เห็นคือซารุซังกไละงเสียอาการสุดๆ ตอนเจอสองคนนั้นนั้งขนาบข้าง ตลกหน้าซารุซังตอนเหวอๆจัง เอาล่ะ โฟกัสที่ความสุขดีกว่า แต่คงต้องแสดงตัวกันนิดหน่อยล่ะ

•• ผมเล่าต่อ ••

รุกะเธอเดินมาแล้วจับมือผม เธอพูดว่าเราขึ้นไปเก็บของกันเถอะค่ะ ยังรกอยู่เลย ผมนี่ ฮ๊ะ  เจ๊เตยร้องฮ๊ะ เจ๊หมิวบอกต๊ายย กล้าพูด เจ๊เตยบอกแขกอะไรหน้าตา ออกจะหมวกขนาดนี้ ผมกับเจ๊หมิวนี่กันควั่บ !!! ไม่คิดว่ามุข 5 บาท 10 บาท เจ๊เตยก็เอา รุกะนี่หนักเลย ถึงกับถาม หน่านี๊

เจ๊เตยเห็นผมกับเจ๊หมิวทำหน้าเอือมระอาก็โวยวาย ไรเล่า ไรๆๆๆ รุกะบอกไปกันค่ะซารุซังแล้วก็จูงมือผมไป แน่นอนว่าเจ๊หมิวกับเจ๊เตยตามไปด้วย ขึ้นลิฟต์นี่แหละมาคุสุดๆ  รุกะกอดแขนไว้แล้วบอกตื่นเต้นจังเลยจะได้ไปเยี่ยมชมโรงงาน แล้วพูดกับผมด้วยสำเนียงญี่ปุ่นว่า เน๊ะ ซึ่งประมาณว่า เน๊อะ

อื้อหือ เจ๊หมิวพูดลอยๆมาว่า หยอดเป็นขนมครกเลยนะ รุกะถาม มิวพูดไรเหรอ เจ๊หมิวบอกเปล๊าา เจ๊เตยบอกหมิวเสียงสูงง่ะ เจ๊หมิวหันไปถามอ่อเหรออ เจ๊เตยทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

ลิฟต์เปิดเข้ามาถึงชั้นที่พัก ก็เจอชาวต่างชาติก่อนเลย ผมก็ยิ้มทักทาย พวกเขาก็ เฮลโล่วว แล้วพอเห็นคนสวยทั้ง 3 ก็ถึงดับสตั๊น เดินมาเจอชาวต่างชาติอีกก็ยิ้มทักทาย เจ๊เตยถามทำไมมีแต่ฝรั่งอ่ะ เจ๊หมิวบอกก็นั่นน่ะซี๊ ทำไมชั้นนี้มีแต่ชาวต่างชาติกันนะรุกะ

รุกะบอกคงจะบังเอิญแหละมิว เนอะซารุซัง เจ๊หมิวบอกชั้นถามเธอย่ะ จะแวะไปถามไอ้ลิงป่าทำไม ผมก็อ้าวว ไหงระเบิดมันวน มาผมเนี่ย เจ๊เตยบอกใช่ ๆ ๆ  เอะอะก็ซารุซังง่ะ รุกะเธอก็ยิ้มเหมือนพอใจกับสิ่งที่กำลังเกิด


ตำแหน่งการยืนคือ ไล่จากซ้ายมาขวา เจ๊หมิว เจ๊เตย ผม และรุกะ ตอนนั้นผมก็บอกน่าๆเจ๊หมิว นี่ถึงห้องพอดีเลย เข้าห้องเถอะๆ ปมปลดล็อคประตู ผมก็เผลอเอื้อมมือจะโอบทั้ง 3 สาว แล้วบอกป่ะๆไปเก็บของกัน จังหวะนั้นผมหันไปเจอ แล้วเห็นไอ้ห้องที่อยู่ติดกับห้องผม เป็นชายชาวต่างชาติ ก็ฝรั่งตาน้ำข้าวนี่แหละ น่าจะมีอายุแล้ว

