เช้านี้ผมโดนปลุกด้วยความรู้สึกเสียวที่ปลายหัวบานอย่างแรงและมันกำลังพ่นน้ำกามอันเหลือน้อยนิดออกมา ผมลืมตาขึ้นดูก็เห็นบั้นท้ายกลมขาวบั้นเอวที่มีรอยสักเหยี่ยวแดง เอริกะนั้นเอง เธอกำลังบิดตัวไปมาอย่างมีความสุข ผมดันตัวขึ้นนั่งแล้วกอดเธอจากด้านหลัง เอริกะสะดุ้งนิดนึงก่อนจะกอดแขนผมไว้ เธอหันหน้ากลับมาหาผม ผมเลยหอมแก้มเธอไปฟอดใหญ่

"สนุกไหม แอบลักหลับผมเนี่ย"
เอริกะไม่ตอบได้แต่ยิ้มหวาน
"กี่ครั้งแล้วหละ"

เอริกะทำหน้าเอียงอาย ทำเอาผมมีอารมณ์บ้างผมจับหน้าเธอให้หันมาเพื่อจะจูบ แต่เอริกะเอานิ้วมาแตะที่ริมฝีปากผม

"อย่าค่ะพอแล้ว วันนี้ยูกิซังต้องใช้แรงอีกเยอะนะค่ะ" เอริกะ
"ใช้แรงอะไรหรอ ถ้าใช้แรงกับเอริกะจังผมสู้ตายอยู่แล้ว"

เอริกะหัวเราะคิกๆ เสียงมือถือของเอริกะดังขึ้น เธอลุกจากตักผมไปรับโทรศัพท์ หลังจากนั้นเธอก็หยิบกางเกงยีนส์กับเสื้อสายเดียวมาใส่ แล้วบอกผมให้รอเดี๋ยวเธอจะกลับมา เอริกะหายไปซักพักก็กลับมาพร้อมเป้ใบนึงและถุงใส่ขวดเครื่องดื่มหลายขวด เธอหยิบขวดออกมาจากถุงสองขวด เปิดแล้วส่งให้ผมขวดนึง แล้วเธอก็ดื่มอีกขวดเข้าไปทีเดียวหมด ผมลองชิมดูมันรสแปลกน่าจะมีส่วนผสมของโสมหรืออะไรที่มันใช้บำรุงกำลัง เอริกะจับขวดกรอกปากให้ผมกินจนหมด

ผมร้อนไปทั่วทั้งท้อง แล้วก็ค่อยๆ รู้สึกว่าเรี่ยวแรงที่หายไปมันค่อยๆ กลับคืนมา เอริกะถอดเสื้อผ้าออกแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวก่อนจะมองผมด้วยสาตายั่วยวนแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ

ผมรีบตามเอริกะเข้าไปในห้องน้ำแล้วกอดเธอจากด้านหลัง เอริกะหันหน้ากลับมาจูบปากกันผม เรายืนนั่วเนี่ยกันที่หน้ากระจกในห้องน้ำ ผมปลดผ้าขนหนูเธอออก ส้มโอลูกใหญ่สองลูกของเอิรกะเด้งออกมาปรากฎที่หน้ากระจก ผมรีบเอามือสองข้างขว้ามันไว้แล้วขย่ำเบาๆ เอริกะผละปากออกแล้วแหง่นหน้าซูดปาก ผมเห็นใบหน้าที่เสียวสยิวของเอริกะในกระจก ก็ยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์มากขึ้น ไอ้หนูผมมันตื่นขึ้นมาทันที  ผมเลยเอามันถูกับร่องก้นเอริกะเล่น เอริกะขยับก้นรับพร้อมกับทำสีหน้าที่ยั่วยวนจนผมน้ำแทบออก

ผมก้มไปไซด์ซอกคอและแผ่นหลังที่เนี่ยขาวของเอริกะ เธอจับผมตัวเองม้วนขึ้นแล้วเอาปิ่นเสียบไว้เพื่อไม่ให้มันเกะกะเวลาผมลากลิ้นไปตามซอกคอเธอ คอเอริกะทั้งหอมทั้งขาว ผมดูดคอเธอซะเธอร้องซีดลั่น จากนั้นผมก็เปลี่ยนจากเอาเอ็นถูขึ้นเสยร่องก้นเธอ มาเป็นถูลง ผ่านกลีบอูมสองกลีบที่คล้อยมาด้านหลังของเธอแทน ผมรู้สึกได้ถึงความชุมช่ำที่กำลังไหลออกมาจากด้านในกลีบสาวเธอจนสามเหลี่ยมของเธอเริ่มแฉะ ผมเลยลองเอาหัวบานจ่อร่องเอริกะแล้วค่อยๆ ดันมันเข้าไป มันค่อยๆ มุดเข้าไปโดยไม่ยากเย็นนัก ผมเห็นเอริกะทำคิ้วขมวด พอผมดันเอ็นเข้าไปสุดเธอก็ร้องอ้าเสียงสั่น ลมหายใจเธอทำเอากระจกตรงหน้ากลายเป็นฝ้า

ผมยังไม่ทันได้เริ่มสาวเอว ผมก็โดนสะโพกเอริกะเด้นสวนมาอย่างแรงจนผมจุก ผมปล่อยมือจากหน้าอกเธอเพื่อจะมาจับสะโพกเธอให้ทำผมเบาลง เอริกะกลับยิ่งเด้งก้นแรงขึ้น เธอโถมใส่ผมทั้งตัวพร้อมกับครางซีดซาดไปด้วย ตอนนี้เอริกะเหมือนม้าผยสที่ไม่ยอมให้คนขี่อย่างผมควบคุมเธอได้ เธอเด้งตัวแรงจนปิ่นที่ปักผมไว้หลุด ผมยาวสลวยมันวาวของเธอเด็งไปมาสะท้อนกับแสงไฟในห้องน้ำ

แม่เหยี่ยวน้อยสู้สุดฤทธิ์ทำเอาผมต้องปล่อยให้เธอกระแทกให้พอใจ พอผมรู้สึกว่าเธอเริ่มแผ่วแรง มันก็ถึงเวลาที่ผมจะสั่งสอนว่าไม่ควรจะผยสกับผมเพราะจะโดนลงโทษ ผมจับเอาแขนซ้ายสอดไปใต้ขอพับแล้วยกขาซ้ายเธอขึ้น จากนั้นผมก็เสยเอ็นไปทางซ้ายของร่องสวาทเธอจนมันชนกับมดลูกเธอดังปั๊บ แม่เหยี่ยวน้อยร้องอู้ยยยลั่นพร้อมกับเขย่งขาขวาสุดตัว ผมค่อยๆ ถอนเอ็นออกช้าๆ เอริกะขยับก้นตามเหมือนไม่อยากให้มันหลุดออกจากร่างเธอ ผมถอดมันออกมาจนสุดลำแล้วส่งกลับเข้าไปให้ดังพับ เอริกะสะดุ้งสุดตัวร้องกรี๊ดพร้อมๆ กับจับมือขวาผมที่เกาะกุมอยู่ที่หน้าอกเธออย่างแรง ผมเข้าใจว่าเธอต้องการอะไร ผมถอนเอ็นออกอีกครั้งแล้วดันเข้าไปสุดอีกพร้อมกับใช้มือขวาขย้ำหน้าอกเธออย่างแรงในจังหวะเดียวกัน เอริกะแหง่นหน้าร้องสุดเสียง จากนั้นผมก็เริ่มเร่งจังหวะขึ้น ผมซอยเอวจนเกิดเสียงดัง พับ พับ พับ เอริกะใช้มือยันอ่างล้างหน้า ขาขวาเขย่งสุดตัวอ้าปากค้างมีน้ำลายไหลออกมาที่มุมปาก ผมก้มไปเอาลิ้นเลียน้ำลายที่มุมปากเอริกะ เธอแล๊ปลิ้นออกมาเล่นกับลิ้นผม เราพันเล่นกันเล่นนอกปาก น้ำรักเอริกะไหลเยิ้มออกมาเต็มหน้าหาทำให้การส่งท่อนเอ็นเข้าออกของผมลื่นขึ้น ผมจึงเร่งกระแทกสุดตัว เอริกะเลิกพันลิ้นหันกลับไปก้มหน้ากัดฟันแน่น ผมเองก็เร่งอัดเอ็นและขย้ำหน้าอกด้านขวาเธอย่างแรงเพื่อให้เอริกะถึง

แล้วเอริกะก็ทำนบแตกเธอเงยหน้าร้องกรี๊ดลั่น เขย่งตัวสุดชีวิตพร้อมกันกระตุกเอวหลายครั้ง ร่องสาวเธอบีบรัดเอ็นผมแรงมากทำเอาผมเกือลพลาดแพ้แตกเธอ ผมรอให้เอริกะอิ่มเอมกับการขึ้นสวรรค์เสร็จ ผมก็ก้มไปกระซิบข้างหูเธอ "เอาเปรียบกันนี่ถึงก่อนอีกแล้ว" เอริกะหัวเราคิกๆ น่ารัก ก่อนจะตอบสนองผมด้วยการขมิบบีบรัดเอ็นผม

