****จากผู้แต่ง****

-ตอนจบของเรื่องนี้ค่อนข้างจะยาวใช้เวลาตรวจทานนานพอสมควรเพราะงานส่วนตัวค่อนข้างจะเยอะ ตอนแรกกะจะแบ่งให้เป็นอีกสองตอน  แต่ดูแล้วให้ต่อเนื่องไปจนจบเลยจะดีกว่า ขอบคุณทุกความเห็นนะครับ  ผมอ่านทุกความเห็นครับแต่มีบางความเห็นอ่านแล้วก็ผ่านๆไม่สนใจไม่เก็บมาคิดครับ
ขอบคุณทุกท่านที่เป็นกำลังใจให้ครับ

****Twin Tower****


"จอมอาทิตย์หน้ามีงานเลี้ยงรับรองที่สำนักอัยการ จอมจะไปกับพ่อด้วยหรือเปล่า"

ผู้เป็นพ่อเดินไปถามลูกชายที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ศาลาที่ไว้นั่งเล่นพักผ่อนตรงริมรั้วบ้าน

"ดูงานก่อนนะครับพ่อ ยังไม่กล้าให้คำตอบ"

ผู้เป็นพ่อพยักหน้าก่อนจะเดินยิ้มเข้าไปในบ้าน  ความสัมพันธ์ของพ่อกับลูกนั้นกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว จอม
ยอมลดทิฐิลงมา ทำให้จอมคนเดิมกลับมา  พ่อกับลูกคุยกันมากขึ้นจอมปรึกษาหารือกับพ่อในข้อของกฎหมายและสัญญาต่างๆของที่ทำขึ้นในที่ทำงานโดยผู้เป็นแม่เข้ามามีส่วนร่วมในการให้คำปรึกษา วงสนทนาระหว่างมื้อเย็นของบ้านมีเสียงหัวเราะกลับคืนมาหลังจากห่างหายไป5-6ปี ผู้เป็นพ่อและแม่ประหลาดใจมากที่จู่ๆลูกกับกลับมาเป็นคนเดิม ไม่รวมถึงลุงกับป้าและพี่สาวที่รู้เรื่องทุกคนต่าง งงหาที่มาที่ไปไม่ได้   ผู้เป็นพ่อรู้ว่าตอนอยู่ที่ทำงานลูกชายยังคงสงวนถ้อยคำเหมือนเดิมแต่มนุษย์สัมพันธ์ดีขึ้นตามคำบอกเล่าของผู้เป็นเพื่อนซึ่งเท่านี้ก็ดีเกินพอแล้วสำหรับพ่อกับแม่ของจอม มีแต่จอมเท่านั้นที่รู้ว่าที่ตัวเองกลับมาเป็นเหมือนเดิมเพราะอะไร

ส่วนความสัมพันธ์ของจอมกับพีซนั้นก้าวหน้าไปเยอะ  ทำไมคนอย่างจอมจะไม่รู้ว่าพีซนั้นสนใจตนเองแต่จอมยังติดเรื่องความสัมพันธ์ลับๆกับอ้ออยู่  จอมเลยไม่อยากเปิดใจให้กับพีซมากนัก  เพราะกลัวพีซจะเสียใจและอีกอย่างภายในท่าทีที่นิ่งเฉยจอมหวั่นๆอยู่ว่าพีซจะรู้เรื่องของตนเองกับคุณอ้อ  เพราะมีบางครั้งที่พีซเอ่ยถึงคุณอ้อแนวประชด แต่จอมทำเฉยไม่รับรู้สนใจอะไร  จนพีซเลิกพูดไปเอง แม้กระทั่งภายังรู้เรื่องของตนเองกับพีซ ภาเคยถามน้องชายอยู่เหมือนกันจอมนั้นแบ่งรับแบ่งสู้บอกว่าขอศึกษากันไปก่อน  เพราะต่างฝ่ายต่างก็เป็นคนเอาแต่ใจทั้งคู่ ภาไม่ว่าอะไรต่อแต่เดาว่าน้องชายของเธอเจอคนที่ใช่แล้ว

