เมื่อหนุ่มสาวต่างผิวสี เสร็จสมอารมณ์หมายอย่างอิ่มเอม ต่างก็นอนกอดก่ายกันอยู่กับพื้นอย่างไม่ได้อินังขังขอบกับสิ่งรอบข้าง ต่างคนต่างหลับตาเคลิ้มไปกับความสุขที่ได้รับจนขี้เกียจจะขยับตัวไปไหน
   จู่ๆ แดนก็ยิ้มหัวเราะ เพราะกำลังคิดว่า เขากับโซมาถึงขั้นนี้กันได้ยังไง โซเห็นเขาหัวเราะก็สงสัย จึงยันตัวลุกขึ้นจากที่นอนหนุนแขนเขา
   "นายหัวเราะอะไร"
   โซ ถามคิวขมวด แดนยังหัวเราะอยู่ แต่ก็ยังตอบว่าเปล่า และดึงโซให้มานอนกอดกันเหมือนเดิม แต่โซกลับไม่ยอม ถามอีกว่า
   "จะเปล่า ได้ยังไง จู่ๆ นายก็หัวเราะ มีอะไรก็พูดกันมาตามตรงดีกว่าน่า"
   "ก็ไม่มีอะไรจริงๆ นะมานอนเถอะ   "
   "ไม่ จนกว่านายจะบอกฉันว่า เมื่อกี้นายหัวเราะอะไร"
   แดนต้องถอนหายใจ รู้สึกว่าโซ เป็นจอมคาดครั้นตัวยงเลยที่เดียว คือจะทำอะไรให้เธอสงสัยไม่ได้ เธอจะถามครั้นเอาจนได้   เขาเลยต้องดันตัวลุกนั่งตาม แล้วพูดว่า
   "เอ้าบอกก็ได้ ที่ฉันหัวเราะก็เพราะเรามาถึงจุดนี้กันได้ยังไงนะสิ จุดที่ฉันชอบเธอ แล้วเธอก็ชอบฉัน"
   โซ หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย และภายใต้สีผิวของเธอยิ่งทำให้สังเกตยาก แล้วเธอก็ยิ้มเยาะ พูดว่า
   "ใครบอกนาย ว่าฉันชอบนาย"
   โซบอกแบบแกล้งหยอก เพื่อปกปิดความรู้สึกตัวเอง แดนฟังแล้วถึงกับ งง พูดว่า
   "อ่าว แล้ว ที่เราอยู่ด้วยกันในสภาพนี้ เธอไม่ได้ชอบฉันหรอกเหรอ"
   "นายอย่าหลงตัวเองนักเลยน่า มันก็แค่ความเหงา ชักจูงให้เราเข้าหากันเท่านั้น เอาละ ใส่เสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวฉันจะล็อกเอ้าท์ออก เพราะมีธุระต้องไปทำ"
   โซบอกพร้อมกับลุกขึ้น ไปเก็บเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาใส่ แดนฟังแล้วถึงกับหลุดปากพูดว่า
   "อะไร... ได้กันแล้วจะทิ้งกันง่ายๆแบบนี้เลยนะเหรอ"
   โซกึ่งฉุนกึ่งขำในคำพูดของแดน อดไม่ได้ต้องเอาของในมือ เขวี้ยงใส่เขา โดยที่ไม่ได้ดูว่าเธอถืออะไรอยู่ กางเกงในของโซเลยโป๊ะเข้าไปเต็มหน้าแดน ก่อนจะล่วงลงมากองตรงหน้าเขา โซถึงกับกลุดหัวเราะเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เธอเขวี้ยงไปนั่นเป็นกางเกงใน
   แดนเลยเขม่นตามองเธอ ยิ้มอย่างฉุนๆ แล้วหยิบกำเอาไว้ไม่คืนเธอ พร้อมพูดว่า
   "ดีเลย ฉันจะเอาไอ้นี่ไว้เป็นประกันก่อน ถ้าเธอกลับมาแล้วฉันจะคืนให้"
   "นายจะบ้าเหรอ แล้วฉันจะใส่อะไร"
   "ก็ไม่ต้องใส่นั่นแหละ ใส่กางเกงยีนส์ของเธอไปเลย"
   "มันก็บาดเข้าร่องนะสิ"
   "มันไม่แหว่งหรอกน่า"
