ไอ้***เปี๊ยก ไอ้ลูกจัญไร ***ไปให้พ้นๆ หน้ากูนะ ไอ้*** ไอ้ห่า ไอ้ลูกไม่รักดี ชอบหาเรื่องให้กูเสมอ ต่อไปนี้***ส่วน*** กูส่วนกู ไม่ต้องมาเจอกันอีกเว้ย" พ่อกูแหกปากด่ากูดังลั่น ไม่ด่าเปล่าตีนโตๆ หยาบหนักอย่างกับลูกตุ้มหวดใส่กูไม่ยั้ง จนกูต้องเผ่นแน่บออกมาจากบ้านแทบไม่ทัน พวก***ดูสิ ไอ้ห่ะ กูเพิ่งพ้นโทษออกมาจากโรงเรียนดัดสันดานวันนี้แท้ๆ อะไรวะไม่เห็นมีหมาสักตัวไปรับ เงินก็ไม่มีเงินซักแดงต้องเดินย่ำต๊อกกลับบ้านเมื่อยขาจะตายห่า นี่กูก็ว่าแย่ที่สุดแล้วนะ แต่ที่ไหนได้พ่อกูแทนที่จะดีใจที่ไม่เห็นกูตั้งหลายปีดันต้อนรับกูด้วยตีนซะนี่ ซวยชิบหาย แล้วกูจะทำไงดีล่ะ ที่ซุกหัวนอนก็ไม่มี เงินก็ไม่มี จะไปหาไอ้พวกขาเก่ากูก็ยังเกรงๆ อยู่เพราะรับปากผู้คุมตอนออกจากโรงเรียนดัดสันดานว่าต่อไปนี้กูจะพยายามทำตัวใหม่ ไอ้ห่ะเอ๊ย นรกแกล้งกูชัดๆ กูยังคิดไม่ตกก็เดินเตร็ดเตร่เรื่อยไปว่ะ บ้านพ่อกูอยู่ที่สลัมคลองเตยนั่นแหล่ะ กูเดินมาหน่อยก็ถึงแถวท้ายตลาดตอนนี้ก็เย็นมากแล้วคนไม่มีค่อยมี กูได้ยินเสียงแว่วๆ เหมือนกับมีคนทะเลาะกัน อยู่ในตลาดซอยหนึ่งว่ะ ใจนึงก็ไม่อยากยุ่ง แต่อีกใจนึงก็อยากรู้อยากเห็นตามสันดานเก่าที่ยังแก้ไม่หาย กูก็เลยเยี่ยมหน้าเข้าไปมอง โฮะ โฮะ ยุ่งสิ*** มีตาแก่คนหนึ่งกำลังถูกบ้อมจากเด็กวัยรุ่นกลุ่มนึงว่ะ กูว่าแม่งคงเป็นเด็กติดยาแถวนี้ล่ะ คงเสี้ยนยาจัดไม่มีเงินไปซื้อมาพี้ ตาลุงนี่โชคร้ายดันมาเจอพวก***นี่ เอาวะช่วยเอาบุญไว้หน่อย เผื่อโชคกูจะดีขึ้นมั่ง กูคิดอย่างนั้น มองไปใกล้ ๆ ตัวคว้าไม้ดุ้นหนึ่งวิ่งเข้าไป ตวาดเสียงดันลั่นซอย "เฮ้ย พวกเรารุมแม่งโว้ย" ไอ้***พวกนั้นแม่งไม่กล้าสู้คนหรอก ยังไม่ทันจะรู้ตัวว่าอะไรเป็นอะไร พอเห็นกูวิ่งถือไม้เข้ามา พวกแม่งก็วิ่งหางจุกตูดไปหมด "เป็นไงบ้างลุง" กูถามตาลุงนั่น ตาลุงแกชื่อสน แกบอกเจ็บพอตัวถ้าไม่ได้กูมาช่วยมีหวังเละเป็นโจ๊กแน่ แกขอบอกขอบใจกูใหญ่เลยว่ะ ถามไถ่ว่ากูเป็นใคร ไปมายังไงถึงมาช่วยแกได้ กูก็ตอบไปตามตรงแหล่ะว่าถูกพ่อบังเกิดเกล้าไล่เตะออกมาจากบ้าน แกมองกูขึ้นๆ ลงๆ ชั่งใจอยู่ชั่วเดี๋ยวนึงก็บอกว่า "ไปอยู่กับลุงก่อนไม๊ล่ะ สักวันสองวันเผื่อหาลู่ทางใหม่" ก็ดีกว่านอนข้างถนนล่ะวะ กูก็เลยตกปากรับคำลุงสนอย่างยินดี ลุงสนแกเป็นคนสวนให้บ้านเศรษฐีนีว่ะ แม่งบ้านอย่างหรูเลย ใหญ่ชิบหาย โคตรพ่อโคตรแม่มันไปรวยมาจากไหนกันวะถึงมีเงินสร้างบ้านขนาดนี้ กูเดินตามลุงแกเข้าไปตื่นๆ หน่อยว่ะเพราะเป็นครั้งแรกที่กูพาตีนของกูย่างเหยียบเข้ามาในคฤหาสถ์หรูอย่างนี้ ลุงสนพากูไปกราบเจ้าของบ้านชื่อคุณนายสุดสวาท แนะนำว่ากูเป็นหลานเข้ากรุงเทพมาใหม่ๆ ยังไม่มีที่พักเลยชวนมาอยู่ด้วยสองสามวัน อีคุณนายนี่แก่แล้วยังดัดจริตแต่งหน้าทาปากสีฉูดฉาดเลยว่ะ กูเห็นแว่บเดียวก็อยากอ้วก