สำหรับผม ถ้าคิดจะสานสัมพันธ์กับใคร ผมก็ต้องเช็คเหมือนกัน ไม่ได้ว่าจะรับได้ทุกอย่าง ถ้านิสัยใจคอ ทัศนคติ ไปกันได้ ก็โอเค ส่วนเรื่องเซ็กส์ ก็ต้องมาปรับจูนกัน ทุกอย่างผมมองว่ามันต้องพบกันครึ่งทางละครับ

อย่างผมเนี่ย ที่ยกประเด็นเรื่องลูกติด สมัยเรียนผมก็เคยมีเพื่อนที่มหาลัยมาชอบ เป็นสาวเหนือ ขาว สวยแบบสไตล์สาวเหนือเลย นิสัยดีใช้ได้เลยแหละ ทำงานกลุ่มด้วยกัน เธอก็เหมือนจะชอบผมเหมือนกัน แต่ติดปัญหาคือ "เธอมีลูกติด" ลูกเธอโตแล้วด้วย ผมเลยพอเดาออกว่าเธอมีลูกตั้งแต่ยังเรียนมัธยมเลย

เอาจริง ๆ ผมก็คิดว่าเธอคงจะเคยมีแฟนมาบ้าง ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร แต่เพราะมีลูกติด ที่เป็นเงื่อนไขที่ผมปักธงเอาไว้ ผมเลยต้องตัดใจ ผมเองก็เห็นว่าเธอตั้งใจทำงาน หาเงินส่งให้ลูกเรียนที่ภาคเหนือ ผมก็คิดว่าอดีตเธอคงไม่น่าจดจำนัก แต่ถึงกระนั้น เธอก็มีความรับผิดชอบในฐานะแม่ ก็นับว่าเธอเป็นคนที่ดีคนนึงเลยละ คือรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ

ผมเองเองถึงจะบอกว่าไม่ได้ซีเรียสอะไรเรื่องอดีตของผู้หญิง แต่ผมก็ปักธงชัดเจนในใจว่า "มีลูกติด" เมื่อไร ผมบาย ผมก็ไม่ยุ่งกับเธอเลย คือถ้าจะคุย คุยเรื่องงานอย่างเดียว เรื่องเรียนอย่างเดียว เสียดายอยู่เหมือนกัน แต่ทำไงได้ ผมเองก็มีธงในใจของผม ถ้ามีลูกติดเมื่อไร เราจบกัน

ผมว่าคุณเองก็มีธงใจในของคุณ ซึ่งผมจะไม่ตัดสินว่ามันผิดหรือถูกนะครับ ผมเองก็มีธงในใจเหมือนกัน คิดซะว่าเราแลกเปลี่ยนทัศนะกันนะครับ

แล้วก็ ทุกวันนี้ ผมก็ยังโสดนะ ยังไม่มีเมีย ไม่มีกิ๊ก ทำแต่งาน ดูหนัง ฟังเพลง เล่นกีต้าร์ เล่นเกม ไปตามเรื่อง ว่าง ๆ ก็มานั่งปั่นนิยายแก้เซ็ง ให้คนในบอร์ดอ่านสนุก ๆ แล้วก็เขียนขายบนดินหาเงินเหมือนที่ท่านเห็น เหตุผลว่าทำไมถึงโสด ไม่มีใครเอา? คำตอบคือ เปล่าเลยครับ สมัยผมยังเรียน ผมเองก็เคยมีประสบการณ์ความรัก เป็นทั้งคนที่เคยไปหักอกทำร้ายจิตใจเค้า แล้วก็โดนเค้าทำร้ายจิตใจ คละเคล้ากันไป

ถึงจุดหนึ่งก็เริ่มรู้สึกว่า ผมอยากจะพอแล้วกับความรัก ไปทำอย่างอื่นดีกว่า ผมรู้สึกว่าตัวเองอยู่คนเดียวสบายใจกว่า ถ้างุ่นง่านก็ค่อยไปลงอ่างไปนาบน้อง ๆ สักที แต่ช่วงนี้ไม่ไหว โควิดระบาด กลัว 5555+

บางทีผมก็คิดว่ามันเป็นปัญหาของหนุ่มโสดที่ไม่ได้เจอคนถูกใจในที่ทำงานอย่างผมหรือเปล่าน่ะครับ