เอริกะพร้อมอีกครั้งกับเกมรัก ผมดึงเอ็นออกจากร่างเธอ เอริกะหันมามองผมทำหน้างอแต่น่ารักมาก ผมจับให้เธอหันหน้ากลับมาหาผมแล้วอุ้มเธอนั่งบนอ่างล้างหน้า เอริกะรู้ทันทีว่าผมกำลังจะทำให้เธอเสียวอีก เธอยิ้มหวานแยกขารอทันที ผมก้มดูร่องสาวเอริกะ ตอนนี้มันอ้าโหว่โชว์ด้านในสีชมพูที่มีน้ำรักใสๆ เยิ้มไปทั่ว

ผมเขย่งตัวเอาเอ็นจอแล้วดันเข้าไปมิดด้าม เอริกะร้องอู้ยยยย เธอกอดคอผมเอาขาเกี่ยวเอวผมแน่น ผมเองก็พยายามกอดเธอให้แน่นที่สุดแล้วใช้เอวสาวท่อนเอ็นเข้าออกร่องสวาทเอริกะ เธอครางซีดซาดที่ข้างหูผมไม่หยุด ทำเอาผมยิ่งเร่งกระแทกเอวไม่หยุดตาม ผมอัดเอ็นดัง พับ พับ พับ จนเอริกะใช้มือจิกแขนผมอย่างแรง ผมหยุดซอยเอวทันที เอริกะ แอ่นเอวสวนเอ็นผม 3 ทีก่อนจะตอดอย่างแรง เธอทำหน้าหมดแรงลิ้นห้อย ผมกระซิบข้างหูเธออีกครั้ง
"สองแล้วนะ เหนื่อยหรือยัง"

เอริกะสายหน้าพร้อมทั้งก้มมาไซด์ซอกคอผมทำเอาไอ้หนูผมที่มันกำลังผ่อนคลายอยู่ในร่องสาวเอริกะแข็งปั๊ง เอริกะกระโดดขึ้นมากอดผม ผมใช้แขนโอบเอวและสะโพกเธอไว้ไม่ให้ตัวเธอหล่น จากั้นผมก็ใช้แรงแขนโยนตัวเธอให้สูงขึ้นแล้วปล่อยให้แรงดึงดูดและน้ำหนักของเอริกะพาตัวเธอมากระแทกกับเอ็นผม ท่านี้ทำได้ไม่เร็วนักแต่ทุกครั้งที่ผมปล่อยน้ำหนักตัวเอริกะลงมากระแทกกับท่อนเอ็นเธอก็สะดุ้งตัวร้องอู้ยยยยยสุดเสียงทุกครั้ง ผมยืนทำท่านี้จนขาหมดแรง ผมก็ค่อยนั่งลงโดนที่ท่อนล่างของผมกับเอริกะยังติดกันแน่น

พอผมนั่งลงกับพื้นเอริกะก็ดันให้ผมนอนลงจากนั้นเธอก็นี่ยองๆ แล้วเริ่มขย่มเอ็นผมดัง ตับ ตับ ตับ เอริกะหลับตาซูดปากพร้อมกับสะบัดหัวไปมา หัวนมสีชมพูที่กำลังแข็งเต็มที่ของเธอเด้งขึ้นลงไปพร้อมกับเต้าอวบขาวทั้งสองข้าง จากนั้นเอริกะก็ขมวดคิ้วเอามือมากดแขนผมก่อนจะอัดร่องใส่เอ็นผมจนสุดโคนอย่างหนักหน่วง ผมเห็นกลีบในของเอริกะที่ยืดออกมาบีบรัดท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของผมแน่นตอนเธอยกเอวขึ้น และกลับโดนเอ็นผมตะบันจนยับย้นตอนเธอนั่งสวนเอ็นผมลงมา มันทำผมกลัวว่ากลีบและร่องสาวที่สวยๆ ของเธอจะฉีกและเจ็บ 

แต่ดูเหมือนมันจะตรงกันข้าม มันกลับทำให้เอริกะเสียวซ่านจนเธอคุมอารมณ์ไม่อยู่ เธอยกตัวขึ้นแล้วอัดร่องสาวสวนเอ็นผมหนักขึ้นเรื่อยๆ จนมือเธอเริ่มแกร็งและเม้มปากแน่น แล้วเธอก็ปล่อยมือจากแขนผมล้มตัวมาซบอกผมพร้อมกับเสียง อ้า อย่างมีความสุข ลมหายใจเอริกร้อนมากจนผมรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้าอก เอริกะขยับเอวช้าๆ ครูดแท่งเอ็นผมหลายครั้งก่อนจะทิ้งเอวลงแนบกับลำตัวผม ครั้งนี้เธอสุขสมอย่างสุดๆ แล้ว เธอนอนนิ่งไม่ไหวติงมีแต่ด้านในตัวเธอเท่านั้นที่ยังตอดเอ็นผมอย่างแผวเบา

เอริกะเสร็จแล้วก็ถึงตาผมบ้าง ผมเองก็อัดอั้นมาหลายยก ผมจับสะโพกเอริกะแล้วกดไว้ก่อนจะเสยท่อนเอ็นที่คาอยู่ในร่องเธอให้กลับเข้าไปสุดลำ เอริกะร้องเสียงหลง จากนั้นผมก็เร่งอัดเพื่อให้ตัวเองได้ขึ้นสวรรค์บ้าง เอริกะเหมือนหมดแรงเธอได้แค่ร้องเสียงหลงเหมือนสาวในหนัง AV เธอคงหมดแรงแล้วจริงๆ ผมเร่งอัดจนในที่สุดก็เอ็นผมก็เกร็งกระตุก ยิงกระสุนเปล่าใส่เอริกะไปหลายนัด เอริกะครางระงม ผมจับใบหน้าเธอไว้แล้วกระกบปากจูบพร้อมกับควานเอ็นไปทั่วร่องสาวเธอเพื่อล้างลำกล้อง เอริกะคราม อืม อืม ในลำคอ ก่อนที่เราจะหมดแรงนอนกอดกันอยู่บนพื้นห้องน้ำ

แล้วผมก็ต้องเหนื่อยกับแม่เหยี่ยวน้อยของผมอีกจนได้ ไหนว่าเธออยากให้ผมเก็บแรงไว้ไง ออกจากห้องน้ำ เราสองคนกินเครื่องดื่มบำรุงกำลังกันคนละอีกขวดก่อนจะแต่งตัวใส่เสื้อผ้า เอริกะเอาชุดที่อยู่ในเป้ที่เธอถือขึ้นมามันเป็นชุดสาวออฟฟิต กระโปรงสั่นเสื้อเชิ๊ตรัดจะจนอกเธอแทบทะลัก จะว่าไปมันช่างเหมือนชุดนักศึกษาของไทยจังเลย แต่ดีหน่อยที่เธอมีเสื้อตัวนอกสวมทับ พอเอริกะแต่งตัวเสร็จผมก็เข้าไปกอดเธออีก เอริกะร้องว้ายเพราะไอ้หนูผมมันทิ่มร่องก้น ครั้งนี้เอริกะไม่ให้ผมทำแล้วเธอบอกพอแล้วเดี๋ยวผมจะไม่ไหว

"เราจะไปทำงานกันหรอ" ผมเดาเอาจากชุดที่เอริกะใส่
"เปล่าค่ะ เราจะไปยังที่พิเศษแห่งนึง ซึ่งเดี๋ยว Boss กับแฟนจะตามเราไปที่หลัง" เอริกะ

เอริกะไม่ยอมบอกผมว่าเราจะไปที่ไหนกัน เธอจูงมือผมออกจากห้องแต่ก่อนออกผมก็จับเธอมาจูบให้ชื่นใจอีกครั้ง ทำเอาเอริกะบ่นว่าผมทำให้เธอต้องแต่งหน้าใหม่อีกแล้ว ผมได้แต่คิดในใจว่ากลัวต้องแต่งหน้าใหม่แต่กลับแลกลิ้นกับผมไม่ยอมหยุดเนี่ยนะ

เราลงมาที่หน้าโรงแรมมีรถจอดรออยู่แล้ว ผมคิดในใจก็ดีเหมือนกันผมคงยังขี่มอเตอร์ไซด์ไม่ไหวแน่ๆ แล้วชุดเอริกะชุดนี้ ขืนให้ซ้อนท้ายมีหวังเธอได้เปิดหวอไปตลอดทางแน่ๆ คนขับรถพาเราไปส่งที่สถานีรถไฟ เอริกะดึงมือผมให้ลงจากรถ

"เราจะไปไหนกัน ไปต่างเมืองหรอ"
"มิเอะ" เอริกะ

เอริกะตอบผมแค่นั้นแล้วเธอก็ดึงแขนผมเข้าไปในสถานี เธอจัดการเรื่องตั๋วและข้าวกล่อง เราสองคนขึ้นไปนั่งบนรถไฟ พอรถไฟเริ่มออกเธอก็เอาข้าวกล่องมาป้อนผม เราสองคนสวีทกันจนหนุ่มสายญี่ปุ่นที่นั่งอยู่ในรถไฟมองผมด้วยความอิจฉา กินข้าวเสร็จเธอก็บอกให้ผมงีบเอาแรงเดี๋ยวถึงมิเอะแล้วเธอจะปลุกผม

