คุยกันก่อน..
   หากมีข้อท้วงติงสำหรับผมทำได้ครับ ผมกลับรู้สึกขอบคุณผู้ที่ท้วงติงให้ข้อเสนอแนะมาด้วยซ้ำครับจากใจจริง ที่ทำให้ได้ความรู้เพิ่มขึ้นครับ
ทำให้ต้องศึกษาข้อมูลสุกเอาเผากินคงไม่ได้ แต่บางทีก็ศึกษาค้นคว้าไปไม่ถึง เพราะเรื่องที่ท่ากิมย้งแต่งมีการเชื่อมโยงไปในประวัติศาสตร์
ทำให้น่าอ่านได้ความรู้ ข้อคิดต่างๆ แต่ผู้เขียนเองก็ไม่รอบรู้ประวัติศาสตร์จีนเท่าไร บางทีก็ได้ข้อมูลจากผู้อ่านมาช่วยเหมือนกันครับ

     ขอเล่าต่อถึงข้อผิดพลาดใน เรื่องพิศวาสมังกรหยก ที่ผู้เขียนผิดแต่ไม่สามารถย้อนไปแก้ได้แล้ว คือ
เรื่องมังกรหยก ที่กิมย้งแต่ง จะมีอยู่ 5 เรื่องที่เกี่ยวข้องกันคือ

1.มังกรหยก ภาค 1 ก๊วยเจ๋ง
2.ภาค 2 เอี้ยก๊วย
3.ดาบมังกรหยก
4.แปดอสูรมังกรฟ้า
5.กระบี่เย้ยยุทธจักร

   ความที่ผู้เขียนเข้าใจว่า ท่านกิมย้งได้เขียนมาอย่างนี้คงจะเรียงลำดับเหตุการณืตามนี้เช่นกัน แต่จริงพบว่า เรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า
ต่างหากที่เป็นประวัติศาสตร์ตอนแรกก่อนก๊วยเจ๋งอยู่ในยุคสมัยใดจำไม่ได้ ดังนั้นวัดเส้าหลิน จึงมีมาก่อนแล้ว และ อั้งชิงกง
ก็ไม่ใช่ปรมาจารย์คนแรกที่ก่อตั้งพรรคกระยาจก ด้วยเหตุที่มังกรหยกภาค 1 และ 2 ก็ไม่เอ่ยถึงเส้าหลินเลย ผู้เขียนจึงนึกว่ายังไม่มีเส้าหลิน
และเรียกอั้งชิงกงเป็นปรมาจารย์ จึงคิดว่าปรมาจารย์หมายถึงผู้ก่อตั้งคนแรก จริงๆสิบแปดฝ่ามือสยบมังกรมีมาก่อนแล้วแต่หายไปแปดท่าหรือไงเนี้ยะ
อั้งชิงกงเลยบัญญัติเพิ่มมาให้ครบจะได้สมชื่อสิบแปดฝ่ามือสยบมังกร ส่วนคัมภีร์เก้าอิมจินเก็ง บรรยายว่ามีภาษาสันสกฤคปนอยู่

   ทั้งคัมภีร์เก้าเอี้ยงซึ่ง ผู้เขียนคิดว่าเป็นเล่มเดียวกัน( จริงๆคนละคัมภีร์ ตามผู้สันทัดว่า ) ก็ว่ามาจากลังกา
ผู้เขียนจึงจินตนาการว่าคงนำมาจากอินเดีย เลยคิดไปถึงเรื่องไซอิ๋วเพราะพระถังซัมจั๋งเป็นคนอัญเชิญพระไตรปิฎก นำพุทธศาสนามาเผยแพร่ที่จีน
ผู้เขียนจึงจินตนาการออกมาในแบบที่เห็น ต้องขอขอบคุณผู้อ่านที่ให้ความกระจ่างมากกว่าครับ ผมจึงบอกว่าผู้อ่านสามารถชี้แนะและวิจารณ์งานผมได้ครับ
ถือว่าคนเราอาจไม่รู้ทุกสิ่ง เรื่องที่ผมรู้อาจมากกว่าเรื่องที่ผู้อ่านไม่รู้ และทำนองกลับกันเรื่องที่ผมไม่รู้ก็มีมากเหลือคณากว่าที่ผู้อ่านรู้ครับ