"จอมซื้อตั๋วหนังเสร็จแล้ว  นายพาชั้นไปอีกฝั่งหน่อยสิ ชั้นจะไปดูกระเป๋า"

"ก็พึ่งดูมาหยกๆ"

"ใครเค้าดูกันร้านเดียว นะๆๆพาไปดูหน่อยแล้วค่อยกลับมาหาอะไรกิน  อีกตั้ง 2 ช.ม.กว่าหนังจะฉาย"

จอมทำตามอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก  วันหยุดวันนี้พีซมัดตัวจอมไว้ได้ เพราะเธออยากดูหนังเรื่องนี้มากเธอเลยอ้อนวอนกับชายหนุ่มให้พาเธอมาดูหนังในวันหยุดตอนแรกจอมตั้งใจว่าคืนวันศุกร์จะไปค้างกับอ้อ แล้วเช้าวันเสาร์จะไปรีสอร์ทเพื่อไปขี่ม้า  แต่ถูกหญิงสาวอ้อนวอนทำให้จอมต้องยกเลิกทั้งสองอย่าง 2-3เดือนที่ผ่านมาทั้งคู่ต่างรู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นก้าวหน้าไปด้วยดีถึงจอมจะขัดใจพีซบ่อยๆก็ตามทีแต่หญิงก็ไม่เก็บมาคิด เพราะพอจะรู้นิสัยของอีกฝ่าย  เธอจะนึกตลอดทุกครั้งที่จอมไม่ตามใจเธอว่า

"เท่านี้ก็ดีแล้ว"

พอจอมซื้อตั๋วหนังเสร็จ พีซพาจอมมาชั้นล่างเพื่อจะเดินข้ามทางที่รถใช้เข้าห้าง  ไปห้างที่อยู่ใกล้ๆกันแต่เป็นวันหยุดมีจำนวนรถค่อนข้างมากทำให้เสียเวลาในการรอคอยแต่จอมก็ไม่พูดอะไรมีแต่หญิงสาวที่ออกตัวว่า

"ถ้าเดินไปทางเชื่อมมันอ้อมนะ ไปทางนี้ถึงร้านเร็วกว่า  เดินเยอะๆเดี๋ยวนายหน้าหงิกอีก"

แต่พอได้สัญญาณให้ข้าม เนื่องจากจำนวนคนที่รอนั้นมีจำนวนมาก ทำให้ทั้งคู่ถูกเบียดจนเซ  จอมเลยเอามือไปจับที่ข้อมือของหญิงสาวไว้เพราะกลัวเธอโดนเบียดจนล้ม มันเป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้ถูกเนื้อต้องตัวกัน

"ขอโทษทีคนมันเยอะกลัวคุณล้ม"

ชายหนุ่มพูดออกมาเมื่อหญิงสาวหันมามองหน้า แต่เธอก็ไม่พูดอะไร ทั้งคู่เดินไปด้วยกัน พอถึงอีกฝั่งจอมทำท่าจะปล่อยมือแต่หญิงสาวกลับเป็นฝ่ายจับมือของจอมไว้แล้วหันมาบอกว่า

"ทำไมจับมือชั้นไม่ได้หรือ กลัวอะไร"

จอมยิ้มแต่ไม่พูดอะไรก่อนที่จะให้หญิงสาวจูงมือนำไปที่ร้านกระเป๋าวันนั้นทั้งการเดินหรือตลอดเวลาการดูหนังทั้งคู่จับมือกันตลอดแถมตอนดูหนังจอมโอบหน้าให้พีซมาซบที่ไหล่ซึ่งหญิงสาวทำตามโดยดีแถมโดนชายหนุ่มขโมยหอมที่เรือนผม2-3ครั้ง หญิงตอบกลับโดยการหยิกเบาๆที่แขนของจอมเหมือนเป็นการปราม จนหนังเลิกช่วงค่ำหลังจากที่จอมพาเธอไปกินไอติมก่อนจะพาเธอไปส่งที่บ้าน ระหว่างที่จวนจะถึงบ้าน พีซหันไปถามจอมที่ขับรถมาส่งเธอ

"จอม"

"หืม"

เสียงเนือยๆที่เธอคุ้นเคยตอบกลับมา

"นายว่าเราเป็นแฟนกันหรือยัง"

