[backcolor=#ffffcc]คุยกันนิดหน่อยนะ


พอดีว่าวันนี้หัวมันลื่นมากๆ จากที่ว่าจะลงแค่สองตอนเลยยาวมาสามตอนเลย 555
ถือว่าชดเชยที่หายไปนานเนอะ ตอนต่อไปจะเป็นยังไงน้าา ใครมีไอเดียเสนอมาได้นะ


จริงๆแล้วเราอ่านแฮรี่มานานแล้วแหละ เคยคิดนะว่ามันดังขนาดนี้ไม่มีสาวๆมาสนใจเลยหรอ เลยเลือกเอาช่วงที่แฮรี่กำลังเข้าวัยหนุ่มนี่แหละมาเปิดบริสุทธ์มันสะเลย[s:242]  เพราะงั้นแฮรี่ในเรื่องนี่จะเป็นแนวฮาเร็มนั้นเอง มาลุ้นกันนะคะ
ว่าแฮรี่จะได้ใครต่อ เข้าโรงเรียนสะที เหนื่อยสุดๆ [s:258]


[/size]


แฮรี่ พอตเตอร์ กับถ้วยอัคนี (Side sex story) บทที่6 ห้องลับบนรถไฟ

เฮอร์ไมโอนี่เดินนำรอนเข้าไปห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ด้วยการอ่านหนังสือฮอกวอตส์น่ารู้ ที่แทบจะเป็นหนังสือประจำตัวของเธอทำให้รู้ว่าในสมัยก่อนนั้น รถไฟสายด่วนฮอกวอตส์ถูกเสกมาจากรถไฟตู้นอน ป้จจุบันจึงมีห้องจำนวนมากที่ถูกปิดเพื่อให้เด็กๆไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว ในขณะที่เหล่านักเรียนฮอกวอตส์จะถูกเหล่าพรีเฟ็คเดินตรวจ จึงไม่เคยมีใครรู้

เฮอร์ไมโอนีเดินมาตรงรอยต่อระหว่างรถไฟ เธอดึงไม้กายสิทธิ์ออกมา เธอเช็ดมันเบาๆด้วยผ้าคลุมก่อนจะเสกคาถาไปที่ประตูรถไฟ
"อะโฮโลโมร่า" เสียงกริ๊กดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับประตูกลขนาดเล็กๆโพล่ขึ้นมาข้างๆประตูรถไฟ

"สุดยอดเลย เฮอร์ไมโอนี่" รอนพูดตระกุกตะกัก หลังจากที่เด็กหนุ่มได้เดินตามเฮอร์ไมโอนี่ทัน เข้าถือกบช๊อคโกแล็คไว้สามสี่ตัว ในปากกำลังเคี้ยวเค้กหม้อใหญ่ที่หยิบมาจากของแฮรี่

"ตามฉันมา รอน" เฮอร์ไมโอนี่ถอนหาย มองชายที่ได้ชื่อว่าเพื่อนสนิทและอดีตคนที่เธอรัก แล้วก็ส่ายหัว

ใช่เฮอร์ไมโอนี่ไม่เคย หรือจะพูดให้ถูกคือ ไม่เคยทำกับรอนจริงๆเลย ส่วนมากรอนแค่สักแต่กระแทกๆให้เสร็จแล้วไปหาขนมกินหรือทำอะไรไร้สาระ เธอจึงบอกเลิกกับเขาไปไม่นาน ซึ่งตัวหนุ่มผมแดงก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยราวกับว่าเขาไม่ได้รักเธอเลยแม้แต่น้อย

วันนี้เธอหงุดหงิดแฮรี่เต็มที เขาไม่ได้สนใจเธอเลยใช่ไหมว่าเธอเองก็อยากเหมือนกัน ดีแต่ไปมีอะไรกับยัยเคธี่อยู่นั้น พวกบ้ากล้าวไร้สมองมันดีกว่าคนสวยๆอย่างเธอตรงไหน จริงอยู่ว่าสาวสวยผมบลอนด์คนนี้อาจจะมีฟันหน้าใหญ่ไปบ้าง แต่โดยรวมแล้วเฮอร์ไมโอนี่เป็นสาวสวยคนหนึ่ง เธอหวังว่าความสุขที่รอนมอบให้คงจะทำให้มันหายโกรธไปบ้าง

เฮอร์ไมโอนี่เดินเข้าไปในประตูกล ในนั้นมีตู้ขนม และเตียงหนานุ่มอยู่ในห้อง ในขณะที่ รอน วิสลีย์ เอาแต่เดินไปดูตู้ขนมพร้อมหยิบออกมากินมากมาย เฮอร์ไมโอนีเดินไปล๊อกประตูห้อง และพึมพำคาถาห้ามรบกวน ซึ่งจะกั้นเสียงไม่ให้ออกไปนอกห้อง

