ร้อน 22

ป้อมสูดดมความหอมที่ซอกคอของครูสาวก่อนจะเล่าต่อ
"ผมบอกพี่เค้าว่า ผมขึ้นมาแล้วนะ คืนเสื้อผ้ามาได้แล้ว พวกนั้นก็หัวเราะกันคิกคัก ไม่มีใครพูด เอาแต่มองของผมน่ะ พี่นิ้งกับพี่ดาวยังไม่เท่าไหร่ แต่พี่แป้งน่ะจ้องของผมแบบว่า อยากรู้อยากเห็นมากเลย คุณน้าคิดดูซิ ชายชาตรีอย่างผมถูกผู้หญิงสวยๆจ้องควย แล้วผมจะรู้สึกยังไง"
"เธอก็มีอารมณ์"
"มากๆเลยล่ะ ควยผมแข็งโด่เลย"
"งั้นก็เรียกว่าหื่น"
"เรียกงั้นก็ได้ หื่นก็หื่น แบบว่าจ้องกันอย่างนั้น ผมยิ่งมีอารมณ์"
"อยากจะปล้ำเค้าเลยล่ะซิ"
"เรียกว่าอยากจะเย็ดเลยดีกว่า สวยก็สวยนมก็ใหญ่ แถมกวนโอ๊ยอย่างนี้ จะเย็ดให้ร้องไม่หยุดเลย" ป้อมพูดอย่างมันส์เขี้ยว
อภัสดาหัวเราะ
"ไหนดูซิ ว่ามีอารมณ์ขนาดไหน"
อภัสดาดิ้นจากอ้อมกอดของป้อม แล้วพลิกตัวไปโอบเด็กหนุ่มจากด้านหลัง หน้าอกอวบใหญ่ของเธอเบียดกับแผ่นหลังเขา มือก็คว้าหมับเข้าไปที่ลำควยของเด็กหนุ่ม
"อื้อฮือ มีอารมณ์จริงๆด้วย ใหญ่ขึ้นเยอะเลย" อภัสดาร้อง
"อูยย คุณน้าเล่นอะไรเนี่ย"
"แล้วชอบมั้ยล่ะ"
"ที่สุดเลย"
อภัสดาหัวเราะ "เล่าต่อซิ" ครูสาวคลึงลำควยเด็กหนุ่มเบาๆ
"เบาๆก่อนคุณน้า เดี๋ยวผมกระฉูด อดเย็ดคุณน้า ผมยิ่งเสียวอยู่"
"ก็ดีแล้วนี่ จะเล่าหรือไม่เล่า" อภัสดาขู่พร้อมกับรูดแรงขึ้น
"อู๊ยยย ยอมแล้ว... เล่าแล้ว คุณน้าพอก่อน" ป้อมรีบพูด อภัสดาหัวเราะยอมหยุดแกล้งเขา
"คนไหนชื่อแป้ง" ครูสาวถาม
"คนทางซ้ายสุดนะที่นมใหญ่ที่สุดไง"
"อ้อ..คนนั้นเอง"
"นั่นแหละ ตัวแสบเลย แต่น่ารักนะ"
"น่ารักเหรอ เทียบกับน้าแล้วเป็นไง"
"เธอเป็นนางงาม ส่วนคุณน้าเป็นนางฟ้า"
"นางฟ้าสวยกว่าซินะ"
"สวยกว่าซิ"
"แต่นางงามทำให้มีอารมณ์มากกว่าใช่มั้ย เพราะนางฟ้าแค่สวยเฉยๆแต่ไม่เซ็กส์"
"ครับ ถ้าเป็นนางฟ้าทั่วไปก็แค่สวยเฉยๆ แต่พอดีคุณน้าไมใช่นางฟ้าเฉยๆ แต่เป็นนางฟ้ายั่วสวาท"
อภัสดาหัวเราะ
"มีที่ไหนนางฟ้ายั่วสวาท เค้ามีแต่นางแมวยั่วสวาท"
