ความรับผิดชอบหรือหัวใจ ภาค 1 ฉบับ fictionlog
ตอนนี้ผมลงผลงานเรื่องนี้ใน fictionlog จะรบกวนเพื่อนๆไปช่วยกดอ่านตอนฟรีให้หน่อย หรือจะช่วยซื้อตอนเป็าค่าบุหรี่คนเขียนสักมวนก็จะขอบพระคุณอย่างยิ่ง ช่วยพลักดันให้ พี่ยศกับน้องเจน ขึ้นหนังสือมาใหม่หน่อยครับ ส่วนภาคสองตอนนี้ลงให้อ่านให้ ธัญวลัย และ readAwrite เรื่องราวกำลังดราม่าหนักหน่วงมากลองไปหาอ่านดู ช่วยกดลิ้งหน่อยนะคร้าบพี่น้อง











ตอนที่ 6: ดอกกุหลาบแดงกลางใจเมือง
เช้าวันอาทิตย์ที่ควรจะเป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน ยศกลับทำได้เพียงนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาในบ้านพักที่เงียบเชียบ กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟในแก้วไม่ได้ช่วยให้เขารู้สึกสดชื่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย ในหัวของเขายังคงมีแต่ภาพใบหน้าใสซื่อและเรียวขาที่สั่นสะท้านของน้องเจนภายใต้แสงไฟสลัวในคืนนั้นวนเวียนอยู่ซ้ำ ๆ

ความหลงใหลที่ห่างหายไปนานนับสิบปีถาโถมเข้าใส่จนเขาปั่นป่วนในอก มันเป็นความรู้สึกที่รุนแรงจนยากจะควบคุม เขาพยายามสลัดภาพสาวลาวผู้ใสซื่อออกไปจากความคิด ก่อนจะบังคับตัวเองให้จมอยู่กับกองงานโปรเจกต์ใหม่ที่กำลังท้าทาย สำหรับยศ... งานคือสิ่งเดียวที่พอจะช่วยให้เขาลืมเลือนความกดดันและบรรยากาศอันเย็นชาจากนฤมลได้ชั่วคราว

เขาจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์จนล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเที่ยงโดยไม่หยุดพัก จนกระทั่ง...

ตื้ดดด... ตื้ดดด... ตื้ดดด...

เสียงเรียกเข้าแบบวิดีโอคอลทำให้เขาละสายตาจากงาน หน้าจอโชว์ชื่อ 'นฤมล' ภรรยาที่แยกกันอยู่มากว่าสองปี แต่ยังคงไม่ยอมปล่อยวางพันธะทางใจ

"ยศ ทำอะไรอยู่ ทำไมรับสายช้าจัง คุยกับใครอยู่หรือเปล่า?" เสียงตวาดแหลมดังลอดออกมาทันทีที่กดรับ พร้อมกับใบหน้าที่จ้องเขม็งผ่านหน้าจอเพื่อจับผิดตามความเคยชิน

"พี่ทำงานอยู่นะมล ต้องให้เสร็จภายในวันนี้" ยศตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่ซ่อนความเบื่อหน่ายเอาไว้ลึก ๆ

"อย่าให้รู้นะว่าแอบพาใครมากกในบ้าน... แล้วเรื่องประกันรถยนต์ล่ะ ต่อให้หรือยัง เดือนหน้าจะหมดแล้วนะ" เธอรุกรานเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเขาโดยไม่สนว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร

"ต่อให้เรียบร้อยแล้วครับ มลลองหัดทำเองบ้างก็ได้นะ เดี๋ยวนี้มันไม่ยากเลย"

"ต่อแล้วก็ดี... ตอนค่ำวิดีโอคอลมาหาด้วยนะ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย" เธอสั่งทิ้งท้ายก่อนจะตัดสายไปง่าย ๆ เหมือนทุกครั้ง

ความรู้สึกท้อแท้แล่นปราดเข้ามากัดกินหัวใจ ยศถอนหายใจยาวพลางหยิบบุหรี่ 'กรองทิพย์' ซองเก่าที่ซุกไว้ในลิ้นชักออกมา เขาเดินออกไปยืนที่หน้าบ้าน จุดไฟแล้วสูดควันเข้าปอดลึก ๆ หวังให้มันช่วยบรรเทาความอัดอั้นในอก หลังจากสงบสติอารมณ์ได้ เขาจึงกลับเข้าไปสะสางงานที่ค้างอยู่จนสำเร็จ

ในขณะที่เขากำลังจะเอนหลังพักผ่อน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นสายจาก 'บอย'

