วันนี้ผมเอารพายที่ผมอ่านแล้วรู้สึกได้พลังขึ้นมาอย่างมากมายมาให้เพื่อนๆลองอ่านกันดู แม้ผมจะทราบดีว่าคงยากที่เพื่อนๆจะทำ
ได้แบบนี้ แต่เอามาลงให้ดูป็นตัวอย่าง จะเห็นได้ว่า เขาก็กล่าวขอบคุณ ผมเพียงสั้นๆก็ตาม แต่รีพายของเขา คือการบรรยายความ
รู้สึก หลังจากที่ได้อ่านเรื่องจบลงครับ

ขอบคุณท่าน suckzeed สำหรับเรื่องราวสนุกๆในตอนที่ 6-7 ครับ
 อ่านสนุกเช่นเคยครับ บรรยายฉากรักได้เร่าร้อนรุนแรง อ่านแล้วหิวเลย    หนุ่มชัยยังเป็นคนดี ดีอย่างกับหลุดพ้นแล้วในเรื่องกาม
จะมาล่อกันให้เห็นตรงหน้าก็ช่างหัวไอ้คุณเอกได้ ทั้งที่สาวๆแต่ละคนของมันก็สวยเซ็กส์ระดับดาวมหาลัยทั้งนั้น ผมนี่ไม่สงสัยเลย
ว่าทำไมน้องบีเธอจึงได้ถามออกมาในตอนท้ายแบบนั้น  แต่ก็ติดด้วยบุญคุณและความจำเป็นว่ายังพึ่งพาตัวเองไม่ได้ ก็เลยยังต้อง
ทำตามคำสั่งไอ้คุณเอกอยู่ แม้จะไม่ชอบใจก็ตาม

 น้องบีทำตัวน่าสงสัย น่าจะมีอะไรปิดบังหรือตกลงอะไรไว้กับไอ้คุณเอกเป็นแน่ จึงได้แสดงท่าทีแปลกๆใส่หนุ่มชัย  วันนี้หนุ่มชัย
จะลากอีกสองหนุ่มสาวไปเรียนได้มั้ย หรือจะมีอะไรให้ต้องเปลี่ยแพลน ต้องติดตามครับ!!!

suckzeed..............

................................................

ตอนที่8

"ทำไมของชัยไม่แข็งล่ะ..หรือว่าชัยเป็นเกย์..."

จู่ ๆ ยัยบีก็สรุปมาหน้าตาเฉยเลยว่าผมเป็นเกย์ ตอนแรกที่ได้ยินผมก็ตกใจไปกับความคิดของยัยบีเหมือนกัน แต่พอได้ครุ่นคิดผมก็หัวเราะออกมาดังลั่นด้วยความขบขัน จะไม่ให้เธอคิดแบบนั้นได้อย่างไรในเมื่อตอนนี้ยัยบีเปลือยร่างสวยสมส่วนทั้งอกอวบอิ่มตั้งเต้า เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกกลมๆเนื้อแน่นๆผายกว้าง ไหนจะเนินนูนอวบอิ่มปลั่งขาวผ่อง แม้จะมีร่องรอยช้ำชอกไปบ้างเล็กน้อยเพราะเพิ่งจะโดนไอ้คุณเอกมันเย็ดมาก็ตาม แต่ภาพโดยรวมนั้นถ้าผู้ชายคนใดได้มาเห็นได้มาสัมผัสเนื้อตัวของยัยบีเช่นเดียวกับผม คงต้องมีอาการควยแข็งเป็นแน่ แต่ผมกลับยังนิ่งเฉย ท่อนลำใหญ่ยาวกว่าคืบยังสงบนิ่งห้อยหัวตกลงพื้นเหมือนไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งเร้าที่ยืนอยู่
ข้างหน้าเช่นนี้

"เปล่า...เราไม่ได้เป็นเกย์...มะกี้บีก็เห็นไม่ใช่หรอว่าเอ้อ...ของเราก็แข็ง.." ผมแก้ข้อกล่าวหากับยัยบี เธอเพียงพยักหน้า แต่กลับพูด
ย้ำมาเหมือนยังข้องใจ

"ก็ตอนนั้นพี่เอกเขาก็เปลือยนิ..ชัยอาจเห็นของพี่เอกเลยมีอารมณ์จนเป็นแบบนั้นได้.." ยัยบียังต่อล้อต่อเถียงพยายามยัดเยีดข้อกล่าวหาว่าผมเป็นเกย์ให้ได้