เธอเดินไปที่เตียงพร้อมกับถอดเสื้อคลุมและประกระดุมเสื้อลงสอง-สามเม็ด ดึงกระโปรงออก และนอนรออยู่บนเตียง
"รอน" เธอเรียกเสียงหวาน "กอดฉันทีสิ"

"ทะ ทะ เธอทำอะไรนะ เฮอร์ไมโอนี่" รอนหันมาตามเสียงเรียก พร้อมกับตกใจทำขนมพายฟักทองในเมือหล่น

"จะให้ผู้หญิงต้องเป็นคำพูดหรอ วอน วอน" เฮอร์ไมโอนี่พูดเสียงสั่น เธอไม่เคยยั่วรอนมาก่อน แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลกับผู้ชายคนนี้

"หะ หะ เฮอร์ไมโอนี่ ทะ เธอออ" รอนร้องเสียงหลงเมื่อเห็นเฮอร์ไมโอนี่ถอดชุดออกหมด เหลือเพียงชุดชั้นในสีขาว เธอเดินมาหารอนอย่างเชื่องช้า สองแขนเอื้อมมือมากอดรอบคอนของคนตัวสูงกว่า พร้อมขยับร่างบางเข้ามาชิดจนได้กลิ่นขนมผสมกลิ่นเหงื่ออ่อนๆของรอน

"ต้องให้เป็นคนเริ่มอีกแล้วนะ วอน วอน"

เฮอร์ไมโอนี่ออกแรงดึงรอน วิสลียเข้ามาจูบ ริมฝีปากสีชมพูอวบอิ่มบดจูบไปกับริมฝีปากหนาของชายหนุ่ม ลิ้นนุ่มนิ่มสอดประสานเข้าไปในปากของเพื่อนสนิท เธอรับรู้ถึงรสหวานหนุ่มของครีม เศษขนมเล็กๆในปาก เธอตวัดพัวพันรับรสชาติอันหวานละมุ่นของขนมและรสสัมผัสนุ่มๆจากลิ้นสากของเขา

"อืมม" เสียงของเฮอร์ไมโอนีดังในลำคอเบาๆ ก่อนที่จะสะดุ้งเมื่อรอนตวัดดึงร่างของเธอมากอดจนเอวของเธอแอ่น ลิ้นสากๆของรอนเหมือนพึงรู้ตัว ปลายลิ้นปลายลิ้นตวัดรัดรึงกับลิ้นนุ่มๆของเธออย่างรุนแรง มือหยาบหนาของรอนเอื้อมมือมาปลดเสื้อในสีขาวของเธออย่างรวดเร็ว เฮอร์ไมโอนีไม่ได้ใส่เสื้อในแบบมีสาย มันจึงหลุดออกลงไปกองกับพื้นดัง ตุ๊บ!

เฮอร์ไมโอนี่ถอนริมฝีปากออก เพราะรอนจูบเธออย่างรุนแรงจนหายใจไม่ออก เขายังเป็นหนุ่มที่ไม่ชำนาญเรื่องเซ็กส์เหมือนเดิม เด็กสาวจับมือรอนมาวางลงบนอกอวบอิ่มคัพบีของเธอ ความนุ่มนิ่มของก้อนเนื้อทำให้รอนเริ่มบีบเค้นมันแรงขึ้นเรื่อยๆ

" อืมมม ซี๊สสส" เฮอร์ไมโอนี่ร้องครวญครางเบาๆอยู่ในลำคอ มือรอนเริ่มก้มลงมาจูบเธออีกครั้ง เธอแอ่นอกรับการเค้นคลึงของชายหนุ่มอย่างเสียวซ่าน เธอเริ่มมีอารมณืขึ้นมาแล้ว สองมือลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของคนตรงหน้า

"อู้ยยยย ซี๊ดดดดดด เอาอีก วอน สอน บีบแรงงงงๆๆ ซี๊สสสสส ตัวหัวนม ตรงนั้น อ๊ายยย" เฮอร์ไมโอนี่ร้องครางเสียงดังเมื่อรอนผละริมฝีปากออกจากเธอ เฮอร์ไมโอนี่ซูดปากร้องซี๊ดซ๊าด เพื่อระบายความเสียวซ่านที่โดนขยี้หน้าออกทั้งสองเต้าพร้อมๆกัน

เฮอร์ไมโอนี่ขาอ่อนด้วยความเสียวทรุดลงบนเตียง พลางหยิบไม้กายสิทธ์มาเสกอะไรบ้างอย่าง ซึ่งส่งผลให้ไม้กายสิทธ์ของเธอสั่นจนหน้ากลัว รอนเดินไปหยิบไม้กายสิทธิ์ที่เธอเสกคาถา ก่อนจะผลักเธอล้มลงบนเตียง