เขาเดินมากับแฟนเขามั้ง เห็นจังหวะที่ผมโอบให้สามสาวเข้าไปในห้องพอดี เขาทำหน้า ฮู๊วววว พร้อมกับยกนิ้วให้แล้วบอก 


กู๊ด จ๊อบ โบร๋ววว  เอ้าเฮ้ยไม่ใช่ๆ เขายิ้มแล้วเดินไปเลย อ๊ากกก อะไรวะเนี่ย แล้วผมได้ยินเสียงเจ๊เตย โห๊ !!!!!! ห้องอะไรเนี่ยยยยยย ผมก็รีบเข้าห้อง ปิดประตู แล้วตามเข้าไป เจ๊เตยยืนมองบอกโห !!! คืนละกี่บาทเนี่ย กว้างตั้งขนาดนี้ ตกแต่งขนาดนี้

••••

Ruka ~

ตอนที่แฟนหมิว เผลอตะโกนออกมาด้วยความตกใจ สิ่งที่ชั้นสัมผัสได้เลยคือ เขาน่ารักนะ ดูแก่นๆ เหมือนจะร้ายกาจทแต่เนื้อแท้ดูไม่มีพิษมีภัย และยิ่งการแสดงออกมา ที่เหมือนเด็กสาวเจอของที่ชอบใจ ก็ยิ่งมั่นใจว่า คนๆนี้ก็น่าจะคบได้

••••
ผมเล่าต่อ เจ๊เตยยังวิ่งดุ๊กดิ๊ก ๆ ๆ ไปที่ระเบียงแล้วบอกส๊วยยยยยยย ผม รุกะ เจ๊หมิวก็ยืนมอง เฮ้อออ หมดกันที่วางมาดตั้งนาน ผมเดินไปหาแล้วถามว่าเจ๊เตยชอบเหรอ เจ๊เตยบอกชอบ ๆ ๆ สวยอ้ะ


ผมไปเกาะระเบียงแล้วบอกอื้อสวย ๆ ๆ เจ๊เตยถามว่า วิวหรือเค๊า แล้วเกาะแขนผมเบาๆมแล้วดข้ามาดระซิบว่าไว้มาเที่ยวกันเองป่ะ ตัวโต  อ๊ากก ช่วยด้วยคร๊าบบบ จนเจ๊หมิวกระแอม รุกะก็ไอแค่ก ๆ ๆ


เผลอไม่ได้เลย #หมิว
ร้ายกาจ #Ruka

เจ๊เตยถามเป็นไรกัน ก็มันลื่นๆแค่เกาะเฉยๆ.... เนี่ยลื๊นลื่น น้ำอะไรอ่ะ ผมก็บอกน้ำฝนแหละเจ๊เตย อื่อหือเหงื่อไหลจ๊อก ๆ รุกะบอกซารุซังเก็บของกันเถอะ ผมก็คร๊าบๆ เดินเข้ามากับเจ๊เตยแล้วจะไปเก็บของ

แล้วเจ๊หมิวหายไปไหน แล้วเจ๊หมิวก็บอกโฮ๊ !!! เตยมาดูนี่สิ่ เจ๊เตยบอกไหนๆ ดูอะไร ชี๊บหาย อะไรอี๊กกก ผมกับรุกะเดินมาที่ห้องนอน เจ๊หมิวบอกมีสองเตียง จะบอกว่าแยกกันนอนเหรอ หรือว่ากลัวเตียงนึงจะเปียกจนนอนไม่ได้ เจ๊เตยหันควั่บ !!!  รุกะยิ้มมุมปากแล้วพูดว่า ไม่หรอกน่าาา

แล้วบอกเก็บของก่อนนะ พอรุกะพ้นสายตาไป เจ๊เตยเข้ามาเขย่าตัวผมแล้วบอก อีโทน !!!!!!!!! นี่มันคืออะรายยย ไหนหมิวบอกว่าเขาเป็นลูปสาวของคนใหญ่คนโตไม่ใช่เหรอออ ผมก็โยกตัวตามแรงเขย่าจากมือเล็กๆของเจ๊เตย