"ไม่เกี่ยวสักนิดเลยบี..ชัยขอยืนยันว่าชัยเป็นผู้ชายทั้งแท่ง..แต่ที่ไม่ได้เอ้อ..ควยแข็งต่อหน้าบีเช่นนี้..เพราะเราคิดกับบีแบบเพื่อน อีกทั้งยังรู้สึกสงสารเห็นใจที่บีต้องมาโดนแบบนี้เพราะคุณเอก เพื่อนของเรา.." คราวนี้ยัยบีดูเหมือนจะเริ่มเชื่อคำพูดผม เพราะสายตาที่
ผมมองร่างเธอนั้นมันจริงใจเปิดเผย ไม่มีวาระซ่อนเร้นแม้สักนิด

"ขอบใจนะชัย..เธอน่ารักจังเลย..." ยัยบีพูดจบก็เขย่งปลายเท้าขึ้นจุบแก้มผมเบาๆ จากนั้นเธอก็จ้องตายิ้มใส่ผม

"บีอาบน้ำเองต่อได้มั๊ย เราจะได้ออกไปทำอย่างอื่น.." เมื่อผมเห็นว่าตอนนี้ยัยบีดูดีกว่าเมื่อสักครู่ น่าจะพอช่วยเหลือตนเองอาบน้ำได้เองแล้ว ผมจึงบอกเธอไปแบบนั้น

"ชัยก็ตัวเปียกแล้ว..เรามาอาบด้วยกันก็ได้จะได้เสร็จๆไป"

ยัยบีพูดพร้อมกับจ้องสายตามาที่ตัวผมเขม็ง เธอคงไว้ใจผมว่าไม่ได้ต้องการร่างกายของเธอแบบผู้ชายทั่วไปที่เธอเคยเจอ หรืออยาก
จะลองพิสูจน์อะไรดูซึ่งผมก็ไม่ทราบ

"ไม่ดีหรอบี..อาบเองแล้วกัน เราไปนะ..."

ผมพยายามรีบพูดตัดบท ไม่อยากอยู่กับยัยบีสองต่อสองในสภาพนี้นานนัก เพราะไม่แน่ใจตนเองเช่นกันว่าจะข่มอารมณ์ความอยากได้นานแค่ไหน

หลังจากที่ผมเดินออกมาจากห้องน้ำทั้งๆที่ตัวยังเปียกปอน ก็เลยเดินเข้าห้องไปคว้าผ้าขนหนูผืนใหญ่ พร้อมกับถอดชุดที่เปียกออก
เพื่อเตรียมตัวอาบน้ำหลังจากยัยบีอาบเสร็จ จากนั้นเดินมาปลุกไอ้คุณเอกอีกครั้ง คราวนี้ผมปลุกให้มันตื่นอย่างจริงจัง แม้มันจะงอแงเหมือนเด็กไม่อยากไปโรงเรียน ผมก็ไม่สนใจ ทั้งดึงทั้งลากจนมันตื่นพร้อมโวยวาย แต่เมื่อผมทวงคำสัญญาจากมัน ที่ให้ผมช่วเอา
ควยให้ยัยบีอม แล้วมันจะยอมไปเรียน มันก็เลยเงียบ แม้หน้าตาจะบูดบึ้งด้วยความไม่พอใจ แต่มันก็ไม่กล้าอาระวาด นับว่าเป็นข้อดี
เพียงข้อเดียวที่ไอ้คุณเอกมันปฎิบัติกับผม คือถ้ามันให้คำสัญญาอะไรกับผม มันมักจะไม่เคยผิดคำสัญญานั้น ไม่ว่าเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่ๆก็ตามที

"ห่าชัย... กูปรึกษาเรื่องยัยเกศหน่อยดิ...ว่าจะทำไงดี แล้วเรื่องน้องบีด้วย มึงช่วยกุคิดหน่อย..."

