....../ The dream Time machine ตอนที่ 1 ปฐมบทข้ามมิติ[ครึ่งหลัง50 หน้า]..แว่น..by..areja.. (ซ่อนเนื้อหา) /.....

.... ..เรื่องนี้ ปั้น ไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ยังไม่ว่างต่อทั้งที่หาข้อมูล ตอนต่อไว้หมดแล้ว ลองชมกันนิวางไว้ 10 ตอนเอาครึ่งตอนแรกมาให้อ่านก่อน ค่อยๆ อ่านช้าๆ จะเข้าใจได้ง่ายนะคะ..ไวยากรณ์ไม่ต้อง พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน ก็ขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ ข้อมูลใดไม่ถูกต้องคลาดเคลื่อน สะกิดบอกกันได้นะจ๊ะ ถือว่า แชร์ความรู้ที่ถูกต้องกันๆ..

อะเตือนไว้ก่อนพวกตอบ zzzzzzzzzz ddd dddddd xxxxxxxxxxxx ลักษณะนี้นะ หรือ พวกกด ตัวอังษร มั่วๆ

แบนอย่างเดียว ไปใช้ความมักง่ายที่ บอร์ดอื่น เวปอื่น..งานเขียนกว่าจะเสร็จแต่ละชิ้น ถ้าแสดงน้ำใจมักง่ายแค่นี้ อย่าอ่าน!! ไปอ่านงาน ท่านอื่น แต่ บอร์ดอื่นนะ..กระดาน เรื่องเล่าประสบกามเสียว ถ้าเจอ แบน หมด..ถ้ายากใช้ " ขอบคุณ " สั้นๆ ถ้ามีน้ำใจแค่นั้น..

และ พวกปั้ม ตอบหลายกระทู้ใน โพท์เดียวอีก เดียวจะจัดให้พัก สั้นพักยาวกัน..จำไว้ เมื่อ กดส่งพวกเนตเต่า ให้รอ 10 วินาทีมันจะสำเร็จทุกอันที่ กดส่ง ๆ ๆ ๆ ๆ..เข้าใจไหม ? ไม่แน่นใจให้ลอง กด เปิดดูอีกหน้า,ใครถูก ระบบเตือนกลับนะ ระวังให้เยอะขึ้น ไม่อยากแบนใคร ถ้า ขอกันได้เรื่องแค่นี้  ไม่มีกติกา ก็เละซิถูกไหม? สังคมของ เรา นะ..

แว่น ตรวจกระดานทุกวันๆ ละหลายรอบ ฉะนั้นอย่า ลองของ โดนแบนมันจะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกกันเปล่าๆ คนอื่นทำได้ คุณ เป็นไรจะทำไม่ได้..จะ เกรียน แบน อย่างเดียว ..

............//............... .................././( 21/4/2558 )/./.............. ............//.............
           เด็กสาวเชื้อจีน กำท่อนแท่งขนาด 7 นิ้วครึ่งบีบมือเบาๆ ซึมซับความตื่นเต้นแข็งขันทั้งตัวเธอเอง และ ตัวชายหนุ่ม..เสียงหัวใจทั้งเขา และ เธอดังถี่รัวในอ้อมกอดยามนี้..ร่างเปลือยเด็กสาวสัมผัสแผ่นหลังอยู่ชั่วอึดใจ ไทม์ ก็ หันกลับมาเผชิญหน้ากับ เรือนร่างนั้น เขา จ้องดวงตาใสซื่อของเด็กสาว ก่อนก้มไปจูบเบาๆ ที่หน้าผากและเลื่อนลงมาที่สันจมูกละเลียดแผ่วเบามาหยุดที่เรียวปากเล็ก และบดริมฝีปากตัวเองแนบ ริมฝีปากเด็กสาว..

มือเรียวน้อยของ ฟงหลิน ยังเกาะกุมด้ามดุ้นที่ขยายผงาดเต็มมือเต็มความยาวเหยียด มันแข็งมันยาวจน ฟงหลิน ตื่นเต้น หัวใจเธอ เต้นโครมครามจนหูเธอ อืออึง..ไม่ผิดกัน ไทม์ ก็หัวใจเต้นแรงมือไม่สั่นเทา เขา ค่อยๆ วางมือที่สะโพกเด็กสาวแล้วเลื่อนโอบต้อนแก้มก้นหนั่นแน่น..จับกดเหนี่ยววงแขนให้เนินอิ่มอูมด้านล่างเบียดชิดลำลึงค์ ที่เด็กสาวจับกำ ปลายหัวบานถอกที่ถูกจับ.ได้ถูทิ่มแคมโคกอิ่ม อารมณ์ซ่านสยิวแผ่วูบไปทั้งแผ่นหลัง ของพวกเขา...

              กลางแดดร้อนยามบ่าย แต่ เนื้อตัวทั้งคู่กับเย็นเชียบขนลุกเกรียววูบวาบด้วยรสจุมพิตที่แลกตอบโต้ ไทม์ ประครองเด็กสาวเดินไปยังร่มไม้โดยไม่สนใจเสื้อผ้าอาภรณ์ใดๆ พอถึง ไทม์ ประครองกอดเด็กสาว และค่อยๆบรรจงจูบที่ปากอีกครั้งก่อนเลื่อนริมฝีปากดูดดะไล่ลงมาที่ต้นคอมือตะครองต้อนเต้าน้อยที่ล้นหลามคุณภาพปลายนิ้วของเขา..แล้วกดขยี้ติ่งยอดป้านเต้านม เอวส่ายคลึงส่ายไป-ส่ายมา..ด้วยท่อนลำของเขา ถูกเด็กสาว เอาส่วนปลายไปถูไถลากไล้เนินโหนก จนน้ำร่องเสียวเคลือบชโลมลำดุ้นของเขา จนมันวาว เด็กสาว ใช้ส่วนปลายเงี่ยงถอกลากเกี่ยวกลางหว่างร่องครูดรูดแก่นเม็ดแตด ลากขึ้นสลับลง..

ไทม์ ก็ไม่ได้นิ่งให้ เด็กสาวรุกแต่ฝ่ายเดียว เขา ฉกลิ้นเลียผิวเนื้อเนียนดะไปทั้งเรือนกายส่วนบนตั้งแต่ต้นคอลากเลื้อยมาจนฐานเต้านมทรงสวย มือสลับบีบเคล้นทั้งเต้า และ เหนือเนินโคก..ครู่ใหญ่ ไทม์ ค่อยๆเลื่อนกายลงหย่อนตัวช้าๆ เลียลิ้นลากไล้มาจรดที่สะดือแล้วค่อยๆลงต่ำมาที่เนินโหนกหนั่น ขนดำหนาที่ตัดแต่งสวยงามถูก ไทม์ ไซร้เซาะ ค่อยๆแหวกลิ้นไชชอน เลื่อนช้าๆ มาหยุดขบที่ติ่งไตแตดชูชัน..

ฟงหลิน เป่าปากครางแม้เสียดายที่ต้องปล่อยมือจากท่อนลำที่ พึ่งลิมลองอยากรู้รส ชั่วขณะแต่ อารมณ์เธอ ไม่ขาดช่วงวาบหวามซ่านเสียวเลย เพราะ ยอดชายในฝันเธอ..รุกไล่ต้อนบทชิวหาไปหยุดเน้นขบ ที่ ติ่งเสียวของเธอ..ฟงหลิน ครางในลำคอพริ้มเปลือกตา หน้าเชิดหงาย มือละเลงขยี้เส้นผมชายที่ตนหลงรัก..เขาทำไมไม่รักเกลียดหนอที่จะดื่มดูดน้ำเสียว ที่เล็ดปริ่มของเธอ..เขา ทำไมใช้ลิ้นได้ร้ายกาจเช่นนี้..

"..โอววว ว ว์ ซี๊ดดด ดดด ดด ด...ทำไมเสียวขนาดนี่ อา า า า า าา าาา เสียวๆเหลือเกิน..พี่ชาย ย ยย ย.."..ฟงหลิน ครวญเสียงลากยาวลืมตัวส่ายโคกตามลิ้นที่ตวัดเลียฐานโคกไปทั้งแผ่น. .ซูด ด ด ดดด ดด ดด ด ด..

       น้ำเสียวเด็กสาวถูก ไทม์ ต้อนดูดเข้าปากเสียงดังแข่งเสียงน้ำในธารเชี่ยว เรียวลิ้นตวัดกวาดพลิ้วไหว แข่งลมที่โบกพัดยอดไม้ เรียวนิ้วที่สอดเสียบไว้เริ่มเพิ่มระยะดุจม้าแข่งจนเข้าเส้นชัย เด็กสาวอ้าขาถ่างกว้างขึ้นให้เรียวนิ้วแท่งย้อนส่วนขึ้นเสยช่องลืบเนื้ออ่อนของเธอ ให้ถนัดยิ่งขึ้น เพราะนั้นเท่ากับ เธอช่วยเขา ให้มีพื้นที่สะดวกแก่การถล่มเรียวนิ้วถล่มหลุมเสียว ของเธอ.. กก นิ้วกระแทกแป้นแคมโคกดังระรัว.. แจะแจะแจะแปะแปะแปะแจะแฉะแฉะแฉะแจะ. ..เสียงรั่วเป็นจังหวะและไม่นานเธอจำต้องจิกเล็บกับผิวเนื้อของเขา..

 ".กรี๊ด ดดด ดด ด ด  ด ด ด อาว ว ววว วว ว ว์.."..เธอ กรีดร้องลั่นบริเวณ..

         น้ำเชี่ยวในช่องเสียวทะลักแตกอย่างมากมายแม้ เยี่ยวของ เธอ ก็พุ่งแตกตามนิ้วที่ชักออกไป..เธอ พยายามผลักหน้าชายหนุ่มออก เพราะ เขาหารังเกียจหยดหยาดน้ำเสียว และ เยี่ยว เธอไม่ ..เขา ละเลงลิ้นรุกต่อจน เธอ ไม่อาจทนฝืนยืนอยู่ต่อได้ เธอ ถูกเขาต้อนตะกองกอดให้นอนลงบนใบไม้ที่ปกคลุมดินนุ่มใต้โคนไม้ใหญ่..เขาไม่ได้ปล่อย เธอหายใจต่อทันทั่วท้องนัก..เธอ หอบเหนื่อยทั้งที่ถูกกระทำ..ไทม์ รุกต่อด้วยการตวัดลิ้นเลียช่องหว่างแคมน้ำที่เลอะเปรอะแทบแห้งเหือด เขา เห็นควรแก่การชิมลางบุกล้ำแล้ว..

จึง จับขาเด็กสาวแยกออก และ เข้าคุกเข่าบริเวณหน้าหว่างขา ตัวโน้มไปดอมดมดอกไม้น้อยเนื้อโนมนม ลิดยอดไตติ่งด้วยขอบปาก มือหนึ่งเท้าร่างประครองตัว มือหนึ่งจับแกนลำจ่อจรดให้ตรงช่องทาง..พอเหมาะเหม่งเล็งด้วยปลายถอกบานหราเข้าที่รูจีบ ก็ ดันพรวดให้หัวเงี่ยงถลำผ่าน เด็กสาวผวาแอ่นยอดอกจะเพราะโดนดูดเน้น หรือ ดันเดาก็ไม่อาจบอก เธอเจ็บแป๊บแต่เสียวจี๊ดไปยังท้องน้องต้องแขม่วกลั้นลมหายใจ..พออีกช่วงลำแท่งเนื้อชำแระผ่านเข้ามาอีก มือน้อยเธอ ก็คว้าเข้าหาแผลงอกแน่นของเขา..

" เบาๆนะ น้องเจ็บนะคะ พี่ไทม์ หลินเสียวจังดีใจจังคะ พี่..อึบ..เสียวใจจะขาดแล้ววววพี่"..เธอ ทักเบรก แต่พอพูดไม่ทันจบ ความยาว ก็มุดเข้าเพิ่ม ช่องเนื้อโพรงลืบ เธอ เหมือนภายในจะแบะฉีก ความตึงแน่นคับจนเธอ อึดอัด แต่ พอ เขานิ่ง เธอกับร้อนใจรอเขา รุกล้ำเพิ่มเติม..
" เดียวพี่ จะทำเบาๆ นะครับ อย่าเกร็งถ่างขากว้างๆไว้ นะ ถ้าเจ็บ บอกนะครับ.."..เขาพูดจบ ก็ ก้มหน้าลงไปไซร้ซอกคอและลามเลียไปแซะรูหู เด็กสาว เอวยัดเยียดความยาวเข้าไปอีก ท่อนลำโดนบีบตอดแน่น..

