(แว่น คัดเอามาจากสำนวนต้นฉบับเลยจึงมีข้อความท่านครบถ้วนสมบูรณ์ เรื่องนี้ลงบอร์ดบ้านเมื่อ ธันวาคม 04,2011,06:49:06 PM)


         รักษาอาการอึ้งยง

   อึ้งย้งหลังจากสยบองค์ชายเจอรูดัลได้ ก็รีบไปปิดกลไกค่ายกลเกาะดอกท้อจนหมด ออกมาพบแผ่นกระดาษพับหนึ่งที่องค์ชายเจอรูดัลทำตกไว้ พอนางกางออกมาดูพบว่ากลับเป็นแปลนพิมพ์เขียวของเกาะดอกท้อ อึ้งย้งถึงกับตกใจด้วยอึ้งย้งไม่ทราบความนัยว่าองค์ชายเจอรูดัลไปได้แปลนเกาะดอกท้อมาจากที่ไหน จึงทำให้สามารถล่วงรู้สภาพของเกาะดอกท้อจนพิชิตค่ายกลเกาะดอกท้อได้

   อึ้งย้งไม่มีเวลาคิดมาก ด้วยเป็นห่วงก๊วยเจ๋ง นางจึงรีบตีฝ่าเข้าไปในค่ายกลประตูตาย พบร่องรอยการต่อสู้และกลไกค่ายกลที่ถูกเปิดใช้ไปจำนวนหนึ่งแต่ไม่พบก๊วยเจ๊งกับก๊วยฮู้แต่อย่างใด นางสำรวจค่ายกลประตูตายรอบหนึ่งเนื่องจากกลไกในค่ายกลถูกอึ้งย้งปิดหมดแล้วทำให้นางสามารถสำรวจได้อย่างรวดเร็วปราศจากอันตรายใด เสร็จแล้วจึงออกมายังประตูลวงพบพี่น้องตระกูลบู๊ศิษย์ของนางทั้งสองโดนสกัดจุดอยู่ อึ้งย้งจึงทำการแก้ไข

   " พวกเจ้าว่า นางได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างงั้นหรือ "

   อึ้งย้งถามลูกศิษย์ของนางทั้งสองคนหลังจากที่พาทั้งคู่เดินมายังทำเลปลอดภัยในค่ายกลประตูลวง บริเวณหลังพุ่มไม้มีสนามหญ้า และแปลงดอกไม้หากเป็นเวลากลางวันสถานที่นี้จะแลดูสวยงามยิ่ง หากตอนนี้เป็นเวลากลางคืนมีเพียงแสงเดือนแสงดาวก็ยังดูร่มรื่น อึ้งย้งให้สองพี่น้องช่วยก่อกองไฟขึ้นกองหนึ่ง แต่เดิมตอนที่อึ้งย้งออกจากหอควบคุมกลไกนางไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ จึงไปเอาเศษผ้าคลุมที่ขาดวิ่นของนางมาพันปิดเต้านมด้านบน และคาดปิดด้านล่างเท่านั้น

   ต่อมาเมื่อพบลูกศิษย์นางจึงเอาเสื้อคลุมของบู๊ตงยู้มาใส่ปิดไว้ลวกๆเท่านั้น
   " ก่อนที่เจ้าทั้งสองจะถูกนางจี้สกัดจุด พวกเจ้าได้ต่อสู้กับนางอย่างไรบ้าง "

   สองพี่น้องต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รูจะตอบเช่นไรดีเพราะจริงๆมันสองคนแทบไม่ได้ต่อสู้กับนางรัศมีเทวีเลย ก็เสียท่าโดนนางสกัดจุดแล้ว แต่มันทั้งสองพยายามที่จะทำให้พวกมันดูดีขึ้น เลยช่วยกันแต่งเรื่องการต่อสู้ขึ้นมาใหม่เล่าให้อึ้งย้งฟัง แต่ดูเหมือนพวกมันยิ่งเล่ายิ่งมั่ว ทำให้อึ้งย้งซักไซร้มากขึ้น

   สองพี่น้องถึงกับเหงื่อแตกตอบตะกุกตะกัก เพราะไม่คาดคิดว่าอึ้งย้งจะถามถึงเรื่องนี้ละเอียด
   " สรุปว่าพวกเจ้าก็ทำการต่อสู้กับนางได้นานพอดูทีเดียว "
   " ใช่ครับ อาจารย์พวกเราต่อสู้กับนางได้ ร้อยกว่าเพลง เสียดายที่กอตงยู้ถูกสกัดจุดล้มลงไปก่อน ทำให้ข้าเสียสมาธิ เลยถูกนางสกัดจุดไปด้วยอีกคน "

  บู๊ซิ่วบุ้นตอบเอาหน้าอย่างภาคภูมิใจ ทำให้บู๊ตงยู้รับฟังอยู่ต้องค้อนด้วยความไม่พอใจ อึ้งย้งรับฟังแต่ใช้ความคิดอยู่ตลอดรู้สึกชอบกล ที่อึ้งย้งถามไม่ใช่เพราะนางระแวงต้องการจะจับพิรุธลูกศิษย์ของตนแต่อย่างใด แต่ด้วยนิสัยของอึ้งย้งเป็นคนละเอียดรอบคอบการต่อสู้คราใดอึ้งย้งล้วนเป็นใช้สมองทุกครั้ง

   " พวกเจ้านับว่าทำการต่อสู้เพื่อช่วงชิงน้องก๊วยฮู้ได้ห้าวหาญยิ่ง แต่เพราะศัตรูมีวิทยายุทธที่เหนือชั้นกว่า ถึงนางจะบาดเจ็บสาหัสก็สามารถมีชัยต่อพวกเจ้าได้ ดังนั้นการที่พวกเจ้าแพ้นางก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่น่าอายแต่อย่างใด "

   สองพี่น้องฟังอึ้งย้งพูดถึงกลับยืดอกด้วยความภาคภูมิใจ
   " แต่จากที่ฟังเจ้าเล่ามา ก็ดูเหมือนนางน่าจะได้รับบาดเจ็บแต่คงจะไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสเท่าใดถึงยังต่อสู้กับพวกเจ้าได้ยาวนาน "

   สองพี่น้องรับฟังอย่างสงบ อึ้งย้งจึงพูดต่อ
   "-ข้าก็ปรารถนาให้นางให้นางบาดเจ็บสาหัส เพื่อว่าฝ่ายเราจะได้เป็นฝ่ายมีเปรียบ ข้ายังคะเนไม่ออกว่านางได้รับบาดเจ็บเพราะเหตุใด กังวลแต่ว่าอาจารย์ก๊วยเจ๋งของเจ้าก็จะได้รับบาดเจ็บไปด้วย "

