ต่อเลยครับ

ชุนคุง น่าจะเก็บเรียบ

ฝาแฝดหรอ

จัดทั้งสองคนก่อนเลย

เรื่องใหม่

กำลังลุ้นเลย

เพื่อนเก่าเรารักกัน

จะจัดการกี่คน

ช่วงปิดเทอมที่บ้านชนบทรถบัสคันเก่า ๆ ค่อย ๆ ชะลอตัวลงหน้าป้ายรถเมล์ไม้เก่า ๆ ที่สีลอกจนแทบอ่านชื่อหมู่บ้านไม่ออก ชุนสะพายเป้ใบเดียวลงจากรถ กลิ่นดินและหญ้าตัดใหม่โชยเข้าจมูกทันที ลมร้อน ๆ ของฤดูร้อนพัดผ่าน ทำให้เสื้อยืดที่เปียกเหงื่อติดผิวแนบ"ไม่ได้มาที่นี่นานเลย..."ชุนมองไปรอบ ๆ บ้านไม้สองชั้นหลังใหญ่ที่ตั้งเด่นอยู่ไม่ไกลจากป้ายรถเมล์ หลังคามุงกระเบื้องสีน้ำตาลเข้ม มีต้นใหญ่หนึ่งแผ่กิ่งก้านอยู่ข้างบ้าน ทุกอย่างดูเหมือนหลุดออกมาจากภาพยนตร์ญี่ปุ่นยุคเก่า ๆ ที่เขาเคยดูกับแม่ตอนเด็กเสียงประตูไม้ดังเอี๊ยดเปิดออก"ชุนจังมาแล้วเหรอ~!"เสียงใส ๆ แต่แฝงความอบอุ่นดังขึ้น ผู้หญิงผิวแทนน้ำผึ้งเดินออกมาจากบ้าน เธอสวมเสื้อกล้ามสีเทาหลวม ๆ ที่คอเสื้อกว้างจนเห็นร่องอกลึกและสายบลาสีดำบาง ๆ ที่รัดกล้ามเนื้อไหล่แน่น หุ่นของเธอไม่ใช่แบบผอมบางแบบนางแบบ แต่เป็นหุ่นแน่น ๆ แบบคนที่ทำงานในไร่ทุกวัน หน้าท้องแบนราบแต่มีกล้ามท้องจาง ๆ ปรากฏชัดเมื่อเธอขยับตัว แขนขาเต็มไปด้วยสีแทนสม่ำเสมอจากแดดป้าเคียวโกะ อายุ 37 แต่ถ้าไม่บอกใครก็คงเดาว่าแค่ต้น ๆ สามสิบต้น ๆ ได้สบาย ๆ"ตัวโตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย เห็นครั้งก่อนยังเล็ก ๆ อยู่เลย" เธอหัวเราะร่า ยื่นมือมาลูบหัวชุนอย่างไม่ถือตัว "ร้อนใช่ไหม มา ๆ เข้ามาในบ้านก่อน เดี๋ยวป้าเอาน้ำเย็นมาให้"ชุนพยักหน้ารับอย่างเก้ ๆ กัง ๆ มือยังจับสายเป้แน่น"ขอบคุณครับ...ป้า"พอเดินเข้าบ้าน กลิ่นไม้เก่า ๆ ผสมกลิ่นข้าวลอยมาเบา ๆ พื้นไม้ส่งเสียงดังเอี๊ยดทุกก้าว พอเงยหน้าขึ้น ชุนก็ต้องชะงักตรงโซฟาเก่า ๆ ตรงห้องนั่งเล่น มีเด็กผู้หญิงสองคนนั่งอยู่คนหนึ่งนั่งขัดสมาธิ ผมยาวดำขลับถูกรวบหลวม ๆ ด้านหลัง แว่นกรอบบางวางอยู่บนจมูกโด่ง เธอกำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเล่มหนา ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองเขาแม้แต่นิดเดียว แต่ชุนรู้สึกได้...สายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องเขาอยู่จริง ๆ ลอดผ่านขอบแว่นนั้นมิโอะ – แฝดอีกคนยิ้มกว้างทันทีที่เห็นหน้าเขา ผมสั้นประบ่าดูเด็กกว่าเล็กน้อย เธอใส่เสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นสีครีม วิ่งกรูด ๆ มาหาเขาแบบไม่สนใจมารยาท"ชุนคุง! นานมากกกกก ที่จะได้เจอ~!"เอมิกระโดดเข้ามากอดแขนเขาแน่นโดยไม่ลังเล หน้าอกนุ่ม ๆ ใหญ่โตรู้สึกถึงความอ่อนนุ่มอย่างชัดเจนแนบชิดต้นแขนข้างขวาของเขาเต็ม ๆ"เอมิ! อย่ามัวแต่กอด ๆ นะ เด็กคนนี้เพิ่งมาถึง ร้อน ๆ อยู่เลย" ป้าเคียวโกะตีแขนลูกสาวเบา ๆ แต่ก็ยิ้มเอ็นดู"ก็ดีใจนี่นา~ ชุนคุงไม่ได้เจอหลายทุกปีเลยอะ" เอมิหันมามองหน้าเขาใกล้ ๆ ตาโตแป๋ว "หน้าแดงแล้วด้วย เอ็นดูจังเลย~"ชุนรู้สึกว่าหน้าแดงก่ำขึ้นอีกหลายเท่า หัวใจเต้นตึกตักจนแทบได้ยินเสียงตัวเองส่วนมิโอะที่นั่งอยู่นิ่ง ๆ ตั้งแต่ต้น ปิดหนังสือลงช้า ๆ แล้ววางลงบนตัก สายตาที่มองมาทางเขายังคงเย็นชาเหมือนเดิม แต่...มุมปากของเธอเหมือนจะยกขึ้นเล็กน้อยแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะหันหน้าหนีไปมองออกนอกหน้าต่างแทน"ห้องชุนอยู่ชั้นบนนะ อยู่ติดกับห้องฝาแฝดเลย" ป้าเคียวโกะพูดพลางเดินนำขึ้นบันได "ป้าจะทำกับข้าวเย็นให้ เดี๋ยวอาบน้ำพักผ่อนก่อนก็ได้ ช่วงนี้ร้อนมาก

ฝาแฝดสะด้วยยย

เพื่อนเก่าเรารักกัน

มันๆ

คุณป้าใจดีข่วยชุนคลายเครียด