(แว่น คัดเอามาจากสำนวนต้นฉบับเลยจึงมีข้อความท่านครบถ้วนสมบูรณ์ เรื่องนี้ลงบอร์ดบ้านเมื่อ กันยายน 07,2016,03:08:19 AM)

.........................................................

ก๊วยเซี้ยงในจินตนาการผู้เขียน

          เมืองเซี้ยงเอี้ยงถูกมงโกลขนเครื่องยิงหินมาล้อมไว้แน่นหนาทั้งสามด้าน โดยจงใจเปิดทิ้งไว้ด้านหนึ่ง แม่ทัพเมืองเซียงเอี้ยงส่งทหารสอดแนมไปลาดตระเวนดูแล้วตลอดเส้นทางกว่าสิบลี้ ไม่พบทหารฝ่ายตรงข้าม หลังจากที่ก๊วยเซี้ยงได้ใช้เส้นทางด้านนี้หลบหนีซึ่งได้ปะทะกับทหารมงโกลซึ่งซุ่มอยู่ ตอนนี้เหมือนมงโกลจงใจสั่งถอนทหารด้านนี้ออกจนหมด ที่เป็นเช่นนี้เหมือนทางมงโกลส่งสัญญาณบอกว่าจะโจมตีแล้ว

   แต่หากหลบหนียอมแพ้ไปก็จะไว้ชีวิตยอมให้หนีทิ้งเมืองไปแต่โดยดี มันเป็นตามหลักจิตวิทยาเพื่อให้เมืองเซียงเอี้ยงระส่ำระส่ายเกิดขัดแย้งในการตัดสินใจกัน หากใครรักตัวกลัวตายจะได้ยอมแพ้ไปแต่โดยดีเพราะหากมงโกลล้อมแน่นหนาทั้งสี่ด้าน ทุกคนก็จะเห็นว่าไม่มีทางรอด จะสามัคคีร่วมมือร่วมใจกันทั้งทหารและชาวบ้านเพื่อต่อสู้เอาเป็นเอาตายโดยไม่ยอมแพ้เป็นพลังที่น่ากลัวยิ่ง

   อุปมาดังคติที่ว่าอย่าตีสุนัขจนตรอกเพราะมันจะหันมาแว้งกัดเอาเพราะไม่มีทางถอย ที่ประชุมสรุปตรงกันแล้วว่าจะรักษาเมืองเซียงเอี้ยงให้ถึงที่สุด เพราะหากมงโกลได้เมืองเซียงเอี้ยงจะสามารถยึดครองประเทศได้โดยง่ายเพราะเซียงเอี้ยงเป็นชัยภูมิสุดท้ายที่สำคัญในการเข้าตีเมืองหลวงต่อไป จะเสียเมืองเซียงเอี้ยงไม่ได้ แผนการป้องกัน รวมถึงทะยอยลักลอบนำชาวบ้าน ออกจากเมืองโดยไม่ให้มงโกลผิดสังเกตุได้เริ่มขึ้น เพราะเกรงว่ามงโกลอาจดักโจมตีในอีกเมืองได้เช่นกัน

   อึ้งย้งให้ก๊วยพั้วลู่และรองแม่ทัพเป็นคนคอยดูแลในการลักลอบพาชาวบ้านหลบหนี ที่เป็นเช่นนี้เพราะอึ้งย้งต้องการให้ก๊วยพั้วลู่ซึ่งเป็นลูกชายได้มีโอกาสรอด เพื่อมีทายาทไว้สืบตระกูลทีแรกก๊วยพั้วลู่ไม่ยอม ต้องการอยู่ร่วมเป็นร่วมตายกับก๊วยเจ๋งอึ้งย้ง เข่นเดียวกับก๊วยพู้ และคนอื่นๆที่ผูกพันกันมานาน แค่อึ้งย้งก็โน้มน้าวว่าภารกิจที่ต้องช่วยราษฎรให้พ้นภัยก็เป็นสิ่งที่สำคัญ ซึ่งเป็นเจตนารมณ์อันสูงของกํวยเจ๋งที่ทำเพื่อบ้านเมืองและประชาชน
ก๊วยพั้วลู่ไม่อาจโต้แย้งอึ้งย้งได้จึงทำตามคำสั่ง

   เหมือนทุกสิ่งได้จัดการจนเสร็จหมดแล้ว เหลือแต่เพียงรอเวลาที่ตะวันขึ้นตรงศรีษะ ซึ่งเป็นเวลาที่ทั้งฝ่ายมงโกลและเมืองเซียงเอี้ยงนัดเจรจาเป็นรอบสุดท้ายก่อนเข้าปะทะกัน เมืองเซียงเอี้ยงรอคอยกองทัพจากเมืองหลวงที่ขอความช่วยเหลือไป ซึ่งต้องเดินทางมาถึงในวันนี้ หากกองทัพจากเมืองหลวงมาจริงการเจรจาก็จะเป็นรูปแบบหนึ่ง หากไม่มาก็จะเป็นรองยอมสู้ตาย แม้กำลังเสียเปรียบก็ตาม

   แต่จนถึงบัดนี้ยังไม่เห็นวี่แววของกองทัพจากเมืองหลวงจะมาแต่อย่างใด อึ้งย้งก๊วยเจ๋งและเหล่าทหารต่างเตรียมใจถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป ก๊วยเจ๋งเดินตรวจกำลังทหารรวมทั้งเหล่าพลพรรคกระยาจกหลายร้อยคน ที่เข้ามาสู้ศึกร่วมเป็นร่วมตายป้องกันเมืองเซียงเอี้ยงด้วย ทุกคนต่างคึกคัก ชวัญกำลังดีทุกคน เห็นความตายเบื้องหน้าดุจดังเยือนมาตุภูมิ

   ก๊วยเจ๋งอึ้งย้งต่างเข้ามาจับมือทักท่ายปลุกปลอบขวัญพลพรรคอย่างสดฃื่นแจ่มใส
   " เมืองเซียงเอี้ยงแม้คนน้อย แต่มากผู้มีฝีมือและวรยุทธกว่ามงโกล เราจะต้านมงโกลถึงที่สุด หากแม้ได้กองทัพหลวงมาตีขนาบได้ทันเมืองเซียงเอี้ยงก็จะรอด "