แถมยังเค็มยิ่งกว่าปลาร้าเค็มตากแห้งเสียอีกนะ ปากด่าฉับๆ ว่า "บ้านนี้ไม่ใช่โรงทานนะยะ ตาสนจะได้พาใครเข้ามาอยู่ก็ได้" ลุงสนอึกอักพูดอะไรไม่ออก โธ่ลุงเอ๊ย อย่างงี้ผมก็แย่น่ะสิ กูคิดในใจ แล้วรีบบอกยายคุณนายปลาร้าเค็มทันที "ผมขอรบกวนอยู่สองสามวันเท่านั้นแหล่ะครับ ช่วงนี้ผมยินดีรับใช้ทำงานให้คุณนายทุกอย่างขอเพียงแลกที่ซุกหัวนอนเท่านั้นก็พอครับ" อีคุณนายดีดลูกคิดในหัวมันใหญ่ คงกะใช้งานกูให้คุ้มล่ะสิ เลยทำเป็นตกปากรับคำอย่างเสียไม่ได้ กูก็เลยได้มีโอกาสอยู่บ้านเศรษฐีกับเขาเป็นครั้งแรก แต่ขอโทษเถอะว่ะ โน่น ห้องโทรมอย่างกับรังหนู ขนาดใหญ่กว่าส้วมสาธารณะนิดเดียวที่เรือนคนใช้ ลุงสนแกบอกให้กูทำใจ ที่อีคุณนายรับกูไว้ก็ถือเป็นโชคอย่างยิ่งของกูแล้ว คิดๆ ไปกูก็ว่าอย่างนั้นนะอย่างน้อยก็ดีกว่านอนหนาวข้างถนนล่ะน่า แถมยังได้กินข้าวเหลือๆ อิ่มไปมื้อนึงด้วย ที่สำคัญอีคนใช้วัยรุ่นคนนึงชื่อนังแตงท่าทางแม่งร่านพอตัวมาเมียงๆ มองๆ ทักทายกูเป็นอย่างดี เป็นคนหาข้าวเย็นให้กูแดกด้วย กูก็ยิ้มในใจสิวะ ถึงแม่งตัวดำๆ มองไม่เห็นความสวยสักนิด แต่ก็ยังขึ้นชื่อว่าผู้หญิงล่ะวะ มี***ให้กู***ให้หายเงี่ยนได้เป็นพอ กูคิดในใจท่าทาง***ๆ อย่างนี้สองสามวันเท่านั้นแหล่ะวะเสร็จกูแน่ วันต่อมานรกมาเยือนกูจริงๆ ว่ะให้ตาย อีคุณนายปลาร้าเค็มใช้กูซะ***นแรง จิปาถะตั้งแต่ช่วยลุงสนทำสวน ทำความสะอาดบ้าน ล้างรถ ล้างห้องส้วม ล้างกรงหมา ขนกระสอบทราย (อีคุณนายนี่มันกำลังต่อเติมบ้าน) ไอ้ห่ะ เอ๊ย เหนื่อยชิบหาย ตกเย็นกูพอมีเวลาพักหอบหายใจหน่อย เลยเดินเล่นไปรอบๆ บ้าน กูเดินไปตอนหลังบ้านที่กูจำได้ว่ามีสวนชมพู่ เพราะกูหมายตาไว้ตั้งแต่ตอนช่วยลุงสนแล้วว่าจะขอมาปลิดกินสักหน่อยท่าทางจะหวานกรอบไม่เบา เดินมาถึงกูได้ยินเสียงผู้หญิงหัวเราะดังแว่วๆ ว่ะ ตามสันดานเดิมล่ะวะ กูแอบย่องไปดูหน่อยว่าสวยขนาดไหน ด้านหลังบ้านอีคุณนายปลาร้าเค็มนี่ทำเป็นสนามเทนนิสว่ะ กูมองเห็นตอนนั้นมีผู้ชายกับผู้หญิงกำลังเล่นกันอยู่ กูไม่มองผู้ชายให้เปลืองเวลาหรอกว่ะ เพราะขาเรียวๆ ขาวๆ ของอีผู้หญิงสิวะดึงดูดสายตากูไปหมดเลย มองไกลๆ กูก็ยังแน่ใจว่า***นี่คงสวยไม่ใช่เล่น นั่นคือครั้งแรกที่กูเห็นอีจี๊ด อีจี๊ดนี่เป็นลูกสาวคนเดียวของคุณนายปลาร้าเค็มว่ะ สวยชิบหาย สาวสะพรั่งเต็มที่เลยล่ะ อายุแม่งคงไม่น้อยแล้วกูว่าคงประมาณยี่สิบห้าขึ้น ทีแรกกูกะว่าจะเผ่นเพราะไม่อยากถูกจิกหัวใช้อย่างกับทาส แต่พอเห็นอีจี๊ดนี่ก็เลยเปลี่ยนใจว่ะ ไม่รู้ยังไงได้เมียงๆ มองๆ มันก็ชื่นใจแล้ว ผู้หญิง***อะไรก็ไม่รู้มองไปตรงไหนก็สวยไปหมด ผิวแม่งขาวอย่างกับนมสดไปทั้งตัว กูก็เลยสมัครใจอยู่ต่อให้อีคุณนายมันโขกสับเล่น แลกกับการได้ยลโฉมอีจี๊ดคนงาม ทั้งๆ ที่แม่งไม่เคยชำเลืองมองกูแม้แต่หางตาเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต่อมาอีกแป๊ปเดียวกูฟันนังแตงเรียบร้อย พอมีที่ระบายความเงี่ยนมันก็พออยู่ได้ล่ะโว้ย เวลากูเล่น***กับนังแตงกูก็ปิดไฟมืดตื๊ดตื๋อ พยายามจินตนาการว่ากำลัง******อีจี๊ดคนสวยอยู่ ทีแรกบอกตรงๆ กูไม่ได้คิดอะไรเกินเลยจริงๆ อย่าที่ว่ากูอยากจะกลับตัวกลับใจเหมือนกัน แต่เหตุการณ์วันหนึ่งทำให้กูแทบสำลักความแค้นออกมาเลยว่ะ นังแตงปกติมันมีหน้าที่ไปเอาเสื้อผ้าของอีจี๊ดไปซัก วันนั้นมันเป็นไข้นอนซมเลยวานกูไปทำให้ แม่งไม่รู้เป็น***อะไรวันนั้นกูเงี่ยนจัด พอเห็นกางเกงในผ้าลูกไม้สีชมพูของอีจี๊ดที่ใส่แล้วทิ้งอยู่ในตะกร้า กูอดใจไม่ไหวเลยหยิบขึ้นมาดมดู อี***เอ๊ย กลิ่นฉุนๆ สาบๆ ทำให้กูงี้***ตุงเลย กูอดใจไม่ไหวเลยว่ะดมไปเรื่อย จินตนาการว่ากำลังไซร้***อีจี๊ดอยู่ มือก็ล้วง***ตัวเองไป ขณะกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มพอดี แม่งโคตรซวยเลย ตอนนั้นอีจี๊ดเสือกเปิดประตูเดินเข้ามา ไหนว่าแม่งออกไปตั้งแต่เช้าแล้วไง เสียงอีจี๊ดร้องกรี๊ดสนั่นบ้านเลย กูสะดุ้งเฮือก ฉิบหายแล้วสิกู "ไอ้บ้า...ไอ้โรคจิต..แก..แก..คุณแม่..ขา..คุณแม่" แม่งวิ่งแร่ดไปฟ้องอีคุณนายปลาร้าเค็ม ผลน่ะเหรอ กูก็ถูกเตะโด่งออกไปจากบ้านน่ะสิ อีห่ะ เอ๊ยซวยชิบหาย กูก็เลยกลายเป็นเจ้าไร้ศาลอีกครั้ง คราวนี้หมดที่ไปก็เลยต้องไปสิงสถิตย์อยู่กับไอ้พวกขาเก่า ซึ่งมันก็ยังต้อนรับกูอย่างดีเลยนะ แต่กูพยายามไม่ไปยุ่งกับกิจกรรมของพวกมันว่ะ ไอ้ห่ะ เป็นเรื่องหาคุกทั้งนั้น กูยังเข็ดโรงเรียนดัดสันดานอยู่ไม่หายเลย กูไม่รู้จะทำมาหากินอะไรก็รับจ้างแถวๆ ตลาดนั่นแหล่ะ พยายามทำไปอดมื้อกินมื้อลำบากชิบหาย คิดๆ ดูก็แค้นอีจี๊ดเป็นบ้า อีห่ะ เอ๊ย แค่ขอดมกางเกงในหน่อยเดียว แม่งถึงกับไล่กูออกจากบ้าน กูพยายามทำใจให้อภัยมันว่ะ แม่งถ้าเป็นเมื่อก่อนกูคงไปดักลากคออี***นี่ไปข่มขืนเรียงคิวเรียบร้อยไปแล้ว วันนึงนังแตงก็ดอดมาหากู อีนี่มันติดใจกูเว้ย ยังคงแวะมาหากูไม่ขาด มันเองก็แค้นอีจี๊ดด้วยเพราะทำให้กูต้องห่างจากมันไป มันมากระซิบกูว่าอีจี๊ดกำลังร้อนใจเพราะว่าทะเลาะกับแฟนว่ะ นัยว่าแฟนมันกำลังคั่วสาวคนใหม่ยังไงนี่แหล่ะ ดีสมน้ำหน้าแม่ง นังแตงมันบอกว่าอีจี๊ดนี่แค้นหนักชิบหาย วันนึงมันแอบได้ยินอีจี๊ดถึงกับหลุดปากกับนังคุณนายแม่มันว่าอยากจะหาคนไปดักทำร้ายผู้หญิงคนที่แย่งแฟนมันไปให้สะใจ ชะช้า อีจี๊ดนี่มันร้ายไม่ใช่เล่นโว้ย พอรู้ว่าอีนี่มันก็ไม่ได้ดิบดีอะไร กูก็เลยได้คิด บอกนังแตงให้ลองไปแย็บๆ พูดกับอีจี๊ดเป็นทำนองเห็นใจ และเสนอว่าจะหาคนไปทำร้ายศัตรูหัวใจให้กับมันดูซิอีจี๊ดจะว่ายังไง ฮะฮะ หวานกูล่ะ อี***นี่มันแสบจริงๆ นังแตงมันคาบข่าวมาบอกกูว่าอีจี๊ดต้องการให้กูไปดักทำลายโฉมของผู้หญิงที่แย่งแฟนมันไป มันเสนอเงินให้กูตั้งหลายหมื่นแน่ะ กูว่าจะกลับตัวกลับใจแล้ว แต่ผู้หญิงอย่างอีจี๊ดนี่เป็นข้อยกเว้นเว้ย แถมยังได้แก้แค้นอีก กูก็เลยสอนนังแตงให้ไปบอกกับอีจี๊ดว่ากูขอให้มันมาทำความตกลงกับกูเป็นการส่วนตัวในรายละเอียด ทีแรกแม่งทำเป็นฉลาดไม่ยอมมาเว้ย บอกว่าให้กูไปหามันที่บ้านแทน แต่กูสอนนังแตงให้ไปเป่าหูอีจี๊ดว่าถ้าเกิดมีคนรู้เห็นว่ากูไปหามันที่บ้านถึงเวลาเมื่อเกิดเรื่องราวขึ้นอาจเป็นเบาะแสสาวไปพัวพันมันได้ สู้มันปลอมตัวมาหากูไม่ดีกว่าหรือ ฮ่ะ ฮ่ะ อี***นี่โง่สมใจกูนึก ในที่สุดมันก็ยอมเว้ย นังแตงแอบไปได้ยินคุณนายปลาร้าเค็มเถียงกับอีจี๊ดอย่างไม่เห็นด้วยที่จะมาหากูที่นี่ เชอะ เสือกนักอีแก่ นังแตงบอกให้กูระวังไว้ด้วยเว้ย เพราะอีจี๊ดมันบอกกับคุณนายปลาร้าเค็มว่าไม่ต้องเป็นห่วงเพราะมันจะพกปืนมาด้วย ชะช้า เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกะกู เดี๋ยวเถอะอี***กูจะสั่งสอนให้***รู้สำนึก เพื่อไม่ให้ใครจำได้ อีจี๊ดสวมวิกใส่แว่นนั่งแทกซี่มายังจุดนัดพบกับกู ไม่ใช่ที่ไหนก็รังของไอ้***ทั้งหลายที่กูขอมาสถิตย์อยู่นี่แหล่ะ พวกแม่งกระสันซ่านไปทุกตัวคนเลยเว้ยเมื่อกูบอกว่าวันนี้จะมีเนื้อสดๆ มาขึ้นเขียงให้พวกมันฟันเล่น กูบอกให้พวกแม่งหลบไปซ่อนก่อนตอนที่อีจี๊ดมาถึง กูเองก็ปลอมตัวเหมือนกัน ใส่วิกผมขาว และใส่หนวดเคราปลอมรุงรัง อี***นี่จำกูไม่ได้เหมือนกันว่ะ กูทำเป็นต้อนรับขับสู้มันอย่างดีเลยว่ะ แต่อีจี๊ดนี่มันระวังตัวแจ ไม่ยอมแตะต้องน้ำดื่มที่กูเอามาให้ดื่มเลย จริงๆ กูก็ผสมยาเอาไว้ด้วยนะ อีห่ะ เสือกทำเป็นนกรู้ แต่ไม่เป็นไรกูยังมีแผนสำรอง ขั้นแรกมันไม่รู้ตัวหรอกว่าตั้งแต่มันเดินเข้ามาในห้องรับแขกและพูดจากับกูถึงแผนการณ์ต่างๆ นั้นกูแอบอัดใส่วีดีโอเทปเอาไว้หมด (อ้อ ลืมบอกไปว่ากูทำเป็นบอกว่าให้มันเอาวิกเอาแว่นออกเพื่อให้กูแน่ใจว่าเป็นมันจริงๆ ) ดังนั้นตัวของมันจึงถูกบันทึกไว้ในวีดีโอกับไอ้***อีกคนหนึ่งซึ่งไม่มีใครรู้จักหรอกเพราะกูเป็นตัวปลอม ในวีดีโอยังมีภาพตอนที่อีจี๊ดนับเงินล่วงหน้าให้กูตั้งหมึ่นด้วย วีดีโอนี่แหล่ะโว้ยที่กูจะใช้ขู่มัน ฮะ ฮะ อย่าทำเป็นเล่นนะเว้ย สมคบกันทำร้ายผู้อื่นน่ะคดีอาญา ติกคุกหัวโตเชียว*** เรื่องอย่างนี้กูรู้ดี พอตกลงกันเสร็จมันทำท่าจะลุกกลับ กูก็หัวเราะยียวน "เดี๋ยวสิครับ คุณจี๊ดจะรีบไปไหน ไม่ดื่มน้ำให้เย็นชื่นใจก่อนเหรอครับ" กูอ่านแววตามันออกว่ารังเกียจกูขนาดไหน แม่งคงอยากรีบไปให้พ้นๆ ล่ะซิ *** แต่ต่อหน้ามันพยายามยิ้มบอกกับกูว่าไม่เป็นไร มันจะรีบไป อีห่ะ เอ๊ย มาถึงตอนนี้***จะไปไหนได้วะ กูยิ้มไม่ว่าอะไร เดินไปที่มุมห้องที่กูแอบซ่อนวีดีโอเอาไว้ มันตาเหลือกเลยเว้ยเมื่อเห็นกูหยิบเทปออกมา "น..นั่น..แก..แก..ทำอะไร"

โปรดติดตามตอนต่อไป
เครดิต : FAFATI
THANK YOU VERY MUCH