"เธอยังชอบทำแบบนี้อยู่อีกนะ" รอนพูดพลางถอดกางเกงในสีขาวสะอาดออกจากเฮอร์ไมโอนี่ กลีบสวาทของเธอฉ่ำไปด้วยอารมณ์เสียวซ่าน รอนค่อยๆเสียบไม้กายสิทธ์ที่สั่นไหวไปมาเข้าไปอย่างช้าๆ เด็กหนุ่มผมแดงก้มลงดูดหัวนมของเธอสลับกับบีบเค้นไม่หยุด

"อ๊าาาา ซี๊สสสสสสส วอน วอน ฉัน เสียวว อ๊ายยย" สาวสวยตัวบิดไปมาด้วยความเสียว เธอแอ่นอกรับรสสัมผัสที่รอยมอบให้ ในขณะเดียวกันไม้กายสิทธ์ที่เสียบอยู่ตรงร่องเสียวก็สั่นสะท้านสร้างความเสียวไม่หยุดจนเธอต้องแอ่นสะโพกบิดตัวเร่าๆ จะน้ำรักไหลเยิ้มแฉะมาตามโคนขาและเตียง

"ซี๊ดดดสสสสสส เสียวววมากกเลย วอนวอน เสียววว" สาวสวยแนตัวไปมา ผมสีบลอนด์โบกสะบัดอยู่บนเตียง เต้านมสั่นสะท้านไปตามแรงของคนตัวสูงกว่า ท่อนเอ็นของชายหนุ่มแข็งจนทนไม่ไหวอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังทำตามที่เฮอร์ไมโอนีบอก เพราะเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ทันใดนั้นเขาก็เหมือนนึกขึ้นได้

รอนเดินออกจากเฮอร์ไมโอนี่เพื่อไปถอดเสื้อผ้า เฮอร์ไมโอนีมองเพื่อนสนิทด้วยสายตาฉ่ำวาว สายตาของเธอตอนนี้ถ้าให้ศาสตราจารย์คนไหนมาดูก็ไม่เชื่อว่าเด็กเรียนอย่าเธอจะร้อนร่าได้ขนาดนี้ เธอมองดูท่อนเอ็นขนาดกลางๆของเขา แล้วแลบลิ้นออกมาอย่างสุดกลั้น

รอนเอื้อมมือมาดึงไม่กายสิทธ์ออกจากรูสวาทของเธอ

"อืมมม" เฮฮร์ไมโอนี่ครางอย่างแผ่วเบา รอนเอื้อมมือไปจับที่ก้นขาวๆของเฮอร์ไมโอนี่ ลมหายใจอุ่นร้อนที่สาดรดใส่แก้มขาวๆของเธอทำเอาเฮฮร์ไมโอนี่ต้องครางออกมาด้วยสยิว รอนใช้จมูกดุดดันแก้มขาว พร้อมกับลมหายใจร้อนๆ เธอแอ่นคอรับการซุกไซร้ที่ซอกคอ ในขณะที่รอนกำลังขบกัดติ่งหูและโลมเลียนคอขาวเนียนของเธอย่างแผ่วเบา

"ซี๊ดดดด วอนวอน เสียวจังง ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ วอนวอน เอามันเข้ามาที" เฮอร์ไมโอนี่ครวญครางด้วยความเสียวในขณะที่เธอแอ่นอกรับการนวดเฟ้นจากเพื่อนสนิท ตัวเธอกระตุกเล็กน้อยเป็นสัญญานว่าเฮอร์ไมโอนี่ใกล้เสร็จแล้ว เธอบิดตัวไปมา สองขาตวัดรัดเอวของชายหนุ่มอย่างร้อนร่าน สะโพกร่อนไปมาเร่า ใบหน้าสวยสะบัดหน้าหลังจนผมสีบลอนด์ปลิวไปทั่ว

รอนผลักเฮอร์ไมโอนี่ลงไปที่เตียง เธออ้าขาเตรียมรับคลื่นความเสียวที่ถาโถม ร่อนเอาท่อนเอ็นเสียบกดเข้าไป ความที่เธอแฉะมาตั้งแต่แรกทำให้ดุ้นเอ็นขนาดกลางๆเข้าไปได้ไม่ยาก

"ซี๊สสสส สุดยอดเลยย อาาา" เฮอร์ไมโอนีกระเด้งสะโพกรับการกระเด้าของชายหนุ่ม
"อ๊า เฮฮร์ ไม่ไหวแล้ว ฉันจะเสร็จแล้ว" รอนครางอย่างสุดกลั้น

