ไม่นานนัก แจงก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัว เธอสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาว คลุมทับชุดที่อยู่ข้างใน ใบหน้าของเธอถูกแต่งเติมอย่างประณีตด้วยเครื่องสำอางโทนสีอ่อน เส้นผมฟูเล็กน้อยอย่างตั้งใจ ดูราวกับนางฟ้าที่เพิ่งตื่นนอน ผมมองเห็นว่าใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเมคอัพหรือเพราะความอายที่เธอต้องเผชิญ

คุณณิชา ช่างภาพหลักเดินมาเข้าอยู่หลังกล้อง เช็คอุปกรณ์อีกครั้ง พร้อมกับดูมอนิเตอร์แล็ปท็อปไปด้วย

"โอเคค่ะ น้องแจง เราจะเริ่มถ่ายเซ็ต 'Morning Glow' กันเลยนะคะ" คุณณิชาเอ่ยขึ้น "น้องแจง...ถอดเสื้อคลุมเลยนะคะ"

วินาทีนั้น ทุกอย่างรอบตัวผมเหมือนหยุดนิ่ง แจงก้มหน้าเล็กน้อยขณะถอดเสื้อคลุมอาบน้ำด้วยท่าทางเหมือนลังเลใจ ผืนผ้าสีขาว ค่อยๆ หลุดออกจากเรือนร่างงามตรงหน้า เธอเกือบจะปล่อยให้มันร่วงลงไปที่พื้นข้างตัว แต่คุณอ้อมก็มารับไว้ได้ทัน

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าผมคือ เสื้อเชิ้ตโอเวอร์ไซส์ผ้าฝ้ายสีขาวแบบผู้ชาย ซึ่งยาวคลุมแค่ต้นขาของเธอ มันถูกปล่อยชาย กระดุมเม็ดบนถูกปลดออก สาบเสื้อบริเวณเนินอกจึงแยกกว้าง เผยให้เห็นชุดชั้นในลูกไม้สีขาวที่ห่อหุ้มหน้าอกอวบเต่งตึงด้านในอย่างชัดเจน

ผมหายใจติดขัดกับภาพที่เห็น เหลียวมองรอบตัวว่ามีคนอื่นอยู่หรือไม่ ตอนนี้มีแค่คุณณิชา คุณอ้อม และโอปอลเท่านั้น ไม่มีผู้ชายแท้สักคน แต่กระนั้น ผมก็อดตื่นเต้นไม่ได้ หัวใจเต้นโครมครามเหมือนกลองศึกระรัวอยู่ในหัวอก

หน้าอกอวบอิ่มของเธอถูกยกชูชันด้วยบราลูกไม้ลายสวย เนินเนื้อขาวผ่อง เบียดกันเป็นร่องงดงาม แถมทำท่าจะล้นออกมาจนน่าใจหาย ส่วนด้านล่างนั้น แม้จะถูกปิดบังด้วยชายเสื้อเชิ๊ต แต่เมื่อคิดว่ามีกางเกงชั้นในลูกไม้เพียงตัวเดียวที่ไม่ได้ปกปิดอะไรได้มากนัก ผมก็ใจเต้นแรง ความงามที่ผมได้เห็นคนเดียวตลอดชีวิตแต่งงานสามปี ตอนนี้ถูกนำมาจัดแสดงต่อหน้าสาธารณชนแล้ว ถึงแม้จะมีคนอื่นอยู่ด้วยแค่สามคนก็ตาม

ความหึงหวง ความตื่นเต้น ความรู้สึกผิด และความปรารถนาบางอย่างก่อเกิด สารพัดความรู้สึกปะดังปะเดเข้ามาในหัวผมจนแทบจะระเบิดตูมออกมา ผมกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นเป็นสัน แต่สายตาผมกลับไม่อาจละไปจากร่างของภรรยาได้เลย

แจงอยู่ในชุดที่ปลุกเร้าอารมณ์ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา ผิวขาวราวหิมะ ที่ผมเป็นผู้ชายคนเดียวที่สัมผัส เอวเล็กคอดกิ่วที่ผมชอบกอด สะโพกผายที่โค้งมนงดงามที่ผมชอบลูบไล้ ทุกอย่างรวมกันอยู่ในท่าทางที่อ่อนโยนและขัดเขิน ทำให้เธอดูเหมือนหญิงสาวที่ไร้เดียงสาแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศอย่างร้ายกาจ

