รักแรกของพลอย ตอนที่ 5

โดย พลอยใส
เมื่อพี่ต้นเห็นว่าพลอยเสร็จสมไปแล้ว ก็ลูบไล้หลังพลอยเบา ๆ จนพลอยแทบจะเคลิ้มหลับแต่แล้วพี่ต้นกลับทำให้พลอยตื่นขึ้นอีกครั้งเมื่อ รู้สึกเสียวๆ เจ็บ ๆที่ปากร่องเสียว พลอยรู้สึกว่าภายในรูเสียวของพลอยมีบางสิ่งบางอย่างกำลังเคลื่อนตัวเข้าไป ช้า ๆ มันคือนิ้วของพี่ต้นนั่นเอง พลอยก็เริ่มดิ้นแต่พี่ต้นใช้แขนข้างหนึ่งกอดพลอยไว้แน่น แล้วพลิกตัวกลับ ในจังหวะที่พลอยยังไม่ทันตั้งตัว คราวนี้พี่ต้นเลยเป็นฝ่ายนอนทับร่างของพลอยไว้แน่น พี่ต้นเอาอกกว้างกดทับอกอวบของพลอย จนมันแทบจะแบนติดซี่โครง หัวเข่าแข็งแรงหนีบหัวพลอยแน่น หน้าแข้งทั้งสองข้างกดทับแขนพลอย จนขยับตัวแทบไม่ได้ ครั้นจะใช้มือตัวเองช่วยก็โดนหน้าแข้งของพี่ต้นกดทับเสียแน่น กระดุกกระดิกยังไม่ได้

พลอยเริ่มตกใจกลัว พยายามร้องบอกให้พี่ต้นปล่อย แต่พี่ต้นก็ยังทำเฉย เหมือนไม่ได้ยินเสียง มิหนำซ้ำยังพยายามซุกหน้าไล่จูบไปทั่วเนินสาวของพลอย ที่พยายามเบี่ยงหนีไม่ลดละ เมื่อพี่ต้นไล่จูบไม่ถนัด แกก็เลยใช้มือทั้งสองข้างช่วยโดยสอดเข้าไปด้านหลังแล้วอ้อมมาจับโคนขาอ่อนด้านในทั้งสองข้างของพลอยแน่น อีกทั้งยังพยามยามที่จะแยกขาของพลอยให้ถ่างกว้าง พลอยก็พยามยามแข็งขืนไว้ไม่ยอมให้พี่ต้นแหวกขาของพลอยออก ยื้อยุดกันอยู่ท่านั้นอีกสักพัก พลอยก็เริ่มที่จะหมดแรงแข็งขืนทีละหน่อย ๆ

"พีต้น....ปล่อยพลอยนะ....อย่ารังแกพลอยสิคะ....นะคะ...นะคะ" เมื่อพลอยเห็นท่าว่าจะสู้แรงไม่ไหว จึงพยายามร้องอ้อนวอนขอดี ๆด้วยเสียงอ่อน ๆ หวาน ๆ หวังว่าพี่ต้นจะใจอ่อนยอมปล่อยให้พลอยเป็นอิสระ พร้อมกับสำนึกเสียใจว่า พลอยไม่น่าหลงไว้วางใจพี่ต้นเลยรู้งี้ไม่แก้มัดให้หรอกค่ะ
"ก็อย่าดิ้นซิ....พี่ต้นทำเบา ๆ จะได้ไม่เจ็บ..." เสียงพี่ต้นเริ่มอ่อนลง ไม่ดุดันนัก
"พี่ต้นขา...พี่ไม่รักพลอยหรอ...พลอยรักพี่นะ...." พลอยพยามอ้อนเต็มที่
"รักสิครับ...พี่รักพลอยนะ..."
"รักแล้วทำไมทำพลอยแบบนี้อ่ะ....พลอยยังไม่พร้อม...ฮือๆๆๆ" ท้ายเสียงพลอยทำให้สั่นเครือ เหมือนเสียใจที่โดนคนรักรังแก น่าจะได้ผลเสียด้วย เพราะพี่ต้นเริ่มคลายมือคลายเข่าที่หนีบหัวพลอยเอาไว้