พอมาหาเอง ไม่ใช่คนใกล้ตัว มันก็หาคนศีลเสมอกันได้ยาก

สาวบางคนอยากได้ fwb แต่เราอยากสร้างสัมพันธ์ระยะยาว มันก็ไม่เจอคนที่ลงตัวเสียที


จริงๆก็เป็นข้อคิดหนุ่มๆวัยเริ่มทำงานเลย ถ้าเจอคนถูกใจแล้วคลิก ไม่ว่าจะตอนเรียนมหาลัยหรือเริ่มทำงาน ก็ให้ไปพูดคุย จองๆไว้ก่อนเลย

เพราะถ้ามัวแต่คิดว่า รอตัวเองพร้อม เขาก็มีคนอื่นไปหมดแล้ว

สำหรับผม ถ้าคิดจะสานสัมพันธ์กับใคร ผมก็ต้องเช็คเหมือนกัน ไม่ได้ว่าจะรับได้ทุกอย่าง ถ้านิสัยใจคอ ทัศนคติ ไปกันได้ ก็โอเค ส่วนเรื่องเซ็กส์ ก็ต้องมาปรับจูนกัน ทุกอย่างผมมองว่ามันต้องพบกันครึ่งทางละครับ

อย่างผมเนี่ย ที่ยกประเด็นเรื่องลูกติด สมัยเรียนผมก็เคยมีเพื่อนที่มหาลัยมาชอบ เป็นสาวเหนือ ขาว สวยแบบสไตล์สาวเหนือเลย นิสัยดีใช้ได้เลยแหละ ทำงานกลุ่มด้วยกัน เธอก็เหมือนจะชอบผมเหมือนกัน แต่ติดปัญหาคือ "เธอมีลูกติด" ลูกเธอโตแล้วด้วย ผมเลยพอเดาออกว่าเธอมีลูกตั้งแต่ยังเรียนมัธยมเลย

เอาจริง ๆ ผมก็คิดว่าเธอคงจะเคยมีแฟนมาบ้าง ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร แต่เพราะมีลูกติด ที่เป็นเงื่อนไขที่ผมปักธงเอาไว้ ผมเลยต้องตัดใจ ผมเองก็เห็นว่าเธอตั้งใจทำงาน หาเงินส่งให้ลูกเรียนที่ภาคเหนือ ผมก็คิดว่าอดีตเธอคงไม่น่าจดจำนัก แต่ถึงกระนั้น เธอก็มีความรับผิดชอบในฐานะแม่ ก็นับว่าเธอเป็นคนที่ดีคนนึงเลยละ คือรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ

ผมเองเองถึงจะบอกว่าไม่ได้ซีเรียสอะไรเรื่องอดีตของผู้หญิง แต่ผมก็ปักธงชัดเจนในใจว่า "มีลูกติด" เมื่อไร ผมบาย ผมก็ไม่ยุ่งกับเธอเลย คือถ้าจะคุย คุยเรื่องงานอย่างเดียว เรื่องเรียนอย่างเดียว เสียดายอยู่เหมือนกัน แต่ทำไงได้ ผมเองก็มีธงในใจของผม ถ้ามีลูกติดเมื่อไร เราจบกัน

ผมว่าคุณเองก็มีธงใจในของคุณ ซึ่งผมจะไม่ตัดสินว่ามันผิดหรือถูกนะครับ ผมเองก็มีธงในใจเหมือนกัน คิดซะว่าเราแลกเปลี่ยนทัศนะกันนะครับ

แล้วก็ ทุกวันนี้ ผมก็ยังโสดนะ ยังไม่มีเมีย ไม่มีกิ๊ก ทำแต่งาน ดูหนัง ฟังเพลง เล่นกีต้าร์ เล่นเกม ไปตามเรื่อง ว่าง ๆ ก็มานั่งปั่นนิยายแก้เซ็ง ให้คนในบอร์ดอ่านสนุก ๆ แล้วก็เขียนขายบนดินหาเงินเหมือนที่ท่านเห็น เหตุผลว่าทำไมถึงโสด ไม่มีใครเอา? คำตอบคือ เปล่าเลยครับ สมัยผมยังเรียน ผมเองก็เคยมีประสบการณ์ความรัก เป็นทั้งคนที่เคยไปหักอกทำร้ายจิตใจเค้า แล้วก็โดนเค้าทำร้ายจิตใจ คละเคล้ากันไป

ถึงจุดหนึ่งก็เริ่มรู้สึกว่า ผมอยากจะพอแล้วกับความรัก ไปทำอย่างอื่นดีกว่า ผมรู้สึกว่าตัวเองอยู่คนเดียวสบายใจกว่า ถ้างุ่นง่านก็ค่อยไปลงอ่างไปนาบน้อง ๆ สักที แต่ช่วงนี้ไม่ไหว โควิดระบาด กลัว 5555+

