อยากรู้แผนพี่หมิวเลยครับ

สวัสดีครับ ก่อนอื่นต้องขออภัยก่อนเลยที่หายไปเกือบ 2 อาทิตย์

ต้องรีบเคลียร์งานก่อนสงกรานต์ เดือนนี้ทดลองงานเดือนสุดท้ายด้วย

บอกเลยว่าหนัก ช่วงนี้ Covid ระลอกใหม่มาไวแถมวงกว้างมากด้วย

ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าออกไปไหนครับ นอนพักอยู่บ้านดีกว่า 

ยินดีต้อนรับสมาชิกร้านเกะท่านใหม่ๆด้วย

แล้วก็ขอบคุณสำหรับลูกค้าผู้ที่มาเยี่ยมร้านเกะตั้งแต่ตอนที่ 1 จนถึงปัจจุบัน

รู้สึกขอบคุณมากๆเลยคร๊าบบบบบบ ขอบคุณทุกคอมเมนต์จริงๆครับ  ผมอ่านทุกตอมเมนต์นะครับ สั้นยาวผมก็อ่านหมด

และขอบคุณที่คอมเมนต์กันมาเยอะมาก

และขอบคุณทุก EDIT และแสดงความคิดเห็นเพิ่มหลังอ่านจบ  มันเป็นกำลังใจอย่างดี

อย่างที่บอกครับกระทู้นี้ Free STYLE คอมเมนต์อะไรก็ได้ครับ เพื่อจะอ่านเนื้อหาที่ซ่อนไว้

ไม่จำเป็นต้อง EDIT ไม่ต้องกลัวผิดกฎใดๆ แต่ระวังกระทู้อื่นๆ หมวดอื่นๆด้วยนะครับ

เราต้องทำตามกฎของบอร์ดและกระทู้นั้นๆนะครับ เพราะเวลา MOD ลงดาบก็เด็ดขาดมา

★★★★★★★★★★★



เพื่อนๆพี่ๆน้องๆท่านใด ต้องการอ่านย้อนหลังสามารถเข้าที่กระทู้ รวม Link ของผมได้เลยครับ
แต่ว่า Link ต่างๆผมทำการซ่อนไว้ ใช้ 1 คอมเมนต์เพื่อปลดเนื้อหาครับ


Click เพื่อวาร์ปได้เลย

★★★★★★★★★★★


ปล.2 อิมเมจพี่หมิวครับ






★★★★★★★★★★★



ความตอนที่แล้ว


ผมกลับไปที่หอพักตามคำแนะนำของพี่หมิว

โดยหวังว่าจะคุยกับพี่เตย ได้ว่าผลลัพธ์มันเลวร้ายเลยล่ะ

ผมเดินออกมาทั้งน้ำตา หยิบชุดที่สามสาวซื้อให้ติดตัวออกมาด้วย

พี่หมิวที่รออยู่ก็รีบตามมา ตอนนั้นผมคิดจะกลับคอนโดครับ

แต่พี่หมิวก็ลากผมมาแล้วก็สั่งให้นอนที่บ้านเธอ

ผมก็ไม่ได้แย้งอะไรนะ ซึ่งมันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

ถ้าผมไม่ " แข็ง " และ ทิ่มท้องพี่หมิว



...................



ไดอารี่ นายโทนตอนที่ 50





ใช่ครับ ไอ้จ้อนของผมมันขยายตัวนิดหน่อยตอนที่อุ้มพี่หมิวเข้ามาแล้ว เอ่อ ท่าอุ้มแบบว่าพาเจ้าสาวขึ้นเตียง เฮ้ย !!!  พาเจ้าสาวเข้าหอ เฮ้ย !!!  เอ่อนั่นแหละ ไอ้ท่าอุ้มแบบนี้เป้าของเรามันก็อาจจะโดนจริงไหมล่ะ ผมไม่ผิดเลยนะบอกตรงๆ


ถามว่ามันแข็งมั้ย ผมก็บอกได้ว่าเริ่มตื่นตัวแต่ถามว่ามีอารมณ์ด้านไหนมั้ย บอกเลยครับ หมาหงอย ผมไม่กล้าทำเรื่องอะไรแบบนี้อยู่แล้วล่ะ ผมไม่สามารถสั่งได้นี่หว่า ว่าเฮ้ย จูเนียร์อย่าแข็ง เฮ้ยจูเนียร์ตื่นซิ๊ลูก หูยย ถ้าผมสั่งได้ผมคงกลั้นกระสุนได้แล้วล่ะ


อ่ะกลับมาเตียง เฮ้ย !!!  กลับมาต่อครับกลับมาต่อ ผมก็อุ้มพี่หมิวทั้งๆที่ไอ้จ้อนผมทิ่มหลังเธอไปนะ แล้ววางแหมะบนที่เตียง พอวางพี่เขาเสร็จ ผมก็รีบย่อตัวนั่งลงแล้วท้าวคางกับเตียง มองหน้าพี่สาวคนสวยแล้วบอกว่า โอยอย่าไปคิดสิ่


ผมถามพี่หมิวต่อว่าแล้วพี่จะนอนที่ห้องนี้ใช่มั้ยครับ มันจะดีเหรอ พี่หมิวบอกอื้มก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่นา นี่ก็บ้านเจ๊นะ ถ้าให้เจ๊นอนพื้นสิ่ เสียหายแน่ๆ เจ๊นอนพื้นไม่ได้ แกก็รู้นี่นา


พี่หมิวพูดแล้วก็ทำตาใสวิ๊งใส่ แล้วถามว่าจะไล่เจ๊กลับห้องจริงๆเหรอ ไม่รักเจ๊แล้วเหรอ โอ่ยยย  ใครมาอยู่ตรงนี้บอกเลยแทบทรุด อันนี้ตัดความเป็นพี่สาวน้องชายไปก่อนนะ ถ้าคุณเจอสาวๆนอนท้าวคางแล้วมองด้วยสายตาแบบนี้จะทำไงถามจริง