เสียงจากฝ่ายหญิงที่รวบรวมความกล้าอยู่นานถึงจะพูดออกมาได้เพราะพฤติกรรมที่ทั้งคู่แสดงออกวันนี้แต่เธออยากได้ยินจากปากของฝ่ายชายเพื่อจะได้ตัดความกังวลใจทั้งหมดออกไป จอมไม่พูดอะไรแต่ใบหน้ามีรอยยิ้มก่อนที่จะเลี้ยวรถเข้าไปในหมู่บ้านเธอ  ชายหนุ่มชำนาญทางเป็นอย่างดีเพราะมารับมาส่งพีซหลายครั้งแล้ว  ความเงียบทำให้เธอนั้นอึดอัดแต่ก่อนถึงบ้านเธอเล็กน้อยจอมจอดรถแล้วหันมามองหน้าเธอ ที่เริ่มจะหงุดหงิดกับการที่ไม่ยอมตอบไม่มีปฏิกิริยาของชายหนุ่ม แต่ก่อนที่เธอจะตั้งตัวจอมเอามือมาจับที่คางของเธอก่อนยื่นหน้ามาหอมแก้มเธอเบาๆทั้ง สองข้างพร้อมประทับจูบที่แผ่วเบาไปที่ริมฝีปาก  พีซไม่ทันตั้งตัวและตกใจที่นึกไม่ถึงว่าจะถูกจู่โจมแบบนี้และนี่เป็นจูบแรกในชีวิตของเธอก่อนที่เธอจะบอกว่า

"คน บ้า คนฉวยโอกาส"

"ก็นี่ไงคือคำตอบที่คุณอยากฟัง "

"ชั้นต้องการคำตอบไม่ใช่ทำแบบนี้"

"ก็คุณชอบว่าผมไม่ค่อยพูดไง  ไอ้ผมก็คนพูดไม่มากซะด้วยเลยตอบไปแบบนี้ หรือจะต้องการยืนยันอีก"

พูดจบจอมยื่นหน้าไปจูบก่อนที่หญิงสาวจะตั้งตัว พีซหลับตาพริ้มรับการจูบของจอมอย่างลืมตัวและมาได้สติเมื่อได้ยินเสียงกระซิบข้างๆหู

"พอใจกับคำตอบไหมครับคุณพีซ โอ๊ย"

ประโยคหลังดังขึ้นเพราะถูกอีกฝ่ายหยิกแรงๆเข้าที่แขน

"นี่ๆๆๆๆพวกฉวยโอกาสต้องเจอแบบนี้  ครั้งหน้าต้องขออนุญาตชั้นก่อน นี่ๆๆๆๆ"

"โอ๊ยๆๆๆใจร้าย"

"แค่นี้ทำเป็นร้อง  นายได้กำไรกว่าเห็นๆ"

"พอใจกับคำตอบหรือยังละ"

"ไม่รู้ ไปส่งที่ประตูบ้านเดี๋ยวนี้"

จอมทำตามที่หญิงสาวบอก พอรถจอดตรงประตูหน้าบ้านหลังใหญ่หญิงสาวหันมาทำในสิ่งที่จอมไม่คาดคิด       พีซยื่นจมูกมาสัมผัสที่แก้มจอมเบาๆก่อนบอกว่า

"ขอบคุณสำหรับวันนี้ และกลับบ้านไปนอนไม่ต้องฝันถึงอะไรละ"

ก่อนจะลงจากรถและหันมายิ้มให้ตอนปิดประตูรถ จอมมองตามร่างที่งดงามนั้นเข้าไปในบ้านก่อนที่จะขับรถกลับบ้านด้วยความรู้สึกที่ดีคืนนั้นทั้งคู่ต่างคิดถึงเรื่องพึ่งผ่านมา พีซนั้นตอนแรกเธอทั้งตกใจปนกับความดีใจกับการแสดงออกของจอมในวันนี้ที่จับมือตลอดแต่สิ่งที่เธอเจอตอนจะถึงบ้านนี่สิ ทำเอาเธอตกใจเหมือนกันแต่มันเป็นสิ่งที่เธอรอคอยกับรอยจูบแรกในชีวิต มันสร้างความประทับใจให้กับเธอโดยไม่อาจลืมได้กับสิ่งที่จอมแสดงเป็นการตอบรับคำถามของเธอ และทำให้เธอคิดก่อนที่จะนอนว่า