เจ๊หมิวบีบแก้มมั่บแล้วบอกหน่อยแน่ไอ้ลิงป่า รู้นะว่าเตียงเดี่ยว 2 เตียงนี้หมายความว่าไง คงจะไม่ใช่บอก โอยาสุมินาไซ แล้วแยกกันไปนอนแน่ๆ เจ๊เตยถามไรง้ะ คือไรเหรอหมิว เจ๊หมิวหันมามองแล้วบอกว่า สงสัยกลัวเตียงจะเปียกแล้วนอนไม่ได้น่ะซี๊ ผมนี่เหงื่อไหลจ๊อก ๆ ๆ ๆ ตอนนั้นรุกะก็เตรียมตัวพร้อม เธอออกมาจากอีกห้องแล้วถามว่าไปกันยังค๊า

เจ๊หมิวหันมามองตาขวางเลยอ่ะ แล้วพูดฝากไว้ก่อนเถอะไอ้ลิงป่า เจ๊เตยก็ฮึ่มมมม แต่ว่าระหว่างที่กำลังลงลิฟต์ มือถือเจ๊เตยดังขึ้นพอดีกับตอนลงถึงชั้น 1 ฮัลโหลเฮียตั้ม ผมก็ฟัง ๆ ๆ เจ๊เตยหันมามองแล้วบอกอ้าว อื้อออ ไปช่วงบ่ายก็ได้ แล้วเจ๊เตยก็หันมาบอกว่าตอนนี้กำลังลงเครื่องจักรใหม่อยู่ง่ะ เฮียเต้บอกให้ไปช่วงบ่ายๆ ทุกคนก็อ้าววววววว รุกะก็ทำหน้าเสียดายมากเลย

เจ๊เตยก็มอง เจ๊หมิวก็มองแล้วถามว่าเธอเป็นไรล่ะนั่นสีหน้า สีตา มันออกมาชัดมากเลยนะ เธอบอกว่าอยากไปดูโรงงาน จริงๆอยากไปทัศนศึกษาเหมือนกัน อยากไปดูในช่วงเวลาแบบส่วนตัว เพราะอยากมองอะไรหลายๆอย่าง เจ๊หมิวถามว่าแหมๆ ปกติที่บ้านเธอก็ไปบ่อยๆไม่ใช่เหรอ รุกะบอกมันก็ถูก แต่ไปทุกครั้งก็ไปเวลาทำงาน ทุกอย่างดูทางการไปหมดน่ะ อะไรที่สร้างภาพได้เขาก็สร้างกัน แต่ที่อยากไปคือไปแบบเรียลๆมากกว่า

เจ๊เตยบอกว่าก็แค่เลื่อนไปช่วงบ่ายเองสบาย ๆ ๆ ๆ รุกะก็พยักหน้า เจ๊หมิวบอกงั้นก็ไปบ้านแม่อรก่อนดีกว่า ซื้อของมาตั้งใจจะให้แม่อรด้วย ผมร้องฮ๊ะอะไรนะเจ๊หมิว ไม่ได้ไปไม่ด้ายยย ผมคิดในใจ แต่เจ๊หมิวถามทำไมมีปัญหาเหรอไง ผมก็ตอบไปตรงๆเลยว่า เปล่าครับ กำหมัดเลยตอนนั้น

สรุปคือผมก็ต้องขับรถพาเจ๊หมิว เจ๊เตย และรุกะไปที่บ้านแม่อร ผมก็ต้องโทรบอกไอ้พี่อาร์มก่อนว่าเฮ้ยพี่อาร์ม ผมจะไปบ้านนะ คือต้องบอกก่อนแหละครับ เพราะไม่รู้ว่าพวกเขาสะดวกมั้ย พอวางสายเจ๊หมิวก็ถามว่ายังต้องโทรบอกอีกเหรอ ผมก็เลยบอกว่าก็ต้องบอกเจ้าของบ้านก่อนสิ่ครับเจ๊หมิว แต่เจ๊หมิวถามว่าพูดอย่างกับตัวเองไม่ใช่เจ้าของบ้าน ผมก็เลยบอกไปว่าผมไม่ใช่ และไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น เจ๊หมิวถอนหายใจแล้วบอกว่า