ตาพี่หมิวคือ จะอ้อนก็ไม่อ้อน จะดุก็ไม่ดุ แต่แบบโอยหัวใจจะวาย ผมก็บอกรักคร๊าบ ผมรักเจ๊คร๊าบ นอนที่นี่แหละเดี๋ยวผมนอนโซฟาก็ได้ พี่หมิวก็ยิ้มแล้วบอกอื้มตามใจนอนไหนก็นอน แต่เจ๊จะนอนนี่แหละ


ผมเดินมาเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเครื่องนอน หมอน ผ้าปูพื้น มาจัดการปูนอน ตอนนั้นผมก็เงียบนะ ผมก็ถามว่าเจ๊หมิว เจ๊ไม่ไปหาเจ๊เตยจะดีเหรอ


[ พี่หมิว ]  :   ทำไมล่ะ


[ ผม ]  :  เวลานี้เจ๊น่าจะอยู่กับเจ๊เตยนะ เจ๊เตยจะได้อารมณ์ดีบ้าง  เจอหน้าผมเข้าไปคงอารมณ์บูดเลยล่ะ



พี่หมิวจ้องหน้าผมแล้วถามว่า เมื่อกี้ไปเจออะไรมาล่ะ ผมก็บอกไปว่าพี่เตยรื้อเสื้อผ้าผมอ่ะดิ รื้อไม่พอยังเหยียบเสื้อผ้าอีก พี่หมิวถามผมอีกว่าแบเวด่อนหน้านั้นล่ะ



ผมงงดิ่แบบนี้ผมก็ถามว่า อะไรอ่ะเจ๊หมิว  พี่หมิวบอกว่าถ้าไม่ได้เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านั้น เจ๊ก็ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเตยจะทำอบบนั้น ผมหันควั่บ แล้วพูดว่า เจ๊จะบอกว่าผมโกหกเหรอ พี่หมิวก็บอกว่าเปล่านี่ เจ๊บอกว่า บางทีสิ่งที่เราเห็นอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดก็ได้นะ



พี่หมิวขยับตัวแล้วลุกขึ้นมานั่งครับ เธอนั่งไขว่ห้างตามสไตล์ของเธอ ส่วนผมน่ะเหรอเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ครับ บอกตรงๆนะ ถึงตอนนี้จะไม่มีอารมณ์ทำอย่างว่า แต่มันก็ปฎิเสธไม่ได้จริงๆครับว่าพี่หมิวเธอสวยและ SEXY มาก



แปลกว่ะ ทั้งๆที่ใส่ชุดนอนก็มิดชิดไม่ได้วับๆแวมๆอะไร แต่ทำไมผมรู้สึกว่าชุดนี้มันคือชุดที่ใส่แล้วจะไม่ได้นอน ผมปูผ้านวม นุ่มๆ หนาๆ ลงกับพื้นเพื่อเตรียมจะนอน ผมก็คิดในใจนะว่าถ้าเป็นแบบนี้ ผมคงต้องย้ายออกจากหอพักพี่เตยว่ะ


คับที่อยู่ได้ แต่คับใจมันอยู่ยาก คือรู้ รู้ว่าตัวผมอ่ะผิดที่ไปทำแบบนั้นกับพี่หมิว จนกลายเป็นแทงหลังพี่เตยไป อยากด่า อยากทำอะไรก็ทำตรงๆเลยอันนี้ผมยอม ผมผิด ผมรู้ตัว แต่การมาลงกับข้าวของแบบนี้ผมว่ามันไม่ใช่แล้วล่ะท่านผู้อ่าน


ถึงผมจะรักพี่เตยแค่ไหน แต่แบบนี้มันก็เกิดไป ตบผม ตีผม ผมจะยอมอยู่เฉยๆเลย ผมเข้ามิติควอนตั้มคิดเรื่องพี่เตย แล้วก็ปูที่นอนไปเนือยๆ เรื่อยๆ เปื่อยๆ ต๊ะต่อนยอน จนกระทั่ง !!!


[ พี่หมิว ]  :  จะปูอีกนานมั้ย ผ้าก็มีอยู่แค่นั้น


พี่หมิวเธอบ่นออกมาครับ ผมนี่แบบกึ๋ย ไปต่อไม่เป็นเลยนี้ก็เลยต้องแถ ด้วยการตบบนผ้าปูที่นอน ปั่ปๆๆๆ ควานหาหมอนแล้วก็นอนเลย ผมคุมโปงเลยครับแต่ว่า


[ พี่หมิว ]  :   แอ่ะแอ้ม !!!  ลืมไรมั้ย


พี่หมิวเหมือนจะยังไม่จบนะ ผมก็แกล้งตายเลยทีนี้ แล้วพี่หมิวก็กระโดดทิ้งศอกลงมาอีกที ราวกับศอกมหาชนของ เดอะ ร็อค โอ๊ยย ดีนะที่ผมเกร็งท้องรอไว้ตั้งแต่รู้ว่าพี่หมิวเดินมา แต่มันก็ยังเจ็บอยู่ดี ข้อซอกพี่หมิวแหลมอิ๊บอ๋าย


พอทิ้งเสร็จพี่แกก็นั่งลงข้างๆแล้วถามอีกว่าลืมไรมั้ย ผมนี่จุกน้ำตาแทบเล็ดแต่ก็กระเสือกกระสนลุกขึ้นมาแล้วพูดว่า

" ฝันดีครับเจ๊ "


แค่นี้แหละครับที่พี่หมิวเธอต้องการ โอยกูจะบ้าตายเกือบได้อ้วกแล้วไหมล่ะ เจ็บมั้ย พี่หมิวถามขึ้นมาครับ โอยยย ยังจะถามอีก ผมนี่กำหมัดกัดฟันพูดออกไปเลย


" ไม่เจ็บครับ "



พี่หมิวที่นั่งอยู่ก็จับๆๆที่ท้องของผมแล้วบอกว่าเจ็บก็บอกเจ็บสิ่ ผมนี่พูดเลยตอนนั้นเจ๊รู้ว่าผมเจ็บ เจ๊ก็อย่าทำสิ่ ผมก็เจ็บนะ พี่หมิวเธอมองหน้าแล้วผลักผมเฉ๊ย เธอขึ้นมานั่งทับที่หน้าอก ซึ่ง... ทำไมมันอุ่นๆ หรือเจ๊ไม่ใส่กางเกงใน พี่หมิวนั่งทับหน้าอก ใช้มือยันไว้ แล้วก้มหน้ามามอง