"อีตาจอมบ้า  เล่นจู่โจมกันแบบนี้เลยหรือนี่"

ส่วนจอมนั้นถึงจะยอมเปิดรับพีซเข้ามาในหัวใจแล้วแต่เจ้าตัวยังวิตกเรื่องความสัมพันธ์ของตนเองกับอ้ออยู่ว่าจะทำยังไงต่อไปดีแต่จากอะไรหลายๆอย่างที่จอมได้ยินมานั้นมันพอทำให้เห็นทางออกอยู่เหมือนกัน  จอมนั้นคิดกับอ้อแค่คู่ขาเท่านั้นซึ่งตรงกับที่อ้อเคยคิดไว้ การคบหาเป็นแฟนของทั้งจอมกับพีซนั้นคบกันอย่างเปิดเผยท่ามกลางเชียร์ของกาญที่แอบลุ้นคู่นี้มานานแล้ว อ้อนั้นจับตาดูอยู่เงียบๆเพราะรู้ว่าเธอไม่มีสิทธิในตัวจอมเหมือนกับเอกถึงจะผิดหวังแต่ไม่สร้างความเสียใจให้เพราะเอกนั้นก็หว่านจีบไปทั่วแต่พีซนั้นยังระแวงเรื่องของอ้ออยู่อย่างมาก จากภาพที่เธอเห็นแต่จอมไม่มีปฏิกิริยาอะไรให้เห็นรวมถึงอ้อที่ยังใจดีให้ความเมตตาเหมือนกับเธอเหมือนเดิม แต่แล้วพีซก็ได้ยินเรื่องมาเข้าหูว่าจอมนั้นมีทีท่าที่สนใจจะไปเรียนต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศ  แต่จอมก็ไม่บอกอะไรกับเธอ พีซก็ไม่กล้าถาม เพราะจอมทำตัวปกติกับเธอและตอนนี้เธอได้เข้าออกบ้านของจอมได้อย่างสะดวกแล้วรวมถึงบ้านของป้ากับลุง  จอมนั้นเปิดตัวพีซเร็วกว่าที่เธอคิดทำให้เธอพาจอมไปแนะนำตัวกับที่บ้านเช่นกัน การคบหาของทั้งคู่เป็นไปด้วยดี  ต่างฝ่ายต่างปรับตัวเข้าหากันมากขึ้น การถูกเนื้อต้องตัวมีมากขึ้นริมฝีปากของพีซรับการจูบของจอมไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งซึ่งเธอเต็มใจตอบรับทุกครั้งรวมถึงอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของทั้งคู่ที่มีให้กัน แต่แล้วมีเหตุการณ์ที่ทำให้พีซต้องตัดสินใจอะไรบางอย่าง

จอมได้รับคำสั่งให้มารับมอบหมายงานจากอ้อที่ห้องทำงานแล้วตอนออกจากห้องอ้อ  อ้อเดินตามออกมาเพื่อจะคุยงานกับพีซที่โต๊ะแต่แล้วพีซซึ่งจับตาดูทั้งคู่นี้มาตลอด เธอแอบไปเห็นสายตาของอ้อที่มองตามจอมที่เดินไปมันเป็นสายตาที่ไม่ใช่เจ้านายมองลูกน้อง เป็นสายตาที่แสดงถึงความห่วงหาอาทร ทำให้เธอเริ่มหวั่นใจว่าจะไปกระทบกับความสัมพันธ์ของเธอกับจอมหรือไม่ทำให้เธอกล้าตัดสินใจในเรื่องบางอย่าง จนหลังเลิกงานเธอขอให้จอมพาเธอไปทานข้าวเย็นระหว่างที่ทานข้าวเธอได้บอกกับจอมว่า

"จอมชั้นอยากไปเที่ยวนะ"

"งั้นไปรีสอร์ทที่กาญ คุณยังเที่ยวไม่ทั่วเลย"