   "เอามานี่"
   "ไม่ให้"
   "อย่าหนีนะ"
   "ก็จับให้ได้สิ"
   เรื่องต่อสู้แดนอาจจะสู้ไม่ได้ แต่เรื่องวิ่งล่อหลอก แดนไม่เคยแพ้ใคร ทั้งสองคนวิ่งไล่จับกันในบ้าน ทั้งที่แก้ผ้า จนโซโมโห เพราะจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน ต้องพูดเสียวเขียวว่า
   "นายจะให้ไม่ให้ ถ้าฉันจับได้ น่าดูแน่"
   "ไม่ให้ ก็บอกแล้วไง ว่ากลับมาแล้วจะคืน"
   โซ ต้องร้อนใจ ยกนาฬิกาขึ้นมาดู เห็นว่าเลยเวลามาแล้ว เลยพูดว่า
   "เออ..ฉันกลับมานายโดนแน่ๆ"
   เธอรีบไปใส่เสื้อผ้า และไม่ได้กางเกงในตัวนั้น มันเป็นความอายที่เธอไม่คิดว่าจะโดนผู้ชายแกล้งแบบนี้
   "นานมั๊ย กว่าเธอจะกลับ"
   แดนถามอย่างกับผู้ชายจะส่งแฟนไปทำงาน แต่โซกลับตอบแบบกระชากเสียงเพราะโมโหอยู่
   "ประมาณ 10 ชั่วโมง บนโลก"
   แดนนึกคิดเวลาแล้วต้องโพล่งว่า
   "เกือบ 5 วันในนี่เลยเหรอ แล้วให้ฉันอยู่คนเดียวเนี่ยนะ"
   แดนบ่นอย่างโอดครวญ เพราะคิดว่า มันนานไปสำหรับคนกำลังข้าวใหม่ปลามัน
   "ถ้านายไม่มีอะไรทำ และยังออนไลน์อยู่ละก็ ก็ฝึกซ้อมที่ฉันสอนไปสิ นะ ถ้าฉันกลับมาแล้ว นายยังกระจอกเหมือนเดิมฉันอัดนายเละแน่"
   โซ บอกสั่งเตือนแดนอย่างรีบร้อน ขณะสวมใส่เสื้อ แล้วจากนั้นก็ยกนาฬิกามากดเรียกคำสั่งเตรียมจะล็อกเอ้าท์ ตอนนั้นเธอจึงมองสบตาแดนแล้วยิ้มให้ แล้วด่าว่า
   "ไอ้บ้า"
    แล้วเธอก็ล็อกเอ้าท์ออก แดนรู้สึกว่าโซดูน่ารักขึ้นมาก โดยเฉพาะรอยยิ้มก่อนจากที่ทำให้เขารู้ว่าโซไม่ได้โกรธเขาจริงๆ ทำให้แดนยิ้มค้างมองจนร่างเธอหายไป สักพักเขาก็ถอนหายใจ เพราะไม่รู้จะทำอะไรต่อ ลองไปซ้อมมวยดูคนเดียวก็เซ็ง จะกินอาหาร จะนั่งจะนอน ตอนนี้มันดูเงียบเหงาไปหมด จนเขาต้องยกนาฬิกาขึ้นมาดูนับเวลาว่า โซจะกลับมาตอนไหน ทั้งที่เธอเพิ่งล็อกเอ้าท์ออกไปไม่นาน
   ตอนนั้นเองแดนถึงเห็นว่า ตัวเขาเองก็ออนไลน์มานานแล้วเหมือนกัน และเลยเวลา 10 ชั่วโมงแรก ไปนานแล้วด้วย มันสมควรที่เขาจะต้องออกไปพักบ้าง
   "จริงสินะ เราไปรอข้างนอกดีกว่า อยู่ในนี้เวลามันนาน อยู่ข้างนอกก็แป๊บเดียว"
   แดนบอกแล้วก็กดล็อกเอ้าท์ออก
   แล้วแดนก็รู้สึกตัวขึ้นมาในแคปซูล และถูกส่งไปยังทางออก ตอนนั้นที่เขาออกจากแคปซูล เห็นที่ห้องพักรอคิวแทบจะไม่มีคนเลย รู้สึกว่าคนน้อยลงไปมากเลยทีเดียว ปกติจะมีคนมารอต่อคิวกันแน่น แดนเห็นผิดสังเกตจึงถามพนักงานว่า
   "พี่ วันนี้ทำไมคนน้อยจังเลยหละ ปกติเห็นนั่งรอกันเพียบเลย"
   "อ๋อ เขาไปรอดูดารากันหนะ เพราะวันนี้จะมีดารามาถ่ายแบบและเป็นพรีเซ็นเตอร์เกมส์ให้กับบริษัท"
