บทที่ 2: ภาพบาดตา

เช้าวันต่อมา อากาศบนดอยยังหนาวจัด หมอกหนาบังตาไปทุกทิศทางจนมองแทบไม่เห็นยอดไม้ นัยตื่นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจ ภาพความเคลื่อนไหวที่ซ่อนเงื่อนเมื่อคืนยังวนเวียนอยู่ในโสตประสาทไม่เลิก เขาเดินออกมาที่หน้าบ้าน เห็นป้านวลนั่งเคี้ยวหมากอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ ดวงตาที่ฝ้าฟางของแกทอดมองไปนอกตัวบ้านอย่างเหม่อลอย
     "ลุงเป้ยกับนวลไปไหนเสียล่ะครับป้า?" นัยถามพลางสะพายย่ามกล้องเตรียมตัว
     "เข้าไร่ไปแต่ไก่โห่แล้วพ่อหนุ่ม... งานในไร่มันรุมเร้า" ป้าตอบพร้อมยิ้มจริงใจ รอยยิ้มของหญิงชราที่ดูไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ยิ่งทำให้นัยรู้สึกว่าบ้านหลังนี้มีอะไรบางอย่างที่ซ้อนทับกันอยู่
     นัยพยักหน้าแล้วคว้ากล้องโกโปรคู่ใจเดินลัดเลาะจากบ้านมุ่งหน้าสู่ดงข้าวโพดที่สูงท่วมหัว กลิ่นใบข้าวโพดเปียกน้ำค้างโชยมาปะทะจมูก เขาเดินลึกเข้าไปตามทางดินที่เป็นโคลนเลนจากน้ำค้าง ยิ่งลึกเข้าไป ความเงียบของป่าข้าวโพดก็ยิ่งเหมือนเป็นกำแพงกั้นเขาออกจากโลกภายนอก จนกระทั่งเขาเดินมาถึงท้ายไร่ตรงบ่อน้ำเก่าใต้ต้นก้ามปูใหญ่ กิ่งไม้หนาทึบบดบังแสงจนแถวนั้นดูมืดสลัวแม้จะเป็นเวลาเช้า นัยชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงสวบสาบและเสียงลมหายใจที่หนักหน่วงดังแว่วมา เขาค่อยๆ หมอบต่ำลงหลังพุ่มข้าวโพดหนาทึบ แล้วแหวกใบไม้มองผ่านช่องว่างเล็กๆ ออกไป
     ภาพตรงหน้าทำเอาเลือดในกายของเขาสูบฉีดจนหน้าร้อนผ่าว
     ลุงเป้ยนั่งเหยียดขาพิงโคนต้นก้ามปูใหญ่ แกเปลือยท่อนบนเผยให้เห็นกล้ามแขนสีเข้มตึงเปรี๊ยะ กางเกงขาก๊วยถูกรั้งลงไปกองที่โคนขา ส่วนนวลหล้ายืนคร่อมหน้าขาพ่ออยู่ เธอใส่เสื้อยืดสีขาวที่เปียกเหงื่อจนเนื้อผ้าแนบสนิทไปกับแผ่นหลัง ยอดอกที่นูนเด่นทะลุผ้าออกมาบอกชัดว่าเธอไม่ได้ใส่ยกทรง นัยเห็นมือหนาของลุงเป้ยเอื้อมไปกระตุกปมผ้าถุงลูกสาวเบาๆ ผ้าถุงผืนบางหลุดร่วงลงสู่พื้นดินแดงทันที เผยให้เห็นก้นขาวโพลนตัดกับเปลือกไม้สีเข้ม นวลหล้าไม่ได้ใส่กางเกงใน ผิวตรงช่วงขาและแก้มก้นของเธอเนียนละเอียดและสีแดงระเรื่อด้วยเลือดฝาด