"ชั้นอยากไปทะเลมากกว่า"

"แล้วจะไปเมื่อไหร่ละ"

"วันหยุดยาว 3 วันนี้ไง"

"ไปค้างนะ"

"ไม่รู้ นายไปหามาแล้วกัน  ตามใจชั้นมั่งสิ  งานชั้นเยอะจอมก็รู้พีซอยากพัก นะๆๆๆๆ"

เธอเริ่มอ้อนเมื่อจอมทำหน้านิ่งๆ

"งั้นเดี๋ยวผมจะลองหาดูให้ คุณเล่นมาบอกจวนตัวไม่มีรู้จะหาได้หรือเปล่า"

"นั่นแหละ  นายหาเลยสิชั้นช่วยดู มาๆๆเร็วๆๆ"

จอมทำตามที่แฟนสาวขอร้อง แล้วได้ที่พักที่สมุยจอมจัดการโทรไปจองทันทีพร้อมทั้งตั๋วเครื่องบินไปกลับ พีซเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มจัดการให้เรียบร้อยเธอก็ไม่สอบถามอะไรเพิ่มเติม รอวันไปอย่างเดียวพร้อมกับใจส่วนลึกที่พะวงเมื่อนึกไปถึงสายตาของเจ้านายเธอที่มองไปที่จอมในวันนั้นทำให้เธอหวาดหวั่นอย่างยิ่ง

วันเดินทางไปสมุยทั้งคู่นัดเจอกันที่สนามบิน จอมจัดการจองที่นั่งธุรกิจให้กับทั้งคู่โดยให้เหตุผลกับพีซว่า

"คนอื่นจะได้ไม่ต้องมาฟังคุณนั่งพูดตลอดทาง ผมสงสารเค้านะ"

"งั้นนายต้องฟังชั้นพูดตลอดทาง"

"ผมจะนอน"

"ชั้นจะพูดกรอกหูนายตลอดทาง"

แต่ตลอดการเดินทาง พีซไม่ได้พูดอะไรมากนัก  เธอชื่นชมกับบรรยากาศผสมกับความตื่นเต้น เพราะเธอไม่เคยมาเที่ยวเกาะสมุยมาก่อนเลยได้แต่นั่งเครื่องบินผ่านเวลาลงทางใต้  จนเครื่องบินลง จอมที่ได้จองรถไว้เรียบร้อยแล้ว ขับรถพาหญิงสาวไปที่พักอย่างชำนาญจนถึงที่พัก  ระหว่างที่รอเช็คอินพีซได้ถามจอมว่า

"นายมาที่นี่บ่อยละสิ ดูชำนาญทาง"

"2-3ครั้งนะ ล่าสุดก็ตอนกลับจากฝรั่งเศสก่อนมาทำงานปีกว่าๆได้แล้วมั้ง"

"นายเคยมาพักที่นี่หรือ"

"ก็ที่มาครั้งล่าสุดนะ"

"สวยดีนะติดหาดด้วย"

"ใช่  พี่ภาสนใจจะซื้ออยู่"

"อ้าวเหรอ พี่ภาสนใจที่นี่ด้วยหรือ"

หญิงสาวถามโดยไม่ทันสังเกตน้ำเสียงของแฟนเธอว่าขมขื่นเมื่อพูดถึงที่นี่จนพนักงานพาไปที่ห้องและเดินออกไปเมื่อจอมให้ทิปเรียบร้อยพีซโวยวายขึ้นทันทีว่า

"เฮ้ยทำไมนายจองห้องนอนเดียว ชั้นนึกว่าจองแบบมีสองห้องนอน"

"ก็ตอนจองคุณก็ฟังอยู่ด้วย"

"ก็ชั้นนึกว่า นายจองแบบห้องใหญ่แบบมีสองห้องนอนนะ"

"ไม่รู้ ก็จองแล้ว"

"ใครรู้เข้าชั้นจะหน้าไปไว้ไหน  งั้นนายนอนโซฟาร์ชั้นนอนเตียง  ห้ามล้ำแดน"

"โอ๊ยเอาเปรียบเห็นๆ"