"โอเค ๆ....ที่รัก...พี่ปล่อยพลอยแล้ว ตะ..แต่ว่าพลอยต้องยอมทำตามใจพี่บ้างนะครับ...."
"ค่ะ ๆ ..." พลอยรีบรับปากไปก่อน ให้สถานการณ์มันคลี่คลายลงไป พี่ต้นก็เลยลุกขึ้นนั่งคล่อมทับตัวพลอยไว้หลวม ๆ พร้อมหมุนร่างกลับมาจนหน้าของเราสองคนประจันในระยะประชิดอีกครั้ง
"ลุกขึ้นสิ...พลอยหนักนะ.." มันไม่ได้หนักเพียงอย่างเดียวหรอกคะ แต่สายตาของพี่ต้นที่บัดนี้ไม่มีโบร์ผูกไว้แล้ว กำลังเริ่มมองสำรวจเรือนร่างของพลอยด้วยน่ะสิคะ พี่ต้นเริ่มมองที่อกอวบ ไล่ต่ำลงมาที่เนินท้องแบนเรียบก่อนโหย่งตัวขึ้น หวังจะมองลอดลงไปที่เนิสาวของพลอย แต่พลอยรู้ทัน พอพี่ต้นโหย่งตัวขึ้น พลอยก็เลยแอ่นตัวยกตาม ให้มันแนบชิด ไม่เกิดช่องว่างพอให้สายตาลามกสำรวจเห็นเนินสาวของตัวเอง

"อย่ามองของเค้าสิ....พี่ต้นอ่ะ...." พลอยร้อนวูบ ๆ จนหน้าแดงกล่ำด้วยความอายอีกครั้ง สายตาของพี่ต้นนี่มันวาว ๆ วาม ๆ หื่น ๆ ยังไงชอบกลนัก พี่ต้นก็เลยไม่พยามยามมองต่อเมื่อรุ้ว่าพลอยไม่ยอม แต่ดันโน้มตัวลงมาแนบอีกครั้ง พร้อมจูบไซ้ไปมาที่แก้มอิ่มและซอกคอ ส่วนเบื่องล่างของพี่ต้นนั้นอยู่บริเวณหน้าท้องแบนเรียบของพลอย ท่อนลำของพี่ต้นวางพาดอยู่บนหน้าท้องเนื้อเนียนแน่นของพลอย มันก็กระดกตัวงึก ๆ ไม่หยุด พี่ต้นจูบไซ้ซอกคอและแก้มอิ่มของพลอยจนพลอยเริ่มเสียวสยิวขึ้นมาอีกครั้ง ต้องเผยอปากเหมือนเชิญชวนให้พี่ต้นแนบปากมาจุมพิต พี่ต้นไม่รอช้า ริมฝีปากร้อนผ่าวแนบลงมาบดขยี้ สอดปลายลิ้นวกวนเข้าไปสูปากของพลอย พร้อมเลียไล้ไปตามไรฟันขาวสอาด และกระพุ้งแก้ม ก่อนจะดูดปลายลิ้นของพลอยเบา ๆ จนพลอยเคลิ้มไปกับรสจูบในครั้งนี้

พอพลอยเริ่มเสียวสยิว เริ่มเพลิดเพลิน ความกลัวมันก็ค่อย ๆ หายไปอีกครั้ง ยังไงเสียพีต้นก็เป็นชายหนุ่มคนรักคนแรกของพลอยนี่คะที่พลอยแข็งขืนไม่ยินยอมพี่ต้นก็เพียงแค่ไม่อยากให้พี่ต้นเอาอะไรมาเสียบสอดลงไปในร่องรูเสียว แต่ถ้าพี่ต้นทำอย่างอื่นพลอยก็ยินยอมและเคลิบเคลิ้มตามไม่คิดแข็งขืนเลยค่ะ