ยังเก็บคำพูดของแอนมาคิดอีกเหรอ เฮ้อออ ผมก็ไม่ตอบอะไร ผมก็ขับรถจนมาถึงบ้านแม่อร รปภหน้าบ้านจำรถได้ก็วิ่งเข้ามาตะเบ๊ะแล้วบอกสวัสดีตอนเที่ยงครับคุณโทน ผมบอกดีครับผม แล้วพอเข้ามองเข้ามาในรถก็ตกใจ แล้วก็เปิดประตูบ้านให้ พอเข้ามาในบ้านพวกแม่บ้านหลายคนที่อยู่ตรงนั้น ก็มาสวัสดีค่ะคุณโทน คุณหนูอิซานางิ สวัสดีค่ะ

แต่พอเจอทั้งเจ๊หมิวกับเจ๊เตย พวกเขาก็เริ่มชะงักกันละ แต่ก็บอกคุณหมิวสวัสดีค่ะ เจ๊หมิวก็ทักทายตามปกติ เจ๊เตยก็สวัสดีด้วยอีกคน ผมกับสาวสวยทั้ง 3 ก็เดินกันเข้ามา ตอนนั้นพี่อาร์มก็เดินเข้ามาไอ้น้อง ชะ  แล้วก็สะดุ้งไป ก่อนจะพูดหมิว... เจ๊หมิวบอกอะไรพี่อาร์ม ทำยังกับเห็นผี พี่อาร์มบอกม๊ายย ไม่ใช่ๆ แล้วหันมามองรุกะ แล้วมองเจ๊เตยอีก แล้วก็พูดไอ้เปิ้ล ไอ้เปิ้ล พูดแบบที่จ้องมาทางผมตาแข็งเลย คือเอาฮาแหละ

แล้วเจ๊เปิ้ลก็เดินมา แล้วก็เอ๊า หมิวววว แล้วก็เดินมาหาเจ๊หมิวเลยนะ สองคนนี้เขาสนิทกันครับไม่รู้ไปสนิทกันตอนไหน พี่เน็ต เจ๊เปิ้ล เจ๊หมิว พวกนี้แก๊งเดียวกันครับ เจ๊เตยก็ยืนยิ้มแฉ่งเลย เพราะว่าชุดที่เจ๊เตยใส่มาเป็นคอลเลคชั่นซัมเมอร์ของเจ๊เปิ้ล ใช่ครับเจ๊เตยเป็น แฟนคลับเจ๊เปิ้ล เจ๊เปิ้ลบอกแล้วบอกโห  ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ


แล้วเจ๊เปิ้ลหันมามองถามคุณอิซานางิ ทานอะไรมาหรือยัง รุกะเธอยังบอกเลยค่ะตั้งใจมารบกวนโดยเฉพาะเลย เจ๊เปิ้ลบอกอีอาร์มไปรับแขกดิ่ แต่เหมือนเจ๊เปิ้ลจะนึกอะไรออกแล้วก็สะดุ้ง พอเห็นผมกับสามสาว แล้วก็เหมือนเป็นโรคเส้นเอ็น หันหน้าช้าๆไปทางพี่อาร์ม พี่อาร์มก็เหมือนจะรู้ทันกัน ตอนนั้นแม่อรก็มา แล้วบอกลูกชายแม่ แต่แม่อรก็นิ่งไปเหมือนกันพอเห็นผมพาใครมา

ผมเลยบอกเอ่อะ เอ่ออ แม่อรครับ เจ๊หมิวเขาจะมาเยี่ยมน่ะครับ แม่อรยิ้มแล้วบอกอาทิตย์ก่อนพึ่งมาเองนี่หมิวลูก เจ๊หมิวบอกว่ารอบนี้มาเยี่ยมโดยเฉพาะเลยค่ะแม่อร แม่อรบอกอื่มม แล้วหันไปมองเจ๊เตย อ้อนี่เป็นครั้งแรกที่เจ๊เตยมาบ้านแม่อรครับ เจ๊หมิวเลยแนะนำไปว่าเตยเป็นเพื่อนหมิวค่ะ แล้วก็เป็นเจ้าของอพาร์ทเมนต์ที่ไอ้ลิงบ้านี่ไปเช่าพักอยู่ค่ะแม่อร