   อะไรก็ล้วนแต่ไม่แน่นอนทั้งสิ้น ขณะก๊วยเจ๋งอึ้งย้งำลังจัดเตรียมสรรพกำลังและทักทายกับทุกคนอยู่นั้น กลับมีสิ่งที่ทุกคนไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อทหารมงโกลที่ทำการขนย้ายหินมาบรรจุที่เครื่องยิงเกิดอุบัติเหตุร่วงตกลงมาจากก้อนหินใหญ่ ดันมากระทบถูกกลไกการทำงานของเครื่องยิง ทำให้มันทำงาน ดีดยิงหินมหึมาออกไป ทั้งที่ยังไม่มีการคำนวณสั่งการ เหล่าทหารมงโกลบ้างส่วนที่ยังติดตั้งหินไม่เสร็จต้องลอยลิ่วมาพร้อมกับหินนั้น

   มีบ้างพลัดตกลงมาคอหักตายคาที่ ทหารบนเชิงเทินเห็นรีบร้องตะโกนเสียงหลง
   " แม่ทัพ มงโกลยิงหินมาแลัว "

     ทุกคนต่างตกใจหันไปดูเห็นก้อนหินขนาดมหึมากำลังจะตรงข้ามกำแพงมา หากก้อนหินนี้ตกลงกลางเมืองผู้คนต้องตายกันเป็นเบือ อานุภาพจากความใหญ่บวกความเร็วที่ตรงเข้ามา ไม่ผิดกำลังอุกาบาตที่ตกจากฟ้ามาทำลายทั้งเมืองได้ก็ไม่ปาน เป็นก๊วยเจ๋งที่ว่องไวกว่าใครใช้กำลังภายในบวกวิชาตัวเบาอาศัยแท่นดีดตัวขึ้นสูงสุด ตรงเข้าชนกับก้อนหินทันที อึ้งย้งเห็นก๊วยเจ๋งทำอย่างนั้น ต้องใจหายวูบ สิ่งที่บังเกิดขึ้นอย่างกระทันหันไม่มีเวลาให้คิดใคร่ครวญใดๆ

   ทุกคนเห็นท้องฟ้าเกิดแสงสว่างวาบขึ้น ราวลูกไฟดวงใหญ่ ตอนก๊วยเจ๋งตรงเข้าปะทะกับก้อนหินยักษ์ เกิดเสียงดัง ตูม สนั่นราวกับฟ้าผ่าดังลั่นไปทั้วทั้งเมืองจนทุกคนต้องแตกตื่น สิ้นเสียงระเบิด เกิดก้อนหินที่แตกกระจายออก ตกหล่นลงมา อย่างห่าฝน มีบ้างที่โดนหินที่กระจายออกได้รับบาดเจ็บไปบ้าง มองเห็นฝุ่นตลบไปทั่วบริเวณ

   ทุกคนเห็นเช่นนั้น ต่างตะโกนโห่ร้องอย่างยินดีที่ทุกคนรอดตายได้ เสียงตะโกนชมก๊วยเจ๋งดังไปทั่ว
   " แท่ทัพก๊วยเจ๋งสุดยอด "
   " แม่ทัพก๊วยจงเจริญ ๆ ๆ "

   ทุกคนพร้อมใจกันร้อง แม่ทัพก๊วยจงเจริญไม่หยุด มีเพียงอึ้งย้งพยายามสอดสายตาหาก๊วยเจ๋งแต่ไม่พบ
   " ท่านพี่ก๊วยเจ๋ง พี่ก๊วยเจ๋ง มีใครเห็นแม่ทัพก๊วยบ้าง "

   เสียงอึ้งย้งเรียกจึงทำให้ทุกคนได้สติ ต่างมองหาก๊วยเจ๋งแต่ไม่มีใครพบ จึงเกิดการค้นหาก๊วยเจ๋ง แม้ในกองหินที่หล่นลงมาก็ถูกค้นหาแล้ว แต่ไม่มีใครพบเห็นแม้แต่ส่วนใดของก๊วยเจ๋งเลย สร้างความตกใจให้แก่ทุกคนยิ่งนัก
ส่วนทางด้านมงโกลก็สืบสวนเหตุการณ์ว่าเป็นอุบุติเหตุที่ทำให้เครื่องยิงหินออกไป โดยที่ทางมงโกลไม่ต้องการเช่นนั้น เพราะหากไปทำลายเมืองจนย่อยยับจนหมด มงโกลก็จะได้แต่เมืองที่ย่อยยับเป็นเศษหินเช่นนั้น จะเอาที่ไหนใช้พักบัญชาการสั่งการได้เล่า

   แต่กระนั้นมงโกลก็ต้องหาสายข่าวมารายงาน ว่าเกิดอะไรขึ้น เมืองเซียงเอี้ยงได้ประดิษฐ์อาวุธใด อันเป็นไม้เด็ดที่มาทำลายก้อนหินจากเครื่องยิงอันเป็นสุดยอดนวัตกรรมสิ่งประดิษฐ์ของมงโกลได้ เมื่อไม่มีใครค้นหาร่างกํวยเจ๋งได้พบ จึงมีข้อสรุปเพียงอย่างเดียวว่า

   ก๊วยเจ๋งได้ใช้พลังพลว้ตรทั้งหมดเกินขีดจำกัดของตัว จนร่างต้องแตกสลายเป็นจุลไปพร้อมกับก้อนหินแล้ว
   " ก๊วยเจ๋งตายแล้ว "

   พอนึกถึงว่าก๊วยเจ๋งตายแล้ว ความเดียวดายอ้างว้าง ความโศกสลด เศร้าใจบรรดามี ก็เข้าเกาะกุมหัวใจอึ้งย้ง
จนหลั่งน้ำตาออกเป็นสายนองหน้า

   " ไม่จริง เป็นไปไม่ได้  ฮือๆ "

