ต้องขออภัยที่หายไปเนื่องจากคอมฯมันเสียครับยังแก้ไม่เสร็จเลย
ลองแวะเข้าร้านเน็ท แล้วไปหา ตอนที่ผมแต่งไว้มาลงให้อ่านก่อน
และขออภัยนักประพันธ์ท่านอื่น ที่ผมยังไม่ได้มีเวลาไปอ่านผลงานของท่าน
และยังไม่ได้คอมเม้น หรือขอบคุณใดๆ
(แว่น คัดเอามาจากสำนวนต้นฉบับเลยจึงมีข้อความท่านครบถ้วนสมบูรณ์ เรื่องนี้ลงบอร์ดบ้านเมื่อ พฤศจิกายน 25,2011,04:29:43 PM)


       ตอนโฉมตรูมีภัย ต่อ

   บนยอดสนโบราณปรากฎคนผู้หนึ่งขึ้นไปยืนอยู่บนปลายกิ่งสนตั้งแต่เมื่อไร ก๊วยฮู้พอดีนอนหงายมองขึ้นไปเห็น จึงร้องอย่างตกใจ
    " ว๊าย...นั่นๆ...ใคร ๆ กัน "

    คนที่อยู่บนกิ่งสน กระโดดลงบนใบไม้ที่กำลังตกลง สามารถทรงตัวบนใบไม้ที่ค่อยๆ เลื่อนตกลงมา อย่างอ่อนพริ้ว ดูราวกับเทพยดาเหาะลงมาจากฟากฟ้าก็ไม่ปาน แสดงถึงวิชาตัวเบาที่สูงเลอเลิศยิ่งนัก ก๊วยฮู้มองดูอย่างตื่นตลึง พอคนผู้นั้นลงมายืนอยู่ตรงหน้านางห่างไม่กี่เชี้ยะ บนใบไม้ที่ลอยอยู่ในน้ำได้อย่างน่ามหัศจรรย์ ก๊วยฮู้จึงมองเห็นเป็นชายหนุ่มรูปงาม อายุอยู่ในช่วงกลางคนแต่ใบหน้ากับขาวนวลเนียน ราวสตรี

   แต่งกายโอ่โถงสะอาดตา ราวกับคนในตระกูลสูง ถ้าจะว่าไปแล้วคนผู้นี้หล่อเหลาราวกับเทพบุตรทีเดียว
    " หยุดนะ เจ้าถ่อย เป็นใครกัน บังอาจมาแอบดูน้องฮู้ ของเรา "

    ก๊วยฮู้ได้สติรีบแหวกว่ายน้ำหลบไปข้างหลังก้อนหินที่นางถอดเสื้อผ้าไว้ บุรุษลึกลับกล่าวตอบอย่างนุ่มนวล
    " เราไม่ได้มีเจตนา เพียงแต่กำลังสำรวจดูเกาะนี้อยู่ " บุรุษลึกลับหยุดชั่วครู่จึงกล่าวต่อ
    " แต่ผู้ที่แอบดูนางแล้วสำเร็จความใคร่ตนเอง ไม่ใช่พวกเจ้าหรอกหรือ "

    คำพูดนี้จี้ใจดำสองพี่น้องพอดี ถึงกับหน้าแดงฉานขึ้นทันใด
    " เจ้า เจ้า..."
    " นี่ไงหลักฐาน ยังเลอะเป็นดวงที่เป้ากางเกงเจ้าทั้งสองเลย เจ้านี้น่าจะมีอารมณ์มากกว่า ถึงกับแตกกระฉูดเสียเต็มที่เลยนะ "

    บุรุษลึกลับว่าพลางชี้ไปที่เป้ากางเกงของบู๊ซิ่วบุ้น และบู๊ตงยู้
    " ผายลม มารดาเจ้า " สองพี่น้องตระกูลบู๊หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและอาย ชักกระบี่กระโดดลงน้ำหมายสั่งสอนชายผู้นั้น

   บุรุษลึกลับแค่นหัเราะ ใช้วิชาตัวเบาวิ่งบนผิวน้ำตรงไปที่ก๊วยฮู้ที่กำลังใส่เอี๊ยมได้เพียงตัวเดียว
    " ว๊าย....ช่วยด้วย กอตงยู้ กอซิ่วบุ้น "

    ก๊วยฮู้มัวพะวงผูกเชือกเอี๊ยมอยู่ ไม่ได้อยู่ในสภาพเตรียมต่อสู้ พอบุรุษลึกลับเข้ามา นางไม่ทันที่จะยกมือขึ้นป้องกันตัวเลย ก็ถูกจี้สกัดจุดตัวอ่อนระทวยล้มลงไปอย่างง่ายดาย กว่าสองพี่น้องตระกูลบู๊จะพากันลุยน้ำกลับขึ้นมาได้ ก๊วยฮู้ก็ถูกบุรุษลึกลับแบกขึ้นบ่าอวดก้นขาวจั๊วะให้เห็นเรียบร้อยแล้ว