พอแม่อรได้ยินแบบนั้น รวมถึงพี่อาร์มกับเจ๊เปิ้ลก็เดินมาพร้อมกันเลย แล้วบอกจริงเหรอๆ เจ๊เตยก็งงๆ แต่ก็ยิ้มให้ แม่อรถามว่า จริงเหรอจ๊ะหนู เจ๊หมิวก็ออกลูกงอนแล้วบอกโธ่แม่อรคะ หมิวจะโกหกทำไมล่ะค่ะ แม่อรหันมายิ้มแล้วบอกว่า ไม่คิดว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้เลยน่ะ เจ๊เตยก็ยิ้มแฉ่งเลยน่ะครับตอนนั้น พี่อาร์มก็ถามว่าโทนมันทำข้าวของเสียหายบ้างมั้ยครับ

ผมบอกอ้าวเฮ้ยพี่อาร์มไหงพูดงี้อ่ะ ลงนวมกันเลยมั้ย พี่อาร์มบอกมาเด้ แต่เจ๊เปิ้ลบอกหุบปากเลยอีอาร์มถามอะไรเนี่ย พี่อาร์มบอกอ้าวววววว เจ๊เปิ้ลก็ยิ้มเหมือนกัน แล้วแม่อรก็บอก งั้นเเดี๋ยวแม่ไปบอกแม่ครัวให้เตรียมของเพิ่มนะสงสัยต้องเตรียมเยอะเลย เปิ้ลมาช่วยป้าหน่อยมาลูก  ตอนนั้นมันก็แจ็คพ็อตเกินไปนะ เพราะว่าทั้งอาเหมม์ และ ป้าศรีก็มาด้วย ทั้งคู่นี่นิ่งไปเลย

อ้อ วันนี้วันหยุดนี่นะการที่ป้าศรีกับอาเหมม์จะเอารายงานมาให้ก็เป็นเรื่องปกติเลยนี่นะ ผมเลยบอกว่าจะพาสามสาวไปเดินเล่น นี่เป็นครั้งแรกที่เจ๊เตยมานี่นะ เจ๊เตยก็ตื่นตาตื่นใจเลย รุกะก็ทำท่ายืดดดด แต่เจ๊หมิวบอกชั้นมาบ่อยย่ะรุกะ ไม่ต้องมาทำท่ายืดเลย รุกะบอกอ่าววว โถ่วว มิวอ่ะ แล้วเจ๊เตยก็พูดขึ้นมาว่า นี่อีโทนทำไมก่อนหน้านี้ถึงทำหน้าเหมือนแบกโลกเลยล่ะ มีอะไรเล่ามาเลยนะ ผมก็ไม่อยากจะเล่า

แต่เจ๊หมิวบอกโอเคเดี๋ยวเล่าเอง รุกะนางจะได้รุ้ด้วย รุกะบอกฟังๆๆ ชั้นอยากฟังด้วย ผมบอกไม่อ๊าวว แต่เจ๊เตยบอกจะฟังอ่ะมีปัญหาเหรออออ รุกะบอกใช่คะ ชั้นเองก็อยากฟังด้วย ซารุซังดื้อเหรอ ผมก็เอ๊าอะไรเนี่ย แล้วเจ๊หมิวก็เริ่มเล่า แต่ก่อนจะเล่าน่ะ ก็มาตรงสวนญี่ปุ่นก่อน แล้วเป็นม้านั่งยาวๆ