"เอาเปรียบตรงไหน นายได้กำไรตลอดมา ไม่รู้ตกลงตามที่ชั้นบอก

"อย่ามัวแต่พูดมากไปกันเหอะ เดี๋ยวเที่ยวไม่ทั่วคุณก็บ่นอีก"

จอมไปจูงมือหญิงสาวที่เดินหน้าคว่ำตามมาออกจากห้อง วันนั้นจอมพาหญิงสาวไปเที่ยวหลายที่จนถึงช่วงเย็นทั้งคู่ต่างพากันไปเล่นน้ำทะเลก่อนจะกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องและจอมพาหญิงสาวไปทานข้าวเย็นกันที่ร้านอาหารนอกโรงแรมจนกลับมาที่พัก  พีซดูเหมือนจะไม่พูดถึงเรื่องที่โวยวายตอนมาถึง  เธอสนุกมากจริงๆ  จนเธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จออกมาเห็นชายหนุ่มที่อาบน้ำเสร็จก่อนเธอกำลังนอนอยู่บนเตียงดูทีวีอยู่

"เฮ้ยเตียงชั้น"

"ฮุ่ย  งกจริงขอนอนดูทีวีหน่อยเดียว"

"ไม่ได้ นายไปดูที่โซฟาร์ของนาย"

"แป็บนึง"

ขายหนุ่มพูดแบบไม่สนใจพร้อมเอนกายลงนอนเต็มที่แล้วดูหนังในทีวีต่อโดยไม่สนใจหญิงสาวที่อยู่ในชุดกางเกงขาสั้นเสื้อยืด หญิงสาวนั่งลงบนเตียงอีกฝั่งแล้วมองชายหนุ่มอย่างหวาดๆ

"ไปดูที่โซฟาร์นั่นไป๊"

จอมทำเป็นไม่สนใจดูทีวีต่อ พอเห็นจอมทำเฉยพีซไม่ว่าอะไร  แต่นั่งอยู่อีกมุมของเตียงไม่เข้าใกล้ชายหนุ่ม จนเธอเลื่อนตัวมานั่งพิงหัวเตียงใกล้จอมที่ดูหนังโดยไม่สนใจเธอ  แต่พอจอมดึงเธอเข้ามาพีซนั้นไม่ขัดขืนลงมานอนซบกับหน้าอกของจอมโดยเต็มใจ จอมกอดพีซไว้อ้อมกอดอย่างหลวมๆแล้วก้มไปหอมที่ผมของเธอเบาๆ

"จอมได้ข่าวว่านายจะไปเรียนต่อจริงหรือเปล่า"

"คงงั้นมั้ง"

"นายไม่ถามเลยหรือว่าชั้นรู้ได้ยังไง"

"ถามทำไม  ทั้งแม่ทั้งป้าหรือไม่ก็พี่ภาคงหลุดปากมามั่งแหละ"

"แล้วนายจะไปเมื่อไหร่"

"ยังไม่รู้ แต่กำลังทำเรื่องอยู่ 2-3 ที่ "

"ทำไมไม่เรียนในไทยละ"

"จบนอกก่อนแล้วค่อยมาเรียนเมืองไปไทยก็ได้  แถมเรียนที่โน่นยังมีสมาธิกว่าอยู่เมืองไทยเยอะ"

"แล้วชั้นละ"

"ก็ทำงานต่อไปสิ แค่2-3ปีเอง  ว่างๆผมก็บินกลับมาหา"

ด้วยความลืมตัวพีซเลื่อนตัวขึ้นจนหน้ามาตรงกับหน้าขอจอมทันทีโดยลืมตัวไปว่าตอนที่ร่างของเธอทับอยู่บนตัวจอมหน้าอกต่อหน้าอกเบียดกันสนิท

"นายจะปล่อยให้ชั้นอยู่ที่นี่หรือไง"

"แล้วจะให้ผมทำยังไง"

"ก็.............."