ระหว่างที่รอให้ยัยบีอาบน้ำเสร้จ ไอ้คุณเอกมันก็พูดกับผม สีหน้าท่าทางของมันดูเคร่งเครียด ในการที่จะหาหนทางบอกเลิกกับพี่เกศ อย่างที่เล่าไปแล้วว่าพี่เกศนั้นเป็นลูกนายทหาร การชิ่งบอกเลิกนั้นจึงไม่ง่ายเหมือนรายอื่นๆ

"เรื่องพี่เกศผมไม่รู้ครับว่าจะทำไงดี..แต่เรื่องยัยบีพอช่วยให้หลีกเลี่ยงการปะทะกับพี่เกศได้..." ผมพูดอย่างจริงจังมันก็นั่งฟังผมบอกช้าๆ

"ตอนนี้พี่เกศคิดว่ายัยบีเป็นแฟนผม ฉนั้นตอนที่อยู่ในมหาลัย คุณเอกก็อย่าแสดงออกกับยัยบีให้มากเกินไปนัก..พี่เกศจะได้ไม่สงสัย..แล้วไม่แน่นานๆไปพี่เกศอาจเจอคนถูกใจกว่า เป็นฝ่ายบอกเลิกคุณเอกเองก็ได้ เพียงช่วงนี้คุณเอกก็อย่าเอ้อ..อย่าพาเธอมาเย็ดที่นี่ให้บ่อยนักแล้วกัน..."ผมพยายามอธิบายให้ฟัง ดูเหมือนไอ้คุณเอกมันจะเชื่อตามที่ผมบอก

"แล้วน้องบีล่ะ.." มันถามด้วยความสงสัยว่าจะจัดการอย่างไรให้ยัยบีเชื่อตามนั้น

"อ่อ..ผมพูดกับยัยบีไปแล้ว ว่าถ้าตอนอยู่ในมอ.ให้แสดงตัวออกว่าเป็นแฟนกับผม แต่ถ้านอกมอ.เชิญคุณเอกเย็ดกับเธอตามสบายครับ..." พอผมพุดจบ ไอ้คุณเอกก็ยิ่มร่าหน้าบานด้วยความดีใจ

"ห่าชัย..มึงนี่..สุดยอดว่ะ..ไม่เสียแรงเลยที่เป็นเพื่อนกับกู..." ผมนึกค่อนในใจว่า แต่กูว่ากูเสียแรงนะที่มาเป็นเพื่อกับมึง เพราะมึงใช้กูอย่างกับขี้ข้าในเรือนเบี้ยงั้นแหละ

จนยัยบีอาบน้ำเสร้จก็เดินออกมาหันรีหันขวางในห้องรับแขก กระโจมอกออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่สีขาวซึ่งปรกติผมจะ
นุ่งขมวดปมอยู่ที่เอว ชายผ้ามันก็เลยแลดูยาวมาถึงหน้าแข้ง แต่ยัยบีเธอขมวดปมผ้าที่เหนือทรวงอกอวบ ฉนั้นชายผ้ามันจึงดูสั้นเต่อ คลุมลงมาพ้นเนินสามเหลี่ยมไม่เท่าใด ร่างสาวสวยหุ่นดีมีอกมีเอวมีสะโพกงดงามทุกส่วน เวลามายืนกระโจมอกผ้าสั้นเต่อแทบจะคลุมปลายหีไม่มิด หนำซ้ำตลอดร่างยังมีหยาดน้ำเกาะพราว มันช่างดูงดงามชวนสยิว จนผมไม่กล้ามองนานนักต้องเบนหน้าหันไปทางอื่นด้วยรุ้สึกสยิวซู๋ซ่าขึ้นมายังไงไม่รู้

"ว๊าย..พี่เอก..."

[post]เสียงยัยบีร้องด้วยความตกใจ จนผมต้องหันหน้ากลับไปมอง ก้เห็นความพิเรนท์ของไอ้คุณเอกมัน ที่ตอนนี้กำลังยื้อแย่งผ้าเช็ดตัวที่ยัยบีนุ่งอยุ่ โดยดึงมันจนหลุดออกมาจนยัยบีโป๊นุ่งลมห่มฟ้า เธอก็เลยพยามดึงชายผ้ายื้อแย่งกลับ แต่แรงผู้หญิงหรือจะสู้แรงของไอ้คุณเอกมันได้ พอโดนดึงกระซากจนซวนเซ เธอก็ต้องปล่อยมือสองข้างมาปิดกุมอกอวบ สองขาไขว้หนีบกันปกป้องเนินสาว แต่ปิดอย่างไรมันก็ยังไม่มีทางมิดชิดอยุ่ดี จนเธอต้องวิ่งไปแอบด้านหลังพนักพิงโซฟาตัวยาวร้องเยิ้วๆไล่ไอ้คุณเอกไปอาบน้ำ แล้วหันหน้ามาจ้องมองทางผม คงทำนองขอผ้าเช็ดตัวที่ผมนุ่งอยู่กระมัง แต่ผมส่ายหัวไม่ยอมส่งให้ เพราะขืนส่งไปผมก็คงโป๊เนื่องจากด้านในไม่มีอะไรสักชิ้น