   "อ๋อ ใครมาเหรอครับ"
   "โซดา ค่ะ"
   แดนไม่รอคุยต่อ และรีบวิ่งออกไปโดยเร็ว แล้วเมื่อลงลิฟท์ไปถึงชั้นล่าง และไปตรงใจกลางล็อกอินโดมที่เป็นลานกว้าง เขาก็เห็นเวทีตั้งอยู่พร้อมคนอีกนับพันจับจองที่นั่งรอกันอย่างเนื่องแน่น จนเขาไม่มีที่จะแทรกเข้าไปให้อยู่ใกล้ๆเวที
   แดนชะเง้อ เขย่งยืดคอมองอยู่ข้างหลัง แต่บนเวทียังว่างเปล่าอยู่ และเหมือนยังไม่ถึงเวลามาของเธอ
   หืม คนแยะฉิบหายเลย แล้วกูจะแทรกไปได้มั๊ยเนี่ย อย่างน้อยๆ ให้ขอลายเซ็นได้ก็ยังดี แดนพูดบ่นกับตัวเอง ก่อนจะหารูมุดเข้าไป แต่ก็โดนดันออกมา เลยต้องจำใจอยู่ตรงนั้น
   จากนั้นอีกชั่วโมงกว่าๆ พิธีกรก็ขึ้นมาบนเวที และประกาศการต้อนรับ โซดา เสียงเฮดังขึ้นกระหึ่มจนโดมแทบแตก แล้วโซดาก็ปรากฏตัวออกมา ในชุด สาวผจญภัย สะพายปืนกล ที่ดูเซ็กส์ซี่ เรียกเสียงเฮ กึกก้อง
   กว่าเสียงจะเงียบต้องใช้เวลาอยู่สักพัก แล้วจากนั้นพิธีกรก็เริ่มสัมภาษณ์ เธอเกี่ยวกับการเล่นเกมส์ Survival online ของเธอ ทุกคนเงียบและตั้งใจฟัง เพราะลุ้นว่าเธออาจจะมีหลุด บอกลักษณะร่างอวตารเธอออกมาให้ได้ยินกัน แต่ทุกคนก็ต้องผิดหวัง เมื่อเธอรู้ทันพิธีกร ที่พยายามล่วงเลาะเจาะลึก ให้เธอบอกออกมาให้ได้ แต่โซดาก็ไม่หลงกล และไม่ใจอ่อนที่จะบอกลักษณะร่างอวตารของเธอให้ทุกคนได้รู้ ขอมูลที่ทุกคนได้รู้คือ เธอเล่นมานานแล้ว ตั้งแต่มันเปิดตัวครั้งแรกที่อเมริกา ก่อนหน้าล็อกอินโดมของไทยจะถูกสร้างเสร็จ ซึ่งเท่ากับว่าเธอเล่นเกมส์นี้ตั้งแต่ตอนเริ่มแรกเลยทีเดียว แล้วเรื่องการคราฟ เธอก็บอกอธิบายมาได้เกือบหมดว่าเกมส์นี้ มีรีซีฟ คราบอะไรได้บ้าง และใช้วัตถุดิบอะไร จนเธอแทบจะเป็นไกด์ไลน์ให้ผู้เล่นสอบถามเข้ามาอยู่แล้ว แล้วพิธีกรก็ยังอุสาห์วกเข้ามาคำถามเดิม
   "แหม คุณโซดาครับ ฟังที่คุณพูดแล้ว คุณนี่น่าจะเล่นเก่งเอามากๆเลย บอกหน่อยไม่ได้เหรอครับ ว่าคุณอวตารเป็นใครรูปร่างหน้าตาแบบไหน เพราะดูแล้วทุกคนเขาก็รอฟังอยากเจอคุณในเกมส์ทั้งนั้น"
   "เอาอย่างนี้ดีกว่าค่ะ ดิฉันขอสรุปง่ายๆเลย ที่เรามาเล่นเกมส์นี้ เราต้องการอะไร หลายคนเล่นเพราะต้องการประสบการณ์แปลกใหม่ที่หาไม่ได้ในโลก หลายคนเล่น เพราะ มันเป็นสิ่งท้าทายเพื่อพิสูจน์ตัวเอง และอีกหลายคนเล่นเพื่อความบันเทิงและความสนุก แล้วเราจะมานั่งอยากรู้กันทำไมว่าตัวจริงของใครเป็นใคร ทำไมเราไม่ดูที่ตัวตนในโลกนั้นว่าเขาเป็นยังไง คนเลวเข้าไปในเกมส์นั้นกลายเป็นคนดีก็มี คนดีเข้าไปในเกมส์บางทีก็กลายเป็นคนเลวไปเสียอย่างนั้น