====================
ตอนที่ 2
====================
ความเดิมตอนที่แล้ว .........................

"เซ็กซ์ ช่วยให้ลืมเร็วขึ้นได้ไหม"

วัชยิ้ม ผ่อนลมหายใจออกมา

"เฮ้อออ...ไม่... มันไม่ช่วยอะไร.... 
อาจเจ็บกว่าเดิม... ถ้ามัวแต่คิดย้อนไปย้อนมา 
ก็จะเสียใจในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปอีก...  เขาเรียกประชดตัวเอง"

วัชได้ยินเสียงสะอื้นเบา ๆ   เขาหันมาจ้องเธอในความมืด
พยายามฟังให้แน่ใจ แล้วเขาก็เอามือขวาลองลูบแก้มเธอ
ก็พบว่าเธอมีน้ำตานองหน้า.....
วัชยกแขนซ้ายขึ้นโอบไหล่เบล  เป็นเชิงปลอบ และลูบหัวเบล
เบลเอาหัวซบไปกับอกของวัช 
....แล้วเธอก็รู้สึกอบอุ่นใจ ขึ้นมาอย่างประหลาด ....

เธอหันไปหอมแก้มวัช กระซิบข้างหูเขาว่า
"คุณปลอบใจได้แย่มาก.....
แต่ความจริง เจ็บ ๆ แบบนี้ น่าจะเรียกสติได้ดี  ขอบคุณค่ะ"

วัชหันหน้ามาหาหน้าเบล....แล้วจูบอีกครั้งเบา ๆ 
แต่คราวนี้เบลอ้าปากน้อย ๆ รับจูบของวัช
วัชเป็นฝ่ายถอนจูบออกก่อน แล้วเอ่ย
"ด้วยความยินดีครับ..."
ในใจคิดว่า 'มีสิทธิ์ลุ้นกันต่อไป ใจเย็น ๆ'

..................................................................................


เบลค่อย ๆ ขยับตัวออกมานั่งท่าปรกติ อย่างสุภาพ
พร้อมมองดูบรรยากาศในรถรอบ ๆ ด้านข้าง ด้านหลัง ยังคงไม่มีใคร
ส่วนป้าที่อยู่เบาะหน้าก็หลับส่งเสียงกรนเบา ๆ ออกมา
เบลหันมาคุยกับวัชต่อ
...
"คุณขอมีเซ็กซ์กับสาว ๆ บนรถทัวร์ บ่อยไหม"

"ไม่ .... นี่ครั้งแรกในชีวิตการเดินทางของผมเลย"

"อ้าว นึกไงละคะเนี่ย"

"ที่จริงผมเห็นคุณตั้งแต่ที่เคาน์เตอร์ซื้อตั๋วแล้ว
ในบรรดา ผู้คนที่มารอรถวันนี้ ผมสะดุดตาที่คุณ...
และก็รู้สึกว่าคุณน่ารักดี แต่ไม่นึกว่าจะได้มานั่งข้างกัน"

"อะไรดลใจให้ขอคะ"

" ...คือ ผมก็แค่ลองดู  ลองถามดู...."

"ฟังแล้วน่าน้อยใจนะ  เหมือนไม่ได้ตั้งใจขอ"

"แต่ตั้งใจลองนะ"

เบลอมยิ้ม ส่ายหน้าน้อย ๆ ในความมืด

"แล้ว..ไม่ได้นอนกับใครมานานแค่ไหนแล้วคะ"

"เอิ่บบบ  ราว ๆ สองเดือนได้ม้างง" วัชหัวเราะ แหะๆ ...

