"แล้วพี่บีจะเอาไงต่อค่ะเรื่องของคุณวิชัย"
"พรุ่งนี้พี่จะกลับเข้าไปที่นั่นอีกที แต่ครั้งนี้พี่จะไปในฐานะของคนที่มีอำนาจไล่สองคนนั้นออกได้ ลินไม่ต้องไปกับพี่ก็ได้นะ เผื่อคุณอำนาจเกิดไม่พอใจขึ้นมาพี่จะได้โดนเล่นงานคนเดียว" 
"ลินจะไปด้วยค่ะ ถ้าพี่บีโดนไล่ออกลินก็ไม่อยากทำงานที่นี่ต่อเหมือนกัน"
ผมก้มลงหอมที่หน้าผากของลิน
"ถ้าลินตกงานด้วย แล้วถ้าพี่เกินอยากกินสเต็กแบบวันนี้อีกพี่จะขอให้ใครเลี้ยงได้หละเนี่ย"
"แค่นี้เอง ลินเลี้ยงได้สบายอยู่แล้วค่ะ ถ้าลินตกงานจริงๆ ลินก็มีที่อื่นให้ทำต่อทันที"
"อ้าว ลินกำลังหางานใหม่อยู่หรอ"
"เปล่าหรอกค่ะ แต่มีคนติดต่อมาเรื่อยๆ และค่ะพวก Head hunter"
"อืม แล้วตอนนี้ยังอยากจะไปทำงานที่อื่นอยู่อีกหรือเปล่า" ผมกอดลินแน่นขึ้น
"ก็ ยิ่งอยากนะค่ะ"
"ทำไมหละ"
"ถ้าลินไม่รีบไปทำงานที่อื่นซะ ลินคงจะรู้สึกไม่อยากไปไหนอีกเลย หรืออยากไปที่ที่มีพี่บีเป็นเจ้านายเท่านั้นค่ะ"


ผมหอมไปทั่วใบหน้าของลินจนเรามีอารมณ์อีกรอบ ก่อนกลับลินตามมาส่งผมถึงที่รถ ลินเหมือนไม่อยากให้ผมกลับแต่เธอก็รู้ว่าผมจะกลับไปหาแนน ซึ่งเธอก็ทำใจได้ พรุ่งนี้ลินจะไปที่บริษัทก้อยกับผมด้วย ผมแวะไปรับหงส์ที่บริษัทก่อนกลับไปที่คอนโด


"เป็นไงวันนี้ยุ่งไหม มีใครตามหาพี่หรือเปล่า"
"ไม่ยุ่งค่ะ แต่มีน้องหญิงมาถามว่าพี่บีจะกลับเข้าออฟฟิตหรือเปล่า"
"อืม พรุ่งนี้พี่คงไม่เข้าออฟฟิตอีกนะ"
"ค่ะ อืมพี่บีค่ะ แวะตลาดให้หงส์หน่อยนะค่ะ"
"ทำไมหละ กับข้าวในตู้เย็นหมดหรอ"
"คือแนน ฝากซื้อกับข้าวค่ะ"
"อืม ได้ซิ แต่วันนี้แนนไปบ้านคุณอำนาจนะ จะกลับมากินข้าวที่ห้องหรอ"
"มาค่ะ น้องแนนโทรมาบอกหงส์ให้ซื้อกับข้าวให้ด้วย"
"อืม นานๆ ตามใจบ้างก็ดี เดี๋ยวจะหาว่าพี่ไม่ค่อยสนใจ หงส์อยากทานอะไรก็ซื้อมานะ วันนี้กินกันให้อ้วนซักวัน"


หงส์อมยิ้ม ผมแวะจอดรถที่ตลาดใกล้ๆ คอนโดให้หงส์ซื้อกับข้าว ส่วนผมก็เดินดูอะไรเล่นไปด้วย หงส์เดินนำส่วนผมคอยเดินตาม หงส์จะคอยบอกผมว่ากับข้าวอะไรแนนชอบ ก้อยชอบ เจนชอบ หรืออะไรที่สาวบางคนชอบแต่อีกสองคนไม่ชอบ ผมรู้สึกว่าหงส์จะรู้รายละเอียดเรื่องนี้ดีกว่าผมที่เป็นแฟนพวกเธอซะอีก วันนี้ผมเลยซื้อทุกอย่างที่หงส์บอกว่าแนนชอบและที่ผมรู้ว่าหงส์ชอบกลับไปกินกันที่ห้อง 


ผมจนรถในที่จอดรถของคอนโด แล้วก็เห็นรถเจนจอดอยู่ฝั่งตรงข้าม แนนกลับมาเร็วจัง ผมนึกว่าเธอมีฟางเป็นเพื่อนจะทำให้เธอเล่นอยู่ที่บ้านคุณอำนาจจนมืดซะอีก ผมช่วยหงส์ถือถุงกับข้าวแล้วเดินไปที่ลิฟท์ เข้าไปในห้องผมก็ได้ยินเสียงแนนกำลังกรี๊ดกร๊าดอยู่ 


"นี่เบาๆ หน่อยอยู่คนเดียวยังจะเสียงดังได้อีกนะ"
"พี่หงส์มาแล้ว ไปหาพี่หงส์กัน" แนนตะโกนมาจากด้านใน


แนนวิ่งมาพร้อมกับลากมือ ฟางมาด้วย ฟางหรอแนนพาฟางมาห้อง ตายหละซิหงส์ยังไม่รู้เรื่องนี้ แล้วถ้ารู้หงส์จะหึงผมแล้วเอาไปฟ้องก้อยให้จัดจากผมหรือเปล่าเนี่ย ไม่น่าพลาดเลยส่งสัยต่อไปเวลานอนผมต้องปิดเครื่องไม่ก็ใส่ไว้ที่กางเกงนอนแล้ว เวลาแนนมาล้วงโทรศัพท์ผม ผมจะได้รู้ตัว


"พี่หงส์นี่น้องฟาง"
"สวัสดีค่ะ" ฟาง
"สวัสดีค่ะ" หงส์ทำหน้างงๆ แล้วหันมามองผมแต่ไม่พูดอะไร
"พี่หงส์ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวแนนกับฟางจะจัดโต๊ะเองจะได้กินข้าวกันหิวมาก"