โลกมันเหมือนเป็นโลกกลับด้าน เพราะคนบางคนไม่ได้เปลี่ยนไปแค่หน้าตาร่างอวตาร แต่นิสัยอาจจะเปลี่ยนไปด้วยก็ได้ เพราะคนเรามีหลายด้านเสมอ มันอยู่ที่กฎเกณฑ์และสิ่งแวดล้อม เพราะฉะนั้นเราไม่ต้องสนใจหรอกว่าใครเป็นใครในโลกจริงเพราะเขาอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด จึงขออยากให้ทุกคนคิดเสียว่า ที่แห่งนั้นเป็นอีกชาติภพหนึ่งที่เราต้องดำเนินชีวิตไปแค่นั้นเอง"
   คำพูดของโซดาฟังดูเหมือนปรัชญา ซึ่งบางคนก็เข้าใจ และบางคนก็ไม่เข้าใจ คิดว่าเธอเลี่ยงที่จะตอบมากกว่า แต่แดนกลับเริ่มเข้าใจลึกซึ่ง เมื่อนึกถึงเฟย์
   "ใช่แล้ว มันเป็นแค่ชาติภพหนึ่ง เรากลับไปมุ่งแต่อยากจะไปรู้ตัวจริงของเธอ จนลืมไปว่า เฟย์ที่อยู่กับเราในตอนนั้น ก็เป็นเฟย์อีกชาติภพหนึ่ง เธอก็เป็นตัวตนคนเดียวกันกับเจ้าของร่าง ถึงโลกจริงเราจะไม่รู้จักกัน แต่ตัวตนของเราทั้งสองในเกมส์ก็รักกัน ฉันนี่มันโง่จริงๆ ที่ไม่ดูแลเธอให้ดีกว่านี่"
   แดนฟังแล้วคิดเศร้าอยู่ในใจ แต่ก็ต้องทำใจเมื่อมันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
   ตอนนั้นเหมือนจะหมดเวลาการสัมภาษณ์ โซดา ร้องเพลงและเต้นโชว์ ท่าทางการเต้นมันช่างน่ารักน่ากอดไปหมด จนหนุ่มใจละลายกันเป็นแถว พอจบเพลงเธอก็โบกไม้โบกมือลา ก่อนลงเวที
   แดนรีบไปหลังเวที เพื่อจะขอลายเซ็น แต่เขาไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย เลยเอาโทรศัพท์ของตัวเองให้โซดาเซ็นฝาหลังให้ ตอนนั้นเขาเบียดเสียดคนเข้าไป จนไปถึงหน้าเธอ แต่ก็เข้าใกล้ไม่ได้เพราะติดบอดี้การ์ดที่ยืนกันอยู่ แดนยืนโทรศัพท์ตะโกนแข่งกับเสียงคนอื่นว่า
   "คุณโซดาครับ เซ็นฝาหลังโทรศัพท์ให้ผมที"
   เขาตะโกนอยู่ซ้ำๆ และยืนโทรศัพท์ไปหาเธอ ขณะที่ง้วนอยู่กับการเซ็นลายเซ็นให้คนอื่น แล้วในที่สุดเธอก็ได้ยินเสียงแดน และเห็นโทรศัพท์ของเขาที่ยื่นมา เธอรับไปจากมือแดน และเซ็นฝาหลังให้ แต่ตอนนั้นแดนกลับถูกคลื่นมนุษย์เบียดจนอยู่กับที่ไม่ได้ และถูกดันถอยห่างออกไป เขาพยายามแทรกกลับเข้ามาแต่ก็ไม่ได้
   โซดาพอเซ็นเสร็จก็หาเจ้าของโทรศัพท์ไม่เจอ เธอชะเง้อมองดูก็ไม่เห็นใคร ที่มีทีท่าจะเป็นเจ้าของโทรศัพท์เครื่องนี้ แล้วตอนนั้นคนก็เบียดกันมาก จนบอดี้การ์ดเห็นท่าไม่ดี เลยบอกว่า พอก่อนครับ พอก่อนนะครับ แล้วพาโซดาออกจากที่นั้น โดนทีโซดาถือโทรศัพท์ติดมือไปด้วยอย่างงงๆ ไม่รู้จะคืนเจ้าของยังไง
------------------------------------------------------------------------------------