พี่ต้นเริ่มจูบไซ้ต่ำลงมาที่ซอกคอและเนินอกของพลอยอีกครั้ง พลอยหลับตาปี๋ อายค่ะไม่อยากมองสบตาของพี่ต้นเลย มองแล้วใจมันวาบหวิวเหมือนจะเป็นลม สู้หลับตารอรับความสุขความเสียวที่พี่ต้นจะมอบให้ดีกว่า พี่ต้นจูบมาถึงเนินออกก่อนจะเอื้อมมือมาด้านหลัง เพื่อปลดขอบราของพลอยออก พลอยก็เลยแอ่นตัวยกให้มือพี่ต้นทำงานได้ถนัด เสียงดังคริ๊ก เมื่อขอบราของพลอยหลุดออกจากกัน พี่ต้นก็ใช้ปากคาบเต้าบราด้านหน้าของพลอยเลิกขึ้น อกอวบอิ่มขาวผ่องของพลอยก็เลยหลุดออกมาจากกรวยบราทั้งสองข้าง
"โอ๊วววววว...พลอยจ๋า....นมพลอยสวยเหลือเกิน..." พี่ต้นชมมาเสียงกระเส่า ก่อนที่พลอยจะเสียวจี๊ดที่หัวนมเม็ดเล็ก ๆ เพราะพี่ต้นอ้าปากอมไว้พร้อมดูดดุนไปมา แถมยังใช้ลิ้นเลียไปมารอบ ๆ ฐานนมสีน้ำตาลอ่อนของพลอย จนขนมันลุกตั้งขึ้นเห่อเป็นเม็ดเล็ก ๆเต็มไปหมด
"ซี๊ดดดดดดด....พี่ขา...ดูดเบา ๆ ..พลอยเสียว..." พลอยเสียววูบวาบ ๆ จนต้องโอบมือไปขยุ้มผมพี่ต้นตรงท้ายทอยดึงเข้ามาหาพร้อมแอ่นอกตัวเองขึ้นสูง ครางเสียงดังออกมาด้วยความเสียวซ่านพลอยเคลิ้มจนไม่ทันสังเกตว่าบัดนี้ท่อนลำอวบยาวของพี่ต้น ที่ตอนแรกวางพาดอยู่ตรงหน้าท้องเนียน ๆ ของพลอย มันได้เลื่อนต่ำลงไปอยู่บนเนินเสียวของพลอยแล้ว เมือพลอยเสียวมาก ๆ ท่อนล่างของตัวเองมันก็เลยขยับส่ายไปมาอย่างกลั้นไม่อยู่ พลอยมารุ้สึกตัวอีกครั้งหลังจากที่ส่ายเนินสาวไปมาว่า บัดนี้เนินสาวของพลอยมันเสียดสีอยู่กับท่อนลำแข็งโปนของพี่ต้นอีกแล้ว
"พี่ขา....ยะ...อย่าเอาเข้าไปนะคะ..." พลอยกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู พี่ต้นก็เงยหน้าขึ้นมามองสบตา พร้อมพยักหน้า
"จ๊ะ...พี่ไม่เอาควยเย็ดหีพลอยหรอกนะ ตะ.....แต่...พี่ทำแบบนี้ได้นะจ๊ะ..."

ทำแบบนี้ของพี่ต้น ถึงกับทำให้พลอยผวาหวีดเสียงร้องครางออกมาด้วยความเสียวเป็นที่สุด เพราะพี่ต้นเล่นจับพลอยอ้าขาออกกว้างพร้อมแนบท่อนลำอวบใหญ่มาวางประกบไปที่ร่องเสียว จากนั้นก็บดขยี้เบา ๆ ส่ายก้นเบา ๆ ไปมาท่อนลำอวบใหญ่มันก็เลยแนบเข้าไปตามความยาวของกลีบเสียวของพลอย ลำแข็ง ๆ ครูดรูดขึ้นรูดลงที่ร่องเสียว และเม็ดติ่งเนื้อ น้ำเมือลื่นที่ไหลรินออกมาจากรูเสียวช่วยให้การเสียดสีคล่องตัวขึ้น ทั้งแคมเสียวและเม็ดแตดของพลอยเสียดสีกับท่อนลำอวบแข็งเข้าไปจัง ๆ ถี่ ๆ เน้น ๆ พลอยถึงกับมือไม้
อ่อน แอ่นก้นแอ่นหีให้มันเสียดสีกันได้ถนัด พี่ต้นยิ่งทำเร็วขึ้น บดขยี้ลงมาแต่ละทีเน้น ๆ หนัก ๆ พลอยกลับไม่รู้สึกอึดอัดที่เนินสาวถูกทับถูกบด มันเสียวสยิวไปทั้งร่าง ใจเต้นตึ๊ก ๆ โครม ๆ