        และ เริงรสชุ่มรักก็เริ่มริ พอเขาดันลำท่อนสุด ก็ค้างคา.. พอช่องเนื้ออ่อนเบารึงรัด เขา ก็ถดถอย.. พอเด็กสาวร่อนผวาตาม เขา ก็ กระดกดันเด้งเดา..เสียงหอบหายใจ เด็กสาวถี่กระชันอีกครั้ง พร้อมเสียงกรีดร้องในวินาทีต่อมา เขา เร่งแรงบดอัด ทั้งโยกยัดกระแทกเย็ด เสยสาดซ้ายงัดขวา จนโคนปวดเพราะโยกคลึง พวกไข่กระทบใต้ฐานหี ตีขอบรูก้นเสียงน้ำที่เยิ้มย้อยไปอยู่จุดนั้น เสนาะไพเราะเหลือ ช่างเป็นจังหวะจะโคนที่สม่ำเสมอ หลายครั้งที่ เด็กสาวลืมตัวโผรวบร่าง ชายหนุ่ม แล้ว แดะร่อนสายโคกอัดค้างลอย..

ไทม์ พลิกเรือนร่างเด็กสาวจัดท่าทางให้อยู่ในท่าหมาน้อย เขา ตรงเข้าสอยเสยลำท่อนแกร่งแข็ง ทันที่ไม่ให้ขาดช่วงทิ้งเวลา..ฟงหลิน เสียวจนต้องหมอบแขนหุบมาเอาหน้าตนเองแนบประกบ ปากคาบเรียวนิ้วมือน้อยที่เอามาผสานตรงหน้า ก้นโด่งเชิดรอรับแรงโหมกระแทกที่รวดเร็วเร่งเร้า..ไม่นานเกินใบไม้ร่วงจากต้นความอดทนของ ไทม์ กับกลิ่นใหม่ร่องใหม่ ก็ ทำเอาเขาทนต่อไปไม่ไหว มือจับแก้มก้นจิกแบะแหกแหวกพรูคุมจังหวะเร่งจนน้ำมากมายพรั่งพรูฉีดออกจากรูปากกระบอกควยของเขา..

" กรีด ด ดดดด ดดด ดด ดเสร็จๆ น้องเสร็จ จ จ จ อีกแล้วว ว ว วว ว ว คะพี่.... ยอดรักของน้อง..โอว ววว วว วว ว ว...ซีดดดด ด ด..".

         พร้อมๆ การตอดรัดกรีดร้องของเด็กสาว เขาเงยหน้าอ้าปากครางเสียงสั่นสะบัดตัวชนิดไม่รู้ตัว พร้อมกระดกเอวอัดแก้มก้น นิ่งค้างเนินนานก่อนซบซ้อนนอนทับไปบนแผ่นหลังเด็กสาว เรียวปากของเขา เล็มเลียต้นคอเนียนระหงส์เหงื่อผุดพราว ทั้งหอบตัวโยนอีกพักใหญ่ ก่อนเริ่มบทเสียวใหม่ในอีกไม่นานเกินโจ๊กเดือด..   

                          13

........................../>
                          14

           เดือนสิงหาคม 1878. ผู้ว่าการรัฐนิวเม็กซิโกคนใหม่ นายพลลูว์ วอลเลซ เดินทางมาถึงเมืองลินคอล์น เคาน์ตี้ งานชิ้นแรกของผู้ว่าการรัฐคนนี้ก็คือ นำเรื่องกรณีพิพาทถึงขั้นปิดเมืองยิงถล่มใส่กันสนั่นเมืองมาพิจารณา..จากนั้นท่านก็ใช้อำนาจประการนิรโทษกรรมให้ทุกคนที่เข้าร่วมการยิงต่อสู้ครั้งนั้น เว้นแต่ผู้มีคดีกระทำผิดก่อนเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้น..

ผู้ว่า วอลเลซ สนใจหนุ่มตัวร้ายผู้มีสมญานามว่า บิลลี่ เดอะคิด เป็นพิเศษ เพราะเท่าที่สดับรับฟังเรื่องราวของเด็กหนุ่มรายนี้ พอสรุปได้ว่าเป็นคนร่าเริงแจ่มใส นิสัยไม่ใช่หยาบช้าโหดเหี้ยมโดยสันดาน และมีความซื่อสัตย์ยุติธรรม.คนมีบุคลิกแบบนี้น่าจะกล่อมเกลาให้กลับตัวกลับใจให้เป็นสุจริตชนได้ไม่ยาก..ดังนั้นผู้ว่าฯ วอลเลซ จึงมีจดหมายนัดหมายให้ ไอ้หนูบิลลี่ มาพบเป็นการส่วนตัว เพื่อหาทางช่วยเหลือเขา แล้วส่งคนซึ่งรู้แหล่งที่อยู่ บิลลี่ เดอะคิด นำจดหมายไปส่งให้..

อีกเหตุผลหนึ่งที่ผู้ว่าฯ วอลเลซ ต้องการสยบบิลลี่ ให้วางปืน ก็เพราะหนุ่มคนนี้เป็นหัวหน้ากลุ่มชายหนุ่มห้าวที่ไม่กลัวใคร และเหลือเพียงกลุ่มเดียวซึ่งพร้อมอาละวาดสร้างความเดือดร้อนแก่ชุมชนได้ทุกเมื่อ หากหยุด ไอ้หนูบิลลี่ ลงได้ก็เท่ากับยุติปัญหาสถานการณ์ไม่สงบสุขที่ตึงเครียดเสียที..ในคืนอันเงียบสงบสงัดของหลายวันต่อมา ขณะที่ผู้ว่าฯ วอลเลซ กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือคนเดียว และกำลังเขียนต้นฉบับเรื่อง เบ็นเฮอร์..

          ประตูห้องก็ถูกเปิดออกผู้ที่พาตัวเองเข้ามาในห้องคือ บิลลี่ เดอะคิด ในมือของเขาวางประทับที่ด้ามปืนอย่างระมัดระวังตัวตลอดเวลา..การพบกันระหว่างผู้ว่าฯ วอลเลซ และ บิลลี่ เดอะคิด คืนนั้นไม่บรรลุความสำเร็จ..แม้ผู้ว่าฯ จะเสนอให้ บิลลี่ เดอะคิด ยอมมอบตัวสู้คดี หากศาลพิพากษาจำคุก ผู้ว่าฯ ก็จะนิรโทษกรรมให้..แต่ ไอ้หนูบิลลี่ ไม่ยอมรับการช่วยเหลือจากกระบวนการยุติธรรม ที่ผู้ว่าฯ วอลเลซ หยิบยื่นพยายามเปิดช่องทางให้..

ทั้งนี้อาจเนื่องจากเขายังไม่ไว้วางใจผู้ว่าการรัฐคนใหม่ผู้นี้ หรือไอ้หนูบิลลี่ พอใจที่จะใช้ชีวิตในแบบคนนอกกฎหมายที่ทำให้คนกลัวเกรง และการมีอำนาจเถื่อนบนทางปืนจนเป็นที่หวั่นหวาดกลายเป็นสิ่งเสพติดไปแล้วสำหรับ ไอ้หนูบิลลี่ ก็อาจเป็นได้..เหตุผลประการหลังนี้ดูเหมือนจะมีน้ำหนักยิ่งกว่าเหตุผลข้อแรก ซึ่งจดหมายของท่านผู้หญิง ซูซาน  ภริยาของผู้ว่าฯ วอลเลซ ที่เขียนไปถึงบุตรชายชื่อ เฮ็นรี่ ระหว่างไปพักแรมที่ ฟอร์ตสแตนตัน เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ.1979 มีความว่า..

ลูกรัก
นายพลเชอร์แมน พูดถูกที่เราน่าจะทำศึกกับ โอลด์เม็กซิโก อีกที ไม่ยอมให้เขาเอา นิวเม็กซิโก คืนไป ลินคอล์นซิตี้  ยังเป็นอาณาจักรแห่งความน่ากลัวอยู่ ชีวิตพวกเราเหมือนแขวนอยู่กับความเมตตา ของพวกเหล่าร้าย พวกโจรทั้งหลาย ตัวร้ายคนหนึ่ง บิลลี่ เดอะคิด คนนี้คุยว่าเคยฆ่าคนปีละคนทุกปี คราวหนึ่งถูกจับได้มันทำร้ายยามแล้วหนีไปได้ แล้วไปคุยลั่นว่าพวกนายอำเภอ, ผู้พิพากษาที่จับมันเข้าคุกจะฆ่าเสียเมื่อไหร่ก็ได้ มันว่าถ้าขืนยอมมอบตัวกับผู้ว่าฯ ก็คงถูกแขวนคอแน่ และจะฆ่าผู้ว่าฯ ก็ไม่ยากอะไร แค่ขี่ม้าเข้ามากลางเมืองซานตาเฟ ผูกม้าไว้หน้าทำเนียบแล้วเดินขึ้นมายิงผู้ว่าฯ ง่ายเหมือนปอกกล้วย..
เพื่อนแม่คนหนึ่งเคยเตือนแม่ว่า ตอนค่ำคืนควรปิดบังตาให้มิดชิด แสงตะเกียงจะได้ไม่ส่องเห็นเงาผู้ว่าฯ ที่นั่งเขียนหนังสือ จนดึกดื่น บิลลี่ เดอะคิด คนนี้นี่ชื่อจริงว่า บอนนี่ มีลูกน้องหลายคน วันก่อนบุกเข้าไปในห้องเต้นรำ ยิงเทียนไขเล่นสนุกๆ แล้วควบม้าหนีไป ดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือล้มตาย..

[post]          ..จากข้อความในจดหมายซึ่งท่านผู้หญิงซูซาน กล่าวถึง บิลลี่ เดอะคิด จะเห็นได้ว่าไอ้หนูบิลลี่ ไม่มีความเกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองเอาเสียเลย และความประพฤติที่แสดงออกมาบ่งชี้ถึงความคะนองฮึกเหิม และท้าทายอย่างรุนแรง..ดังนั้นจึงน่าเชื่อว่า บิลลี่ เดอะคิด พอใจจะดำเนินวิถีชีวิติเป็นคนเถื่อนนอกกฎหมายด้วยตัวเองทั้งสิ้น..

..................../>
       ย่างเข้าฤดูใบไม้ผลิปี 1880 ชาวเมืองลินคอล์น เลือกตั้งนายอำเภอคนใหม่ ได้ แพ๊ต การ์เรต  เป็นนายอำเภอประจำเมือง ลินคอล์น เคาน์ตี้.. แพ็ตการ์เรต เคยเผชิญชีวิตมาอย่างโชกโน เป็นคนแกร่งที่ไม่หวั่นไหวต่อการดวลปืนเคยเป็นผู้ช่วยผู้ตรวจการสหรัฐฯ ไล่ล่าโจรผู้ร้ายพักหนึ่งก่อนวางปืนไปทำฟาร์มปศุสัตว์ของตัวเอง 2 ปี แต่กิจการไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวังจึงกลับมาสมัครเลือกตั้งเป็นนายอำเภอ เขารู้จักและคุ้นเคยกับ บิลลี่ เดอะคิด มาก่อนแต่หลังจากติดดาวนายอำเภอบนหน้าอกฐานะความเป็นเพื่อนก็ต้องผันแปรเปลี่ยนไป..

เดือนพฤศจิกายน อากาศเริ่มหนาวเย็นเพิ่มขึ้น เรื่อยๆ แพ๊ต การ์เรต ขณะนั้นไม่อยู่สำนักงานเนื่องจากกำลังตามจับผู้ร้ายรายหนึ่ง เหลือแต่ผู้ช่วยนายอำเภอ 2-3 คนและได้ข่าวว่าไอ้หนูบิลลี่ เดอะคิด กับพวก 2 คน มี ดิ๊ก รูดดาบาฟ กับ บิลลี่ วิลสัน ไปหลบอยู่ที่สถานีรถม้า ผู้ช่วยนายอำเภอ..จึงประกาศรับอาสาสมัครมาสมทบและได้คนมาเพิ่ม 12 คน จากนั้นก็พากันควบม้าออกจากเมืองไปล้อมสถานีรถม้าแห่งนั้นไว้ แต่ยังไม่กล้าผลีผลามบุกเข้าไป..