"แสดงว่ามีมาเรื่อย ไม่ขาดสาย ก็ไม่น่าแปลกใจ
คุณออกจะดูดี บอกได้ไหมว่า สถานะอะไร" 

"ผมคงเป็นได้แค่กิ๊ก" วัชตอบ

"คุณยอมรับด้วย..." เสียงเบลค่อนข้าง ตกใจ

"ก็นะ.... ผมชอบอยู่กับความจริง มากว่าจะโกหกตัวเองไปวัน ๆ
เพื่อให้มีความหวัง ลมๆแล้ง ๆ  ผมก็ไม่ขอคิดอย่างนั้นดีกว่า"

"แล้วเบลหล่ะ  ไม่ได้นอนกับใครมานานแค่ไหนแล้ว"  วัชหันมาถามเบลบ้าง

"เอ่อ..... อย่าตกใจนะ.... อย่าขำด้วยได้ไหม  แต่อย่ารู้เลยจะดีกว่า ..."

"บอกไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ผมไม่ได้ว่าไร" วัชพูดยิ้ม ๆ

"สามวัน"

"เห้ย"...วัชตกใจ

"ล้อเล่นนนนนนนน" เบลร้องเสียงแหลมขึ้นมา

"แต่ผมเชื่อนาา"

"5555555 บ้า....ไม่บอกหรอก"


เบลก้มหาที่ปรับเบาะ เพื่อปรับเบาะให้เอนลงไป วัชเลยช่วยปรับให้
ทำให้เบาะทั้งสองเอนลงไปเท่า ๆ กัน  ยิ่งด้านหลังไม่มีคน
เขาเลยปรับเอนเต็มที่ แล้วเบลก็เอื้อมมือ
ไปหยิบผ้าห่มมาแกะออกจากถุงพลาสติก 
แล้วเอาผ้ามาห่มช่วงเอวลงไป 
เธอนอนตะแคงหันหน้ามาคุยกับวัชต่อบนที่นั่งตัวเอง
วัชเองก็นอนตะแคงหันหน้ามาทางเบลเหมือนกัน


"ขอคิดเล่น ๆ ถามเล่น ๆ ก่อนได้ไหม ถ้าจะทำ ต้องทำไงบ้าง"

"เสียเวลาเปล่า...." วัชตอบเสียงเรียบ ๆ

"หมายความว่าไง..." เบลสงสัย

"จะทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องคิดเลย
ถ้าคุณไม่ใช่คนแบบที่จะนอนกับคนแปลกหน้าได้
ก็อย่าไปคิดเลย เสียเวลาเปล่า "

"แปลว่า....คุณแค่โยนหินถามทางงั้นหรือ"
เบลลุกขึ้นนั่งกอดอก ขมวดคิ้ว

"จะเรียกอย่างงั้นก็ได้ แต่ผมก็คาดหวังไว้เหมือนกัน"
วัชนอนตอบท่าเดิม อมยิ้มสบายๆ

"ส่วนไหนของเบล ที่ทำให้คุณคิดว่า ฉันจะนอนกับคนแปลกหน้าได้หะ.."
เธอเอียงคอถาม

"เสื้อเอวลอย อาจเป็นจุดแรก
แกล้งหยิบของนาน ๆ เป็นจุดที่สอง
แล้วก็แอบโชว์แผ่นหลัง เป็นจุดที่สาม
จุดสุดท้ายคือคุณยังคงพูดจาสุภาพเรียบร้อย
เป็นปรกติ  ....

การกระทำของคุณ ขัดแย้งกับ...บุคลิกของคุณเอง

บวกกับความเศร้าความเหงา ....

ผมเลยแอบสรุปของผมเองว่า...

อะไรก็เกิดขึ้นได้ เพราะคุณกำลังอ่อนไหว"


"คุณเป็นนักฉวยโอกาส หรือแค่ช่างสังเกต"

"ก็แล้วแต่คุณจะมองยังไง"

"คุณจะสังเกตได้ขนาดนี้เชียวเหรอ
ปรกติผู้ชายเขาไม่คิดกันหรอก
แค่มองเป็นอาหารตา
แล้วก็คิดว่าผู้หญิงโง่อยากใส่มาให้ดูเอง..." 

