ตอนที่ 4 ความจริงอันสับสน


ตั้มนอนนิ่งบนเตียงโรงพยาบาลสุดหรู หัวใจเต้นแรงราวกลองรบขณะที่ความทรงจำของชายที่ชื่อ "ธนา" ยังคงผุดขึ้นมาเป็นระลอก ๆ ในหัวของเขาเหมือนคลื่นที่ซัดเข้าฝั่งไม่หยุดหย่อน เขาปิดตาลง พยายามจัดระเบียบความคิดที่ยุ่งเหยิงราวกับจิ๊กซอว์ที่กระจัดกระจาย ความทรงจำของตั้ม เด็กวินมอเตอร์ไซค์ที่ถูกรถสิบล้อชนจนน่าจะตายไปแล้ว ยังคงชัดเจนราวกับภาพยนตร์ที่เล่นซ้ำในหัว แต่ความทรงจำของธนา ชายในร่างที่เขาอยู่ตอนนี้เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ มันเหมือนมีคนยัดข้อมูลชีวิตของคนแปลกหน้าลงในสมองของเขา และทุกครั้งที่เขาพยายามนึกถึงมัน เขาก็รู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในโลกที่เขาไม่เคยรู้จัก

ภาพของออฟฟิศหรูที่มีโลโก้ "ธนากรุ๊ป" สลักอยู่บนผนังแก้ว ภาพของชายในชุดสูทสีเทาเข้มที่กำลังเซ็นเอกสารบนโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ ภาพของรถสปอร์ตสีดำที่ขับผ่านถนนใจกลางกรุงเทพฯ และภาพของผู้หญิงสวย ๆ ที่มองชายคนนั้นด้วยสายตาหลงใหลทั้งหมดนี้ไม่ใช่ชีวิตของตั้ม แต่เป็นชีวิตของธนา ชายที่เขาไม่รู้จักแต่กำลังอยู่ในร่างของเขา เขารู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในร่างของคนอื่น แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงพลังและความมั่นใจที่ไม่เคยมีมาก่อน

ตั้มลืมตาขึ้น มองไปที่เพดานสีขาวสะอาดของห้องพักโรงพยาบาล แสงจากโคมไฟคริสตัลส่องสะท้อนลงมาเป็นประกายระยิบระยับ เขายกมือขึ้นมองอีกครั้ง มือที่ใหญ่ ผิวขาวเนียน และปราศจากรอยแผลเป็นจากการขับมอเตอร์ไซค์ในแดดร้อนจัด มันยังคงรู้สึกไม่ใช่มือของเขา แต่ทุกครั้งที่เขาขยับนิ้ว ความรู้สึกนั้นสมจริงเกินกว่าที่จะปฏิเสธ เขาลูบหน้าท้องตัวเองผ่านเสื้อคลุมโรงพยาบาล กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งและหน้าท้องแบนราบทำให้เขายิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว "ร่างนี้มันสุดยอดว่ะ" เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงทุ้มนุ่มของธนายังคงทำให้เขารู้สึกแปลก ๆ แต่ก็เริ่มชินขึ้นเรื่อย ๆ

เขานึกถึงเหตุการณ์ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดลง รถสิบล้อที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็ว เสียงโลหะกระทบกัน ความเจ็บปวดที่แล่นผ่านร่างกาย และความมืดที่กลืนกินทุกอย่าง เขาน่าจะตายไปแล้วในร่างของตั้ม สมชาย คงสมบูรณ์ เด็กวินที่ไม่มีอะไรนอกจากมอเตอร์ไซค์เก่า ๆ และความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง แต่ตอนนี้ เขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของธนา ชายที่ดูเหมือนจะมีทุกอย่าง ความหล่อ ร่ำรวย และชีวิตที่เต็มไปด้วยโอกาส

"กูตายแล้วเหรอ? หรือกูแค่... ย้ายร่าง?" เขาพูดกับตัวเอง ความคิดนี้ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้น เขาเคยดูละครเรื่องวิญญาณย้ายร่างที่แม่ชอบดูตอนกลางคืน แต่ไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริง เขานึกถึงความทรงจำของธนาที่ผุดขึ้นมา ภาพของรถสปอร์ตที่ชนเข้ากับเสาไฟฟ้า ความทรงจำนั้นชัดเจนราวกับเขาเป็นคนขับรถคันนั้นเอง เขาเริ่มปะติดปะต่อเหตุการณ์ได้บ้าง รถสิบล้อที่พุ่งเข้ามาในแยกนั้นน่าจะทำให้เกิดอุบัติเหตุพร้อมกันทั้งเขาและธนา และด้วยเหตุผลบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจ วิญญาณของเขากลับมาอยู่ในร่างของธนา