คิดว่ามาช่วยกันแต่งเรื่องสนุกๆออกมาเล่าให้ฟัง คิดถึงสมัยเก่าที่อยู่บอร์ดใต้ดินคือต่างผลัดกันออกมาเล่านิยายของตนมากกว่า
ที่จะเป็นเพียงผู้รับครับ ผู้อ่านก็อาจทำได้ด้วยการเสนอแนะไอเดีย หรือติชมอย่างจริงใจเช่นกัน

ด้วยความนับถือผู้อ่านทุกท่านเช่นกัน
COBRA

..............................................................

(แว่น คัดเอามาจากสำนวนต้นฉบับเลยจึงมีข้อความท่านครบถ้วนสมบูรณ์ เรื่องนี้ลงบอร์ดบ้านเมื่อ สิงหาคม 26, 2016, 10:10:53 PM )


   " แม่นางกิมเง็กจู โปรดไว้..ชี...." ชายชราต้องการพูดว่า โปรดไว้ชีวิต ยังไม่จบประโยค ลำคอมันก็ต้องทะลุเป็นรูด้วยปลายกระบึ่ที่แทงเข้าอย่างแม่นยำ

   พอกระบึ่ถูกดึงออก โลหิตราวสายน้ำก็พุ่งทะลักตามออกมา ร่างของทรชนเปียกน่ำเฮาะ ส่ายโงนเงนอยู่กับที่ไม่ถึงอึดใจ ศรีษะมันก็หลุดกระเด็นข่ดออกไป ด้วยคมกระบี่ที่ฟันฉับตามมาอย่างรวดเร็ว เจ้ากังปังมองเห็นกระบี่อันอำมะหิตจากโฉมสคราญที่คร่าชีวิตสหายทรชนของมัน อย่างตลึงพรึงเพริศ แทบสติแตก คาดไม่ถึงว่ากรรมที่มันทำจะย้อนกลับมาเร็วปานนี้

   ชั่ววินาทีที่ปลายกระบี่จะทิ่มตรงมายัง ลำคอเจ้ากงจื้อกังปังแบบเดียวกับที่กิมเง็กจูใช้สังหารเปียกน่ำเฮาะ พื้นดินริมหน้าผาที่เจ้ากังปังทิ้งน้ำหนักเท้าลงไปก็กระเทาะหลุดล่วง  ทำให้ร่างมันหงายหลังไป พอดีกับที่หลบตมกระบี่ได้หลุดพ้น แต่กระนั้นร่างของมันก็หล่นล่วงไปเช่นกัน กิมเง็กจูชักกระบี่ ได้ยินเสียงมันแผดร้องลั่น ค่อยจางหายไป กิมเง็กจูหยุดมองที่ริมผาไม่สามารถมองฝ่าความมืดไปได้ด้วยหน้าผาสูงชันยิ่งประกอบกับราตรีอันมืดมิด

   " ซือเจ๊ มันตายแล้วใช่หรือไม่ " เมียงซูหยิงหยิฝร้องถาม
   " อืม ข้ามองไม่เห็นอันใด แต่หน้าผาสูงขนาดนี้ ต่อให้ใครตกลงไปก็ไม่มีชีวิตรอดมาได้ "

   กิมเง็กจูเอ่ยตอบ
   " เรากลับไปดูเล็กหยงหยงกันเถอะ "
   " น่าเสียดายที่ไม่ได้สังหารมันกับมือ ไอ้ชั่วนั้นข้าอยากสับมันเป็นหมื่นชิ้น " ซูหยิงหยิงกล่าวอย่างคั่งแค้นไม่พ้กิมเง็กจูเช่นกัน ต่างพากันกลับไปยังที่ที่ทิ้งเล็กหยงหยงไว้   

