จิตอิสระ ตอนที่ 7 โดย อิสระ fallenversa
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             
  [table=100%] [tr][td]  จิตอิสระ  ตอนที่ 7



  เจนนู เมื่อได้สถิตเข้าร่างของหญิงสาวโดยบังเอิญ เขาได้ใช้พลังงานของร่างกายเธอทั้งหมดเพื่อฝังร่างและสร้างร่างของตนด้วย  เจตนารมณ์ในการดำรงอยู่ จึงทำให้เขาสามารถกำหนดรูปร่างออกมาภายนอกได้ เพื่อไม่ให้ร่างสถิตของเจนนูไม่ได้รับผลกระทบทางจิตใจมากเกินไป  ตอนนี้เจนนูจึงแปรสภาพร่างกายตนเป็นดังชุดคลุมร่างกายของอลิสสิตา ซึ่งฝังรากประสาทเล็กจนมองไม่ได้จำนวนมากมายเข้าไปในตัวเธอ  และยังต้องใช้จิตใจร่วมกับเธออยู่ เพราะเขารวมจิตเข้าไปกับอลิสสิตาไปแล้ว
  หลังจากที่เขาสถิตรวมเข้าร่างอลิสสิตาได้ จึงบังคับร่างกายได้เมื่อเธอไม่มีสติ  จึงพาเธอออกจากสถานที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็วในเวลากลางคืน จากนั้นก็เรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างของโลกไปตามความทรงจำของร่างต้น  ซึ่งนับว่าเขาคิดไม่ผิดเลยที่ตัดสินใจชั่ววูบเข้าร่างเธอ แทนที่จะเข้าอีกร่างที่อยู่ใกล้  แต่การระเบิดขนาดนั้นเต็มไปด้วยจิตละเอียดของเจนนู แรงระเบิดอาจทำให้จิตละเอียดของชายผู้นั้นเปลี่ยนแปลงไปด้วย  แต่ไม่สำคัญมาก เพราะเป็นผลกระทบขนาดเล็กเท่านั้น
  เจนนู ได้ใช้เวลาแทบทั้งคืนเรียนรู้เรื่องราวของโลกมนุษย์และภาษา เขาไม่สามารถควบคุมร่างนี้ได้ทั้งหมดเหมือนดังเขารวมเข้ากับยานพาหนะ  เพราะกายหยาบของเจนนูถูกทำลายจนหมดสิ้น ไม่เหลือความสามารถของการเกิดใหม่เลย เขาใช้เวลาที่เหลือหลังจากรับรู้ความเป็นไปของโลกเข้าสำรวจจิตใจของอลิสสิตา  เชาวกรกุล ทำให้รับรู้ถึงความในใจที่แสนทรมานของเธอ และลึกลงไปอีก... ยังมีสิ่งที่เธอแอบปรารถนาอยู่ลึกๆ  ซึ่งไม่มีใครรู้มาก่อน และเจนนูรูเดียงผู้เดียว
  ร่างกายหยาบของเขาที่สร้างมาครอบร่างอลิสสิตาไว้  คือร่างกายของเจนนูจริงๆ ซึ่งหมายถึงเป็นอวัยวะของตนเอง  และสามารถควบคุมได้ดั่งใจ
  อลิสสิตารู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของชุดสีดำมันเงา ตอนนี้มันลื่นมันราวกับเป็นน้ำมันลื่นๆ  บริเวณเอวของเธอกำลังบีบรัดเบาๆเป็นจังหวะ เธอรู้สึกดีไม่น้อย ราวกับมีคนเอามือมาลูบเอวเธอ  พร้อมกันนั้น ทรวงอกอันอวบอิ่มกำลังบิดวนไปมาราวกับกำลังถูกมือที่มองไม่เห็นคลึงวนอย่าง  แผ่วเบา