[ พี่หมิว ]  :  เดี๋ยวนี้เถียงเหรอ หืม


[ ผม ]  :  เปล่าค๊าบ ลงไปได้แล้ว


ผมพูดแล้วก็เหลือบตามอง อูยยย สวรรค์อยู่ห่างจากหน้าไม่ถึง คืบ เฮ้ย !!! ไอ้โทน นี่พี่สาว ใจเย็นๆ มึงใจเย็นๆ ตอนนี้มึงยังมีคดีกับพี่เตยอยู่มึงใจเย็นๆ แล้วพี่หมิวก็ก้มลงมาแล้วบอกว่า อย่าดื้อกับเจ๊โอเคป่ะ


ผมก็บอกอื้อๆเจ๊ลงไปได้แล้ว ใช่ครับแล้วเจ๊ก็ลงไปข้าง ลงไปนั่งลงตรงกลางตัวผมเลย อื้อหือ ถูโดนกันมั้ยนั่นผมก็ตกใจเลยดิ่ตอนนั้นพี่หมิว ไม่นะ อย่าเป็นแบบที่ผมคิดนะ แล้วพี่หมิวก็ลุกออกไปครับ เฮ้อรอดไปโทน ผมรีบนั่งและหยิบผ้าห่มมาปิดไว้เลยครับ



พี่หมิวบอกว่านอนได้แล้ว นอนเลยเจ๊ปิดไฟเอง ผมนี่รีบคลุมโปงเลยครับ แล้วเสียงแป๊ก ก็ดังขึ้นพร้อมกับไฟที่ดับลง เสียงยวบยาบของที่นอนก็ดังขึ้นมาเบาๆ พี่หมิวคงขึ้นเตียงไปนอนแล้วล่ะ ผ่านไป 5 นาทีผมก็ยังไม่หลับ ผมยังนึกถึงเรื่องวันนี้ที่ได้เจอ


พี่เตยกลายเป็นคนใจร้ายแบบนั้นได้ไงนะ ท่ามกลางความคิดที่มันวุ่นวายของผม มีแค่เสียงแอร์ เสียงลมที่ดังผ่านมาเท่านั้น เฮ้อ พรุ่งนี้จะเป็นยังไงนะ จะกลับไปที่หอพักหรือไปนอนที่คอนโดแก้มดี




ผมตื่นมาอีกที เพราะถูกเขย่าครับ เขย่านะเฮ้ย เขย่าไม่ใช่ขย่ม ผมก็หือ อื่อออ อะไรล่ะครับ ผมพูดทั้งๆที่หลับตาอยู่แบบนั้น พี่หมิวก็บอกว่า เจ๊จะไปเรียนแล้ว ผมได้ยินก็ตอบอื้อ โชคดีนะครับ


เผี๊ยะ !!!  เสียงสนั่นยิ่งกว่าปราณอัสนี พี่หมิวหวดฝ่ามือแช่เยี่ยว 7 ป่าช้า ใส่แขนผมเต็มๆ แล้วแม่งคือแบบแสบมาก แสบเข้ากระดูกเลย ผมร้องโอ๊ยยย อะไรครับเจ๊หมิว ผมสะดุ้งตัวลุกขึ้นมานั่งถามเลย พี่หมิวก็บอกอีกครั้งว่าเจ๊จะไปเรียนแล้ว


ผมก็ถามว่า เอ้าก็เรียนไงครับ ท่านผู้อ่านก็คงสงสัยใช่มั้ยว่าพี่หมิวตีผมทำไม พี่หมิวหยิกแก้มผมแล้วพูดว่า จะให้เจ๊ไปคนเดียวเหรอ ผมก็บอกเอ้าปกติเจ๊ก็ไปคนเดียวตลอดนี่ครับ ซึ่งคำตอบที่ผมได้รับกลับมาคือ


" ก็วันนี้ไม่อยากไปคนเดียว "


นั่นแหละครับหายนะเลย ผมต้องไปด้วยสิ่นะ เอาไงวะ แถยังไงดี พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแล้วก็อยากที่จะพักอ่ะ เอ่อ... ผมมีชุดมาแค่นี้เองนะครับพี่หมิว แล้วตอนนั้นเว๊ย !!!  พี่หมิวก็บอกว่าเดี๋ยวหาชุดให้


ผมก็บอกไปนะว่า ไม่ดีมั้งเจ๊ ซึ่งพี่หมิวเธอก็มองหน้าผมแล้วถามว่า ไม่รักเจ๊แล้วเหรอ หรือต้องให้ทำอย่างอื่นให้ก่อน พี่หมิวพูดแล้วก็มองต่ำลงไปที่เป้ากางเกง ซึ่งเอ่อมันเป็นปกติที่ตอนเช้าไอ้จ้อนมันจะตื่นขึ้นมาเคารพธงชาติแหละครับ ไม่ครับๆๆ อาบน้ำทันทีเลยครับ



ผมรีบบอกแบบนั้นแล้วลุกขึ้นไปควานหาผ้าขนหนูทันที แล้วเข้าไปอาบน้ำเลย โอ่ยย อิหยังวะวันนี้วุ่นวายดีแท้ แล้วตอนนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังก๊อก ๆ เป็นเสียงพี่แจ๋วแม่บ้านครับ


โทน พี่เอาชุดไว้ตรงนี้นะ น้องหมิวให้เอาให้


คือคนดูแลบ้านพี่หมิว เขาจะเรียกพี่หมิวว่าน้องครับ ส่วนพี่แมนก็จะเรียกคุณแมน ผมตอบครับๆแล้วก็อาบน้ำต่อไป โอยย ไม่น่าหลวมตัวมาเลย แต่ก็ดีแล้วล่ะที่เมื่อคืนมันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น


แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือชุดอะไรที่เอามาให้ผม ผมอาบน้ำออกมาก็แน่นอนแหละครับว่านุ่งแค่ผ้าขนหนูออกมา กึ๋ย พี่หมิวแกนั่งอยู่ตรงเตียงเฉย ใส่เสื้อนักศึกษาเรียบร้อยแล้วนะ แต่ท่อนล่างเป็นกางเกงยีนขาสั้นอยู่