    " เจ้าคนชั่ว รีบปล่อยน้องฮู้ เดี๋ยวนี้ "

    สองพี่น้องตวาดขึ้นพร้อมกัน บุรุษลึกลับส่งประกายตาขึ้นวาบวับ
    " นี่เป็น ม่วยแท้ๆ ของพวกเจ้าหรือ "
    " นางเป็นซื่อม่วยของเรา "

    บุรุษลึกลับคล้ายส่งสายตาผิดหวังเล็กน้อย
    " รีบปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ ข้าเป็นลูกสาวของจอมยุทธก๊วยเจ๋งกับประมุขพรรคกระยาจกอึ้งย้ง ปู่ของข้าคือ อึ้งเอี้ยะซือ เจ้าของเกาะดอกท้อแห่งนี้ " ก๊วยฮู้ชิงตอบ หวังอาศัยชื่อเสียงของบิดามารดานาง ข่มขวัญ บุรุษลึกลับให้เกรงกลัว

   แต่บุรุษลึกลับกลับทอประกายตาวาวโรจน์ขึ้นอีกครั้ง
    " ถ้าหยั่งงั้นดีเลย เราขอยืมตัวลูกสาวก๊วยเจ๋งไปก่อน "
    " ทำอย่างงั้นไม่ได้ " บู๊ตงยู้ตวาดขึ้น

    พร้อมกับสบัดกระบี่สั้นในมือ ทิ่มแทงเข้าใส่ตรงชายโครงบุรุษลึกลับอย่างรวดเร็ว ในกระบวนท่ากระบี่งูทองรัดเหยื่อ ที่ฝึกมาอย่างชำนาญ หากเป็นยอดฝีมือธรรมดาจะถูกกระบวนท่านี้พัวพันจนลนลาน เหมือนเหยื่อที่ถูกงูรัดไว้ รอเวลาที่อ่อนล้าจะถูกงูกลืนกินจนตาย แต่มิคาดว่าบุรุษลึกลับกลับพลิกพริ้วหลบหลีกด้วยวิชาตัวเบาอันยอดเยี่ยม กระบี่ในมือของบู๊ตงยู้เป็นต้องทิ่มแทงเข้าสู่อากาศธาตุว่างเปล่าทุกครั้ง

    บู๊ซิ่วบุ้นเห็นดังนั้นจึงร่วมเข้าจู่โจมด้วยกันกับตั่วกออีกผู้หนึ่ง บุรุษลึกลับกระโดดหลบหลีกไปมาอย่างเหลือเชื่อ กระบี่ในมือของสองพี่น้องตระกูลบู๊ไม่สามารถทำอันตรายแก่บุรุษลึกลับได้ มิหนำซ้ำกลับถูกบุรุษลึกลับใช้วิชาตัวเบาพลิกพริ้วหลีกหลบจนละลานตาไปหมด สองพี่น้องไม่อาจจะเปล่งอานุภาพกระบี่ได้เต็มที่เพราะกลัวว่าจะไปโดนก๊วยฮู้เข้า

   บุรุษลึกลับคล้ายรู้จุดอ่อนของทั้งสอง ทะยานออกจากวงล้อมไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้
    " เอาละพวกเจ้าทั้งสองคงชอบนางมาก ก่อนไปข้าจะช่วยพวกเจ้าเล็กน้อย "

    ว่าแล้วบุรุษลึกลับ ก็เอามือไปจับตรงง่ามขาของก๊วยฮู นางพอรู้ตัวว่ามีอะไรมาสัมผัสถูกตรงของสงวนนางจึงร้องอย่างตกใจ
    " หยุดนะ เจ้า ๆ กำลังจะทำอะไรนะ "
    " ข้าจะแบะหีของเจ้าให้พวกมันชม เป็นของขวัญก่อนจะพาเจ้าไปนะซิ "

    บุรุษลึกลับบอกพร้อมกับเอานิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้มันแบะแคมโยนีตรงง่ามตูด แยกออก เผยให้เห็นเนื้อในแดงแจ๋ของก๊วยฮู ที่รูมีน้ำใสๆเป็นมันวาว สองพี่น้องจ้องมองอย่างตาโต

    " เจ้าทุเรศ ชาติชั่ว หยุดนะ ฮือๆ กอกอห้ามมองนะ ห้ามมอง "

    ก๊วยฮูพูดปนเสียงสะอื้น หน้าแดงแจ๋ด้วยความรู้สึกอายแทบแทรกแผ่นดิน
    " เจ้าโสโครกเอย กล้าทำแบบนี้ตายซะเถอะ "

    บู๊ตงยู้ได้สติก่อน ตวาดขึ้น เงื้อกระบี่ทยานเข้าหากะฟาดฟันบุรุษลึกลับให้ได้สักแผล บุรุษลึกลับหัวเราะคิกๆ
    " เราจะช่วยให้เจ้าได้สัมผัสนาง เอาไปดม "