"ไม่นะ คุณ อย่าทำแบบนี้ อลิส..." อลิสสิตาร้องเสียงกระเส่า  นี่คือสิ่งที่เธอปรารถนาอยู่ในใจลึกๆ เพราะเธอขาดความอบอุ่นจากทุกคนรอบกายมานาน  และถูกสิ่งเร้ารอบกายกระตุ้นตลอดเวลา แต่เธอไม่สามารถทำดั่งใจต้องการได้ เพราะคำว่า  เชาวกรกุลค้ำอยู่
'สิ่งนี้คือสิ่งที่เจ้าถวิลหาตลอดเวลา  แต่เพราะชื่อเสียงของตระกูลเจ้าค้ำ ข้ารู้สึกเห็นใจยิ่ง' เจนนูพูด  ขณะเขากำลังเพลินกับร่างกายแสนวิเศษของมนุษย์ ร่างที่อวบอิ่มเต่งตึง หอมเย้ายวนเต็มไปด้วยเลือดเนื้อที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน  เจนนูรู้สึกได้ว่าเขาเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆที่ไม่เคยเกิดมาก่อน สัญชาตญาณบางอย่างที่เขาคิดว่าไม่มีทางมี  กำลังผุดขึ้นมาราวกับฟองอากาศที่ดันโคลนตมหนาออกมาอย่างยากลำบาก ร่างกายที่ขาวราวหยวกกล้วยของเธอ  ไหนจะปลายยอดอกอันอวบอิ่มที่เขาสัมผัสถึงเส้นประสาทอันวิเศษของอลิสสิตา มันทำให้เขารู้สึกสนุกกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า  
"อ๊ะ อย่าทำข้างล่าง" อลิสร้องเสียวหลงเมื่อรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กำลังสอดเข้าไปในช่องคลอดของ  เธอ มันเรียวเล็ก และกำลังสอดเข้ามาเรื่อยๆจนชนเยื่อบางๆที่คั่นกลางทางเดินไว้  จากนั้นเจ้า "สิ่ง" ที่สอดแทรกเข้ามานั้นก็เบ่งตัวให้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย  พร้อมผุดตุ่มเล็กๆมากมายรอบตัว
"ข้าเรียนรู้มากจากความคิดเจ้า ข้าไม่ได้สร้างจากจิตข้า ข้าสร้างจากแรงปรารถนาของเจ้า  จงปล่อยตัวรับรู้ความสุขนี้เถิด อย่าได้กังวลเลย' เสียงนั้นดูอบอุ่น  ราวกับแสงอาทิตย์ที่สาดเขามาโอบล้อมร่างกายอลิสยามหนาวเหน็บไว้ เพียงเท่านั้นเธอก็ไม่ขัดขืนอะไรทั้งสิ้น  ปล่อยทุกสิ่งให้เป็นไปตามแรงปรารถนาของตน ความรู้สึกซ่อนเร้นที่เธอต้องการกำลังจะเป็นจริง
"อา... อืม" เสียงใสๆหลุดออกจากอลิสสิตาอย่างไม่ได้ตั้งใจขณะที่ปลายยอดปทุมถันอันสวยงาม  ทั้งคู่ของเธอกำลังถูกคลึงวนไปมาด้วยร่างของเจนนู พร้อมกับส่วนล่างนั้นกำลังสั่นไหวอย่างรวดเร็ว  เจนนูรับรู้ถึงของเหลวภายในร่องของอลิสสิตา เขาลองใช้ประสาทการรับรู้ทั้งหมดพุ่งไปหามัน  มันรู้สึกได้ถึงความหอมหวานที่ขับออกมาจากส่วนลึกของร่างกาย ราวกับเป็นน้ำทิพย์จากแดนสวรรคาลัย  ชโลมจิตใจที่เหี่ยวเฉาเดียวดายให้กระปรี้กระเปร่าและคึกคัก เจนนูลองรับหยาดน้ำที่รินไหลจากร่องรักของอลิสเข้ามาในร่างกาย  อืมมม มันช่างหวานและเอร็ดอร่อยเกินสิ่งใดจะเทียมทาน เจนนูรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ตื่นตัวในจิตใจ  