ตอนที่ 4 แอร์เย็นๆ วาบหวิว

วันรุ่งขึ้นพวกเราก็ตื่นกันขึ้นมาจัดเตรียมของโดยไวแต่เช้าตรู่

เมื่อผมยกเก็บใส่จนเสร็จก็ปิดประตูหลังรถโดยไว พร้อมขึ้นไปนั่งอยู่เบาะหน้าข้างคนขับ มองไปด้านข้างก็เห็นแม่พิมในชุดเบาสบายส่งยิ้มมาให้ ก่อนที่จะได้ยินเสียงใสแจ๋วของแม่เมย์ที่นั่งอยู่ด้านหลังพูดขึ้นมา

 "ออกเดินทางกันได้เลยทุกคน~"

เธอกำมือยกมือชูขึ้น ท่าทางตื่นเต้นเหมือนกับเด็กที่เพิ่งจะได้ไปเที่ยวเลย พวกเราสองคนได้แต่ยิ้มกับท่าทางของเธอ ก่อนที่รถจะค่อยๆ เคลื่อนออกไป

 มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นท้องฟ้าสีฟ้าสดใส ตัดกับต้นไม้สองข้างทางที่เขียวขจี บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยระหว่างผมกับแม่พิม เธอที่เป็นทั้งคนขับรถและหัวหน้าทริปสำหรับการเที่ยวทะเลครั้งนี้

 "แม่พิม... จำได้ไหมครับ ตอนผมอยู่ประถม แม่เคยพาผมไปทะเลครั้งแรกที่ชะอำ"

ผมเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

แม่พิมหัวเราะเบา ๆ พลางหันมองเขาแวบหนึ่งจากกระจกข้าง

 "จำได้สิ วันนั้นพอร์ชนี่ตื่นเต้นใหญ่เลย วิ่งลงทะเลไม่ดูอะไรเลยจนโดนหอยบาด"

 "ใช่ครับ เจ็บจนร้องไห้ ตอนนั้นแม่ก็ดุ แต่สุดท้ายแม่ก็ปลอบผมอยู่ดี"

ผมหัวเราะเมื่อนึกถึงความทรงจำในวัยเด็กที่ไร้เดียงสาของตัวเอง

 "คิดถึงช่วงเวลานั้นเหมือนกันนะครับ..."

ทันใดนั้นเสียงของแม่เมย์ก็ดังขึ้น

 "น่าเบื่อจัง เปิดเพลงกันหน่อยสิ"

เธอพูดพลางเอื้อมตัวขึ้นมาเปิดเพลงจากเครื่องเล่นเพลงหน้ารถ

เมื่อเสียงเพลงดังขึ้นเธอก็เร่งเสียงจนสุด ก่อนที่แม่เมย์จะเต้นในจังหวะเพลงอย่างสนุกสนาน จนเหมือนว่าเบาะหลังกลายเป็นเวทีขนาดเล็กทันที

 "โห แม่เมย์! นี่ขนาดนั่งในรถยังไม่ยอมอยู่นิ่งเลยนะครับ"

 "ก็ต้องสนุกหน่อยสิ เราไปเที่ยวกันนี่นา!"

เธอพูดพลางขยับตัวเต้นต่ออย่างสนุกสนาน ทำแม่พิมส่ายหัวพลางหัวเราะเบาๆ

 "เต้นจนพอแล้วระวังเหนื่อยนะเมย์ เดี๋ยวจะหิวกลางทางอีก"

พูดไม่ทันขาดคำหลังจากนั้นไม่นาน แม่เมย์หยิบขนมขึ้นมาทานพร้อมยื่นแบ่งให้ผมกับแม่พิม

ผมยิ้มรับและกินไปพลางมองแม่เมย์ที่ตอนนี้เริ่มง่วงจนเอนตัวลงหลับที่เบาะหลัง

  "ฮ่าว... ง่วงจัง... ถึงแล้วปลุกหน่อยน้า~"

 เธอนอนหลับไปทั้งที่รถกำลังขับส่ายไปมา ทำผมและแม่พิมสบตากันพร้อมหัวเราะเบาๆ ด้วยความเอ็นดูเมื่อเห็นท่าทีของเธอ

 "แม่ขอแวะปั๊มหน่อยนะ พอดีจะเข้าห้องน้ำสักหน่อย พอร์ชจะลงด้วยไหม"

เธอพูดพลางหักพวงมาลัยเลี้ยงเข้าปั๊ม

 "เดี๋ยวผมจะนั่งรอในรถนี่แหละ ยังไม่ปวดเลย แล้วก็จะอยู่ดูแม่เมย์ด้วยเธอยังไม่ตื่นเลย"