ผมคิดว่าจะให้แนนพาฟางกลับไปส่งที่ห้องหลังจากกินข้าวเสร็จ แต่พอเห็นสายตาฟางที่ดูมีความสุขที่ได้มาอยู่ใกล้ๆ ผม ผมก็ไล่เธอไม่ลง แถมตอนนี้เธอก็ใส่ชุดนอนอยู่แล้วด้วย แนนคงกะให้ฟางค้างด้วยแน่ๆ ตอนกินข้าวหงส์ก็เริ่มคุยกับฟางบ้าง ส่วนแนนก็เอาแต่คุยว่าวันนี้ไปเล่นกับเจ้าบี้เจ้าโบ้มาสนุกแค่ไหน


พอทานข้าวเสร็จแนนก็ชวนหงส์กับฟางไปเล่นเกมด้วย ทำให้หงส์สนิทกับฟางมากขึ้น แนนเล่นเกมอยู่จนดึกถึงจะยอมเข้าไปนอนในห้อง ส่วนผมโดนอับเปหิมานอนที่โซฟาเหมือนทุกครั้ง แต่ผมก็ยังไม่นอนเพราะมีข้อความส่งมาจาก ลิน เธอบอกว่าผมทำเธอเหนื่อยจนสเต็กที่เธอใส่กล่องไปแค่ชิ้นเดียวทำให้เธอไม่อิ่มจนต้องขับรถออกไปหาอะไรกินเพิ่ม ตอนนี้เธอกล้าที่จะขับรถประจำต่ำแหน่งเองแล้ว ลินบอกว่าเธอรู้สึกดีมากๆ จากเดิมที่เธอขับแค่รถญี่ปุ่นมือสองต้องคอยกลัวเวลาโดนรถยุโรปแพงๆ ขับปาดหน้า แต่ตอนนี้เธอไม่ต้องกลัวแล้วใครขับเบียดเข้ามาเธอก็ขับขวางทันที พวกนั้นต้องเป็นฝ่ายไม่กล้าเบียดเธอเอง


ผมเลยส่งข้อความกลับไปบอกลินว่าผมจะหารถคันใหม่ที่แพงชนิดที่ไม่มีใครกล้าขับใกล้เลยดีไหม ลินส่งข้อความกลับมาบอกว่าไม่เอา แพงมากคงคันใหญ่มากเธอขับไม่ถนัด แล้วลินยังส่งรูปที่เธอถ่ายเอวตัวเองมาบอกว่าออกไปกินสปาเก็ตตี้กับไก่มาจนอ้วน ผมดูแล้วมันก็ไม่อ้วนเท่าไหร่แต่มันดูน่างับเล่นมากกว่า ผมส่งข้อความกลับไปบอกลินตามที่ผมคิด ลินรีบตอบกลับมาว่า กำลังอยากโดนงับเลย ผมเลยส่งข้อความกลับไปอีกรอบว่าพรุ่งนี้ผมจะไปหาเธอที่ห้องแล้วงับเธอก่อนจะไปบริษัทก้อย ลินส่งข้อความกลับมาว่าจะผมไปหา ห้ามผมเบี้ยวด้วย


"ดูอะไรอยู่ค่ะพี่บี" หงส์
ผมสะดุ้งรีบปิดรูปที่ลินส่งมาเพิ่มซึ่งเริ่มติดเรท x
"หงส์ยังไม่นอนหรอ"
ผมรู้สึกว่าหงส์ดูเศร้าๆ ผมเลยรีบปิด ipad แล้วลุกขึ้นจับมือหงส์มานั่งข้างๆ
"เป็นอะไร ทำหน้าเศร้าทำไม หงส์น้อยใจพี่เรื่องน้องฟางหรอ"
"เปล่าค่ะ" หงส์ก้มหน้าไม่ยอมสบตาผม
"ไม่เอาไม่น้อยใจนะ พี่ไม่ได้รักหงส์น้อยลงซักหน่อย แล้วน้องฟางก็เป็นได้เท่าที่หงส์เป็นอยู่ตอนนี้เท่านั้น พี่บอกแล้วไงถ้าพี่เปลี่ยนใจ ผู้หญิงคนแรกที่จะมาเป็นแฟนคนที่ 4 ของพี่คือหงส์เท่านั้น"


หงส์เริ่มสะอื้อร้องไห้ออกมา ทำให้ผมต้องรีบปลอบเธอแต่หงส์ไม่ยอมหยุดร้องไห้ ผมเลยจัดให้เธอไปหนึ่งดอกหงส์ถึงได้หยุดร้องไห้แต่ร้องอย่างอื่นแทน พอจัดเสร็จหงส์ก็ขอโทษผมที่ทำให้ต้องกลุ้มใจเรื่องเธอ แล้วหงส์ก็บอกให้ผมเข้าไปนอนในห้องเพราะฟางคงอยากให้ผมกอดเหมือนกัน 


พอผมเข้าไปนอนในห้องนอน ผมหงส์แนนก็ช่วยกันรุมฟางเป็นการต้อนรับน้องใหม่ แต่พอฟางหลับ ตอนเช้าแนนกับฟางไปส่งหงส์ที่ออฟฟิตและจากนั้นพวกเธอจะไปเรียน มหาลัยฟางอยู่ใกล้กับมหาลัยแนนพอดีพวกเธอเลยไปด้วยกัน ผมเลยบอกให้ตอนเย็นแนนแวะรับหงส์ด้วยเพราะผมคิดว่าจะนัดเจอหญิงตอนเย็น ผมคิดว่าเธอมาหาผมเมื่อวานคงเพราะมีความคืบนหน้าในเรื่องที่ผมให้ทำมารายงาน


ตอนเช้าผมก็แทบอดใจที่จะรีบไปหาลินไม่ไหว แต่ก็ต้องรอให้สาวๆ ออกไปกันหมดซะก่อนเดี๋ยวแนนจะเห็นพิรุธอีกเพราะผมบอกว่าจะมีประชุมที่บริษัทอื่นตอนสายๆ เกินรีบไปแต่เช้าแนนต้องไม่เชื่อแน่ๆ พอสาวๆ ไปกันหมดแล้วผมก็รีบขับรถไปที่คอนโดลินทันที