  พูดแล้วอึ้งย้งก็เอาพับกระดาษที่ถือติดมือมาออกกางออก ที่แท้คือแปลนค่ายกลเกาะดอกท้อ สองพี่น้องไม่รู้ว่าอึ้งย้งได้แปลนนี้มาจากที่ใด แต่คาดว่าอึ้งย้งคงไปนำมาจากหอควบคุมกลไกกระมัง สองพี่น้องจัดแจงยกก้อนหินมาวางต่างโต๊ะเก้าอี้เพื่อให้อึ้งย้งดูแปลนค่ายกลเกาะดอกท้อได้ถนัดขี้น

   ส่วนพวกสองพี่น้องไปยืนสำรวมอยู่ข้างหลังนาง
  " ถ้าหากนางบาดเจ็บสาหัสก็จะหนีไปได้ไม่ไกล แต่ยังไงนางก็ต้องหาที่รักษาตัว และอาจจะมีจุดนัดพบกับสามีนาง( องค์ชายเจอรูดัล ) ณ ที่ใดที่หนึ่ง "

   เสียงอึ้งย้งสาธยายให้ลูกศิษย์ทั้งสองฟัง
   " ค่ายกลประตูลวงมีลักษณะเด่นคล้ายเป็นประตูมิติ สามารถนำพาไปยังประตูใดๆ ก็ได้ เพราะอยู่ตรงศูนย์กลางของค่ายกล "

   ระหว่างที่อึ้งย้งพูดนางก็ก้มลงดูแปลนเกาะดอกท้อพลางเอานิ้วชี้ไล่ตามไปบนแปลนอย่างจดจ่อ ตอนที่อึ้งย้งก้มลงไปทำให้คอเสื้อคลุมของนางเปิดกว้างขึ้นทำให้สองพี่น้องที่ยืนอยู่สามารถมองลึกเข้าไปในคอเสื้อแลเห็นเต้านมขาวอร่ามของนางได้ถนัดตา เสียงอึ้งย้งสาธยายเรื่องค่ายกลว่าองค์ชายเจอรูดัลน่าจะหลบไปด้านนี้ส่วนนางรัศมีเทวีน่าจะไปตรงนั่น แต่สองพี่น้องรับฟังไม่รู้เรื่องแล้ว เพราะมัวแต่มองนมของอาจารย์อึ้งย้งอย่างเดียว

   อึ้งย้งมัวแต่สนใจเส้นทางในแปลนคิดว่าลูกศิษย์นางคงตั้งใจเช่นเดียวกับนาง เพราะพวกมันส่งเสียงร้อง
   " อา..อืม.." ตลอดเวลาที่อึ้งย้งสาธยาย
   " ตอนนี้พวกเราอยู่ตรงจุดนี้ ที่มีเครื่องหมายสีแดงอยู่ตรงนี้พวกเจ้าเห็นไหม "

   อึ้งย้งก้มลงชี้ตำแหน่งในแผนที่ให้สองพี่น้องดู
   " อา...ชัดเจนเลยอาจารย์ "

  สองพี่น้องร้องบอกในใจ ที่ชัดเจนนั่น ไม่ใช่ตรงจุดเครื่องหมายสีแดงบนแปลนที่อึ้งย้งชี้ให้ดู แต่เป็นหัวนมสีแดงบนยอดอกขาวผ่องของอาจารย์อึ้งย้งมากกว่า เพียงแค่นี้ก็ทำให้สองพี่น้องถึงกับควยตุงเป้ากางเกงขึ้นมาแล้ว

   " ค่ายกลเกาะดอกท้อสลับซับซ้อนนัก ข้าได้แผนผังนี้มา จึงกระจ่างในวันนี้เอง "

  เสียงอึ้งย้งพูดไปเรื่อยอย่างตกในภวังค์ ส่วนสองพี่น้องก็เพิ่งเห็นกระจ่างเช่นอึ้งย้งแต่ไม่ได้เป็นค่ายกลหากเป็นนมอาจารย์อึ้งย้ง พวกมันต่างชมเพลินอย่างเงียบกริบปล่อยให้อาจารย์วิเคราะห์แผนผังต่อไปส่วนลูกศิษย์ขอวิเคราะห์นมอาจารย์ต่อ

   " เมื่อตอนที่บิดา( อึ้งเอี้ยะซือ )ปรับปรุงค่ายกลใหม่ก็บ่นเสียดายแผนผังนี้ยิ่งนัก หากตอนนี้ท่านได้คืนมาแล้วคงดีใจยิ่งนัก "

   อึ้งย้งคล้ายพูดกับตัวเอง พอคิดถึงบิดาความคิดอึ้งย้งกลับเตลิดไปถึงองค์ชายเจอรูดัล
   "......ศัตรูที่บุกมาคราวนี้เก่งกาจยิ่งนัก แถมเชี่ยวชาญเรื่องค่ายกลอย่างเหลือเชื่อ ขนาดค่ายกลเกาะดอกท้อซับซ้อนเพียงนี้ยังบุกเข้ามาได้ง่ายดาย และดูเหมือนจะล่วงรู้ความคิดเราถึงมารอที่ประตูสิ้นหวังได้........"

   ขณะที่อึ้งย้งคิดคำนึงอาจจะรู้สึกเมื่อยหรืออย่างไรไม่ทราบ กลับเผลอไผลนั่งโยกขาเบาๆ เดี๋ยวหุบเดี๋ยวอ้าทำให้ชายเสื้อคลุมด้านล่างเผยออก สองพี่น้องก็ตาไวเสียนี่กระไร ยามอึ้งย้งโยกขาอ้าออกทำให้พวกมันมองเห็นเข้าไปถึงปลีน่องโคนขาอ่อนอันขาวจั๊วะของนาง พวกมันถึงกับตาโตคอยลุ้นให้อึ้งย้งอ้าขาออกมากขึ้นเพื่อจะมองเข้าไปให้เห็นถึงเนินโคกสวาทของอึ้งย้งให้ได้

   "...ตอนแรกที่เราอยู่ในประตูสิ้นหวังเจ้าองค์ชายเจอรูดัลนั่นก็ปลอมเป็นบิดาได้คล้ายยิ่ง..." อึ้งย้งครุ่นคิดในใจเงียบๆ สองขากลับแยกออกไปอย่างไม่รู้ตัว

   สองพี่น้องมองตามเข้าไปในหลืบเนื้ออึ้งย้งตาแทบถลนอย่างเงียบๆเช่นกัน
  "...แต่ตอนนั้นอาจเป็นเราโดนยามอมประสาทที่โปรยมาในหมอกทำให้เกิดมายาภาพขึ้น." อึ้งย้งคิดต่อแต่กลับหุบขาเข้ามาเช่นเดิม ทำให้สองพี่นองรู้สึกเสียดายที่ภาพสวยๆตรงหน้าหายไป

   แต่อีกสักเดี๋ยวก็คอยลุ้นต่อเมื่ออึ้งย้งเริ่มแยกขาออกมาใหม่
   " ตอนที่เราดูดพลัง ก็ยังปลอมเป็นบิดามาหลอกเราเอาตัวรอดไปได้อีก "

  ฝ่ายอึ้งย้งก็คิดไป สองพี่น้องก็ดูไปอย่างระทึกใจเช่นกัน
   "...ตอนที่ต่อสู้กัน เราใช้ท่าเท้ากวาดใบไม้ของบิดา มีคราหนึ่งศัตรูกลับยกขาขึ้นกันในท่ากวาดใบไม้เช่นกัน....จะบังเอิญเช่นนั้นหรือ....โอ้..."