   ด้านกังปังนับตัั้งแต่มันเห็นกิมเง็กจูกับซูหยิงหยิง มันก็รับรู้ถึงสังหรณ์มรณะที่จะเกิดกับมัน รีบเผ่นหนีโดยเร็ว แต่กิมเง็กจูตามติดไม่ปล่อย ยิ่งเห็นเปียกน่ำเฮาะต้องหัวขาดกระเด็นไปต่อหน้า ความกลัวตายยิ่งพุ่งเข้าจับหัวใจ ไม่คิดว่ามันจะต้องพบกับกรรมที่ทำไว้เร็วปานนี้ วิงวอนร่ำร้องในใจ หากต่อไปมีชีวิตอยู่จะไม่ก่อกรรมทำเข็ญอีกแล้ว
มนุษย์มักเป็นเช่นนี้ สำนึกได้เอาเมื่อสายเสียแล้ว

   มันรอดพ้นจากคมกระบี่แต่ร่วงหล่นลงในหุบเหวสูง ตกใจแผดเสียงร้องลั่นด้วยความตกใจกลัวสุดขีด เพราะหากร่างมันหล่นลงกระแทกพื้นลงข้างล่างป็ต้องพบปับความตายอย่างน่าอนาถเช่นกัน วินาทีแห่งความตายกำลังมาเยือน แต่แลัวมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้น ที่อยู่ๆกลับมีลมใต้หุบเขาพัดมาหนุนร่างมันที่กำลังจะตกกระแทกพื้นข้างล่างอยู่แล้วให้กลับขึ้นมาใหม่ ลมหุบเขาเช่นนี้ในรอบ 100 ปีจะมีสักครั้ง

   แต่กลับเจาะจงให้เกิดในวันนี้ในตอนที่มันตกลงไปพอดีเช่นกัน. ร่างมันถูกพัดหนุนสูงขึ้นเกือบพ้นปากเหว ทำให้มันมองเห็นด้านหลังของโฉมสคราญกิมเง็กจูกับซูหยิงหยิง หลัดๆ มันอยากจะร้องด้วยความดีใจแต่ก็นึกได้หากส่งเสียงไปเกรงทั้งสองจะได้ยินแล้วกลับมาสังหารมันใหม่ จึงเงียบเสียงไว้ดูแน่ชัดว่ามันกำลังขึ้นมาพ้นหุบเหวได้อยู่แล้ว แต่อยู่ๆลมก็หยุดนิ่งทำให้ร่างมันกลับตกวูบไปอีกครา มันพยายามเอามือคว้าขอบเหวไว้แต่ไม่อาจคว้าไว้ได้ ร่างมันพลันกลับตกลงไปเช่นเดิม

    เจ้าปังปังคนชั่วต้องตกใจสุดแบบขีดดอีกครั้งที่ร่างของมันกำลังดิ่งวูบลงหุบเหวอีก แต่แล้วเหมือนพญามัจจุราชกำลัวเล่นตลกกับมันว่าจะให้มันอยู่หรือตายดี จึงเกิดมีลมพายุพัดขึ้นมาใหม่อีกรอบ คราวนี้กลับรุนแรงกว่าเดิม ถึงกลับหอบพัดมันออกไปไกล กังปังเหมือนแหวกว่ายในพายุ อึดอัดไปหมดราวกับขาดอากาศหายใจ ร่ำร้องขอให้เง็กเซียนฮ่องเต้ ช่วยชีวิตมัน ต่อไปมันจะทำแต่ความดีลบล้างความชั่วได้

   พลันมันกลับคว้าเอากิ่งไม้ข้างหน้าได้โดยบังเอิญ ท่ามกลางสายลมพิศดารที่กำลังหอบพัด เจ้ากังปังคว้าไว้แน่นอย่างไม่ยอมให้หลุดมือไปได้ แม้สายลมจะโหมพัดให้มันหลุดออกไป จนมือมันแทบฉีกขาด เพราะกลัวหากสายลมพิศดารนี้หยุดมันต้องตกลงไปในหุบเหวอีกโดยไม่มีโอกาสครั้งที่สามแล้ว มันเลยคว้ากิ่งไม้ที่เป็นทางรอดเดียวของมันอย่างสุดชีวิต จนลมที่ี่พัดกระหน่ำค่อยจางลง มันจึงดึงกิ่งไม้นั้นได้