"งั้นผมคงเป็นเกย์...555...  แต่ผมไม่คิดงั้นจริงนะ"

"แต่ฉันว่าคุณเจ้าชู้.... ลื่นเป็นปลาไหลเลย"

"อ๊ะ ๆ ขอปฏิเสธ.... 
ไม่มีผู้ชายคนไหนยอมรับหรอกว่าตัวเองเจ้าชู้
แต่ที่ผมปฏิเสธ ..... เพราะผมยังไม่เจอคนที่ใช่"


"คุณไม่กลัวว่าฉันจะ....สกปรกเหรอ"


"แรงไปนะนั่น คำนี้....เปลี่ยนเถอะ ....
เพราะผมว่า ผมแก่พอที่จะมองออกว่า
สาวคนไหนน่ารักทั้งข้างนอกข้างใน...
ไม่ใช่แค่รูปกายภายนอก
ผมดูที่คำพูดคำจา
แล้วก็เรื่องที่เธอเล่า มากกว่า" วัชอธิบาย
...

"ที่จริงผมก็แอบหวังว่า ....
คุณจะไม่ใช่คนที่นอนกับใครได้ง่าย ๆ เหมือนกัน"
วัชพูดแล้วก็ยิ้มกว้างออกมา

"อย่างงี้การที่ฉันปฏิเสธคุณ  ก็เข้าทางน่ะสิ..."

วัชอมยิ้มกวนๆ ไม่ตอบ

เบลแกล้งโวยวาย
"อ้าว....เหรอ....คนละความหมายกับตอนแรกเลยใช่ไหม ....
ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกว่า
ต้องใช้สมองมากกว่าปรกติแล้วนะ
เหมือนกำลังโค้ดดิ้งโปรแกรมดักจับผิดอยู่เลย"

"มันคืออะไรเหรอ  คงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้งครับ"

"ก็คุณเล่นคาดหวัง จะมีเซ็กซ์บนรถกับสาวแปลกหน้า 
สาวคนที่จะไม่ยอม มีอะไรกับคนแปลกหน้าง่าย ๆ......
มันค้านกันขนาดนี้ คุณหวังได้ไง"

"โธ่ .... ใจเย็น ๆ สิครับ"

"...มันท้าทายความสามารถของคุณรึไง...
หรือเห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น"
น้ำเสียง และสีหน้าเบลเต็มไปด้วยความสงสัย

"อ้าวว ... คำนี้ผมซีเรียส..นะ
...ผมกล้าบอกได้ว่าไม่ได้คิดอย่างนั้นเลย
สาบานก็ได้... เพราะถ้าคิดงั้น ผมจะมานั่งคุยทำไมให้เสียเวลา"

"ทำไม บนรถนี่คุณจะปล้ำฉันได้หรือไง"

"ผมหมายถึง ผมคงแกล้งหลับไปแล้ว ฝันเอาเองง่ายกว่า"

"ไหนบอกซิ.....
คุณจะงัดไม้ไหนมาโน้มน้าวให้หล่อนยอมคุณ"

เบลพูดพร้อมกับขยับเข้าใกล้เขามากขึ้น

"ผมรู้ว่าคุณฉลาด.... " วัชพูดยิ้ม ๆ

"ไม่ต้องมาหว่านคำหวานเลย"
เบลเอานิ้วชี้ แตะ ปิดปากวัชไว้

"คุณไม่ได้อ่อนต่อโลก" วัชยังพูดต่อ

"ไม่ต้องมาชี้นำ" เบลเลื่อนนิ้วมาลูบคางวัชเบา ๆ
เหมือนมีแรงดึงดูด เธอขยับเข้าใกล้เขาอีก
ใบหน้าทั้งสอง ห่างกันไม่ถึงคืบ