    บุรุษลึกลับไม่หลบหลีกทยานเข้าหาบู๊ตงยู้ ยกก้นขาวจั๊วะก๊วยฮูบนบ่า พร้อมแยกขาออก บู๊ตงยู้ไม่คาดฝันว่าบุรุษลึกลับจะตอบโต้เช่นนี้ มือเงื้อกระบี่ค้างอยู่บนอากาศ มองไปเห็นก้นขาวและเนินโคกอร่าอร่ามลอยอยู่ตรงหน้า อ้าปากร้อง

    "..อ่า " ไม่ทันสิ้นเสียงเนินโยนีก๊วยฮูก็เข้าสัมผัสเต็มปาก
    " เป็นไงของซือม่วยเจ้า หอมดีไหม "
    " เจ้านั่นก็คงอยากดมของนางด้วยใช่ไหม ข้าช่วยให้ "

    บู๊ซิ่วบุ้นไม่ทันระวัง ก็เห็นโคกอร่ามก้นขาวจั๊วะลอยเข้ามาหา จมูกสัมผัสกับโยนีเข้าเต็มๆ เช่นกัน ได้ยินเสียงก๊วยฮู้ร้อง วิ๊ด...ว๊ายไม่หยุด สองพี่น้องกระอักระอ่วนทำอะไรไม่ถูก บุรุษลึกลับหัวเราะ คิกๆ เผ่นพริ้วหายลับไปพร้อมกับก๊วยฮูในพริบตา

  พี่น้องตระกูลบู๊ได้แต่มองดูกันอย่างเขินๆ
   " ทำไงดีท่านพี่ "

    ซิ่วบุ้นเอ่ยขึ้น รู้สึกกลิ่นหีก๊วยฮู้ยังติดจมูกไม่รู้หาย บู๊ตงยู้ยังงงๆอยู่รู้สึกเหมือนภาพโยนีก๊วยฮู้ยังติดตาอยู่เต็มหน้า รู้สึกประแหล่มๆในปาก กลืนน้ำลายตั้งสติได้ครู่หนึ่ง มองเห็นกองเสื้อผ้าก๊วยฮู้อยู่จึงนึกได้

    " ตี่ตี๋ ไปค้นเอาพลุสัญญาณที่เสื้อผ้าน้องฮู้ดู แล้วจุดเรียกอาจารย์ เร็วเข้า "

    ซิ่วบุ้นรีบรุดไปตามคำสั่งทันทีค้นหาพลุสัญญาณจนเจอ ยังมิวายหยิบเอากางเกงก๊วยฮู้ขึ้นมาดมอีกที ก่อนจุดพลุสัญญาณขึ้น

........................................................

    ฟ้าร้องครื้นครั่น ปรากฏเมฆดำครึ้มขึ้นปกคลุมทั่วเกาะดอกท้อ ราวกับว่ากำลังจะมีฝนตกหนักในอีกไม่ช้า ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่มีเค้าลางใดๆ ให้ปรากฏ ท้องฟ้ายังเห็นสดใสอยู่ดีๆในเมื่อยามสาย พอใกล้ยามบ่าย ท้องฟ้ากลับผันแปรขึ้น คล้ายดังกับว่าฟ้ากำลังบรรยายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเกาะดอกท้อในยามไม่ปาน

    บุรุษลึกลับแบกร่างก๊วยฮูตรงเข้ามาอีกด้านหนึ่งของเกาะ มีโพรงหินพอให้คนเข้าไปอยู่ได้ ณ.ที่นี้คล้ายพึ่งถูกคนเพิ่งรื้อค้นเข้าไป ลึกเข้าไปกับเป็นถ้ำกว้างขนาดพอเหมาะ เพดานสูงสักสองวาเศษ ที่ผนังถ้ำกลับมีคบเพลิงติดอยู่สี่ห้าอัน บุรุษลึกลับจุดไต้ไฟคบเพลิงในถ้ำส่วางขึ้น ลึกเข้าไปมืดมิด ถ้ำแห่งนี้คงมีทางเข้าออกด้านเดียว ก๊วยฮู้ได้กลิ่นกำยานหอมประหลาด ชวนให้สะอิดสะเอียนเมื่อได้สูดกลิ่นรู้สึกฉุนในครั้งแรก

    แต่ชวนให้เกิดรัญจวนในอารมณ์ในเวลาต่อมา จู่ๆ นางกลับรู้สึกมีแรงปรารถนาขึ้นมาทีละน้อย
    " เอาละ โกวเนี้ยน้อย เราพักกันที่นี้เถอะ "
    " เจ้าๆ จะทำไมข้า ช่วยด้วยๆ ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าอยู่นี้ "
    " คิกๆ เจ้าไม่รู้สึกคอแห้งบ้างหรือ ข้าเห็นเจ้าร้องอย่างนี้มาตลอดทางแล้ว "
    " เจ้า ๆ เป็นใคร จับตัวข้ามาทำไม "
    " เราไม่ทำอันตรายเจ้าหรอก เพียงแต่อยากจะพูดคุยกับเจ้าเท่านั้น "