ผมหลับตาแล้วก็ฟิวขาดผึงหลับทันทีคงเพราะเหนื่อยมากกับแม่เหยี่ยวน้อยของผมมาสองวันสองคืน แล้วผมก็มารู้สึกตัวอีกครั้งตอนที่เอริกะเขย่าแขนผม ผมรู้สึกงัวเงียนิดหน่อยแต่ก็ได้แรงกลับมาอีกเยอะ เราสองคนลงจากรถไฟ ที่นั้นมีรถมารับอีก เราสองคนขึ้นไปบนรถ ผมได้แต่มองดูข้างทางกับวิวที่ไม่คุ้นตา ผมหันกลับมามองเอริกะเธอกำลังมองผมอยู่ มือเธอกำแน่นวางบนตัก ผมเลยขว้ามือเธอมากุมไว้แล้วบีบเบาๆ เอริกะยิ้ม ผมกุมมือเธอไว้แล้วมองด้านนอกต่อ

ซักพักเราก็วิ่งเรียบรั่วขนาดใหญ่ ผมมองไปด้านในเป็นที่โล่งกว้างมีถนนขดเคี้ยวอยู่ด้านในเหมือนสนามแข่งรถ แล้วผมก็นึกได้ ผมกำมือเอริกะแน่น แล้วหันกลับไปหอมแก้มเธอ ทำเอาเอริกะอายจนหน้าแดงที่ผมหอมเธอต่อหน้าคนอื่นแบบนี้

"ขอบคุณมากนะ ผมฝันว่าจะได้มาที่นี่ตั้งแต่สมัยเด็กๆ แล้ว"


เอริกะไม่ตอบอะไรเธอได้แต่เอียงอาย กลัวว่าผมจะหอมแก้มเธออีก รถเลี้ยวเข้าไปยังทางเข้าขนาดใหญ่ซึ่งมีโค้งซุ้มเขียนว่า ซูซูกะเซอร์กิต ผมกำมือเอริกะแน่นเพื่อให้เธอรู้ว่าผมรู้สึกดีใจมากแค่ไหน ถึงผมจะไม่ได้มาที่นี่ในฐานะนักแข่งอย่างที่ฝันไว้ แต่การที่ได้มาเที่ยวที่นี่ก็ทำให้ผมรู้สึกดีใจและตื่นเต้นมาก

รถเข้าไปจอดที่ทางเข้าอัฐจันร์ ผมกับเอริกะลงจากรถผมยังจับมือเธอไว้ เอริกะพาผมเข้าไปด้านใน

"ดีจังนะ ในที่สุดผมก็ได้มาซะที ถึงจะแค่มาเดินเที่ยวก็เถอะ"
เอริกะยิ้มไม่ตอบอะไร

เอริกะจูงมือผมไปที่ห้องห้องนึงเธอเปิดประตูเข้าไป มันน่าจะเป็นห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าส่วนตัวของพวกนักแข่ง จากนั้นเธอก็เปิดตู้หยิบชุดแข่งออกมาให้ผม

"ทำไมหรอ ให้ผมลองใส่หรอ ไม่เอาดีกว่า ผมอาย"
"ไม่ใช่ค่ะ ให้ใส่เพื่อที่จะได้ลองขับรถในสนาม" เอริกะ
"อะไรนะ ขับรถที่สนามนี้หรอ" ผมตกใจ
"ใช่ค่ะ รีบเปลี่ยนเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทันนะ" เอริกะ

เอริกะช่วยผมถอดเสื้อผ้าเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดแข่งรถมอเตอร์ไซด์ ระหว่างนั้นผมก็ถามเธอว่าทำไมผมถึงสามารถลองขับมอเตอร์ไซด์ในสนามนี้ได้ เอริกะบอกว่าเมื่อคืนตอนผมหลับไปแล้วบอสโทรหาเธอ แล้วเธอก็เล่าเรื่องนี้ให้บอสฟัง เมื่อเช้าบอสโทรมาแต่เช้า บอกให้เธอพาผมมาขับรถที่สนามนี้ บอสคุยกับประธานบริษัท Honda ที่เป็นเจ้าของสนามให้แล้ว เปลี่ยนเสื้อเสร็จผมก็กอดเอริกะไว้

"ขอบใจมากนะ ผมรู้สึกเสียใจที่เพิ่งจะได้มาเจอเอริกะจังเอาตอนนี้ถ้าเกิดว่า..." 

เอริกะจังโผเข้ามาจูบผมก่อนที่ผมจะพูดจบเธอคงไม่อยากได้ยินความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอ ซึ่งเธออาจจะต้องร้องไห้อีกก็ได้ หลังจากเราจูบกันซักพักเอริกะก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก 

"ไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะไม่ทันเวลา" เอริกะ

ผมหยิบหมวกกันน๊อคแล้วเดินตามเอริกะออกไปจากห้อง เอริกะพาผมมาที่คอกพิซ มีคนรออยู่แล้ว นอกจากผมยังมีนักแข่งคนอื่นๆ กำลังดูเครื่องยนต์รองบิดคันเร่งกัน บ้างคนก็กำลังขับมอเตอร์ไซด์อยู่ในสนาม เอริกะพูดกับผู้ชายที่เหมือนเป็นช่าง จากนั้นเค้าก็พาผมกับเธอเข้าไปด้านใน

มีรถมอเตอร์ไซด์ที่ถูกผ้าคลุมอยู่ ชายคนนั้นเปิดผ้าคลุมออกมันเป็น Honda NSR 500cc มันเป็นรุ่นเดียวลายเดียวกับที่ทีม Honda ใช้ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก ผมแทบอยากจะกระโดดกอดเอริกะจังอีกครั้ง แต่ก็กลัวเธอจะอาย ทีมช่างเข็นมันออกมาที่หน้าคอกพิซ จากนั้นก็สตาร์เครื่องพร้อมทั้งปรับจูนเครื่องยนต์ ผมยืนมองเจ้า NSR แล้วก็น้ำตาคลอไป ผมรู้สึกว่าความสุขที่กำลังได้รับตอนนี้มันอัดแน่นเต็มอกจนผมอยากจะปล่อยโฮออกมาให้สุดเสียง เอริกะเห็นผมน้ำตาคลอเธอเลยเดินเข้ามาจับมือผม ผมหันหน้ามองเธอ เราสองคนยิ้มให้กันเหมือนรู้ว่าต่างคนต่างรู้สึกยังไง

หลังจากเตรียมความพร้อมเสร็จ ผมก็ได้ลองขึ้นคล่อมเจ้า NSR ซะที ทีมช่างบอกเอริกะให้อธิบายผมเรื่องรอบเครื่องยนต์ในการเปลี่ยนเกียร์และให้ระวังเรื่องการเร่งความเร็ว เพราะการเปลี่ยนเกียร์หรือการเร่งเครื่องผิดจังหวะอาจจะทำให้เครื่องยนต์มีปัญหาในการแข่ง

"ไม่เป็นไรหรอ บอกเค้าว่าผมแค่อยากจะขับชมวิวเท่านั้นแหละ ผมคงไม่ขับเร็วนักหรอก"
"ทำไมหละค่ะ ยังไงยูกิซักลองตั้งใจขับจริงๆ ซักรอบนะค่ะ ที่เหลือจะขับดูเส้นทางก็ไม่เป็นไร" เอริกะ
"ได้ครับงั้นรอบสุดท้ายผมจะลองเอาจริงดูนะ เอริกะจังเชียร์ผมด้วยนะ"
"ได้ซิค่ะ ถ้าทำเวลาได้ดีมีรางวัลรออยู่ที่เส้นชัยนะค่ะ" เอริกะ
"ได้ซิ"

จากนั้นทีมช่างก็ให้ผมขับเจ้า NSR ไปวอร์มยางซักรอบ ผมก็ทำตามที่เคยเห็นในโทรทัศน์นะผมขับส่ายไปส่ายมาให้หน้ายางร้อน จากนั้นผมก็มารอที่จุดสตาร์ท มีกรรมการมายืนดูและให้ผมรอสัญญาไฟด้วย ผมรู้สึกว่ามันจะจริงจังไปไหมนะกับการแค่มาลองขับเล่นแค่นี้ ต้องวอร์มยางต้องมีการออกสตาร์ แถมมีคนมายืนดูผมเต็มเลย ผมหน้าเอริกะที่ยืนดูอยู่ข้างสนาม เธอโบกมือให้ผม 

ที่แรกผมคิดว่าจะออกสตาร์ทแบบธรรมดาแต่นี่ดันมีคนมาดูกันเยอะขนาดนี้สงสัยต้องโชว์ซะหน่อย ไฟแดงเปิดขึ้น ผมบีบครัสเข้าเกียร์ 1 จากนั้นก็เบิ้ลเครื่องเอารอบ กรรมการให้สัญญาณไฟสตาร์ทเริ่มทำงานจากแดงมาเหลืองผมเล็งจังหวะไฟเหลืองดวงสุดท้ายบิดเครื่องเต็มที่แล้วปล่อยครัสจังหวะเดียวกับไฟเขียวปรากฏขึ้น NSR ยกหน้าขึ้นพุ่งออกผ่านเส้นสตาร์ทออกไป ผมต้องแตะเบรคหลังนิดนึงให้หน้าเจ้า NSR มันกลับลงมาที่พื้น จากนั้นผมก็อัดเจ้า NSR ไปตามทางตรงเพื่อดูความแรงของมัน พอถึงโค้งแรกผมก็เริ่มเปลี่ยนเป็นขับเรื่อยๆ เปื่อยๆ ตามที่ผมบอกเอริกะไว้