เจ๊บอกไอ้ลิงไปนั่งดีๆ  ผมก็ไปนั่งเจ๊หมิวบอกเตย รุกะ นั่งประกบไว้ รุกะถามอ้าวทำไมล่ะ เจ๊เตยลงมานั่งพรวดข้างขวา แล้วล็อคแขนผมไว้ก่อนจะบอกว่า อีโทนเป็นโรคประหลาดเวลาคนอื่นพูดเรื่องตัวเอง ถ้าเป็นคำชมจะเขินแล้วเดินหนีตลอด แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยพอใจก็จะหายตัวไปเลย เพราะงั้นต้องจับไว้ รุกะก็เลยนั่งลงมาด้วย ส่วนเจ๊หมิวก็ยืนกอดอก แล้วเริ่มเล่าเรื่องเกี่ยวกับ พ่อ แม่ ของผมบางส่วน

แล้วก็เรื่องเกี่ยวกับครอบครัวอาเอก แล้วก็พี่แอน ผมก็เอื่อยยย เหมือนโดนน้ำมนต์ อ๊ากไม่อยากฟัง อร๊ายไม่ต้องพูดแล้ว บอกตรงๆด้วยแรงของผมอ่ะ สะบัดเจ๊เตยกับรุกะออกได้ง่ายๆเลย แต่ใจมันทำไม่ได้ไงครับ โดยที่เจ๊หมิวเล่าเป็นภาษาอังกฤษนะ เพราะจะได้ไม่ต้องแปลไทยเป็นไทยให้รุกะฟัง

รุกะก็กอดแขนผมไว้แน่นเลย พอมาช่วงที่ต้องทำงานหาเงินเอง เจ๊เตยก็กอดแขนแน่นเลยทีนี้ พอยิ่งมาเล่าถึงปัญหาของพี่แมนแขนผมนี่แทบหลุดจะรัดแน่นกันเกินปายยยย มีบางจังหวะที่เจ๊เตยก็เอนมาซบไหล่ผมเลย รุกะเองก็เหมือนกัน ตอนเล่าว่า พฤติกรรมแปลกๆของผมตอนที่ไปทำงานที่ปายเพราะยังอยู่ในภาวะช็อคเนื่องจากการโดนปลดละคร รุกะก็ยิ่งกอดแขนแน่น เอะ.. เหมือนละลายพฤติกรรมเปล่ากว่า

แต่ก็น่านแหละ เจ๊เตยพูดขึ้นมาเลยว่าทำไมเรื่องพวกนี้เจ๊ไม่เคยรู้เลยล่ะ ผมก็เอ่อออ แต่รุกะก็กอดแขนแล้วบอกว่าโรคเกลียดคนรวยอะไรกัน อย่าเกลียดชั้นนะซารุซังผมก็เอ่อออ จนเจ๊หมิวบอกนี่ทั้งสองคนเบาๆหน่อย เบาๆหน่อยย แล้วเจ๊หมิวก็เดินมานั่งตักผมซะเฉยเลย





รุกะก็หน่านี๊ เจ๊เตยก็ง้ะไรง้ะ เจ๊หมิวบอกว่าก็นั่นแหละนะชอบคิดมากจริงเลย ผมก็เหวอดิ่ อะไรคร๊าบเนี่ยยยยย แล้วตอนนั้นพี่อาร์มก็วิ่งพรวดมาแล้วบอกไอ้โทนข้าวจะเสะ.... แต่พอเห็นภาพตรงนี้ที่ผมนั่งมีสองสาวประกบและเจ๊หมิวนั่งตัก พี่อาร์มมันก็นิ่งไปเลย เจ๊เปิ้ลที่เดินตามมาก็เหมือนโดนสตั๊นไปด้วย ก่อนจะตีแขนกันแล้วบอกไปๆ ๆ อ๊ากเจ๊เปิ้ลฟังผมก่อนนนน