    บุรุษลึกลับพูดพร้อมกับตบคลายจุดให้ก๊วยฮู้
    " เอาละทีนี้เจ้าวางใจได้หรือยัง "

    บุรุษลึกลับพูดพร้อมกับแย้มยิ้มพริ้มพรายให้กับก๊วยฮู้ ก๊วยฮู้มองเห็นบุรุษลึกลับ วงหน้าขาวเกลี้ยง ปากแดง หน้าตาหล่อเหลาทีเดียว ก๊วยฮู้เพิ่งเคยพบบุรูษรูปงามเป็นครั้งแรกถึงกับสะเทิ้นใจ ทีแรกก๊วยฮู้ตั้งใจว่าพอนางได้รับการคลายจุดจะลงมือเผด็จศึกศัตรูทันที แต่ตอนนี้ทำไมนางกลับรู้สึกเคลิบเคลิ้มคล้ายถูกมนต์เสน่ห์ของฝ่ายตรงข้าม บุรุษลึกลับยื่นผลไม้ให้กิน

   ก๊วยฮู้กำลังรู้สึกหิวโหยเพราะเข้าใกล้เที่ยงยังไม่ได้กินอะไร รับผลไม้มากัดกินพูดคุยกับบุรุษลึกลับอย่างลืมตัว พอตั้งสติได้นางจึงพบตัวเองเผลอเรอนั่งคุยกับบุรุษลึกลับในชุดเอี้ยม อวดท่อนขาขาว ของดีโผล่หรอมแหรมใต้ชายเอี้ยม ก๊วยฮู้นั่งหุบขาเอามือปิดกระมิดกระเมี้ยน

   บุรุษลึกลับเห็นกลับแย้มยิ้มพริ้มพราย จนก๊วยฮู้หน้าแดงร้องบอก
    " ท่าน ๆ อย่าได้ จับจ้องมองตรงนั้น " ก๊วยฮู้ตอนนี้เปลี่ยนสรรพนามเรียกหาบุรุษลึกลับ

   บุรุษลึกลับหัวเราะคิกๆ เบาๆ พูดขึ้น
    " เจ้า อย่าได้อายเลย หากเจ้าอายเรา เราจะถอดเสื้อผ้าเป็นเพื่อนเจ้าก็ได้ "

    บุรุษลึกลับพูดเอ่ยขึ้น พร้อมกับลุกขึ้นปลดเสื้อผ้าของตัวเอง
    " ท่าน ๆ จะทำอะไรนะ..." ก๊วยฮู้ พูดพร้อมกับเอามือปิดหน้า แต่กางนิ้วมือพอให้สายตามองลอดง่ามนิ้วมือได้

   บุรุษลึกลับพอถอดผ้าออกหมดก็พูดขึ้น
    " แม่นางก๊วยฮู้ เอามือออกมาดูเราให้เต็มตา "
    " โอ.." ก๊วยฮู้ลืมตาโพลง เอามือขยี้ตาคล้ายกับไม่เชื่อสายตา

    " โอ..ท่าน นี่ ท่าน ๆ ทำไม...ตรงนั้นของท่าน...ท..ทะ ...ทำไมเป็นเช่นนั้น ..." ก๊วยฮู้ส่งเสียงพูดล่ำลัก
............................................................

    ครึ่งชั่วยามผ่านไป ก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งก็เดินทางมาถึงตรงที่สองพี่น้องตระกูลบู๊นั่งคอยอยู่ อึ้งย้งสอบถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้น โดยขอให้สองพี่น้องช่วยเล่าให้ฟังอย่างละเอียด ถึงรูปร่างหน้าตา กระบวนท่าฝีมือที่บุรุษลึกลับใช้ สองพี่น้องผลัดกันเล่าอย่างละเอียด โดยปิดบังเรื่องที่มองมันแอบดูก๊วยฮู้อาบน้ำ กลับเรื่องที่พวกมันถูกบุรุษลึกลับเอาของดีก๊วยฮู้ประเคนใส่หน้าพวกมัน

   อึ้งย้งจับจ้องดูหน้าของสองพี่น้องเห็นแดงก่ำ ตลอดเวลา พอพูดถึงการต่อสู้ตอนก่อนที่ก๊วยฮู้จะถูกจับตัวไป ก็พูดตะกุกตะกัก อึกอัก นางคิดในใจว่าสองพี่น้องต้องมีอะไรปิดบังเป็นแน่ แต่ไม่อยากคาดคั้นมากนัก เพราะจากข้อมูลที่ได้ก็เพียงพอให้นางได้รู้