เมื่อไอ้คุณเอกมันได้ผ้าเช็ดตัวที่ชิงมาจากยัยบีแล้วมันก็เอมานุ่งแล้วผิวปากฮัมเพลงอย่างมีความสุขเข้าห้องน้ำ เดือดร้อนที่ผมต้องเดินกลับเข้าห้องไปหาผ้าผืนใหม่มาโยนให้ยัยบี เธอยื่นมือมาคว้าไว้แล้วนุ่งห่มจนเรียบร้อยก็เดินออกมาจากด้านหลังโซฟา

"ชัย..บีจะแต่งตัวได้ที่ห้องไหนคะ..."

เธอถามหันรีหันขวาง ผมเลยบุ่ยปากไปที่ห้องไอ้คุณเอก พอเธอเข้าไปในห้องนั้นแล้ว ผมนึกขึ้นได้ว่าเสื้อผ้าชุดนักศึกษาของยัยบียังคงอยู่ในถุงเสื้อผ้าที่วางอยู่ตอนหน้าของเบาะรถ ครั้นจะลงไปเอาให้ในตอนนี้ก็คงไม่เหมาะ เพราะผมยังแต่ตัวไม่เรียบร้อย

"ชัยคะ..."เสียงยัยบีร้องเรียกมาจากในห้อง พอผมเปิดประตุเข้าไปก็เห็นเธอนั่งอยุ่ที่โต๊ะเตี้ยๆหน้ากระจก

"ว่าไงหรอบี..." ผมสอบถามไปพร้อมมองแผ่นหลังขาวเนียนของยัยบีที่โผล่พ้นขอบผ้าขนหนู ด้านข้างลำตัวเป็นอกอวบอูมซ่อนอยู่ในผ้าขนหนูเนื้อดี

"กระเป๋าของบี..อยู่ไหนคะ..ชัยพอรู้มั๊ย.." ช่วงเวลาที่ยัยบีมันโดนวางยานั้น เธอคงไม่รู้สึกตัวเลยกระมังว่าทำอะไรไปบ้าง ข้าวของที่เธอถือมานั้น อยู่ที่ไหนอย่างไร เธอหลงลืมไปหมด

"น่าจะอยู่ในรถนะ..เดี๋ยวชัยอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะลงไปเอาให้...."

ผมตอบเบาๆ แล้วปิดประตุเดินออกมา สักพักไอ้คุณเอกมันก็อาบน้ำเสร็จ ผมเลยพุ่งตัวเข้าไปอาบบ้างเร่งรีบทำเวลาไม่ถึง5นาทีผมก็อาบน้ำเสร็จ แต่งตัวชุดนักศึกษารวกๆ แม้เสื้อไม่ได้รีดก็ช่างมัน จนผมแต่งตัวเสร็จไอ้คุณเอกมันยังนั่งดูข่าวสรยุทธอยู่บนโซฟา ข้าวปลาก็ยังไม่ได้กิน

"คุณเอกหาข้าวปลาทานเองนะ..ผมจะรีบลงไปเอาเสื้อผ้าให้บี..."

มันไม่ตอบเพียงแค่พยักหน้าเข้าใจ จนผมลงลิฟท์ไปแล้วกลับขึ้นมาอีกครั้ง ก็ยังเห็นไอ้คุณเอกนั่งทำทองไม่รู้ร้อนจนผมเอือมระอา ชีวิตมันนอกจาเย็ดเป็นแล้ว มันเคยทำอะไรเป็นบ้างวะ แม้แต่หาข้าวปลาที่เตรียมพร้อมไว้แล้วยังไม่ยอมเสือกทำ ผมไม่อยากเสียอารมณ์ไปกับการกระทำของไอ้คุณเอก รีบเดินไปห้องของมันแล้วเปิดประตูยื่นส่งถุงใส่เสื้อผ้านักศึกษากับกระเป๋าเครื่องสำอางค์ใบเล็กๆ ส่งให้ยัยบี จากนั้นก็ไปเตรียมสำรับอาหารในครัวยกออกมาตักวางใส่ถ้วยไว้สามที่ กลิ่นข้าวต้มหมูหอมกรุ่นควันลอยฉุย เรียกน้ำย่อยได้อย่างดี จนพอได้กลิ่นอาหารไอ้คุณเอกจึงขยับตัวมานั่งโต๊ะแล้วตักกินโดยไม่รอใคร ผมถอนหายใจเฮือกนึกอยากให้ตนเองอยู่ปี4แล้วจริงๆ ผมจะได้พ้นหน้าที่ดูแลเพื่อนคนนี้ไปเสียที

ผมรอยัยบีจนแต่งตัวเสร็จ เธอก็ค่อยเดินออกมาจากห้อง ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มเครื่องสำอางค์อ่อนๆ จนแลดูสดใสเหมือนยัยบีคนเก่า แม้ขอบตาที่จะคล้ำและแววตาที่ดูอิดโรยลงไปบ้าง แต่พอโดนเครื่องสำอางค์ตกแต่งกลบเกลื่อน มันก็ไม่เห็นริ้วรอยอีกต่อไป

ตอนที่ 9

หลังจากที่ยัยบีแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ผมก็เร่งให้เธอมาทานอาหารเช้าที่ทำด้วยฝีมือของผม เธอทานไม่ได้มากนักก็อิ่ม ส่วนไอ้คุณเอกหลังจากทานอิ่ม มันก็ลุกขึ้นยืนพร้อมก้มหน้าลงไปจุ๊บแก้มยัยบีดังฟอด ก่อนเงยหน้ามายักคิ้วยั่วผมเล่น นี่มันคงเข้าใจผิดคิดไปว่าผม
มีใจให้กับยัยบีเกินกว่าความเป็นเพื่อนกระมัง มันถึงพยายามทำพยายามโชร์ทุกช็อต ที่คิดว่าทำแล้วผมจะปวดใจ ผมคิดว่าก็ดีเหมือนกันที่มันเข้าใจผิดไปแบบนั้น ปล่อยให้มันทำไป เพราะผมหาได้รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวแต่ประการใด ข้างฝ่ายยัยบีพอโดนไอ้คุณเอกมันนัวเนียๆ ไม่ยอมห่างแบบนี้หลายๆครั้งเข้า เธอก็คงเริ่มชินกับการแสดงอารมณ์ความรักไม่เลือกที่เลือกเวลาของมัน

และที่มหาวิทยาลัยในเช้าวันนั้น ก็อย่างที่ผมคาดเดาไว้ไม่มีผิดว่าพี่เกศยังไม่ยอมเชื่อง่ายๆว่ายัยบีกับผมเป็นแฟนกัน แต่เธอก็แสบพอตัวที่แชร์เรื่องราวของผมกับยัยบีไปตามกลุ่มเพื่อนๆของเธอ แต่มันหาได้หยุดอยู่เพียงแค่กลุ่มเพื่อนของพี่เกศ เพื่อนๆเธอต่างแชร์กันต่อไปต่อไปจนยังไม่ถึงช่วงเย็นข่าวเรื่องดาวมหาลัยพบรักกับไอ้หนุ่มบ้านนอกอย่างผมก็ลือกันกระหึ่มไปทั้ว ทั้งรุ่นปี1และรุ่นพี่ๆ ต่างมองเหมือนจับสังเกตุเวลาที่ผมกับยัยบีเดินไปไหนมาไหนกันในช่วงพักและช่วงเลิกเรียน

"ชัย..เธอไม่รู้สึกยังไงหรอที่..คนมองเราแบบนั้นอ่ะ..." ยัยบีถามผมในขณะที่เราสองคนเดินมาที่รถบีเอ็มของไอ้คุณเอก ที่ตอนนี้มันยังไม่เลิกเรียน

"ช่างคนพวกนั้นเหอะ...เราสองคนรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริงก็พอแล้ว..." ผมตอบเรียบๆไม่ใส่ใจกับสายตาของเพื่อนๆพี่ ๆในคณะ

"อืมม..แล้วชัยมีแฟนละยัง...ถ้ามีแล้ว เดี๋ยวบีช่วยเคลียร์ให้ได้นะ.."

ผมไม่รู้ว่ายัยบีถามเพราะหวังดีอยากเคลียร์เรื่องให้ หรือถามเพราะความอยากรุ้กันแน่ แต่เมื่อผมส่ายหัว เธอก็เหมือนกับโล่งใจถอนหายใจออกมาดังเฮือกอย่างปรอดโปร่งแล้วส่งยิ้มให้กับผม

"เออ..ชัย..เค้าถามหน่อยสิว่า..เป็นการควรมั๊ยที่พี่เอกชวนเค้าให้ไปอยุ่ที่คอนโดด้วยน่ะ.."