     "อื้ม... พ่อจ๊ะ..." เสียงนวลหล้าแหบพร่าสั่นเครือ
     นวลหล้าค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งคร่อมบนตักพ่อ เธอแยกขาออกกว้างจนเห็นเนินเนื้อกลางง่ามขาที่อวบอูมชัดเจน ลุงเป้ยใช้มือข้างหนึ่งขยำก้นขาวๆ บีบเค้นจนเนื้อปลิ้นตามร่องนิ้ว ส่วนมืออีกข้างจับ "ลำควย" สีดำคล้ำที่แข็งปั๋งจ่อเข้าที่ "รูหี" ของลูกสาว นัยเห็นน้ำเงี่ยนใสๆ ฉ่ำเยิ้มอยู่ตรงร่องเนื้อสีสด มันวาววับสะท้อนแสงรำไรที่ลอดผ่านยอดไม้ลงมา เด็กสาวค่อยๆ กดสะโพกลงไปอย่างช้าๆ ไม่รีบร้อน เธอค่อยๆอ้าหีกลืนควยพ่อเข้าไปทีละนิด นัยเห็นผิวเนื้อตรงจุดสอดใส่บดเบียดและยืดขยายจนตึงเปรี๊ยะ นวลหล้าเม้มปากแน่น หลับตาพริ้มแล้วซบหน้าลงกับไหล่กว้างของพ่อ ลมหายใจของเธอร้อนจัดจนกลายเป็นไอจางๆ ท่ามกลางอากาศหนาว
     "แน่นไปหมดเลยนวล... หีเอ็งนี่มันตอดควยพ่อดีชะมัด" ลุงเป้ยคำรามในลำคอพลางสวนสะโพกขึ้นไปเบาๆ
นวลหล้าเริ่มบดคลึงอย่างเนิบนาบ เธอโหย่งสะโพกขึ้นจนเกือบหลุด ก่อนจะทิ้งตัวลงมากระแทกเน้นๆ จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ปึ่ก! เบาๆ สลับกับเสียงแฉะชื้นของน้ำรักที่ถูกบดรีดอยู่ข้างใน ใบหน้าของลุงเป้ยแหงนเชิดพร้อมสูดปาก มือยังคงขยำและนวดคลึงก้นของลูกสาวอย่างเมามัน นัยที่แอบดูอยู่รู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวถูกสูบออกไปจนหมด มือของเขาคว้ากล้องขึ้นมาอย่างลืมตัว เลนส์ซูมจับภาพหยดเหงื่อที่ไหลลงมาตามร่องนมของนวลหล้าได้ชัดเจน เขาเห็นรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของเธอ รอยยิ้มที่ดูเหมือนจะพอใจที่เห็นพ่อของตัวเองเสียวซ่านกับร่างกายของเธอ