ไปถึงห้องลิน เธอยังใส่ชุดนอนอยู่เลย


"อ้าวยังไม่อาบน้ำอีกหรอเนี่ย" ผมจ้องมองชุดนอนผ้าแพรสีขาวสั้นซึ่งมองเป็นชั้นในสีม่วงออกของเธออย่างชัดเจน
"ใครว่าหละค่ะ" ลินเดินมากอดคอผม "ลินอาบน้ำแล้ว แต่อยากใส่ชุดนี้ให้พี่บีดู ลินเพิ่งไปซื้อมาเมื่อวานตอนที่ออกไปทานข้าวค่ะ"
"สวยจัง น่ากินไปทั่วตัวเลย พี่ชักหิวแล้วซิ" ผมก้มจะไปหอมแก้มลิน แต่ลินเอามือจับหน้าผมไว้
"เดี๋ยวค่ะ อืมลินรู้นะค่ะว่าพี่บีมีแฟนแล้ว สาวคนด้วย พี่บีคงไม่สามารถรับลินเพิ่มอีกคนได้ หรือแม้แต่จะมาหาลินบ่อยๆ แต่ลินขอแค่ เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ลินอยากจะทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของพี่เพียงคนเดียว พี่บีจะว่าอะไรไหมค่ะ"
"ทำไมพี่จะต้องว่าลินด้วยหละ ลินทั้งสวยทั้งน่ารักแบบนี้ พี่เองก็จะทำกับลินเหมือนกับลินเป็นแค่ของพี่คนเดียวเหมือนกัน"


ลินปล่อยมือที่ดันนหน้าผมออก ผมก้มหน้าลงซุกไปที่ซอกคอของลินแล้วดูดอย่างแรง ลินเสียวจนแข่งขาอ่อน กลิ่นสบู่และน้ำหอมรวมถึงกายสาวของลินทำเอาผมเริ่มแข็ง ผมค่อยดันลินลงนอนบนเตียง จากนั้นผมก็จับข้อมือเธอทั้งสองข้างแล้วกดไว้ไม่ให้ขยับได้ ส่วนหน้าผมก็ซุกไซด์ไปทั่วซอกคอและสองแก้มของลิน


ลินพยายามจะฝืนขยับมือแต่เธอก็สู้แรงผมไม่ได้ ผมซุกหน้าต่ำลงมาที่เนินอกเธอ ผมดูดงับเนินอกลินจนเธอแอ่นอกขึ้นรับพร้อมกครางซูดปาก ผมพยายามใช้ปากงับเอาหน้าอกลินให้หลุดออกมานอกคอเสื้อนอนเธอ แต่มันก็ลำบากมาก ผมเลยเปลี่ยนจากดแขนเธอไว้ในระดับหัว ผมค่อยเลื่อนมันลงมาจนเกือบแนบลำตัวแต่ผมยังกดข้อมือเธอไว้ 


คราวนี้ผมใช้ปากงับเอาสายชุดนอนลินให้มันเลื่อนมาที่หัวไหล่รวมถึงสายบราเธอด้วย จากนั้นผมก้มลงซุกหน้าอกเธออีกครั้ง คราวนี้ชุดนอนไม่ใช่อุปสรรคของผมอีกแล้วเหลือแค่บราสีม่วงอ่อนตัวจิ๋ว ผมงับมันแล้วถลกลงทันที หัวนมลินชูชันเหมือนกำลังรอให้ผมดูดเม้มมัน ผมรีบงับมันเข้าปากแล้วดูดดังจ๊วบๆ ลินร้องอา อา แอ่นอกตามแรงดูดของปากผม


ผมวนเวียนดูดกินนมลินอยู่นานจนแน่ใจว่า ด้านล่างลินคงจะแฉะแล้ว ผมใช้ปากงับชุดนอนเธอดึงลงมาอีก ลินขำผม แต่พอเจอผมงับไปที่หน้าท้องนิ่มๆ ของเธอ ลินก็ต้องบิดตัวร้อง อู้ยยย อู้ยยย แทน ผมใช้ปากดึงชุดลินต่อไม่ได้ ผมเลยเลื่อนมางับเนินสาวลินโดยที่ยังมีชุดนอนและกางเกงในของเธอขวางอยู่ ลินแอ่นเอวรับปากผมจนก้นแทบไม่ติดเตียง


ในที่สุดผมก็ต้องปล่อยมือลินให้เป็นอิสระ พอมือเป็นอิสระเธอก็รีบกดหัวผมเข้ากับหว่างขาเธอ ผมสอดมือเข้าไปรูดกางเกงในลินออกจากเอว พอกางเกงในตัวสวยถูกปลดออกลินก็ถลกชายชุดนอนขึ้น แล้วกดหัวผมให้ใช้ปากและลิ้นสัมผัสของรักเธอโดยตรง ผมรีบลากลิ้นเลียไปตามแนวรอยแยกเพื่อกินน้ำรักที่กำลังเอ่อออกมา


ลินเสียวจนกระดกเอวสู้ลิ้นผม ผมเองก็รัวลิ้นใส่ร่องสาวเธอสู้ตอบ ลินกำผ้าปูที่นอนแน่นและพยายามขยับเอวให้เข้ากับจังหวะเลียของผม ผมแหวกแคมด้านบนของลินเพื่อหาเม็ดแตดของเธอ พอผมเห็นเม็ดสีชมพูเล็กๆ ที่กำลังสั่นระริก ผมก็รีบงับมันแล้วดึงเบาๆ ลินร้องกรี๊ดเกร็งไปทั้งตัว เธอหยุดขยับเอว แต่แอ่นตัวเกร็งเหมือนกลับเม็ดแตดจะหลุดจากปากผม


ผมเห็นว่าลินแอ่นตัวจนเกือบจะเป็นสะพานโค้งอยู่นาน ผมกลัวว่าเธอจะเมื่อยผมเลยผละปากจากของรักลิน จากนั้นผมก็บอกเธอให้โก้งโค้ง ลินรีบโก้งโค้งทันที ผมซุกหน้าไปที่กลีบที่อูมมาด้านหลังของลินแล้วลากลิ้นเลียมันไปทั่ว ลินส่ายก้นไปมาช้าๆ พร้อมกับร้องคราง ระหว่างที่ผมเลียร่องสาวลินผมก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออกจนหมด 