    " เจ้ามีความคิดเห็นอย่างไร หรือ ย้งยี้ "

    ก๊วยเจ๋งชิงถาม เมื่อสองพี่น้องเล่าจบ
    " ข้าคิดว่า ข้าพอจะได้เค้าอยู่ลาง ๆ " อึ้งย้งใช้ความคิดเดินสำรวจบริเวณที่ต่อสู้ และร่องรอยที่บุรุษลึกลับจากไป

   ก๊วยเจ๋งใจร้อนที่ลูกสาวคนเดียวถูกจับไป ต้องถามซ้ำอย่างร้อนรน
    " เจ้ารีบว่า ไปเถอะ "
    " ข้าก็ร้อนใจไม่แพ้ท่านพี่ เช่นกัน ที่ลูกเราถูกจับตัวไป " อึ้งย้งเอ่ยอย่างรู้ใจสามี
    " ศัตรูที่มาเกาะเราครั้งนี้ นับว่าเป็นยอดฝีมือทีเดียว อาจจะเทียบได้กับ อาวเอี้ยงฮง หรือท่านพ่อเราทีเดียว "

    อึ้งย้งเอ่ย ทุกคนต่างสงบรับฟัง เพราะเชื่อในสติปัญญาของอึ้งย้ง ก๊วยเจ๋งผงกศรีษะเห็นด้วย เพราะหลายปีมานี้ ก๊วยเจ๋งพึ่งจะพบจอมยุทธที่สามารถปะทะฝีมือได้ก็หนนี้เป็นหนแรกเท่านั้น อึ้งย้งพูดต่อ

    " ดูจากวิชาตัวเบาที่บู๊ตงยู้ และบู๊ซิ่วบุ้น เล่าให้ฟัง และกระบวนท่าของชายแปลกหน้าที่ท่านพี่กับข้าเจอ รวมถึงเรื่องที่ท่านพ่อข้า( อึ้งเอี้ยะซือ )เคยบอกเล่า มาสอดคล้องกับฝีมือของยอดยุทธในอดีตคู่หนึ่ง แต่....."

    อึ้งย้งเว้นคำพูดชั่วครู่
    " แต่ข้ายังไม่แน่ใจ เพราะที่พ่อข้าบอกเป็นคู่สามีภรรยา หนึ่งชายหนึ่งหญิง แต่ที่เราเจอนี่เป็นบุรุษทั้งสองคน อาจไม่ใช่ก็ได้ "
    " ยอดยุทธในอดีตที่ว่านั้น คือใครกันหรือ "
    " ชาวยุทธ เรียกว่า ยอดยุทธพิศวาส "
    " ยอดยุทธพิศวาส " ทั้งหมดทวนคำขึ้นพร้อมกัน
    " อืม.."

    อึ้งย้งตอบก่อนพูดต่อ
    " เรื่องนี้เล่าไปยืดยาวนัก สำคัญที่สุดตอนนี้คือช่วยกันหาลูกฮู้ก่อนเถอะ "

    ทุกคนผงกศรีษะเห็นด้วยอีกครั้ง อึ้งย้งครุ่นคิดก่อนพูดขึ้นอีกครั้ง
    " ข้านึกขึ้นได้ ที่ตอนใต้ของเกาะมีถ้ำร้างแห่งหนึ่ง ตอนเด็กข้าเคยไปสำรวจกับท่านพ่อ แต่เดิมชาวประมงเคยใช้เป็นที่พักตอนมีพายุฝน แต่ตอนหลังท่านพ่อข้าเข้ามาครอบครองเกาะนี้ไว้ วางค่ายกลไว้มากมาย พวกชาวประมงเลยกลัวจึงไม่มีใครกล้ามาอีก "
    " ดูจากร่องรอยแล้วพอดีมันมุ่งไปทางนี้เสียด้วย บางทีพวกมันอาจไปพบเข้าเลยใช้ที่นี้เป็นที่พักก็ได้ เราเริ่มจากตรงนี้ก่อนแล้วกัน "

.......................................


    ภายในถ้ำ บุรุษลึกลับ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออกเปลือยเปล่าจนหมด อวดรูปโฉมขาวสะอาด ละลานตา เผยอกอวบอูมขนาดพอเหมาะ เอวคอด รับกับสะโพกที่หนั่นหนา หว่างขาเผยเห็นเนินโคกอล่าม แม้จะมีขนหมอยขึ้นหยิกหยอยดกดำระหว่างกลาง แต่ก็ดูประดับสวยงาม

    " ท่าน...ท่าน ไฉน จึงไม่มี ....."
    " เจ้าหมายถึงควยนะหรือ "

   บุรุษลึกลับกล่าวตรงๆ สบัดผมยาวสลวยขึ้นพรึด ตอนนี้กลับกลายเป็นสตรีนางหนึ่ง
   " คิกๆ ข้าก็เป็นสตรีเช่นเดียวกับเจ้านั่นแหละ "