   อึ้งย้งหยุดคิดนานร่ำร้องในใจ ส่วนสองพี่น้องก็ร่ำร้องในใจเช่นเดียวกันเมื่ออาจารย์อึ้งย้งกลับแยกขาค้างไว้เนิ่นนานทำให้พวกมันมองสอดส่ายเข้าไปเห็นเนินโคกอร่ามขาวเกลี้ยงเกลาได้สำเร็จจนพวกมันรู้สึกเลือดกำเดาแทบกระฉูด ขณะนั้นอึ้งย้งกลับรู้สึกมีหยดน้ำอะไรไหลตกมาบนหลังมือของนาง อึ้งย้งรู้สึกตัวยกขึ้นมาดูกลับเป็นหยดโลหิตสีดำ อึ้งย้งยกมือขึ้นแตะแตะตรงใต้จมูก กลับพบว่าที่แท้มันคือเลือดกำเดาของนางเอง

  เสียงขององค์ชายเจอรูดัลกลับดังขึ้นมาในโสตประสาท
  "  เจ้านี่โง่จริงๆ ยังไม่แตกฉานกลับกล้าใช้วิชานี้ เมื่อดูดพลังมาแล้วหากเจ้าประสานพลังเป็นของเจ้าไม่ได้ก็เปล่าประโยชน์ ร่างกายคนเรามีภูมิคุ้มกันหากพลังที่เพิ่มเข้ามาไม่อาจรวมเข้ากันได้ มันจะตีเป็นเชื้อโรคจะทำการต่อต้านขับออกไป เมื่อสายพลังเกิดตีกันเจ้าไม่สามารถควบคุมได้เมื่อนั้นโลหิตเจ้ามีหวังไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด เจ้าก็จะถึงความตาย ตอนนี้ทางรอดของเจ้าก็คือถ่ายพลังของเรากลับคืนมา "

   " แย่แล้ว พลังลมปราณกำเริบ "

   อึ้งย้งหายใจโคจรลมปราณ ตอนนี้กลับรู้สึกว่ามีสายพลังอื่นที่นางได้สกัดสงบนิ่งตอนนี้กลับลุกขึ้นมาต่อสู้กับพลังในร่างของนางจนปั่นป่วนจนอึ้งย้งไม่สามารถควบคุมได้ ทุกส่วนเส้นเอ็นของนางเริ่มรู้สึกเจ็บแปลบจนจะลามไปทั้งตัวที่ลมปราณทั้งสองสายวิ่งไป อึ้งย้งถึงนอนหงายไปข้างหลังปะทะกับร่างสองพี่น้องที่อยู่ด้านหลังเงยหน้าขึ้นมองทั้งสอง

   " พวกเจ้า..."

   สองพี่น้องต่างตกใจ ทีแรกคิดว่าอึ้งย้งจับได้ว่าพวกมันลอบแอบมองดูส่วนสงวนของนางแล้ว แต่พบอีกทีว่าอาจารย์อึ้งย้งคล้ายได้รับบาดเจ็บอะไร เลยช่วยกันประคองอึ้งย้งนอนราบลงกับพื้น

   " อาจารย์ ท่าน ๆ เป็นอะไร "

   บู๊ซิ่วบุ้นซักถามขึ้นอย่างห่วงใย แต่ตากลับจับจ้องมองดูไปที่เต้านมของอาจารย์ที่ขณะนี้เสื้อคลุมนางเปิดอ้าอยู่ เช่นเดียวกับบู๊ตงยู้ที่ประคองนางอยู่ด้านล่างก็จับจ้องมองไปที่โคกสวาทของนาง

   " ข้า..ข้า ไม่ไหวแล้ว ร่างกาย....แทบ...จะระเบิด  โอ๊ย..โอ๊ย "

   เสียงอึ้งย้งพูดล่ำลัก ขาดเป็นห้วงๆ บิดตัวไปมาอย่างเจ็บปวด สายพลังในร่างกายวิ่งตีกันวุ่นในร่างกาย ขณะนั้นเองบู๊ตงยู้เอื้อมมือไปจับชายผ้าคลุมด้านล่างเพื่อจะมาปิดส่วนสงวนให้นาง แต่บังเอิญให้นิ้วมือของบู๊ตงยู้ดันไปจิ้มถูกโคกสวาทของอึ้งย้งสัมผัสไปถูกติ่งกระสันต์เข้าพอดีอย่างไม่ตั้งใจ มันเป็นความบังเอิญอย่างเหลือเชื่อ ที่นิ้วของบู๊ตงยู้ไปสัมผัสโดนเม็ดกระสันต์ตรงนั้นเข้า

   กลับทำให้สายพลังตีกำลังวิ่งวุ่นอยู่กลับถอยกลับไปรวมตัวที่จุดตั้งชังตามเดิมแล้วย้อนไปจู่โจมตรงติ่งกระสันต์ของนางแทน อึ้งย้งที่ตอนแรกรู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัวกลับรู้สึกค่อยสบายขึ้น แต่ถูกสายพลังไปจู่โจมติ่งกระสันต์นางแทนทำให้เกิดความรู้สึกกำหนัดกระสันต์ซ่านซ่าขึ้นมาแทนที่

   " โอวส์ ......ซี้ดส์ "

   เสียงอึ้งย้งร้องออกมาทำให้บู๊ตงยู้ตกใจชักมือ ทำให้กระแสพลังที่ถอยกลับมาแล้วเริ่มจะอาละวาดขึ้นมาอีก
   " อย่าเพิ่งเอามือออกไป...เอากลับไปที่เดิม "

   เสียงอึ้งย้งร้องบอก ทำให้บู๊ตงยู้ไม่แน่ใจไม่กล้าเอามือไปไว้ที่เก่ากลับเอามือไปกดตรงท้องน้อยแทน
   " ไม่ใช่ตรงนั้น ตรงที่นิ้วเจ้าสัมผัสเมื่อครู่   เร็วเข้า "