แต่กลับทำให้มันเสียสมดุลร่างมันจึงปะทะเข้ากับต้นไม้ใหญ่อย่างจัง  หัวกระแทกกับลำต้น ตกลงมานอนสลบตรงโค่นต้นไม้นั้น จนลมสงบแต่มันยังไม่รู้สึกตัว ชั่วราตรีเริ่มเข้ามาเยือนอีกครา ท้องฟ้าเบื้องบนส่งประกายแปล็บปลั่บ ชั่วเวลาไม่นานละอองฝนได้ตกลงมาเป็นค้างบนใบไม้หล่นลงมากระทบผิวหน้า ชายผู้หนึ่งที่นอนบนพื้นดินเหมาะแหมะ จนมันรู้สึกตัวค่อยลืมตาขึ้น

   ขณะจะพลิกตัว มันกำลังรู้สึกปวดเหนื่อยไปทั้งร่าง คล้ายได้รับบาดเจ็บไม่น้อย แถมเสื้อผ้ามันสกปรกเลอะเทอะไปหมด ดูหมดสภาพไม่ผิดกับกระยาจกคนหนึ่ง มันพยายามยันกายลุกขึ้น แต่มือกลับปวดยิ่ง มองเห็นมือมันมีบาดแผล แลเห็นเลือดที่แห้งเกรอะกรังเต็มมือด้วยเวลาที่ผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้

   " โอย ข้าเจ็บยิ่ง นี้ข้าอยู่ที่ใดกัน ใครทำร้ายข้าด้วยเรื่องใดกัน "

   มันรำพึงพยายามคิดทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้น มันกลับนึกเท่าไรก็นึกไม่ออก
   " มันเรื่องอะไรกันแน่ที่เกิดกับข้า อ้า........ แล้วข้าคือใครกัน "

   แน่แล้วที่คนผู้นี้คือเจ้ากังปังคนชั่ว ที่รอดชีวิตจากการตกหน้าผาด้วยสายลมพิศดาร แต่บัดนี้มันได้รับการกระทบกระเทือนทั้งร่างกายและจิตใจที่ตกใจกลัวสุดชีวิต จนสูญเสียความทรงจำไปหมดสิ้น อาจเป็นการชั่วคราวหรือตลอดไปก็ไม่อาจรู้ได้ โดยพื้นฐานแล้วเจ้าปังปังมันเป็นคนฉลาดรอบรู้ แต่กลับไปเดินทางผิดเป็นคนเจ้าเล่ห์หลอกลวง ในยามนี้สิ่งที่มันวิตกไม่ใช่สภาพร่างกายของมันในตอนนี้ แต่กลับเป็นเรื่องที่มันจำอะไรไม่ได้มากกว่า
เพราะมันไม่รู้ว่าใครคือมิตรคือศัตรูของมัน ที่มันอยู่ในสภาพนี้ด้วยเหตุใด

อาจเป็นศัตรูที่อยู่ในละแวกนี้ก็ได้ หากมาพบมันยังมีชีวิตอยู่อาจเข้ามาสังหารมันได้ เมื่อคำนึงถึงตอนนี้มันจึงค่อยลุกขึ้น สมองค่อนกลับมาสดชื่นด้วยสายฝนที่เริ่มพรำลงมา นอกจากหัวที่ปูดโน มือที่เจ็บ ร่างกายปวดร้าวเล็กน้อยไม่มีบาดแผลใหญ่ใด เจ้ากงจื้อค่อยเดินเลาะออกมาจากราวป่า ได้ยินเสียงดรุณีส่งเสียงดังเจี้ยวจ่าว

   มันจึงหาที่หลบซ่อนแอบดู มองเห็นนางชีสามคนวิ่งออกมาจากที่แห่งหนึ่งเหมือนกำลังจะหนีฝน
   " พวกเจ้า รอข้าด้วยอย่าทิ้งไว้แบบนี้ "
   " ไม่รู้ ใครช้าโดนผีหลอกไม่รู้ด้วย "
   " อย่าแกล้งข้าแบบนี้ซิ "