แท่งเอ็นผมมันแข็งจนแทบจะระเบิด เหมือนมันอดใจที่จะมุดเข้าในร่างของลินไม่ไหวแล้ว ผมจับกลีบสาวลินแบะออกแล้วลากลิ้นกระดกใส่ด้านในสีสดของเธอ ลินครางระงม ตัวเธอเกร็งกระตุก ผมทำอยู่แบบนั้นจนลินแอ่นตัวร้องกรี๊ด น้ำรักลินไหลออกมาเต็มปากผม ผมรีบเอาปากลองไว้พร้อมกับลากลิ้นเลียกินน้ำรักเธอ


พอลินหายเกร็งผมก็ 69 กับเธอโดยที่ผมนอนหงายแล้วเลื่อนแท่งเอ็นไปหาปากลิน พอลินเห็นท่อนเอ็นผมลินก็รีบก้มลงงับมันเข้าปากทันที ลินพยายามดูดเลียอย่างเต็มที่ ถึงนี่จะเป็นสิ่งใหม่ที่เธอเพิ่งเคยเรียนรู้แต่ เธอก็ทำมันได้ดีจนผมเสียวไปทั้งลำแท่งและปลายหัวบาน ผมเองก็ตอบแทนฝีมือลินด้วยการแทรกลิ้นเข้าไปในของรักเธอแล้วพยายามควานลิ้นเป็นวงกลม


เราใช้ปากกันจนผมและลินทนไม่ไหว ลินเลื่อนตัวไปนั่งที่กลางลำตัวผมพร้อมกับจับลำแท่งเอ็นผมตั้งจ่อทางขึ้นสวรรค์ของเธอก่อนที่ลินจะนั่งกดเอาร่องสาวอมท่อนเอ็นผมเข้าไปจนถึงโคน ลินร้อง อ้า ลั่นตอนที่เอ็ผมเข้าไปในตัวเธอหมดลำ ร่องสาวลินเริ่มตอดรัดแรงๆ ทันทีที่เจอผู้บุกรุก ผมเสียวจนต้องกัดฟันแน่น


ลินค่อยๆ ขยับตัวขึ้นลงช้า ผมก้มมองกลีบสาวลินที่มีท่อนเอ็นผมแทรกตัวอยู่ตรงกลางยู้เข้าออกตามการโยกเอวขึ้นลงของลิน ไม่นานผมก็เริ่มเห็นเมือกขาวๆ ชโลมเต็มลำท่อนอาวุธประจำกาย พอช่องทางเริ่มเคลื่อนได้สะดวกขึ้นลินก็เริ่มยกเอวขึ้นแล้วทิ้งน้ำหนักลงแรงๆ จนมีเสียง ตับ ตับ


ลินโยกเอวขึ้นลงตามแต่เธออยากจะให้อาวุธผมครูดส่วนไหนด้านในร่องสาวเธอ ลินควบเอวอยู่ซักพักเธอก็เริ่มเร่งจังหวะขึ้นพร้อมกับร้องครางถี่ขึ้น ผมได้แต่ซูดปากมองดูดลำแท่งที่เจอร่องสาวลินรูดเข้าออกจนมีน้ำสีขาวข้นไหลออกมาเลอะเต็มหัวเหน่า ไม่นานลินก็ควบเอวเร็วจี่พร้อมกับหายใจฝืดฝาดเสียงดัง


ลินแอ่นตัวร้องกรี๊ด ร่องสาวกระตุกบีบรัดท่อนเอ็นผมแน่นๆ หลายครั้งทำเอาผมเสียวน้ำแทบจะแตกตามลิน ผมต้องกัดฟันทนจนลินสงบ ลินค่อยหมุนตัวกลับมาหาผม ผมเสียวท่อนเอ็นแปล๊บเพราะมันยังคาอยู่ในร่างลินตอนที่เธอหมุนตัวกลับมาหาผม ลินนอนลงซบอกผมหัวใจเธอเต็นระรัว


ผมลูบหัวเธอเบาๆ ก่อนจะก้มไปหอม จากนั้นผมก็เลื่อนมือไปยืดสะโพกเธอไว้ไม่ให้ขยับ แล้วผมก็ขยับท่อนเอ็นสวนขึ้นแท่งเข้าออกร่องสาวลิน แอ่นหน้าร้องครางก่อนจะก้มลงซบไหล่ผม ผมแท่งไปซักพักร่องสาวลินก็เริ่มตอบสนองอีกรอบ ลินเริ่มขยับเอวรับการกระแทกท่อนเอ็นของผม ผมจับหน้าเธอแล้วประกบปากจูบ ลินรีบแลกลิ้นกับผมอย่างเร้าร้อน ไอร้อนในร่างเธอกำลังส่งผ่านมาทางปากและลิ้นเธอมาสู่ร่างกายผม


ผมรู้สึกว่าท่านี้มันดันท่อนเอ็นเข้าไปได้ไม่ลึกอย่างที่ผมต้องการ ผมจึงกอดลินไว้แล้วพลิกตัวขึ้นอยู่ด้านบนเธอส่วนเธอนอนอยู่ด้านล่างผม จากนั้นผมก็โหย่งเอวถอยออกจนปลายหัวบานหลุดจากร่องสาวลินแล้วกระแทกมันมุดกลับเข้าไปในร่องสาวลินจนสุดลำ ปลายหัวบานผมกระแทกมดลูกลินดังกึก


ผมทั้งแสบทั้งเสียวทั้งสยิวอย่างบอกไม่ถูก ลินก็คงไม่ต่างกันเธออ้าปากค้างน้ำตาเริ่มเอ่อออกมาที่สองตา ผมรีบโหย่งเอวแล้วกระแทกต่อเพื่อรับรสเสียวสยิวอีกครั้งก่อนที่มันจะหายไป ลินสะดุงตัวตอนที่ปลายหัวบานผมกระแทกมดลูกเธอ พอผมเริ่มติดใจในรสเสียวผมก็เริ่มกระทุ้งร่องสาวลินไม่ยั้ง 