"อูยยยย...ซี๊ดดด...พะ...พี่ต้น....พะ..พลอย...เสียว..." พลอยเสียวจนตัวสั่น ปากสั่น ไม่ไหวแล้วค่ะ ตอนนั้นอยากจนทนแทบไม่ไหวอยากจะให้พี่ต้นเสียบควยเข้ามาเย็ดซะให้รู้แล้วรู้รอดไป
"อ่ะ...อู ยยยย...ซี๊ดดดด....พะ...พี่มะไหวแล้วอ่า....อ่ะ....ซู๊ดดดด" พี่ต้นหน้างี้แดงกล่ำ กัดฟันพูดเสียงกระเส่าท่อนล่างทั้งรูด ๆ เน้น ๆทั้งบดทั้งส่ายทั้งขยี้ที่เนินสาวของพลอยถี่ ๆ เร็ว ๆ
"อูยยยย...ซี๊ดดดด...พะ..พี่...ยะ..ยะ...ว๊ายยยยย" พลอยทั้งเสียวทั้งเงี่ยน ทั้งอยาก มันคันยุบยิบในช่องร่องหีไปหมด จนทนไม่ไหว จะออกปากบอกให้พี่ต้นเย็ดอยุ่แล้ว แต่ก็ไม่ทัน พี่ต้นกระฉูดน้ำกามข้นเหนียวร้อนระอุราดออกมาเสียก่อน น้ำกามข้นเหนียวมันถูกฉีดออกมาราดรดตรงเนินสาวของพลอย จนเส้นขนบาง ๆ เปียกชุ่ม พลอยเพ่งมองเห็นได้ชัด ทุกจังหวะของการกระฉูดออกมา เส้นเล็ก ๆ ข้นขาวเป็นระลอก ๆ ฉีดออกมาจากปลายรอยผ่าตรงส่วนหัวกลม ๆ แดง ๆ ของพี่ต้น

พลอยเพ่งมองท่อนลำของพี่ต้น ที่พ่นน้ำเสียวออกมาเป็นระลอก ๆ ราดรดหน้าท้องแบนเรียบของตัวเอง อย่างตื่นเต้น ปลายบานหยักกลม ๆ แดง ๆ ของพี่ต้นที่มันเบ่งพองตัว ก่อนทีน้ำข้นขาวจะฉีดพุ่งออกมาเป็นสายตามแรงบีบ เป็นระลอก ๆ ภาพนี้มันยังคงติดตรึงตาของพลอยมาจนถึงทุกวันนี้ พอนึกถึงครั้งนั้นทีไรพลอยก็อดที่จะเสียววูบ ๆ วาบ ๆ ที่ร่องเสียวเสียทุกครั้ง

ในครั้งนั้นพลอยถือว่ายังโชคดีค่ะ ที่ไม่ต้องเสียตัวให้พี่ต้น เพราะพลอยกับพี่ต้นไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อทำกันถึงขนาดนี้เลย มันคงเป็นเพราะอารมณ์พาไปเสียมากกว่า นึกแล้วยังเสียวไม่หายว่า ถ้าวันนั้นพี่ต้นเย็ดพลอยจริง ๆ แล้วน้ำแตกใส่หีพลอยเข้าไปแบบนั้นพลอยอาจท้องโดยไม่ตั้งใจ อนาคตของพลอยคงไม่มีวันนี้แน่ มาเข้าเรื่องกันต่อเลยดีกว่านะคะ

หลังจากที่พี่ต้นน้ำแตกแล้ว ท่อนลำก็ค่อย ๆ อ่อนตัวลง สองแขนที่พี่ต้นใช้พยุงร่างก็อ่อนยอมลงมา ตัวพี่ต้นทับลงมาบนตัวพลอยเต็ม ๆ ท่อนลำอวบยาวอัดลงมาที่ร่องเสียวของพลอยเหมือนผีจับยัด ปลายบานหยักมันกระทุ้งพรวดเข้าที่ปากรูหี เดชะบุญที่ท่อนลำมันอ่อนตัวแล้ว จึงไม่สามารถชำแรกเข้าไปในรูเสียวของพลอยได้ แต่การที่ปากร่องเสียวของพลอยรับท่อนลำอวบยาวของพี่ต้นจัง ๆ เช่นนี้ อีกทั้งยังโดนพี่ต้นส่ายก้นบดขยี้ ท่อนลำอ่อนนุ่ม แต่ยังไม่นิ่มก็บดคลึงกับปากรูเสียวของพลอยอีกด้วย อารมณ์ของพลอยก็แตกกระเจิงตามพี่ต้นไปติด ๆ กันอีกครั้ง