ผมขับครบ 1 รอบกลับมาผ่านที่ค๊อกพิซ ทีมช่างชูป้าย 1/3 เหมือนจะบอกผมว่าให้ผมขับได้ 3 รอบ รอบสองผมก็ขับชมวิวเหมือนเดิม แต่เวลาเข้าโค้งผมก็แบนจนเข้าแทบแตะพื้นสนามเหมือนพวกนักแข่งจริงๆ ผมผ่านหน้าคอกพิชอีกครั้ง ครั้งนี้ดูทีมช่างจะโมโหอะไรผมไม่รู้ ทำไม้ทำมือเหมือนจะบอกให้ผมขับให้เร็วกว่า ผมคิดในใจก็ได้ไหนๆ ก็สัญญากับเอริกะไว้แล้วว่ารอบสุดท้ายจะเอาจริง ผมเร่งเครื่องผ่านเส้นสตาร์ทไปอย่างเร็ว ถึงโค้งแรกผมก็เชนเกียร์มาที่เกียร์ 3 แบนเข้าโค้งชิดเลนในสุดพอพ้นครึ่งโค้งผมก็บิดเต็มที่ทำหน้าเจ้า NSR ยกหน้านิดนึงก่อนจะพุ่งออกจากโค้งเข้าทางตรง ผมพยายามเร่งความเร็วทุกครั้งที่มีทางตรงให้ผมทำเวลา ผมขับมาถึงคอกพิชอีกครั้ง ครั้งนี้ผมมองเห็นไม่ค่อยถนัดนักเพราะผมเข้ามาทางตรงด้วยความเร็วสูงจนรู้สึกได้ว่าเจ้า NSR มันสั่นไปทั้งคัน ทีมงานเหมือนกำลังเชียร์ให้ผมเร่งความเร็วขึ้นอีก ผมก้มหัวให้ต่ำเอาไว้เหมือนที่ผมเคยเห็นนักแข่งทำกันแล้วบิดคันเร่งสุดมือพุ่งผ่านเส้นสตาร์ไป พอผ่านจุดสตาร์ไปได้ผมก็ต้องไปวนกลับมาอีกรอบแล้วมาเข้าคอกพิช ทีมช่างเข้ามาตบไหล่ผม เหมือนจะแสดงความยินดี ผมคิดในใจว่าผมคงทำเวลาได้ดีหละมั้ง เอริกะที่รอผมอยู่เธอวิ่งมาหาผมก่อนจะกอดผมแล้วหอมแก้มผมใหญ่

"พวกเค้าดีใจอะไรกัน"
"ก็ยูกิซังคอลิไฟล์ได้อันดับที่ 4" เอริกะ
"อะไรนะ" 

ขณะที่ผมกำลังงงก็มีชายญี่ปุ่นดูสูงอายุเข้ามาพูดกับผมก่อนจะเดินกลับไป

"เค้าพูดอะไรหรอ"
"เค้าบอกว่าถ้าผมไม่มัวขับเล่นอยู่ผมอาจจะทำเวลาได้ดีกว่านี้ ช่วงบ่ายของให้เอาจริงซะที" เอริกะ
"เอาจริง ช่วงบ่าย คืออะไรหรอเอริกะจัง ช่วงบ่ายผมมาขับเล่นได้อีกหรอ"
"ไม่ใช่ค่ะ ขอโทษนะค่ะที่ไม่บอกแต่แรก เอริกะอยากให้ยูกิซังประหลาดใจ" เอริกะ
"ประหลาดใจเรื่องอะไรหรอ"
"เมื่อกี่นี้เป็นการคอริไฟล์เพื่อกำหนดต่ำแหน่งออกสตาร์ทของการแข่งในช่วงบ่าย" เอริกะ
"อะไรนะแข่งงั้นหรอ"

เอริกะบอกว่าบังเอิญวันนี้เป็นการแข่งขันสำหรับพวกมือสมัครเล่นที่จัดขึ้นโดยบริษัท Honda บอสเลยขอให้ผมได้ลงแข่งด้วย ที่เธอไม่บอกแต่แรกเพราะอยากเซอร์ไพรสผมและไม่อยากให้ผมเครียดจนขับรถไม่ดี มันก็จริงของเอริกะนี่ถ้าเธอบอกผมก่อนว่านี่คือการแข่งจริงผมคงเกร็งจนทำเวลาแย่กว่านี้แน่ๆ

ทีมช่างมาเอารถไปเช็คพร้อมทั้งสอบถามผมเรื่องอาการของเครื่องยนต์ตอนที่ผมขับ ผมรู้สึกเหมือนกับตอนนี้ผมเป็นนักแข่งคนนึงจริงๆ ในใจผมมีแต่ความฮึกเหิมแทบจะรอเวลาที่จะแข่งในช่วงบ่ายไม่ไหว หลังจากที่ผมบอกอาการเครื่องยนต์และปัญหาที่ผมรู้สึกเวลาขับเจ้า NSR ให้ทีมช่างโดยมีเอริกะเป็นล่ามให้เสร็จ โทรศัพท์มือถือเอริกะก็ดังขึ้น เธอรับโทรศัพท์เสร็จก็บอกกับผมว่า

"บอสมาแล้วค่ะ บอสเชิญยูกิซังขึ้นไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันที่ห้อง VIP" เอริกะ

ผมไปถึงห้อง VIP ก็พบว่าซาโตชิกับยุ้ยนั่งรอผมอยู่

"เป็นยังไงบ้างยูกิซัง สนุกไหมครับ คุณขับได้ดีมากนะในรอบสุดท้าย" ซาโตชิ
"ขอบคุณครับ นี่ซาโตชิมาทันดูด้วยหรอ"
"ทันซิครับ ทันดูคุณออกสตาร์ทได้ยอดเยี่ยมแต่กลับ ขับชมวิวแทน ทำเอาทีมช่างโกรธคุณมากรู้ไหมครับ" ซาโตชิ
"ฝากขอโทษทีมช่างด้วยครับ ผมไม่รู้จริงๆ ว่านี่คือการแข่งจริงๆ"
"ไม่เป็นไรครับ เอาไว้คุณตั้งใจแข่งในรอบ บ่าย เป็นการ ขอโทษพวก เขาแทนดีกว่า" ซาโตชิ
"นี่คุยกันพอหรือยัง พี่บีคงหิวแล้วนะซาโตชิทานข้าวกันเถอะ" ยุ้ย
"ได้จ๊ะที่รัก งั้นเราเริ่มทานอาหารกันเถอะ" ซาโตชิ

ผมหันไปหาเอริกะที่ยังยืนอยู่ไม่ได้นั่งรวมโต๊ะกับพวกผม ผมเข้าใจว่าที่ญี่ปุ่นนี้เรื่องหัวหน้ากับลูกน้องมันสำคัญมากยิ่งเป็นบอสใหญ่ด้วย แต่ผมสงสารเธอผมอยากให้เธอทานพร้อมๆ กับผม ไม่ต้องรอพวกผมทานเสร็จเหมือนตอนที่ผมไปทาน ชาบู ชาบู

"ซาโตชิแล้ว...." 

ซาโตชิทำหน้าดุแล้วไล่ลูกน้องคนอื่นออกไปนอกห้องเหลือแค่เอริกะกับพนักงานเสริฟของสนามจากนั้นเค้าก็เชิญให้เอริกะนั่ง แต่เอริกะทำท่าทีประหม่าผมเลยลุกขึ้นแล้วดึงมือเธอมานั่งข้าง ยุ้ยมองผมตาเขียว เรานั่งกินข้าวไปคุยกันไป โดนที่เอริกะได้แต่นั่งฟังไม่กล้าพูดอะไร หลังจากทานอาหารเสร็จเอริกะก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ยุ้ยรีบว่าผมทันที

"พี่บีนี่อะไรกันค่ะ" ยุ้ย
"อะไรหรอ"
"ก็แม่นี่อะ พี่บีดูห่วงกันจังนะค่ะ" ยุ้ย
"ยูกิก็เป็นแบบนี้แหละ คุณก็น่าจะรู้นะ" ซาโตชิแก้ตัวให้ผม
"ไม่มีอะไรหรอก พี่ไม่อยากให้เอริกะจังทนหิวเพื่อยืนดูเรากินข้าวจนอิ่มก่อน"
"เอริกะจังเลยหรอ" ยุ้ย
ซาโตชิหัวเราะออกมา
"ไม่ต้องหัวเราะเลย นี่แอบส่งลูกน้องให้พี่บีหรอ กลับไปต้องคุยกันซักหน่อยแล้วนะซาโตชิ" ยุ้ย
"ผมเปล่านะ ผมแค่บอกให้พาไปกินข้าวพาเที่ยวเท่านั้น ผมไม่ได้บอกซะหน่อยว่าให้ค้างด้วยกัน" ซาโตชิ
"อ้าวขายกันซะแล้วซาโตชิ"  
"ค้างด้วยกันแล้วหรอ ถึงว่าห่วงกันจังเดี๋ยวแฟนพี่มาก็เป็นเรื่องหรอก" ยุ้ย
"ไม่เป็นไรหรอกยุ้ยจัง เอริกะเค้ารู้อยู่แล้วว่า ยูกิซังมีแฟนแล้ว และแฟนเค้าจะมางานแต่งของเรา ผมเองเป็นคนสั่งให้เค้าซื้อตั๋วและทำเรื่องวีซ่าให้แฟนของ ยูกิซัง