   บุรุษลึกลับซึ่งตอนนี้กลายเป็นสตรีลึกลับพูดขึ้น พร้อมกับมองหน้าก๊วยฮู้ซึ่งคล้ายทำหน้าผิดหวังขึ้น
    " เจ้าคงผิดหวังหรือ ที่ข้าเป็นหญิง "

   ก๊วยฮู้หน้าแดงอมชมพู
    " ไม่ ไม่ ใช่เช่นนั้น เพียงแต่ข้า...รู้สึกงุนงง ไม่รู้จะเรียกท่านว่าอะไรดี "
    " เรียกเราว่า เจ้เจ๊ ( พี่สาว ) แล้วกัน"
    " ท่านมีนามว่าอะไรหรือ "
    " ชื่อของเรา รัศมีเทวี "
    " รัศมีเทวี ชื่อแปลกไม่คล้ายชื่อของชาวตงง้วนเราเลย  อะ..นั่นท่านกำลังจะทำอะไร นะ "

    ก๊วยฮู้ร้องขึ้นเมื่อเห็นนางรัศมีเทวี กำลังโลมลูบเรือนร่างนางอยู่
    " คิก ๆ เรารู้ว่าเจ้ามีความปรารถนา เราจะช่วยผ่อนคลายให้ "
    " ไม่ ..ไม่นะ ไม่ เราไม่มีความปรารถนาอันใด "
    " เจ้าไม่ต้องกลัว ถึงเราจะเป็นหญิงแต่ก็ช่วยให้เจ้าบรรลุได้ ดีกว่าที่เจ้าช่วยตัวเองในน้ำเสียอีก "

    ก๊วยฮู้หน้าแดงเรื่อร้อนวูบขึ้นมาอีกครา เมื่อนึกถึงตอนที่นางอาบน้ำอยู่ในน้ำตก ไม่คิดว่าจะมีคนพบเห็นมือของนางรัศมี คล้ายมีอำนาจประหลาด ทำให้ก๊วยฮู้เสียวซู่ซ่า เอนกายลงนอนหงายบนพื้น รัศมีเทวีเอามือสอดเข้าในเอี้ยมแดงสดของก๊วยฮู้ เคล้นคลึงเต้านมที่พึ่งจะเริ่มแตกพานเดี๋ยวลูบไล้แผ่วเบาชวนให้สยิว เดี๋ยวบีบคลึงนวดเฟ้นหนักมือ จนหัวนมก๊วยฮู้ลุกชูชัน เป็นหัวจุกแหลมเปี้ยบขึ้นมา

   เอี๊ยมสีแดงสด ถูกถอดออกเมื่อไรไม่รู้ อวดร่างขาวผ่อง งดงาม หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ตามแรงหายใจ ก๊วยฮู้ครางกระเส่า
    " โอว อย่าได้โปรด...เถอะ เจ้เจ๊ "

    นางรัศมีเทวี ลูบไล้มือผ่านหน้าท้อง ทำนิ้วไล่เดี๊ยะราวกับปูไต่ไปที่หน้าขา แล้วซอกซอนนิ้วไปที่ร่องหลืบ แยกแตกกลางหว่างขา ซึ่งมีขนอ่อนขึ้นรำไร ก๊วยฮู้เกิดเพิ่งโดนมือคนอื่นสัมผัสร่างกายนางเป็นครั้งแรกนอกจากมือตัวเอง และดูเหมือนนางรัศมีเทวีช่างเชี่ยวชาญยิ่งนัก ประกบร่างเปลือยขาวผ่องของนางซึ่งไม่แพ้กับก๊วยฮู้ เอานมอล่ามอวบแน่นของนางถูไถกับเต้านมก๊วยฮู้ เม็ดทับทิมบนยอดอกทั้งสองสัมผัสถูไถกันให้เสียวซ่านดาลใจ

   ส่วนเบื้องล่างนางก็เอาเนินโคกรกหมอยของนางถูไถกับก๊วยฮู้ แตดต่อแตดเสียดสีกัน เสียงเนินโยนีรกหมอยเสียดสีกับขนอุยอ่อนดังแกรกกรากไม่หยุด ดรุณีน้อยเพิ่งแตกเนื้อสาวมาเจอกับสาวใหญ่เจนโลกีย์ ก๊วยฮู้ถึงกับหลงรสกามสตรีด้วยกัน แอ่นโคกเนินหี ขึ้นรับการบดบี้อย่างลืมตัว ด้วยอำนาจตัณหาราคะดลบันดาล แม้เพิ่งจะเป็นครั้งแรกของนางก็ตาม

 

............................................................
หอคัมภีร์ ผลงานของ คุณ  Cobra
พิศวาสมังกรหยก
1  :   