ภาพของภรรยาสาวในชุดวาบหวิวนี้คือผลลัพธ์จากความโง่เขลาและความโลภของผมเอง หลังจากที่เราทะเลาะกันใหญ่โต ผมก็เปิดปากสารภาพเรื่องหนี้ทั้งหมดให้กับแจงฟัง เมื่ออารมณ์เย็นลงแล้ว เราก็มาหาทางออก

แน่นอนว่าถ้าจะให้เธอไปบากหน้าขอความช่วยเหลือจากที่บ้าน ผมยอมกัดลิ้นตัวเองตายดีกว่า สุดท้ายแล้วแจงก็แนะนำ

"เราจะขายทุกอย่างที่เราพอจะขายได้ค่ะพี่ชล...แล้วเราจะหาเงินมาปิดหนี้ให้เร็วที่สุด"

นั่นสามารถช่วยผ่อนภาระหนี้ที่หนักหนาให้เป็นหนักน้อยลงหน่อยได้ แต่ก็ยังเหลือหนี้ก้อนโตอยู่ดีซึ่งต้องชำระทุกเดือน ทำให้ผมคิดว่าจะหางานอย่างอื่นทำไปด้วย แต่งานประจำของผมอย่างเดียวก็กินเวลาไปหมดแล้ว ไม่สามารถไปทำอย่างอื่นได้อีกเลย

ปัญหาเรื่องเงินทำให้ผมหน้าตาเคร่งเครียด เหม่อลอยบ่อยครั้งในที่ทำงานจนถูกพี่ชาติตำหนิติติง ไอ้แบงก์จึงถามไถ่ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเดี๋ยวนี้พี่ชลดูไม่ค่อยมีสมาธิเลย ด้วยความอัดอั้น ทำให้ผมต้องเล่าให้ชายหนุ่มรุ่นน้องฟัง

ผมจึงได้รับคำแนะนำเรื่องการถ่ายแบบนี้มาจากไอ้แบงก์ซึ่งรู้จักกับคนในวงการสตูดิโอถ่ายภาพแนวนี้ มันบอกว่าแจงมีศักยภาพที่จะทำเงินก้อนใหญ่ได้ในเวลาอันรวดเร็วอยู่แล้ว

"พี่ชลครับ...น้องแจงนี่ของจริง หน้าสวยแบบนางฟ้า ลูกคุณหนูเลย แต่ที่เด็ดกว่านั้นคือ หุ่นโคตรแซ่บ" ไอ้แบงก์พูดด้วยแววตาเป็นประกายขณะที่มันเล่าถึงช่องทางทำเงิน

"ขนาดนั้นเลยเหรอวะ" ผมเปรยแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก ไอ้แบงก์หัวเราะหึหึในลำคอ มันเว้นจังหวะหนึ่ง มองหน้าผมอย่างจริงจังแล้วพูดต่อ

"พี่ไม่ต้องโลกสวยนะ วงการถ่ายแบบแนวนี้เขาดูที่ทรวดทรงเป็นหลักอยู่แล้ว แต่แจงนี่ครบเครื่องเลย ไม่เพียงหน้าสวย แต่หน้าอกยังใหญ่เกินตัว เอวคอด สะโพกผาย ผิวขาวผ่องแบบลูกคุณหนู พี่เชื่อผมเถอะ รูปลักษณ์ระดับนี้ พวกสปอนเซอร์หรือเจ้าของแบรนด์เขายอมจ่ายอยู่แล้วเพื่อให้ได้ภาพลักษณ์แบบนี้ เพราะมันหายาก"

คำพูดยาวของไอ้แบงก์นั้นแทงฉึกเข้าในใจผมราวกับมีดที่ถูกลับคมมาอย่างดี ทุกคำชมที่มันมอบให้ภรรยาผมกลายเป็นมีดกรีดใจผมอย่างเลือดเย็น มันไม่ใช่คำพูดเชิงแทะโลม แต่เป็นการชื่นชมที่จริงแท้ต่อสรีระของแจงและนั่นยิ่งทำให้ผมเจ็บปวด

แต่ผมก็ไม่สามารถปฏิเสธถ้อยคำจากปากของไอ้แบงก์มันได้ รูปลักษณ์ที่เป็นสไตล์ลูกคุณหนู แต่มีหุ่นที่สมบูรณ์แบบ จึงเป็นที่ต้องการของตลาดแฟชั่น ภรรยาของผมกำลังถูกตีค่าเพื่อชดใช้ความผิดของผม