เสียงพูดของหญิงสาวไม่ทันจบเธอถูกพลิกลงมานอนข้างล่างจอมทับตัวเธออยู่ข้างบน ปากต่อปากประกบกัน     พีซรับการจูบอย่างเต็มใจเหมือนทุกครั้งตามด้วยแก้มทั้งสองข้างติ่งหูเลื่อนไปถึงซอกคอที่ถูกริมฝีปากและจมูกของจอมสัมผัส แต่ร่างกายกับความรู้สึกของเธอมันค้านกันอยู่

"จอมไม่เอา ไม่เอานะ อย่างพึ่ง"

เป็นเสียงที่พึมพำและแผ่วเบาเธอเริ่มคุมสติไม่อยู่ จากที่ทำท่าจะผลักก็เป็นโอบรอบคอของแฟนหนุ่ม และรับการเล้าโลมอย่างเต็มใจเลือดสาวสะพรั่งสูบฉีดไปทั่วร่างกาย เสื้อยืดถูกถอดทันที หน้าอกที่ขาวสล้างสมตัวเหลือเพียงยกทรงที่ห่อหุ้มอยู่ จอมฝังหน้าลงไปที่ร่องอกพร้อมสูดลมหายใจรับความหอมของกลิ่นกายของแฟนสาว ก่อนจะปลดกางเกงขาสั้นของเธอออก และตามด้วยยกทรงปลิวติดมือจอมออกมาก่อนถูกโยนลงข้างๆเตียง  หัวนมสีชมพูที่ไร้ราคีปรากฏให้ต่อหน้าจอม  ชายหนุ่มก้มหน้าลงไปดูดดื่มอย่างถนอมต่างจากหญิงสาวคนอื่นๆที่ผ่านมา 
พีซครางออกมาอย่างแผ่วเบา จอมดูดสลับไปมาทั้งสองข้าง  ก่อนเลื่อนหน้าลงไปด้านล่าง จอมบรรจงจูบที่หน้าขาของเธอ ส่วนมือนั้นคลึงอยู่ที่ยอดปทุมถัน  สร้างความเสียวซ่านให้กับหญิงสาวอย่างดี จนกางเกงในตัวน้อยหลุดออกจากร่าง พีซไม่เหลืออะไรปกปิดร่างกาย หมอยที่มีอยู่พอประมาณพร้อมกับโคกหีที่สมกับตัวอยู่ตรงหน้าจอม

ชายหนุ่มฝังหน้าลงไปที่โคกหีของแฟนสาวทันที  พีซผวาตัวขึ้นมาทันที กับสิ่งที่เจอครั้งแรกในชีวิต ลิ้นของจอมกวาดไปทั่วโพรงหีที่เริ่มชุ่มฉ่ำ ทำเอาหญิงสาวครางด้วยความเสียวออกมาไม่หยุด แต่จอมก็เลื่อนหน้าลงไปจูบที่หน้าขาของเธอไล่ลงไปถึงเข่าก่อนเลื่อนกลับมาที่โคกหีอีก 

"ซี๊ดดดดดดจอม โอ้วววววววววววซี๊ดดดดดดดดด จอมพีซเสียวโอ้ววววววววว"

ใบหน้าที่งดงามหลับตาพริ้มมือนั้นกวาดไปทั่วเตียง กายแอ่นขึ้นเล็กน้อย จนจอมหยุดลงลิ้นหันมาจัดการกับเสื้อผ้าตัวเองพร้อมหยิบถุงยางในกระเป๋าที่เตรียมมาพร้อมสวมที่ควยของตัวเองที่แข็งผงาดขึ้นมาแล้ว พีซนั้นเหมือนจะรู้สึกตัวขึ้นมา  เธอรีบพลิกตัวนอนคว่ำทันทีหลับตาด้วยความเขินอายกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น  จอมมองที่ร่างเปลือยของแฟนสาวที่นอนคว่ำอยู่ จอมก้มลงไปกัดเบาๆก้นที่ขาวงอนงามและฝังหน้าไปตรงร่องด้านหลังและใช้ลิ้นเลียไปที่แคมสีชมพูพร้อมขนหมอยที่โผล่มาให้เห็น เจ้าของร่างงามถึงกับสะดุ้งทันที เมื่อเจอลิ้นของแฟนหนุ่มอีกครั้ง  ก่อนที่จอมจะพลิกตัวเธอมานอนหงายอีกครั้ง เต้านมของพีซคือเป้าหมายที่โจมจะปลุกอารมณ์แฟนสาวก่อนจะที่จะลงมือ  พีซเผลอตัวแอ่นกายเมื่อใบหน้าของชายหนุ่มฝังไปที่ปทุมถันของเธอ จนเห็นว่าได้ที่ จอมจับขาพีซอ้าออกอีกเล็กน้อย ก่อนจะดันควยเข้าไปทีละนิด