เขากำลังมีอารมณ์สืบพันธุ์  สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตนิจนิรันดร์ของเขา  ในขณะที่อลิสทนทานการรุกรานภายในช่องคลอดตนไม่ไหว ทิ้งตัวลงบนพื้นหญ้าเขียวสด  และกึ่งนั่งกึ่งนอนเอามือยันกับพื้น กอดร่างตนเอง ใบหน้าของเธอที่ขาวสะอาดก็แต่งแต้มไปด้วยเลือดฝาดแดงระเรื่อ  เม็ดเหงื่อผุดพรายทั่วใบหน้า ความรู้สึกเสียวซ่านสะสมมาจากทั่วร่างกาย มันกำลังทำให้เธอล่องลอยไปในสายธารแห่งความสุขจนลืมไปว่าอยู่ที่ไหน
"อลิส   เสียว  อ๊ะ อา... มันกำลังจะ..." เท้านั้น เธอก็กรี๊ดเบาๆ  ราวกับว่าความสุขที่สุดยอดที่เธอไม่ได้รับมาก่อนในชีวิตกำลังถาโถมเข้ามาใน ร่างน้อยๆของเธอ  เธอบิดเกร็งร่างกายอย่างรุนแรง ช่องคลอดบีบรัด "สิ่งนั้น"อย่างรุนแรง แล้วอลิสสิตาก็ทิ้งตัวลงกับพื้น ก่อนถอนหายใจเบาๆ และหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน
  
  จบตอนที่ 7 ติดตามต่อ ตอนที่ 8 นะครับ





  ( ต่อบทต่อไปเด้อ อิอิ  ผมแต่งเองและจะโพสลงใน ติชมได้นะครับ  ขอบคุณ )
  [/td] [/tr][/table]*ก๊อปไปอ่านได้ แต่ ห้าม! นำไปเผยแพร่นะคะ เพราะ คุณflame619 หรืออีกนามคุณ fallenversaฝากให้นำมาลงแบ่งปันกันอ่านเท่านั้นจ๊ะ*

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              
จิตอิสระ ตอนที่ 7 โดย อิสระ fallenversa
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             
  [table=100%] [tr][td]  จิตอิสระ  ตอนที่ 7



  เจนนู เมื่อได้สถิตเข้าร่างของหญิงสาวโดยบังเอิญ เขาได้ใช้พลังงานของร่างกายเธอทั้งหมดเพื่อฝังร่างและสร้างร่างของตนด้วย  เจตนารมณ์ในการดำรงอยู่ จึงทำให้เขาสามารถกำหนดรูปร่างออกมาภายนอกได้ เพื่อไม่ให้ร่างสถิตของเจนนูไม่ได้รับผลกระทบทางจิตใจมากเกินไป  ตอนนี้เจนนูจึงแปรสภาพร่างกายตนเป็นดังชุดคลุมร่างกายของอลิสสิตา ซึ่งฝังรากประสาทเล็กจนมองไม่ได้จำนวนมากมายเข้าไปในตัวเธอ  และยังต้องใช้จิตใจร่วมกับเธออยู่ เพราะเขารวมจิตเข้าไปกับอลิสสิตาไปแล้ว
  หลังจากที่เขาสถิตรวมเข้าร่างอลิสสิตาได้ จึงบังคับร่างกายได้เมื่อเธอไม่มีสติ  จึงพาเธอออกจากสถานที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็วในเวลากลางคืน จากนั้นก็เรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างของโลกไปตามความทรงจำของร่างต้น  ซึ่งนับว่าเขาคิดไม่ผิดเลยที่ตัดสินใจชั่ววูบเข้าร่างเธอ แทนที่จะเข้าอีกร่างที่อยู่ใกล้  แต่การระเบิดขนาดนั้นเต็มไปด้วยจิตละเอียดของเจนนู แรงระเบิดอาจทำให้จิตละเอียดของชายผู้นั้นเปลี่ยนแปลงไปด้วย  แต่ไม่สำคัญมาก เพราะเป็นผลกระทบขนาดเล็กเท่านั้น