     อึ้งย้งทรุดเข้าลงตรงกองหินเบื่องหน้าที่ค้นหาร่างก๊วยเจ๋ง ส่งเสียงร่ำไห้ไม่หยุดด้วยความเจ็บปวดใจเหลือแสน เหล่าทหารที่มองอยู่ไม่มีใครคาดว่า อึ้งย้งที่สุขุมรอบคอบโดยตลอดจะแสดงอาการหลุดออกมาให้เห็นเช่นนั้น
แต่ทุกคนก็เศร้าใจเห็นใจ พร้อมกับรับรู้ไปทางเดียวกันนั้นคือ

   " แม่ทัพก๊วย ตายแล้ว "

   ต่างพากันถอดหมวกเหล็ก นั่งทรุดเข่าลงเป็นการคาราวะต่อดวงวิญญาณของก๊วยเจ๋งผู้ล่วงลับไปแล้ว ก๊วยพู้ตรงเข้าปลอบใจมารดา ทั้งอึ้งย้งและก๊วยพู้จึงนั่งกอดกันร้องไห้ตรงนั้น เป็นภาพที่สะเทือนใจทุกคนผู้คน กับการจากไปของก๊วยเจ๋ง อึ้งย้งเหมือนสิ้นหวังทุกอย่างหมดกำลังแรงใจใดๆ ทั้งๆที่นางก็เตรียมใจไว้แล้ว ว่าการศึกครั้งนี้จะต้องตาย ก็อยากพลีชีพร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ต่อสู้กับศัตรูในสนามรบ

   แต่พอการตายเกิดขึ้นจริงกับก๊วยเจ๋งเช่นนี้ ก็ยากที่จะทำใจ กำลังแย้มยิ้มให้กัน จับมือเห็นกันอยู่ดีๆ เพียงชั่วขณะเดียว ก๊วยเจ๋งกับจากไปเป็นเศษฝุ่นธุลี โดยไม่มีโอกาสที่ได้ร่ำลาอะไรกัน

   " หักใจเถอะอึ้งย้ง คงต้องยอมรับความจริงว่าก๊วยเจ๋งน้องเราได้จากไปแล้ว "


   กลับเป็นจิวแปะท้ง( เฒ่าทารก )ที่สาบานเป็นพี่น้องกับก๊วยเจ๋ง( ที่มา มังกรหยก ภาค 1)ที่เข้ามาพูด
   " เกิดมาทุกคนล้วนต้องตายไม่ช้าก็เร็ว ไม่มีใครไปกำหนดได้ว่าต้องตายเมื่อไร ต้องตายยังไงถึงจะเป็นการตายที่เหมาะสมกับเรา จะไปขอให้ต้องป่วยตาย หรือโดนข้าศึกฆ่าตายในการรบคงไม่ได้ จะขอตายเป็นคนแรกหรือคนสุดท้ายก็ไม่ได้เช่นกัน จึงไม่ควรไปใส่ใจร้องขอต่อความตายเลย กับการตายของก๊วยเจ๋งแม้ตายด้วยก้อนหิน ก็มีคุณค่าไม่แตกต่างจากการตายเพราะต่อสู้กับข้าศึกหรอก เพราะหากก้อนหินนั้นตกกลางเมือง ชึวิตผู้คนเหลือคณาในเมืองเซียงเอี้ยงก็ไม่รอด พวกเราต่างรู้สึกขอบคุณและจดจำสิ่งที่ก๊วยเจ๋งเสียสละในครั้งนี้ ตอนนี้เจ้าต้องทำใจเข้มแข็ง อย่าให้การตายของน้องเรา( กํวยเจ๋ง )มาบั่นทอนจิตใจให้ขาดสติ อย่าปล่อยให้การตายของกํวยเจ๋งไร้ความหมาย ตอนนี้เท่ากับเจ้าเป็นผู้นำแทนก๊วยเจ๋งแล้ว จะทำอย่างไรต่อไป พวกเราทุกคนต่างรอคำสั่งจากเจ้าแล้ว "

   อึ้งย้งได้ฟังจิวแปะท้งพูดจึงได้สติคืนมา เฒ่าทารกซึ่งแต่ไหนแต่ไรมาเป็นคนพูดจาเหลวไหลไร้สาระเอาแต่เล่นไปวันๆคล้ายเด็ก แต่ในยามวิกฤตเช่นนี้กลับมีคำพูดที่เป็นหลักการ ปลุกปลอบใจอึ้งย้งได้ดีจนไม่คิดฝันว่า ตำพูดเหล่านี้จะมาจากปากท่าน ทำให้อึ้งย้งกลับมีแรงใจได้ใหม่

   อึ้งย้งคิดในใจหันกลับมาหาจิวแปะท้ง
   " ข้าขอบคุณพี่จิวมาก ที่พูดเตือนสติข้าได้ดี ถูกแล้วเราอย่าทำให้การตายของก๊วยเจ๋งต้องเสียเปล่า "
   " แม่ทัพก๊วยเจ๋งตายแล้ว แต่ข้าศึกข้างหน้ายังอยู่ การตายของแม่ทัพก๊วยจะไร้ความหมายไปทันที หากเราอ่อนแอยอมแพ้แก่ข้าศึก ต้องร่วมมือร่วมใจกัน ทำตามแผนที่กำหนดปกป้องเมืองเซียงเอี้ยงให้ถึงที่สุด ดังเช่นที่แม่ทัพก็วยได้เสียสละชีพเพื่อปกป้องแผ่นดิน "

   อึ้งย้งประกาศเหล่าทหารและผู้กล้าแห่งพรรคกระยาจกทุกคนต่างไชโยโห่ร้องไปกับอึ้งย้ง อยู่ๆภาพอึ้งย้งและทุกคนเหมือนกระพริบๆ ติดๆดับ คล้ายเวลาเราดูภาพยนตร์แล้วเกิดไฟฟ้าไม่พอ อึ้งย้งมองดูตัวเองและคนอื่นก็ต่างเป็นเช่นเดียวกัน ไม่รู้ว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น อึ้งย้งพยายามรวบรวม ให้ตัวเองกลับมา แต่กลับมาพบตัวเองยืนอยู่กลางสนามรบกำลังใช้กระบี่ต่างไม้เท้าใช้ออกด้วยกระบวนท่าไม้เท้าตีสุนัขแต่เปลี่ยนเป็นกระบี่แทน