ขอบคุณครับ ยี่งอ่านยิ่งลุ้น



การตอบ รีพลายอย่าง พอเหมาะพอควรถ้าเจ้าของกระทู้แจ้งมา จะพิจารณา เป็นรายกรณี

ถ้าตอบ เช่น zzzzddd xxxx2222 อิอิ,ลุ้นๆ,555, ดีดี,ดี, ต่อ,ติดตาม,ty,thx,thx kub(Thx ขี้หมาThanx พิมพ์ไม่ถูก
ห้ามใช้ทุกกระดานที่ ฉันดูแล),ใจจร้า,ใจครับ,แจ่ม,เยี่ยม,สนุกดี,สุดยอด,อ่านต่อ,Good (เฉยๆ) emo เปล่าๆ
อาจเตือนเห็นอีก ถ้าเตือนไปแล้ว ผิดซ้ำซากก็จะแบนเหมือนกัน รีพลายตอบซั่วๆ ตอบแล้ว mod ไม่เข้าใจ จะโดนแบน
รีพลายมักง่ายต่างๆ จะแบนครั้งแรก 6 เดือน คราต่อไป แบนยาวขึ้น แล้วจะหายเมื่อไม่ปรับปรุง

พวก ก๊อปตอบ รัวๆรวดเดียวเป็น 10 กระทู้ โพสต์ละ 1 นาทีนะ เจอจะ แบน ถ้ามักง่ายเช่นนี้ ถือว่าไม่ให้เกียรติ์
คนแบ่งปัน/ คนลงงาน..พวกเปิดรัวๆ ประโยคเดียวเป็น 10 มันควรหรือ? ตอบซ้ำมาหลายครัง ในกระทู้เดียวกัน
อาจโดนพักใช้ได้เหมือนกัน และห้ามใช้ ข้อความจากระบบในการตอบรีพลายเด็ดขาด! มันมักง่ายประเภทเดียว
กับก๊อปตอบ จะแบน ครึ่งปี ครั้งต่อแบนเพิ่มขึ้นอีก และ หายจากบอร์ด          

            ผลงานที่ สมาชิกอุตสาห์นำมาลง ไม่ว่าจะเขียนเอง หรือขอมาลงล้วนได้มาด้วยการสละเวลา
            ถ้าจะตอบมามักง่ายก็ อย่าใช้ห้องนี้ เสพผลงานเลยไปหาเสพที่ใดแล้ว รีพลายตอบ นั้นได้ ก็ไป
            อย่าทะลึ่งมา เปรี้ยว มา เกรียน ลอง  สด ,เก๋า อย่าเลย จะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกเปล่าๆ
            เพราะถึงคุณมี 100 ยูส 1000 ชื่อ ถ้ารีพลายผิดกฏ-กติกากระดานนี้ ฉัน ก็จะแบนหมด

...................................................................

ถ้าถูกแปะเตือนที่ โพสต์หรือกระทู้คุณ และส่งไปที่ pm คุณ จงรีบปรับปรุงรีพลายซะ ขอบคุง,ขอบหี,ขอบควย
ขอบหมา,ขอบแมว,ขอบคุน เตือนนะอย่าลองของ ใครโดนเตือนไปให้ปรับปรุงการรีพลายเจอ อาจโดนแนทันที
6 เดือนเหมือนโทษ ป้วนเกรียนอื่นๆ....