   ทีแรกบู๊ตงยู้เอามือไปถูกหีอาจารย์อึ้งย้งอย่างไม่ตั้งใจ แต่ตอนนี้กลับถูกอึ้งย้งร้องบอกให้มันช่วยจับหีนางที บู๊ตงยู้ลังเลแต่อึ้งย้งกลับเร่งให้มันทำโดยเร็ว เลยตัดสินใจเอามือตะปบหีอึ้งย้งเข้าเต็มมือ

   อา...หีอาจารย์ทั้งโคกใหญ่โหนกนูนเต็มมือทีเดียว
   " อย่าตะปบเฉยๆ เอานิ้วลากตามรอยผ่านั้น " อึ้งย้งร้องบอกลูกศิษย์นาง บู๊ตงยู้ทำตามอย่างงุนงง

   " นั่นแหละอย่างนั้น เอานิ้วเจ้าเขี่ยตรงนั้นแหละ ถูกแล้ว อา....ซี้ดส์...เจ้าเอานิ้วไชเข้าไปด้วยหรือ..อา...อูวส์...."
   " อาจารย์ท่านเป็นอย่างไรบ้าง "
   " ข้า..ดีขึ้นบ้างแล้ว เพียงแต่...อูยส์..ซีดส์ "
   " เพียงแต่อะไรหรือ..." 
   " ท่านเป็นอะไรหรือ..." บู๊ตงยู้ถามขึ้นก่อน ส่วนบู๊ซิ่วบุ้นก็ถามแทรกเข้ามาด้วยความอิจฉาที่อยู่ๆกอกอมันก็โชคดีได้จับหีอาจารย์เล่น
   " อูยส์...ข้าดูดพลังศัตรูเข้ามา...อูยส์..สายพลังเกิดกำเริบต่อสู้กันภายใน..ตอนนี้ข้าเพียงสะกดไว้ได้...อาส์..ซี้ดส์ "
   " แล้วเราจะต้องทำอย่างไรต่อไปละ "
   " ข้าต้องหาคนช่วยดูด ดูด อาส์..สะ...เสียว...ถ่ายพลังออกไป  อุ...อูยส์ "

  ตอนนี้อึ้งย้งค่อยส่งเสียงพูด..น้ำเสียงช่างหวาบหวามคล้ายครางกระเส่าตลอด ดวงตาหยาดเยิ้มเปี่ยมด้วยอารมณ์สวาทเต็มที่ เนื่องจากตอนนี้สายพลังพิสดารกลับเล่นงานจุดกระสันต์ไม่หยุดทำให้นางเกิดความกำหนัดขึ้นแรงกล้า ในรูหีของอึ้งย้งรู้สึกคันยุบยิบอยากหาคนมาสกิดสเกาให้หายอยาก ขนาดมีนิ้วบู๊ตงยู้มาช่วยก็ยังไม่หายอยาก อยากได้อะไรที่มันใหญ่ยิ่งกว่า

   พยายามสะกดอารมณ์เต็มที่แต่เจ้าพลังร้ายยังเล่นงานไม่หยุด จนอึ้งย้งเริ่มเกิดความเสี้ยนจัดขึ้นเรื่อยๆ จนแตดสั่นริกๆไม่หยุดจนบู๊ตงยู้ยังรู้สึกมันกระเด้งกระดอนสู้นิ้วมือ

   " อาจารย์แล้วข้า จะช่วยอะไรท่านได้หรือไม่ " บู๊ตงยู้ถาม
   " อาส์...มีแต่เพียงอาจารย์ก๊วยเจ๋งที่พอจะรับพลังได้ พวกเจ้าวรยุทธอ่อนด้อยเกรงว่าจะได้รับอันตราย "
   " อาจารย์มีพระคุณต่อข้าดุจดังบิดามารดาก็ไม่ปาน แม้ว่าข้าจะต้องได้รับอันตรายถึงชีวิต เพื่อช่วยท่านแล้วแม้ตายข้าก็ยอม "

   บู๊ตงยู้กล่าวน้ำเสียงเป็นจริงเป็นจัง อึ้งย้งรู้สึกซาบซึ้งยิ่งนักประกอบกับความเสี้ยนเริ่มทวีสูงขึ้นจนนางไม่อาจฝืนได้
   " เจ้าต้อง...อา..อาส์....อูยส์ "

  บู๊ตงยู้เริ่มรู้ความในแต่คิดว่าอาจารย์อึ้งย้งคงไม่สะดวกจะพูดขึ้น เลยหันไปกล่าวกับบู๊ซิ่วบุ้น
   " เจ้าออกไปเฝ้าระวังข้างนอก เผื่อศัตรูบุกเข้ามาในระหว่างข้ารักษาอาจารย์อึ้งย้งจะได้ป้องกันไว้ "
   " นี่...นี่.." บู๊ซิ่วบุ้นเห็นกอกอมันกันท่าเริ่มไม่พอใจคิดจะโต้เถียงแต่อึ้งย้งกลับชิงพูดขึ้นก่อน
   " ถูกของกอกอเจ้า....อูยส์  ซิ่วบุ้นเจ้าออกไป...อุส์...ระวังภัยข้างนอกเถอะ "

   บู๊ซิ่วบุ้นสิ้นท่าได้แต่ผงกศรีษะรับคำได้เดินออกไปอย่างไม่เต็มใจ ฝ่ายบู๊ตงยู้เห็นตี๋ตี๋ไปแล้วกลับยิ้มในใจเพราะทุกครั้งตี๋ตี๋มันจะปราดเปรื่องกว่าทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มันกลับเหนือชั้นกว่า บู๊ซิ่วบุ้นทำทีเดินออกไปสักพักกลับย้อนมาแอบดูว่าทั้งอาจารย์อึ้งย้งกับกอกอมันจะทำอะไรกันต่อไป บู๊ซิ่วบุ้นค่อยย่องเงียบเข้ามา มองเห็นกอกอมันกำลังก้มหน้าอยู่บนโคกหีของอาจารย์สักพักจึงเงยหน้าขึ้น

   บู๊ซิ่วบุ้นเห็นกอกอมันปากเลอะเปรอะเต็มไปด้วยน้ำเมือกแต่ดูเหมือนปากกอกอมันจะบวมเจ่อลิ้นบวม ทั้งคู่ต่างส่งเสียงพูดอะไรกันบู๊ซิ่วบุ้นอยู่ไกลเกินไปจึงไม่สามารถรับฟังได้ คราวนี้เห็นกอกอมันถอดเสื้อผ้าออกจากกายจนหมด จับขาอาจารย์แยกขาตั้งท่าทมัดทแมง

   เอามือจับลำกระดอขนาดเขื่องตัวเองจ่อกับรูหีอาจารย์อึ้งย้ง
   " โอ...ทั้งคู่เตรียมเย็ดกันแน่แล้ว ข้าคิดแล้วไม่มีผิด "