   มืออีกข้างใช้ออกด้วยท่าฝ่ามือสิบแปดฝ่ามือสยบมังกร เข่นฆ่าทหารมงโกลล้มตายเป็นจำนวนมาก จนร่างอึ้งย้งแดงฉานไปด้วยโลหิตโดยไม่รู้ว่าเป็นโลหิตของตนหรือศัตรูกันแน่ เพราะตัวอึ้งย้งเองก็รู้สึกบอบช้ำภายใน เรี่ยวแรงอ่อนระโหยจนแทบทรงตัวไม่อยู่ ฝ่ายทหารและพลพรรคกระยาจกต่างก็ล้มตายลงเป็นจำนวนมากเช่นกัน แต่ด้วยพลังฝีมือและใจอันเด็ดเดี่ยวของทุกคน จึงสามารถตลุยทหารมงโกลจนแตกพ่ายไป

   สามารถยึดเครื่องยิงหินได้เครื่องหนึ่ง ทั้งหมดพากันโห่ร้องด้วยความดีใจ แต่เป็นสักพักเดียวก็เกิดหินของฝ่ายมงโกลยิงใส่เข้ามา มีลูกหนึ่งซึ่งใหญ่ พอๆกับลูกที่ยิงข้ามกำแพงเมือง คราวนี้มองเห็นจิวแปะท้งเป็นคนกระโดดพุ่งชนหินเลียนแบบก๊วยเจ๋งเสียง  ตูม ดังสนั่น ก้อนหินแตกกระจัดกระจายเป็นก้อนใหญ่บ้างเล็กบ้าง

   มองเห็นจิวแปะท้งหล่นลงมานอนแอ้งแม้งกับพื้น ชูมือสั่นระริกไปทางอึ้งย้ง
   " อึ้งย้ง ๆ "

   อึ้งย้งตรงเข้าไปจับมือข้างที่สั่นระริกไว้แน่น บีบมือให้กำลังใจจิวแปะท้งที่ร่อแร่ใกล้สิ้นใจ
   " ข้า ข้าอยากประลองฝีมือกับก๊วยเจ๋งมานานว่าตอนนี้ใครเก่งกว่ากัน เจ้าเห็นไหมข้าก็ทำลายหินยักษ์ของมงโกลได้ แถมร่างยังไม่สลายไปเช่นนี้ ข้าเก่งกว่าก๊วยเจ๋งใช่หรือไม่ "

   อึ้งย้งยิ้มให้กำลังใจจิวแปะท้ง
   " ใช่ท่านเก่งกว่า และเก่งเหนือใครในยุทธภพด้วยซ้ำ " จิวแปะท้งยิ้มอย่างพอใจ แล้วจึงหลับตาลงเสียชีวิตลงตรงนั้น

   อึ้งย้งต้องหลั่งน้ำตาให้กับการจากไปของจิวแปะท้งอีกคน อึ้งย้งแทบไม่มีเวลาคิดก็ปรากฎมีก้อนหินขนาดใหญ่ที่ยิงตกลงมาใกล้นาง แม้ไม่ได้ถูกต้องตัวโดยตรงแต่ก็มีก้อนที่แตกกระเด็นมาโดนตัวนาง สร้างความบอบช้ำให้มีมากกว่าเดิม จนแทบสิ้นใจไปอีกคน อึ้งย้งพยายามแข็งใจลุกขึ้นยืน

   มองเห็นกำแพงเมืองเซียงเอี้ยงโดนหินถล่มพังครืนลงมาแล้ว อึ้งย้งได้แต่ยืนมองน้ำตาไหลริน รำพึงขึ้น
   " จบกันแล้ว ท่านพี่กํวยข้ามิอาจป้องกันเมืองเซียงเอี้ยงได้ตามเจตนาของท่านแล้ว ชาวซ่งมีผู้คนตั้งมากมายทั้งเก่งกาจกว่า กลับต้องพ่ายแพ้ต่อก้อนหินของชาวมงโกล จะมัวคิดค้น ฝึกฝนวรยุทธไปให้เสียเวลาสูญเปล่าไปทำไม อีกหน่อยวรยุทธคงเปล่าประโยชน์สูญหายไปหมดแล้ว เพราะไปประดิษฐ์นวัตกรรม สร้างอาวุธที่มีอำนาจทำลายล้างสูงจะดีกว่า "

   คำรำพันด้วยความน้อยใจของอึ้งย้งเป็นจริงในปัจจุบันที่มนุษย์สามารถประดิษฐ์คิดค้นอาวุธร้ายแรงได้จริง และไม่มีผู้ใดฝึกวรยุทธกันแล้ว ฝ่ายแม่ทัพมงโกลเห็นจึงสอบถามไปว่า ในกองทัพเมืองเซียงเอี้ยงมีสตรีที่เก่งกาจทำการรบอย่างห้าวหาญนั่นคือผู้ใด จึงได้รับคำตอบว่าคืออึ้งย้งภรรยาของแม่ทัพก๊วยเจ๋ง แม่ทัพมงโกลเกิดเสน่หาในตัวอึ้งย้ง และเห็นนางบาดเจ็บสาหัสจึงสั่งทหารเข้าจับเป็นห้ามทำอันตรายใดๆกับอึ้งย้ง

   อึ้งย้งลมหายใจรวยรินแทบขาดใจ มองไปทางไหนก็เห็นแต่กองทัพมงโกล ไม่ปรากฎทัพหลวงของเมืองซ่งยกมาช่วยแต่อย่างใด ที่เป็นเช่นนี้เพราะฮ่องเต้หลงเชื่อคำเพ็ดทูลของเหล่าพ่อมดหมอผีว่าไม่ต้องยกกำลังไปช่วยเมืองเซียงเอี้ยง เพราะหากถึงเมืองเซียงเอี้ยงแตก พวกมันก็จะทำพิธีเรียกทหารเทวดาลงมาปกป้องเมืองซ่งได้
แต่เมื่อมงโกลยึดเมืองเซียงเอี้ยงแล้ว ก็ยกกำลังเข้าตีเมืองซ่งได้โดยง่าย ไม่ปราฎว่ามีทหารเทวดาลงมาจากฟากฟ้าช่วยเมืองซ่งแต่อย่างใด