   นางชีสองคนข้างหน้าทำหน้าเป็นวิ่งหนีไป ส่วนนางชีน้อยอีกคนวิ่งตามหลัง จนทั้งหมดลับหายไป เจ้ากังปังพอเห็นนางชีไปหมดจึงออกจากที่ซ่อน เดินไปตามทางที่นางชีทั้งสามวิ่งออกมา ตอนนี้ฝนเริ่มลงเม็ดหนักขึ้น

   เจ้ากงจื้อมาหยุดที่ป้ายด้านบนตรงสถานที่นั้น อ่านได้ใจความว่า
   " สุสานบรรพชนง่อไบ๊ "

   เจ้ากงจื้อ อ่านทวนอีกครั้ง แล้วถึงกับกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ ทีเป็นเช่นนี้เพราะว่าเมื่อมันรู้ว่ามันความจำเสื่อม แต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าคนความจำเสื่อมต้องเป็นเฃ่นไรแน่ นึกว่าต้องจำอะไรไม่ได้เลย พอพบว่ามันยังอ่านหนังสือออกก็เลยดีใจยิ่ง เจ้ากังปังพยายามเรียกความจำกลับ ด้วยการนับเลข หรืออะไรที่มันคิดได้ แต่ยังไม่สามารถช่วยให้มันฟื้นความจำได้ ว่ามันเป็นใคร เกิดอะไรขึ้นกับมัน

 

ภายในสุสานเข้ากังปังจะได้พบกลับอะไรในนั้น คงต้องติดตามต่อไปในตอนหน้า ที่ทุกท่านรอคอย ตอน กำเนิดคัมภีร์นางฟ้า

............................................................

หอคัมภีร์ ผลงานของ คุณ Cobra
พิศวาสมังกรหยก
1  : 
2  :     
3  :     
4  :     
5  :   
6  : 
7  : 
8  : 
9  : 
9  : 

เดชคัมภีร์นางฟ้า( คัมภีร์มังกรหยก )
1  : 
2  : 

........................................................................

เจ้าขี้เปียก เอ่ย เปียกน่ำเฮาะ ซี้เลี้ยวอะเหมือน แว่น คิดเลยอะ ว๊าววววเดาถูกด้วย คริคริ๊ โอ๊ะ แต่คู่มันรอดและได้ เง็กเซียนฮ่องเต้มาช่วยแน่ ฮ้า ฮ่า
ก็มันร้องเรียกท่านก่อนร่วงดิ่งลงก้นเหว แต่ที่แน่ๆมันเป็นคนใหม่อาจชั่วคราว อย่างนี้มันว่าจะเลิกชั่วถ้ารอด แต่นั้นเป็นเสียงตะโกนก่อนความจำเลือนหาย
หุหุ อย่างนี้จิตใต้สำนึกเดิมจะแผลงฤทธิ์ต่อไหม??? คริคริ๊ คงต้องตาม แว่นนี่อยากเอาตอนต่อมาลงซะวันนี้เลยนะนี่ แต่เดียวก่อนไว้วันพรุ่ง
แว่นไม่แอบอ่านก่อนสมาชิกแน่ มาอ่านตอนเคาะให้ใหม่ทุกครั้งอาศัยอ่านตอนรียงไม่เช่นนั้นหาเวลาอ่านไม่ค่อยได้นะคะ
ขอบคุณมากนะจ๊ะ คุณ COBRA ที่เอื้อเฟื้อบทประพันธ์มาแบ่งปัน เหล่าจอมยุทธ์ two-hitchhikers.ru. ที่แสนหื่น อิอิ..

.......................................

อันนี้เอามาจากรีพลายหนึ่งที่เวปบ้านที่ถาม คุณ COBRA และท่านได้ตอบไว้ ขอเอามาแนบบอก
เพราะ สมาชิกที่อ่านจบตอนนี้แล้วอาจสงสัยในส่วนที่เชื่อมต่อจนมาถึงจุดนึ้..( พอดีแว่นไปอ่านรีพลายท่านเจอเลยเอามาแนบทำความเข้าใจกันนะคะ )