ไอ้แบงก์มันขออนุญาตเอารูปของแจงส่งไปให้บริษัทเอเจนต์ถ่ายแบบดู ไม่กี่วันก็ได้รับการตอบรับให้เธอเข้าไปพูดคุยและแคสต์หน้ากล้อง เท่านี้ ผมก็แน่ใจว่าไม่น่าพลาดแล้ว ยังไงก็คงจะได้รับการตอบรับให้เข้าไปถ่ายได้เลย เหลือแค่ว่าผมกับแจงจะโอเคหรือไม่

แต่แล้วเมื่อเราตอบรับว่าจะถ่าย ปรากฎว่าเอเจนต์ส่งข้อมูลเพิ่มเติมมาบอกว่าจะเป็นการถ่ายแบบชุดชั้นใน เพราะกำลังหานางแบบแนวนี้อยู่พอดี แจงเหมาะมากที่สุดและตรงกับคอนเซปต์พอดิบพอดี ผมอ้ำอึ้งเพราะไม่คิดว่างานแรกก็จะได้ถ่ายแบบเปิดเผยเช่นนี้เลย

ผมได้พูดคุยปรึกษาหารือกับแจงอยู่เนิ่นนาน ผมไม่ต้องการให้เธอทำเลยแม้แต่น้อย แต่ตัวเลขค่าตัวในการถ่ายนั้นสูงมากจนแทบไม่สามารถปฏิเสธได้ มันเป็นทางลัดเดียวที่จะทำให้ครอบครัวของเราหายใจหายคอโล่งขึ้นได้

แจงเองก็เต็มใจถ่าย เธอมองตาผมด้วยความรักและความเข้าใจ แล้วบอกว่าเธอจะทำเพื่อครอบครัวของเรา

...และตอนนี้ ผมกำลังมองภรรยาสาวสวยยืนอยู่ เธอเงยหน้าขึ้นมามองสบตาผมแวบหนึ่ง แล้วหน้าเธอก็แดงซ่านด้วยความขวยเขิน ผมกลืนน้ำลายเอี้อก สารภาพตามตรงว่าจู่ ๆ ก็เกิดอารมณ์วูบวาบขึ้นมาเสียอย่างนั้น ผมต้องรีบหันหลังให้ฉากถ่ายแบบชั่วครู่เพื่อปรับอารมณ์และสงบสติ

"คุณชลคะ...เชิญนั่งตรงนี้ก่อนได้ค่ะ" คุณอ้อมชี้ไปที่เก้าอี้ตัวหนึ่งซึ่งอยู่มุมที่ค่อนข้างลับตา แต่ยังคงสามารถมองเห็นการถ่ายทำได้อย่างชัดเจน ผมพยายามรวบรวมสติแล้วเดินไปนั่งลง ขณะที่การถ่ายทำเซ็ต 'Morning Glow' ก็เริ่มต้นขึ้นทันที

คุณณิชา ช่างภาพหลักเริ่มให้คำแนะนำกับแจง

"น้องแจงคะ...ทำตัวสบายๆ ค่ะ เหมือนเพิ่งตื่นนอน ดึงเสื้อเชิ้ตขึ้นเพื่อให้คลุมไหล่แบบหลวมๆ ค่ะ เยี่ยมมาก ส่งสายตาหยอกเย้ามาทางกล้องหน่อยค่ะ...แบบนั้นล่ะ ดีมากค่ะ"

ตอนแรกแจงดูจะเคอะเขิน เธอมองกล้องด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาย มือก็พยายามจับปกเสื้อเชิ้ตให้ปิดเนินอกไว้ แต่คุณณิชาและคุณอ้อมก็ช่วยปรับท่าทางให้เธออย่างใจเย็น

"ดีขึ้นแล้วค่ะน้องแจง...ค่อยๆ โพสนะคะ ไม่ต้องอาย ภายในห้องนี้มีแค่เรา" คุณอ้อมช่วยเสริม

พอผ่านไปสักพัก แจงก็เริ่มคุ้นเคยมากขึ้น เธอเริ่มจัดท่าทางตัวเองได้อย่างเป็นธรรมชาติตามคำสั่ง ช่างภาพเริ่มเปลี่ยนมุมกล้องและท่าทาง

เธอเริ่มจากยืนพิงเสาเตียง ด้วยท่าทางที่เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าอย่างชัดเจน จากนั้นก็นั่งลงบนขอบเตียงอย่างสง่างาม ก่อนจะเข้าสู่ท่าทางที่ทำให้ผมถึงกับหายใจติดขัด

"โอเคค่ะน้องแจง...เอนตัวลงนอนคว่ำเลยค่ะ หันข้างมาทางนี้หน่อยนะคะ...ใช่ค่ะ...สวยมาก!"