ไอ้***เปี๊ยก ไอ้ลูกจัญไร ***ไปให้พ้นๆ หน้ากูนะ ไอ้*** ไอ้ห่า ไอ้ลูกไม่รักดี ชอบหาเรื่องให้กูเสมอ ต่อไปนี้***ส่วน*** กูส่วนกู ไม่ต้องมาเจอกันอีกเว้ย" พ่อกูแหกปากด่ากูดังลั่น ไม่ด่าเปล่าตีนโตๆ หยาบหนักอย่างกับลูกตุ้มหวดใส่กูไม่ยั้ง จนกูต้องเผ่นแน่บออกมาจากบ้านแทบไม่ทัน พวก***ดูสิ ไอ้ห่ะ กูเพิ่งพ้นโทษออกมาจากโรงเรียนดัดสันดานวันนี้แท้ๆ อะไรวะไม่เห็นมีหมาสักตัวไปรับ เงินก็ไม่มีเงินซักแดงต้องเดินย่ำต๊อกกลับบ้านเมื่อยขาจะตายห่า นี่กูก็ว่าแย่ที่สุดแล้วนะ แต่ที่ไหนได้พ่อกูแทนที่จะดีใจที่ไม่เห็นกูตั้งหลายปีดันต้อนรับกูด้วยตีนซะนี่ ซวยชิบหาย แล้วกูจะทำไงดีล่ะ ที่ซุกหัวนอนก็ไม่มี เงินก็ไม่มี จะไปหาไอ้พวกขาเก่ากูก็ยังเกรงๆ อยู่เพราะรับปากผู้คุมตอนออกจากโรงเรียนดัดสันดานว่าต่อไปนี้กูจะพยายามทำตัวใหม่ ไอ้ห่ะเอ๊ย นรกแกล้งกูชัดๆ กูยังคิดไม่ตกก็เดินเตร็ดเตร่เรื่อยไปว่ะ บ้านพ่อกูอยู่ที่สลัมคลองเตยนั่นแหล่ะ กูเดินมาหน่อยก็ถึงแถวท้ายตลาดตอนนี้ก็เย็นมากแล้วคนไม่มีค่อยมี กูได้ยินเสียงแว่วๆ เหมือนกับมีคนทะเลาะกัน อยู่ในตลาดซอยหนึ่งว่ะ ใจนึงก็ไม่อยากยุ่ง แต่อีกใจนึงก็อยากรู้อยากเห็นตามสันดานเก่าที่ยังแก้ไม่หาย กูก็เลยเยี่ยมหน้าเข้าไปมอง โฮะ โฮะ ยุ่งสิ*** มีตาแก่คนหนึ่งกำลังถูกบ้อมจากเด็กวัยรุ่นกลุ่มนึงว่ะ กูว่าแม่งคงเป็นเด็กติดยาแถวนี้ล่ะ คงเสี้ยนยาจัดไม่มีเงินไปซื้อมาพี้ ตาลุงนี่โชคร้ายดันมาเจอพวก***นี่ เอาวะช่วยเอาบุญไว้หน่อย เผื่อโชคกูจะดีขึ้นมั่ง กูคิดอย่างนั้น มองไปใกล้ ๆ ตัวคว้าไม้ดุ้นหนึ่งวิ่งเข้าไป ตวาดเสียงดันลั่นซอย "เฮ้ย พวกเรารุมแม่งโว้ย" ไอ้***พวกนั้นแม่งไม่กล้าสู้คนหรอก ยังไม่ทันจะรู้ตัวว่าอะไรเป็นอะไร พอเห็นกูวิ่งถือไม้เข้ามา พวกแม่งก็วิ่งหางจุกตูดไปหมด "เป็นไงบ้างลุง" กูถามตาลุงนั่น ตาลุงแกชื่อสน แกบอกเจ็บพอตัวถ้าไม่ได้กูมาช่วยมีหวังเละเป็นโจ๊กแน่ แกขอบอกขอบใจกูใหญ่เลยว่ะ ถามไถ่ว่ากูเป็นใคร ไปมายังไงถึงมาช่วยแกได้ กูก็ตอบไปตามตรงแหล่ะว่าถูกพ่อบังเกิดเกล้าไล่เตะออกมาจากบ้าน แกมองกูขึ้นๆ ลงๆ ชั่งใจอยู่ชั่วเดี๋ยวนึงก็บอกว่า "ไปอยู่กับลุงก่อนไม๊ล่ะ สักวันสองวันเผื่อหาลู่ทางใหม่" ก็ดีกว่านอนข้างถนนล่ะวะ กูก็เลยตกปากรับคำลุงสนอย่างยินดี ลุงสนแกเป็นคนสวนให้บ้านเศรษฐีนีว่ะ แม่งบ้านอย่างหรูเลย ใหญ่ชิบหาย โคตรพ่อโคตรแม่มันไปรวยมาจากไหนกันวะถึงมีเงินสร้างบ้านขนาดนี้ กูเดินตามลุงแกเข้าไปตื่นๆ หน่อยว่ะเพราะเป็นครั้งแรกที่กูพาตีนของกูย่างเหยียบเข้ามาในคฤหาสถ์หรูอย่างนี้ ลุงสนพากูไปกราบเจ้าของบ้านชื่อคุณนายสุดสวาท แนะนำว่ากูเป็นหลานเข้ากรุงเทพมาใหม่ๆ ยังไม่มีที่พักเลยชวนมาอยู่ด้วยสองสามวัน อีคุณนายนี่แก่แล้วยังดัดจริตแต่งหน้าทาปากสีฉูดฉาดเลยว่ะ กูเห็นแว่บเดียวก็อยากอ้วก