ยัยบีถามมาแบบนี้ผมเลยงง ก็ทั้งวันนี้ไอ้คุณเอกกับยัยบีไม่ได้เจอกันสักหน่อย เอ๊ะหรือว่าเขาสองคนแอบพบกันแล้วชวนกันอย่างที่ยัยบีถามผมกันแน่

"คุณเอกเค้าชวนเมื่อไหร่..ตอนไหนล่ะ..." ผมถามเพราะอยากรุ้[/post]
"พี่เอกส่งsmsเข้ามือถือบีน่ะ..ก็เลยได้คุยกันตอนอยู่ในห้องน้ำ.."

ยัยบีตอบพร้อมยิ้มอายๆ นี่มันลับลมคมในถึงกับต้องไปแอบคุยกันในห้องน้ำแล้วหรือนี่ แต่ก็สมควรแล้วละ เพราะพี่เกศตามติดตัวไอ้คุณเอกมันแทบจะตลอดเวลา ยกเว้นตอนเข้าห้องน้ำเพียงเท่านั้น อ้าว..เอ๊ะ..แล้วมันไม่ต้องเข้าเรียนกันหรือไงนี่ ผมชักสงสัย กะว่าพอกลับถึงบ้านถ้าไม่ลืมคงต้องซักถามไอ้คุณเอกมันเสียหน่อย อย่าเพิ่งงงเลยครับว่าทำไมผมถึงต้องเขี้ยวเข็ญเรื่องการเรียนของมันขนาดนี้ ทำตัวยิ่งกว่าพ่อของมันเสียด้วยซ้ำ นั่นเป็นเพราะเงื่อนไขที่พ่อของไอ้คุณเอกตกลงกับผมมานั่นแหละว่า นอกจากต้องดูแลเรื่องส่วนตัวให้มันรวมทั้งเรื่องการเรียนด้วย เพราะค่าใช้จ่ายต่างๆทั้งหมดของผมนั้นตั้งแต่ค่าใช้จ่ายส่วนตัวจนถึงค่าหน่วยกิต ค่าการศึกษา พ่อของไอ้คุณเอกเป็นผู้จ่ายให้ทั้งหมด โดยแลกกับการที่ผมต้องทำงานรับใช้ไอ้คุณเอกมันไม่ต่างจากข้าทาส รวมทั้งต้องดูแลเรื่องการเรียนของมัน ไม่ให้ตกให้สอบผ่านจบไปพร้อมกันกับผม

"แล้วบีคิดว่าไงล่ะ...รักคุณเอกจนคิดว่าจะไปอยุ่ด้วยกันแบบผัวเมียหรือเปล่าล่ะครับ..." ผมลองถามหยั่งเสียงของยัยบีดูก่อน ว่าเธอนั้นรู้สึกเช่นไรกับไอ้คุณเอกมัน

"เอ่อ..แล้วชัยคิดว่าพี่เอกเค้ารักบีหรือป่าวล่ะ...." ยัยบีไม่ตอบแต่ย้อนถามกลับ ผมก็ไม่แน่ใจจึงตอบไปตามจริงว่า

"เราก็ไม่รู้นะ..แต่ว่าคุณเอกไม่เคยชวนผู้หญิงคนไหนมาอยู่ด้วย..บีคิดเอาเองแล้วกัน.."

ขณะที่ผมพูดไปนั้น ผมพูดไปตามความจริง หารู้ไม่ว่าเพราะคำพูดของผมคำนั้นแท้ๆที่ทำให้ยัยบีตัดสินใจย้ายออกจากหอพักแล้วเข้ามาอยุ่ในคอนโดกับไอ้คุณเอกมันจริงๆ ซึ่งในภายภาคหน้าผมถึงได้สำนึกเสียใจจนถึงทุกวันนี้ว่าผมไม่ควรพูดเช่นนั้นออกไปเลย

"บีล่ะ...รักคุณเอกเค้าละป่าว..." ผมถามยัยบีกลับไปบ้าง เธอครุ่นคิดอยู่สักครู่ก้ตอบกลับมา