"มี..คุณน้าของผมไง นางฟ้ายั่วสวาท คุณน้า"ร้อน"ที่สุดแล้ว ที่เร้าใจผู้ชายที่สุดคือ ความร้อนซ่อนอยู่ในความเย็นจึงไม่มีใครเห็น มีผมเห็นคนเดียว คุณน้าเป็นไฟที่อยู่ในน้ำเข็ง ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน คนอื่นจึงเทียบคุณน้าไม่ได้ เข้าใจรึยัง"
อภัสดาอดไม่ได้ต้องสวมกอดแล้วจูบแก้มเขาด้วยความรัก เด็กหนุ่มคนนี้มีเสน่ห์จริงๆ เขาเข้าถึงหัวใจของเธอ
"ผมจะเล่าต่อนะ ตอนนั้นผมโดนสามสาวจ้องมากๆก็ชักอายเหมือนกัน ผมก็เลยเอามือปิด แล้วขอเสื้อคืน พี่แป้งก็หัวเราะ แล้วบอกเดี๋ยวปรึกษากันก่อน แล้วพวกเค้าก็ไปสุมหัวปรึกษากัน"
"น่าตื่นเต้นจัง เธอเล่าเก่งนะเนี่ย" ครูสาวบดเบียดหน้าอกกับแผ่นหลังเขา "แล้วไงต่อไปล่ะ"
"เค้าปรึกษากัน ผมก็ไม่ว่าอะไร ยืนมองพวกเค้าเฉยๆ พวกพี่ๆสวยน่ารักกันขนาดนั้นให้ผมมองทั้งวันก็ไม่เบื่อ แต่ก็รู้สึกหนาวๆเหมือนกัน ตอนนั้นก็คิดว่าเราไปแย่งเสื้อผ้ากลับมาดื้อๆเลยดีมั้ย แค่คิดๆดูแล้ว ผู้ชายไปฉุกกระชากกับผู้หญิงมันจะเสียเกียรติ ดีไม่ดีเสื้อผ้าขาดละแย่เลย ของผมขาดไม่เป็นไร แต่ของคุณน้าผมยอมให้ใส่เสื้อผ้าขาดไม่ได้"
"เธอทำถูกแล้ว เพราะน้าคงอายแย่ถ้าต้องใส่เสื้อผ้าขาดกลับโรงแรม"
"แต่ผมไม่ได้กลัวคุณน้าอายหรอก ผมกลัวคนอื่นเค้าจะหาว่าผมปล้ำคุณน้าจนเสื้อผ้าขาด"
อภัสดาตีแขนเขา
ป้อมหัวเราะ
"ผมล้อเล่นครับ ผมรอจนพวกเธอปรึกษากันเสร็จ แล้วพี่แป้งก็บอกว่า เธอจะยอมคืนเสื้อผ้าให้เราก็ได้แต่มีข้อแม้"
"ข้อแม้อะไร"
"ข้อแม้นี่แหละที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณน้า"
"เกี่ยวข้องยังไง" อภัสดาถามอย่างหวาดระแวง
"คุณน้าต้องสัญญาก่อนว่าไม่โกรธผม"
"ต้องเป็นเรื่องไม่ดีแน่เลย"
"มันแล้วแต่จะมองมุมไหน"
"บอกมา"
"คุณน้าต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่โกรธผม"
"ไม่สัญญา เรื่องไม่ดีแน่เลย บอกมานะ"
"คุณน้าไม่สัญญาผมก็ไม่บอก"