[ พี่หมิว ]  :  โอ้ อาบน้ำเร็วดีนี่


ผมนี่สะดุ้งเลย ถามพี่หมิวมาทำไมเนี่ย ทำไมไม่ไปแต่งตัว เดี๋ยวก็ไปสายหรอก พี่หมิวตอบกลับมาว่า เรียน 10 โมงนู่น นี่แค่ 7 โมงเอง โห ผมแทบร้องไห้ แล้วนี่ปลุกผมมาทำไมตั้งแต่เช้าเนี่ย พี่หมิวก็ถามว่ามีปัญหาไหมล่ะ


อื้อหือ ผมนี่กำหมัดเลยครับ กำไว้เฉยๆนะไม่มีอะไร แหะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เฮ้ยๆไม่ใช่แล้ว ปัญหาไม่ใช่ตรงนั้น ปัญหาคือผมกำลังนุ่งแค่ผ้าขนหนูอยู่ หูยย แล้วเจอคนสวยมานั่งแบบนี้รู้สึกเหมือนเลือดมันจะสูบฉีดไปตรงกลางแล้วว่ะ



อย่าแปลกใจนะครับท่านผู้อ่าน ว่าเอะอะ ก็แข็ง เอะอะก็หำตุง ลองมาเป็นผมตอนนี้ใครก็ตุงบอกเลย ผมรีบบอกพี่หมิวออกห้องก่อนครับ ผมจะแต่งตัว พี่กลับเธอตอบกลับมาว่าเอ๊า !!!  ก็แต่งตัวจะอายอะไรเนี่ย ผู้ชายซะเปล่าๆ พี่ยังไม่เห็นอายเลย



ผมก็บอกว่าออกไปเลยพี่ ก็เพราะพี่อยู่นี่แหละผมก็เลยอาย พี่หมิวขมวดคิ้ว ยืนขึ้นแล้วเดินมาหาผม ชิบหายแล้วตอนนี้ พี่แกจะเล่นอะไรแผลงๆเปล่าวะ พี่หมิวเดินมาจิ้มๆ ผมจะถอยครับ เจ๊แกก็บอกลองถอยสิ่


เวรละกูเจ๊แกอารมณ์ไหน หรือว่ามันจะจริงเหมือนที่เคยๆได้ยินมาวะ ว่าตอนเช้าผู้หญิงมักจะมีอารมณ์อย่างว่า พี่หมิวจิ้มๆ แล้วพูดว่าจะอายทำไมล่ะ ทำก็ทำกันมาแล้ว เห็นก็เห็นกันหมดแล้วจะอายอะไรอีก


พี่หมิวมองหน้าผม ซึ่งบอกเลยเหวออ่ะครับ เอ่อผมอยากจะบอกเจ๊จังว่าสถานการณ์ตอนนี้มันไม่ดีมั้งที่จะพูดอะไรแบบนี้ ด้วยความพระเอกโชเนน อ่ะเนอะผมก็บอกไปว่า อย่าพูดแบบนี้ดิ่พี่หมิว ถ้าพี่เตยมาได้ยินมันจะแย่เอานะครับ


พี่หมิวถามว่าใครแย่ ใคร ??  ก็ความแตกไปแล้วจะแย่อะไรอีกล่ะ พี่หมิวเดินเข้ามาติดตัวผมเลยครับ ด้วยความที่พี่หมิวสูงกว่าผมนิดนึงอ่ะเนอะผมก็เลยต้องเงยหน้ามองนิดนึง พี่หมิวเธอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆพูดข้างหูว่า หรือต้องให้รื้อฟื้นความจำอีกรอบ


อ่ะเฮื้อออ ดอกแรกเหมือนโดนสตั๊น ดอกสองเหมือนผมโดน มัลติแคสต์ ของ Black Smith อ่ะครับ ตึ้ง ๆ ๆ ๆ  คูณ4 ด้วย ผมจะถอยออกครับแต่พี่หมิวก็กอดผมไว้ พี่หมิวจ้องหน้าผมแล้วบอกว่า สงสัยต้องให้รื้อฟื้นจริงๆมั้ง ถึงจะจำได้ว่าวันนั้น ทำไปกี่ที



โอ๊ยย ยาเมเต๊ อย่าน๊า อย่าทำผม  ผมไม่ได้พูดนะแต่แสดงออกแบบนั้น คือพยายามถอยห่าง โอย ไอ้ผ้าขนหนูนี่ก็บางเกิน บาปของผมยังหน้ากว่าอีก พี่หมิวกอดไว้แล้วบอกว่าความจริงมันก็คือความจริง เรามีอะไรกันแล้ว ถึงแกจะทำเป็นลืม มันก็เคยเกิดขึ้นแล้ว



ผมนี่เงียบเลยครับท่านผู้อ่าน พี่หมิวยังบอกว่าความจริงมันก็คือความจริงที่เรามี SEX กัน แล้วเตยก็จับได้แล้วด้วย สิ่งที่แกต้องคิดตอนนี้ไม่ใช่คิดว่าจะลืมเรื่องที่เรามี SEX ยังไง สิ่งที่ต้องคิดก็คือทำยังไงให้เคยฟัง ผมมองหน้าพี่หมิวอีกครั้งครับ


เธอก็ตอบกลับมาว่า ตัวเจ๊น่ะเคลียร์กับเตยแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรหรอก โกรธเจ๊มั้ยที่เอาตัวรอดแบบนี้ ผมถอนหายใจเฮ้อแล้วบอกไปว่าไม่เลยครับ ดีแล้วที่เจ๊เตยไม่โมโหเจ๊หมิวไปด้วย ไม่งั้นผมคงเครียดสองด้านเลย


ไหนจะต้องหาทางให้เจ๊สองคนเข้าใจกัน ไหนจะต้องทำให้เจ๊เตยเข้าใจผมอีก ตัดปัญหาเรื่องเจ๊ไปผมสบายใจมากกว่า พี่หมิวก็บอกอื้ม ว่าแต่เอาอะไรมาทิ่มเจ๊