"ตอนแรกบีก็แค่ชอบๆพี่เอกเค้านะ..ชัยก็รุ้นี่คะว่าพี่เอกเค้าป๊อปแค่ไหนในสายตาสาวๆที่มอ. พี่เค้าครบสูตร หล่อ รวย เลือกได้ แล้วที่
พี่เอกเค้ามาสนใจเลือกบี มันก็ทำให้บีปลื้ม แต่ครั้งแรกคิดว่าจะลองคบลองคุยกันไปก่อน เพราะบีก็ได้ยินมาเช่นกันว่าพี่เอกเค้ามีสาวๆเยอะ..ตะ..แต่ว่าพอผ่านคืนมะวานไป ที่พี่เอกเค้าทำกับบีแบบนั้น มันทำให้บี..เอ..ไงดีล่ะ..บีเสียสาวให้พี่เค้าไปแล้ว..ชัยต้องเข้าใจ
นะว่าผู้หญิงแบบบีน่ะ ถ้าเสียสาวให้ใคร ก็หวังจะรักเค้าไปตลอด..แม้ว่าสิ่งที่พี่เค้าทำมันจะผิดก็ตาม..แต่บีก็.."

ยัยบีพูดพร่ำพรรณาจนท้ายเสียงเริ่มสั่นเครือ คำพูดสุดท้ายจึงไม่ได้ออกมาจากปาก แต่ผมก็พอเข้าใจความรุ้สึกของเธอเหมือนกัน เสียสาวไปแล้วยังไงมันก้ต้องสู้หัวชนฝาละครับ เพื่อให้ได้ชายหนุ่มคนนั้นมาครอบครอง

"อืมมม,,,ชัยเข้าใจบีแล้วละ..ไม่ต้องพูดต่อก็ได้ครับ...เราหัวอกลูกผู้หญิงเหมือนกัน..ฮ่าๆๆๆ"

ประโยคตอนท้ายผมแกล้งดัดเสียง จนเหมือนกระเทย เรียกเสียงหัวเราะจากยัยบีได้ จนเธอหายจากอาการซีเรียส ยิ้มแย้มพูดคุยกันได้ตามปรกติ จนสักครุ่ไอ้คุณเอกมันก็เดินมาที่รถโดยมีพี่เกศเดินควงแขนตามมา โดยไม่แคร์สายตานักศึกษาคนอื่นที่เดินสวนกัน เพราะอกอวบใหญ่ของพี่เกศนั้นจงใจเบียดกับลำแขนของไอ้คุณเอกแบบเน้นๆตั้งใจ เพื่อแสดงออกว่าตนเองเป็นเจ้าของชายหนุ่มสุดป๊อปของมหาวิทยาลัย จนพอเดินมาใกล้รถ เสียงแหลมสูงของพี่เกศก็เริ่มแซวขึ้นทันที

"ต๊ายยยย..รักกันหวานชื่นน่าอิจฉาจริงๆเลยค่ะน้องบีขา...แอบมาซุ่มพลอดรักกันในรถ อิอิ" เสียงแหลมสูงนำหน้าเจ้าตัวเข้ามาก่อน ผมเงียบไม่อยากตอบโต้ ยัยบีก็เช่นกันต่างก็เงียบกันทั้งคุ่ มีเพียงไอ้คุณเอกเท่านั้นที่พูดออกมา

"ช่างเขาเถอะเกศ....ส่งเอกแค่นี้พอแล้ว จะรีบกลับบ้าน.." ไอ้คุณเอกมันพูดออกมาอย่างหงุดหงิด แสดงพิรุธขึ้นมาเสียเอง คนฉลาดและมีเซ้นท์สูงอย่างพี่เกศ มีหรือที่จะไม่รุ้สึกว่ามันผิดปรกติ แต่เธอก็ยังใจเย็น

"คืนนี้เกศไปหาเอกที่คอนโดนะคะ..." พี่เกศพูด พร้อมกับฉีกยิ้มส่งสายตามายังยัยบี ที่นั่งตัวลีบสองมือประสานกันอยู่บนตักบีบแน่น

"อย่าเลยเกศคืนนี้เอกมีรายงานกลุ่มกับเพื่อนๆที่คณะ..ไม่สดวกครับ..."

ไอ้คุณเอกมันรีบปฎิเสธทันควัน แต่พี่เกศแทนที่จะโวยวาย เธอกลับยิ้มเยือกเย้น พยักหน้ารับทราบ แล้วเขย่งตัวจุ๊บแก้มไอ้คุณเอกดังฟอด แล้วโบกมือบ๊ายบาย จากนั้นเธอก็เดินจากไป ไอ้คุณเอกก็รีบเปิดประตูขึ้นมาบนรถนั่งที่เบาะหลังเพียงลำพัง จนผมออกรถพ้นประตูหน้ามอ.ตรงไปแยกเกษตรระหว่างรอยูเทิร์นนั้น

"น้องบี...ปีนมานั่งข้างหลังกับพี่..."