ผมก็บอกไปกันเถอะครับน่าจะได้กินข้าวที่บ้านใหญ่ คนเยอะเรือนญี่ปุ่นไม่น่าจะพอ เจ๊หมิวลุกแล้วบอกงั้นไปกัน รุกะกับเจ๊เตยมองหน้ากันแล้วพูดพร้อมๆกันว่า ตัวอันตราย เจ๊หมิวหันมาถามว่าอะไรกันเหรอ 2 คน แล้วก็เดินนำหน้าไปก่อนเลย ตอนนั้นรุกะบอกว่าถ้าซารุซังมีเรื่องอะไรไม่สบายใจบอกชั้นได้เลยนะ ชั้นคิดว่าชั้นเข้าใจซารุซังมากๆเลย ยังไงเราก็เคยทำงานมาด้วยกันหลายครั้ง

แต่เจ๊เตยก็บอกว่า อีโทนต่อไปนี้มีอะไรไม่สบายต้องบอกเจ๊นะ ยังไงรุกะก็ต้องกลับญี่ปุ่นคงดูแลได้ไม่ตลอดแต่เจ๊อยู่ด้วยตลอดเลยนะ มีไรบอกเจ๊ได้เลย แต่รุกะบอกแต่ชั้นโทรมาหาได้นะ เจ๊เตยบอกไม่ต้องรลำบากคุณรุกะก็ได้นะชั้นดูแลอีโทนได้ อีกอย่างชั้นก็รู้จักกันมาตั้งหลายปีแล้วด้วย รุกะบอกแต่ชั้นเองก็รู้จักซารุซังมาตั้ง 3 ปีแล้วนะ

เจ๊เตยบอกชั้น 4 ปีเลยนะ รู้จักตั้งแต่เล่นเกมส์ด้วยกัน ตอนโทนเรียนปี 1เอง รุกะก็ฮึ่ม ๆ ๆ เจ๊หมิวบอกอ๋อ ที่แอบคุยกันตั้งแต่ตอนนั้นสิ่นะ เจ๊เตยก็ง้ะ !!! รุกะถามอะไรเหรอๆ ๆ  เจ๊เตยบอกไม่มีอะไร๊ พอเดินมาถึงตรงทางบ้านใหญ่ ป้าศรีกับอาเหมม์ยืนรออยู่ ผมเห็นนะป้าศรีเข้าเช็ดน้ำตาด้วยมือสองข้าง ส่วนอาเหมม์นี่หนักแลย ยกแขนขึ้นมาปาดน้ำตาเลย ผมก็ตกใจครับ รีบเดินเข้าไปหา

ผมถามป้าศรีเป็นอะไร อาเหมม์เกิดอะไรขึ้น อาเหมม์บอกผมแค่นึกถึงเมื่อก่อนครับคุณโทน ผมก็งงๆ จังหวะนั้นสามสาวเดินเข้ามาหาพอดีเลย ป้าศรีมองยิ้มมมมมม มองที่ผมแล้วบอกว่าเหมือนป้าได้เห็นคุณทศ มองไปที่รุกะแล้วบอกได้เห็นคุณอร มองไปที่เจ๊เตยแล้วบอกว่าได้เห็นคุณเล็ก และมองมาที่เจ๊หมิวและพูดว่าเหมือนได้เห็นคุณทิพย์เมื่อสมัยก่อนเลยค่ะคุณโทน อาเหมม์พยักหน้าๆแล้วปาดน้ำตาอีกครั้ง

แล้วยิ้มอีกด้วย อาเหมม์บอกเมื่อก่อนก็แบบนี้แหละครับทั้ง 3 คนคอยช่วยพี่ทศแก้ไขปัญหาต่างๆ ปลอบใจให้กำลังใจกันตลอด ป้าศรีบอกเชิญเข้ามาทานข้าวเถอะค่ะคุณโทน แล้วป้าศรีกับอาเหมม์ก็เดินเข้าบ้านไปก่อน เจ๊หมิวก็หันมาแล้วบอกว่า อื้มก็รู้ๆกันแล้วนะว่าใครเหมือนแม่ทิพย์ เจ๊เตยร้องง้ะ รุกะก็ร้องเหมือนกัน เจ๊หมิวใช้มือเชยคางผมขึ้นมาแล้วพูดว่า จะแอบกุ๊กกิ๊กกับใครบ้างก็ไม่เป็นไร แต่รู้ใช่มั้ยว่าใครใหญ่ที่สุด