ผมนี่ เฮือก !!!  เลยครับ โอ้ยย ลืมไปว่าหำผมแข็งอยู่ผม ลนลานเลยครับ บอกเอ่อ เจ๊ เอ่อ เจ๊ เอ่อ ผม ผม ผม ผม พี่หมิวเธอจ้องหน้าผมแล้วถามว่ารักเจ๊มั้ย ผมก็ตอบว่าอื้อรัก แต่เจ๊ไปเปลี่ยนชุดก่อนไป พี่หมิวมองหน้าแล้วตอบอื้ม เร็วๆล่ะ มันก็เกือบจะดีนะ ถ้าพี่หมิวไม่ทำท่าจะดึงผ้าขนหนูผม



ผมนี่ถอยให้ไวเลย พี่หมิวก็บอก เชอะ ไวเป็นลิงเหมือนเดิมเลยนะ พี่หมิวออกไปแล้วครับ ผมรีบจัดการเช็ดไอ้นั่น เช็ดไอ้นี่ให้ไวเลยครับ เปิดพัดลมช่วยด้วย จนมั่นใจว่ามันแห้งสนิทแล้วแน่ๆ ตอนนั้นผมยังใส่กางเกงใน + Boxer อยู่ครับ มันก็เลยจะยุ่งยากหน่อย



ปัญหาคือผมจะใส่ชุดที่พี่หมิวเอามาให้ได้มั้ย เอาจริงๆผมก็ไม่ทันมองด้วยซ้ำว่ามันชุดอะไร ทันทีที่มองไปเห็น ผมบอกกับตัวเองเลยว่าเฮ้ย ไม่ใช่มั้ง !!!  แต่พอหยิบขึ้นมาโอ้โห ใช่เลยว่ะ


เสื้อเชิร์ตสีขาว กางเกงสแลค  นี่เจ๊จะให้ผมแต่งตัวเป็นนักศึกษาเหรอ !!!  โอ่ย !!!  แล้วเสื้อมันก็พอดีตัวเลยนะ คือพูดไงดีอ่ะ ผมไม่ได้ชอบใส่เสื้อแบบโชว์หุ่นมากนะ อยากให้แบบสบายๆหน่อย คือโอเค อาจจะเอาเข้ารูปเพื่อความสวยงามนิดนึง แต่ไม่ใช่แบบนี้



นี่มันชุดแบบเข้ารูปเป๊ะเลยนี่หว่า โอ้โห นี่ถ้าผมไม่ออกกำลังกายเรื่อยๆ บอกเลยว่าใส่แทบไม่ได้ นี่ก็พอดีตัวเลยครับ ขยับพอได้ แต่ก็ไม่สะดวกอย่างที่เคยๆ ส่วนกางเกงนี่อ่ะหือ !!!  เห็นนี่ห้อแล้วแทบช็อค ขอพูดหยาบหน่อยครับ กางเกงห่านี่ตัวละ 2000+ เลยนะ



ตั่ยห่าแล๊ววว ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ใส่แค่ตัวละ 300 กว่าบาทยังว่าแพงแล้วนะ แต่ถามว่าใส่สบายมั้ย มันก็คุณภาพสมราคาแหละครับ 2000+ ใส่สบายมาก พอดีตัว พอดีขา ทรงก็สวย สรุปผมใส่ชุดนี้ได้ครับ แต่เสื้อจะพอดีตัวมากไปหน่อย


พอผมแต่งตัวเสร็จ ผมก็รีบลงมาข้างล่างเลย พอพี่แจ๋วกับสามีของเขาเห็นผม พี่แจ๋วก็พูดเลย ตายแล๊วว โทนมาสภาพนี้ได้ไงเนี่ย ผมก็งงว่า อะไรครับพี่ แล้วสามีพี่แจ๋วที่กำลังกวาดบ้านอยู่ก็บอกว่า เดี๋ยวน้องหมิวก็วีนบ้านแตกหรอก รอนี่เลย ผมก็งงครับว่าพี่เขาไปไหน



แล้วพี่แจ๋วก็ลากผมไปที่มุมแต่งตัวเลยครับ บ้านพี่หมิวจะมีมุมนึงเอาไว้เสยผม จัดองค์ทรงเครื่องให้ดีอยู่เสมอ เพราะบ้านพี่หมิวมีแขกมาบ่อยๆครับ จริงๆแล้วบ้านพี่หมิวมีคนงาน คนดูแลบ้านหลายคนนะ แต่ผมขอเอ่ยถึงพี่ 2 คนนี้ก็พอแล้วกันนะครับ



สักพักสามีพี่แจ๋วก็มาพร้อมกับไดร์เป่าผมครับ  ผมนี่รู้ชะตากรรมตัวเองเลย วี๊ !!!  เสียงไดร์ดังขึ้นทันทีครับ พี่แจ๋วผู้ชำนาญการจัดการจัดแต่งทรงผมให้ผมทันที พี่แจ๋วบอกว่าตอนนี้จัดทรงให้ผมง่ายกว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัย



เพราะว่าผมตัดผมเข้าทรงมากกว่าเมื่อก่อน เมื่อก่อนนี่อะไรก็ไม่รู้มาเป็นพระเอกไฟนอลเลย ผมก็นั่งเงียบเลยครับพูดอะไรไม่ออก หวีมา แปรงมา วี๊ดๆๆๆ  ปิดเครื่อง เปิดฝา แปะแว๊ก ปาด ขยำๆ แย่บๆๆ แล้วป้ายที่หัวผมเลย แปปเดียวแค่นั้นแหละได้ทรงเลย



แล้วสามีพี่แจ๋วก็บอกว่ารีบไปรอที่โต๊ะเลยโทน เดี๋ยวน้องหมิวน่าจะลงมาแล้ว ทำไมทุกคนดูแตกตื่นจังวะไม่เข้าใจ ระ ระ หรือว่า..........   ทำไรกันน่ะ !!!