   อึ้งย้งหมดแรงต่อสู้นึกภาวนาขอให้บุตรชายบุตรสาวต่างหนีไปได้อย่างปลอดภัย พลันเห็นม้าสีขาวตัวหนึ่งควบเข้าหาอย่างรวดเร็วยิ่ง

   " ม้าตัวนั้น ช่างสง่างามเหลือเกิน เหมือนๆ เจ้าขาวสำอางค์ของลูกเซี้ยง "

   อึ้งย้งพลันนึกถึงก๊วยเซียง ขณะที่กำลังจะสิ้นลมอยู่ร่อมร่อคิดว่าทหารบนหลังม้าคงจะเข้ามาสังหารตนแน่แท้
แต่มโนภาพเห็นเป็นก๊วยเซี้ยงเอง พลันกลับมีมือข้างหนึ่งดึงร่างอึ้งย้งขึ้นบนหลังม้าอย่างรวดเร็ว

   " ท่านแม่ รีบขึ้นมาเถิด ข้าก๊วยเซี้ยงเอง "

   อึ้งย้งคล้ายครึ่งหลับครึ่งตื่นนึกว่าตัวเองฝันไปถึงก๊วยเซี้ยงลูกคนโปรด ขึ้นไปซบหน้ากอดด้านหลังก๊วยเซี้ยงที่ควบม้าพานางหนี จากกองทัพมงโกลที่แห่เข้ามาได้อย่างหวุดหวิด ทหารมงโกลได้แต่ไล่ตามไม่กล้ายิงเกาฑัณต์เข้าใส่ เพราะเกรงจะไปทำอันตรายแก่อึ้งย้ง ด้วยมีคำสั่งให้จับเป็น อึ้งย้งคล้ายมีสติขึ้นมาอีกหนนึกขึ้นได้ว่าตนมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกก๊วยเซี้ยง จึงสะกิดหลังก๊วยเซี้ยงให้หยุดม้าก่อน

   ก๊วยเซี้ยงเห็นปลอดภัยจากทหารมงโกลจึงแอบซ่อนม้าประคองอึ้งย้งลงจัดหาน้ำให้มารดาดื่ม
   " ลูกเซี้ยง ๆ จริง "

   ก๊วยเซี้ยงน้ำตาริน ขณะจะทำการตรวจว่าอึ้งย้งบาดเจ็บตรงไหน อึ้งย้งกลับโบกมือ
   " ไม่ต้อง อย่าลืมกระบี่อิงฟ้า ในนั้นมีเคล็ดวิชาเจ้าต้องเอากระบี่และดาบฆ่ามังกรมาทำลายกันเองจึงนำเคล็ดวิชาออกมาได้ "
   " คะท่านแม่ " ก๊วยเซี้ยงกล่าวรับทั้งน้ำตา

   เห็นอึ้งย้งยิ่งกล่าวเสียงยิ่งแผ่วแหบพร่า จึงให้อึ้งย้งดื่มน้ำอีกอึกใหญ่ อึ้งย้งจึงกล่าวต่อ
   " ยังมี เรื่องที่สำคัญยิ่งกว่า ลูกเซี้ยง เรื่องสำคัญนี้เจ้าต้องจำให้แม่น ตัวแม่ต่างหากที่เป็นดั่งคัมภีร์เล่มหนึ่ง ไม่เพียงแต่กระบวนท่า ยังรวมถึงวรยุทธ กำลังภายในและทักษะการฝึกปรือไว้ เจ้าต้องรักษาแม่ไว้ให้ดี อย่าให้อยู่ในมือศัตรูคนร้าย แม่คงไม่รอดแล้ว จำเป็นต้องใช้พลังสุดท้ายปิดกั้นพลังนี้ไว้กับตัวหาทาง....ดึงพลังที่มีอยู่ในตัวแม่ออกมาให้ได้ "

   อึ้งย้งกล่าวเพียงแค่นั้นพร้อมกับปิดตาลง ได้ยินเสียงก๊วยเซี้ยงร่ำไห้เรียกท่านแม่ๆ ไม่หยุดอึ้งย้งใช้พลังสุดท้ายกักพลังทั้งมวลในตัวแล้วทำการปิดกั้นจุดสำคัญไม่ให้พลังออกมาได้ รักษาพลังนั้นไว้ภายในตัว ภายหลังคงคาดเดากันได้ว่าหลังจากอึ้งย้งตายก๊วยซึ้ยงพบศพอึ้งย้งกลับไม่เน่าปื่อยให้เป็นที่ประหลาดใจ พยายามหาวิธีดึงพลังออกจากตัวอึ้งย้งแต่ไม่สำเร็จ ออกตามหาตัวเอี้ยก๊วยก็ไม่พบ

   บุกขึ้นเส้าหลินเพื่อหาเคล็ดวิชาเพื่อมาไขปริศนาของอึ้งย้ง จนได้พบกับเตียซำคงในวัยเด็ก ภายหลังต่างก่อตั้งบู๊ตึ้งและง่อไบ๋ขึ้นมา( ตามท้องเรื่องของดาบมังกรหยก ผิดพลาดอย่างไร ลองอ่านในดาบมังกรหยกอีกทีครับ )หลังจากก่อตั้งง่อไบ๋แล้วจึงย้ายศพอึ้งย้งมาเก็บไว้ในโลงแก้ว พร้อมจัดทำป้ายสลักวิญญาณผู้กล้าหาญที่ช่วยกันรักษาเมืองเซียงเอี้ยงเท่าที่นางทราบชื่อทุกคนไว้เป็นอนุสรณ์กราบไว้