"พี่... วันนี้ผมมีของดี น้องไซด์ไลน์เกรดพรีเมียมจากมหาลัยดังเพิ่งเข้ามาใหม่เลยพี่ สองคนนี้ระดับดาวคณะทั้งคู่ ผมจองห้องสูทโรงแรมไว้แล้วบ่ายนี้ ไปดื่มเหล้าคลายเครียดกันเถอะพี่ยศ"

ยศนิ่งไปครู่หนึ่ง มโนธรรมในใจเตือนให้เขาปฏิเสธ แต่ความเย็นชาที่ได้รับจากภรรยามาหลายปี ประกอบกับความโหยหาในตัวเจนที่เขาพึ่งได้แค่หอมแก้มเธอ ทำให้ความต้องการระบายความอัดอั้นเอาชนะความรับผิดชอบบนสองบ่าลง

"เออ... เดี๋ยวเจอกัน" เขาตอบตกลงในที่สุด

บ่ายวันนั้น ณ ห้องสูทหรูหราที่ตัดขาดจากโลกภายนอก ยศถึงกับชะงักงันเมื่อได้สบตากับ "น้องชมพู่" เด็กสาววัย 20 ปีที่มีรูปร่างหน้าตาละม้ายคล้ายน้องเจนจนเขารู้สึกแปลกใจ หากแต่ชมพู่กลับดูร้อนแรงและเย้ายวนกว่าหลายเท่า

เธอสวมเดรสสั้นสายเดี่ยวสีดำรัดรูปที่โอบรัดส่วนโค้งเว้าอย่างจงใจ ขับเน้นเนินอกอวบอิ่มและท่อนขาเรียวยาวให้ดูโดดเด่นล้อแสงไฟในห้อง ทว่ายศสังเกตเห็นมือเรียวของเธอที่กำลังกำชายกระโปรงไว้แน่นจนสั่นเทา ดวงตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความประหม่าต่อโลกใบใหม่ที่เธอเพิ่งก้าวเท้าเข้ามา

ความเซ็กซี่ที่ผสมปนเปไปกับความเปราะบางของเธอนั้นรุนแรงเสียจนทำให้โลกทั้งใบของยศหยุดชะงักลงในวินาทีนั้นเอง
บอยเลือก "น้องใบเฟิร์น" สาวมั่นที่ดูร้อนแรงและเชี่ยวชาญกว่า ทั้งสี่คนนั่งดื่มคลอเคลียกันอยู่ครู่ใหญ่ ยศลอบสังเกตเห็นชมพู่ที่ดูตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด เธอแทบไม่กล้าสบตาเขา ร่างกายคอยแต่จะถดหนีด้วยความหวาดระแวง จนกระทั่งบอยขอตัวพาใบเฟิร์นเข้าห้องนอนไป ทิ้งให้ความเงียบงันปกคลุมห้องโถงกว้าง

ยศรินเหล้าลงแก้วช้าๆ เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วดังสะท้อนความเงียบอย่างมีชั้นเชิง

"ดื่มหน่อยนะ... จะได้ผ่อนคลาย พี่ไม่ทำอะไรเราหรอกถ้าเราไม่พร้อม" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์และความเมตตาของผู้ใหญ่

ชมพู่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตา สายตาที่อบอุ่นของยศทำให้ความหวาดกลัวในใจเธอเริ่มทุเลาลง เธอเริ่มสารภาพด้วยเสียงสั่นเครือว่านี่คือครั้งแรกของเธอที่ต้องรับงานเพราะภาระทางการเงินที่หนักอึ้ง ยศมองดูหยาดน้ำตาที่คลอหน่วยตาคู่สวยด้วยความสงสาร ทว่าในความสงสารนั้น สายตาคมกริบของเขาก็ไม่อาจละไปจากผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดที่โผล่พ้นเดรสสีดำได้เลย ยิ่งฤทธิ์แอลกอฮอล์ซึมลึกเข้าสู่กระแสเลือด ความยับยั้งชั่งใจที่เขาสร้างมานับสิบปีก็เริ่มพังทลายลงเหมือนทำนบกั้นน้ำที่แตกพ่าย ความสงสารที่มีในตอนแรกถูกแผดเผาจนมอดไหม้ด้วยไฟแห่งตัณหา เมื่อสายตาของยศไล่ไปตามเรือนร่างที่อวบอัดและส่วนโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติของเธอ

"พี่ยศใจดีจังค่ะ... ไม่เหมือนที่หนูคิดไว้เลย" ชมพู่กระซิบพลางขยับกายเข้ามาชิด ความกลัวเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความไว้วางใจและแรงดึงดูดอย่างประหลาด

กลิ่นน้ำหอมวัยสาวผสมกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ปลุกสัญชาตญาณดิบในกายชายให้ลุกโชน ยศไม่ตอบแต่ดึงร่างบางเข้ามากอดแน่น ลูบไล้แผ่นหลังเนียนและสะโพกผายอย่างย่ามใจ เขาประกบปากจูบชมพู่อย่างอ่อนโยนในตอนแรก ก่อนจะเริ่มทวีความร้อนแรงตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง ชมพู่จูบตอบกลับเขาด้วยความเคอะเขินอ่อนประสบการณ์ สัมผัสที่โหยหามานานทำให้ยศไม่รอช้า เขาช้อนอุ้มร่างบางเข้าไปในห้องนอนทันที

เมื่อประตูห้องปิดลง บทรักที่อัดอั้นมานานกว่าสองปีก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง ยศประกบจูบลงบนริมฝีปากรูปกระจับของชมพู่อย่างโหยหา ลิ้นสากของเขาสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวานฉ่ำ ดูดดื่มความหอมหวานอย่างลึกซึ้ง ชมพู่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่นไม่แพ้กัน เขาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นก่อนจะเลื่อนลงมามาระดมจูบทั่วทรวงอกอวบอิ่มผ่านเนื้อผ้าบางเบา จนชมพู่ร้องครางออกมาด้วยความรัญจวน

ไม่นานนัก ชุดเดรสรัดรูปก็ถูกถอดพ้นจากกาย ยศจ้องมองเรือนร่างที่ปรากฏตรงหน้าด้วยสายตาที่พร่าเลือน ชมพู่ในชุดบิกินี่ลูกไม้สีแดงเพลิงช่างดูร้อนแรงตัดกับผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดของเธออย่างน่าอัศจรรย์ ความงดงามที่ดูมีชีวิตชีวานี้ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวชายวัย 40 ให้กลับมาฉีดพล่านราวกับเด็กหนุ่มวัยคะนองอีกครั้ง

ในวินาทีนั้น ความเหนื่อยล้าจากการทำงานและความกดดันจากชีวิตคู่ที่สะสมมานับสองปีถูกโยนทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความปรารถนาที่กำลังเดือดพล่าน ยศโน้มตัวลงประกบจูบเธออย่างหิวกระหาย ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดเปลื้องบราลูกไม้สีแดงออกอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดจะออมแรง

ทันทีที่ไร้สิ่งกีดขวาง ทรวงอกอวบอิ่มที่งดงามตามธรรมชาติก็ปรากฏแก่สายตา ผิวสีน้ำผึ้งที่นวลเนียนสม่ำเสมอขับให้ยอดอกสีสวยชูชันเด่นชัดดูยั่วยวนจนเกินห้ามใจ ยศก้มลงฝังใบหน้าจุมพิตลงไปอย่างหนักหน่วง ก่อนจะเริ่มใช้ปลายลิ้นรุกรานอย่างรัวเร็วเพื่อสำรวจความอ่อนนุ่มนั้น

ฝ่ามือหนาบดคลึงความนุ่มหยุ่นที่เต็มไม้เต็มมือด้วยความใคร่ที่อัดอั้นมาแสนนาน แรงอารมณ์ที่เขาส่งผ่านสัมผัสทำให้ชมพู่ถึงกับต้องแอ่นอกรับ พร้อมส่งเสียงครางกระเส่าที่ไม่เป็นภาษา ร่างกายของเธอสั่นสะท้านตอบรับความเสียวซ่านที่เขามอบให้ ราวกับน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างในห้องนั้นให้มอดไหม้

"พี่ยศขา... ชมพู่เสียว... อื้อ..."

 

อ่านต่อได้ที่

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

อ่านต่อได้ที่  รบกวนช่วนกดอ่านกันหน่อยน้า เดี๋ยวจะจัดตอนใหม่ๆมาลงสมนาคุณ

ลงไว้แค่ที่ฟิคชันล็อกเหรอครับ มีที่อื่นอีกไหม อย่างmebหรือtunwalai

สนุกกัน

ลงไว้แค่ที่ฟิคชันล็อกเหรอครับ มีที่อื่นอีกไหม อย่างmebหรือtunwalai

มีทั้งสองที่เลยครับ ค้นหาชื่อเรื่องได้เลย