และแล้วนางพญาของพวกคุณก็ลงมาครับ ปกติก็สวยอยู่แล้ว พอแต่งหน้ามาแบบนี้ โอ่ยย นางฟ้าเถอะครับ ทุกก้าวที่เดิน พาหัวใจเต้นตุ้บๆตลอด แล้วพี่แจ๋วก็รีบเดินมารับกระเป๋าสะพายให้พี่หมิวครับ แต่พี่หมิวก็บอกว่า พี่แจ๋วไม่ต้องค่ะ ลืมแล้วเหรอคะ วันนี้มีคนทำหน้าที่แทน



พี่แจ๋วก็บอก อ้อใช่ค่ะ แล้วก็หันมามองหน้าผม ผมนี่ฮื๊อ !!!  อิหยังวะ คือทั้งๆที่งง แต่ผมก็ลุกเดินไปหาพี่หมิวนะ พี่หมิวก็ยื่นอ้ะ กระเป๋า นั่นไงชัดเลยกูว่าแล้ว ว่าทำไมพี่หมิวต้องปลุก ทำไมชุดถึงเตรียมพร้อม แล้วทำไมถึงต้องจับผมมาแต่งองค์ทรงเครื่อง SET ผมให้เป็นระเบียบ


Body Guard Part Time สิ่นะ


พี่หมิวบอกป่ะกินข้าวกันจะได้ไปมหาวิทยาลัย พี่หมิวเดินนำหน้าผมไปก่อนและนั่งลงที่เก้าอี้ ซึ่งบนโต๊ะก็เตรียมพร้อมแล้วสำหรับมื้อเช้า ผมก็พูดอะไรไม่ออกแล้วล่ะครับตอนนี้ เอาเถอะ ทำก็ทำ



ผมเดินมานั่งกินข้าวเช้ากับพี่หมิว เราก็พูดกันไปหลายๆอย่างจนผมถามขึ้นมาว่า นี่คิดจะให้ผมไปมหาวิทยาลัยด้วยจริงๆเหรอพี่ ซึ่งคำตอบที่ได้รับกลับมาคือ ทำไมอ่ะข้องใจเหรอ



โอย ใครจะไปกล้าครับ หลังจากทานข้าวเช้าแล้ว พี่หมิวก็นั่งอ่านชีทของวิชาที่จะเรียนวันนี้ครับ จนกระทั่ง 8 โมงกว่าๆ เราก็เริ่มเดินทางกัน ซึ่งแน่นอนแหละ ผมต้องขับรถให้ แล้วพี่หมิวก็นั่งข้างหน้าด้วย พอมาถึงไฟแดงพี่หมิวก็พูดขึ้นมาว่า



ไฟแดงนี่ติดนานเนอะ น่าหาอะไรทำฆ่าเวลา ผมนี่หันควั่บเลย บอกตามตรงว่าผมนี่คิดดีไม่ได้เลยจังหวะนั้น คือเกร็งไปหมดเลยตอนนี้ แล้วพี่หมิวก็ก้ม ก้มม ก้มมาแล้ว พี่หมิวก้มมาตรงที่ผมนั่ง... จ๊ากกกก



แล้วก็เอื้อมไปหยิบของตรงช่องใส่ของที่ประตูครับ เฮ้อออ หายใจไม่ทั่วท้อง พี่หมิวหยิบนิตยสารมาอ่านว่ะ ผมก็บอกนะว่าเจ๊อ่านหนังสือบนรถเดี๋ยวสายตาเสียหรอก พี่หมิวก็หันมาบอกว่า แล้วรถมันวิ่งไหมล่ะ เอื้อก !!!  โดนอีกแล้วกู ฮืออออ



พอไฟเขียว พี่หมิวก็เก็บนิตยสารครับ จนกระทั่งมาถึงมหาวิทยาลัยครับ หลังจากจอดรถอะไรเรียบร้อยพี่หมิวก็เดินมาคล้องแขนผมเลยล่ะครับ เธอบอกว่าป่ะไปกัน ผมก็ถามว่าไปไหนอ่ะเจ๊ ผมมาส่งแล้วนี่ไง และคำตอบก็คือ


" ไปเรียน "


ผมนี่แบบฮึ๊ !!! อะไรนะ แต่ก่อนที่จะตกใจไปมากกว่านี้ พี่หมิวก็ลากผมไปเลย เหวอครับบอกตรงๆ คือสายตาของนักศึกษาที่มองตอนนี้คือสงสัย ว่าไอ้ห่านี่ใครวะ บอกตรงๆนี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาที่มหาวิทยาลัยของพี่หมิวครับ แล้วเป็นดินแดนของพวก ป.โท ด้วย ผมนี่เข้าไม่ถึงเลย



พอมาถึงแล้ว เพื่อนพี่หมิวก็ยกมือโบกหยอยๆๆๆ หมิว หมิว มานี่ๆ  ๆ ๆ ๆ  พี่หมิวก็โบกมือตอบแล้วรีบเดินเข้าไปหา ผมจะดีใจมากถ้าพี่แกไม่ลากผมไปด้วย โอ๊ยลากผมไปทำม๊ายยย แล้วแต่ละคนคือดูไฮโซมาก รากหญ้าแบบผมไม่กล้าเข้าไปใกล้หรอกครับ



[ เพื่อนพี่หมิว ]  :  ว๊ายย พาผู้ชายมาด้วยเหรอ


[ เพื่อนพี่หมิว 2 ]   :   ร้ายอ่ะแก 


เอ่อ... เขาคุยอะไรกันเนี่ย ผมก็งงๆ พยายามมองกวาดสายตาไปทั่วเลย ชิบหายแล้วไม่มีคนที่ผมเคยเจอ หรือ พอจะรู้จักเลย ผมได้แต่นิ่งเลยครับตอนนั้น พี่หมิวก็พูดไปว่าแก อย่าแซวกันสิ่ เพื่อนพี่หมิวก็พูดอีกนะว่า แหม ถ้าอีบอลเห็นนี่ร้องไห้เลยมั้งเนี่ย ตามจีบมาตั้งนาน




หืม ? บอล บอลเป็นใครวะ ตามจีบอะไร นี่มันไม่รู้เหรอเนี่ยว่าพี่หมิวมีแฟนแล้ว พี่หมิวก็พูดอีกว่า ชั้นบอกไปแล้วแก ว่าชั้นมีแฟนแล้วยังจะตามมาจีบอีก น่ารำคาญ พี่หมิวบอกแบบนั้นครับ แต่เพื่อนก็บอกว่าแหม แต่แกก็มากับผู้ชายเนี่ย ยังไงกันล่ะ ซึ่งพี่หมิวก็ตอบว่า อ๋อ เมื่อคืนเขานอนบ้านชั้นน่ะ