ผมได้ยินแล้วก็อึ้งไปทันที ที่เอริกะร้องไห้ที่บ่อน้ำพุร้อนก็เพราะเหตุนี้นี่เอง เธอรู้อยู่แล้วว่าผมมีแฟนแล้วแต่ยังหลงรักผมจนยอมมอบกายให้

"แต่ก็ดีต่อไปจะได้ไม่ต้องกลัวโซโตชิจะเจ้าชู้กับเลขาคนนี้ซะที" ยุ้ย
"ทำไมหละยุ้ย" 
"ก็เป็นเมียเพื่อนแล้ว กล้าเอาอีกยุ้ยไม่เอาไว้แน่" ยุ้ย
"ไม่กล้า หรอครับ เราจะแต่งงานกันแล้วนะ ยังจะหึงผมอยู่อีกหรอ" ซาโตชิ

ผมหัวเราะซาโตชิกับยุ้ยเรานั่งคุยกันก่อนซักพักเอริกะก็กลับมาแล้วเดินไปยืนห่างๆ ไม่มานั่งข้างผม ผมหันมองเธอ 

"เอาหละครับ ยูกิซักไปเตรียมตัวเถอะ ใกล้จะแข่งแล้ว ผมจะรอดูอยู่บนนี้นะ" ซาโตชิ

ผมรู้ทันทีว่าซาโตชิเปิดทางให้ผมอยู่กับเอริกะสองต่อสอง ยุ้ยก็คงรู้เหมือนกันเธอแอบหยิกแขนซาโตชิหลายครั้ง ผมขอตัวไปเตรียมตัว ผมเรียกให้เอริกะตามผมไปด้วย เอริกะก้มหน้าเดินตามผมออกมาจากห้อง พอพ้นห้องผมก็หันกลับไปจับมือเธอแล้วรีบพาเธอไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

"ตั้งใจแข็งนะค่ะ เอริกะจะเป็นกำลังใจให้" เอริกะ
"ผมอยากได้มากกว่ากำลังไง เอริกะจังให้ผมได้ไหม"
"ยังมีอะไรที่เอริกะยังไม่ได้ให้ยูกิซังอีกหรอค่ะ" เอริกะ
"ผมอยากได้สาวออกไปกางร่มให้เหมือนนักแข่งคนอื่นๆ ก่อนออกสตาร์ท"
เอริกะยิ้มเอียงอายเธอรู้ว่าผมอยากให้เธอแต่ตัวเป็น Race Queen ไปกางร่มให้ผม
"ได้ไหมครับ"
เอริกะพยักหน้าพร้อมกับขอตัวออกไปนอกห้อง ผมนั่งรอเธอประมาณ 5 นาที เอริกะก็เปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมชุดรัดรูปในมือ เธอล๊อคห้องแล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าออก เอาหละซิ ทำแบบนี้ผมก็แข็งซิ 

เอริกะถอดเสื้อคลุมสีดำตัวออกออก จากนั้นค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตออกทีละเม็ด ถึงผมจะเห็นร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอมาแล้วทุกสัดส่วน แต่การที่เธอมายืนค่อยปลดกระดุมทีละเม็ดมันก็ทำเอาผมตื่นเต้นจนเริ่มแข็งอีก เอริกะที่กำลังจะถอดเสื้อเชิ๊ตออกเห็นผมจ้องเธอ เธอก็ทำตาแป้วยิ้มให้เหมือนมันเป็นเรื่องปรกติ แต่ผมนี่ซิ ปวดเอ็นตุบๆ แทบอยากจะเอามันออกมาตีก้นเธอให้หายปวด จากนั้นเอริกะก็ค่อยๆ ปลดตะขอกระโปรงก็ที่จะปล่อยมันออกไปกองที่ข้อขา เธอจับเอวตัวเองแล้วบิดตัวไปมาดูขนาดเอวและสะโพกตามประสาหญิงสาวที่ห่วงว่าตัวเองกำลังจะอ้วน พอเธอนึกได้ว่าผมมองอยู่เธอก็หน้าแดงแอบสบตาผมครั้งนึงก่อนจะหยิบกระโปรงขึ้นมาพับแล้วหอบเอาเสื้อผ้าไปแอบเปลี่ยนข้างตู้ไม่ให้ผมมองอีก

ผมค่อยคลายความคับแน่นใต้ชุดแข่งที่หว่างขาไปหน่อย แต่พอเอริกะแต่งตัวเสร็จ แล้วเดินออกมาหาผม เธอรวบผมมัดเป็นหางม้าเปิดหน้าผากโหนก และใส่แว่นตาสีน้ำเงินเข้ากับชุดสีน้ำเงินขาวที่เธอใส่ ชุดที่เอริกะใส่เป็นชุดรัดรูปสีน้ำเงินตัดกับขาวแบบชิ้นเดียวทั้งชุด ชายมันเป็นกระโปรงสั้นรัดติ้วสูงจนเห็นเป้ากางเกงในโผล่ออกมาหน่อยๆ ส่วนลำตัวด้านหน้าผ่าซะเห็นฐานเต้าสีขาวกลมทั้งสองข้างอย่างชัดเจน แถมเอริกไม่ได้ใส่บรา มันทำให้ผมเห็นก้อนกลมๆ ที่บนฐานเต้าเธอดันชุดออกมาอย่างชัดเจน ส่วนด้านหลังก็ผ่าโชว์แผ่นหลังของเธอเต็มๆ มีเพียงเส้นเชือกบางๆ ไม่กี่เส้นที่ไขว้กันเพื่อพยุงชุดให้รัดอยู่กับตัวเธอเท่านั้นที่บดบังแผ่นหลังของเธอไว้ รอยผ่ายังลึงลงไปจนถึงรอยสักที่บั้นเอวและขอบกางเกงในตัวจิ๋วของเธอ

ตะบะผมก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทั้งที่รู้ว่าการแข่งจะต้องใช้แรงมากขนาดไหน ผมก็ข่มใจจากน้องเหยี่ยวน้อยไม่ไหวอีกแล้ว ผมเข้าไปกอดเธอแล้วไซด์ซอกคออย่างหื่นกระหาย มือก็ข้ำก้นเธอแรงๆ ไปด้วย เอริกะแอ่นตัวซูดปาก เธอพยายามแอ่นตัวเอาก้นหนีมือผม แต่ว่าผมก็กำมันแน่นเหมือนกลัวมันจะหลุด จากนั้นผมก็เอามือล้วงเข้าไปที่ด้านหลังกระโปรงฟิตๆ ของเธอแล้วถกขึ้นพร้อมกับแหย่นิ้วเล่นร่องเสียวเธอจากด้านหลัง เอริกะครางกระเส่าตัวกระตุกเล็กน้อย เธอพูดเสียงสั่นว่า "เร็วๆ ค่ะ เดี๋ยวจะแข่งแล้ว" ผมแหย่นิ้วเข้าไปสุดข้อแล้วงอกระตุกใส่ร่องสาวเอริกะ เอริกะซูดลั่นก่อนจะรีบรูดซิบชุดแข่งผมออกแล้วเอามันไปกองที่พื้น

จากนั้นเธอก็งัดแท่งเอ็นผมออกมาแล้วยัดใส่ปากอมอย่างหื่นกระหายไม่แพ้ผม เอริกะอมจนแท่งเอ็นผมเปียกชุมเธอก็ปล่อยเอ็นผมแล้วรีบขึ้นไปคลานสี่ขาบนม้านั่งยาวหันก้นงอนๆ ที่มีกางเกงในลูกไม้สีขาวที่โดนผมแหวกไว้จนเห็นร่องสีชมพูที่กำลังสั่นระริกรอความเสียวกระสันที่ผมกำลังจะยัดเยียดให้ ผมเข้าไปจับสะโพกเธอไว้แล้วดันแท่งเอ็นเข้าไปจนสุดลำ เอริกะแอ่นตัวร้องโอ้ววว ตอนที่ปลายหัวบานกระทบมดลูกเธอ ครั้งนี้ผมคงไม่ลีลานัก เพราะเวลามีน้อย ผมจึงเริ่มสาวเอวยาวๆ แล้วกระแทกเอ็นใส่ร่องสาวเอริกะดัง พับ พับ พับ จนตัวเธอสั่นตาม ผมดันเอ็นเข้าไปทางซ้ายทีขวาที ทำเอาเอริกะครางเสียงดังลั่นห้อง จากนั้นผมก็ดึงเอ็นออกดังผั่วะ เอริกะถึงกับต้องแอ่นก้นตามด้วยความเสียว 