           ผู้ช่วยนายอำเภอชื่อ วิลเลี่ยม เอ็ช.ฮัดเจน  เสนอความคิดว่าลองเขียนจดหมายให้ บิลลี่ เดอะคิด กับพวกยอมมอบตัวก่อน ทุกคนก็ตกลงเห็นด้วยตามนั้น..แล้วให้พ่อครัวชาวเยอรมัน ที่ทำงานในสถานีรถม้าเป็นคนถือจดหมายเข้าไป พ่อครัวหายเงียบไปนานพอดู ก่อนจะถือจดหมายของ ไอ้หนูบิลลี่ กลับออกมา ข้อความในจดหมายตอบมามีว่า.. "..พวกแกจะได้ตัวไปแต่ศพ..". . ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณตี 3 พ่อครัวชาวเยอรมัน บอกให้ฝ่ายรักษากฎหมายรู้ว่า บิลลี่ เดอะคิด กับพวกแม้จะเตรียมสู้ไม่ยอมมอบตัวก็จริง..แต่ ลูกน้องคนหนึ่งของ ไอ้หนูบิลลี่ ชื่อ บิลลี่ วิสสัน ดูเหมือนต้องการเจรจากับฝ่ายนายอำเภอ..

เพราะ บิลลี่ รายนี้ยังไม่มีความผิดอะไรติดตัว แค่ ศรัทธานับถือไอ้หนูบิลลี่ จึงขี่ม้าร่วมทางมาด้วยเท่านั้น..จิมมี่ คาร์ลีล ช่างเหล็กซึ่งอาสาสมัครมา เสนอตัวจะลองเข้าไปเจรจากับ บิลลี่ เดอะคิด กับพวกอีกรอบ พรรคพวกก็ตกลงตามนั้น จิมมี่ช่างเหล็กจึงคาบยาเส้นพ่นควันหายตัวไปในสถานีรถม้า การเจรจาภายในสถานีรถม้าไม่รู้เป็นเช่นไรเนื่องจากเวลาผ่านไปนานผิดปกติ ก็ยังไม่เห็น จิมมี่ คาร์ลีล ช่างเหล็กกลับออกมา..

          กระทั่งเวลาผ่านไปถึง 2 โมงเช้าบานกระจกหน้าต่างกระจกของสถานีรถม้าด้านหนึ่งก็แตกกระจาย มีเสียงโครมครามแล้วศพของจิมมี่ ก็ถูกจับทุ่มพุ่งออกมาจากหน้าต่างกลิ้งกับพื้นแน่นิ่งไปฝุ่นตลบ (บอกแล้วห้ามสูบบุหรี่ ที่สาธารณะจะตายเร็วๆ ก็ไม่เชื่อ..).. .พวกผู้ช่วยนายอำเภอและอาสาสมัครได้แต่เจ็บแค้นแน่อก แต่ไม่กล้าเสี่ยงบุกเข้าไป เพราะพื้นที่โล่งปราศจากที่กำบัง ขืนบุ่มบ่ามเคลื่อนที่ผ่านพื้นโล่งด้านหน้าเข้าไปย่อมกลายเป็นเป้าให้ฝ่าย ไอ้หนูบิลลี่ เล็งยิงได้ตามสบาย..หลังจากล้อมอยู่เกือบถึงเที่ยงวันพวกผู้ช่วยนายอำเภอกับอาสาสมัคร ก็ถอนกำลังทั้งหมดกลับ ยอมปล่อยให้ บิลลี่ เดอะคิด หลุดรอเงื้อมมือไปได้อีกครั้ง..

ฝ่าย แพ๊ต การ์เรต กลับมาถึงเมืองลินคอล์น พร้อมกับลากคอไอ้โจรที่ไปตามล่ามาด้วย เมื่อรู้ว่าผู้ช่วยกับอาสาสมัครปล่อย ไอ้หนูบิลลี่ หลุดมือไปง่ายๆ ก็ได้แต่เสียดายโอกาส..แต่ไม่ได้ตำหนิใครให้เสียน้ำใจจากนั้นนายอำเภอแพ๊ต การ์เรต ก็ออกตามล่าบิลลี่ เดอะคิด อย่างเอาจริงเอาจัง พยายามสืบหาแหล่งกบดาน ของวายร้ายใจห้าว ไปทั่วทุกแห่ง..แต่ ไอ้หนูบิลลี่ ก็มีพวกเพื่อนกระจายไปทั่วเหมือนกัน ดังนั้นการเคลื่อนไหวของนายอำเภอจึงถูกรายงานเข้าหูเสมอ ไอ้หนูบิลลี่ จึงเลี่ยงหลบไม่ยอมประจันหน้าปะมือ..

            ข่าวล่าสุดที่ได้มาคือ บิลลี่ เดอะคิด กับพวกอีก 5 คนจะไปยัง ฟอร์ตซัมเนอร์ ซึ่งเป็นป้อมทหารเก่าที่ถูกทิ้งร้าง และมีครอบครัวเม๊กซิกัน มาสร้างชุมชนยึดครองอาคารหลายหลังภายในป้อมเป็นที่พัก..นายอำเภอ แพ๊ต การ์เรต พร้อมด้วยผู้ช่วยนายอำเภออีก 13 คนจึงขี่ม้าไปดักที่ ฟอร์ตซัมเนอร์ ..แล้วสุ่มวางกำลังพร้อมอยู่ในบริเวณนั้นอย่างเงียบๆ..ส่วนแพ๊ต การ์เรต เข้าไปอยู่ในบ้านเมีย เม๊กซิกันของ บาวเดอร์ ลูกน้องคนหนึ่งของ บิลลี่ เดอะคิด..แพ๊ต การ์เรต เชื่อว่าขบวนของไอ้หนูบิลลี่ จะต้องตรงมา ณ ที่นี้แน่นอน เพราะ ฉะนั้นเขาจึงวางแผนตั้งรับเอาไว้..

คืนนั้นเป็นคืนวันที่ 18 ธันวาคม  ความหนาวเย็นของอากาศปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว..คณะของ แพ๊ต การ์เรต กระจายกันอยู่ตามจุดที่กำหนดเอาไว้ ส่วน แพ๊ต การ์เรต นั่งเล่นไพ่กับลูกน้องฆ่าเวลาในบ้านเมียของ บาวเดอร์ เวลาค่อยๆผ่านไปช้าๆ จนเกือบเที่ยงคืน..ผู้ช่วยนายอำเภอคนหนึ่งก็เข้ามาบอกว่า มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังขี่ม้าตรงเข้ามา แพ๊ต การ์เรต วางไพ่..สั่งให้ทุกคนเตรียมตัวแล้วออกไปจากห้อง..

บนเส้นทางสายที่ตัดตรงมายัง ฟอร์ตซัมเนอร์ ม้ากลุ่มหนึ่งประมาณ 5 ตัวกำลังวิ่งมาบนเส้นทางนั้นทุกคนเป็นหนุ่มฉกรรจ์วัยไล่เลี่ยกัน ผู้ที่ขี่ม้านำหน้าคือ ไอ้หนูบิลลี่ ตัววายร้ายแห่งยุค ปืน คือเครื่องกำจัดความเหลื่อมล้ำ..ตามหลังมาทั้งหมดคือบรรดาเพื่อนร่วมแก็งค์ ขบวนม้าควบมาใกล้ป้อมค่ายทหารแล้วตรงไปยังบ้านเมีย บาวเดอร์ โดยไม่รู้สักนิดว่ามีฝ่ายรักษากฎหมายสุมเตรียมพร้อมต้อนรับด้วยปืนครบมือ...

ใกล้ถึงจุดหมาย บิลลี่ เดอะคิด ซึ่งเหยาะม้านำหน้ากลุ่มกับดึงม้าผ่อนฝีเท้า ปล่อยให้ม้าเพื่อนๆ แซงล้ำหน้าขึ้นไป ทั้งนี้เนื่องจากยาเส้นของเขาเกิดหมดพอดี จึงจะมาขอแบ่งจากเพื่อนที่ขี่ม้าปิดท้ายขบวนความบังเอิญกับเป็นโชคที่ยังสถิตอยู่ข้าง ไอ้หนูบิลลี่ มันเป็นโชคที่ช่วยชีวิตเขาไว้ในครานี้.. [/post]
( บางที่บุหรี่ ก็ ช่วยชีวิตนิ ถ้าสูบนอกสถานที่ อิอิ )


                          15

............................./>
         .เกือบ 2 ปีกว่าจะเข้าปีที่3 ที่ ไทม์ และ นิ่ม ใช้ชีวิตชาวไร่ฟาร์มปศุสัตว์ ทั้งสองเพลิดเพลินสนุกสนานกับการใช้ชีวิตที่นี้ จนลืมโลกปัจจุบัน หมอฟรังซัว และภริยา แมรี่แจน หลงรักใคร่เอ็นดู ทั้งนิ่ม กับไทม์ เหมือนลูกคล้ายหลาน ทั้งสองยังไม่รู้ที่มาของ ไทม์ กับนิ่ม แต่ ก็ไม่เคยคิดจะถามเท้าความถามถึง และ ก็รู้ถึงความสัมพันธ์เกินเพื่อน ระหว่างไทม์ และ ลูกสาวสุดรัก แต่ก็ ไม่ติติ่งตำหนิ เพราะ เห็นว่าถ้า ทั้งสองพร้อม ก็คงแต่งงานสร้างครอบครัวเอง แต่ ถ้าจะคบกันเช่นนี้นั้น ก็ เป็นสิทธิ์ที่ หมอฟรังซัวกับ ภริยาไม่ห้ามห่วงประการใด..

ความสัมพันธ์ ระหว่างไทม์ และ4 สาวนั้นสามคนมีอะไรกับเขา สม่ำเสมอ..วนเวียนชนิด ใครติดไฟก็พัก..ใครพ้นก็แสวงหารสรักอย่างรื่นเริง มีเพียง นิ่ม ที่ ไทม์ ยังไม่อาจก้าวล่วงความสัมพันธ์ไปมากกว่า มิตรภาพแต่เดิม..หลายครั้ง นิ่มเข้ามามีส่วนร่วม และ เขา ก็ช่วยเธอ ผ่อนคลายปลดปล่อย แต่ก็ไม่เคยล่วงละเมิดสอดใส่แม้แต่เพียงครั้ง..นิ่ม ก็มิได้เร่งเร้าด่วนน้อยใจ เพราะ อย่าไรเสียวันหนึ่งนั้นคงมาถึงแน่ถ้า เธอและเขา ยังมีกันและกันอยู่ตลอดไป..
[post]
" อ้าว สิเรียม พร้อยยัง สาวๆ เตรียมของไว้ด้วยนะ เดียวจะรีบกลับ..นิ่ม แต่งต้นไม้ไปเรื่อยๆนะน้อง.."..ไทม์ ที่นั่งอยู่บนรถเทียมม้าหันไปบอก น้องสาวกำมะลอ..
" จ๊ะพี่ อย่าลืมดอกไม้ไฟด้วยนะ จะเอาไว้จุด คริสต์มาส.."..นิ่ม ทวนของที่อยากได้..
" จ๊ะเดียว เขา จะย้ำให้หนักเลย นิ่ม ไม่ต้องห่วง.."..สิเรียม ยักคิ้วตอบแทนเสียงแหว๋วหวาน เพราะวันนี้เป็นอีกครั้งที่จะได้ลิ่มรสรักอย่างปลดปล่อย อย่างแน่นอนหลังไปรับของเสร็จสิ้น..

           วันนี้ไทม์ และ สิเรียม จะเข้าไปในเมืองเพื่อซื้อของ และรับสินค้าที่ หมอฟรังซัว สั่งกับทางห้างสรรพสินค้าไว้เมื่อหลายเดือนก่อน และเที่ยวนี้มีไวท์ กับเหล้าบรั่นดีที่สั่งไว้ด้วย..ทางร้านให้คนมาแจ้งให้ไปรับของเมื่อวาน..วันนี้พอทานอาหารมื้อเช้าเสร็จ ไทม์ จึงอาสาเข้าไปรับสินค้าต่างๆให้ และ นัดแนะกับ สาวๆ ว่าจะจัดเลี้ยงกันค่ำคืนนี้ และ ช่วยกันตบแต่งต้น คริสต์มาส ต่อด้วยเพราะเทศกาลใกล้เข้ามาในอีก 7 วันนี้แล้ว..

" ไปก่อนจ๊ะทุกคนเย็นๆเจอกัน อั๊ยย๊าาาาา า า.."..สิเรียม ตวัดแส้ไปที่สะโพกม้าไม่แรงมากเพื่อบอกให้ ม้าป่าเทศพันธุ์แท้เดี่ยวชักลากเกวียนเทียมออกไป..