อภัสดาเลยใช้ไม้ตายรูดลำควยเขากะจะให้กระฉูดเลย ป้อมกลัวน้ำแตกก่อนได้เย็ดหีคุณน้าคนสวยเลยรีบร้อง
"ยอมแล้ว ยอมแล้ว บอกก็ได้ หยุดก่อน ผมจะเก็บไว้เย็ดหีคุณน้า"

อภัสดาหัวเราะ ยอมหยุดชักว่าวให้เด็กหนุ่มแล้วพูดว่า
"บอกมาเถอะ น้าไม่โกรธหรอก น้ารู้ว่าเธอเป็นคนยังไง"
"เป็นคนดี"
"เป็นคนลามกต่างหาก เพราะงั้นเธอจะพูดอะไรน้าก็เข้าใจได้"
"งั้นผมเล่าต่อ พี่แป้งบอกว่าจะยอมคืนเสื้อผ้าให้ผม ถ้า.." ป้อมเล่าตะกุกตะกัก แล้วหยุดเอาดื้อๆ
"ถ้าอะไร"
"ถ้า..เอ้อ...ถ้าผมยอมพาคุณน้าไปเย็ดให้พวกเธอดู"
"หา!!" อภัสดาอุทานเสียงดัง

ร้อน 23

"บอกแล้วว่าพี่แป้งกวนโอ๊ย" ป้อมพูด
"กวนจริงๆเลย แล้วเธอทำไงต่อ"
"คุณน้าคงไม่ยอมใช่มั้ย"
"ไม่ยอมอยู่แล้ว"
"ผมว่าแล้ว"
"แล้วเธอยอมรึไง"
"ผมยอม เพราะผมไม่ถือ"
"เธอนี่จริงๆแลย..หน้าด้านกว่าที่น้าคิด เรื่องแบบนี้ทำต่อหน้าคนอื่นได้ไง" อภัสดาบ่นแล้วมองหน้าเขา "แล้วเธอว่าไง"
"ตอนนั้นผมก็คิดอยู่แล้วว่าคุณน้าคงไม่ยอม เพราะถึงคุณน้าจะร้อนแต่ก็รักษาฟอร์ม แต่ผมจะทำไงให้ได้เสื้อผ้าคืนล่ะ"
"ทำไงล่ะ"
"คุณน้าว่าทำไงล่ะ"
"น้าไม่รู้"
"ผมก็ไม่รู้ แต่เธอว่ามางี้ ผมก็เลยตั้งข้อแม้กลับไปบ้างแบบว่าไม่ยอมให้ผู้หญิงข่มให้เสียเชิง"
"เธอตั้งข้อแม้ไปว่าไง"
"ผมก็บอกว่า ถ้าจะให้ผมพาแฟนไปทำให้ดูก็ไม่เป็นไร แต่พวกพี่ๆต้องแก้ผ้าให้หมด ถ้ากล้าแก้ผมก็กล้าทำให้ดู"
"มิน่าพวกนั้นเลยแก้ผ้ากันหมด" อภัสดาเข้าใจได้ในทันที "ทำไมเธอทำอย่างนี้"
"ก็ตอนนั้นผมไม่คิดว่าพวกเค้าจะกล้า ผมแค่อยากทำให้พวกนั้นได้คิดว่าว่าถ้าเป็นเรื่องน่าอายก็ไม่มีใครยอมทำหรอก ถ้าพวกเธอรู้สำนึกก็อาจจะคืนเสื้อผ้าให้เรา ผมคิดไม่ถึงจริงๆว่าพวกนั้นจะกล้าแก้ผ้ากันหมด พี่แป้งน่ะอาจจะใจถึงพอ แต่ผมคิดไม่ถึงว่าพี่นิ้งจะใจถึง เพราะพี่นิ้งท่าทางขึ้อายมาก คุณน้าลองคิดดู ถ้าเป็นคุณน้าคุณน้าจะยอมแก้ผ้ามั้ย"
"ก็น่าเห็นใจ เพราะเป็นน้าคงไม่กล้า ใครจะยอมแก้ผ้าให้คนแปลกหน้าดู" อภัสดาพูดอย่างครุ่นคิด "แล้วทีนี้จะทำไงล่ะ"
"จะทำไงล่ะ ก็เธอทำตามที่ผมบอกแล้ว ผมจึงพูดอะไรไม่ออก ได้แต่บอกว่าเดี๋ยวผมจะมาพาคุณน้าขึ้นไปทำให้ดู แล้วผมก็ลงมาหาคุณน้านี่ไง"
"อ้าว" อภัสดาอุทานหน้าแดงแป๊ด

คนที่ตกใจไม่ได้มีแต่อภัสดาคนเดียวหรอก แต่มีอีกคนที่ตกใจไม่แพ้กัน นั่นคือตาแจ่มที่แอบมองอยู่บนฝั่งอันห่างไกลนั่นเอง อันตาแจ่มนั้นตั้งแต่เห็นอภัสดาอยู่ในน้ำ แกก็ไม่ละสายตาไปจากครูสาวเลย แม้บนฝั่งอีกด้านจะมีเด็กนักศึกษาสามคนนั่งแก้ผ้าอยู่บนหาด ตาแจ่มก็ยังจ้องแต่อภัสดา