ลินร้องไม่หยุด น้ำตาเธอไหลอาบแก้มแต่ใบหน้าเธอเปี้ยมด้วยความเสียวและสุข ผมเร่งกระเด้าเอวใส่ลินจนหน้าท้องหน้าอกเธอกระเพื่อม เสียง ตับ ตับ ตับ ดังไม่หยุดและถี่ขึ้นเรื่อยๆ ลินถ่างขาออกแล้วชันขาขึ้นเพื่อรับการกระแทกของผม ผมโน้มตัวไปด้านหน้าใช้แขนเท้าที่ข้างลำตัวลินเพื่อพยุงตัวก่อนจะใช้แค่เอวโยกขึ้นลงเหมือนเครื่องตอกเสาเข็มที่กำลังตอกอย่างถี่ยิบ


แล้วเครื่องตอกเสาเข็มของผมมันก็ทนไม่ไหว ผมดันท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดปลายหัวบานแนบสนิบดับผนังมดลูกลิน จากนั้นผมก็อัดน้ำกามใส่ชิดเผาขน ลินร้องกรี๊ดลั่นเธอกอดผมพร้อมกับเอาขาเกี่ยวเอวผมไว้แน่นระหว่างที่ผมเค้นน้ำกามอันมดลูกเธอ ผมไม่รู้ว่าผมพ่นน้ำออกไปกี่ครั้งแต่ที่รู้คือมันมากจนไหลย้อนมาตามลำแทงผมจนผมรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วช่วงล่าง


ผมกอดจูบกับลินต่อแป๊บนึงก็ถอนท่อนเอ็นออกแล้วนอนแผ่ข้างๆ เธอ ลินเอียงตัวมากอดผม แต่มือเธอก็ยังซนไปยุ่งกับท่อนเอ็นผมที่เพิ่งจะคายพิษออกไป ผมนอนกอกลินเพื่อพักเหนื่อย แต่ไม่นานลินก็ทำเจ้าเอาวุธผมโกรธขึ้นมามันชูธงรบเต็มตัวอีกครั้ง ลินเลื่อนตัวลงไปหามัน


พอถึงกลางลำตัวลินก็ก้มลงดูดทำความสะอาดเอ็นให้ผม ลินผงกหัวขึ้นๆ ซักพักเธอก็ผละปากออกจากท่อนเอ็นผมแล้วขึ้นควบผมอีกรอบ คราวนี้เธอหันหน้ามาทางผม ผมเห็นใบหน้าที่เสียวซ่านของลินและหน้าอกที่เด้งขึ้นลงของเธอเต็มสองตา


ลินควบเอ็นผมจนเธอแตกอีกรอบ พอลินหมดแรงนอนลงมาซบตัวผม ผมก็จับสะโพกเธอแล้วโยกคลึ่งให้มันให้รูดเอ็นผมช้าๆ พอลินเริ่มครางเสียวมีอารมณ์อีกครั้งผมก็เปลี่ยนเป็นท่าด๊อกกี่ ลินรีบโก้งก้นให้ผมเสียบท่อนเอ็นเข้าไป แล้วผมก็เริ่มโยกเอวอัดท่อนเอ็นเข้าออกแรงๆ จนตัวลินสั่นก้นเธอกระเพื่อมเป็นคลื่น ตอนนี้ลินร้องครางไม่เป็นภาษาแล้ว อ้า อู้ยยย โอ้วว มั่วไปหมดเหมือนเธอแค่อยากส่งเสียงดังๆ ให้รู้ว่าเธอเสียวมากแค่นั้น


ถึงผมลินจะสั้นแต่ผมเธอก็มีน้ำหนักเวลาเธอสะบัดหน้าผมเธอก็สะบัดตาม ผมเร่งกระแทกเอวดัง พับ พับ พับ รัวจนในที่สุดลินก็ร้องกรี๊ด แหง่นหน้าเกร็งตัว ลินเสร็จอีกรอบแล้ว ผมเริ่มคิดว่าผมอยากได้ทุกอย่างของลิน ซึ่งตอนนี้ทั้งตัวเธอเป็นของผมหมดแล้วเหลือแค่ 


ผมหง่ายมือแล้วลูบสวนขึ้นไปตามร่องก้อนลินช้าๆ ลินร้องครางบิดตัวไปมา ผมทำจนขนอ่อนลินลุกซู่ไปทั้งก้น รูเล็กๆ ด้านบนร่องสาวลินเริ่มขมิบเข้าออก ผมเลยเอานิ้วแตะที่น้ำรักลินที่ไหลออกมาตามหน้าขาก่อนจะเอามันมาจ่อที่รูก้นลิน ลินส่ายก้นรับนิ้วผมพร้อมกลับครางเสียว 


แต่พอผมพยายามดันนิ้วเข้าไปลินก็ร้องโอ๊ะลั่น


"พี่บีมันแน่นค่ะ ลินเจ็บ"
"นิดเดียวนะ เดี๋ยวก็เสียวเหมือนด้านหน้าแหละ"


ลินพยักหน้ารับ ผมรีบดันนิ้วเข้าไปต่อจนได้สองข้อ ลินหนับตาบี้เหมือนกลัว ผมเลยค่อยขยับนิ้วควานรูก้นลิน แล้วก็เริ่มสาวเอวต่อช้าๆ เพื่อเพิ่มความเสียวให้ลิน ไม่นานลินก็เริ่มตอบสนองทั้งเอ็นทั้งนิ้วผม เธอเด้งร่องเด้งก้นสลับกันไม่หยุด


"อู้ยยยย พี่บีขาเสียวสองรูเลยหรอค่ะ โอ้วววว ลินเสียวจะตายแล้ว"


พอรูก้นลินเริ่มขยายผมก็เริ่มแทงนิ้วเข้าออกเร็วๆ จนลินต้องกระกดก้นรับนิ้วผมไม่สนเอ็นที่กำลังกระแทกร่องสาวเธออยู่เลย


"อู้ยย อู้ยย อู้ยย ผัวขาเมียเสียว อู้ยยย อยากโดนเอ็นแทนนิ้วจัง"


ลินอ้อนผมให้เปลี่ยนขนาดของสิ่งที่บุกลุกประตูหลังเอง ผมเลยรีบดึงท่อนเอ็นออกจากร่องสาวลิน ตอนนี้ท่อนเอ็นผมมีน้ำรักลินชโลมอยู่ทั่วทั้งลำคงพอแทรกเปิดซิงรูก้นลินได้ ผมค่อยๆ ดึงนิ้วออกจากรูก้นลิน แต่ลินก็ขมิบรูแน่นจนผมแทบจะดึงนิ้วไม่ออก