  เจนนู ได้ใช้เวลาแทบทั้งคืนเรียนรู้เรื่องราวของโลกมนุษย์และภาษา เขาไม่สามารถควบคุมร่างนี้ได้ทั้งหมดเหมือนดังเขารวมเข้ากับยานพาหนะ  เพราะกายหยาบของเจนนูถูกทำลายจนหมดสิ้น ไม่เหลือความสามารถของการเกิดใหม่เลย เขาใช้เวลาที่เหลือหลังจากรับรู้ความเป็นไปของโลกเข้าสำรวจจิตใจของอลิสสิตา  เชาวกรกุล ทำให้รับรู้ถึงความในใจที่แสนทรมานของเธอ และลึกลงไปอีก... ยังมีสิ่งที่เธอแอบปรารถนาอยู่ลึกๆ  ซึ่งไม่มีใครรู้มาก่อน และเจนนูรูเดียงผู้เดียว
  ร่างกายหยาบของเขาที่สร้างมาครอบร่างอลิสสิตาไว้  คือร่างกายของเจนนูจริงๆ ซึ่งหมายถึงเป็นอวัยวะของตนเอง  และสามารถควบคุมได้ดั่งใจ
  อลิสสิตารู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของชุดสีดำมันเงา ตอนนี้มันลื่นมันราวกับเป็นน้ำมันลื่นๆ  บริเวณเอวของเธอกำลังบีบรัดเบาๆเป็นจังหวะ เธอรู้สึกดีไม่น้อย ราวกับมีคนเอามือมาลูบเอวเธอ  พร้อมกันนั้น ทรวงอกอันอวบอิ่มกำลังบิดวนไปมาราวกับกำลังถูกมือที่มองไม่เห็นคลึงวนอย่าง  แผ่วเบา
"ไม่นะ คุณ อย่าทำแบบนี้ อลิส..." อลิสสิตาร้องเสียงกระเส่า  นี่คือสิ่งที่เธอปรารถนาอยู่ในใจลึกๆ เพราะเธอขาดความอบอุ่นจากทุกคนรอบกายมานาน  และถูกสิ่งเร้ารอบกายกระตุ้นตลอดเวลา แต่เธอไม่สามารถทำดั่งใจต้องการได้ เพราะคำว่า  เชาวกรกุลค้ำอยู่
'สิ่งนี้คือสิ่งที่เจ้าถวิลหาตลอดเวลา  แต่เพราะชื่อเสียงของตระกูลเจ้าค้ำ ข้ารู้สึกเห็นใจยิ่ง' เจนนูพูด  ขณะเขากำลังเพลินกับร่างกายแสนวิเศษของมนุษย์ ร่างที่อวบอิ่มเต่งตึง หอมเย้ายวนเต็มไปด้วยเลือดเนื้อที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน  เจนนูรู้สึกได้ว่าเขาเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆที่ไม่เคยเกิดมาก่อน สัญชาตญาณบางอย่างที่เขาคิดว่าไม่มีทางมี  กำลังผุดขึ้นมาราวกับฟองอากาศที่ดันโคลนตมหนาออกมาอย่างยากลำบาก ร่างกายที่ขาวราวหยวกกล้วยของเธอ  ไหนจะปลายยอดอกอันอวบอิ่มที่เขาสัมผัสถึงเส้นประสาทอันวิเศษของอลิสสิตา มันทำให้เขารู้สึกสนุกกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า  
"อ๊ะ อย่าทำข้างล่าง" อลิสร้องเสียวหลงเมื่อรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กำลังสอดเข้าไปในช่องคลอดของ  เธอ มันเรียวเล็ก และกำลังสอดเข้ามาเรื่อยๆจนชนเยื่อบางๆที่คั่นกลางทางเดินไว้  จากนั้นเจ้า "สิ่ง" ที่สอดแทรกเข้ามานั้นก็เบ่งตัวให้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย  พร้อมผุดตุ่มเล็กๆมากมายรอบตัว