สิ่งที่ทำให้ตามแจ่มตกใจนั่นก็คือ ขณะที่แกกำลังลุ้นๆอยากรู้ว่าอภัสดาใส่ชุดว่ายน้ำโป๊แค่ไหนอยู่ๆ ไอ้เด็กเปรตที่ยืนแก้ผ้าอยู่กับสามสาวดันว่ายน้ำไปหาครูสาว แถมดันกอดกันอยู่ในน้ำให้เห็นอยู่ต่อหน้า โอ..ครูสาวผู้รักนวลสงวนทำไมยอมให้เด็กหนุ่มล่วงเกินผิวกายถึงขนาดนั้น แถมดูจากท่าทางที่มันกอดครูสาวจากด้านหลัง แสดงว่ามันต้องเอาควยถูไถกับตูดของอภัสดาด้วยแน่ๆ ตาแจ่มทั้งโมโหทั้งอิจฉา สองตาร้อนผ่าวไปหมด


ส่วนสามสาวสุดสวยนั้นนั่งหัวเราะคิกคักกันอยู่บนหาดทราย เด็กทั้งสามใจเต้นระทึกด้วยความตื่นเต้น
"แป้ง เธอว่าเค้าจะยอมขึ้นมาทำกันจริงๆหรือ" นิ้งถามเพื่อน
"แป้งว่ายอมนะ สังเกตุน้องเค้ามั้ย ท่าทางเค้าตื่นเต้น กลัวเราจะไม่คืนเสื้อผ้า ย้ำแล้วย้ำอีกให้เรารักษาสัญญา"
"แล้วถ้าเค้าไม่ยอมทำ เธอจะเอาเสื้อผ้าเค้าไปจริงๆหรือ"
"แป้งไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก ตัวเองอย่าไปทำพิรุธให้เค้าเห็นล่ะ เดี๋ยวอดดูของดี"
"เธอนี่ทะลึ่งจริงๆเลย คบมาตั้งนานไม่นึกว่าจะเป็นถึงขนาดนี้"
"ตัวเองก็อยากดูน่ะ ไม่งั้นจะยอมแก้ผ้าเหรอ จริงมั้ยดาว" แป้งว่า
ดาวหัวเราะ "ชั้นไม่รู้ อย่าดึงชั้นไปเกี่ยวด้วย" ดาวพูดแบบไม่เข้าข้างใคร
"นิ้งยอม เพราะไม่อยากขัดใจเพื่อนต่างหาก" นิ้งตอบโต้เพื่อน หน้าของเด็กสาวแดงซ่านด้วยความอาย
"แหม ไม่ยากขัดใจเพื่อน" แป้งจีบปากจีบคอพูด "นิ้งนะนิ้งทำเป็นติ๋มๆขี้อาย ตัวจริงเผยมาแล้ว แป้งเห็นนิ้งจ้องดุ้นของน้องเค้าตาไม่กระพริบ" แป้งสวนแบบไม่ยอมแพ้ เล่นเอาดาวหัวเราะงอหาย ส่วนนิ้งหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก
"อย่าใส่ร้ายนะ นิ้งไม่เคยจ้องเลย แค่มองนิดหน่อยเอง" นิ้งรีบแก้ตัว แต่เด็กสาวก็ไม่เข้าใจตัวเองทำไมถึงเผลอยอมไปด้วยถึงขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะท่าทางอายๆแต่อวดดีของเด็กคนนั้น หรือไม่ก็เป็นเพราะความอยากรู้อยากเห็นของเธอเอง....

อ่านมาถึงตอนนี้ได้เข้าใจตอนก่อนหน้านี้ครับคนเแอยดูจะได้แจมมั้ย

เปิดตอน24ไม่ต่อ

ทำไมเขียนให้ป้อมกลายเป็นพวกโง่ๆละ ถึงเป็นเด็กก็ไมม่ควรต้องโง่นะ