ตั้มลุกจากเตียง เดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นวิวเมืองยามค่ำคืน แสงไฟจากตึกสูงระยิบระยับราวกับดวงดาวบนพื้นดิน เขาวางมือบนกระจกเย็น ๆ พยายามทำใจให้สงบ ถ้าเขาตายไปแล้วและได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้ มันก็เหมือนพรจากสวรรค์ แต่ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ในร่างของคนอื่น แล้วตั้มคนเดิมล่ะ? ร่างของเด็กวินอ้วนดำคนนั้นอยู่ที่ไหน? ความคิดนี้ทำให้เขารู้สึกหนาวเย็นในใจ เขาไม่อยากนึกถึงภาพร่างของตัวเองที่นอนจมกองเลือดอยู่ข้างถนน

เพื่อขจัดความคิดอันน่าสะพรึงกลัว ตั้มตัดสินใจสำรวจของใช้ในห้องเพื่อหาคำตอบเพิ่มเติม เขาเดินไปที่โต๊ะข้างเตียง หยิบสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดที่วางอยู่ข้างตะกร้าผลไม้ขึ้นมา หน้าจอสว่างขึ้นเมื่อเขาสัมผัส ภาพพื้นหลังเป็นรูปของธนาหรือเขาในตอนนี้ยืนกอดผู้หญิงสาวสวยที่มีใบหน้าระดับนางงาม เธอคือ "มิ้นต์" คนที่ส่งข้อความมาเมื่อครู่ เขาเปิดแอปแกลเลอรีในโทรศัพท์ ภาพถ่ายนับร้อยปรากฏขึ้น  ภาพของเขานั่งในห้องประชุมที่มีคนในชุดสูทรายล้อม ภาพของเขากับมิ้นต์ในร้านอาหารสุดหรู และภาพของบ้านหลังใหญ่ที่ดูเหมือนคฤหาสน์ในละคร




"คนนี้มันรวยฉิบหายเลยว่ะ" ตั้มพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น เขาเลื่อนดูภาพต่อไปจนเจอภาพของธนากับผู้หญิงหลายคน บางคนเป็นสาวออฟฟิศ บางคนดูเหมือนนางแบบ แต่ทุกคนล้วนสวยราวกับหลุดออกมาจากนิตยสาร ความทรงจำของธนาค่อย ๆ ผุดขึ้นมา เขาเริ่มจำได้ว่าธนาคือทายาทของบริษัทธนากรุ๊ป บริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่มีชื่อเสียงในวงการธุรกิจ ชีวิตของธนาคือสิ่งที่ตั้มเคยฝันถึง เงินทองไหลมาเทมา ผู้หญิงสวย ๆ รายล้อม และอำนาจที่ทำให้ทุกคนต้องให้เกียรติ

แต่ในความทรงจำของธนา มีบางอย่างที่ทำให้ตั้มรู้สึกแปลก ๆ เขานึกถึงภาพของธนากับมิ้นต์ในห้องนอนสุดหรู การมีเซ็กซ์ที่ดูจืดชืดและเป็นทางการราวกับพิธีกรรม เดือนละครั้งหรือสองครั้งในท่าเบสิค โดยที่ธนาดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจความรู้สึกของมิ้นต์ ตั้มขมวดคิ้ว "คนรวยขนาดนี้ แต่ชีวิตเซ็กซ์ห่วยแตกขนาดนี้เลยเหรอ?" เขาคิดในใจ ความคิดนี้ทำให้เขาหัวเราะออกมาโดยไม่รู้ตัว ถ้าเขาคือธนาคนใหม่ เขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือแน่

ขณะที่เขากำลังจมอยู่ในความคิด เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง ตั้มสะดุ้งเล็กน้อย หันไปมองประตูที่ค่อย ๆ เปิดออก น้องฝ้าย พยาบาลสาวที่เป็นดาวโรงพยาบาล เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มหวานหยด เธอสวมชุดพยาบาลสีขาวที่รัดรูปเน้นสัดส่วนอันสมบูรณ์แบบ ผมยาวสลวย ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนแต่แฝงด้วยเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้หัวใจของตั้มเต้นแรงขึ้น



"สวัสดีค่ะ คุณธนา" เธอพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ขณะวางถาดเครื่องมือลงบนโต๊ะข้างเตียง "หมอให้ฉันมาดูอาการเพิ่มเติมค่ะ รู้สึกยังไงบ้างคะ?"