เท่านั้นแหละครับเพื่อนในกลุ่มนี่ฮือ ฮากันใหญ่เลย ฮ๊ะ !!!  อะไรนะแก นอนบ้านแกเหรอ แล้วป๊า ม๊า กับพี่ชายแกล่ะ ไม่ว่าอะไรเหรอ พี่หมิวก็บอกว่าไม่นิ ก็เข้าออกบ้านประจำ ไปเรียนได้แล้วพวกแก แล้วพี่หมิวก็ลากผมไปเลย ผมก็บอกเจ๊ปล่อยโผม โผมไม่ไป


โอยยย แค่คิดว่าต้องเข้าไปนั่งในห้องเรียนผมก็ขนลุกแล้วครับ ไม่เอา ไม่อ๊าวววว แต่ถามจริงๆพวกท่านคิดว่าผมจะขัดพี่หมิวได้เหรอ ไม่ ไม่เล๊ยยย แล้วพี่หมิวก็ยื่นกระเป๋าให้ผมถือ ส่วนตัวเธอก็ถือสมุดหนังสือไปเอง ผมนี่ได้แต่เดินตามด้วยท่าทีเหนื่อยหน่ายเลยครับ



ผมไม่ชอบสายตาที่พวกเพื่อนๆพี่หมิวมองผมจังเลยว่ะ ไม่เจอกลุ่มเพื่อนๆที่คุ้นหน้าเลย ผมกับพี่หมิวเดินมาถึงห้องเรียน ก็เจอเลยครับ เจอไอ้บอลที่เพื่อนๆเขาบอกนั่นแหละ พอมาถึงก็ ดีหมิว มาแล้วเหรอคิดถึงพอดีเลย โอ่โห ดูมันพูด ผมก็นิ่งๆเฉยๆนะ ไม่ได้พูดอะไร



แต่ถามว่าพอใจมั้ยที่มันบอกแบบนั้น ก็ไม่ค่อยพอใจครับบอกตรงๆ แต่ว่านี่คือพื้นที่ส่วนตัวของพี่หมิวใช่มั้ยล่ะท่านผู้อ่าน ผมก็เดินไปหาที่นั่งครับ ปล่อยให้พี่หมิวคุยกับไอ้บอลนั่นไป แล้วไอ้ห่านี่มือไวนะ เดี๋ยวแตะ เดี๋ยวแตะ พ่อมึงเล่นไล่จับเหรอ แตะอยู่ได้



พี่หมิวพอเห็นผมเดินมา เธอก็บอกว่าค่อยคุยกันนะบอล แล้วพี่หมิวก็เดินมาทางผมเลย ส่วนไอ้บอลก็เดินตามมาครับ แล้วถามว่า เอ้าเพื่อนยังไม่มาเหรอ พี่หมิวบอกว่าอื้มกำลังมา บอลมันก็บอกมานั่งกับบอลก่อนเปล่า รอเพื่อนๆมา พูดเสร็จมันก็มองหน้าผมน่ะ



ไม่รู้เป็นอะไรนะ หรือหน้าตาของผมมันเรียกตีนก็ไม่รู้ว่ะมองหน้ากูจังเลย ด้วยความที่ห้องเรียนเป็นเก้าอี้แบบ อาร์มแชร์อ่ะเนอะ มันขยับเขยื้อนได้ ไอ้บอลนั้นก็นั่งเก้าอี้ตัวข้างหน้าแล้วเขยิบมาใกล้ๆพี่หมิว แล้วถามหมิวๆเย็นนี้ไปหาไรกินกันเปล่า


พี่หมิวก็บอก คงต้องดูก่อนน่ะบอล เพราะเราอาจจะต้องมีธุระก็ได้ ผมก็สงสัยในใจนะว่าทำไมพี่หมิวไม่ปฏิเสธให้มันจบๆไปเลยล่ะ ไม่เข้าใจว่าจะไปตอบแบบปลายเปิดแบบนั้นทำไม ถามว่าตอนนั้นผมทำอะไร ผมก็ไม่ทำอะไรครับนั่งเฉยๆแบบนั้น


พอเห็นไวท์บอร์ดแล้ว ง่วงนอนเฉยเลย บอลมันก็ยังคุยกับพี่หมิวเรื่อยๆนะ พี่หมิวก็คุยกับมันแบบปกติทั่วไป จนกระทั่งบอลมันถามว่านี่เพื่อนหมิวเหรอไม่เคยเห็นหน้าเลย แน่ะไอ้เวรแวะมาหากูจนได้ ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรนะ ก็นั่งๆไปเรื่อย พี่หมิวก็ตอบแทนครับว่า น้องมาเป็นเพื่อนน่ะ



แล้วรู้มั้ยพอพี่หมิวตอบไปแบบนั้นไอ้บอลมันพูดว่าไง แล้วจะเรียนรู้เรื่องเหรอ นี่หลักสูตร ป. โท นะ อื้ม.. ไอ้นี่ปกติผมก็เฉยๆนะ แต่พออ้าปากออกมาแค่นี้ เห็นยันสันดานกันเลยทีเดียว ผมก็ถามกลับไปว่า ป.โท แล้วทำไมเหรอ ป.โท ใช้ภาษาดาวนาเม็กเรียนเหรอครับ



ไอ้ห่านึกแล้วโมโหไม่หาย คนดีๆก็มีเยอะแยะ ทำไม๊ทำไมผมต้องเจอไอ้คนห่าพันธุ์นี้ด้วย แล้วพี่หมิวก็ไม่พูดอะไรนะนั่งหยิบหนังสือขึ้นมาวางปั้ปตรงหน้า บอลมันก็พูดนะว่าหมิวคนที่หมิวพามาดูไม่ค่อยมีมารยาทเนอะ พี่หมิวก็ตอบไปว่า โตๆกันแล้วอ่ะบอล เคลียร์กันแค่สองคนก็พอมั้ง เรามาเรียนหนังสืออ่ะ