"คุณตรงไปตรงมา เท่าที่ผมฟังมาหลายชม.นี่
ผมเชื่อว่าคุณไม่ได้โกหกผมเลย
ทั้งที่ผมเป็นคนแปลกหน้า
ผมรู้สึกว่าคุณจริงใจดี
คุยด้วยแล้วสบายใจ
ขนาดผมขอ...เอ่อ..เรื่องนั้น.คุณก็ไม่โกรธ 
แสดงว่าคุณใจกว้างพอ....ที่จะฟัง
..........
คุณอาจไม่เชื่อว่า
การตามหาผู้หญิงแบบนี้ให้เจอ .....
มันยาก และใช้เวลานานมากขนาดไหน
.ผมเลย...
ไม่อยากปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป เฉย ๆ...."

วัชร้องเพลงออกมาเบา ๆ.....
"รู้ว่าเสี่ยง แต่คงต้องขอลอง
รู้ว่าเหนื่อยถ้าอยากได้ของที่อยู่สูง ยังไงจะขอลองดูสักที....."


...เบลอึ้งไป....ก่อนจะบอกว่า

"ฉันรู้สึกเหมือนเป็นลูกแกะ ที่โดนหมาป่าไล่ต้อน..."


แต่แล้ว...เบลก็เป็นฝ่ายจูบวัชก่อน ...
จูบเบาๆ สั้นๆ บนริมฝีปากวัช

แล้วทั้งสองก็สบตากัน

"ผมอาจจะถึงเนื้อถึงตัว....แต่ถ้าไม่ยอม
ผมก็ไม่ฝืน....  "

วัชจูบเบลกลับ เบาๆ สั้นๆ เช่นกัน

"ไม่เคยมีใคร บอกว่าฉันน่ารัก
หรือสวยเลย คุณแกล้งชมฉันหรือเปล่า"
พูดเสร็จเบลก็จูบเขาเบาๆอีก

"ไม่มีใครบอก ก็ไม่ได้หมายความว่า คุณไม่น่ารักนี่"
วัชพูดจบแล้วจูบอีก ทิ้งช่วงเวลานานกว่าเดิม
เป็นจูบที่อ้อยอิ่งเหมือนไม่อยากเลิกจูบ

"แต่คำยืนยันจากปากของคนแปลกหน้า
จะเชื่อได้สักแค่ไหนกั......."

เบลพูดยังไม่ทันจบ..วัชจูบเบลที่ริมฝีปาก
แบบที่เหมือนกับต้องการจะสื่อสารด้วยความรู้สึก
ส่งผ่านความในใจมาทางรอยจูบ 
เบลรู้สึกดื่มด่ำ จมดิ่งลงไปในสระน้ำเย็น
อาจเพราะอากาศหนาวๆ บนรถ หรือสถานการณ์พาไป....

เหมือนมีประตูบานนึงที่ถูกปลดล็อคกุญแจ
อย่างเงียบเชียบในบรรยากาศเย็น ๆ สลัว ๆ

จากการจูบที่ดื่มด่ำครั้งนี้ เธอได้กลิ่นลมหายใจของวัช
ที่ทำให้เธอรับรู้ได้ว่า ชายคนนี้ ไม่ได้สูบบุหรี่
อาจไม่ได้กินเหล้า และมีกลิ่นลมหายใจที่เย้ายวนเหลือเกิน.....

สมองและหัวใจ ทำงานต่อต้านกันอย่างหนัก
เธอหยุดจูบนั้นไม่ได้ แต่ก็หยุดคิดไม่ได้เหมือนกัน
....เขาจะมาไม้ไหน เขาจะหลอกไหม เขาพูดจริงเหรอ....
แล้วความคิดก็ค่อย ๆ จางลง จางลง
เหลือเพียงความรู้สึก...เบาหวิว...ที่เธอไม่คุ้นเคย

จูบนั้นเนิ่นนานดื่มด่ำ......