   ส่วนเรื่องพลังในศพอึ้งย้งเจ้าสำนักง่อไบ๋รุ่นต่อมาล้วนได้รับการบอกเล่าถ่ายทอดกันมา แต่กลับไม่มีใครมีอัจฉริยะพอที่จะไขความลับนำเอาพลังออกมาได้ เหมือนชะตาห้าลิขิคที่พลังฝีมือในตัวอึ้งย้งที่ควรเป็นของเจ้าสำนักง่อไบ๋คนใดคนหนึ่งในเวลาต่อมา กลับกลายเป็นเจ้ากังปังไปได้พลังทั้งหมดนั้นไป ทั้งๆที่ง่อไบ๋มีสิ่งล้ำค่านั้นอยู่ในสำนักเป็นร้อยกว่าปีก็ตาม

   กังปังลืมตาขึ้นมาน้ำตาคลอเบ้าทั้งสองข้าง เมื่อได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด ซึ่งบัดนี้มันกระจ่างแน่ชัดแล้วว่า สิ่งที่มันรู้ไม่ใช่ความฝันแต่เป็นความทรงจำของอึ้งย้งที่มีอยู่ในหัวของมันต่างหาก แม้บางช่วงความทรงจำจะขาดวิ่นไปบ้าง แต่กังปังก็สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทั้งหมด อาจเป็นครั้งแรกที่กังปังได้สัมผัสกับสิ่งที่เรียกว่าคุณธรรมความดี ที่มีคนเสียสละตนเพื่อคนอื่น อย่างก๊วยเจ๋งและอึ้งย้ง

  บังเอิญศาลเจ้าที่มันแอบเข้ามาหลบพักหลังจากหนีลงมาจากสำนักง่อไบ๋เป็น ศาลเทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์งักฮุย มันจึงจุดธูปก้มลงคำนับดวงวิญาณของท่าน ผู้ซึ่งเป็นวีรบุรุษช่วยกอบกู้แผ่นดินซ่งตั้งหลายครั้ง แต่กลับถูกขุนนางกังฉินใส่ความจนต้องโดนประหาร แม้กระนั้นท่านก็ยังซื่อสัตย์ต่อแผ่นดินโดยตลอด จนชาวซ่งยกย่องให้เป็นเทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์

****เมืองจีนเหมือนมีเคราะห์กรรมซ้ำซ้อน แม้ต่อมาจะสามารถพ้นจากการรุกรานจากมงโกล สามารถขับไล่ให้มงโกลพ้นจากแผ่นดินได้แล้ว ในกาลต่อมากลับถูกแมนจูยึดครอง แมนจูเห็นชาวฮั่นยกย่องงักฮุยผู้ซึ่งต่อสู้ผู้รุกรานแผ่นดิน จึงหาว่ายังมีผู้ใดที่ซื่อสัตย์เท่างักฮุย ซึ่งคือ กวนอู และกวนอูเป็นเรื่องที่ไกลตัวแมนจูมากกว่างักฮุย จึงให้เปลี่ยนตัว เทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์เป็นกวนอูแทนเพื่อผู้คนจะได้ลืมเรื่องราวของผู้มารุกรานแผ่นดินซึ่งก็รวมถึงแมนจูด้วย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเทพเจ้ากวนอูจึงเป็นเทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์แทนงักฮุย)****

   เมื่อคาราวะดวงวิญญาณของงักฮุยเสร็จ กัวปังจึงหันหน้ามายังทิศที่จะไปง่อไบ๋ ก้มลงคุกเข่าคำนับไปยังทิศนั้น พร้อมพูดขึ้น
   " บัดนี้ข้ากระจ่างในทุกเรื่องแล้ว พลังฝีมือและความสามารถบรรดามีล้วนได้มาจากตัวท่าน( อึ้งย้ง )เท่ากับท่านเป็นอาจารย์ของข้า โปรดให้อภัยในความผิดทุกสิ่งที่ข้าทำไป ข้าได้เห็นคุณธรรมและความเสียสละของท่าน ข้าขอจดจำเป็นแบบอย่าง แม้ไม่อาจเทียบท่านได้ นับจากนี้จะขอยึดมั่นในคุณธรรมใช้พลังฝีมือที่ได้รับจากท่านในทางที่ถูก ปกป้องคุณธรรมตามแบบอย่างจากท่าน ขอให้ท่านรับการคาราวะจากข้ากังปังด้วยเถิด "

   กังปังพูดจบก็ก้มลงเอาหัวโขกพื้นสามครั้ง ขึ้นชื่อว่าคนแม้ทำชั่วแค่ไหนขอเพียงยังมีความสำนึกผิดได้บ้างก็นับว่าเริ่มดีได้แล้ว จึงว่ามนุษย์ต่างจากสัตว์ตรงมีความสำนึกผิดนี้แหละ ที่เป็นธรรมในตัว หรือที่เรียกว่ามีความเป็นมนุษยธรรม และดูเหมือนฟ้าจะรับรู้ถึงสัตย์ปฎิญาณที่กังปังให้ไว้จึงส่งเสียง ครืนนน ขึ้นมา

   พอกังปังเอาหัวโขกพื้นสามครั้งเสร็จ พลันนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้มันเอ่ยคำว่ากังปังออกมา
   " เมื่อกี้ข้าพูดว่า กังปัง เรอะ หมายถึงอะไร  กังปัง  กังปัง "

   แล้วจู่ๆภาพต่างๆที่เกี่ยวกับมันก็ผุดขึ้นมาในหัวราวกับใครฉายภาพขึ้นมา
   " ใช่แล้วกังปัง ข้าชื่อกังปัง ข้าชื่อกังปัง " มันโห่ ร้องอย่างดีใจ


ในที่สุดกังปังก็จำตัวเองได้ แล้วสัตย์ปฎิญาณที่มันให้ไว้สักครู่ละ
มันจะทำได้ไหม กังปังจะเปลี่ยนเป็นคนดี หรือ จะกลับเป็นคนเลวอย่างเก่าอยู่ที่มันเลือกแล้ว

" ชีวิตคนอาจดูคล้ายถูกโชคชะตากำหนด แต่ก็สามารถเลือกทางเดินเพื่อเปลี่ยนชะตากรรม โดยการสร้างกรรมใหม่ลบล้างกรรมเก่าได้เช่นกัน "