มันร้องบอกยัยบีเบาๆ แต่เธอยังอิดออดเชื่องช้า จนไอ้คุณเอกร้องบอกอีกครั้งนั่นแหละยัยบีจึงรีบโหย่งตัวปีนข้ามเบาะไปนั่งคู่กับมัน ในจังหวะที่ผมออกรถพอดี จนยัยบีเสียหลักหล่นไปกองที่เบาะเสียงกระโปรงทรงเอขาดดังแคว๊กกก พร้อมเสียงร้องว๊ายด้วยความตกใจ

"ห่าชัยเอ๊ย..มึงนี่รู้ใจกูจริงๆ...ทำกระโปรงน้องบีขาดซะขนาดนี้ กูล้วงเพลินเลยเพื่อน..ฮ่าๆๆๆๆ"

ไอ้คุณเอกมันหัวเราะชอบใจที่เห็นกระโปรงยัยบีขาดตรงรอยผ่าด้านหน้าเลยลึกเข้าไปจนไม่สามารถปิดเนินสาวอวบอูมได้ พอรถออกตัวมันก็เอื้อมมือไปคว้าจับบีบด้วยความหื่นลามกไม่เลือกที่เลือกเวลา ผมได้ยินเสียงร้องว๊ายๆ ของยัยบีดังเบาๆ สองสามครั้งก็เงียบเสียง ผมรู้โดยไม่ต้องเงยหน้าไปมองกระจกส่องหลังเลยว่า ตอนนี้ทั้งสองคนกำลังทำอะไรกันอยุ่ เพราะเสียงครางฮือๆอูยๆของยัยบีมันบอกได้อย่างชัดเจน

"ตกลงบีย้ายมาอยู่กับพี่เอกนะครับ..." หลังจากที่ไอ้คุณเอกมันฟัดยัยบีไปได้สักพักมันก้ร้องถาม เสียงยัยบีตอบรับเบาๆ ไอ้คุณเอกคงชอบใจสมใจจนมันหลุดเสียงหัวเราะดังลั่น

"ห่าชัย..ไปช่วยกันขนของน้องบีที่หอเลย "

ไอ้คุณเอกมันพูดแสนง่ายดายว่าไปช่วยกัน แต่ผมรุ้เลยว่าคงมีผมกับยัยบีเท่านั้นละที่ต่างก็ช่วยกันขนเสื้อผ้าข่าวของจำเป็นย้ายมาอยู่
กับไอ้คุณเอกที่คอนโด ส่วนข้าวของอื่นๆนั้น คงรอให้ใกล้สิ้นเดือนก่อนค่อยมาขนย้ายกันอีกที

"น้องบีครับ...มาตกลงกันก่อนนะว่า..ถ้าช่วงพี่เกศเขามาหาพี่เอกที่คอนโด น้องบีต้องแสดงตัวว่าเป็นแฟนของชัยมันนะครับ..รอจนกว่าพี่จะจัดการเรื่องพี่เกศเรียบร้อย..เข้าใจนะครับ..."

ผมได้ยินเสียงนุ่มทุ่มของไอ้คุณเอกออดอ้อนอธิบายกล่อมให้ยัยบีฟังจนเธอเคลิ้มยินยอมทุกอย่าง ไม่ว่าไอ้คุณเอกมันจะบอกอะไรแบบไหน ขณะนั้นผมคิดว่าที่ยัยบีทำลงไปคงเพราะเธอรักไอ้คุณเอกอย่างแน่นอน

คราวนี้ มีเเต่ความหลงอย่างเดียวเเน่

ขอบคุณครับ

พระเอกของเรานี่นิสัยใช้ได้เลยนะ แบบนี้จะไม่ให้ยายบีรักไงได้ แต่นายเอกนี่สิซาตานชัดๆ

งานนี้งานยาวแน่ๆๆนายเอก

ขอบคุณท่าน suckzeed for the previous chapter, love scenes are passionate...

น้องบีคงเหมือนองเล่นเด็กสมาธิสั้นคนหนี่งแน่

เอาแล้วๆแบบนี้เดี๋ยวต้องมีโผล่มาแบบเซอร์ไพร์ พี่เกศมาแน่นอน