บางทีผมก็คิดว่ามันเป็นปัญหาของหนุ่มโสดที่ไม่ได้เจอคนถูกใจในที่ทำงานอย่างผมหรือเปล่าน่ะครับ

พอมาหาเอง ไม่ใช่คนใกล้ตัว มันก็หาคนศีลเสมอกันได้ยาก

สาวบางคนอยากได้ fwb แต่เราอยากสร้างสัมพันธ์ระยะยาว มันก็ไม่เจอคนที่ลงตัวเสียที


จริงๆก็เป็นข้อคิดหนุ่มๆวัยเริ่มทำงานเลย ถ้าเจอคนถูกใจแล้วคลิก ไม่ว่าจะตอนเรียนมหาลัยหรือเริ่มทำงาน ก็ให้ไปพูดคุย จองๆไว้ก่อนเลย

เพราะถ้ามัวแต่คิดว่า รอตัวเองพร้อม เขาก็มีคนอื่นไปหมดแล้ว

จริง ๆ ถ้าคิดเรื่องจะหาแฟน หาแม่ของลูก ก็น่าจะมองหาช่วงเรียนมหาลัยได้เลย เพราะช่วงวัยนี้ เรายังได้เห็นนิสัยใจคอ ตัวตน และปูมหลังของบ้านด้วย แตกต่างจากวัยทำงาน ที่ต่างฝ่ายต่างมีกำแพงของตัวเอง ในช่วงวัยทำงาน ผมคิดว่ามันจะหาแฟนยากกว่าตอนเรียนมหาลัยซะอีก เพราะมันจะมีเรื่องของสถาบันการศึกษา ตำแหน่งงาน เงินเดือน ฐานะทางบ้าน ฯลฯ เข้ามาเกี่ยวข้อง ก็เข้าใจว่า พอเข้าสู่วัยทำงาน เงื่อนไขที่เราจะรักใครสักคนมันเยอะขึ้น เพราะในวัยนี้ ทุกอย่างคือจริงจัง ก็หวังว่าจะคบกันยาว ๆ จนถึงวันแต่งงานสร้างครอบครัว

ผมเองก็มีมาให้เลือกตอนเรียนมหาลัยหลายคน แต่ผมไม่เอาเอง ส่วนหนึ่งเพราะมีปมฝังใจกับรักครั้งเก่า แล้วก็ปัญหาทางบ้าน ยังเอาแน่เอานอนไม่ได้ ซึ่งต่อให้ตอนนั้นถ้าผมเลือกคบกับใครสักคนเป็นแฟน สุดท้ายแล้วก็คิดว่าไม่น่าจะไปกันรอด ส่วนหนึ่งเพราะปัญหาทางบ้านของผม บางคนผมก็ชอบ ก็สนนะ อยากลองเปิดใจดู แต่ดันติดเงื่อนไข อย่างที่ผมได้บอกไป เลยอด

แล้วก็ ผมช่วงวัยทำงานนี่ไม่มีเลยครับ ว่างเปล่า ทำงานบริษัทแรก ก็ตำแหน่งด้อยกว่าเค้า พอมาทำงานบริษัทที่สอง มีแต่ผู้ชาย ส่วนผู้หญิง ถ้าไม่แต่งงานแล้ว ก็เป็นทอม

ปัจจุบัน ผมลาออกจากงานที่กรุงเทพ มาเริ่มต้นตั้งหลักชีวิตใหม่ที่บ้านเกิด ก็หวังว่าอยู่ไปสักพัก เดี๋ยวคงจะมีมาเอง แม่ก็เป็นห่วง ญาติ ๆ ก็เป็นห่วง เพราะอายุผม (35 ปี) ก็เริ่มเยอะแล้ว จริง ๆ ถ้าในเมืองใหญ่ ๆ นี่ยังไม่เยอะนะ ยังเฟี้ยวอยู่ 55555+ แต่แถวบ้านผมอายุขนาดผมนี่แต่งงานลูกโตกันหมดละ ญาติ ๆ ผมก็บอกว่าถ้าเจอผู้หญิงที่ดี จะแนะนำให้