ในความเงียบของไร่ข้าวโพด ความตื่นเต้นที่ได้เห็นสิ่งที่ผิดจารีตที่สุดกำลังทำให้สติของนัยหลุดลอย ลุงเป้ยที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้นมาจ้องมาทางพุ่มไม้ที่นัยซ่อนอยู่ เขาสะดุ้งสุดตัวจนเกือบทำกล้องหลุดมือ แต่แกกลับไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองอะไรออกมา เพียงแต่กระตุกยิ้มที่มุมปากขณะที่ยังคงปล่อยให้ลูกสาวขย่มควยอยู่บนตัก ราวกับว่าแกพึงใจที่รู้ว่ามีใครบางคนกำลังจดจ้องดูรสสวาทต้องห้ามนี้อยู่ และนั่นยิ่งทำให้แกกระแทกสวนกลับไปหาลูกสาวแรงขึ้นกว่าเดิม
     นัยเกร็งนิ้วจนแทบจะหักก้านใบข้าวโพดที่บดบังตัวไว้ ลุงเป้ยอุ้มนวลหล้าทั้งที่ควยกำลังอัดคาหีอยู่นั้นลุกขึ้นยืน ก้าวเท้าสั้นๆ ไปพิงโคนต้นก้ามปู ขาสองข้างของเธอหนีบเอวหนาของพ่อไว้แน่น ทั้งคู่ดูเหมือนพ่อลูกที่กำลังกอดกันด้วยความรักหากมองจากระยะไกล แต่สายตาของนัยที่จับจ้องผ่านเลนส์กล้องซูมกลับเห็นความจริงที่ดิบเถื่อนกว่านั้นหลายเท่า ลุงเป้ยค่อยๆ ถอดลำควยที่เลื่อมวาวออกมา แล้วจัดแจงให้นวลหล้ายืนแยกขาออกกว้างจนเห็นร่องเนื้อสีชมพูที่ฉ่ำชื้น แกคุกเข่าลงเบื้องหน้าลูกสาว เอามือแหวกกลีบเนื้อที่อวบอิ่มออกกว้าง แล้วก้มลงใช้ลิ้นเลียระเลียดน้ำเงี่ยนที่ไหลออกมาอย่างตะกรุมตะกราม
     "อื้ออ... พ่อจ๊ะ เลียตรงนั้นแรงๆ จ้ะ... อู้ยย พ่อเลียเม็ดหนูด้วย" นวลหล้าครางเรียกพ่อเสียงสั่น
ลุงเป้ยเงยหน้าขึ้นมา ปากมันวาวไปด้วยน้ำเงี่ยนของลูกสาว "หีเอ็งนี่มันหวานจริงนวล... หวานจนพ่ออยากจะเย็ดให้รูบานเลย" พูดจบลุงเป้ยก็ยันตัวลุกขึ้น แกจับนวลหล้าหันหลังเข้าหาต้นไม้แล้วยกขาข้างหนึ่งของเธอพาดบ่าไว้ ท่านี้ทำให้นัยเห็นรูหีของนวลหล้าที่เปิดอ้าจนเห็นผนังเนื้อสีแดงเรื่อ ลุงเป้ยจ่อหัวควยบานคล้ำลงไปที่ปากทางที่ฉ่ำแฉะ แล้วตะบันควยเข้าไปรวดเดียวมิดลำ สวบ!
     ลุงเป้ยเริ่มซอยเอวถี่ยิบเหมือนคนเก็บกด ลำควยขนาดเขื่องกระแทกเข้าออกจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับๆๆๆ สนั่นป่าข้าวโพด นัยมองเห็นลำควยมุดหายเข้าไปในร่องขาวๆ แล้วดึงออกมาพร้อมกับน้ำกามที่ยืดเป็นเส้น "ชอบไหมนวล... ควยพ่อใหญ่สะใจเอ็งไหม!" ลุงเป้ยถามเสียงพร่าพลางเอื้อมมือมาช้อนคอให้เธอเชิดหน้าขึ้นรับแรงกระแทก "ชอบจ้ะ... พ่อเย็ดเก่ง... เย็ดหนูบ่อยๆ นะจ๊ะพ่อ... อื้มมมม" นวลหล้าตอบพลางบิดส่ายสะโพกตอบรับอย่างถึงอกถึงใจ
     นัยรู้สึกเหมือนเลือดในกายเดือดพล่าน ควยของเขาแข็งดันเป้ากางเกงจนปวดไปหมด เขาเห็นลุงเป้ยจงใจกระชากผมลูกสาวให้แหงนหน้ามาทางเขา ราวกับต้องการให้แขกเห็นชัดๆ ว่าลูกสาวแกกำลังมีความสุขแค่ไหนกับการอ้าหีให้พ่อเย็ดครั้งนี้ แกเร่งความเร็ว ชักควยกระเด้าเร็วจี๋ ก่อนจะตัวเกร็งกระตุกฉีดน้ำเงี่ยนเข้าหีนวลหล้าจนล้นออกมา นัยล่าถอยออกมาอย่างเงียบเชียบกลับที่พักด้วยความรู้สึกหัวหมุน