จากนั้นผมก็จับเธอนอนหงาย ผมเอาแขนสอดที่ขอพับขาเธอเพื่อแยกขาเธอออกแล้วดันไปด้านหน้าเพื่อยกก้นเธอให้ร่องสวาทแอ่นขึ้นมารับเอ็นผม จากนั้นผมก็กดเอ็นกลับเข้าไปในร่อสวาทเธออีกครั้งก่อนจะเริ่มสาวเอวกระเด้ารัวดัง ตับ ตับ ตับ น้ำรักเอริกะไหลออกมาไม่หยุดยิ่งทำให้ผมกระเด้าเอวได้ลื่นขึ้น เอริกะกอดคอผมไว้พร้อมกับครางไม่หยุด ผมก้มไปงับใบหูเธอเลียใบหูเธอ จนเธอร้องเสียงหลง 

ผมเร่งจังหวะขึ้นอีกพร้อมทั้งดันขาเอริกะไปด้านหน้าแล้วเอามาพาบ่าผม ก้นเอริกะลอยไม่ติดเก้าอี้ตอนผมกระทุ้งเธอ แล้วเธอก็ร้องกรี๊ด เกร็งไปทั้งตัว ผมทำเธอแตกก่อนอีกแล้ว ผมเลยต้องหยุดรอให้เธอเสร็จสม แต่ครั้งนี้ผมไม่รอเปล่าผมอุ้มเธอขึ้น แล้วเดินไปที่หน้าต่างซึ่งมีมูลี่ปิดอยู่ ผมวางก้นเธอที่ขอบหน้าต่าง จากนั้นผมก็เริ่มสาวเอวอีก เอริกะกอดตัวผมแน่น ผมโหย่งเอวอันเอ็นใส่เธอจนน้ำรักเอริกะแตกเป็นฟองฟอด จากนั้นผมก็เปิดมูลี่ออก เอริกะทำหน้าตกใจก่อนที่ร่องสาวเธอจะบีบรัดแน่น เธอคงกำลังตื่นเต้นกลัวคนเห็นและมันเพื่อความเสียวให้เธอมากขึ้น ผมอัดเอ็นใส่เอริกะ แผ่นหลังเปลื่อยเปล่าของเธอแนบกับกระจกหน้าต่าง 

เอริกะสะบัดผมร้องครางลั่นจากความตื่นเต้นที่ได้รับ แต่นี้ยังไม่ใช่ที่สุดผมคิด ผมมองไปนอกหน้าต่างมีคนข้างนอกบางคนเริ่มมองมาทางผมกับเอริกะ บ้างคนมีกล้องส่องทางไกลด้วย ผมเลยคิดเรื่องสนุกกว่านี้ได้ ผมหยุดกระเด้าเอว เอริกะทำท่าเสียดายและพยายามนั่วเนียผมให้ทำต่อ ผมแกล้งดึงท่อนเอ็นออก เธอทำคิ้วขมวดเหมือนจะถามผมว่าเอาออกทำไม ผมแกล้งถอยออกมานิดนึง เอริกะรีบลงมายืนแล้วเดินตามมาจะกอดผม ผมได้โอกาสจับเธอกลับตัวให้หันหลังแล้วกดให้เธอก้มตัวเพื่อผมจะเสียบเธอได้ถนัด

เอริกะทำตามผมอย่างว่าง่าย ผมดันเอ็นเข้าไปแล้วงัดมันเสยจนเอริกะต้องแอ่นตัว ทำให้ผมได้โอกาสดันตัวเธอไปชิดกับกระจก พอเอริกะรู้ตัวว่าเธอกำลังโดนจ้องมองจากคนด้านนอก เธอก็พยายามจะแกะมือผมออกเพื่อออกไปให้พ้นจากหน้ากระจก ผมก้มไปกระซิบเธอว่า " ไม่ต้องกลัว ไม่มีใครรู้หรอกว่าเราเป็นใคร แต่เค้าต้องรู้แน่ๆ ว่าเราทำอะไรกัน" แค่นั้นน้ำรักเอริกะก็ไหลออกมาจนหยดไปตามขาอ่อน ผมเริ่มสาวเอ็นกระแทกเธอต่อ เอริกะครางเสียงดังกว่าเดิม ดูเธอจะชอบความตื่นเต้นที่ผมจัดให้ ซึ่งผมสังเกตได้จากการที่เธอเอาหัวนมดันกับกระจกแล้วบิดตัวไปมาเป็นเลข 8 พอเอริกะพอใจกับความตื่นเต้นที่ได้รับผมก็เริ่มกระเด้าเอวสุดตัว ความเสียวจากการตอดรับที่รุนแรงของเอริกะบวกกับความเสียวที่กำลังเอาเอริกะโชว์ชา