จบภาค กำเนิดคัมภีร์นางฟ้า



ภาพสวยๆมาจากต้นฉบับ เรื่อง โปเยโปเลเย 2

ตามที่ผู้เขียนได้เกริ่นไว้ ผู้เขียนเปรียบเสมือนคนขายก๊วยเตี๋ยว
บัดนี้ก๊วยเตี๋ยวชามนี้ได้ทำเสร็จมาเสริฟให้ท่านแล้ว อาจถูกใจบ้างไม่ถูกใจบ้าง
ก็อนุญาติให้ผู้อ่านไปปรุงรสต่อได้ตามต้องการ หากใครจะเดินเรื่องต่อในทิศทางใด
เพราะผู้เขียนตอนนี้ไม่มีเวลาส่วนตัวพอจะให้เขียนได้ อยากทราบความเห็นของท่านผู้อ่านเช่นกันว่า
อยากจะเห็นกังปังไปในทิศทางใด

1.กังปังเปลี่ยนเป็นคนดี  2.กลับเป็นคนเลวกว่าเดิม

เพราะไม่ว่าทางใดกังปังก็ต้องพบกับความยุ่งยากเช่นกัน
จริงๆผู้เขียนก็คิดไว้หลายแนวทาง แต่ยังไม่ตกผลึกความคิด จึงยังไม่ตัดสินแต่งต่อ
คงหาโอกาสเปิดกระทู้คุยกันตอนท้ายเรื่องอีกทีครับ
ขอให้มีความสุขทุกท่าน
cobra

....................................................

หอคัมภีร์ ผลงานของ คุณ Cobra
พิศวาสมังกรหยก
1  : 
2  :     
3  :     
4  :     
5  :   
6  : 
7  : 
8  : 
9  : 
9  : 

เดชคัมภีร์นางฟ้า( คัมภีร์มังกรหยก )
1  : 
2  : 
3  : 
4  : 
5  : 
6  : 
7  : 

......................................

( แว่นได้นำลงให้ คุณ cobra ตามคำอนุญาตโดยตรงที่จะแบ่งปันสมาชิกใน บอร์ด two-hitchhikers.ru.
แว่น เลยคัดสำเนาต้นฉบับมาลงชนิดไม่มีเล็ดแม้ตัวอักษรเพื่อเป็นเกียรติ์แก่เจ้าของผลงานผู้อนุญาต และไว้ใจให้ดูแลผลงานท่าน
21/9/2559 )

ตอนนี้ทิ้งช่วงหลายวัน ไม่ใช้เพราะไรต์เขียนยังไม่จบ แต่พอดีแว่นมีธุระนิดหน่อยเลยยังไม่ได้อัพ เพราะ แว่น ก็อาศัย
มาอ่านตอนเรียงนี้แหละ อ่านพร้อมๆกับทุกคนที่เข้ามาอ่าน อย่างไรก็ รีพลายฝากน้ำใจหรือ แนะนำพูดคุยกับ ไรต์ได้นะ
ท่านเปิดกว้างรับฟัง /
ขอบคุณมากนะคะ คุณ Cobra ตอนนี้เล่าสรุปปิดความเป็นมาของ 3 ผู้มีเกียรติย์ก้องยุทธภพแห่งยุค
และปิดฉากภาคลงไป คงจะขึ้นตอนใหม่แล้ว ( แอบเห็นมีต่อ อีก 2 ตอน ณ.ปัจจุบันที่ แว่นเอามาลงนะ ) ไอ้คนหื่นจะกลับตัว
คงกลับได้แต่วิถีทางของเหล่าผู้ทรงคุณธรรมในยุทธภพ ทั้งหลายเหล่ แต่ ความหื่นทะลวงถ้ำของมัน ยากส์ส์ส์ส์ ฮ้าฮ่าฮา
รอภาคต่อจะวกไปเล่าเอี๊ยก๊วยกับเสียวที่หนึ่ง เอ่ย เสี่ยวเล็งนึ่ง หรือจะต่อเจ้า กังปังจอมเทพยุทธกลับใจ อิ อิ


          ขอฝากกฏหน่อย ยังมีพวกไม่อ่าน กฏ ก่อนรีพลาย

การตอบ รีพลายอย่าง พอเหมาะพอควรถ้าเจ้าของกระทู้แจ้งมา จะพิจารณา เป็นรายกรณี

ถ้าตอบ เช่น zzzzddd xxxx2222 อิอิ,ลุ้นๆ,555, ดีดี,ดี, ต่อ,ติดตาม,ty,thx,thx kub(Thx ขี้หมาThanx พิมพ์ไม่ถูก
ห้ามใช้ทุกกระดานที่ฉันดูแล),ใจจร้า,ใจครับ,แจ่ม,เยี่ยม,สนุกดี,สุดยอด,อ่านต่อ,Good (เฉยๆ) emo  เปล่าๆ
อาจเตือนเห็นอีก ถ้าเตือนไปแล้ว ผิดซ้ำซากก็จะแบนเหมือนกัน รีพลายตอบซั่วๆ ตอบแล้ว mod ไม่เข้าใจ จะโดนแบนทันที
มักง่ายต่างๆ จะแบนครั้งแรก 3 เดือน คราต่อไปแบนยาวขึ้น แล้วจะหายเมื่อไม่ปรับปรุง

พวก ก๊อปตอบ รัวๆรวดเดียวเป็น 10 กระทู้ โพสต์ละ 1 นาทีนะเจอจะ แบน ถ้ามักง่ายเช่นนี้  ถือว่าไม่ให้เกียรติ
คนแบ่งปัน/คนลงงาน..ยังไม่อ่านมักง่าย ก๊อปตอบ เปิดรัวๆ ประโยคเดียวเป็น 10 มันควรหรือ?และห้ามใช้
ข้อความจากระบบตอบรีพลายเด็ดขาด มักง่ายประเภทเดียวกับก๊อปตอบ (อนุโลมใช้ได้ เฉพาะตอนให้คะแนนเท่านั้น)
แบน 90 วัน ครั้งต่อแบนเพิ่มขึ้นอีก และ หายจากบอร์ด