          ระยะทางไม่ไกลแค่  1ไมล์กว่าๆ พอถึงในเมืองทั้งสอง ก็แยกกันไปซื้อของ รับของต่างๆ ไทม์ เข้าไปเอาเหล้า และไวท์ รวมถึงของสั่งต่างๆ ที่ร้านสรรพสินค้า..ส่วน สิเรียม ไปเดินเลือกซื้อเครื่องเทศ และเครื่องใช้ปรุงอาหารต่างๆ ในร้านเครื่องเทศ แวะร้านน้ำหอม และ ร้านเสื้อผ้าอย่างเพลิดเพลิน..ในเมืองตอนนี้นายอำเภอไม่อยู่ ไปตามล่าตัว บิลลี่ เดอะคิด ป้ายประกาศจับ ไอ้หนูบิลลี่ แปะติดไว้ทั่วเมือง ไทม์ เดินไปอ่านข้อความนำจับ หรือ การให้ค่าหัวที่มากมายของคนยุคนั้นแล้วมองล่วงไปถึงบทสรุป บันปลายชีวิตคนๆนี้ เขา เพียงแค่อยากมาเห็นเท่านั้น ว่าจะเป็นเช่นไร ตอนนี้เขาเพียงแต่ รอคอยเวลา ขณะยื่นอ่านประกาศหน้าเคาเตอร์บาร์ในร้านเหล้าเพื่อรอเวลา สิเรียม ที่ยังเดินเลือกซื้อของยังไม่เสร็จ... ..

" ไงหน้าอ่อน คิดจะตามล่า ไอ้วายร้ายนั้นหรา เอ้ยรินเหล้ามาแก้วซิ เจ้าของร้าน.."..ชายต่างถิ่น ตัวมอมแมมสกปรกกลิ่นเหล้าฟุ้งไปทั้งตัวเดินเข้ามาตรงที่ ไทม์ นั่งจำนวนสองคน..
" อ๋อ ไม่หรอก แค่อ่านเฉยๆ นะ.."..ไทม์ ตอบและไม่ได้สนใจ ชายร่างใหญ่ทั้งสองคน คนหนึ่งเดินผ่านเขาไปและใช้มือตบมาที่บ่า เขา ..
" ดี ไอ้หน้าอ่อน เพราะ นั้นมันถุงรางวัลของ กันเว้ย อย่าสะเออะแหยมเชียว ใช่ไหมวะ บั๊คกี้เพื่อนยาก.."..ชายคนที่ตบบ่า ไทม์ พูดเสียงรวนกรอกคำใส่หน้า ไทม์ พร้อมพ่นควันยาเส้นใส่ฉุนเหม็นกึก..
" ใช่วะ เอ้ย ไอ้ลิงเหลืองเอ็งจ่ายค่าเหล้าให้ข้าด้วยเว้ย ได้ไหม ได้ไหม.."..ชายอีกคนที่ยื่น ประจันตรงหน้าพูดพร้อมกรอกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมด..
" ตกลง ได้ ฉันเลี้ยงเองแก้วนั้น และ แก้วนั้นด้วย.."..ไทม์ ควักเงินจ่ายให้ กับเหล้าทั้งสองแก้วที่ชายต่างถิ่นปล้นเอาดื้อๆ แต่ เขาไม่ได้คิดมากอะไร วางเงินกำลังจะเดินออก ก็พอดีสิเรียม ผลักประตูบานสปริงหน้าร้านเหล้าเข้ามา เพราะนัดกันไว้ที่นี่..
" ไปพี่ไทม์ เรียบร้อยแล้วคะ.."..เด็กสาว เดินรีเข้ามาไม่รู้เหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นก่อนหน้า..ชายที่อยู่ตรงหน้า ไทม์ คว้าหมับที่ก้น สิเรียม..เธอ วาดมือจะตบทันใดด้วยปฏิกิริยา แต่ ถูกคว้าขอมือน้อยนั้นไว้..
" แหม่ก้นนิ่มจริงวะอีหนู แนะแถมมีฤทธิ์จังนะนังนี่.."..ชายที่อยู่ด้านหน้า ไทม์ ห่างไม่ถึง 1 เมตรทำสันดานหยาบจาบจ้วง..
" กันว่าอย่าทำอะไรอย่างนั้นดีกว่านะมันไม่สุภาพ.."..ไทม์ ร้องทักออกไปเสียงเข้ม คนในร้าน 10 กว่าคนที่นั่งอยู่มุมต่างๆ ตามโต๊ะหยุดหันมามองเป็นตาเดียว..
" แล้วจะทำไม่วะ ไอ้ลิงเหลือง.."..ชายคนที่เคยเกาะบ่าเขา โผงคำเหี้ยมพร้อมวาดกำปันเหวี่ยงเข้าใส่..

           ไทม์ ซึ่งระวังตัวอยู่แล้วย่อตัวหลบหงายหมัดขึ้นกำแน่นแล้วเสยหมัดอัปเปอร์คัตสุดตัว กร๊อบบบบบบ.. ร่างชายคนนั้นสะดุ้งหน้าเริดหงายแขนกางหงายท้องทั้งยืนล่วงหลังฟาดพื้นโครมใหญ่สลบนิ่ง..ก่อน หันกลับมาหาชายอีกคนที่ สิเรียม สะบัดข้อแขนหลุดออกได้สำเร็จ ชายคนนั้นกำลังจะชักมือตบไปที่ด้ามปืน..ไทม์ สาวเท้าเข้าประชิดพร้อมวาดแข็งซ้ายอัดเข้าเต็มๆ ใต้ชายโครง. .พลั๊กกกกกกกกกก. ..และพอร่างนั้นงอเอียงตามแข้ง ไทม์ ก็ไม่ทิ้งเสี้ยวเวลาวินาที่นั้นให้เปิดช่อง เขา เตะช้อนคางคนตัวใหญ่นั้นทันที.. ..ตุบ!!!!. .

เสียงรองเท้าบู๊ตอัดเข้าซอกกระโดงคางเสียงแน่นๆ จนร่างใหญ่ไม่มีเสียงร้องออกมาสักคำ แต่เงิบหงายตากลับมือเกาะคว้าเก้าอี้หน้าบาร์เหล้าล้มตึงล่วงไปพร้อมเก้าอี้ร่างล้มทับเก้าอี้หักละเอียดกองกับพื้นสนิทนิ่ง..มีเด็กในร้านและคนเห็นเหตุการณ์ช่วยกันลากทั้งสองคนจรก่อกวนโยนออกไปหน้าร้าน..ไทม์ กับ สิเรียม เดินตามออกมาเพื่อจะไปขึ้นรถม้ากลับฟาร์ม..

" เอ้ย จะไปไหนวะ ไอ้ลิงเหลือง เองทำเพื่อนข้าแล้วคิดจะหนีเหรอ.."..ชาย สองคนเดินมาจากอีกทางเข้ามาหา น่าจะเป็นพวกเดียวกับสองคนที่สลบไประยะห่างไม่เกิน 3 เมตรทำท่าเหมือนจะกระตุกด้ามปืน..

         ไวเท่าความคิดมือที่ทาบที่เอวกระตุกด้ามมีดพกกระชากลอยพ้นปอกแล้วตวัดข้อมือให้มีดหมุนหงายปลายขึ้น และคีบจับปลายมีดสะบัดข้อมือเหวี่ยงมีดพุ่งแหวกอากาศไปทิศทางของ คนนั้น.. เฟี้ยวววววววว...เชียสสสสสสสสสสสสสสส.เผี๊ยะ.. .. อีกคนนั้นเจอหางแส้ของ สิเรียม ที่ตวัดคลายวงแส้ออกพร้อมสะบัดปลายเป้าหมายตรงดิ่งไปหา..แต่เป้าหมายเดียวกันคือที่ข้อมือ. .อ๊าคคค คคค คค คค ค ค ค.. เสียงร้องแทบผสานเป็นเสียงเดียวกันในเวลาแทบจะวินาทีเดียวกัน พอ สองคนนั้นจะก้าวเท้าเข้ามาอีก เหล่าคนในร้านที่ตามดูอยู่ก็ ชักปืนขึ้นมาจอเรียงแทบจะพร้อมเพียงกัน สองชายร่างใหญ่ต้องหยุดชะงักเท้าก่อนถอยหลังจะวิ่งหนี แต่ โดนผู้ช่วยนายอำเภอที่พึ่งมาถึงตะโกนสั่ง.. [/post]

" เอาไอ้สะถุนถ่อย อยู่นิ่งๆ แล้วลากเพื่อนเองเดินตาม ข้ามาช้าๆ อย่าตุกติก ไปคุยกันต่อที่ทำการนายอำเภอหน่อย.."..ผู้ช่วยนายอำเภอคนหนึ่งร้องบอก และ ผู้ช่วยอีกสองคน ที่ยืนคลุมสถานการณ์อยู่ด้วยก็ โบ้ยปืนเป็นเชิงสั่งซ้ำ..

                              16

[post]        ไทม์ เดินเข้าไปเก็บมีดปาดเลือดที่คมเฉือนมือคนเกเร ไปที่หนังรองเท้าบู๊ต แล้วรูดเช็ดก่อนเสียบเก็บเข้าด้ามเข้าปอกมีดดังเดิม..สิเรียม ก็ ม้วนแส้กลับเป็นวง ก่อนเหน็บรัดไว้ที่เข็มขัดบริเวณเอวดุจเดิม..เหตุการณ์สงบทุกคนจับกลุ่มพูดคุยกันพักใหญ่ก็แยกย้าย.. ร่วมถึง ทั้ง ไทม์ และสิเรียม ที่เดินกลับไปที่รถม้าแล้วกลับออกจากเมืองไป..ทั้งคู่กลับเลยไม่ได้แวะหลบพักร่วมรักกันระหว่างทางเหมือนที่ตั้งใจ ด้วยเกรงเพื่อนของกลุ่มคนจร 4 คนนั้นจะตามมาทำร้ายความจริงปืนลูกซองก็มีติดรถม้าไป แต่ ไทม์ เห็นว่าไปในเมืองแค่นี้คงไม่มีเหตุการณ์ร้ายอะไรเกิดขึ้น และคนในเมืองส่วนใหญ่ ก็ คุ้นหน้าคุ้นตา เขา พอสมควรเพราะ ชาวเมืองหลายคน ก็ เคยมาเป็นคนไข้ให้เขารักษาในชั่วระยะเวลา ที่ เขามาอยู่ที่นอกเมืองแห่งนี้..

พอกลับถึงเร็วกว่าเวลา พวกสาวๆ ก็สอบถาม..ไทม์ กับสิเรียม ไม่อยากให้ หมอฟรังซัว และ คุณนายแมรีแจน กังวลจึงบอกว่ารีบกลับมาช่วยจัดแต่งต้น คริสต์มาส และ เตรียมงานสำหรับเลี้ยงกันมื้อค่ำนี้..ทั้งหมดเลยทำหน้าเหมือนเข้าใจ แต่ ภายหลังความลับในกลุ่มสาวๆนั้นไม่มี ก็รู้กันทั้งกลุ่ม..ค่ำคืนนั้นการฉลองเบาๆจบลงที่ต่างเมามายของผู้ใหญ่ และ แยกย้ายกันขอไปพักกันหมดก่อน.. แต่ วัยรุ่นทั้งหมดยังพอมีแรงชนแก้วกันต่อ..สิเรียม สะกิดไทม์ เดินออกมานอกตัวบ้านแล้วจูงมือกันไปที่โรงเลี้ยงม้า..

          พอถึงสิเรียม ก็ โอบรวบคอ ไทม์ เข้าไปหอมฟัดอย่างคนห่างกันมาซะนาน ไทม์ ก็ คล้อยตามด้วยการพรมจูบโต้ตอบกลับ ก่อนค่อยๆ ประครองกันล้มกลิ้งลงบนฟอนฟางก้อนสีเหลี่ยมที่เรียงไว้เหมือนเตียงขนาดใหญ่..ไทม์ พรมจูบไปดะทั่วใบหน้า มือทั้งสองต่างช่วยกันปลดถอดพันธนาการห่อหุ้มพันกาย ของกันและกันออก ไม่นานเกิน 3 นาทีทั้งสองก็อยู่ในร่างเปลือยเปล่า ไทม์ฝังหน้าลงบนกลางระหว่างร่องอกไซร้จมูกไถไปพร

....../ The dream Time machine ตอนที่ 1 ปฐมบทข้ามมิติ[ครึ่งหลัง50 หน้า]..แว่น..by..areja.. (ซ่อนเนื้อหา) /.....