"เดียวสีรอน เราเสร็จด้วยกันนะ นะ นะ" เฮอร์ไมโอนี่บอกพลางแอ่นสะโพกรับการกระแทกของรอน วิสลีย์
"ซี๊ด ฉันไม่ไหวแล้วเฮอร์" รอนกระแทกอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนตัวเธอแม้แต่น้อย

"อะ ซี๊ดดด อ๊าาา ซี๊ดสสสส อีกนิดเดียว อีกนิดดด" เฮอร์ไมโอนี่บิดตัวไปมา ร่องเสียวของเธอเริ่มเกร็งกระตุก เธอร้องครางไม่ได้ศัพท์ผสานกับเสียงกระแทกดัง ปั๊บๆ แต่ในขณะที่เธอกำลังจะถึงฝั่งฝันนั้น

"ไม่ไหวแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ เสียวชะมัดเลย" ท่อนเอ็นที่อยู่ในตัวเธอคงรับการตอดของเธอไม่ไหว มันฉีกน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในโพรงสวาทของเด็กเรียนผมบลอนด์อย่างเธอทันที น้ำอุ่นๆสายหนึ่งไหลเข้าไปในโพรงเสียงอย่างล้นหลาม เธอหอบหายใจด้วยความเสียวและเหนื่อยหอบระคนหงุดหงิด

"วอน วอน ฉันยังไม่เสร็จเลย" เฮอร์ไมโอนี่พูดอย่างเง้างอน

"แต่ฉันเสร็จแล้วอะ หิวจัง อ๊ะ เค้กหม้อใหญ่รสใหม่" รอนพูดพลางหันไปแกะเค้กหม้อใหญ่ที่เขียนว่ารสใหม่ ค้างคาวตากแห้ง

"อ่าแอ่ เออ เอียก อาอุยเอื่องอะเออไอโออี่ (ว่าแต่เธอเรียกมาคุยเรื่องอะไรนะ เฮอร์ไมโอนี่)" รอนพูดทั้งที่ขนมเต็มปาก

เฮอร์ไมโอนี่ถอดหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะตะคอกใส่รอน

"ออกไป"

"อะไรออกไปหรอเฮอร์ไมโอนี่ ศาสตราจารย์ลูปินใช่มะ" รอนพูดหลังจากลืนขนมลงไปแล้ว "รสค้างคาวไม่อร่อยเลย เนอะ"

"ไส หัว ไป โรนัลด์" เฮอร์ไมโอนี่ตวาด ทำให้รอนวิ่งหนีออกนอกห้องลับไปอย่างรวดเร็ว

"ตาบ้า ยอดยี้งี้เง่า" เฮอร์ไมโอนี่บ่นพึมพำพลางเอามือลูบไปที่ร่องสวาทของตนเองก่อนที่เธอจะเสร็จสมอารมณ์ใคร่ในเวลาต่อมา

เฮอร์ไมโอนี่อารมณ์เสียตลอดเวลาที่เหลือ เธอเดินกลับมาที่ห้องหลังจากที่เธอทำความสะอาดตัวเองเรียบร้อย รอนยังคงงงว่าตัวทำผิดอะไร เธอตวาดเขาเสียยดใหญ่เรื่องไม่เปลี่ยนชุดป็นเครื่องแบบโรงเรียน จนแฮรี่สะดุ้งกลัวไปด้วย และเธอยังคงทำหน้าถมึงทึงเมื่อรถไฟด่วนฮอกวอตส์ชะลอความเร็วลงก่อนจะจอดลงฮอกส์มี้ดที่มืดมิดลงในที่สุด

เมื่อประตูรถไฟเปิดออก เสียงฟ้าครางครืนคราดอยู่ด้านบน เฮอร์ไมโอนี่ห่อเจ้าครุกแชงก์ไว้ และรอนยังคงเอาชุดราตรีคลุมกรงพิกวิกเจียนเหมือนเดิม ในขณะที่พวกเขาสามคนลงจารถไฟอย่างทุลักทุเลเพราะฝนที่โฟมกระหน่ำ เมื่อพวกเขามายืนอยู่ด้านนอกที่ฝนตกหนัก ทำให้พวกเขาสามคนรู้สึกว่าพวกเขากำลังถูดสาดด้วยน้ำเย็นผสมน้ำแข็งถังแล้วถังเล่า

ร่างเงามหึมาปรากฏขึ้นที่ปลายชานชาลาพร้อมกล่าวเสียงดังอันคุ้นหู

"ยินดีต้อนรับสู่ฮอกวอตส์ นักเรียนปีหนึ่งตามฉันมาทางนี้"[/backcolor]

ตัวโตซะเปล่าไม่มีน้ำอดน้ำทเลยวิสลีย์

แต่งได้เยี่ยมครับ จะรออ่าน ขอเป็นกำลังใจให้จบตอนนะครับ