ภาพประกอบสุดยอดแต่งงๆ กับเนื้อเรื่องครับ กิมเง็กจูกับซูหยิงหยิงตามมาเจอกังปังกับเปียกน่ำเฮาะได้ไง เล็กหยงหยงมาจากไหน เหมือนกับท่าน cobra ตกเนื้อเรื่องไป 1 ตอนหรือครึ่งตอน

ใช่ครับ จริงๆก่อนตกเขาจะมีอีกตอน ที่ผมเคยเขียนไว้แล้วหายไป
เพื่อปูให้เห็นความเลวของกังปัง
คิดว่าจะมาเขียนเสริมทีหลัง และหายไปนานผู้อ่านคงอยากอ่านเนื้อเรื่องสำคัญมากกว่า
มั่วเขีบนอ๋อยสร้อยไปจะรำคาญกัน

          ขอฝากกฏหน่อย ยังมีพวกไม่อ่าน กฏ ก่อนรีพลาย

การตอบ รีพลายอย่าง พอเหมาะพอควรถ้าเจ้าของกระทู้แจ้งมา จะพิจารณา เป็นรายกรณี

ถ้าตอบ เช่น zzzzddd xxxx2222 อิอิ,ลุ้นๆ,555, ดีดี,ดี, ต่อ,ติดตาม,ty,thx,thx kub(Thx ขี้หมาThanx พิมพ์ไม่ถูก
ห้ามใช้ทุกกระดานที่ฉันดูแล),ใจจร้า,ใจครับ,แจ่ม,เยี่ยม,สนุกดี,สุดยอด,อ่านต่อ,Good (เฉยๆ) emo  เปล่าๆ
อาจเตือนเห็นอีก ถ้าเตือนไปแล้ว ผิดซ้ำซากก็จะแบนเหมือนกัน รีพลายตอบซั่วๆ ตอบแล้ว mod ไม่เข้าใจ จะโดนแบนทันที
มักง่ายต่างๆ จะแบนครั้งแรก 3 เดือน คราต่อไปแบนยาวขึ้น แล้วจะหายเมื่อไม่ปรับปรุง

พวก ก๊อปตอบ รัวๆรวดเดียวเป็น 10 กระทู้ โพสต์ละ 1 นาทีนะเจอจะ แบน ถ้ามักง่ายเช่นนี้  ถือว่าไม่ให้เกียรติ
คนแบ่งปัน/คนลงงาน..ยังไม่อ่านมักง่าย ก๊อปตอบ เปิดรัวๆ ประโยคเดียวเป็น 10 มันควรหรือ?และห้ามใช้
ข้อความจากระบบตอบรีพลายเด็ดขาด มักง่ายประเภทเดียวกับก๊อปตอบ (อนุโลมใช้ได้ เฉพาะตอนให้คะแนนเท่านั้น)
แบน 90 วัน ครั้งต่อแบนเพิ่มขึ้นอีก และ หายจากบอร์ด

          และ ตอบซ้ำมาหลาย ดอกใน กระทู้เดียวกัน นะอาจโดนพักใช้ได้เหมือนกัน เมื่อ คุณได้โพสต์แล้ว
มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากปั้มกระทู้ ระวังหน่อย โดนลบบ่อยๆ จะแบนนะรู้ไหม? ,

            ผลงานที่ สมาชิก อุตสาห์ นำมาลง ไม่ว่าจะเขียนเอง หรือขอมาลงล้วนได้มาด้วยการสละเวลา
            ถ้าจะตอบมามักง่ายอย่างนั้น..ก็ อย่าใช้ห้องนี้ เสพผลงานเลยไปหาเสพที่ใดแล้ว รีพลายตอบ
            อย่างนั้นได้ ก็ไป..มา เปรี้ยว มา เกรียน ลอง  สด ,เก๋า อย่าเลย จะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกเปล่าๆ
            เพราะถึงคุณมี 100 ยูส 1000 ชื่อ ถ้ารีพลายผิดกฏ-กติกากระดานนี้ ฉัน ก็จะแบนหมด

...................................................................