วันนั้นวันแรกที่พลอยลองเสียว แต่ก็สุขสมจริง ๆ ค่ะ พลอยเสร็จไปเสียตั้งสามครั้ง อิมเอมใจ สุขใจเหลือเกิน ส่วนพี่ต้น แม้ดูร่างกายแข็งแรง แกร่ง เพราะเป็นนักฟุตบอลของโรงเรียน แต่กลับมีความสามารถทำได้เพียงแค่ครั้งเดียว ท่อนลำอวบยาวก็ไม่ยอมแข็งแกร่งขึ้นมาอีก ไม่เห็นเหมือนกับเรื่องเสียว ๆ ที่พลอยได้อ่านมาเลยค่ะ ที่ผู้ชายสามารถแข็งได้ไว แข็งได้เร็ว แม้น้ำแตกไปแล้วหลายครั้ง หรือว่าพลอยจะเข้าใจผิด เรื่องแต่งคงโม้เสียละมั้งพี่ต้นลุกขึ้นจากร่างเกือบเปลือยของพลอย หันหลังแต่งตัวเงียบ ๆ ส่วนพลอยก็หยิบกระดาษทิชชู่ออกมาจากกระเป๋านักเรียนแล้วเช็ดคราบน้ำกามเหนียวเหนอะออกจากหน้าท้องของตัวเอง กลิ่นคาว ๆ ของมันคลุ้งขึ้นจมูกเลยค่ะ แต่พลอยกลับไม่นึกรังเกียจกลิ่นแบบนี้

พี่ต้นขับรถพาพลอยมานั่งทานอาหารที่ตลาด ก่อนจะมาส่งพลอยที่บ้าน โชคดีแม่ยังไม่กลับบ้าน พลอยเลยรอดตัวไปไม่ต้องตอบคำถามแม่ว่าทำไมเสื้อผ้ายับขนาดนี้ หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นผ่านไป พี่ต้นก็ยังมาตามชวนตามขอร้องให้พลอยไปเที่ยวบ้านสวนของพี่ต้นอีก แต่พลอยยังหาจังหวะไม่สดวก จึงได้แต่ผลัดผ่อนเรื่อยมา แต่ทว่าถึงแม้พลอยจะไม่ได้ไปที่บ้านสวนก็จริง พี่ต้นก็ยังแอบมารังแกพลอยตอนเผลอบ่อย ๆ เช่นแอบจับก้นพลอยบีบตอนเดินสวนกันในโรงเรียน แอบมากอดมาหอมแก้มในห้องสมุดตอนที่มีคนเข้ามาไม่มากนัก ยิ่งเวลาเลิกเรียนยิ่งแล้วใหญ่ พอปลอดคนพี่ต้นจะคว้าพลอยเข้ามากอดมืองี้ยังกับหนวดปลาหมึก ทั้งล้วงหอยล้วงนมพลอยเล่นเสมอ ๆ ส่วนตาก้คอยสอดส่ายวอกแวก คงกลัวคนเห็นเช่นกันละค่ะ

นับวันพี่ต้นยิ่งห่ามขึ้นทุกที นึกอยากจะดึงพลอยมากอด ก็กอดโดยไม่มองหน้ามองหลังว่ามีใครอยู่แถวนั้นหรือไม่ พลอยต่อว่าพี่ต้นหลายครั้งหลายหน แต่พี่ต้นก็ไม่ฟัง ไม่รู้ถือสิทธิ์อะไรที่มาทำเช่นนี้ อยากล้วงนมบีบนมพลอยก็ทำเลยไม่มีการขอการบอกกล่าว ยิ่งพอปลอดคน หอยของพลอยโดนล้วงจนแฉะเสียตั้งหลายครั้ง

พลอยเลยเริ่มพยายามออกห่าง กลัวว่าเพื่อน ๆ ในโรงเรียนจะมาเห็น แล้วเรื่องจะลุกลามไปถึงหูคุณครู โดยเฉพาะถึงหูแม่ แค่คิดพลอยก็หนาวแล้วละค่ะ แต่แล้ววันหนึ่งพลอยอยู่ทำเวรที่โรงเรียน ทำให้กลับบ้านช้า จึงเป็นเหตุให้ต้องมาเผชิญหน้ากับพี่ต้นตามลำพัง แม้ว่าพลอยจะพยายามหลบหน้าหลบตาแล้วนะคะ พลอยใช้ประตูหลังของโรงเรียน ยอมเดินอ้อมหน่อย เพราะคิดว่าพี่ต้นคงต้องมาดักรอที่ประตูใหญ่ด้านหน้าโรงเรียนแน่ ๆ แต่พี่ต้นเหมือนนกรู้ รีบมาดักพลอยที่ประตูหลังของโรงเรียน พอพลอยกำลังเดินออกจากประตูรั้วด้านหลังโรงเรียน ที่ติดกับคลองขุดกว้าง10กว่าเมตร พี่ต้นก็โผล่พรวดออกมาจากข้างตู้โทรศัพท์สาธารณะ มายืนกั้นกางแขนตรงหน้าของพลอย เล่นเอาพลอยตกใจเลยค่ะ