   บู๊ซิ่วบุ้นคิดค่อยเดินเข้าไปใกล้ๆ แอบตรงหลังพุ่มไม้จนได้ยินเสียงทั้งคู่พูดกัน
   " เจ้าค่อยเอาของเจ้าใส่เข้าไป โคจรลมปราณตามเคล็ดวิชาที่ข้าสอน "
   " โอว...อาจารย์ ของท่านดูดแน่นดีจริง "
   " รีบโคจรลมปราณตามที่ข้าบอก "
   " ครับ แต่ของท่านคับแน่น แต่นุ่มลื่น ข้าไม่ทันออกแรงก็เหมือนมันดูดเข้าไปเอง เมื่อกี้ก็ดูดจนข้าปากบวมไปหมด "

   เสียงบู๊ตงยู้พูดออกมาแบบอ้อแอ้ไม่ถนัด คงเป็นเพราะที่ปากมันบวมตอนไปดูดหีอาจารย์นั่นเอง และดูเหมือนควยของมันกำลังถูกรูหีอึ้งย้งค่อยดูดจมหายเข้าไปเองจริงๆ
   " คราวนี้เจ้าค่อยขยับช้าๆก่อน ข้าจะคลายพลังออกเจ้าจะรู้สึกอบอุ่น ค่อยขมิบตูดดูดพลังเข้าไป "

  อึ้งย้งสั่ง บู๊ตงยู้ค่อยทำตามรู้สึกรูหีอึ้งย้งคล้ายเป็นมือนุ่มที่กำลังจับควยมันแน่นเดี๋ยวบีบเข้าคลายออกก็ไม่ปานเป็นระยะๆ บู๊ตงยู้ค่อยสาวควยขึ้นลงทุกครั้งเป็นเสียดสีกับเม็ดกระสันต์ของอึ้งย้ง ทั้งคู่ต่างส่งเสียงร้อง ซี้ดส์ ซ้าดส์ ราวกำลังกินของเผ็ดร้อนที่เอร็ดอร่อยไม่ปาน บู๊ตงยู้รู้สึกอบอุ่นที่หัวควยมีกระแสพลังบางอย่างไหลเข้าไปในรูฉี่ของมัน

   ที่น่าอัศจรรย์กระแสพลังนั่นกลับทำให้มันรู้สึกคึกคักมีกำลังวังชาขึ้นเพิ่มผูลขึ้น
   " อาส์...อาจารย์ท่าน รูหีช่างวิเศษดีแท้ ทำให้ข้าเสียวไปหมด ซี้ดส์ "

   บู๊ตงยู้พูดขึ้นพร้อมกับเริ่มกระเด้าควยเข้าหีควยเร็วและแรงขึ้น
   " อูยส์   อาการข้าก็เริ่มดีขึ้นแล้ว แต่เจ้าอย่าเพิ่งหักโหมมาก เดี๋ยวทำให้ข้าคลายพลังสู่ตัวเจ้ามากเกินไป เจ้าจะทนไม่ไหว "
   " ไม่เป็นไรข้าทนได้ อาจารย์คลายพลังมาเถอะ อาการท่านจะได้หายไวไว ในตอนนี้ข้ารู้สึกดีขึ้นเสียอีก "

  บู๊ตงยู้พูดพร้อมกับปั๊มเอวขึ้นลงถี่ยิบอย่างเมามันส์ จนหน้าท้องกระทบกันดัง ป้าบ ป้าบ ไม่หยุด อึ้งย้งก็รู้สึกเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูกเอามือบีบจับนมตัวเองคลึงเคล้นตลอดเวลาที่ถูกลูกศิษย์โหมกระเด้าใส่ บู๊ตงยู้เห็นเช่นนั้นเลยเอามืออาจารย์อึ้งย้งออกแล้วใช้มือมันช่วยจับบีบนวดนมอาจารย์แทน กระแสพลังยิ่งทลักใส่เข้าสู่ร่างบู๊ตงยู้ไม่ขาดระยะ บู๊ตงยู้กลับยิ่งกระเด้าควยไม่หยุด

   รูหีอึ้งย้งคล้ายกระตุกตอดรัดควยลูกศิษย์วาบๆ จนบู๊ตงยู้ทนไม่ไหวก้มลงไปคว้านมอึ้งย้งมาดูดสลับกันทั้งสองเต้าซอยกระเด้าเข้าหีถี่ยิบเหมือนจะเร่งรีบไปไหน

   " โอ๊ะ...ตงยู้เจ้าอย่าเพิ่ง อย่าเพิ่ง ช้าก่อน รีบโคจรดูดซับพลัง มันอันตราย "
   " ไม่ทันแล้วอาจารย์ ตายเป็นตาย อึ้บๆ อึ้บๆ ...โอ๊ย อาจารย์ข้า โอวส์.."
   " ว๊ายส์..ตงยู้ ตงยู้  เจ้า โอไม่น่าเลย "

  บู๊ตงยู้เร่งซอยกระเด้าถี่ยิบพร้อมกับระเบิดน้ำเงี่ยนของมันออกมาเข้าใส่ในรูหีอึ้งย้งจนหมด ลืมโคจรดูดซับพลังที่อึ้งย้งถ่ายเทออกไปจนโดนพลังย้อนจู่โจมจนหมดสติแน่นิ่งล้มไปบนร่างของอึ้งย้ง

   อึ้งย้งตกใจรีบดันร่างบู๊ตงยู้ออกไปข้างๆ
   " ยังดีที่มันแค่หมดสติเดี๋ยวคงฟื้นไม่เป็นไร อีกนิดเดียวแท้ๆ ข้าก็จะควบคุมได้ "

   อึ้งย้งนอนพูดรำพึง ทันใดกลับรู้สึกมีร่างใครขึ้นมาคร่อมบนตัวนาง
   " ว๊ายส์  บู๊ซิ่วบุ้น เจ้าเข้ามาเมื่อใด "

   บู๊ซิ่วบุ้นแอบมองอยู่เกิดความเงี่ยนง่านสุดทน พอเห็นกอกอมันไม่ทันนกกระจอกกินน้ำก็หมดท่าแล้ว ก็รีบถอดเสื้อผ้ามันออกอย่างว่องไว มาถึงก็ขึ้นคร่อมบนร่างอึ้งย้งทันที

   " ข้าแอบดูอยู่เห็นหมดแล้ว อาจารย์มาให้ข้าช่วยเย็ด  เอ๊ย.ช่วยรักษาอาการท่านต่อเถอะ "
   " โอ๊ะ  เจ้าก็เห็นแล้วนิ ว่ามันอันตรายดูพี่เจ้าเป็นตัวอย่างซิ "
   " อาจารย์มีพระคุณต่อข้าดุจดังบิดามารดาก็ไม่ปาน แม้ว่าข้าจะต้องได้รับอันตรายถึงชีวิต เพื่อช่วยท่านแล้วแม้ตายข้าก็ยอม "