แล้วพอพี่หมิวพูดแบบนั้นเว้ย คนแม่งก็หันมามอง ราวกับว่ากำลังจะมีมวย พี่หมิวไม่ได้ออกตัวให้ผม แล้วก็ไม่ได้พูดเหมือนเห็นใจไอ้บอล ซึ่งผมก็ไม่ได้สนใจอะไรเท่าไรนะ เพราะพี่หมิวเวลาอยู่นอกบ้านก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว แต่ว่าตอนนั้นพี่หมิวก็พูดว่าหยิบมือถือให้หน่อยสิ่


ผมก็หยิบมือถือให้พี่หมิวนะ แล้วพี่หมิวก็ขยับตัวมาหาผมสมัยนั้นบ้านเรายังไม่รู้จักคำว่า เซลฟ์ฟี่ครับ ผมก็ถามว่าทำไรเนี่ย พี่หมิวก็บอกว่าจะส่งไปให้พี่แมนดูว่ามาเรียนจริงๆ แล้วพี่หมิวก็กอดคอผมแล้วแชะรูปทันที ผมไม่เห็นนะว่าหน้าไอ้บอลเป็นไง แต่มันก็คงเหวออ่ะครับ


พี่หมิวส่งรูปไปทาง BB Chat ให้พี่แมน แต่ก็ยังเอียงตัวมาพิงผมไว้นะ ผมก็บอกโอยลุกได้แล้วผมหนักนะ พี่หมิวก็หยุดแชทแล้วหันมามองหน้าแล้วพูดว่า บ่นจัง แล้วก็พิมพ์ไปต่อ ตอนนั้นไอ้บอลมอง ตาแตกอ่ะบอกเลย


แล้วก็ อ๊ายยย  หมิววววววว เพื่อนๆพี่หมิวกลุ่มที่ผมรู้จักมาแล้วครับ เฮ้อได้เจอคนที่คุ้นหน้าแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย พี่หมิวก็ลุกขึ้นแบบไม่ได้ตกใจอะไรครับ ลุกแล้วก็ยังจ้องๆ ที่ BB พิมพ์แชทอีก 5-6 จึ้กแล้วก็ยื่น BB มาให้ผมก่อนที่จะตอบกลับเพื่อนไป ไงพวกแก



แล้วตามปกติครับเวลาสาวๆเจอกันก็จะจับมือ กอดกันบ้างนิดหน่อย ผมนี่ขึ้นเลยครับ จำตอนที่ 29 ได้ไหม ที่ผมโดนหลอกวิ่งไปสวนสันติน่ะ ที่ขึ้นไม่ใช่อะไร เพราะพี่คนที่หลอกผมก็มาด้วยเหมือนกัน ผมนี่ฮึ่มมมมม เลยทีเดียว


ว๊ายยย คนเก่งก็มาด้วยเหรอเนี่ย กิ๊ววววว คืนดีกันแล้วเหรอสองคนนี้ ผมนี่เงียบกริ๊บไม่พูดไม่ตอบเลยครับ แล้วพี่คนที่เป็นดี้ก็เดินมาหาแล้วนั่งตักผมครับ เธอบอกโหว !!!  หล่อเลยวันนี้ พี่ที่เป็นทอมแฟนพี่เขาก็เดินมาแล้วบอก ตัวๆลุกเลยอย่านั่งแบบนี้ดิ่



เอ่อก็ปกติแหละครับ ถึงจะรู้จักกันแต่เขาก็คงไม่พอใจเท่าไรที่แฟนเขานั่งตักผม แล้วพี่ทอมคนนั้นก็มั่บจับที่หน้าผากของผมแล้วบอกว่า อย่าเผลอคิดอะไรเชียวนะเอ็ง ผมก็บอกโอยย มานั่งตักผมเองแท้ๆ ไหงผมโดนได้เนี่ย พี่เขาก็หัวเราะแล้วบอกว่า


ยกเว้นครั้งนี้พอนะ คราวนี้ก็หนีให้ไวเหมือนปกติสิ่ แล้วตอนนั้นผมหันไปหาพี่คนที่โทรหาผมเลยครับ ผมบอกว่าเรายังไม่ได้เคลียร์กันเลยนะครับพี่หลอกให้ผมวิ่งไปสวนสันติอ่ะ


พี่คนนั้นก็บอกว่า เปล๊า พี่เปล่านะ ไอ้หมิวเลย เพราะไอ้หมิวนั่นแหละบอกว่าต้องทำให้แกเหนื่อยก่อน ไม่งั้นคงจับตัวไม่ทัน โอยยย วันนั้นแทบเป็นลมครับบอกตรงๆ ผมหันไปหาพี่หมิวเลยครับ พี่หมิวก็หันควั่บไปหาพี่ทอมพี่ดี้แล้วบอกว่า มามาแก มาเตรียมตัวเรียนได้แล้ว



แล้วก็ลากกันไปนั่งเลยครับ ผมนี่โอยย ทำอะไรไม่ได้เลยครับ กลุ่มของพี่หมิวรวมๆกันแล้วก็มี 10 กว่าคนครับ มีผู้ชายอยู่ 2 คนมั้งนะ ที่เหลือก็เป็นผู้หญิงครับ จะเพศไหน จิตใจแบบไหนยังไงก็ผู้หญิงแหละครับ ผมนั่งๆเรียนแบบไม่เต็มใจไป ผมนั่งข้างหลังครับ หลังสุดเลย



คือเหมือนมานั่งเล่นเฉยๆแหละ พวกพี่หมิวก็นั่งรวมกลุ่มแล้วเรียน คือตั้งใจมากครับแต่ละคน จะคุยกันน้อยมาก จนกระทั่งจบคลาส ผมก็เตรียมชิ่งเลย แต่.... ชิบหายละ กระเป๋าพี่หมิวยังอยู่คามืออยู่เลย โอ๊ยยยยยยยยยยยย แม่จ้าวพลาดอีกแล้ว


เวนแล้วนี่มันการ์ดกับดักชัดๆเลย แล้วตอนที่ผมกำลังรู้ตัวว่าโดนพี่หมิววางสนุ๊กอยู่นั้น  เธอก็เดินมา ยืนกอด.อก แล้วบอกว่า


" คิดจะชิ่งเหรอฝันไปเหอะ "









 

555

พี่หมิวคือพี่สาวที่รักน้องโทนสุดๆเลยนะ

น้องแก้มคือน่ารักละลายยเลย