.... ..เรื่องนี้ ปั้น ไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ยังไม่ว่างต่อทั้งที่หาข้อมูล ตอนต่อไว้หมดแล้ว ลองชมกันนิวางไว้ 10 ตอนเอาครึ่งตอนแรกมาให้อ่านก่อน ค่อยๆ อ่านช้าๆ จะเข้าใจได้ง่ายนะคะ..ไวยากรณ์ไม่ต้อง พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน ก็ขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ ข้อมูลใดไม่ถูกต้องคลาดเคลื่อน สะกิดบอกกันได้นะจ๊ะ ถือว่า แชร์ความรู้ที่ถูกต้องกันๆ..

อะเตือนไว้ก่อนพวกตอบ zzzzzzzzzz ddd dddddd xxxxxxxxxxxx ลักษณะนี้นะ หรือ พวกกด ตัวอังษร มั่วๆ

แบนอย่างเดียว ไปใช้ความมักง่ายที่ บอร์ดอื่น เวปอื่น..งานเขียนกว่าจะเสร็จแต่ละชิ้น ถ้าแสดงน้ำใจมักง่ายแค่นี้ อย่าอ่าน!! ไปอ่านงาน ท่านอื่น แต่ บอร์ดอื่นนะ..กระดาน เรื่องเล่าประสบกามเสียว ถ้าเจอ แบน หมด..ถ้ายากใช้ " ขอบคุณ " สั้นๆ ถ้ามีน้ำใจแค่นั้น..

และ พวกปั้ม ตอบหลายกระทู้ใน โพท์เดียวอีก เดียวจะจัดให้พัก สั้นพักยาวกัน..จำไว้ เมื่อ กดส่งพวกเนตเต่า ให้รอ 10 วินาทีมันจะสำเร็จทุกอันที่ กดส่ง ๆ ๆ ๆ ๆ..เข้าใจไหม ? ไม่แน่นใจให้ลอง กด เปิดดูอีกหน้า,ใครถูก ระบบเตือนกลับนะ ระวังให้เยอะขึ้น ไม่อยากแบนใคร ถ้า ขอกันได้เรื่องแค่นี้  ไม่มีกติกา ก็เละซิถูกไหม? สังคมของ เรา นะ..

แว่น ตรวจกระดานทุกวันๆ ละหลายรอบ ฉะนั้นอย่า ลองของ โดนแบนมันจะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกกันเปล่าๆ คนอื่นทำได้ คุณ เป็นไรจะทำไม่ได้..จะ เกรียน แบน อย่างเดียว ..

............//............... .................././( 21/4/2558 )/./.............. ............//.............
           เด็กสาวเชื้อจีน กำท่อนแท่งขนาด 7 นิ้วครึ่งบีบมือเบาๆ ซึมซับความตื่นเต้นแข็งขันทั้งตัวเธอเอง และ ตัวชายหนุ่ม..เสียงหัวใจทั้งเขา และ เธอดังถี่รัวในอ้อมกอดยามนี้..ร่างเปลือยเด็กสาวสัมผัสแผ่นหลังอยู่ชั่วอึดใจ ไทม์ ก็ หันกลับมาเผชิญหน้ากับ เรือนร่างนั้น เขา จ้องดวงตาใสซื่อของเด็กสาว ก่อนก้มไปจูบเบาๆ ที่หน้าผากและเลื่อนลงมาที่สันจมูกละเลียดแผ่วเบามาหยุดที่เรียวปากเล็ก และบดริมฝีปากตัวเองแนบ ริมฝีปากเด็กสาว..

มือเรียวน้อยของ ฟงหลิน ยังเกาะกุมด้ามดุ้นที่ขยายผงาดเต็มมือเต็มความยาวเหยียด มันแข็งมันยาวจน ฟงหลิน ตื่นเต้น หัวใจเธอ เต้นโครมครามจนหูเธอ อืออึง..ไม่ผิดกัน ไทม์ ก็หัวใจเต้นแรงมือไม่สั่นเทา เขา ค่อยๆ วางมือที่สะโพกเด็กสาวแล้วเลื่อนโอบต้อนแก้มก้นหนั่นแน่น..จับกดเหนี่ยววงแขนให้เนินอิ่มอูมด้านล่างเบียดชิดลำลึงค์ ที่เด็กสาวจับกำ ปลายหัวบานถอกที่ถูกจับ.ได้ถูทิ่มแคมโคกอิ่ม อารมณ์ซ่านสยิวแผ่วูบไปทั้งแผ่นหลัง ของพวกเขา...

              กลางแดดร้อนยามบ่าย แต่ เนื้อตัวทั้งคู่กับเย็นเชียบขนลุกเกรียววูบวาบด้วยรสจุมพิตที่แลกตอบโต้ ไทม์ ประครองเด็กสาวเดินไปยังร่มไม้โดยไม่สนใจเสื้อผ้าอาภรณ์ใดๆ พอถึง ไทม์ ประครองกอดเด็กสาว และค่อยๆบรรจงจูบที่ปากอีกครั้งก่อนเลื่อนริมฝีปากดูดดะไล่ลงมาที่ต้นคอมือตะครองต้อนเต้าน้อยที่ล้นหลามคุณภาพปลายนิ้วของเขา..แล้วกดขยี้ติ่งยอดป้านเต้านม เอวส่ายคลึงส่ายไป-ส่ายมา..ด้วยท่อนลำของเขา ถูกเด็กสาว เอาส่วนปลายไปถูไถลากไล้เนินโหนก จนน้ำร่องเสียวเคลือบชโลมลำดุ้นของเขา จนมันวาว เด็กสาว ใช้ส่วนปลายเงี่ยงถอกลากเกี่ยวกลางหว่างร่องครูดรูดแก่นเม็ดแตด ลากขึ้นสลับลง..

ไทม์ ก็ไม่ได้นิ่งให้ เด็กสาวรุกแต่ฝ่ายเดียว เขา ฉกลิ้นเลียผิวเนื้อเนียนดะไปทั้งเรือนกายส่วนบนตั้งแต่ต้นคอลากเลื้อยมาจนฐานเต้านมทรงสวย มือสลับบีบเคล้นทั้งเต้า และ เหนือเนินโคก..ครู่ใหญ่ ไทม์ ค่อยๆเลื่อนกายลงหย่อนตัวช้าๆ เลียลิ้นลากไล้มาจรดที่สะดือแล้วค่อยๆลงต่ำมาที่เนินโหนกหนั่น ขนดำหนาที่ตัดแต่งสวยงามถูก ไทม์ ไซร้เซาะ ค่อยๆแหวกลิ้นไชชอน เลื่อนช้าๆ มาหยุดขบที่ติ่งไตแตดชูชัน..

ฟงหลิน เป่าปากครางแม้เสียดายที่ต้องปล่อยมือจากท่อนลำที่ พึ่งลิมลองอยากรู้รส ชั่วขณะแต่ อารมณ์เธอ ไม่ขาดช่วงวาบหวามซ่านเสียวเลย เพราะ ยอดชายในฝันเธอ..รุกไล่ต้อนบทชิวหาไปหยุดเน้นขบ ที่ ติ่งเสียวของเธอ..ฟงหลิน ครางในลำคอพริ้มเปลือกตา หน้าเชิดหงาย มือละเลงขยี้เส้นผมชายที่ตนหลงรัก..เขาทำไมไม่รักเกลียดหนอที่จะดื่มดูดน้ำเสียว ที่เล็ดปริ่มของเธอ..เขา ทำไมใช้ลิ้นได้ร้ายกาจเช่นนี้..

"..โอววว ว ว์ ซี๊ดดด ดดด ดด ด...ทำไมเสียวขนาดนี่ อา า า า า าา าาา เสียวๆเหลือเกิน..พี่ชาย ย ยย ย.."..ฟงหลิน ครวญเสียงลากยาวลืมตัวส่ายโคกตามลิ้นที่ตวัดเลียฐานโคกไปทั้งแผ่น. .ซูด ด ด ดดด ดด ดด ด ด..

       น้ำเสียวเด็กสาวถูก ไทม์ ต้อนดูดเข้าปากเสียงดังแข่งเสียงน้ำในธารเชี่ยว เรียวลิ้นตวัดกวาดพลิ้วไหว แข่งลมที่โบกพัดยอดไม้ เรียวนิ้วที่สอดเสียบไว้เริ่มเพิ่มระยะดุจม้าแข่งจนเข้าเส้นชัย เด็กสาวอ้าขาถ่างกว้างขึ้นให้เรียวนิ้วแท่งย้อนส่วนขึ้นเสยช่องลืบเนื้ออ่อนของเธอ ให้ถนัดยิ่งขึ้น เพราะนั้นเท่ากับ เธอช่วยเขา ให้มีพื้นที่สะดวกแก่การถล่มเรียวนิ้วถล่มหลุมเสียว ของเธอ.. กก นิ้วกระแทกแป้นแคมโคกดังระรัว.. แจะแจะแจะแปะแปะแปะแจะแฉะแฉะแฉะแจะ. ..เสียงรั่วเป็นจังหวะและไม่นานเธอจำต้องจิกเล็บกับผิวเนื้อของเขา..

 ".กรี๊ด ดดด ดด ด ด  ด ด ด อาว ว ววว วว ว ว์.."..เธอ กรีดร้องลั่นบริเวณ..

         น้ำเชี่ยวในช่องเสียวทะลักแตกอย่างมากมายแม้ เยี่ยวของ เธอ ก็พุ่งแตกตามนิ้วที่ชักออกไป..เธอ พยายามผลักหน้าชายหนุ่มออก เพราะ เขาหารังเกียจหยดหยาดน้ำเสียว และ เยี่ยว เธอไม่ ..เขา ละเลงลิ้นรุกต่อจน เธอ ไม่อาจทนฝืนยืนอยู่ต่อได้ เธอ ถูกเขาต้อนตะกองกอดให้นอนลงบนใบไม้ที่ปกคลุมดินนุ่มใต้โคนไม้ใหญ่..เขาไม่ได้ปล่อย เธอหายใจต่อทันทั่วท้องนัก..เธอ หอบเหนื่อยทั้งที่ถูกกระทำ..ไทม์ รุกต่อด้วยการตวัดลิ้นเลียช่องหว่างแคมน้ำที่เลอะเปรอะแทบแห้งเหือด เขา เห็นควรแก่การชิมลางบุกล้ำแล้ว..

จึง จับขาเด็กสาวแยกออก และ เข้าคุกเข่าบริเวณหน้าหว่างขา ตัวโน้มไปดอมดมดอกไม้น้อยเนื้อโนมนม ลิดยอดไตติ่งด้วยขอบปาก มือหนึ่งเท้าร่างประครองตัว มือหนึ่งจับแกนลำจ่อจรดให้ตรงช่องทาง..พอเหมาะเหม่งเล็งด้วยปลายถอกบานหราเข้าที่รูจีบ ก็ ดันพรวดให้หัวเงี่ยงถลำผ่าน เด็กสาวผวาแอ่นยอดอกจะเพราะโดนดูดเน้น หรือ ดันเดาก็ไม่อาจบอก เธอเจ็บแป๊บแต่เสียวจี๊ดไปยังท้องน้องต้องแขม่วกลั้นลมหายใจ..พออีกช่วงลำแท่งเนื้อชำแระผ่านเข้ามาอีก มือน้อยเธอ ก็คว้าเข้าหาแผลงอกแน่นของเขา..

" เบาๆนะ น้องเจ็บนะคะ พี่ไทม์ หลินเสียวจังดีใจจังคะ พี่..อึบ..เสียวใจจะขาดแล้ววววพี่"..เธอ ทักเบรก แต่พอพูดไม่ทันจบ ความยาว ก็มุดเข้าเพิ่ม ช่องเนื้อโพรงลืบ เธอ เหมือนภายในจะแบะฉีก ความตึงแน่นคับจนเธอ อึดอัด แต่ พอ เขานิ่ง เธอกับร้อนใจรอเขา รุกล้ำเพิ่มเติม..
" เดียวพี่ จะทำเบาๆ นะครับ อย่าเกร็งถ่างขากว้างๆไว้ นะ ถ้าเจ็บ บอกนะครับ.."..เขาพูดจบ ก็ ก้มหน้าลงไปไซร้ซอกคอและลามเลียไปแซะรูหู เด็กสาว เอวยัดเยียดความยาวเข้าไปอีก ท่อนลำโดนบีบตอดแน่น..

        และ เริงรสชุ่มรักก็เริ่มริ พอเขาดันลำท่อนสุด ก็ค้างคา.. พอช่องเนื้ออ่อนเบารึงรัด เขา ก็ถดถอย.. พอเด็กสาวร่อนผวาตาม เขา ก็ กระดกดันเด้งเดา..เสียงหอบหายใจ เด็กสาวถี่กระชันอีกครั้ง พร้อมเสียงกรีดร้องในวินาทีต่อมา เขา เร่งแรงบดอัด ทั้งโยกยัดกระแทกเย็ด เสยสาดซ้ายงัดขวา จนโคนปวดเพราะโยกคลึง พวกไข่กระทบใต้ฐานหี ตีขอบรูก้นเสียงน้ำที่เยิ้มย้อยไปอยู่จุดนั้น เสนาะไพเราะเหลือ ช่างเป็นจังหวะจะโคนที่สม่ำเสมอ หลายครั้งที่ เด็กสาวลืมตัวโผรวบร่าง ชายหนุ่ม แล้ว แดะร่อนสายโคกอัดค้างลอย..

ไทม์ พลิกเรือนร่างเด็กสาวจัดท่าทางให้อยู่ในท่าหมาน้อย เขา ตรงเข้าสอยเสยลำท่อนแกร่งแข็ง ทันที่ไม่ให้ขาดช่วงทิ้งเวลา..ฟงหลิน เสียวจนต้องหมอบแขนหุบมาเอาหน้าตนเองแนบประกบ ปากคาบเรียวนิ้วมือน้อยที่เอามาผสานตรงหน้า ก้นโด่งเชิดรอรับแรงโหมกระแทกที่รวดเร็วเร่งเร้า..ไม่นานเกินใบไม้ร่วงจากต้นความอดทนของ ไทม์ กับกลิ่นใหม่ร่องใหม่ ก็ ทำเอาเขาทนต่อไปไม่ไหว มือจับแก้มก้นจิกแบะแหกแหวกพรูคุมจังหวะเร่งจนน้ำมากมายพรั่งพรูฉีดออกจากรูปากกระบอกควยของเขา..

" กรีด ด ดดดด ดดด ดด ดเสร็จๆ น้องเสร็จ จ จ จ อีกแล้วว ว ว วว ว ว คะพี่.... ยอดรักของน้อง..โอว ววว วว วว ว ว...ซีดดดด ด ด..".

         พร้อมๆ การตอดรัดกรีดร้องของเด็กสาว เขาเงยหน้าอ้าปากครางเสียงสั่นสะบัดตัวชนิดไม่รู้ตัว พร้อมกระดกเอวอัดแก้มก้น นิ่งค้างเนินนานก่อนซบซ้อนนอนทับไปบนแผ่นหลังเด็กสาว เรียวปากของเขา เล็มเลียต้นคอเนียนระหงส์เหงื่อผุดพราว ทั้งหอบตัวโยนอีกพักใหญ่ ก่อนเริ่มบทเสียวใหม่ในอีกไม่นานเกินโจ๊กเดือด..   

                          13

........................../>
                          14

           เดือนสิงหาคม 1878. ผู้ว่าการรัฐนิวเม็กซิโกคนใหม่ นายพลลูว์ วอลเลซ เดินทางมาถึงเมืองลินคอล์น เคาน์ตี้ งานชิ้นแรกของผู้ว่าการรัฐคนนี้ก็คือ นำเรื่องกรณีพิพาทถึงขั้นปิดเมืองยิงถล่มใส่กันสนั่นเมืองมาพิจารณา..จากนั้นท่านก็ใช้อำนาจประการนิรโทษกรรมให้ทุกคนที่เข้าร่วมการยิงต่อสู้ครั้งนั้น เว้นแต่ผู้มีคดีกระทำผิดก่อนเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้น..

ผู้ว่า วอลเลซ สนใจหนุ่มตัวร้ายผู้มีสมญานามว่า บิลลี่ เดอะคิด เป็นพิเศษ เพราะเท่าที่สดับรับฟังเรื่องราวของเด็กหนุ่มรายนี้ พอสรุปได้ว่าเป็นคนร่าเริงแจ่มใส นิสัยไม่ใช่หยาบช้าโหดเหี้ยมโดยสันดาน และมีความซื่อสัตย์ยุติธรรม.คนมีบุคลิกแบบนี้น่าจะกล่อมเกลาให้กลับตัวกลับใจให้เป็นสุจริตชนได้ไม่ยาก..ดังนั้นผู้ว่าฯ วอลเลซ จึงมีจดหมายนัดหมายให้ ไอ้หนูบิลลี่ มาพบเป็นการส่วนตัว เพื่อหาทางช่วยเหลือเขา แล้วส่งคนซึ่งรู้แหล่งที่อยู่ บิลลี่ เดอะคิด นำจดหมายไปส่งให้..

อีกเหตุผลหนึ่งที่ผู้ว่าฯ วอลเลซ ต้องการสยบบิลลี่ ให้วางปืน ก็เพราะหนุ่มคนนี้เป็นหัวหน้ากลุ่มชายหนุ่มห้าวที่ไม่กลัวใคร และเหลือเพียงกลุ่มเดียวซึ่งพร้อมอาละวาดสร้างความเดือดร้อนแก่ชุมชนได้ทุกเมื่อ หากหยุด ไอ้หนูบิลลี่ ลงได้ก็เท่ากับยุติปัญหาสถานการณ์ไม่สงบสุขที่ตึงเครียดเสียที..ในคืนอันเงียบสงบสงัดของหลายวันต่อมา ขณะที่ผู้ว่าฯ วอลเลซ กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือคนเดียว และกำลังเขียนต้นฉบับเรื่อง เบ็นเฮอร์..

          ประตูห้องก็ถูกเปิดออกผู้ที่พาตัวเองเข้ามาในห้องคือ บิลลี่ เดอะคิด ในมือของเขาวางประทับที่ด้ามปืนอย่างระมัดระวังตัวตลอดเวลา..การพบกันระหว่างผู้ว่าฯ วอลเลซ และ บิลลี่ เดอะคิด คืนนั้นไม่บรรลุความสำเร็จ..แม้ผู้ว่าฯ จะเสนอให้ บิลลี่ เดอะคิด ยอมมอบตัวสู้คดี หากศาลพิพากษาจำคุก ผู้ว่าฯ ก็จะนิรโทษกรรมให้..แต่ ไอ้หนูบิลลี่ ไม่ยอมรับการช่วยเหลือจากกระบวนการยุติธรรม ที่ผู้ว่าฯ วอลเลซ หยิบยื่นพยายามเปิดช่องทางให้..

ทั้งนี้อาจเนื่องจากเขายังไม่ไว้วางใจผู้ว่าการรัฐคนใหม่ผู้นี้ หรือไอ้หนูบิลลี่ พอใจที่จะใช้ชีวิตในแบบคนนอกกฎหมายที่ทำให้คนกลัวเกรง และการมีอำนาจเถื่อนบนทางปืนจนเป็นที่หวั่นหวาดกลายเป็นสิ่งเสพติดไปแล้วสำหรับ ไอ้หนูบิลลี่ ก็อาจเป็นได้..เหตุผลประการหลังนี้ดูเหมือนจะมีน้ำหนักยิ่งกว่าเหตุผลข้อแรก ซึ่งจดหมายของท่านผู้หญิง ซูซาน  ภริยาของผู้ว่าฯ วอลเลซ ที่เขียนไปถึงบุตรชายชื่อ เฮ็นรี่ ระหว่างไปพักแรมที่ ฟอร์ตสแตนตัน เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ.1979 มีความว่า..

ลูกรัก
นายพลเชอร์แมน พูดถูกที่เราน่าจะทำศึกกับ โอลด์เม็กซิโก อีกที ไม่ยอมให้เขาเอา นิวเม็กซิโก คืนไป ลินคอล์นซิตี้  ยังเป็นอาณาจักรแห่งความน่ากลัวอยู่ ชีวิตพวกเราเหมือนแขวนอยู่กับความเมตตา ของพวกเหล่าร้าย พวกโจรทั้งหลาย ตัวร้ายคนหนึ่ง บิลลี่ เดอะคิด คนนี้คุยว่าเคยฆ่าคนปีละคนทุกปี คราวหนึ่งถูกจับได้มันทำร้ายยามแล้วหนีไปได้ แล้วไปคุยลั่นว่าพวกนายอำเภอ, ผู้พิพากษาที่จับมันเข้าคุกจะฆ่าเสียเมื่อไหร่ก็ได้ มันว่าถ้าขืนยอมมอบตัวกับผู้ว่าฯ ก็คงถูกแขวนคอแน่ และจะฆ่าผู้ว่าฯ ก็ไม่ยากอะไร แค่ขี่ม้าเข้ามากลางเมืองซานตาเฟ ผูกม้าไว้หน้าทำเนียบแล้วเดินขึ้นมายิงผู้ว่าฯ ง่ายเหมือนปอกกล้วย..
เพื่อนแม่คนหนึ่งเคยเตือนแม่ว่า ตอนค่ำคืนควรปิดบังตาให้มิดชิด แสงตะเกียงจะได้ไม่ส่องเห็นเงาผู้ว่าฯ ที่นั่งเขียนหนังสือ จนดึกดื่น บิลลี่ เดอะคิด คนนี้นี่ชื่อจริงว่า บอนนี่ มีลูกน้องหลายคน วันก่อนบุกเข้าไปในห้องเต้นรำ ยิงเทียนไขเล่นสนุกๆ แล้วควบม้าหนีไป ดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บหรือล้มตาย..

[post]          ..จากข้อความในจดหมายซึ่งท่านผู้หญิงซูซาน กล่าวถึง บิลลี่ เดอะคิด จะเห็นได้ว่าไอ้หนูบิลลี่ ไม่มีความเกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองเอาเสียเลย และความประพฤติที่แสดงออกมาบ่งชี้ถึงความคะนองฮึกเหิม และท้าทายอย่างรุนแรง..ดังนั้นจึงน่าเชื่อว่า บิลลี่ เดอะคิด พอใจจะดำเนินวิถีชีวิติเป็นคนเถื่อนนอกกฎหมายด้วยตัวเองทั้งสิ้น..

..................../>
       ย่างเข้าฤดูใบไม้ผลิปี 1880 ชาวเมืองลินคอล์น เลือกตั้งนายอำเภอคนใหม่ ได้ แพ๊ต การ์เรต  เป็นนายอำเภอประจำเมือง ลินคอล์น เคาน์ตี้.. แพ็ตการ์เรต เคยเผชิญชีวิตมาอย่างโชกโน เป็นคนแกร่งที่ไม่หวั่นไหวต่อการดวลปืนเคยเป็นผู้ช่วยผู้ตรวจการสหรัฐฯ ไล่ล่าโจรผู้ร้ายพักหนึ่งก่อนวางปืนไปทำฟาร์มปศุสัตว์ของตัวเอง 2 ปี แต่กิจการไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวังจึงกลับมาสมัครเลือกตั้งเป็นนายอำเภอ เขารู้จักและคุ้นเคยกับ บิลลี่ เดอะคิด มาก่อนแต่หลังจากติดดาวนายอำเภอบนหน้าอกฐานะความเป็นเพื่อนก็ต้องผันแปรเปลี่ยนไป..

เดือนพฤศจิกายน อากาศเริ่มหนาวเย็นเพิ่มขึ้น เรื่อยๆ แพ๊ต การ์เรต ขณะนั้นไม่อยู่สำนักงานเนื่องจากกำลังตามจับผู้ร้ายรายหนึ่ง เหลือแต่ผู้ช่วยนายอำเภอ 2-3 คนและได้ข่าวว่าไอ้หนูบิลลี่ เดอะคิด กับพวก 2 คน มี ดิ๊ก รูดดาบาฟ กับ บิลลี่ วิลสัน ไปหลบอยู่ที่สถานีรถม้า ผู้ช่วยนายอำเภอ..จึงประกาศรับอาสาสมัครมาสมทบและได้คนมาเพิ่ม 12 คน จากนั้นก็พากันควบม้าออกจากเมืองไปล้อมสถานีรถม้าแห่งนั้นไว้ แต่ยังไม่กล้าผลีผลามบุกเข้าไป..