          และ ตอบซ้ำมาหลาย ดอกใน กระทู้เดียวกัน นะอาจโดนพักใช้ได้เหมือนกัน เมื่อ คุณได้โพสต์แล้ว
มันคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากปั้มกระทู้ ระวังหน่อย โดนลบบ่อยๆ จะแบนนะรู้ไหม? ,

            ผลงานที่ สมาชิก อุตสาห์ นำมาลง ไม่ว่าจะเขียนเอง หรือขอมาลงล้วนได้มาด้วยการสละเวลา
            ถ้าจะตอบมามักง่ายอย่างนั้น..ก็ อย่าใช้ห้องนี้ เสพผลงานเลยไปหาเสพที่ใดแล้ว รีพลายตอบ
            อย่างนั้นได้ ก็ไป..มา เปรี้ยว มา เกรียน ลอง  สด ,เก๋า อย่าเลย จะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกเปล่าๆ
            เพราะถึงคุณมี 100 ยูส 1000 ชื่อ ถ้ารีพลายผิดกฏ-กติกากระดานนี้ ฉัน ก็จะแบนหมด

...................................................................

ถ้าถูกแปะเตือนที่ กระทู้คุณและส่งไปที่ pm คุณ จงรีบปรับปรุงรีพลายซะ ขอบคุง ขอบหี ขอบควย ขอบหมา ขอบแมว
ขอบคุน เตือนนะอย่าลองของ ใครโดนเตือนไปให้ปรับปรุงการรีพลายเจอ ครั้ง 2 จะลบทุกกระทู้ที่ตอบ และพบอีกรอบ
แบน 3 เดือนเหมือนโทษ ป้วนเกรียนอื่นๆ....

คำขอบคุณยังเขียนไม่ถูกความหมายจะถูกไหม? ที่ต้องมาเข้มงวดเรื่องนี้ เพราะชักเยอะพวกมักง่าย เยอะ
ไรต์ คนลงงาน ก็ติมาด้วย..เครนะ ขอกันดีๆ จะไม่โดนลบของเก่าทิ้ง แต่ยังรีพลายอีก ถ้าเตือน เตรียมหาที่อ่านใหม่เลย..
แว่น ยกตัวอย่างคำ ขอบคุณเขียนไม่ถูกชัดไหม?

ใคร ขอบคุณ รีพลาย เขียนไม่ถูกต้องแบนแล้วนะ ให้โอกาสเตือน 1 ครั้ง ..เดือนที่ผ่านมาแปะบอกล่วงหน้าเพื่อปรับตัวกันมาพอล่ะ..
มันเป็นคำขอของ ไรต์ และ คนลงงาน เรื่องความมักง่าย เพราะ ขอบคุณ เฉยๆก็ดูเอียนจริงๆ แต่ก็เป็นคำสากลในการตอบแทนน้ำใจ
ฉะนั้น ขอเถอะเขียนให้ถูก เมื่อต้องปรับเปลี่ยนก็ต้องคล้อยตามกัน กฏไม่ได้ใช้กับใคร? เพียงคนเดียว และไม่ยากเกินไปเนอะ
คิดว่าสร้างมาตรฐาน กันใหม่อีกสิ่ง ถ้ายากก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ กระดานนี้ เพราะ ฉัน แบนแน่.. 

อ๋อ thx ขี้หมานี้หรือ เขียนไม่ครบ thank กระดาน แว่น ดูแลอย่าให้เห็นนะ แบน ย้ำซะขนาดนี้พิมพ์มาอีกถือว่าลอง

กฏที่ว่างนี่ไม่ได้เขียนเอาฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน แบนจริง
หรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆ จะเสียความรู้สึก ด้วย รีพลาย คุณเองเลย เขียน ขอบคุณ ให้ถูก
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือแล้ว
ไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไป..

ขอบคุณครับ อยากให้กลับใจนะได้กลายเป็นตำนานเลย แต่ความหื่นขอไว้ก่อนนะ

เป็นเรื่องที่สุดยอดเรื่องหนึ่งครับ

ชื่อตอน มันซ้ำกับ ตอนที่แล้วเลย
น้องแว่น ปรับแต่งให้ต่างกันหน่อยสิ
ขอบคุณครับ


ขอบคุณครับ แก้ไขแล้ว

กังปังเป็นพระเอกที่เป็นผู้ร้ายในสายตาชาวยุทธ กว่าจะพิสูจน์ตัวเองเป็นผู้มีคุณธรรมได้คงต้องผ่านเรื่องราวอีกมากมาย แต่ต้องมีซักคนที่เข้าใจมัน

อยากให้กังปังกลับใจนะ ยุทธภพจะได้มีกระดอคุณธรรมเพิ่มอีกสักคน

[asean]

เปลี่ยนเป็นคนดีที่หื่นสุดๆสิครับ แล้วฝึกผลับกระดูกเปลี่ยนกล้ามเนื้อด้วทำให้รูปร่างหน้าตาเปลี่ยนแปลงไป แถมอาวุธก็ใหญ่ขึ้นด้วย...อิอิอิ น่าสนุกนะครับ

เปลี่ยนเป็นคนดีที่หื่นสุดๆสิครับ แล้วฝึกผลับกระดูกเปลี่ยนกล้ามเนื้อด้วทำให้รูปร่างหน้าตาเปลี่ยนแปลงไป แถมอาวุธก็ใหญ่ขึ้นด้วย...อิอิอิ น่าสนุกนะครับ

ไอเดียนี้ดีนึกไม่ถึง ไว้ขอนำไปใช้เมื่อมีโอกาสครับ

อยากให้กลับใจเป็นคนดีแต่คงความหื่นไว้เหมือนเดิม...

ดีบางชั่วบางครับ ดีเกินก็น่าเบื่อ

รอติดตามภาคต่อไปฮะ

ขอบคุณครับ 

อย่างนี้กังปังก็ต้องเป็นเทพบุตรสิเพราะจะมีสตรีมาห้อมล้อมเนื้อหอม

[finex]

ขอบคุณมากครับ อ่านแล้วก็ งง ๆ นิดหน่อยครับ