เขาสาวเท้ากลับมาถึงห้องพักใต้ถุนบ้านด้วยความรู้สึกเหมือนเมาเหล้า ลมหายใจหอบกระชั้น เขาลงกลอนประตูไม้เบาๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนฟูก หลับตาลงภาพสะโพกขาวๆ ของนวลหล้าก็โผล่ขึ้นมาทันที เขายังจำติดตาตอนที่มือหนาของลุงเป้ยบีบเค้นลงบนก้นนุ่มจนเนื้อปลิ้นตามร่องนิ้ว ทิ้งรอยนิ้วมือสีแดงไว้บนผิวขาวเนียนที่เขาอยากจะลองสัมผัสดูสักครั้ง ท่าทางของนวลหล้าที่ซบหน้าลงกับไหล่พ่อ มันไม่ใช่การอ้อนแบบเด็กสาว แต่เป็นการทิ้งตัวรับความเสียวที่รุนแรงจนตั้งตัวไม่ติด ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนแน่นทุกครั้งที่ถูกควยพ่อ "ตอกสวน" เข้าไปมิดลำ มันเป็นภาพของคนที่กำลังจมดิ่งอยู่กับกามารมณ์ที่รุนแรงจนถอนตัวไม่ขึ้น
     นวลหล้าไม่ใช่คนที่ถูกกระทำ แต่นัยเห็นได้ชัดว่าเธอเหมือนกองไฟที่รอให้พ่อสาดน้ำมันเข้าใส่ และเธอก็พร้อมจะเร่าร้อนไปกับความเสียวซ่านนั้นอย่างที่สุด เขาไม่ได้รู้สึกขยะแขยงกับภาพที่เห็น แต่มันกลับเร้าใจตื่นเต้นกว่าปกติหลายเท่า ท่าทางของลุงเป้ยที่จงใจสบตาเขามันคือการ "เปิดประตู" เชื้อเชิญอย่างลึกลับ เขาไม่ได้ต้องการจะเปิดโปงพฤติกรรมนี้ แต่กำลังเตรียมคำพูดและท่าทีเพื่อที่จะหาจังหวะแทรกตัวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของนาฏกรรมกามนั้นให้ได้ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของลุงเป้ยเริ่มดังแว่วมาจากทางเข้าไร่ ตามด้วยเสียงหัวเราะของนวลหล้า นัยรีบปรับท่านั่งและสีหน้าให้เป็นปกติ แต่หัวใจที่เต้นรัวบอกเขาว่า... เกมนี้เพิ่งจะเริ่มต้น