   บู๊ซิ่วบุ้นเลียนแบบคำพูดกอกอมัน
   " เรื่องช่วยคนร้อนยิ่งกว่าดับไฟ อย่ามัวช้าเลย "

  บู๊ซิ่วบุ้นไม่รอให้อึ้งย้งอนุญาตแต่อย่างไร จับกระดอมันเสียบลงกลางรูหีอาจารย์ทันทีด้วยความเงี่ยนง่านบวกใจร้อนเพราะอยากเย็ดอึ้งย้งเต็มที่แล้ว

   " อุ๊....ซิ่วบุ้นเจ้าอย่าพึ่งผลีผลาม ต้องรู้เคล็ดวิชาโคจรลมปราณนี้ก่อน "

  อึ้งย้งพูดเคล็ดวิชาให้บู๊ซิ่วบุ้นฟังอีกรอบ บู๊ซิ่วบุ้นหัวดีกว่าบู๊ตงยู้ฟังครั้งเดียวก็เข้าใจ กดควยมันลงในรูหีอาจารย์ทันที โอ...รูหีอาจารย์อึ้งย้งช่างวิเศษจริงๆแน่นแต่นุ่มควยดี คล้ายดันเข้าไปในปุยนุ่น แต่ดูดกระชับควยตลอด ไม่ต้องออกแรงมากเลยแต่กลับถูกดูดเข้าไปได้

   บู๊ซิ่วบุ้นรำพึงกับตัวเอง พร้อมกับกระเด้าควยเนิบๆค่อยชำแรกลงไปในรูหีอึ้งย้ง
   " อูยส์...ซี้ดส์...รูหีอาจารย์ดูดควยข้าเสียวดีจริง "
   " ของเจ้าก็แข็งแทงโดนเม็ดเสียวข้า..อูยส์...ข้า ข้า..จะถ่ายพลังออกมาแล้วนะ  เจ้าอย่าลืมโคจรซึมซับพะ...พลัง"

   ทั้งคู่ต่างส่งเสียงร้องครางกระเส่า อึ้งย้งออกปากเตือนให้ลูกศิษย์โคจรลมปราณตามเคล็ดวิชา บู๊ซิ่วบุ้นเริ่มขยับควยเข้าออกอึ้งย้งก็ช่วยขมิบคลายกล้ามเนื้อในรูหีบีบตอดควยลูกศิษย์จนซิ่วบุ้นถึงกับตีหน้าเหยเก ด้วยความเสียวเพราะโดนรูหีขมิบตอดควย วาบ วาบ ตลอด กระแสพลังบางอย่างไหลเข้าผ่านรูเยี่ยวของมันเข้าสู่ร่างกายกลับทำให้สดชื่นแถมควยมันรู้สึกขยายใหญ่ขึ้นในรูหีของอึ้งย้ง ก็ไม่ปาน 

   บู๊ซิ่วบุ้นรู้ดีว่าคงเป็นผลมาจากกระแสพลังที่อึ้งย้งปล่อยออกมาเข้าสู่ตัวมัน บู๊ซิ่วบุ้นรีบโคจรลมปราณซึมซับพลังตามเคล็ดวิชาพร้อมกับขมิบตูดเกร็งควยทิ่มแทงลงไปในรูหีอึ้งย้งโดนเม็ดแตดเสียวกระสันต์อย่างจังจนอึ้งย้งเสียวแตดแตกพลังออกมาอย่างมากมาย

   " อูวส์...ซิ่วบุ้น เจ้าทำได้ดีทีเดียว " อึ้งย้งร้องลั่น รู้สึกลูกศิษย์คนน้องทำได้ดีกว่าคนพี่เสียอีก

   ถึงแม้ควยบู๊ซิ่วบุ้นจะเล็กกว่าแต่กลับยาวกว่าของบู๊ตงยู้เพราะแทงทีเข้าไปลึกเกือบถึงมดลูกทีเดียว
   " เป็นไงบ้างอาจารย์ อาการท่านดีขึ้นไหม "
   " อาการข้าดีขึ้นทีเดียว  โอ๊ะ เจ้าอย่าพึ่งโยกแรง เดี๋ยวพลังข้าออกมาเร็วเกินไป "
   " ไม่เป็นไร ข้าเข้าใจเคล็ดวิชาดี ไม่ต้องห่วง อูวส์....ยิ่งเย็ดยิ่งมันส์ อูยส์ "

  บู๊ซิ่วบุ้นพูดไปพร้อมกับจับขาทั้งสองข้างอึ้งย้งโย้สูงขึ้น ส่วนตัวมันขึ้นไปทิ้งตัวกระเด้าขย่มเย็ดอย่างเมามันส์
   " โอ๊ย..โอ๊ย..ซิ่วบุ้น..อูยส์...เจ้าทำอย่างนี้ ไม่เป็นไรแน่นะ  อูยส์ "
   " ข้าไม่เป็นไร เพลินดีเสียอีก "
   " อาส์..อย่างงั้นก็ตามใจ พลังในตัวข้าเริ่มสมดุลแล้ว...แต่สะ...เสียว ...ข้าจะหยุดถ่ายพลัง.....ตะ .แต่...อูยส์..ข้า...จะ จวน แล้วเจ้าต้อง...."

   อึ้งย้งพูดกระเส่าราวกับจะขาดใจ แต่บู๊ซิ่วบุ้นตอนนี้กำลังเมามันส์ไม่ฟังที่อึ้งย้งพยายามพูด กลับโหมกระหน่ำเย็ดอึ้งย้งอย่างเอาเป็นเอาตาย จนอึ้งย้งซึ่งตอนนี้ได้ถ่ายเทพลังปราณส่วนเกินออกไปจนควบคุมกระแสพลังทีมีอยู่ได้แล้ว กลับคงเหลือแต่ความเสี้ยนกระสันต์ที่โดนเจ้าลูกศิษย์ระดมเย็ดเพียงอย่างเดียวจนใกล้ถึงจุดสุดยอดด้วยกันทั้งคู่

   เป็นในเวลาต่อมาที่อึ้งย้งถึงกับส่งเสียงร้องออกมาเมื่อถึงที่สุด
   " อุ๊ยส์..ซิ่วบุ้น อาจารย์ อูวส์..โอ๊ยส์ "

   รูหีนางคล้ายกระตุกขึ้นถี่ๆ ไม่ได้ปล่อยกระแสพลังใดๆแล้วแต่กลับปล่อยน้ำสวาทออกมาหลั่งรดหัวควยลูกศิษย์แทนเช่นเดียวกับบู๊ซิ่วบุ้นก็กระฉูดน้ำเงี่ยนที่สะสมไว้เต็มหัวควยออกมาพลั๊กๆเต็มรูหีอึ้งย้งเช่นเดียวกัน