"ข้าเรียนรู้มากจากความคิดเจ้า ข้าไม่ได้สร้างจากจิตข้า ข้าสร้างจากแรงปรารถนาของเจ้า  จงปล่อยตัวรับรู้ความสุขนี้เถิด อย่าได้กังวลเลย' เสียงนั้นดูอบอุ่น  ราวกับแสงอาทิตย์ที่สาดเขามาโอบล้อมร่างกายอลิสยามหนาวเหน็บไว้ เพียงเท่านั้นเธอก็ไม่ขัดขืนอะไรทั้งสิ้น  ปล่อยทุกสิ่งให้เป็นไปตามแรงปรารถนาของตน ความรู้สึกซ่อนเร้นที่เธอต้องการกำลังจะเป็นจริง
"อา... อืม" เสียงใสๆหลุดออกจากอลิสสิตาอย่างไม่ได้ตั้งใจขณะที่ปลายยอดปทุมถันอันสวยงาม  ทั้งคู่ของเธอกำลังถูกคลึงวนไปมาด้วยร่างของเจนนู พร้อมกับส่วนล่างนั้นกำลังสั่นไหวอย่างรวดเร็ว  เจนนูรับรู้ถึงของเหลวภายในร่องของอลิสสิตา เขาลองใช้ประสาทการรับรู้ทั้งหมดพุ่งไปหามัน  มันรู้สึกได้ถึงความหอมหวานที่ขับออกมาจากส่วนลึกของร่างกาย ราวกับเป็นน้ำทิพย์จากแดนสวรรคาลัย  ชโลมจิตใจที่เหี่ยวเฉาเดียวดายให้กระปรี้กระเปร่าและคึกคัก เจนนูลองรับหยาดน้ำที่รินไหลจากร่องรักของอลิสเข้ามาในร่างกาย  อืมมม มันช่างหวานและเอร็ดอร่อยเกินสิ่งใดจะเทียมทาน เจนนูรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ตื่นตัวในจิตใจ  เขากำลังมีอารมณ์สืบพันธุ์  สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตนิจนิรันดร์ของเขา  ในขณะที่อลิสทนทานการรุกรานภายในช่องคลอดตนไม่ไหว ทิ้งตัวลงบนพื้นหญ้าเขียวสด  และกึ่งนั่งกึ่งนอนเอามือยันกับพื้น กอดร่างตนเอง ใบหน้าของเธอที่ขาวสะอาดก็แต่งแต้มไปด้วยเลือดฝาดแดงระเรื่อ  เม็ดเหงื่อผุดพรายทั่วใบหน้า ความรู้สึกเสียวซ่านสะสมมาจากทั่วร่างกาย มันกำลังทำให้เธอล่องลอยไปในสายธารแห่งความสุขจนลืมไปว่าอยู่ที่ไหน
"อลิส   เสียว  อ๊ะ อา... มันกำลังจะ..." เท้านั้น เธอก็กรี๊ดเบาๆ  ราวกับว่าความสุขที่สุดยอดที่เธอไม่ได้รับมาก่อนในชีวิตกำลังถาโถมเข้ามาใน ร่างน้อยๆของเธอ  เธอบิดเกร็งร่างกายอย่างรุนแรง ช่องคลอดบีบรัด "สิ่งนั้น"อย่างรุนแรง แล้วอลิสสิตาก็ทิ้งตัวลงกับพื้น ก่อนถอนหายใจเบาๆ และหลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน
  
  จบตอนที่ 7 ติดตามต่อ ตอนที่ 8 นะครับ





  ( ต่อบทต่อไปเด้อ อิอิ  ผมแต่งเองและจะโพสลงใน ติชมได้นะครับ  ขอบคุณ )
  [/td] [/tr][/table]*ก๊อปไปอ่านได้ แต่ ห้าม! นำไปเผยแพร่นะคะ เพราะ คุณflame619 หรืออีกนามคุณ fallenversaฝากให้นำมาลงแบ่งปันกันอ่านเท่านั้นจ๊ะ*