ตะวันตกดินไปนานแล้ว ความมืดมิดครอบคลุมไร่ข้าวโพด นวลหล้าเดินออกมาจากครัวพร้อมกับขันน้ำเย็น ใบหน้าของเธอสะอาดสะอ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่านัยสังเกตเห็นจังหวะการก้าวเดินของเธอที่ดูเชื่องช้าลงผิดปกติ ทุกครั้งที่เธอทิ้งน้ำหนักลงที่สะโพก มันดูหน่วงหนักและส่ายไหว "พี่นัยยังไม่นอนหรือจ๊ะ... หรือว่าแปลกที่" นวลหล้าเอ่ยถามพลางทรุดตัวนั่งพับเพียบจนหัวเข่าเกือบจะเกยหน้าขาของเขา
     นัยไม่ตอบทันที เขาหยิบขันน้ำขึ้นมาจิบ สายตาแอบจับจ้องไปที่ขอบคอเสื้อยืด แสงสว่างส่องให้เห็นรอยจ้ำสีแดงจางๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ไหปลาร้า นวลหล้าสังเกตเห็นสายตาของเขา เธอไม่ได้รีบดึงคอเสื้อปิด แต่กลับแสร้งทำเป็นเอื้อมมือขึ้นมาลูบไรผม เผยให้เห็นรอยนูนแดงนั้นชัดเจนขึ้นพร้อมกับช้อนตามองเขาด้วยประกายตาวาวระยับ "ในไร่ข้าวโพดตอนกลางวัน... อากาศมันร้อนไหมนวล?" นัยถามเสียงเรียบแต่สายตาจดจ่ออยู่ที่เนินเนื้อใต้เสื้อขาวที่ไหวตามแรงหายใจ
     นวลหล้าชะงักไปอึดใจหนึ่ง รอยยิ้มจางๆ ปรากฏที่มุมปาก "ร้อนจ้ะพี่... ร้อนจนบางทีนวลก็อยากจะแช่น้ำในบ่อให้รู้แล้วรู้รอดไป พี่นัยเดินไปถ่ายรูปจนถึงท้ายไร่เลยหรือจ๊ะ?" คำถามนั้นนิ่งเรียบ แต่เหมือนมีกระแสไฟบางอย่างแล่นผ่าน ลุงเป้ยเดินออกมาจากเงามืด แกเปลือยท่อนบนโชว์แผงอกที่กร้านแดดและเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนของใบข้าวโพด แกเดินมาหยุดยืนข้างๆ นวลหล้า มือหนาวางลงบนไหล่บางของลูกสาวแล้วบีบคลึงเบาๆ
      "เป็นไงหนุ่ม... วันนี้ไปถ่ายรูปที่ไหนมาบ้าง ได้ภาพสวยๆ ถูกใจไหม" ลุงเป้ยถามพลางทรุดตัวลงนั่ง
     นัยเห็นมือของลุงเป้ยยังไม่ละไปจากไหล่ของนวลหล้า นิ้วโป้งของแกไล้ไปตามแนวคอเสื้อของลูกสาวอย่างเชื่องช้า "ได้ครับลุง... ได้ภาพที่ แปลกตามากเลยล่ะครับ ไม่นึกว่าป่าแถวนี้จะมีมุมที่ดูดิบเถื่อนได้ขนาดนี้" ลุงเป้ยเลิกคิ้วขึ้น มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มที่เดาอารมณ์ยาก แกเลื่อนมือจากไหล่ลงมาลูบแผ่นหลังของนวลหล้าช้าๆ ลากผ่านแนวสะโพกที่โค้งมน นวลหล้าไม่ได้ถอยหนี เธอเพียงแต่ขยับตัวเข้าหาฝ่ามือนั้นเล็กน้อย แต่สายตาของเธอกลับจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของนัยอย่างไม่วางตา
     "ถ้าคุณชอบภาพดิบๆ... พรุ่งนี้ก็ตามนวลเข้าไปในไร่อีกสิ จะได้เห็นอะไรที่หาดูในเมืองไม่ได้" ลุงเป้ยเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพลางตบสะโพกลูกสาวเบาๆ สื่อสารผ่านความเงียบอย่างเป็นนัยๆว่าเขายินดีจะเปิดให้แขกคนนี้ได้เข้ามาสัมผัส "ของดี" ประจำไร่แห่งนี้ด้วยตัวเอง

บรรยายดีครับผม แถมมีภาพเสริมทำให้ภาพในหัวชัดเจนขึ้น รอติมตามเลยครับ

เป็นที่พิสูจน์และได้รับการยอมรับสำนวนการเขียนบรรยาย ใช้ภาษาได้สระสรวย แม้เนื่อเรื่องจะ"ดิบเถื่อน"ก็ตาม

เป็นที่พิสูจน์และได้รับการยอมรับสำนวนการเขียนบรรยาย ใช้ภาษาได้สระสรวย แม้เนื่อเรื่องจะ"ดิบเถื่อน"ก็ตาม

ไม่เคยเขียนเรื่องยาวเลยครับ เคยเขียนแต่ฉากเย็ดสั้นๆ ยังกังวลว่าบรรยายฉากเยอะไปรึเปล่า จะน่าเบื่อรึเปล่าในมุมมองคนอื่นครับ

ชอบมากเลยครับ แนวนี้   

หมู่บ้านแบบนี้ถ้ามีจริงจะรีบไปสมัครขออยู่ถาวรเลย

พ่อเปิดทางให้มาร่วมเสียว