"จะไปไหนอ่ะ..." เสียงพี่ต้นดังเหมือนไม่พอใจ
"ก็..ก็กลับบ้านสิค่ะพี่...." พลอยพูดไปเหลียวซ้ายแลขวา ไม่มีเพื่อนนักเรียนเดินออกมาทางประตูนี้สักคน
"แล้วไมกลับทางนี้...." พี่ต้นคงสงสัยละค่ะ เพราะถ้าออกทางประตูหลัง พลอยต้องเดินอ้อมข้างโรงเรียนอีกตั้งไกลกว่าจะถึงถนนหน้าโรงเรียน นักเรียนที่ใช้ประตูนี้ออก ส่วนใหญ่จะมีบ้านปลูกอยู่ริมคลองเท่านั้น พลอยก็อึกอักไม่รู้จะตอบพี่ต้นว่ายังไง
"หลบหน้า..หนีพี่หรอ......." พี่ต้นเริ่มเสียงดัง หน้าแดง ยึดข้อมือพลอยไว้แน่น
"ปะ...เปล่า...พลอยจะหลบพี่ต้นทำไมล่ะคะ..." พลอยเริ่มกลัว ๆ จึงพยายามใจเย็น ๆ พูดเหมือนปรกติ เอาน้ำเย็นเข้าลูบดับอารมณ์ร้อนของพี่ต้น
"อย่าเลย....พี่รู้น่า....ไม่หลบ ไม่หนี จะออมาทางประตูนี้ทำไม...หรือว่า มีแฟนใหม่..." พี่ต้นเริ่มพาลหาเรื่อง มือแข็ง ๆ ที่จับข้อมือของพลอยนั้น เริ่มออกแรงกำแน่นขึ้น จนพลอยเริ่มเจ็บ
"พี่...พลอยเจ็บนะ....ปล่อยสิ..." พลอยเริ่มสะบัดดึงมือออก แต่พี่ต้นยิ่งบีบแน่นขึ้น จนพลอยร้องโอ๊ย ความเจ็บความโกรธเริ่มมีขึ้นมาเหมือนกัน

พลอยจึงเอากระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่ เหวี่ยงใส่พี่ต้นโดนตรงแขนตรงไหล่จัง ๆ จนพี่ต้นเซ มือที่จับข้อมือพลอยไว้คลายตัวออก พลอยใช้จังหวะนั้นสะบัดแขนแรง ๆ จนข้อมือตนเองเป็นอิสระ พร้อมหันกลับพยามยามเดินเข้าไปในโรงเรียนอีกครั้ง คิดว่าอย่างน้อยคงมีเพื่อน ๆ ในโรงเรียนหลงเหลืออยู่บ้าง พลอยก้าวเดินไปได้สองสามก้าวก็ต้องหงายหลังจากแรงดึงของพี่ต้นพลอยหวีดเสียงร้องว๊าย...ด้วยความตกใจ พี่ต้นแกกระชากกระเป๋าเป้ที่พลอยคล้องอยู่ที่ไหล่จนร่างของพลอยเสียหลักแผ่นหลังประทะกับอกของพี่ต้นเต็ม ๆ

"พี่!...ทำแบบนี้ได้ไง..." พลอยร้องเสียงสูงด้วยความโกรธ ยกมือหมายจะฟาดหน้าที่ต้นสักฉาด แต่พี่ต้นก็ไวกว่า ยกแขนมือมากันพร้อมรวบมือพลอยไว้แน่น จากนั้นก็บิดแขนพลอยไปทางด้านหลัง พลอยร้องโอ๊ย ๆ ด้วยความเจ็บ แต่ไม่เท่ากับความตกใจ ที่จู่ ๆคนที่พลอยคิดอยากเป็นแฟนด้วย มาใช้กำลังกับพลอยเช่นนี้ พีต้นบิดแขนพลอยไปทางด้านหลัง มือแข็งเหมือนคีมเหล็กอีกข้างก็กำบีบท้ายทอยของพลอยไว้แน่น พร้อมออกแรงดันให้พลอยเดินไปข้างหน้า พลอยโดนบีบบังคับให้เดินไปตามทิศทางที่พี่ต้นต้องการ ความตกใจความกลัวทำให้พลอยตกตะลึงลืมทีจะร้องให้คนช่วย อาจเป็นเพราะพลอยอายด้วยกระมังอารมณ์ตอนนั้นไม่รับรู้อะไรแล้ว