ถ้าโอเคผมก็ว่าจะลองดูเหมือนกัน หลังจากที่โสดมานาน

จริง ๆ ถ้าคิดเรื่องจะหาแฟน หาแม่ของลูก ก็น่าจะมองหาช่วงเรียนมหาลัยได้เลย เพราะช่วงวัยนี้ เรายังได้เห็นนิสัยใจคอ ตัวตน และปูมหลังของบ้านด้วย แตกต่างจากวัยทำงาน ที่ต่างฝ่ายต่างมีกำแพงของตัวเอง ในช่วงวัยทำงาน ผมคิดว่ามันจะหาแฟนยากกว่าตอนเรียนมหาลัยซะอีก เพราะมันจะมีเรื่องของสถาบันการศึกษา ตำแหน่งงาน เงินเดือน ฐานะทางบ้าน ฯลฯ เข้ามาเกี่ยวข้อง ก็เข้าใจว่า พอเข้าสู่วัยทำงาน เงื่อนไขที่เราจะรักใครสักคนมันเยอะขึ้น เพราะในวัยนี้ ทุกอย่างคือจริงจัง ก็หวังว่าจะคบกันยาว ๆ จนถึงวันแต่งงานสร้างครอบครัว

ผมเองก็มีมาให้เลือกตอนเรียนมหาลัยหลายคน แต่ผมไม่เอาเอง ส่วนหนึ่งเพราะมีปมฝังใจกับรักครั้งเก่า แล้วก็ปัญหาทางบ้าน ยังเอาแน่เอานอนไม่ได้ ซึ่งต่อให้ตอนนั้นถ้าผมเลือกคบกับใครสักคนเป็นแฟน สุดท้ายแล้วก็คิดว่าไม่น่าจะไปกันรอด ส่วนหนึ่งเพราะปัญหาทางบ้านของผม บางคนผมก็ชอบ ก็สนนะ อยากลองเปิดใจดู แต่ดันติดเงื่อนไข อย่างที่ผมได้บอกไป เลยอด

แล้วก็ ผมช่วงวัยทำงานนี่ไม่มีเลยครับ ว่างเปล่า ทำงานบริษัทแรก ก็ตำแหน่งด้อยกว่าเค้า พอมาทำงานบริษัทที่สอง มีแต่ผู้ชาย ส่วนผู้หญิง ถ้าไม่แต่งงานแล้ว ก็เป็นทอม

ปัจจุบัน ผมลาออกจากงานที่กรุงเทพ มาเริ่มต้นตั้งหลักชีวิตใหม่ที่บ้านเกิด ก็หวังว่าอยู่ไปสักพัก เดี๋ยวคงจะมีมาเอง แม่ก็เป็นห่วง ญาติ ๆ ก็เป็นห่วง เพราะอายุผม (35 ปี) ก็เริ่มเยอะแล้ว จริง ๆ ถ้าในเมืองใหญ่ ๆ นี่ยังไม่เยอะนะ ยังเฟี้ยวอยู่ 55555+ แต่แถวบ้านผมอายุขนาดผมนี่แต่งงานลูกโตกันหมดละ ญาติ ๆ ผมก็บอกว่าถ้าเจอผู้หญิงที่ดี จะแนะนำให้

ถ้าโอเคผมก็ว่าจะลองดูเหมือนกัน หลังจากที่โสดมานาน

แหม่... ก็นะ เศรษฐกิจแบบนี้ คิดจะหาแฟนเป็นเป้าหมายแรกในชีวิตก็คงไปไม่รอดอะครับ

มีแฟนตอนเรียนบางทีอดรนทนไม่ไหวไปซั่มเขา ทั้งๆที่เขาไม่ยินยอมเต็มที่ สุดท้ายพอเลิกกันก็เป็นแผลใจกันอีก

แต่มันก็ดี ยุคนี้กิจกรรมคนโสดมีมากมาย แค่หาเพื่อนเล่นเกมมือถือก็แทบหมดวันละ ไหนจะฟิตเนส ปั่นจักรยาน ฯลฯ

แต่บางที พอฐานะเริ่มมั่นคง เราก็อยากหาคนคู่กายบ้าง แต่ก็นะ... ผ่านไปแค่สิบปีนิดๆหลังจากเริ่มทำงาน รู้สึกว่าแนวคิดของคนมันเปลี่ยนไปเยอะ

แต่รุ่นพี่ผม บางคนอายุ 38-39 ก็มีแฟนอายุ 20 ต้นๆนะ ไม่ใช่ไซด์ไลน์ด้วยนะ คบกันจริงจังแบบใสๆเลย ว่างๆจะไปถามว่าเจอกันได้ไง