วัชสอดมือซ้ายเข้าไปโอบเอวเพื่อให้ลำตัวท่อนบนทั้งหมดของเบล
แนบกับเขา เบลถอนจูบ... จ้องมองตาเขาจากแสงไฟสลัว ๆ
ตอนนี้เธอไม่ได้นอนบนเบาะตัวเอง  แต่นอนอยู่บนแผ่นอกเขา
เนินปทุมอวบอิ่มทั้งสองเบียดตัวอยู่บนอกของหนุ่มแปลกหน้า 
มือของวัชก็เริ่มรุกล้ำเข้าไปใต้เสื้อแจ๊คเกตอีกครั้ง
เขาลูบไล้ผิวเนื้อแผ่นหลังของเบล

เบลกระซิบข้างหูวัช..
"คุณจะเมตตา ปล่อย  ลูกแกะน้อยตัวนี้ไปได้ไหม"

+++++++++++++++++++++++++++เริ่มซ่อนตรงนี้ค่ะ

 

+++++++++++++++++++++++++

ทันใดนั้น รถก็ชะลอความเร็วลงและมี
เสียงคนตะโกนดังมาจากด้านหน้า
วัชชะโงกมองดู พยายามฟัง แล้วลุกขึ้นไปดู

เบลรีบก้มลงรูดซิบกางเกง และติดกระดุมให้เรียบร้อย
ลุกขึ้นยืนดูจากที่นั่ง  มองเห็นผู้โดยสารคนอื่น ๆ เริ่ม
ตื่นขึ้นมาดูด้วย ซึ่งตอนนี้มีอยู่ราว ๆ สิบกว่าคน

สักพัก ..วัชเดินกลับมายังที่นั่ง แล้วเล่าให้เบลฟัง
รถเสีย.... ไปต่อไม่ได้ เขากำลังตามช่าง กับรถสำรองมารับ
แต่กว่ารถสำรองจะถึงคงอีกสักชั่วโมงนึงได้

"เราอยู่แถวไหนแล้วคะ "
"ลำปางครับ ...อือม..ผมมีคนรู้จักแถวนี้ พอดี
เรียกเขามาช่วยได้.... จะไปกับผมไหม".....


-----------------------------------------------------------------------------------------
---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---
ติดตามผลงานย้อนหลังได้ที่นี่ค่ะ ( ^-^ )
================================================


เดินทางไกล....
       

เวลากับวันฝนพรำ
                        ending


เกมส์ตระกร้าปริศนา
               
               


ค.ถ.จ. คนถูกใจ
                                       
       

-----------------------------------------------------------------------------------------
---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---+++---
( ^-^ ) ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่มาให้กำลังใจค่ะ ( ^-^ )
================================================

อุ๊ย!! ซ่อนได้แล้ว จัดไปๆ
เป็นอีกตอนที่อ่านแล้วอมยิ้ม ขอบคุณครับ

น่าติดตามดีนะครับเรื่องนี้

ก็ได้ลุ้นตลอดเวลาว่าสาวเจ้าจะลงเอยยังไง หลังจากนี้จะเดินไปทางไหน ติดตามครับ

ขอบคุณมากครับ เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก

ยิ่งอ่านยิ่งน่าลุ้นน่าติดตามตอนหน้ามาเร็วน่ะครับ

ขอบคุณมากครับ ทอดสะพานขนาดนี้ อย่าปล่อยให้หลุดมือไปนะ

ถึงลำปางแล้ว หนาวมากแน่นอน

น่าสนใจครับ ทำให้มีความรู้สึกเหมือนกับอยู่ในเหตุการณ์เลย

นางจะตามเขาไปไหมหนา

ขอบคุณครับ ไปขี่ม้ากัน

ขอบคุณมากครับ ดำเนินเรื่องได้นุ่มนวลมากเลยครับ

สนุกครับ เรื่องมาเรื่อย ๆ ดี

ถึงลำปาง  คงเจอเต็มลำแน่ๆ

ลุ้นไปกับเนื้อเรื่องน่าติดตามมาก