พอดี คุณ cobra pm มาอนุญาตด้วยตัวเองให้แว่นดูแลผลงานท่านในการนำมาลงในบอร์ดเรา และผลงานนี้ คุณ finex
ได้นำมาลงเมื่อก่อนย้ายระบบ ซึ่งตอนนั้น แว่นได้ขอตรวจสอบกับ คุณ cobra ก่อน และท่านยังไม่ได้ตอบกลับมาตอนนั้น
จึงพักลงไป อีกทั้งการก๊อปมาจากแหล่งเดิมที่ คุณ finex เนื้อหาไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ แว่นจึขอปรับเพิ่มเติมในส่วนที่ขาดนั้น
ให้สมบูรณ์ในครานี้เลย และขออนุญาตเคาะเรียงเพื่อเหมาะกับรูปแบบบอร์ด

อนึ่งเพื่อนสมาชิก ถ้าจะรีพลายให้สร้างสรรค์นิด เพราะเจ้าของผลงานจะแวะเวียนมาดูรีพลาย ความจริง แว่นแนะให้ท่านลงงาน
ด้วยตัวเองแต่ท่านไม่สะดวกและมีงานประจำ แว่นจึงขอทำหน้าที่ดูแลลงผลงานชิ้นนี้ให้ท่านแทน..( 30/8/2559 )

อยากตอบแทนคุณ areja คือ ตอนนี้ผมแต่งเรื่องเดฃคัมภีร์นางฟ้า ต่อในเวปบ้าน
หากคุณ areja ต้องการนำมาลงที่บอร์ดนี้ อนุญาติให้นำมาลงได้ครับ
ผมไม่รู้ต้องลงเรื่องตัวเองไว้ที่ไหน แล้วแต่ คุณ areja พิจารณาเห็นสมควรหรือไม่ครับ

อุต๊ะ มีพลิกพลันวันเดอร์ฟูรูฟิต อิอิ บุรุษซ่อนของลับ เอ้ย บุรุษลับกลายกลับเป็นโฉมตรู ไปซะนี่แถมยังเล่นบทบี้บดเบียดกระแทกกับ
ก๊วยฮู้ เจ้าลืมตัวไปกับรสสวาทครั้งแรกที่ต้องบุคลอื่นเสียแล้ว เหล่าคนจะตามก็คุ่นคิดไปสารระตะ ที่ไหนได้ คนโดนตามกำลังๆ
อ้าววว อย่างไงๆ ( เจ้ขอซ่อนๆ คริ คริ๊ ) ขอบคุณมากนะคะ คุณ finex ผู้นำพาและ ขอบคุณไรเตอร์เจ้าของผลงานปั้น  คุณ cobra

.........................................................................................

            ขอฝากกฏหน่อย ยังมีพวกไม่อ่าน กฏ ก่อนรีพลาย

การตอบ รีพลายอย่าง พอเหมาะพอควรถ้าเจ้าของกระทู้แจ้งมา จะพิจารณา เป็นรายกรณี

ถ้าตอบ เช่น zzzzddd xxxx2222 อิอิ,ลุ้นๆ,555, ดีดี,ดี, ต่อ,ติดตาม,ty,thx,thx kub(Thx ขี้หมาThanx พิมพ์ไม่ถูก
ห้ามใช้ทุกกระดานที่ฉันดูแล),ใจจร้า,ใจครับ,แจ่ม,เยี่ยม,สนุกดี,สุดยอด,อ่านต่อ,Good (เฉยๆ) emo  เปล่าๆ
อาจเตือนเห็นอีก ถ้าเตือนไปแล้ว ผิดซ้ำซากก็จะแบนเหมือนกัน รีพลายตอบซั่วๆ ตอบแล้ว mod ไม่เข้าใจ จะโดนแบนทันที
มักง่ายต่างๆ จะแบนครั้งแรก 3 เดือน คราต่อไปแบนยาวขึ้น แล้วจะหายเมื่อไม่ปรับปรุง

พวก ก๊อปตอบ รัวๆรวดเดียวเป็น 10 กระทู้ โพสต์ละ 1 นาทีนะเจอจะ แบน ถ้ามักง่ายเช่นนี้  ถือว่าไม่ให้เกียรติ
คนแบ่งปัน/คนลงงาน..ยังไม่อ่านมักง่าย ก๊อปตอบ เปิดรัวๆ ประโยคเดียวเป็น 10 มันควรหรือ?และห้ามใช้
ข้อความจากระบบตอบรีพลายเด็ดขาด มักง่ายประเภทเดียวกับก๊อปตอบ (อนุโลมใช้ได้ เฉพาะตอนให้คะแนนเท่านั้น)
แบน 90 วัน ครั้งต่อแบนเพิ่มขึ้นอีก และ หายจากบอร์ด

          และ ตอบซ้ำมาหลาย ดอกใน กระทู้เดียวกัน นะอาจโดนพักใช้ได้เหมือนกัน เมื่อ คุณได้โพสต์แล้ว
มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากปั้มกระทู้ ระวังหน่อย โดนลบบ่อยๆ จะแบนนะรู้ไหม? ,