ถ้าถูกแปะเตือนที่ กระทู้คุณและส่งไปที่ pm คุณ จงรีบปรับปรุงรีพลายซะ ขอบคุง ขอบหี ขอบควย ขอบหมา ขอบแมว
ขอบคุน เตือนนะอย่าลองของ ใครโดนเตือนไปให้ปรับปรุงการรีพลายเจอ ครั้ง 2 จะลบทุกกระทู้ที่ตอบ และพบอีกรอบ
แบน 3 เดือนเหมือนโทษ ป้วนเกรียนอื่นๆ....

คำขอบคุณยังเขียนไม่ถูกความหมายจะถูกไหม? ที่ต้องมาเข้มงวดเรื่องนี้ เพราะชักเยอะพวกมักง่าย เยอะ
ไรต์ คนลงงาน ก็ติมาด้วย..เครนะ ขอกันดีๆ จะไม่โดนลบของเก่าทิ้ง แต่ยังรีพลายอีก ถ้าเตือน เตรียมหาที่อ่านใหม่เลย..
แว่น ยกตัวอย่างคำ ขอบคุณเขียนไม่ถูกชัดไหม?

ใคร ขอบคุณ รีพลาย เขียนไม่ถูกต้องแบนแล้วนะ ให้โอกาสเตือน 1 ครั้ง ..เดือนที่ผ่านมาแปะบอกล่วงหน้าเพื่อปรับตัวกันมาพอล่ะ..
มันเป็นคำขอของ ไรต์ และ คนลงงาน เรื่องความมักง่าย เพราะ ขอบคุณ เฉยๆก็ดูเอียนจริงๆ แต่ก็เป็นคำสากลในการตอบแทนน้ำใจ
ฉะนั้น ขอเถอะเขียนให้ถูก เมื่อต้องปรับเปลี่ยนก็ต้องคล้อยตามกัน กฏไม่ได้ใช้กับใคร? เพียงคนเดียว และไม่ยากเกินไปเนอะ
คิดว่าสร้างมาตรฐาน กันใหม่อีกสิ่ง ถ้ายากก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ กระดานนี้ เพราะ ฉัน แบนแน่.. 

อ๋อ thx ขี้หมานี้หรือ เขียนไม่ครบ thank กระดาน แว่น ดูแลอย่าให้เห็นนะ แบน ย้ำซะขนาดนี้พิมพ์มาอีกถือว่าลอง

กฏที่ว่างนี่ไม่ได้เขียนเอาฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน แบนจริง
หรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆ จะเสียความรู้สึก ด้วย รีพลาย คุณเองเลย เขียน ขอบคุณ ให้ถูก
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือแล้ว
ไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไป..

เยี่ยมยอดจริงๆ สนุกมากๆ รอติดตามตอนต่อไปครับ
ขอบคุณมาก

ให้โอกาสคนกลับใจด้วยนะครับ กังปังขอร้อง

ภาพสวย  เนื้อเรื่องน่าติดตามมากครับ

เห็นภาพประกอบแล้วอึ้งไปเลย...เนื้อเรื่องสนุกดีครับ

 ::Glad::อยากให้กังปังจัดให้หมดเลย ห้านางฟ้า

พล็อตแบบกำลังภายในแนวขนบเลยครับ เปลี่ยนจากเหตุพิสดารช่วยพระเอกมาเป็นช่วยตัวร้ายแทน น่าสนใจครับ

กังปัง ถ้าเจอหญิงงามจะกลับใจได้จริงหรือไม่ เดาว่าไม่แน่ๆ
ขอบคุณมากครับ

ยิ่งอ่านยิ่งสนุกครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ สำหรับผลงานดีๆ

ขอบคุณครับ แบบนี้จะกลับตัวเป็นคนดีได้ไหมนะ น่าลุ้นเลยงานนี้

ไม่อยากอ่านแบบผ่านๆอ่ะ!   เดี๋ยวไม่ซึมซับรสสวาท...เอ้ย รสชาติ    เดี๋ยวว่างเมื่อไหร่ตามอ่านรวดเดียวเลย!!   ขอบคุณมากมายอีกครั้งคร๊าบบบ

เมื่อเจอกับเหตุพิศดารก็ต้องมีอะไรดีๆตามมาสิ

  ::Thankyou::รอติดตามนะครับ น่าสนุกมากเลย

รอตามอ่านครับ