แถมยังเค็มยิ่งกว่าปลาร้าเค็มตากแห้งเสียอีกนะ ปากด่าฉับๆ ว่า "บ้านนี้ไม่ใช่โรงทานนะยะ ตาสนจะได้พาใครเข้ามาอยู่ก็ได้" ลุงสนอึกอักพูดอะไรไม่ออก โธ่ลุงเอ๊ย อย่างงี้ผมก็แย่น่ะสิ กูคิดในใจ แล้วรีบบอกยายคุณนายปลาร้าเค็มทันที "ผมขอรบกวนอยู่สองสามวันเท่านั้นแหล่ะครับ ช่วงนี้ผมยินดีรับใช้ทำงานให้คุณนายทุกอย่างขอเพียงแลกที่ซุกหัวนอนเท่านั้นก็พอครับ" อีคุณนายดีดลูกคิดในหัวมันใหญ่ คงกะใช้งานกูให้คุ้มล่ะสิ เลยทำเป็นตกปากรับคำอย่างเสียไม่ได้ กูก็เลยได้มีโอกาสอยู่บ้านเศรษฐีกับเขาเป็นครั้งแรก แต่ขอโทษเถอะว่ะ โน่น ห้องโทรมอย่างกับรังหนู ขนาดใหญ่กว่าส้วมสาธารณะนิดเดียวที่เรือนคนใช้ ลุงสนแกบอกให้กูทำใจ ที่อีคุณนายรับกูไว้ก็ถือเป็นโชคอย่างยิ่งของกูแล้ว คิดๆ ไปกูก็ว่าอย่างนั้นนะอย่างน้อยก็ดีกว่านอนหนาวข้างถนนล่ะน่า แถมยังได้กินข้าวเหลือๆ อิ่มไปมื้อนึงด้วย ที่สำคัญอีคนใช้วัยรุ่นคนนึงชื่อนังแตงท่าทางแม่งร่านพอตัวมาเมียงๆ มองๆ ทักทายกูเป็นอย่างดี เป็นคนหาข้าวเย็นให้กูแดกด้วย กูก็ยิ้มในใจสิวะ ถึงแม่งตัวดำๆ มองไม่เห็นความสวยสักนิด แต่ก็ยังขึ้นชื่อว่าผู้หญิงล่ะวะ มี***ให้กู***ให้หายเงี่ยนได้เป็นพอ กูคิดในใจท่าทาง***ๆ อย่างนี้สองสามวันเท่านั้นแหล่ะวะเสร็จกูแน่ วันต่อมานรกมาเยือนกูจริงๆ ว่ะให้ตาย อีคุณนายปลาร้าเค็มใช้กูซะ***นแรง จิปาถะตั้งแต่ช่วยลุงสนทำสวน ทำความสะอาดบ้าน ล้างรถ ล้างห้องส้วม ล้างกรงหมา ขนกระสอบทราย (อีคุณนายนี่มันกำลังต่อเติมบ้าน) ไอ้ห่ะ เอ๊ย เหนื่อยชิบหาย ตกเย็นกูพอมีเวลาพักหอบหายใจหน่อย เลยเดินเล่นไปรอบๆ บ้าน กูเดินไปตอนหลังบ้านที่กูจำได้ว่ามีสวนชมพู่ เพราะกูหมายตาไว้ตั้งแต่ตอนช่วยลุงสนแล้วว่าจะขอมาปลิดกินสักหน่อยท่าทางจะหวานกรอบไม่เบา เดินมาถึงกูได้ยินเสียงผู้หญิงหัวเราะดังแว่วๆ ว่ะ ตามสันดานเดิมล่ะวะ กูแอบย่องไปดูหน่อยว่าสวยขนาดไหน ด้านหลังบ้านอีคุณนายปลาร้าเค็มนี่ทำเป็นสนามเทนนิสว่ะ กูมองเห็นตอนนั้นมีผู้ชายกับผู้หญิงกำลังเล่นกันอยู่ กูไม่มองผู้ชายให้เปลืองเวลาหรอกว่ะ เพราะขาเรียวๆ ขาวๆ ของอีผู้หญิงสิวะดึงดูดสายตากูไปหมดเลย มองไกลๆ กูก็ยังแน่ใจว่า***นี่คงสวยไม่ใช่เล่น นั่นคือครั้งแรกที่กูเห็นอีจี๊ด อีจี๊ดนี่เป็นลูกสาวคนเดียวของคุณนายปลาร้าเค็มว่ะ สวยชิบหาย สาวสะพรั่งเต็มที่เลยล่ะ อายุแม่งคงไม่น้อยแล้วกูว่าคงประมาณยี่สิบห้าขึ้น ทีแรกกูกะว่าจะเผ่นเพราะไม่อยากถูกจิกหัวใช้อย่างกับทาส แต่พอเห็นอีจี๊ดนี่ก็เลยเปลี่ยนใจว่ะ ไม่รู้ยังไงได้เมียงๆ มองๆ มันก็ชื่นใจแล้ว ผู้หญิง***อะไรก็ไม่รู้มองไปตรงไหนก็สวยไปหมด ผิวแม่งขาวอย่างกับนมสดไปทั้งตัว กูก็เลยสมัครใจอยู่ต่อให้อีคุณนายมันโขกสับเล่น แลกกับการได้ยลโฉมอีจี๊ดคนงาม ทั้งๆ ที่แม่งไม่เคยชำเลืองมองกูแม้แต่หางตาเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต่อมาอีกแป๊ปเดียวกูฟันนังแตงเรียบร้อย พอมีที่ระบายความเงี่ยนมันก็พออยู่ได้ล่ะโว้ย เวลากูเล่น***กับนังแตงกูก็ปิดไฟมืดตื๊ดตื๋อ พยายามจินตนาการว่ากำลัง******อีจี๊ดคนสวยอยู่ ทีแรกบอกตรงๆ กูไม่ได้คิดอะไรเกินเลยจริงๆ อย่าที่ว่ากูอยากจะกลับตัวกลับใจเหมือนกัน แต่เหตุการณ์วันหนึ่งทำให้กูแทบสำลักความแค้นออกมาเลยว่ะ นังแตงปกติมันมีหน้าที่ไปเอาเสื้อผ้าของอีจี๊ดไปซัก วันนั้นมันเป็นไข้นอนซมเลยวานกูไปทำให้ แม่งไม่รู้เป็น***อะไรวันนั้นกูเงี่ยนจัด พอเห็นกางเกงในผ้าลูกไม้สีชมพูของอีจี๊ดที่ใส่แล้วทิ้งอยู่ในตะกร้า กูอดใจไม่ไหวเลยหยิบขึ้นมาดมดู อี***เอ๊ย กลิ่นฉุนๆ สาบๆ ทำให้กูงี้***ตุงเลย กูอดใจไม่ไหวเลยว่ะดมไปเรื่อย จินตนาการว่ากำลังไซร้***อีจี๊ดอยู่ มือก็ล้วง***ตัวเองไป ขณะกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มพอดี แม่งโคตรซวยเลย ตอนนั้นอีจี๊ดเสือกเปิดประตูเดินเข้ามา ไหนว่าแม่งออกไปตั้งแต่เช้าแล้วไง เสียงอีจี๊ดร้องกรี๊ดสนั่นบ้านเลย กูสะดุ้งเฮือก ฉิบหายแล้วสิกู "ไอ้บ้า...ไอ้โรคจิต..แก..แก..คุณแม่..ขา..คุณแม่" แม่งวิ่งแร่ดไปฟ้องอีคุณนายปลาร้าเค็ม ผลน่ะเหรอ กูก็ถูกเตะโด่งออกไปจากบ้านน่ะสิ อีห่ะ เอ๊ยซวยชิบหาย กูก็เลยกลายเป็นเจ้าไร้ศาลอีกครั้ง คราวนี้หมดที่ไปก็เลยต้องไปสิงสถิตย์อยู่กับไอ้พวกขาเก่า ซึ่งมันก็ยังต้อนรับกูอย่างดีเลยนะ แต่กูพยายามไม่ไปยุ่งกับกิจกรรมของพวกมันว่ะ ไอ้ห่ะ เป็นเรื่องหาคุกทั้งนั้น กูยังเข็ดโรงเรียนดัดสันดานอยู่ไม่หายเลย กูไม่รู้จะทำมาหากินอะไรก็รับจ้างแถวๆ ตลาดนั่นแหล่ะ พยายามทำไปอดมื้อกินมื้อลำบากชิบหาย คิดๆ ดูก็แค้นอีจี๊ดเป็นบ้า อีห่ะ เอ๊ย แค่ขอดมกางเกงในหน่อยเดียว แม่งถึงกับไล่กูออกจากบ้าน กูพยายามทำใจให้อภัยมันว่ะ แม่งถ้าเป็นเมื่อก่อนกูคงไปดักลากคออี***นี่ไปข่มขืนเรียงคิวเรียบร้อยไปแล้ว วันนึงนังแตงก็ดอดมาหากู อีนี่มันติดใจกูเว้ย ยังคงแวะมาหากูไม่ขาด มันเองก็แค้นอีจี๊ดด้วยเพราะทำให้กูต้องห่างจากมันไป มันมากระซิบกูว่าอีจี๊ดกำลังร้อนใจเพราะว่าทะเลาะกับแฟนว่ะ นัยว่าแฟนมันกำลังคั่วสาวคนใหม่ยังไงนี่แหล่ะ ดีสมน้ำหน้าแม่ง นังแตงมันบอกว่าอีจี๊ดนี่แค้นหนักชิบหาย วันนึงมันแอบได้ยินอีจี๊ดถึงกับหลุดปากกับนังคุณนายแม่มันว่าอยากจะหาคนไปดักทำร้ายผู้หญิงคนที่แย่งแฟนมันไปให้สะใจ ชะช้า อีจี๊ดนี่มันร้ายไม่ใช่เล่นโว้ย พอรู้ว่าอีนี่มันก็ไม่ได้ดิบดีอะไร กูก็เลยได้คิด บอกนังแตงให้ลองไปแย็บๆ พูดกับอีจี๊ดเป็นทำนองเห็นใจ และเสนอว่าจะหาคนไปทำร้ายศัตรูหัวใจให้กับมันดูซิอีจี๊ดจะว่ายังไง ฮะฮะ หวานกูล่ะ อี***นี่มันแสบจริงๆ นังแตงมันคาบข่าวมาบอกกูว่าอีจี๊ดต้องการให้กูไปดักทำลายโฉมของผู้หญิงที่แย่งแฟนมันไป มันเสนอเงินให้กูตั้งหลายหมื่นแน่ะ กูว่าจะกลับตัวกลับใจแล้ว แต่ผู้หญิงอย่างอีจี๊ดนี่เป็นข้อยกเว้นเว้ย แถมยังได้แก้แค้นอีก กูก็เลยสอนนังแตงให้ไปบอกกับอีจี๊ดว่ากูขอให้มันมาทำความตกลงกับกูเป็นการส่วนตัวในรายละเอียด ทีแรกแม่งทำเป็นฉลาดไม่ยอมมาเว้ย บอกว่าให้กูไปหามันที่บ้านแทน แต่กูสอนนังแตงให้ไปเป่าหูอีจี๊ดว่าถ้าเกิดมีคนรู้เห็นว่ากูไปหามันที่บ้านถึงเวลาเมื่อเกิดเรื่องราวขึ้นอาจเป็นเบาะแสสาวไปพัวพันมันได้ สู้มันปลอมตัวมาหากูไม่ดีกว่าหรือ ฮ่ะ ฮ่ะ อี***นี่โง่สมใจกูนึก ในที่สุดมันก็ยอมเว้ย นังแตงแอบไปได้ยินคุณนายปลาร้าเค็มเถียงกับอีจี๊ดอย่างไม่เห็นด้วยที่จะมาหากูที่นี่ เชอะ เสือกนักอีแก่ นังแตงบอกให้กูระวังไว้ด้วยเว้ย เพราะอีจี๊ดมันบอกกับคุณนายปลาร้าเค็มว่าไม่ต้องเป็นห่วงเพราะมันจะพกปืนมาด้วย ชะช้า เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกะกู เดี๋ยวเถอะอี***กูจะสั่งสอนให้***รู้สำนึก เพื่อไม่ให้ใครจำได้ อีจี๊ดสวมวิกใส่แว่นนั่งแทกซี่มายังจุดนัดพบกับกู ไม่ใช่ที่ไหนก็รังของไอ้***ทั้งหลายที่กูขอมาสถิตย์อยู่นี่แหล่ะ พวกแม่งกระสันซ่านไปทุกตัวคนเลยเว้ยเมื่อกูบอกว่าวันนี้จะมีเนื้อสดๆ มาขึ้นเขียงให้พวกมันฟันเล่น กูบอกให้พวกแม่งหลบไปซ่อนก่อนตอนที่อีจี๊ดมาถึง กูเองก็ปลอมตัวเหมือนกัน ใส่วิกผมขาว และใส่หนวดเคราปลอมรุงรัง อี***นี่จำกูไม่ได้เหมือนกันว่ะ กูทำเป็นต้อนรับขับสู้มันอย่างดีเลยว่ะ แต่อีจี๊ดนี่มันระวังตัวแจ ไม่ยอมแตะต้องน้ำดื่มที่กูเอามาให้ดื่มเลย จริงๆ กูก็ผสมยาเอาไว้ด้วยนะ อีห่ะ เสือกทำเป็นนกรู้ แต่ไม่เป็นไรกูยังมีแผนสำรอง ขั้นแรกมันไม่รู้ตัวหรอกว่าตั้งแต่มันเดินเข้ามาในห้องรับแขกและพูดจากับกูถึงแผนการณ์ต่างๆ นั้นกูแอบอัดใส่วีดีโอเทปเอาไว้หมด (อ้อ ลืมบอกไปว่ากูทำเป็นบอกว่าให้มันเอาวิกเอาแว่นออกเพื่อให้กูแน่ใจว่าเป็นมันจริงๆ ) ดังนั้นตัวของมันจึงถูกบันทึกไว้ในวีดีโอกับไอ้***อีกคนหนึ่งซึ่งไม่มีใครรู้จักหรอกเพราะกูเป็นตัวปลอม ในวีดีโอยังมีภาพตอนที่อีจี๊ดนับเงินล่วงหน้าให้กูตั้งหมึ่นด้วย วีดีโอนี่แหล่ะโว้ยที่กูจะใช้ขู่มัน ฮะ ฮะ อย่าทำเป็นเล่นนะเว้ย สมคบกันทำร้ายผู้อื่นน่ะคดีอาญา ติกคุกหัวโตเชียว*** เรื่องอย่างนี้กูรู้ดี พอตกลงกันเสร็จมันทำท่าจะลุกกลับ กูก็หัวเราะยียวน "เดี๋ยวสิครับ คุณจี๊ดจะรีบไปไหน ไม่ดื่มน้ำให้เย็นชื่นใจก่อนเหรอครับ" กูอ่านแววตามันออกว่ารังเกียจกูขนาดไหน แม่งคงอยากรีบไปให้พ้นๆ ล่ะซิ *** แต่ต่อหน้ามันพยายามยิ้มบอกกับกูว่าไม่เป็นไร มันจะรีบไป อีห่ะ เอ๊ย มาถึงตอนนี้***จะไปไหนได้วะ กูยิ้มไม่ว่าอะไร เดินไปที่มุมห้องที่กูแอบซ่อนวีดีโอเอาไว้ มันตาเหลือกเลยเว้ยเมื่อเห็นกูหยิบเทปออกมา "น..นั่น..แก..แก..ทำอะไร"

โปรดติดตามตอนต่อไป
เครดิต : FAFATI
THANK YOU VERY MUCH