   แต่ในจังหวะนั้นกลับมีร่างหนึ่งโผล่เข้ามา
   " มันอะไรกันนี่ อึ้งย้ง "

   ทั้งคู่ต่างตกใจหันไปตามเสียง กลับเป็นก๊วยเจ๋ง ที่ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าคงมีแต่กางเกงที่นุ่งมาเพียงตัวเดียวแต่อยู่ในสภาพเปื้อนดินโคลนเลอะเทอะไปหมดมิหนำซ้ำเนื้อตัวก๊วยเจ๋งก็กลับสกปรกมอมแมยิ่ง แต่ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ สายตาอันแดงฉานแสดงถึงความกริ้วโกรธอย่างสุดขีด

   " ท่านพี่ "
   " หา...อาจารย์ก๊วยเจ๋ง "

   บู๊ซิ่วบุ้นเห็นอาจาร์ก๊วยเจ๋งมาพอดีขณะที่มันกำลังมีอะไรกับอาจารย์อึ้งย้ง คิดในใจ
   " ซวยแน่แล้วกู งานนี้มีหวังโดนอาจารย์ก๊วยเจ๋ง กระทืบสลบคาตีนแน่ "

   " โอ๊ย..."

 มีคนแหวกพุ่มไม้เข้ามาอีก  ทั้งก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งเหลียวกลับไปดูกลับเป็น องค์ชายเจอรูดัล นางรัศมีเทวี และก๊วยฮู้ ที่คล้ายหลับใหลไม่ได้สติอยู่กับบ่าขององค์ชายเจอรูดัล

ตอนนี้ทั้งหมดต่างเผชิญหน้ากัน อึ้งย้งจะทำอย่างไรดีนะ
อยู่ๆ ศัตรูก็กลับมา ก๊วยฮู้ก็ยังตกอยู่ในอันตราย
แถมยังมีปัญหาที่ใหญ่กว่าจะต้องปรับความเข้าใจกับก๊วยเจ๋ง
ยุ่งละซิที่นี้ คงต้งติดตามในตอนหน้าซะแล้ว
บทลงเอยในเกาะดอกท้อจะเป็นอย่างไร
อึ้งย้งเริ่มสงสัยบางอย่างในตัวองค์ชายเจอรูดัล จะเป็นอย่างที่นางคาดคิดหรือไม่

(ผู้อ่านลองคาดเดาดู จะเป็นอย่างที่คิดหรือหักมุมหรือเปล่า ช่วยเพิ่มเติมแสดงความคิดเห็นบทสรุปเรื่องนี้มาบ้างก็ได้ครับ งานนี้ไม่มีรางวัลให้ )

สุดท้ายจะเป็นอย่างไรจะจบเหมือนใจทุกท่านหรือเปล่า โปรดติดตามในตอนต่อไป
ในชื่อ ตอน บทลงเอยในเกาะดอกท้อ อันเป็นตอนอวสาน

................................................................
หอคัมภีร์ ผลงานของ คุณ Cobra
พิศวาสมังกรหยก
1  :     
2  :     
3  :     
4  :     
5  :   
6  : 
7  : 
.............................................

( แว่นได้นำลงให้ คุณ cobra ตามคำอนุญาตโดยตรงที่จะแบ่งปันสมาชิกใน บอร์ด two-hitchhikers.ru.
แว่น เลยคัดสำเนาต้นฉบับมาลงชนิดไม่มีเล็ดแม้ตัวอักษรเพื่อเป็นเกียรติ์แก่เจ้าของผลงานผู้อนุญาต และไว้ใจให้ดูแลผลงานท่าน
8/9/2559 )

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

พอดี คุณ cobra pm มาอนุญาตด้วยตัวเองให้แว่นดูแลผลงานท่านในการนำมาลงในบอร์ดเราด้วยตัวเอง
แต่ท่านไม่สะดวกและมีงานประจำ  แว่นจึงขอทำหน้าที่ดูแลลงผลงานชิ้นนี้ให้ท่านแทนและลงต่อตามเจตนาของเจ้าของผลงงานที่อนุญาตมา
และขออนุญาตเคาะเรียงเพื่อเหมาะกับรูปแบบบอร์ด
อนึ่งเพื่อนสมาชิก ถ้าจะรีพลายให้สร้างสรรค์นิด เพราะเจ้าของผลงานจะแวะเวียนมาดูรีพลาย ความจริง แว่นแนะให้ท่านลงงาน..( 30/8/2559 )


ไอหย่า ไอ้ตัวร้ายสองตัวได้โอกาสฟาดแทกอาจารย์ซะแล้ว ฮ้าฮ่า แต่โอ๊ะท้ายเรื่องมีดร่าม่าแฮะ มันจริงตอนนี้ลุ้นเลย
มีต่ออีกวะนิดนะ มีพวกแตกตาม 2 พี่น้องกันบานอะคะ คริคริ๊ ขอบคุณมากจ๊ะ คุณ cobra
ขอ อภัย สมาชิกที่ตามอยู่นะ พอดีงานเยอะนิดและดูคนเสพจะน้ำใจน้อยเลย เว้นระยะ แต่ที่รีบนำมาต่อเพราะสมาชิกที่
เป็นกำลังใจก็ยังรออยู่ กลัวท่านจะไม่ต่อเนื่อง อ๋อ ขณะนี้ภาค 2 จบตอน 9 จบ ภาคไปอีกภาคแล้วขอสปอยนิด
ตอนเก่าที่ลงก่อนหน้า แว่น กลับไปเอารูปมาลงให้แล้วนะ พอดีไรต์ท่านแจ้งมาว่า ใส่รุูปให้ใหม่แล้ว



            ขอฝากกฏหน่อย ยังมีพวกไม่อ่าน กฏ ก่อนรีพลาย

การตอบ รีพลายอย่าง พอเหมาะพอควรถ้าเจ้าของกระทู้แจ้งมา จะพิจารณา เป็นรายกรณี

ถ้าตอบ เช่น zzzzddd xxxx2222 อิอิ,ลุ้นๆ,555, ดีดี,ดี, ต่อ,ติดตาม,ty,thx,thx kub(Thx ขี้หมาThanx พิมพ์ไม่ถูก
ห้ามใช้ทุกกระดานที่ฉันดูแล),ใจจร้า,ใจครับ,แจ่ม,เยี่ยม,สนุกดี,สุดยอด,อ่านต่อ,Good (เฉยๆ) emo  เปล่าๆ
อาจเตือนเห็นอีก ถ้าเตือนไปแล้ว ผิดซ้ำซากก็จะแบนเหมือนกัน รีพลายตอบซั่วๆ ตอบแล้ว mod ไม่เข้าใจ จะโดนแบนทันที
มักง่ายต่างๆ จะแบนครั้งแรก 3 เดือน คราต่อไปแบนยาวขึ้น แล้วจะหายเมื่อไม่ปรับปรุง