ตั้มมองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ในร่างของตั้มคนเดิม เขาคงได้แต่ก้มหน้ามองพื้น ไม่กล้าแม้แต่สบตากับผู้หญิงสวย ๆ อย่างน้องฝ้าย แต่ในร่างของธนา ความมั่นใจที่เขาไม่เคยมีเริ่มพลุ่งพล่าน เขายิ้มให้เธอ ยิ้มแบบที่เขาเคยเห็นพระเอกในละครทำ "ดีขึ้นเยอะแล้วครับ โดยเฉพาะตอนนี้ที่เห็นพยาบาลสวย ๆ แบบนี้" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยเสน่ห์

น้องฝ้ายหน้าแดงเล็กน้อย แต่รอยยิ้มของเธอยังคงอยู่ เธอเดินเข้ามาใกล้เพื่อตรวจชีพจรของเขา มือเล็ก ๆ ของเธอสัมผัสข้อมือของเขา ความอบอุ่นจากปลายนิ้วของเธอทำให้ตั้มรู้สึกถึงไฟที่ลุกโชนในตัว เขานึกถึงชีวิตเดิมที่เขาได้แต่แอบมองเธอจากระยะไกล ฝันถึงวันที่ได้พูดคุยกับเธอ แต่ตอนนี้ เธออยู่ตรงหน้าเขา มองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสนใจ

"คุณธนานี่พูดเก่งจังนะคะ" น้องฝ้ายพูดพร้อมหัวเราะเบา ๆ ขณะจดบันทึกบางอย่างลงในแฟ้ม "ปกติคนไข้ห้องพิเศษจะนอนนิ่ง ๆ แต่คุณธนาดูมีพลังเหลือล้นเลย"

ตั้มยิ้มกว้างขึ้น "ก็ผมอยากหายไว ๆ จะได้ไปคุยกับพยาบาลสวย ๆ บ่อย ๆ ไงครับ" เขาแซวต่อ ความมั่นใจในร่างใหม่นี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นคนละคน เขาสังเกตเห็นว่าน้องฝ้ายหน้าแดงมากขึ้น แต่เธอไม่ได้ดูรังเกียจคำพูดของเขา กลับกัน เธอยิ้มเขิน ๆ และมองเขาด้วยสายตาที่มีแววของความสนใจ

เมื่อน้องฝ้ายก้มลงเพื่อตรวจความดันโลหิต ตั้มรู้สึกถึงกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอ มันเป็นกลิ่นที่หอมหวานและเย้ายวน ทำให้เขารู้สึกถึงความปรารถนาที่ไม่เคยมีมาก่อนในร่างเดิม เขานึกถึงของลับขนาด 9 นิ้วที่เขาเพิ่งค้นพบในห้องน้ำ และความคิดลามกเริ่มผุดขึ้นในหัว เขาจินตนาการถึงการดึงเธอเข้ามากอด จูบปากหวาน ๆ ของเธอ และ...

"คุณธนาคะ ชีพจรคุณเต้นเร็วไปหน่อยนะคะ" น้องฝ้ายพูด ขัดจังหวะความคิดของเขา เธอมองเขาด้วยสายตาที่เหมือนจะรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร "พักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ เดี๋ยวฉันจะมาเช็คใหม่"

ตั้มยิ้มเจ้าเล่ห์ "ถ้าพยาบาลฝ้ายมาบ่อย ๆ ผมคงนอนไม่หลับแน่ครับ" เขาพูด พร้อมจ้องตาเธอตรง ๆ

น้องฝ้ายหัวเราะเบา ๆ ก่อนเดินออกจากห้องไป ตั้มมองตามหลังเธอ หุ่นที่สมบูรณ์แบบและการก้าวเดินที่อ่อนช้อยของเธอทำให้เขาแทบลืมหายใจ เขานอนลงบนเตียง มองเพดานด้วยรอยยิ้ม ความสับสนเกี่ยวกับร่างใหม่และความทรงจำของธนายังคงอยู่ แต่ตอนนี้ เขาเริ่มรู้สึกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะใช้ร่างนี้ให้คุ้มค่า และน้องฝ้ายจะเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ที่เร่าร้อนของเขา...

ไม่ทันไรเริ่มไม่ใช้สมองซะแล้ว ใช้หัวอื่นแทนซะนี่

หึๆๆ นายตั้ม ท่าทางนายจะมีแวว ปะฉะดะ ใช้ 9" ให้คุ้มค่าเลยนะนี่

อย่างว่า โอกาสมาแล้ว ต้องเอานะตั้มนะ

พยาบาลสาวน่าจะเป็นงานแรกของไอ้เขื่อง 9 นิ้ว

ขอบคุณมากครับ จะเริ่มหัวล่างก่อนมัย ใครหนอจะโชคดีได้ลองของใหม่

เมื่อพร้อมแล้วก็ลุยเลย