ส่วนที่ขาดไป



เอาเอริกะโชว์ชาวญี่ปุ่นและชาวต่างชาติที่อยู่ในสนามทำเอา ผมกับเอริกะถึงพร้อมๆ กัน ผมสาวเอ็นกระแทกซ้ำไปหลายครั้งหลังจากผมยิงกระสุนเปล่าใส่เอริกะ เธอเองก็กระดกก้นรับสุดตัวเช่นกัน เราครางเหมือนคนจะหมดแรง เอริกะต้องถอดกางเกงในออกเพราะมันเปียกจนชุม ทำเอาเวลาเธอเดิน ชุดมันรัดก้นเธอเห็นเป็นสองก้อนอย่างชัดเจน เอริกะรีบแต่งตัวให้ผมเพราะใกล้เวลาแข่ง แล้วผมก็เสียงแรงกับเอริกะอีกจนได้ แต่ก็รู้สึกดีที่ได้มีอะไรกับเธอก่อนจะแข่ง พอได้เวลาเราสองคนก็ออกไปจากห้องด้วยกัน เอริกะเดินกางร่มให้ผมไปจนถึงคอกพิช หนุ่มๆ มองตามเธอกันเป็นแถว เธอทำเอา Race Queen อาชีพที่ยืนอวดหุ่นกันอยู่หมองไปเลย ไม่นานกรรมการก็ให้สัญญาณเรื่องเตียมตั้งขบวนเพื่อวอร์มยาง หลังจากวอร์มยางเสร็จผมก็มาประจำต่ำแหน่งที่ 5 ในการออกสตาร์ท เอริกะมายืนกางร่มให้ผม เธอมัดผมเป็นหางม้าและใส่แว่นตา มันดูเซ็กซี่มาก ผมไม่รู้เลยว่าเธอใส่แว่นด้วย ไม่งั้นผมให้เธอใส่นานแล้ว กรรมการให้สัญญาณเตรียมตัว พวกสาวๆ เริ่มเดินออกจากสนาม "เอาชนะให้ได้นะค่ะ" เอริกะ "ผมจะทำให้ดีที่สุดนะเพื่อความฝันของผมและของเอริกะกับเฮียวงะด้วย" เอริกะยิ้มตาเป็นประกายก่อนจะเดินออกไปจากสนามเธอคงไม่คิดว่าผมจะพูดเรื่องนี้ออกมา ถึงจะเป็นการแข่งสมัครเล่นแต่เท่าที่ผมดูนักแข่งแต่ละคนก็ไม่ธรรมดาเลย ทุกคนดูเอาจริงเอาจังมาก หรือเพราะว่าผู้ชนะจะได้เข้าร่วมทีมของ Honda ด้วยนะ สัญญาณไฟสตาร์ทเปิดขึ้น ผมออกสตาร์ทได้ดีจนขึ้นไปอยู่อันดับสาม ตามหลังรถหมายเลข 1 และ 15 การแข่งครั้งนี้ผมต้องขับ 20 รอบสนามและมีวิทยุไว้ติดต่อกับทางทีมช่างด้วย แต่เอริกะต้องค่อยไปแปลให้ผม การแข่งขันผ่านไป 1 รอบผมยังคงตามอันดับที่สองชนิดที่หายใจรดต้นคอ หัวหน้าทีมบอกให้ผมใจเย็นตามไปก่อนอย่างเพิ่งเบรินเครื่องยนต์มากเก็บไว้รอบท้ายๆ ผมไม่ค่อยเข้าใจนักแต่ก็พอรู้ว่าห้ามผมบิดมากนักเพราะเครื่องอาจจะฮีทก่อนถึงรอบสุดท้าย การแข่งขันผ่านไป 5 รอบสนามผมยังคงตามติดหมายเลข 15 ที่นำเป็นอันดับสอง และมีรถตามหลังผมมาอีกสองคัน พอขึ้นรอบที่หกก่อนที่ผมจะเข้าทางโค้ง Spoon (ดูตามแผนที่จุดที่ 13) ก็มีรถหมายเลย 8 ซึ่งเป็นทีมเดียวกับหมายเลข 1 และ 15 ที่นำผมอยู่ขึ้นมาประกบด้านขวา พอเข้าทางตรงรถหมายเลข 15 ก็ลดความเร็วลง ผมพยายามจะหนีออกข้างแต่ก็ติดหมายเลข 8 ที่มาประกอบอยู่ ทำให้ผมต้องลดความเร็วในทางตรง หัวหน้าทีมโกนใส่วิทยุใหญ่ เอริกะต้องรีบแปลบอกผมว่าพยายามสลัดให้หลุดออกมาให้ได้ก่อนจะโดนดันให้ไปอยู่อันดับท้ายๆ แต่ผมทำอะไรไม่ได้เพราะโดนประกบแน่น รถที่ตามหลังมาแซงขึ้นไปหลายคันในทางตรงนี้ หลังจากพ้นทางตรงหมายเลข 15 ก็เร่งเครื่องกลับขึ้นไปโดยมีรถหมายเลข 8 มาดักทางด้านหน้าผมแทน ผมวิ่งผ่านคอกพิช ทีมช่างชูป้ายบอกรอบและต่ำแหน่งปัจจุบันของผม ตอนนี้ผมตกมาอยู่ตำแหน่ง 13 ขึ้นรอบที่ 7 ผมก็ยังคงทำอะไรกับหมายเลข 8 ที่ยอมรั้งท้ายกันผมไม่ให้ขึ้นหน้า ผ่านไป 3 รอบจนถึงรอบที่ 10 ผมก็ยังคงเป็นอันดับที่ 13 อยู่ เหลืออีกครึ่งทางคืออีก 10 รอบสนาม ถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ผมคงได้เข้าที่ 13 หรืออาจจะที่โหลก็ได้ถ้าหมายเลขแปดมันไม่คิดจะเอาอันดับ แล้วผมก็ทนต่อไปไม่ไหว ในเมื่อดันทางดีนักผมก็เร่งความเร็วเข้าไปจ่อท้ายหมายเลข 8 ทันที เพื่อกดดัน รถหมายเลข 8 เริ่มเร่งความเร็วพยายามจะให้ผมเข้าไปใกล้ แต่ผมก็เร่งความเร็วตามไปจออยู่ด้านหลังตลอดเวลา ผมกดดันหมายเลข 8 อยู่สองรอบสนาม พอขึ้นรอบที่ 13 ผมก็เริ่มพยายามแซงซ้ายทีขวาที ทำเอาหมายเลข 8 ต้องคอยหันมาเหลียวหลังดูผมอยู่แทบตลอดเวลา จนในที่สุดที่โค้ง 9 รถหมายเลข 8 ก็เสียหลักเพราะพยายมที่จะลดความเร็วขวางผมแต่พลาด ทำให้ผมเข้าโค้งในได้และแซงขึ้นไปเป็นอันดับที่ 12 แทน หลังจากที่ผมแซงรถหมายเลข 8 ได้ผมก็เร่งเครื่องตามกลุ่มที่นำอยู่ข้างหน้าและไล่แซงทีละคัน โดยมีหมายเลข 8 ที่พยายามไล่ตามหลังผมมาติดๆ รอบที่ 15 ผมขึ้นมาอยู่อันดับที่ 7 โดยมีหมายเลข 8 ที่พยายามจะแซงขึ้นมา แต่ผมไม่ยอมให้มันเป็นแบบนั้นแล้ว ผมเร่งเครื่องไล่ตามกลุ่มที่นำหน้าอยู่อย่างสุดชีวิต โดยไม่สนใจว่าเรื่องยนต์อาจจะฮีทก่อนจบการแข่งขัน ผมไล่ล่าตำแหน่งจนได้กลับมาเป็นที่ 3 เหมือนเดิมโดยที่หมายเลข 8 ยังตามติดก้นผมไม่ยอมปล่อย ขึ้นรอบที่ 18 รถหมายเลข 1 และ 15 เริ่มพยายามเร่งความเร็วทิ้งห่างผม ผมก็เร่งเครื่องตามไม่ลดละจนทำให้มีบ้างครั้ง NSR มันมีการกระตุกของเครื่องยนต์ รอบที่ 18 นี้ผมไล่บี้กับรถสองคันที่นำอยู่อย่างดุเดือด จนทำให้รถหมายเลข 8 ที่พยายามไล่บี้มาด้วยเกิดโอเวอร์ฮีทออกจากการแข่งขันไป ตอนผ่านคอกพิทก่อนจบรอบที่ 18 ผมเห็นเอริกะดับทีมช่างกระโดดดีใจกันใหญ่ และในรอบที่ 18 นี้เพียงแค่โค้งที่ 4 ผมก็ฉวยโอกาสปิดทางยึดเอาเลนในและขึ้นนำหมายเลข 15 มาเป็นอันดับที่สองแทน พอเข้าโค้งที่ 5 หมายเลข 15 ได้เลนแต่ก็ไม่สามารถแซงผมได้ จากนั้นผมก็เริ่มสลัดหมายเลข 15 หลุดไปจอท้ายเป็นกลุ่มนำคู่กับหมายเลข 1 ผมไล่บี้กับรถหมายเลข 1 จนถึงโค้งที่ 13 เข้าทางตรง เราก็วัดกันที่กำลังเครื่องยนต์ทันที ผมบิดคันเร่งจนสุด ทำเอารถสั่นไปทั้งคันเหมือนแทบจะลอย ผมรู้ทันทีว่ารถผมมีกำลังแรงกว่าผมค่อยๆ เคลื่อนผ่านหมายเลข 1 แล้วขึ้นนำแทน ผมขับผ่านคอกพิชก่อนที่จะขึ้นรอบที่ 20 ซึ่งเป็นรอบสุดท้าย เอริกะกระโดดโลดเต้นตอนที่ผมนำเข้ามาก่อน แต่ผมคิดไว้แล้วว่าดูจาพฝีมือของนักแข่งหมายเลข 1 ผมคงโดนแซงกลับแน่ๆ ไม่โค้งใดก็โค้งนึง ซึ่งมันก็เป็นจริงๆ พอเข้าโค้งที่ 6 ผมก็โดนแซงอีก ผมคราวนี้ผมไม่พยายามแซงขึ้นหน้าได้แต่พยายามจี้ติดท้ายให้มากที่สุด เพราะผมคิดไว้แล้วว่าผมจะแซงหมายเลข 1 อีกครั้งที่ทางตรงหลังโค้งที่ 13 และผ่านอีก 4 โค้งเพื่อนำเข้าสู่เส้นชัย พอถึงโค้งที่ 13 ผมก็เร่งความเร็วเต็มที่ดูเหมือนหมายเลข 1 เดาใจผมถูกรู้ว่าผมคิดจะแซงที่ทางตรงนี้แน่ๆ ผมเร่งความเร็วขึ้นมาตีคู่รถหมายเลข 1 เราหันมามองกันแว๊ปนึงก่อนจะก้มหน้าแล้วบิดกันเต็มที่ NSR เริ่มพุ่งทะยานนำรถหมายเลขหนึ่งขึ้นมาเรื่อยๆ จนกระทั้งทิ้งห่างออกมาได้เกิน 1 ช่วงตัว แต่แล้วสิ่งที่หัวหน้าช่างเตื่อนผมไว้มันก็เกิดขึ้น เจ้า NSR มีอาการสะดุดมันสะบัดมือขวาผมหลุดจากแฮนด์ รถเสียการทรงตัวแต่ผมพยายามฝืนมันไว้แล้วเอามือขวากลับมาจับแฮนด์ไว้แน่น แต่มันสายไปซะแล้ว จังหวะนั้น รถหมายเลข 1 นำโด่งทิ้งห่างผมไปแล้ว ผมพยายามจี้ตามไปติดๆ แต่พอถึงโค้งผมก็หมดโอกาสที่จะแซงขึ้นหน้า เหลือเพียงทางตรงก่อนเข้าเส้นชัยแค่ไม่กี่สิบเมตร แล้วก็มาถึงโอกาสสุดท้ายของผม พอพ้นโค้งที่ 17 ผมก็เร่งเครื่องไล่บี้รถหมายเลข 1 อีกครั้ง ผมเห็นที่คอกพิชแว๊ปนึงเห็นทุกคนกำลังลุ้นผมกันตัวโก่งรวมทั้งเอริกะด้วย ผมเร่งเครื่องขึ้นมาจนเกือบจะตีคู่ได้แต่มันก็สายเกินไป รถหมายเลข 1 เข้าเส้นชัยก่อนผมไปอย่างฉิวเฉียด ผมรู้สึกเสียดายมาก นี่ถ้าผมไม่โดนกดให้ตกไปอันดับที่ 13 ผมคงมีสิทธิที่จะเข้าเป็นที่ 1 ผมชลอเครื่องเพื่อวนรอบสนามอีกรอบก่อนจะวิ่งเข้าพิท รถหมายเลขหนึ่งชลอความเร็วมาขนาบข้างผมแล้วยกนิ้วโป้งให้ จากนั้นก็ขับขึ้นนำหน้าผมเหมือนกำลังสอนผมว่าควรวิ่งตามเลนไหนของแต่ละโค้งในสนาม ซึ่งผมไม่ได้วิ่งตามไลน์ซักเท่าไหร่ในการแข่งครั้งนี้ เราขับวนกันจนกลับถึงคอกพิทอีกครั้ง ผมจดเจ้า NSR ที่หน้าคอกพิทของทีมผม มีทีมงานมาช่วยพยุงเจ้า NSR ผมก้าวลงมาจากมันแล้วถอดหมวกกันน๊อค ภาพที่ผมเห็นหลังจากถอดหมวกกันน๊อคคืนเอริกะที่กระโดดเข้ามากอดคอผมเอาขาเกี่ยวเอวผมไว้ ผมต้องช้อนสะโพกเธอไว้ไม่ให้เธอหล่นลงพื้น เรากอดกันได้แป๊บเดียวพวกช่างก็มายืนรุมล้อมผมผมปล่อยตัวเอริกะลง จากนั้นทีมช่างก็กรูกันเข้ามาจับผมโยน ผมตกใจมาก นี่พวกเค้าดีใจมากหรอที่ผมเข้าได้แค่ที่สอง หลังจากทีมงานโยนผมจนพอใจพวกเค้าก็ปล่อยผมลงเพื่อให้ไปยังแท่นรับรางวัน ผมเดินไปพร้อมกับเอริกะ ไปถึงแท่นรับรางวันผมเห็นคนขับรถหมายเลขหนึ่งยืนหันหลังคุยกับ ซาโตชิและหัวหน้าทีมช่างของผม จากสีผมและผิดพรรณผมคิดว่าผู้ชายคนนี้เป็นฝรั่งแน่นอน ถึงว่าทำไมถึงได้เก่งนัก พอผมเดินเข้าไปใกล้ คนทั้งสามก็หันมามองผม แล้วผมก็ต้องตกใจแทนจะเป็นลม นักแข่งรถหมายเลข 1 คือ ดูฮอล์ นักแข่งที่ผมชื่นชอบสมัยที่ผมฝันอยากเป็นนักแข่งรถ 500cc "เก่งมากไอ้หนู" ดูฮอล์ตบไหล่ผมก่อนจะเดินนั่งที่เก้าอี้ด้านข้าง ชายชาวญี่ปุ่นพูดกับผมยาวมาก ผมได้แต่ทำเป็นตั้งใจฟังแล้วรอให้ซาโตชิแปลให้ "คุณมิซาโมโต้ ถามยูกิซังว่า สนใจจะ เป็นนักขับอาชีพไหม เค้าชมว่าคุณมีพรสวรรค์แล้ว เหลือแค่ฝึกอีกนิดหน่อยก็เทรินโปรได้สบายๆ" ซาโตชิ ผมก้มหัวแสดงความของคุณมิซาโมโต้ก่อนจะตอบ "ขอบคุณมากครับ แต่ผมคงจะแก่เกินไปแล้ว นี่ถ้าผมได้มาที่นี่เร็วกว่านี้ซัก 5 ปี ผมคงยินดีรับข้อเสนอนี้อย่างแน่นนอน" ซาโตชิแปลคำพูดผมให้มิสเตอร์มิซาโมโต้ฟัง มิสเตอร์มิซาโมโต้พูดตอบกลับมาจากนั้นซาโตชิก็รีบโค้งรับ ผมรีบโค้งตาม จากนั้นมิสเตอร์มิซาโมโต้ก็เดินออกไปจากแท่นรับรางวัล "พี่บีเก่งจังเลย ยุ้ยไม่เคยรู้เลยว่าพี่ชอบแข่งรถแบบนี้ด้วย" ยุ้ยเข้ามาเกาะแขนผม "ยูกิเก่งมากนะครับ ที่สู้กับอดีต แชมป์โลก 5 สมัย ได้สูสีแบบนี้" ซาโตชิ "ไม่หรอกครับ เค้าอมมือให้ผมมากกว่า ผมเป็นแฟนเค้าทำไมผมจะไม่รู้ฝีมือเค้า ถ้าเค้าเอาจริง ผมคงไม่มีโอกาสได้เห็นแม้แต่ท้ายรถที่เค้าขับ" เนื่องจาก ดูฮอล์มาลงแข่งเพื่อช่วยวัดฝีมือนักแข่งที่น่าสนใจรวมทั้งนักแข่งที่ขับรถหมายเลข 8 และ 15 ด้วย ผมจึงกลายเป็นคนที่ได้อันดับหนึ่งแทน ถึงพิธีมอบรางวัลจะไม่ใหญ่โตอะไร แต่ผมก็อดตื้นตันใจไม่ได้ หลังเสร็จพิธีซาโตชิ เข้ามายื่นซองข้างในเป็นตัวเครื่องบินให้ผม เพื่อให้ผมไปเที่ยวที่ โอกินะวะ และแวะทักทาย โชโกะ "อ้าวไหนว่าห้ามผมเจอโชโกะไงครับ" "ก็ใช่นะครับ ยูกิซัง แต่โชโกะ เค้าขอร้องผม ผมเลยปฏิเสธไม่ได้ แต่ผมก็ต้องเตือน ยูกิซังเหมือนเดิมนะ ว่าโชโกะที่ญี่ปุ่น ไม่ใช่แค่เด็กสาวธรรมดา เหมือนที่คุณเจอ ที่กรุงเทพฯ เพราะฉะนั้นคุณต้องระวัง ให้มากๆ นะ" ซาโตชิ "ผมเข้าใจครับ ตั๋วมีสองใบ แปลว่าผมพา คนอื่นไปด้วยได้ใช่ไหมครับ" ผมหมายถึงเอริกะ "แน่นอนครับ จนกว่า แฟนของคุณ จะมาถึง" ซาโตชิ ซาโตชินี่รู้ใจผมจริงๆ หรือว่าตั้งใจส่งเอริกะไปเป็นก้างผมจะได้ไม่มีโอกาสรำลึกความหลังกับโชโกะนะ แต่ถึงไปคนเดียวผมก็คงไม่กล้ารำลึกความหลังกับโชโกะแน่ๆ เล่นขู่ผมทั้งแต่วันแรกที่มาแล้ว วันนี้ยังมาย้ำอีก วันนี้ซาโตชิไม่ว่างกินข้าวเย็นกับผมเช่นเคยเพราะต้องประชุมดึก เลยให้ตั๋วเครื่องบินเที่ยวเย็นนี้กับผมเพื่อให้ผมไปโอกินาว่ากับเอริกะเย็นนี้เลย จากนั้นซาโตชิก็ขอตัวกลับก่อนเพื่อกลับไปประชุมยุ้ยทำหน้าเหมือนอยากอยู่ต่อ แต่พอซาโตชิกลับเธอก็ตามเขากลับไปด้วย ผมมองหาเอริกะเธอหายไปไหนไม่รู้ผมเลยคิดว่าเธอคงกำลังกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมระหว่างทางที่ผมเดินกลับก็มีคนมาแสดงความยินดีกับผมตลอดทาง สาวๆ race queen บางคนเข้ามาหอมแก้มผมกอดผมกันใหญ่ แต่เสียดายผมไม่ได้มาคนเดียวไม่งั้นจะจัดการซะให้หมดทุกคนเลย พอผมเดินเข้ามาด้านในผมก็รู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัว การขับมอเตอร์ไซด์แข่งมาเกือบทั้งวัน แถมผมยังโดนแม่เหยี่ยวน้อยรีดพิษก่อนแข่งอีก ผมเดินถือถ้วยรางวัลโซเซไปจนถึงห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมเปิดประตูเข้าไป เอริกะนั่งอยู่ในห้อง ผมยิ้มแล้วหมดแรงนั่งลงข้างๆ เธอแล้วทำท่าจะล้มลง เอริกะเข้ามากอดผมไว้ไม่ให้ล้ม ทำให้ผมเห็นว่าเธอกำลังร้องไห้อยู่ "อย่าร้องไห้ซิ หน้าเลอะหมดแล้ว" ผมลูบหัวเอริกะเบาๆ ผมปลอบเอริกะจนหยุดร้องให้ แล้วผมก็ให้ถ้วยรางวัลกับเธอ ทีแรกเธอไม่ยอมรับแต่ผมก็ไม่ยอมเหมือนกัน สุดท้ายเธอจึงยอมรับไว้ เธอดีใจมากที่ผมช่วยทำความฝันของเธอและเฮียวงะให้เป็นจริง ผมเองก็ขอบคุณเอริกะเช่นกันที่ทำให้ผมทำความฝันให้เป็นจริงได้เหมือนกัน เอริกะทำท่าจะให้รางวัลผม แต่ตอนนี้ผมปวดไปทั้งตัวเลยทำได้แค่หอมแก้มเธอแล้วบอกว่าผมค่อยรับรางวัลจากเธอหลังจากเราไปถึงโรงแรมที่โอกินาวะคืนนี้ เอริกะช่วยผมเปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จแล้วเธอก็เปลี่ยนชุดของตัวเองเธอเข้ามาจะพยุงผม แต่ผมไม่ได้เจ็บขนาดนั้น ผมเลยแค่จับมือเธอแล้วลุกขึ้น เรารีบออกไปที่รถที่รออยู่เพื่อกลับไปให้ทันเวลาขึ้นเครื่องบินไปโอกินาวะ จบตอนที่ 15 ไม่รู้จะมีคนบ่นว่ามั่วๆ ไหม ช่วงนี้ทำงานจนมึนเหมือนกัน ไม่ได้ตรวจทานนะครับผิดตรงไหนว่าแจ้งด้วย ขอบคุณเพื่อนๆที่ติดตามผลงานและให้กำลังใจตลอดมา

ฝันที่เป็นจริงที่ยากลืมเลือน