ผมบอกพลางเหลือบมองแม่เมย์ที่ยังหลับสนิท

 "โอเคจ้ะ"

พูดจบเธอก็เดินออกมาจากรถไป เดินไปทางห้องน้ำ

ผมก็นั่งไถโทรศัพท์รออยู่สักพัก ก็รู้สึกว่าเธอหายไปนานว่าจะลองโทรถาม แต่ก็เห็นเธอเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

ผมเห็นแม่พิมกำลังคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด รู้สึกเหมือนว่าไม่ใช่เรื่องเล่นๆ อาจเป็นเรื่องที่ทำงานก็ได้ เธอมีตำแหน่งสูงบางทีอาจมีลูกน้องโทรมาถามงานในวันหยุดเป็นประจำ

เมื่อแม่พิมกลับมาที่รถ ผมถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย

 "แม่พิม เป็นเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?"

แม่พิมรู้สึกลังเลเล็กน้อยก่อนถอนหายใจออกมา

 "ระ เรื่องงานน่ะลูก ไม่ต้องเป็นห่วงนะ"

 "แม่ดูเหนื่อยๆ นะครับ ให้ผมขับต่อให้ไหม?"

ผมยินดีเสนอไปถึงผมจะขับไม่เก่งมาก แต่ก็ถือว่าทดแทนกันได้ แต่แม่พิมส่ายหน้าปฏิเสธ

 "ไม่เป็นไร แม่ยังไหว"

ผมพยักหน้าเข้าใส่ แต่จู่ๆ เสียงแม่เมย์ดังขึ้นจากเบาะหลัง

 "พิมไปนอนเถอะ ฉันนั่งหน้ากับพอร์ชเอง"

แม่พิมลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ยอม พอร์ชเลื่อนที่นั่งและจับพวงมาลัย แม่เมย์เปลี่ยนมานั่งหน้าข้างเขา ส่วนแม่พิมเอนตัวนอนหลับที่เบาะหลัง

ผมสมองกระจกหลัง เห็นแม่พิมค่อยๆ ผ่อนลมหายใจและหลับลง ก็รู้สึกดีที่ได้ช่วยแบ่งเบาภาระของแม่พิมบ้าง

 "พอร์ช ขับดี ๆ นะ อย่าเร็วมาก"

 "ครับแม่เมย์ ไม่ใจได้เลย เรามีอีกหลายกิโลกว่าจะถึงทะเล แม่ก็พักผ่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง"

เมื่อรถขับออกไปผมก็ขับไปอย่างสบายใจ แอร์เย็นๆ ของคนขับที่คนขี้ร้อนแบบแม่พิมเปิดไว้ ทำผมรู้สึกหวิวๆ ที่ส่วนล่าง สายตาผมเหลือบไปมองแม่เมย์ด้านข้างที่ไม่อยู่นิ่ง

วันนี้เธอก็ยังแต่งตัวจัดเหมือนเคย เสื้อสายเดียวที่เผยเนินอกขาวๆ สายตาไล่ลงไปก็เห็นกระโปรงสั้นรัดรูปเหนือเข่า เผยขาอ่อนขาวๆ เนียนๆ ชวนให้อยากเขามือลูบไล้ อยากลูบมือเข้าไปสำรวจภายใต้กระโปรงลึกลับของเธอจริงๆ

 "...!"

ขณะที่มองผมก็เลื่อนไปเห็นกระโปรงสั้น เธอนั่งไม่ระวังตัวทำมันเริกขึ้น เห็นแพนตี้สีแดงชัดเต็มสองตา มันอวบอิ่มสีสดลายดูเซ็กซี่ ทำผมกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่ทันตั้งตัว

พอได้เห็นแบบนี้ดุ้นที่เดิมรู้สึกเบาสบายก็แข็งตั้งคับแน่นขึ้นมา มันขืนแข็งดันตัวนูนแทบทะลุกางเกงยีนของผม ก่อนที่ผมจะรู้สึกตื่นเต้นยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อสายตาเหลือบไปมองเห็นใบหน้าของแม่เมย์

เธอตาเบิกกว้าง สายตาจับจ้องมาทางดุ้นที่แข็งนูนขึ้นมา ทำผมตัวสั่นกระสับกระส่ายทำตัวไม่ถูก

 "พอร์ช... นั้นมัน..."


ติดตามอ่านต่อได้ที่
readawrite :

สิ่งเร้ามันเยอะ ก็ต้องมีอาการออกมาให้เห็นกับบ้างเป็นเรื่องธรรมดาละนะ 

ต้องให้แม่เมย์ช่วยให้ออ่นตัว

ค่อย ๆ นวดคนอ่าน ลุ้นว่าตอนไหนจะได้เสียบ