พวก ก๊อปตอบ รัวๆรวดเดียวเป็น 10 กระทู้ โพสต์ละ 1 นาทีนะเจอจะ แบน ถ้ามักง่ายเช่นนี้  ถือว่าไม่ให้เกียรติ
คนแบ่งปัน/คนลงงาน..ยังไม่อ่านมักง่าย ก๊อปตอบ เปิดรัวๆ ประโยคเดียวเป็น 10 มันควรหรือ?และห้ามใช้
ข้อความจากระบบตอบรีพลายเด็ดขาด มักง่ายประเภทเดียวกับก๊อปตอบ (อนุโลมใช้ได้ เฉพาะตอนให้คะแนนเท่านั้น)
แบน 90 วัน ครั้งต่อแบนเพิ่มขึ้นอีก และ หายจากบอร์ด

          และ ตอบซ้ำมาหลาย ดอกใน กระทู้เดียวกัน นะอาจโดนพักใช้ได้เหมือนกัน เมื่อ คุณได้โพสต์แล้ว
มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากปั้มกระทู้ ระวังหน่อย โดนลบบ่อยๆ จะแบนนะรู้ไหม? ,

            ผลงานที่ สมาชิก อุตสาห์ นำมาลง ไม่ว่าจะเขียนเอง หรือขอมาลงล้วนได้มาด้วยการสละเวลา
            ถ้าจะตอบมามักง่ายอย่างนั้น..ก็ อย่าใช้ห้องนี้ เสพผลงานเลยไปหาเสพที่ใดแล้ว รีพลายตอบ
            อย่างนั้นได้ ก็ไป..มา เปรี้ยว มา เกรียน ลอง  สด ,เก๋า อย่าเลย จะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกเปล่าๆ
            เพราะถึงคุณมี 100 ยูส 1000 ชื่อ ถ้ารีพลายผิดกฏ-กติกากระดานนี้ ฉัน ก็จะแบนหมด

...................................................................

ถ้าถูกแปะเตือนที่ กระทู้คุณและส่งไปที่ pm คุณ จงรีบปรับปรุงรีพลายซะ ขอบคุง ขอบหี ขอบควย ขอบหมา ขอบแมว
ขอบคุน เตือนนะอย่าลองของ ใครโดนเตือนไปให้ปรับปรุงการรีพลายเจอ ครั้ง 2 จะลบทุกกระทู้ที่ตอบ และพบอีกรอบ
แบน 3 เดือนเหมือนโทษ ป้วนเกรียนอื่นๆ....

คำขอบคุณยังเขียนไม่ถูกความหมายจะถูกไหม? ที่ต้องมาเข้มงวดเรื่องนี้ เพราะชักเยอะพวกมักง่าย เยอะ
ไรต์ คนลงงาน ก็ติมาด้วย..เครนะ ขอกันดีๆ จะไม่โดนลบของเก่าทิ้ง แต่ยังรีพลายอีก ถ้าเตือน เตรียมหาที่อ่านใหม่เลย..
แว่น ยกตัวอย่างคำ ขอบคุณเขียนไม่ถูกชัดไหม?

ใคร ขอบคุณ รีพลาย เขียนไม่ถูกต้องแบนแล้วนะ ให้โอกาสเตือน 1 ครั้ง ..เดือนที่ผ่านมาแปะบอกล่วงหน้าเพื่อปรับตัวกันมาพอล่ะ..
มันเป็นคำขอของ ไรต์ และ คนลงงาน เรื่องความมักง่าย เพราะ ขอบคุณ เฉยๆก็ดูเอียนจริงๆ แต่ก็เป็นคำสากลในการตอบแทนน้ำใจ
ฉะนั้น ขอเถอะเขียนให้ถูก เมื่อต้องปรับเปลี่ยนก็ต้องคล้อยตามกัน กฏไม่ได้ใช้กับใคร? เพียงคนเดียว และไม่ยากเกินไปเนอะ
คิดว่าสร้างมาตรฐาน กันใหม่อีกสิ่ง ถ้ายากก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ กระดานนี้ เพราะ ฉัน แบนแน่.. 

อ๋อ thx ขี้หมานี้หรือ เขียนไม่ครบ thank กระดาน แว่น ดูแลอย่าให้เห็นนะ แบน ย้ำซะขนาดนี้พิมพ์มาอีกถือว่าลอง

กฏที่ว่างนี่ไม่ได้เขียนเอาฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน แบนจริง
หรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆ จะเสียความรู้สึก ด้วย รีพลาย คุณเองเลย เขียน ขอบคุณ ให้ถูก
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือแล้ว
ไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไป..

ขอบคุณมากครับ แล้วก๊วยเจ๋งจะทำไงดี

โอ้วส์..สุดยอดจริงครับ ตอนหน้าน่าจะยิ่งมันส์กว่านี้หลายเท่า แทบจะอดใจรอไม่ไหว แถมข้าผู้น้อยโง่เขลาเดาไม่ถูกจริงๆว่าเรื่องราวจะดำเนินไปแบบใด อภัยให้ข้าน้อยด้วย555

เป็นอีกเรื่องที่มีแนวทางต่างจากเรื่องเสียวทั่วไป....แถมversion originalของท่านCobraซะด้วย!   ต้องขอบคุณ modแว่น    ที่นำความบันเทิงอย่างมีคุณภาพมาสร้างความคึกคักให้กะห้องนี้ด้วยครับ!

ปล.  ได้แต่อ่านผ่านๆ..ยังไม่มีเวลาซึมซับความเสียวเลยยยย

เดาเนื้อเรื่องไม่ถูกกันเลยทีเดียว ขอบคุณมากๆครับ

เหลืออีกตอนเดียว จะจบแล้วเสียดายจังครับ
ขอบคุณสำหรับผลงานคุณภาพครับ

[spr566]

เสียดายจะอวสานเสียแล้ว แต่ก็ขอบคุณมาก ๆ ครับ

นับถือ นับถือ
ขอบคุณมากๆครับ

ขอบคุณครับ..เรื่องราวซับซ้อนซ่อนเงื่อน..สนุกมากครับ

ขอบคุณคับ เป็นมังกรหยกที่เร้าใจมากคับ

ขอบคุณสำหรับผลงานคุณภาพครับ

อาจารย์ก๊วยคงต้องช่วยดูดพลังอีกแรง อึ้งย้งถึงจะหายดี

อึ้งย้งงานเข้าแล้ว  ยังคารูอยู่ด้วยโดนอาก๊วยอัดแน่

ขอบคุณครับ รออยู่เลยครับ