            ผลงานที่ สมาชิก อุตสาห์ นำมาลง ไม่ว่าจะเขียนเอง หรือขอมาลงล้วนได้มาด้วยการสละเวลา
            ถ้าจะตอบมามักง่ายอย่างนั้น..ก็ อย่าใช้ห้องนี้ เสพผลงานเลยไปหาเสพที่ใดแล้ว รีพลายตอบ
            อย่างนั้นได้ ก็ไป..มา เปรี้ยว มา เกรียน ลอง  สด ,เก๋า อย่าเลย จะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกเปล่าๆ
            เพราะถึงคุณมี 100 ยูส 1000 ชื่อ ถ้ารีพลายผิดกฏ-กติกากระดานนี้ ฉัน ก็จะแบนหมด

...................................................................

ถ้าถูกแปะเตือนที่ กระทู้คุณและส่งไปที่ pm คุณ จงรีบปรับปรุงรีพลายซะ ขอบคุง ขอบหี ขอบควย ขอบหมา ขอบแมว
ขอบคุน เตือนนะอย่าลองของ ใครโดนเตือนไปให้ปรับปรุงการรีพลายเจอ ครั้ง 2 จะลบทุกกระทู้ที่ตอบ และพบอีกรอบ
แบน 3 เดือนเหมือนโทษ ป้วนเกรียนอื่นๆ....

คำขอบคุณยังเขียนไม่ถูกความหมายจะถูกไหม? ที่ต้องมาเข้มงวดเรื่องนี้ เพราะชักเยอะพวกมักง่าย เยอะ
ไรต์ คนลงงาน ก็ติมาด้วย..เครนะ ขอกันดีๆ จะไม่โดนลบของเก่าทิ้ง แต่ยังรีพลายอีก ถ้าเตือน เตรียมหาที่อ่านใหม่เลย..
แว่น ยกตัวอย่างคำ ขอบคุณเขียนไม่ถูกชัดไหม?

ใคร ขอบคุณ รีพลาย เขียนไม่ถูกต้องแบนแล้วนะ ให้โอกาสเตือน 1 ครั้ง ..เดือนที่ผ่านมาแปะบอกล่วงหน้าเพื่อปรับตัวกันมาพอล่ะ..
มันเป็นคำขอของ ไรต์ และ คนลงงาน เรื่องความมักง่าย เพราะ ขอบคุณ เฉยๆก็ดูเอียนจริงๆ แต่ก็เป็นคำสากลในการตอบแทนน้ำใจ
ฉะนั้น ขอเถอะเขียนให้ถูก เมื่อต้องปรับเปลี่ยนก็ต้องคล้อยตามกัน กฏไม่ได้ใช้กับใคร? เพียงคนเดียว และไม่ยากเกินไปเนอะ
คิดว่าสร้างมาตรฐาน กันใหม่อีกสิ่ง ถ้ายากก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ กระดานนี้ เพราะ ฉัน แบนแน่.. 

อ๋อ thx ขี้หมานี้หรือ เขียนไม่ครบ thank กระดาน แว่น ดูแลอย่าให้เห็นนะ แบน ย้ำซะขนาดนี้พิมพ์มาอีกถือว่าลอง

กฏที่ว่างนี่ไม่ได้เขียนเอาฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน แบนจริง
หรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆ จะเสียความรู้สึก ด้วย รีพลาย คุณเองเลย เขียน ขอบคุณ ให้ถูก
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือแล้ว
ไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไป..

รอติดตามอยู่ครับ

ขอบคุณครับ

ยิ่งอ่าน ยิ่งน่าติดตาม พลอยมีอารมณ์ร่วมไปด้วย

ยิ่งอ่าน ยิ่งน่าติดตาม

ขอบคุณท่าน Cobra
ที่เพิ่มความเสียวให้กับนวนิยายกำลังภายในเรื่องนี้
อ่านเพลินและลุ้นว่าความเสียวที่เพิ่มเข้ามาจะออกมาในรูปแบบไหน

ขอบคุณครับติดตามต่อนะครับ

ระหว่างอาจารย์อึ้งย้ง กับลูกสาวใครน่า.....กว่ากัน

วาสนาของไอ้สองพี่น้องนั่นจริงๆ555

จินตนาการสุดยอดครับ ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ..ชักเริ่มน่าสนใจที่ไม่ได้มีเฉพาะชาวยุทธเข้ามาเกี่ยวข้อง..กลับมีรัศมีเทวี  สตรีผู้ลึกลับปรากฏโฉมขึ้นมา

ชมชอบนิยายแนวนี้ครับ (แอบใช้สำนวนกำลังภายใน) ^_^

อ้าว มีชื่อไทยด้วยครับ 

เลสเบี้ยนมีมาแต่อดีตกาลแล้วนะ