พอนิ้วผมหลุดออกมาได้ผมก็จับก้นลินแบะออก ผมเอาปลายท่อนเอ็นจ่อที่รูก้นลินแล้วเริ่มดัน ลินที่กำลังคึกถึงกับร้องกรี๊ดตอนที่ปลายหัวบานผมพยายามจะมุดเข้าไปด้านใน


"อู้ยย พี่บี ฉีกแล้วโอ้ยยย มันใหญ่ค่ะพี่บีลินไม่ไหวหรอก"
"นิดเดียวนะ เดี๋ยวก็เสียว ไม่เจ็บเหมือนเปิดซิงด้านหน้าหรอก" ผมกดท่อนเอ็นแทรกเข้าไปอีก
"โอ้ววววว พี่บีคับจัง พี่บีเอาข้างหน้าเถอะลินไม่ไหวแล้ว"
"นิดเดียวๆ นะ" ผมดันท่อนเอ็นต่อจนได้เกือบครึ่งลำ
"อ้า อู้ยยยย มันทั้งเจ็บทั้งเสียวเลยค่ะพี่บี โอ้วววว"


ผมเริ่มขยับเอวดึงท่อนเอ็นออกแล้วแทงกลับเข้าไปใหม่โดยที่ยังเข้าไปได้ไม่สุดลำ ลินก้มหน้าซุกหมอนร้องหือ หือ ผมไม่รู้ว่าเธอเจ็บจนร้องไห้หรือเปล่า แต่พอซัพพักรูก้นเธอก็เริ่มปรับตัว ลินก็เริ่มแอ่นหน้าขึ้นมาร้องคราง ผมเห็นได้ทีเลยดันท่อนเอ็นเข้าไปสุดลำ มันพรวดแทรงเข้าไปจนมิดด้าน


"โอ้วววว พี่บีค่า สุดแล้วยังเนี่ยลินจะขาดใจแล้ว"
"สุดลำแล้วจ๊ะ เสียวไหม"
"แทบขาดใจเลยค่ะพี่บี กระแทกเลยค่ะ ลินอยากแล้ว"
"ได้ซิจ๊ะที่รักของพี่" ผมก้มลงหอมแก้มลินก่อนจะตั้งตัวตรง


ผมจับเอวลินไว้แน่นก่อนจะเริ่มโหย่งเอวออกแล้วดันกระแทกกลับแบบสุดลำ ลินร้องซีดลั่น ผมเร่งกระแทกเพราะรูก้นลินแน่นมาก แค่แช่ท่อนเอ็นไว้มันก็โดนรูก้นลินบีบรัดจนน้ำแทบแตกแล้ว ผมเร่งกระแทกเอว ผับ ผับ ผับ ในขณะที่ลินเองก็ส่งเสียงครางไม่หยุดเช่นกัน


แล้วผมก็เริ่มจะทนไม่ไหว รูก้นลินก็เริ่มขมิบแรงๆ ถี่เหมือนใกล้ถึงแล้วเหมือนกัน ผมเร่งซอยเร็วๆ อีกไม่ถึง 5 นาทีลินก็เกร็งตัวร้องโอ้ยยย ผมรีบแทกเอ็นถี่ยิบจนทำนบแตกตามลิน ผมกดท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดลำแล้วแช่ไว้ปล่อยให้ไข่สองข้างทำหน้าที่บีบอัดน้ำกามให้พุ่งใส่รูก้นลิน


ลินที่เสร็จไปแล้วพอเจอกับน้ำกามอันรูก้นครั้งแรกในชีวิตเธอก็ต้องแอ่นร้องอู้ยๆ จนอาวุธผมมันหมดฤทธิ์ลินถึงได้ทิ้งตัวลงนอนแต่เธอยังต้องแอ่นก้นไว้เพราะท่อนเอ็นผมยังคาอยู่ในรูก้นเธอ ผมค่อยดึงท่อนเอ็นออก น้ำรักผมมันไหลทะลักออกมาจากรูกลมสีชมพูที่ตอนนี้มีขนาดใหญ่ขึ้นมาตอนแรกหลายเท่า


พออาวุธผมหลุดออกจากรูก้น ลินก็ทิ้งเอวลงนอนบนเตียง ผมนอนลงพร้อมกับโอบกอดลินจากทางด้านหลัง


"ตอนนี้ทุกส่วนในตัวของลินเป็นของพี่บีหมดแล้วนะค่ะ"
"เสียดายหรอ"
"เปล่าค่ะ ก็แค่กลัวว่าพอไม่เหลืออะไรที่จะให้พี่บีแล้ว พี่บีจะเบื่อแล้วก็ลืมลิน"
"พี่จะเบื่อลินได้ยังไงหละครับ ขอแค่ลินเข้าใจพี่ พี่ก็จะหาเวลามาหาลินบ่อยๆ นะ"
"ค่ะ ลินรู้ว่าต่อไปเราอาจจะไม่ได้ทำอะไรแบบนี้กันบ่อยๆ แต่ลินขอแค่พี่บียังคิดถึงลิน ยังไม่ลืมลินก็พอ"
"จ๊ะ เราทำงานด้วยกัน โอกาสที่พี่จะมาอยู่แบบนี้กับลินก็น่าจะบ่อยนะ"
"จริงๆ นะค่ะ ลินไม่อยากหวังมากเลย กลัวไม่ได้แล้วจะเสียใจ"
"งั้นเอางี้ไหม เราเซทวันที่ลินจะต้องมาสรุปงานให้พี่ฟังซักอาทิตย์ละวัน แล้วพี่ก็จะทำให้ลินแบบนี้แล้วลินค่อยสรุปงานให้พี่ฟังหลังจากที่เราทำจนหายคิดถึงกันแล้วดีไหม"
"ค่ะ" ลินยิ้มพร้อมกับหันมากอดแล้วจูบผม