คำขอบคุณยังเขียนไม่ถูกความหมายมันจะถูกไหม? ที่ต้องมาเข้มงวดเรื่องนี้ เพราะชักเยอะพวกมักง่าย เยอะ
ไรต์ คนลงงาน ก็ติมาด้วย..เครนะ ขอกันดีๆ แว่น ยกตัวอย่างคำ ขอบคุณเขียนไม่ถูกชัดไหม?

ใคร ขอบคุณ รีพลายเขียนไม่ถูกอาจโดนแบนเลนทันที ขอบคุณ เฉยๆก็ดูเอียนจริงๆ แต่ก็เป็นคำสากลในการตอบแทนน้ำใจ
ฉะนั้น ขอเถอะเขียนให้ถูก เมื่อต้องปรับเปลี่ยนก็ต้องคล้อยตามกัน กฏไม่ได้ใช้กับใคร? เพียงคนเดียว และไม่ยากเกินไป
  คิดว่าสร้างมาตรฐาน ถ้าใครคิดว่ายากก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ กระดานนี้ เพราะ ฉันแบนแน่.. 

อ๋อ thx ขี้หมา นี้หรือ เขียนไม่ครบเป็นคำ thank อย่าให้เห็นนะ แบน ย้ำซะขนาดนี้พิมพ์มาอีกถือว่าลอง บางคนโวยวาย
ขำ thx ขี้หมา แค่นี้ก็แบน ถุย! ก็ตรรกะเอ็งมันมักง่ายไง เงื่อนไขง่ายๆถึงออกมาแถ มันยากนักก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ เวปนี้ไม่ง้อ
บอร์ดอยู่มาได้ไม่ต้องพึ่งคนมักง่ายใช้ตรรกะปลิง จ้องจะสูบทั้งที่ใช้ฟรี เสือกเยอะ ไรต์เขียนมาหาข้อมูลมากว่าจะจบแต่ละตอน
ไอ้ซากปลิง เข้ามา Thx  เหอะๆ เอาใช้ไปหาที่เสพที่อื่นเถอะ เวปนี้แบน

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน
แบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง
เขียน ขอบคุณ ให้ถูก ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,
ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .

[medsay]

อ่านจนติดแล้ว ต้องมารออยู่ทุกวัน อิอิ ขอบคุณที่แบ่งปันสิ่งดีๆนะครับ สงสัยแดนต้องโทรเข้าเครื่องตัวเองแล้วนัดเจอกับโซแล้วละ อิอิ

ต้องรอติดตามตอนต่อไป รู้ตัวจริงกันหรือเปล่าน้า ลุ้นๆๆ สนุกมากครับ ขอบคุณมากครับ

ความฝันแดนคงใกล้ความจริง คงได้เจอโซดาตัวเป็น ๆ แบบใกล้ ๆ เร็ว ๆ นี้

สนุกมากๆเลยครับ

ชวนให้จินตนาการตอนต่อไปด้วยเรื่อยๆจริงๆ ขอบคุณมากครับ

สนุกมากครับ ผมว่า ถึงไม่มีบท x
มันก็ยังสนุกอยู่ดีแหละครับ

ขอบคุณมากๆครับ

มีมุมน่ารักกับเค้าเหมือนกันเจ๊โซ นึกว่าโหดอย่างเดียว ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณครับ  จะเป็นรักสามเศร้าไหมนะแดน

 ::Dozy::รอทุกวัน สนุกมากครับ สั้น กระชับ มันส์

เดียวเเดนต้องรู้ความจริงแน่ๆว่าที่จริงแล้วโซก็คือโซดาแน่เลย สู้ต่อไปนะนายแดน ขอบคุณครับ

เนื้อหาสุดยอดมากครับ อ่านเพลินเลย

[rak9897925]

ตามอ่านอย่างลุ่นๆ ว่าใครเป็นใคร ข้างนอกเกม   ขอบคุณครับ

เอาแล้ว...มีสิ่งเชื่อมโยงกันในโลกจริงแล้ว สู้ๆนะแดน

เนื้อเรื่องน่าติดตามมากขึ้นทั้งลุ้นทั้งเสียวขอบคุณครับ