           ผู้ช่วยนายอำเภอชื่อ วิลเลี่ยม เอ็ช.ฮัดเจน  เสนอความคิดว่าลองเขียนจดหมายให้ บิลลี่ เดอะคิด กับพวกยอมมอบตัวก่อน ทุกคนก็ตกลงเห็นด้วยตามนั้น..แล้วให้พ่อครัวชาวเยอรมัน ที่ทำงานในสถานีรถม้าเป็นคนถือจดหมายเข้าไป พ่อครัวหายเงียบไปนานพอดู ก่อนจะถือจดหมายของ ไอ้หนูบิลลี่ กลับออกมา ข้อความในจดหมายตอบมามีว่า.. "..พวกแกจะได้ตัวไปแต่ศพ..". . ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณตี 3 พ่อครัวชาวเยอรมัน บอกให้ฝ่ายรักษากฎหมายรู้ว่า บิลลี่ เดอะคิด กับพวกแม้จะเตรียมสู้ไม่ยอมมอบตัวก็จริง..แต่ ลูกน้องคนหนึ่งของ ไอ้หนูบิลลี่ ชื่อ บิลลี่ วิสสัน ดูเหมือนต้องการเจรจากับฝ่ายนายอำเภอ..

เพราะ บิลลี่ รายนี้ยังไม่มีความผิดอะไรติดตัว แค่ ศรัทธานับถือไอ้หนูบิลลี่ จึงขี่ม้าร่วมทางมาด้วยเท่านั้น..จิมมี่ คาร์ลีล ช่างเหล็กซึ่งอาสาสมัครมา เสนอตัวจะลองเข้าไปเจรจากับ บิลลี่ เดอะคิด กับพวกอีกรอบ พรรคพวกก็ตกลงตามนั้น จิมมี่ช่างเหล็กจึงคาบยาเส้นพ่นควันหายตัวไปในสถานีรถม้า การเจรจาภายในสถานีรถม้าไม่รู้เป็นเช่นไรเนื่องจากเวลาผ่านไปนานผิดปกติ ก็ยังไม่เห็น จิมมี่ คาร์ลีล ช่างเหล็กกลับออกมา..

          กระทั่งเวลาผ่านไปถึง 2 โมงเช้าบานกระจกหน้าต่างกระจกของสถานีรถม้าด้านหนึ่งก็แตกกระจาย มีเสียงโครมครามแล้วศพของจิมมี่ ก็ถูกจับทุ่มพุ่งออกมาจากหน้าต่างกลิ้งกับพื้นแน่นิ่งไปฝุ่นตลบ (บอกแล้วห้ามสูบบุหรี่ ที่สาธารณะจะตายเร็วๆ ก็ไม่เชื่อ..).. .พวกผู้ช่วยนายอำเภอและอาสาสมัครได้แต่เจ็บแค้นแน่อก แต่ไม่กล้าเสี่ยงบุกเข้าไป เพราะพื้นที่โล่งปราศจากที่กำบัง ขืนบุ่มบ่ามเคลื่อนที่ผ่านพื้นโล่งด้านหน้าเข้าไปย่อมกลายเป็นเป้าให้ฝ่าย ไอ้หนูบิลลี่ เล็งยิงได้ตามสบาย..หลังจากล้อมอยู่เกือบถึงเที่ยงวันพวกผู้ช่วยนายอำเภอกับอาสาสมัคร ก็ถอนกำลังทั้งหมดกลับ ยอมปล่อยให้ บิลลี่ เดอะคิด หลุดรอเงื้อมมือไปได้อีกครั้ง..

ฝ่าย แพ๊ต การ์เรต กลับมาถึงเมืองลินคอล์น พร้อมกับลากคอไอ้โจรที่ไปตามล่ามาด้วย เมื่อรู้ว่าผู้ช่วยกับอาสาสมัครปล่อย ไอ้หนูบิลลี่ หลุดมือไปง่ายๆ ก็ได้แต่เสียดายโอกาส..แต่ไม่ได้ตำหนิใครให้เสียน้ำใจจากนั้นนายอำเภอแพ๊ต การ์เรต ก็ออกตามล่าบิลลี่ เดอะคิด อย่างเอาจริงเอาจัง พยายามสืบหาแหล่งกบดาน ของวายร้ายใจห้าว ไปทั่วทุกแห่ง..แต่ ไอ้หนูบิลลี่ ก็มีพวกเพื่อนกระจายไปทั่วเหมือนกัน ดังนั้นการเคลื่อนไหวของนายอำเภอจึงถูกรายงานเข้าหูเสมอ ไอ้หนูบิลลี่ จึงเลี่ยงหลบไม่ยอมประจันหน้าปะมือ..

            ข่าวล่าสุดที่ได้มาคือ บิลลี่ เดอะคิด กับพวกอีก 5 คนจะไปยัง ฟอร์ตซัมเนอร์ ซึ่งเป็นป้อมทหารเก่าที่ถูกทิ้งร้าง และมีครอบครัวเม๊กซิกัน มาสร้างชุมชนยึดครองอาคารหลายหลังภายในป้อมเป็นที่พัก..นายอำเภอ แพ๊ต การ์เรต พร้อมด้วยผู้ช่วยนายอำเภออีก 13 คนจึงขี่ม้าไปดักที่ ฟอร์ตซัมเนอร์ ..แล้วสุ่มวางกำลังพร้อมอยู่ในบริเวณนั้นอย่างเงียบๆ..ส่วนแพ๊ต การ์เรต เข้าไปอยู่ในบ้านเมีย เม๊กซิกันของ บาวเดอร์ ลูกน้องคนหนึ่งของ บิลลี่ เดอะคิด..แพ๊ต การ์เรต เชื่อว่าขบวนของไอ้หนูบิลลี่ จะต้องตรงมา ณ ที่นี้แน่นอน เพราะ ฉะนั้นเขาจึงวางแผนตั้งรับเอาไว้..

คืนนั้นเป็นคืนวันที่ 18 ธันวาคม  ความหนาวเย็นของอากาศปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว..คณะของ แพ๊ต การ์เรต กระจายกันอยู่ตามจุดที่กำหนดเอาไว้ ส่วน แพ๊ต การ์เรต นั่งเล่นไพ่กับลูกน้องฆ่าเวลาในบ้านเมียของ บาวเดอร์ เวลาค่อยๆผ่านไปช้าๆ จนเกือบเที่ยงคืน..ผู้ช่วยนายอำเภอคนหนึ่งก็เข้ามาบอกว่า มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังขี่ม้าตรงเข้ามา แพ๊ต การ์เรต วางไพ่..สั่งให้ทุกคนเตรียมตัวแล้วออกไปจากห้อง..

บนเส้นทางสายที่ตัดตรงมายัง ฟอร์ตซัมเนอร์ ม้ากลุ่มหนึ่งประมาณ 5 ตัวกำลังวิ่งมาบนเส้นทางนั้นทุกคนเป็นหนุ่มฉกรรจ์วัยไล่เลี่ยกัน ผู้ที่ขี่ม้านำหน้าคือ ไอ้หนูบิลลี่ ตัววายร้ายแห่งยุค ปืน คือเครื่องกำจัดความเหลื่อมล้ำ..ตามหลังมาทั้งหมดคือบรรดาเพื่อนร่วมแก็งค์ ขบวนม้าควบมาใกล้ป้อมค่ายทหารแล้วตรงไปยังบ้านเมีย บาวเดอร์ โดยไม่รู้สักนิดว่ามีฝ่ายรักษากฎหมายสุมเตรียมพร้อมต้อนรับด้วยปืนครบมือ...

ใกล้ถึงจุดหมาย บิลลี่ เดอะคิด ซึ่งเหยาะม้านำหน้ากลุ่มกับดึงม้าผ่อนฝีเท้า ปล่อยให้ม้าเพื่อนๆ แซงล้ำหน้าขึ้นไป ทั้งนี้เนื่องจากยาเส้นของเขาเกิดหมดพอดี จึงจะมาขอแบ่งจากเพื่อนที่ขี่ม้าปิดท้ายขบวนความบังเอิญกับเป็นโชคที่ยังสถิตอยู่ข้าง ไอ้หนูบิลลี่ มันเป็นโชคที่ช่วยชีวิตเขาไว้ในครานี้.. [/post]
( บางที่บุหรี่ ก็ ช่วยชีวิตนิ ถ้าสูบนอกสถานที่ อิอิ )


                          15

............................./>
         .เกือบ 2 ปีกว่าจะเข้าปีที่3 ที่ ไทม์ และ นิ่ม ใช้ชีวิตชาวไร่ฟาร์มปศุสัตว์ ทั้งสองเพลิดเพลินสนุกสนานกับการใช้ชีวิตที่นี้ จนลืมโลกปัจจุบัน หมอฟรังซัว และภริยา แมรี่แจน หลงรักใคร่เอ็นดู ทั้งนิ่ม กับไทม์ เหมือนลูกคล้ายหลาน ทั้งสองยังไม่รู้ที่มาของ ไทม์ กับนิ่ม แต่ ก็ไม่เคยคิดจะถามเท้าความถามถึง และ ก็รู้ถึงความสัมพันธ์เกินเพื่อน ระหว่างไทม์ และ ลูกสาวสุดรัก แต่ก็ ไม่ติติ่งตำหนิ เพราะ เห็นว่าถ้า ทั้งสองพร้อม ก็คงแต่งงานสร้างครอบครัวเอง แต่ ถ้าจะคบกันเช่นนี้นั้น ก็ เป็นสิทธิ์ที่ หมอฟรังซัวกับ ภริยาไม่ห้ามห่วงประการใด..

ความสัมพันธ์ ระหว่างไทม์ และ4 สาวนั้นสามคนมีอะไรกับเขา สม่ำเสมอ..วนเวียนชนิด ใครติดไฟก็พัก..ใครพ้นก็แสวงหารสรักอย่างรื่นเริง มีเพียง นิ่ม ที่ ไทม์ ยังไม่อาจก้าวล่วงความสัมพันธ์ไปมากกว่า มิตรภาพแต่เดิม..หลายครั้ง นิ่มเข้ามามีส่วนร่วม และ เขา ก็ช่วยเธอ ผ่อนคลายปลดปล่อย แต่ก็ไม่เคยล่วงละเมิดสอดใส่แม้แต่เพียงครั้ง..นิ่ม ก็มิได้เร่งเร้าด่วนน้อยใจ เพราะ อย่าไรเสียวันหนึ่งนั้นคงมาถึงแน่ถ้า เธอและเขา ยังมีกันและกันอยู่ตลอดไป..
[post]
" อ้าว สิเรียม พร้อยยัง สาวๆ เตรียมของไว้ด้วยนะ เดียวจะรีบกลับ..นิ่ม แต่งต้นไม้ไปเรื่อยๆนะน้อง.."..ไทม์ ที่นั่งอยู่บนรถเทียมม้าหันไปบอก น้องสาวกำมะลอ..
" จ๊ะพี่ อย่าลืมดอกไม้ไฟด้วยนะ จะเอาไว้จุด คริสต์มาส.."..นิ่ม ทวนของที่อยากได้..
" จ๊ะเดียว เขา จะย้ำให้หนักเลย นิ่ม ไม่ต้องห่วง.."..สิเรียม ยักคิ้วตอบแทนเสียงแหว๋วหวาน เพราะวันนี้เป็นอีกครั้งที่จะได้ลิ่มรสรักอย่างปลดปล่อย อย่างแน่นอนหลังไปรับของเสร็จสิ้น..

           วันนี้ไทม์ และ สิเรียม จะเข้าไปในเมืองเพื่อซื้อของ และรับสินค้าที่ หมอฟรังซัว สั่งกับทางห้างสรรพสินค้าไว้เมื่อหลายเดือนก่อน และเที่ยวนี้มีไวท์ กับเหล้าบรั่นดีที่สั่งไว้ด้วย..ทางร้านให้คนมาแจ้งให้ไปรับของเมื่อวาน..วันนี้พอทานอาหารมื้อเช้าเสร็จ ไทม์ จึงอาสาเข้าไปรับสินค้าต่างๆให้ และ นัดแนะกับ สาวๆ ว่าจะจัดเลี้ยงกันค่ำคืนนี้ และ ช่วยกันตบแต่งต้น คริสต์มาส ต่อด้วยเพราะเทศกาลใกล้เข้ามาในอีก 7 วันนี้แล้ว..

" ไปก่อนจ๊ะทุกคนเย็นๆเจอกัน อั๊ยย๊าาาาา า า.."..สิเรียม ตวัดแส้ไปที่สะโพกม้าไม่แรงมากเพื่อบอกให้ ม้าป่าเทศพันธุ์แท้เดี่ยวชักลากเกวียนเทียมออกไป..