พี่ต้นดันร่างพลอยไปทางซุ้มม้านั่งริมรั้ว ที่ปลูกต้นพวงชมพูเลื้อยคลุมเหมือนเป็นหลังคากันแดด ใบและเถาพวงชมพูหนาทึบ คงเป็นเพราะช่วงนี้เป็นหน้าฝนด้วยกระมัง ใบและเถาของมันจึงเลื้อยลงมาปกคลุมซุ้มม้านั่งจนแน่น มองจากทางเดินภายในโรงเรียนก็แทบจะไม่เห็นว่ามีใครอยู่ในเย็ดจนหนำใจฺห้าร้อยเก้าสิบห้าครั้งนั้นพลอยพยามดิ้นและขวางตัวไว้ ไม่เดินไปที่ซู้มม้านั่ง แต่ก็สู้แรงของพี่ต้นไม่ไหว พี่ต้นดันร่างพลอยเข้าไปจนได้ แต่มันไม่เพียงแค่นั้นพี่ต้นดันร่างพลอยจนคว่ำหน้าลงไปกับพื้นโต๊ะไม้ตรงกลาง ที่รอบ ๆ มีม้านั่งเป็นวงกลม พลอยพยายามดิ้นต่อสู้ด้วยมือข้างเดียวทียังเป็นอิสระ ทั้งหยิกทั้งข่วนไปที่ตัวพี่ต้นไม่เลือกว่าจะเป็นแขนหรือลำตัว ปากก็ร้องด่าพี่ต้นหยาบ ๆ คาย ๆ บ้าง เพราะเหลืออดทนแล้วจริง ๆ ค่ะ

พี่ต้นไม่สนใจหัวเราะเหมือนคนไร้สติพอกดหน้าของพลอยแนบลงไปกับพื้นโต๊ะได้แล้ว ก็เข้ามาประชิดหว่างขา แอ่นเอวเข้ามาที่ก้นอวบของพลอย แล้วกระเด้ากระแทกลงมาพรวด ๆ พลอยรู้สึกได้เลยว่าท่อนลำในกางเกงนักเรียนขาสั้นของพี่ต้นนั้นมันแข็งแกร่งมันดุนดันอยู่ที่ก้นของพลอยจนเจ็บไปหมด

"พี่ต้น....ทำไมรังแกพลอยยังงี้...." เมื่อดิ้นสู้แรงไม่ไหว ร้องด่าก็ไม่เจ็บปวดละอาย พลอยก็เลยอาศัยมารยาสาวพูดเสียงอ่อนลงหวังให้พี่ต้นสงสาร เวลานั้นพลอยเริ่มรู้สึกกลัวจริง ๆ ค่ะ กลัวว่าพี่ต้นจะข่มเหงรังแกความสาวของพลอย
"อูยยย...พี่...พลอยเจ็บ...พี่ไม่รักพลอยแล้วหรอ....ปล่อยนะคะ...เดี๋ยวพลอยทำให้อย่างวันนั้น..." พลอยพยายามพูด ๆ ทั้งหลอกทั้งล่อ หวังลดระดับความร้อนให้พี่ต้นใจเย็นลง หรือเผลอตัว พลอยก็พอรู้เหมือนกันว่าจุดอ่อนของผู้ชายอยู่ตรงไหน กะไว้ว่าถ้าพี่ต้นเผลอเมื่อไหร่พลอยจะเตะเข้าหว่างขาให้หน้าเขียวเชียวค่ะ

"มึงไม่ต้องมาตอแหลเลยอีพลอย..คราวนี้หลอกกูไม่ได้แน่...." พลอยตะลึงตกใจ แทบไม่อยากจะเชื่อถ้าไม่ได้ยินเต็มสองหูว่า พี่ต้นพี่ชายของเพื่อนรัก นักฟุตบอลของโรงเรียน ที่สาว ๆ ต่างรุมกรี๊ด แท้จริงจะเป็นคนหยาบคายกักขระเช่นนี้ เสียงแรงหลงรักอยากได้เป็นแฟน ธาตุแท้สันดานหยาบก็ปรากฎออกมาให้พลอยเห็นเสียก่อน วินาทีนั้นพลอยหมดรักในตัวพี่ต้นทันที

พลอยเริ่มดิ้นหนีเอาตัวรอดอีกครั้ง พยามใช้ร่างกานของตัวเองเท่าที่จะทำได้เข้าตอสู้ เท้ากระทืบเปะปะไปที่เท้าของพี่ต้น มือซ้ายแม้ไม่ถนัดก็พยามหยิกข่วนไปที่ตัวพี่ต้นไม่เลือกว่าจะเป็นส่วนไหน แต่ทำได้ไม่กี่ครั้งพลอยก็ต้องร้องโอ๊ยด้วยความเจ็บปวด เมื่อพี่ต้นออกแรงบิดแขนขวาของพลอยหนักขึ้น พลอยปวดเจ็บแปล๊บไปที่หัวไหล่ เหมือนว่ามันจะหลุดออกมาจากลำตัว

"หยุดมั๊ย...ถ้าไม่หยุดจะหักแขนให้หลุดเลย..." เสียงพี่ต้นน่ากลัวจับใจ พี่เขาตะวาดดังลั่นจนพลอยต้องหยุดการหยิกข่วน เนื่องเพราะกลัวและเจ็บที่หัวไหล่จนน้ำตาปริ่มขอบตาเลยค่ะ พอพลอยหยุดดิ้น หยุดข่วน พีต้นก็ปลอยมือข้างที่บีบก้านคอของพลอยออกแล้วคว้ามือซ้ายของพลอยรวบไพลมาด้านหลังเช่นเดียวกับมือข้างขวา จากนั้นก็เอาเชือกปอออกมาจากระเป๋ากางเกงแล้วผูกมือทั้งสองข้างของพลอยไว้แน่น อนิจจากรมตามสนอง พลอยเพิ่งทำเช่นนี้กับพี่ต้นเมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง

"คราวนี้ละ...โดนผูกมั่ง..แล้วมึงจะรู้สึก..." พี่ต้นบ่นงึมงำเหมือนคนขาดสติ พอพันธนาการข้อมือทั้งสองของพลอยแล้วเสร็จ พี่ต้นก็ยืนเข้ามาประชิดด้านหลังใช้ขาพี่ต้นเขี่ยขาของพลอยให้กางออก พลอยไม่ยอมหุบขาไว้แน่น พี่ต้นก็รวบข้อมือทั้งสองข้างที่โดนผูกไพล่หลังอยู่ยกชูสูงขึ้น พลอยร้องโอ๊ย ๆ น้ำตาไหลพรากเพราะมันเจ็บที่หัวไหล่เหมือนกระดูกมันจะหลุดออกมาจากเบ้า พลอยเริ่มรู้แล้วว่าคราวนี้พี่ต้นไม่แค่แกล้งเล่นเหมือนที่ผ่าน ๆ มาแน่ พี่เขากำลังจะข่มขืนพลอย พลอยรวรวมสติพยามร้องให้คนช่วยเหลือ พี่ต้น
รีบตะครุบขากรรไกรของพลอยไว้พร้อมบีบ จนพลอยร้องไม่ออก มันเจ็บจนน้ำตาร่วงเผลาะ ๆ ไหลอาบแก้มนวล พี่ต้นล้วงเอาผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วม้วนเป็นก้อนกลม ๆ ก่อนจะบีบขากรรไกรของพลอยให้อ้าปากกว้างแล้วยัดผ้าผืนนั้นเข้าไปในปาก มันเต้มปากจนพลอยอึดอัดหายใจติดขัด แต่ก้เปล่งเสียงร้องไม่ออก มีเสียงดังอึกอักอู้อี้เท่านั้นที่ลอดออกมาได้

พลอยนอนหมอบหน้าและลำตัวช่วงบนแนบไปกับพื้นโต๊ะสองขายังยืนหยัดอยู่ที่พื้นดิน แต่ก้นผายนั้นลอยโด่งอยู่พอดีกับขอบโต๊ะ เมื่อพี่ต้นจัดการพลอยจนเหมือนสมันน้อยรอนายพรานเชือดได้เสร็จ ก็ยืนถอยห่างออกมาหน่อยหนึ่ง
"กางขาซะ...ถ้าไม่อยากเจ็บตัว..." เสียงพี่ต้นร้องสั่ง ทำให้พลอยรู้สึกเย็นเยือกเข้าไปถึงกระดูกสันหลัง รู้ดีว่าถ้าไม่ทำตาม พลอยจะโดนพี่ต้นลงโทษยังไง พลอยค่อย ๆ ขยับขายืนถ่างออกทีละนิด ๆ จนพี่ต้องร้องบอกว่าพอจึงได้หยุด นึกภาวนาขอคุณพระช่วยให้พลอยรอดพ้นจากวิกฤตในครั้งนี้อยู่ในใจ

ข่าว:

รักแรกของพลอย ตอนที่ 5