เมื่อแจงเอนนอนคว่ำ ท่าทางนั้นทำให้ ชายเสื้อเชิ้ตมันรั้งสูงขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มันสูงขึ้นจนถึงโคนขาอ่อนของเธอ ผมมองเห็นอย่างชัดเจนว่าแก้มก้นกลมกลึงของเธอที่อัดแน่นภายใต้กางเกงชั้นในลูกไม้สีขาวนั้นถูกเผยออกมาเกือบทั้งหมดอย่างโจ่งแจ้ง

ผมกำลังยืนดูเพลินๆ ด้วยหัวใจที่สับสนระหว่างความรัก ความหึงหวง และความตื่นเต้น ทันใดนั้นเองก็มีเสียงผู้ชายดังขึ้น

"อืม...นางแบบสวยมากจริงๆ ด้วย"

ผมหันขวับไปตามเสียงนั้นอย่างรวดเร็ว ชายคนหนึ่ง ซึ่งแต่งตัวภูมิฐานด้วยเสื้อเชิ้ตหรูและกางเกงแสลคสีเข้ม ดูเป็นหนุ่มใหญ่ที่อยู่ในวัยสี่สิบปลายๆ เขาเดินเข้ามาพร้อมกับผู้ช่วยอีกคนหนึ่ง

"คุณพงศ์คะ พอดีเลยค่ะ นี่คือภาพรวมเซ็ตแรกค่ะ" คุณอ้อมหันไปทักทายเขาอย่างนอบน้อม ซึ่งทำให้ผมรู้ทันทีว่าเขาคือผู้บริหารแบรนด์ชุดชั้นในนี้

ชายหนุ่มใหญ่คนนั้นเดินเข้ามายืนอยู่ข้างๆ ผม แล้วจ้องมองไปที่แจงด้วยสายตาประเมินอย่างเปิดเผย เขาเอ่ยถึงนางแบบโดยไม่รู้ว่าผมคือสามี ระหว่างนั้น คุณณิชาก็กำลังกดชัตเตอร์ระรัวเก็บภาพภรรยาของผมที่โพสอยู่บนเตียง

"นางแบบคนนี้หุ่นดีไม่มีที่ติเลยนะครับ สมแล้วที่ราคาค่าตัวสูงกว่าคนอื่น" เขาพูดชมแจงด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ ทว่า คำว่า 'ราคาค่าตัว' ทำให้ผมสะอึกจนตัวแข็ง กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ

ผมพยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่านในอก ภาพของแจงที่อยู่ในท่าโพสท์ที่เย้ายวนที่สุด ถูกจ้องมองด้วยสายตาชื่นชมปนหื่นกระหายของหนุ่มใหญ่ผู้บริหารอย่างโจ่งแจ้ง มันเป็นความเจ็บปวดที่ผมต้องกล้ำกลืนไว้ เพราะผมคือคนทำให้เธอต้องมาอยู่ตรงนี้

แต่อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความแปลบปลาบในหัวอก ผมกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างน่าประหลาด รู้ตัวอีกทีน้องชายใต้กางเกงของผมก็แข็งโด่ขึ้นมาตอนไหนก็ไม่รู้

..................................

สนับสนุนอีบุ๊กได้ที่นี่เลยค่ะ







หรือติดตามเป็นตอนได้ที่นี่ค่ะ







พูดคุยกับผู้เขียนได้ที่นี่ค่ะ
X:

ขอบพระคุณมากค่ะ :)

 ตัวละครชู้มาให้สงสัย ต้อนนี้มี3 คนแล้ว รุ่นพี่ กับ รุ่นน้อง บวกกับ  ผู้บริหารแบรนด์       แต่ว่าชื่อเรื่องคืนนี้ผมให้เมียมีชู้ คือคืนเดี่ยว หรือหลายคืน   คืนเดี่ยว ถ้าจ่ายหนัก ก็ดี  แต่ถ้าหลายคืน พังเลย เมียเตลอดผูกพันกับชู้แน่  แต่ ถ้่าคืนเดียวคงต้องหนัก แบบโดนสวิงโดนรุมแน่ๆ  แต่ที่ดูทุเรส สุดคือ ผัว ทำให้เป็นหนี้ แล้วเมียต้องมาใช้แทน พรอพเรื่องavญี่ปุ่นชัดๆ555  หาเงินใช้หนีีให้ผัวกากๆ จนสุดท้าสติดใจ ทิ่งผัวดีกว่า

จะรบกวนสอบถาม ใน meb 249 อันนี้คือถึงตอนจบไหมครับผม หรือมีเล่ม 2 ต่อครับผม