          ระยะทางไม่ไกลแค่  1ไมล์กว่าๆ พอถึงในเมืองทั้งสอง ก็แยกกันไปซื้อของ รับของต่างๆ ไทม์ เข้าไปเอาเหล้า และไวท์ รวมถึงของสั่งต่างๆ ที่ร้านสรรพสินค้า..ส่วน สิเรียม ไปเดินเลือกซื้อเครื่องเทศ และเครื่องใช้ปรุงอาหารต่างๆ ในร้านเครื่องเทศ แวะร้านน้ำหอม และ ร้านเสื้อผ้าอย่างเพลิดเพลิน..ในเมืองตอนนี้นายอำเภอไม่อยู่ ไปตามล่าตัว บิลลี่ เดอะคิด ป้ายประกาศจับ ไอ้หนูบิลลี่ แปะติดไว้ทั่วเมือง ไทม์ เดินไปอ่านข้อความนำจับ หรือ การให้ค่าหัวที่มากมายของคนยุคนั้นแล้วมองล่วงไปถึงบทสรุป บันปลายชีวิตคนๆนี้ เขา เพียงแค่อยากมาเห็นเท่านั้น ว่าจะเป็นเช่นไร ตอนนี้เขาเพียงแต่ รอคอยเวลา ขณะยื่นอ่านประกาศหน้าเคาเตอร์บาร์ในร้านเหล้าเพื่อรอเวลา สิเรียม ที่ยังเดินเลือกซื้อของยังไม่เสร็จ... ..

" ไงหน้าอ่อน คิดจะตามล่า ไอ้วายร้ายนั้นหรา เอ้ยรินเหล้ามาแก้วซิ เจ้าของร้าน.."..ชายต่างถิ่น ตัวมอมแมมสกปรกกลิ่นเหล้าฟุ้งไปทั้งตัวเดินเข้ามาตรงที่ ไทม์ นั่งจำนวนสองคน..
" อ๋อ ไม่หรอก แค่อ่านเฉยๆ นะ.."..ไทม์ ตอบและไม่ได้สนใจ ชายร่างใหญ่ทั้งสองคน คนหนึ่งเดินผ่านเขาไปและใช้มือตบมาที่บ่า เขา ..
" ดี ไอ้หน้าอ่อน เพราะ นั้นมันถุงรางวัลของ กันเว้ย อย่าสะเออะแหยมเชียว ใช่ไหมวะ บั๊คกี้เพื่อนยาก.."..ชายคนที่ตบบ่า ไทม์ พูดเสียงรวนกรอกคำใส่หน้า ไทม์ พร้อมพ่นควันยาเส้นใส่ฉุนเหม็นกึก..
" ใช่วะ เอ้ย ไอ้ลิงเหลืองเอ็งจ่ายค่าเหล้าให้ข้าด้วยเว้ย ได้ไหม ได้ไหม.."..ชายอีกคนที่ยื่น ประจันตรงหน้าพูดพร้อมกรอกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมด..
" ตกลง ได้ ฉันเลี้ยงเองแก้วนั้น และ แก้วนั้นด้วย.."..ไทม์ ควักเงินจ่ายให้ กับเหล้าทั้งสองแก้วที่ชายต่างถิ่นปล้นเอาดื้อๆ แต่ เขาไม่ได้คิดมากอะไร วางเงินกำลังจะเดินออก ก็พอดีสิเรียม ผลักประตูบานสปริงหน้าร้านเหล้าเข้ามา เพราะนัดกันไว้ที่นี่..
" ไปพี่ไทม์ เรียบร้อยแล้วคะ.."..เด็กสาว เดินรีเข้ามาไม่รู้เหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นก่อนหน้า..ชายที่อยู่ตรงหน้า ไทม์ คว้าหมับที่ก้น สิเรียม..เธอ วาดมือจะตบทันใดด้วยปฏิกิริยา แต่ ถูกคว้าขอมือน้อยนั้นไว้..
" แหม่ก้นนิ่มจริงวะอีหนู แนะแถมมีฤทธิ์จังนะนังนี่.."..ชายที่อยู่ด้านหน้า ไทม์ ห่างไม่ถึง 1 เมตรทำสันดานหยาบจาบจ้วง..
" กันว่าอย่าทำอะไรอย่างนั้นดีกว่านะมันไม่สุภาพ.."..ไทม์ ร้องทักออกไปเสียงเข้ม คนในร้าน 10 กว่าคนที่นั่งอยู่มุมต่างๆ ตามโต๊ะหยุดหันมามองเป็นตาเดียว..
" แล้วจะทำไม่วะ ไอ้ลิงเหลือง.."..ชายคนที่เคยเกาะบ่าเขา โผงคำเหี้ยมพร้อมวาดกำปันเหวี่ยงเข้าใส่..

           ไทม์ ซึ่งระวังตัวอยู่แล้วย่อตัวหลบหงายหมัดขึ้นกำแน่นแล้วเสยหมัดอัปเปอร์คัตสุดตัว กร๊อบบบบบบ.. ร่างชายคนนั้นสะดุ้งหน้าเริดหงายแขนกางหงายท้องทั้งยืนล่วงหลังฟาดพื้นโครมใหญ่สลบนิ่ง..ก่อน หันกลับมาหาชายอีกคนที่ สิเรียม สะบัดข้อแขนหลุดออกได้สำเร็จ ชายคนนั้นกำลังจะชักมือตบไปที่ด้ามปืน..ไทม์ สาวเท้าเข้าประชิดพร้อมวาดแข็งซ้ายอัดเข้าเต็มๆ ใต้ชายโครง. .พลั๊กกกกกกกกกก. ..และพอร่างนั้นงอเอียงตามแข้ง ไทม์ ก็ไม่ทิ้งเสี้ยวเวลาวินาที่นั้นให้เปิดช่อง เขา เตะช้อนคางคนตัวใหญ่นั้นทันที.. ..ตุบ!!!!. .

เสียงรองเท้าบู๊ตอัดเข้าซอกกระโดงคางเสียงแน่นๆ จนร่างใหญ่ไม่มีเสียงร้องออกมาสักคำ แต่เงิบหงายตากลับมือเกาะคว้าเก้าอี้หน้าบาร์เหล้าล้มตึงล่วงไปพร้อมเก้าอี้ร่างล้มทับเก้าอี้หักละเอียดกองกับพื้นสนิทนิ่ง..มีเด็กในร้านและคนเห็นเหตุการณ์ช่วยกันลากทั้งสองคนจรก่อกวนโยนออกไปหน้าร้าน..ไทม์ กับ สิเรียม เดินตามออกมาเพื่อจะไปขึ้นรถม้ากลับฟาร์ม..

" เอ้ย จะไปไหนวะ ไอ้ลิงเหลือง เองทำเพื่อนข้าแล้วคิดจะหนีเหรอ.."..ชาย สองคนเดินมาจากอีกทางเข้ามาหา น่าจะเป็นพวกเดียวกับสองคนที่สลบไประยะห่างไม่เกิน 3 เมตรทำท่าเหมือนจะกระตุกด้ามปืน..

         ไวเท่าความคิดมือที่ทาบที่เอวกระตุกด้ามมีดพกกระชากลอยพ้นปอกแล้วตวัดข้อมือให้มีดหมุนหงายปลายขึ้น และคีบจับปลายมีดสะบัดข้อมือเหวี่ยงมีดพุ่งแหวกอากาศไปทิศทางของ คนนั้น.. เฟี้ยวววววววว...เชียสสสสสสสสสสสสสสส.เผี๊ยะ.. .. อีกคนนั้นเจอหางแส้ของ สิเรียม ที่ตวัดคลายวงแส้ออกพร้อมสะบัดปลายเป้าหมายตรงดิ่งไปหา..แต่เป้าหมายเดียวกันคือที่ข้อมือ. .อ๊าคคค คคค คค คค ค ค ค.. เสียงร้องแทบผสานเป็นเสียงเดียวกันในเวลาแทบจะวินาทีเดียวกัน พอ สองคนนั้นจะก้าวเท้าเข้ามาอีก เหล่าคนในร้านที่ตามดูอยู่ก็ ชักปืนขึ้นมาจอเรียงแทบจะพร้อมเพียงกัน สองชายร่างใหญ่ต้องหยุดชะงักเท้าก่อนถอยหลังจะวิ่งหนี แต่ โดนผู้ช่วยนายอำเภอที่พึ่งมาถึงตะโกนสั่ง.. [/post]

" เอาไอ้สะถุนถ่อย อยู่นิ่งๆ แล้วลากเพื่อนเองเดินตาม ข้ามาช้าๆ อย่าตุกติก ไปคุยกันต่อที่ทำการนายอำเภอหน่อย.."..ผู้ช่วยนายอำเภอคนหนึ่งร้องบอก และ ผู้ช่วยอีกสองคน ที่ยืนคลุมสถานการณ์อยู่ด้วยก็ โบ้ยปืนเป็นเชิงสั่งซ้ำ..

                              16

[post]        ไทม์ เดินเข้าไปเก็บมีดปาดเลือดที่คมเฉือนมือคนเกเร ไปที่หนังรองเท้าบู๊ต แล้วรูดเช็ดก่อนเสียบเก็บเข้าด้ามเข้าปอกมีดดังเดิม..สิเรียม ก็ ม้วนแส้กลับเป็นวง ก่อนเหน็บรัดไว้ที่เข็มขัดบริเวณเอวดุจเดิม..เหตุการณ์สงบทุกคนจับกลุ่มพูดคุยกันพักใหญ่ก็แยกย้าย.. ร่วมถึง ทั้ง ไทม์ และสิเรียม ที่เดินกลับไปที่รถม้าแล้วกลับออกจากเมืองไป..ทั้งคู่กลับเลยไม่ได้แวะหลบพักร่วมรักกันระหว่างทางเหมือนที่ตั้งใจ ด้วยเกรงเพื่อนของกลุ่มคนจร 4 คนนั้นจะตามมาทำร้ายความจริงปืนลูกซองก็มีติดรถม้าไป แต่ ไทม์ เห็นว่าไปในเมืองแค่นี้คงไม่มีเหตุการณ์ร้ายอะไรเกิดขึ้น และคนในเมืองส่วนใหญ่ ก็ คุ้นหน้าคุ้นตา เขา พอสมควรเพราะ ชาวเมืองหลายคน ก็ เคยมาเป็นคนไข้ให้เขารักษาในชั่วระยะเวลา ที่ เขามาอยู่ที่นอกเมืองแห่งนี้..

พอกลับถึงเร็วกว่าเวลา พวกสาวๆ ก็สอบถาม..ไทม์ กับสิเรียม ไม่อยากให้ หมอฟรังซัว และ คุณนายแมรีแจน กังวลจึงบอกว่ารีบกลับมาช่วยจัดแต่งต้น คริสต์มาส และ เตรียมงานสำหรับเลี้ยงกันมื้อค่ำนี้..ทั้งหมดเลยทำหน้าเหมือนเข้าใจ แต่ ภายหลังความลับในกลุ่มสาวๆนั้นไม่มี ก็รู้กันทั้งกลุ่ม..ค่ำคืนนั้นการฉลองเบาๆจบลงที่ต่างเมามายของผู้ใหญ่ และ แยกย้ายกันขอไปพักกันหมดก่อน.. แต่ วัยรุ่นทั้งหมดยังพอมีแรงชนแก้วกันต่อ..สิเรียม สะกิดไทม์ เดินออกมานอกตัวบ้านแล้วจูงมือกันไปที่โรงเลี้ยงม้า..

          พอถึงสิเรียม ก็ โอบรวบคอ ไทม์ เข้าไปหอมฟัดอย่างคนห่างกันมาซะนาน ไทม์ ก็ คล้อยตามด้วยการพรมจูบโต้ตอบกลับ ก่อนค่อยๆ ประครองกันล้มกลิ้งลงบนฟอนฟางก้อนสีเหลี่ยมที่เรียงไว้เหมือนเตียงขนาดใหญ่..ไทม์ พรมจูบไปดะทั่วใบหน้า มือทั้งสองต่างช่วยกันปลดถอดพันธนาการห่อหุ้มพันกาย ของกันและกันออก ไม่นานเกิน 3 นาทีทั้งสองก็อยู่ในร่างเปลือยเปล่า ไทม์ฝังหน้าลงบนกลางระหว่างร่องอกไซร้จมูกไถไปพร