เราเลยมีอะไรกันอีก ครั้งก่อนจะนอนหมดแรงจริงๆ คราวนี้ สิบโมงลินก็ปลุกให้ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำ ผมกับเธอก็มีอะไรกันในห้องน้ำอีกรอบ ตอนนี้ลินยังใหม่อยู่พอแตะปุ๊บเป็นติดปั๊บตลอด พออาบน้ำเสร็จลินกับผมก็ออกมาแต่งตัวลินใส่ชุดสูททำงานสีแดงเสื้อเชิ๊ตสีขาวเน้นหน้าอก กระโปรงสีแดงสั้นตัดกับถุงน่องสีน้ำตาล 


"วันนี้แต่งตัวสวยจัง" ปรกติลินใส่ชุดมิดชิดไม่โป๊แบบนี้
"พี่บีชอบไหมค่ะ ลินคิดว่าอยากเปลี่ยนลุ๊กดูบ้าง กลัวพี่บีจะเบื่อ"
"ชอบซิสวยมากเลย ลินแต่งตัวบ้างก็ดีแล้วหละ ผู้หญิงยิ่งแต่งตัวสวยก็จะยิ่งรู้สึกมั่นใจไม่ใช่หรอ"
"ค่ะ"


ผมแทบจะหลับตลอดทางไปบริษัทก้อยเพราะเสียแรงถี่เลยช่วงนี้ แต่ผมก็ไม่กล้าเอนไปซบลินเพราะกลัวคนขับรถเธอจะเอาไปนินทา พอถึงบริษัทก้อยผมก็รีบให้ลินพาไปยังห้องประชุมเพื่อที่จะไม่บังเอิญเจอก้อยเข้าซะก่อน ผมให้ลินตามนายวิชัยมาพบ พอนายวิชัยมาลินก็บอกกับนายวิชัยว่าผมเป็นใคร จากนั้นผมก็โทรหาคุณอำนาจเพื่อประชุมกันโดยยังไม่ตามนายปรีชามาพบ


"เอาหละคุณวิชัย ผมตรวจสอบแผนกหนึ่งในบริษัทคุณแล้วพบว่า บรรดาพนักงานในแผนกนี้ ผลงานแย่มาก ผมเห็นควรว่าจะต้องเชิญออกทั้งหมดแล้วหาพนักงานใหม่มาทำแทน"
"เออแผนกไหนครับ ผมว่าทุกแผนกในบริษัทผม ไม่มีพนักงานที่ผลงานแย่ขนาดนั้นนะครับ" วิชัยละลำละลักตอบ
"ก็แผนกเซลล์ไง นี่ไงผลการประเมิณ พนักงานพวกนี้ทำงานแย่มาก มีแค่ผู้จัดการที่ผลงานดีอยู่คนเดียว แบบนี้ผมว่าควรจะไล่ออกให้หมดแล้วหาคนใหม่มาทำ ผลงานมันจะได้ดีขึ้น" 
"คือ ผมว่าน่าจะลองให้โอกาสอีกหน่อยนะครับ ถึงผลประเมิณไม่ดีแต่ผลงานรวมแผนกนี้ก็ถือว่ายังใช้ได้ ไม่ถึงกับแย่นะครับ"
"มันจะเป็นไปได้ยังไงคุณวิชัย พนักงานทำงานแย่ทั้งแผนก ดูนี่ซิ แต่และคนได้คะแนนกันแค่นี้ ขืนให้ทำต่อไปบริษัทนี้คงเจ็ง"
"เออท่านครับ อย่าถึงกับไล่ออกกันเลยอย่างน้อยก็ให้ย้ายแผนกก็ได้"
"ทำไมหละคุณวิชัย คุณจะเก็บคนพวกนี้ไว้ทำไมอีก ผลประเมิณแบบนี้ ไปอยู่แผนกไหนก็คงแย่เหมือนเดิมอยู่ดี"
"คงไม่หรอครับคุณบี ยังไงก็ให้โอกาสคนพวกนี้ไว้ก่อนเถอะครับ ตอนนี้งานก็หายากและผมรับรองว่าคนเหล่านี้จะทำงานได้ดีขึ้นกว่าที่ผ่านมาแน่ๆ"
"คุณจะรับประกันว่าคนเหล่านี้จะทำงานได้ดีขึ้นงั้นหรือครับ"
"ครับผมเอาตำแหน่งรับประกัน"
ผมยิ้มมุมปากก่อนจะพูดต่อ
"ที่คุณกล้าเอาต่ำแหน่งประธานบริษัทมารับประกันก็เพราะว่าคุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมครับ ว่าคนเหล่านี้ทำงานได้ดี แต่คุณเปลี่ยนผลการประเมิณของพวกเขา"
คุณอำนาจยังเป็นผู้ฟังที่ดีโดยไม่พูดแทรกออกมา
วิชัยหน้าซีดไม่ตอบคำถามที่ผมถาม
"ผมพูดถูกใช่ไหมครับ ถึงผมจะไม่มีเอกสารที่พนักงานเซ็นต์รับผลการประเมิณมายืนยัน แต่ถ้าผมเรียกพนักงานมาสอบรายตัว ผมว่าพวกเค้าต้องบอกตรงกันว่าผลประเมิณของพวกเขาไม่ได้เป็นอย่างที่คุณเปลี่ยน"
วิชัยทีสีหน้าร้อนร้น เขาไม่ได้ร้อนร้นเพราะเรื่องประเมิณ แต่เขากำลังคิดว่าผมรู้เรื่องอื่นด้วยหรือเปล่าซึ่งถ้าผมรู้เขาต้องโดนไล่ออกแน่ๆ ถึงเขาจะเป็นเพื่อนเก่าคุณอำนาจก็เถอะ
"ไม่มีคำตอบหรอครับ ลินส่งข้อมูลสุดท้ายให้คุณพ่อดูหน่อยซิ"
"ค่ะ"
"อะไรวะบี มึงมีอะไรให้กูดูอีก" เสียงคุณอำนาจดังออกมาจาก intercom"
"ก็ข้อมูลที่ทำให้ผมต้องไล่คุณวิชัยออกไงครับ"
"มึงบ้าหรอ มึงจะไล่เพื่อนกูได้ยังไง"
คุณอำนาจโวยวายซักพักแต่พอได้รับข้อมูลก็เริ่มเงียบ ก่อนจะตะโกนชื่อลิน
"ลิน ทำไม"
"ลินเลือกทำสิ่งที่ถูกค่ะ"
"ทำไมแค่ไอ้บีมันให้เธอมากกว่าที่ฉันเคยให้เธอก็อยู่ข้างมันแล้วหรอ ยังไงทั้งหมดมันก็เป็นของฉันนะ มันให้เธอได้ฉันก็เอาคืนได้นะ"
"เปล่าเลยค่ะท่าน ที่ลินเลือกข้างพี่บีเนี่ย ลินก็พร้อมที่จะโดนไล่ออกอยู่แล้วค่ะ และที่ลินทำก็เพราะลินทนไม่ได้ที่จะเห็นคนดีต้องโดนเอาเปรียบ"
"คุณพ่อพูดแบบนี้ก็แสดงว่าคุณพ่อเลือกที่จะไล่ผมกับลินออก ดีกว่าจะยอมให้ผมไล่เพื่อนคุณพ่อออกซินะครับ"
"ไอ้บีมึงอย่ามายั่วกูนะ มึงคิดว่ากูไม่กล้าไล่มึงออกหรอ"
"ก็ดีครับ งั้นผมกับลินจะไปจากกลุ่มบริษัทนี้ อ้อผมขอเอาเมียผมออกด้วยนะครับ เธอไม่จำเป็นต้องทำงานแทนคนอื่นแล้ว"
"มึงอย่ามาอวดดีนะบี ถ้ามึงออกไปแล้วต่อไปมึงก็หมดสิทธิเข้ามาทำงานในบริษัทที่เป็นของกูอีกแล้วนะ มึงคงรู้นะว่ามึงจะหางานยากแค่ไหน"
"ไม่เป็นไรครับ ถ้าประเทศนี้ไม่มีงานให้ผมทำ ผมอาจจะตากหน้าไปของานเพื่อนผมที่ญี่ปุ่นทำก็ได้ อ้อคุณพ่อไล่ผมออกแล้ว ผมคงไม่ต้องเรียกท่านว่าคุณพ่อแล้วนะครับ"
"ไอ้บีมึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคุยส่วนตัวกับกูเลย"
"ทำไมหละครับท่าน ในเมื่อยังไงท่านก็เลือกแล้วว่าจะเก็บเพื่อนท่านไว้แต่ไล่ผมกับลินออก"
"ไอ้บีหยิบโทรศัพท์ก่อนที่กูจะบินกลับไปหามึงตอนนี้"
"ก็ได้ครับท่าน"


ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเดินไปคุยที่มุมห้อง


"มึงเห็นใจกูบ้าง มึงจะให้กูไล่เพื่อนออกไปตกงานหรอวะ แล้วโดนไล่ออกด้วยสาเหตุทุจริต คงไม่ต้องหางานทำแล้ว คงต้องไปขับแท๊กซี่เลยมั้ง"
"แต่จะไม่ให้ลงโทษก็คงไม่ได้นะครับท่าน"
"มึงไม่ต้องเรียกกูว่าท่านเลย กูนึกหน้ามึงออกเลยว่ามึงกำลังยิ้มเยอะเย้ยกูอยู่"
"แล้วท่านจะเอายังไงหละครับ"
"ก็แบบไม่ต้องไล่ออก เงินแค่เดือนละแสนกว่าบาทเอง บริษัทนี้ทำเงินให้กูเยอะกว่านั้นอีก"
"ก็แปลว่าคุณพ่อก็พร้อมที่จะให้เงินคุณวิชัยเพิ่มอีกเดือนและแสนหน้าอยู่แล้วใช่ไหมครับ"
"เออ ถ้าทำให้มันเลิกทุจริตได้"
"แต่ผมไม่ยอม ทำไมคนทำเลวกลับได้เงินเพิ่ม คนทำดีกลับไม่ได้อะไร"
"แล้วมึงจะเอาไง"
"ผมอยากให้ท่านเลือก เลือกว่าจะให้ผมทำตามใจผม หรือจะไล่ผมออก"
คุณอำนาจเงียบไป
"นี่มึงเอาจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย"
"ครับผมเอาจริง"
คุณอำนาจถอนใจก่อนจะตอบ "งั้นก็ตามใจมึง มึงอยากทำอะไรก็ทำ แต่ขอบอกเลยนะว่ามึงจะทำให้กูต้องช้ำใจที่ทำให้เพื่อนไปตกละกรรมลำบาก แต่ถ้านั้นเป็นความพอใจของมึง กูก็คงว่าอะไรมึงไม่ได้"
"งั้นดีครับ งั้นคุณพ่อฟังผมพิจราณาโทษนายวิชัยต่อเลยนะครับ"
"เออ"


ผมเอาโทรศัพท์มาวางแล้วเริ่มพิจราณาโทษนายวิชัยต่อ


"ผมมีหลักฐานยืนยันว่าคุณและนายปรีชาร่วมกันฉ้อโกงบริษัท ซึ่งหลักฐานทุกอย่างผมส่งให้คุณพ่อดูแล้ว แล้วตอนนี้ท่านก็อนุญาตให้ผมไล่คุณออกแล้ว"
คุณวิชัยหน้าซีดหนักกว่าเดิมแต่คราวนี้เค้าเริ่มพูดไม่หยุด
"อำนาจ กูไม่ได้ตั้งใจ มึงช่วยกูด้วยซิ อย่าให้ลูกมึงไล่กูออกนะ ถ้ากูโดนไล่ออกตอนนี้ กูคงหางานทำไม่ได้แล้ว มึงจะให้กูไปขอทานข้างถนนหรอ"
"คงไม่มั้งครับ คุณก็ได้เงินไปหลายล้านแล้วนี่มันถือเป็นเงินเกษียณก่อนกำหนดก็ได้นี่ครับ"
คุณอำนาจไม่พูดอะไรคงเพราะกำลังอึดอัดที่ช่วยเพื่อนไม่ได้
"เงินนั้นกูก็เ

เนื้อเรื่องไม่ครบหรอคับ

เนื้อเรื่องตอนท้ายมันหายไปอ่ะครับ กำลังเข้มข้นเลย

เนื้อเรื่องขาดตอนสำคัญ

ตอนสำคัญเสียด้วยครับ

ลินโดนทั้งสามช่องทางเลย คงอิ่มเอมไปนาน

คุณอำนาจจะเลือกเพื่อนหรือบี

เหมือนหนังขาดตอนกำลังอิน