"จอม พีซเจ็บ พอเหอะ พีซเจ็บ"

"ทนอีกนิดจ๊ะ"

จอมค่อยๆดันควยเข้าไปท่ามกลางช่องทางรักที่ฟิตแน่น พีซพยายามดันอกจอมแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ แถมถูกจอมเอาปากมาประกบอีกครั้ง  ทำไมเธอจะไม่รู้ว่ามาเที่ยวกันสองต่อสองจะเกิดอะไรขึ้น เพราะส่วนหนึ่งเป็นความเต็มใจของเธอเอง พีซนั้นรู้ตัวว่ารักจอมมาก เมื่อรู้ว่าแฟนหนุ่มเตรียมจะไปเรียนต่อที่เมืองนอกและสิ่งที่สำคัญคือสายตาของเจ้านายสาวที่เผลอแสดงออกมาให้เห็น ทำให้พีซยอมเสียความสาวที่รักษามาตลอดให้จอม  เพื่อจะทำให้จอมคิดจะทำอะไรก็ยังคงนึกถึงเธอด้วย เธอเลยตัดสินใจชวนจอมมาเที่ยวต่างจังหวัดและนี่เป็นสิ่งที่เธอยอมรับผลที่จะเกิดขึ้น

จอมดันควยเข้าไปจนสุด ก่อนจะเริ่มขยับตัวไปมาอย่างช้าๆ พีซหลับตาสนิทเม้มปากเน้นต่อสู้กับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาอยู่ในร่างกายของเธอร่างกายเธอขยับตัวส่ายไปมา จอมไม่หักโหมเพราะรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของแฟนสาว จอมกระเด้าอย่างช้าๆ จนรู้ว่าแฟนสาวเริ่มมีอาการเสียวเข้ามาแทนอาการเจ็บ  เพราะเสียงครางที่ขาดหายไปเริ่มกลับคืนมาพร้อมกับมือทั้งสองข้างของเธอมาโอบรัดรอบตัวของจอมอีกครั้ง

"ดีขึ้นมั้ยครับพีซ"

"คะๆๆๆ  จอมขาเบาๆหน่อยซี๊ดดดดดดดดดดดด"

ธรรมชาติมันสอนให้เธอว่าต้องทำอะไรถึงเธอจะเป็นสาวบริสุทธิ์แต่เธอก็รู้ว่าต้องเกิดอะไรขึ้นและต้องทำอย่างไรบ้าง มีบางครั้งที่เธอเด้งรับการกระเด้าของจอมมือโอบรัดเริ่มแน่นขึ้นเมื่อร่างกายส่งสัญญาณบางอย่างมันเหมือนกับทุกครั้งที่เธอช่วยตัวเองเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ก่อนที่จะมีประจำเดือน  เธอโอบรัดจอมแน่นอนขึ้นก่อนตัวมีอาการเกร็งและแอ่นตัวขึ้นและหายใจดังๆอย่างเหน็ดเหนื่อย  จอมนั้นกระเด้าส่งอีก 2-3 ครั้งก่อนจะปล่อยน้ำรักออกมาเต็มถุงยาง  จอมถอนตัวออกมาทันทีและถอดถุงยางทิ้งก่อนจะหันไปกอดแฟนสาวที่นอนหลับตาสนิทบนเตียงพร้อมหอมแก้มทั้งสองข้างและดึงร่างงามเข้ามากอด พีซโอบกอดแฟนหนุ่มตอบและนอนซบที่ไหล่

"หายเจ็บหรือยัง"

ด้วยความเขินอายกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้น เธอหลับตาสนิทและรู้ว่าโลหิตสูบฉีดไปที่หน้า ก่อนส่ายหน้าไปมา

"ทั้งเจ็บทั้งแสบเลย คนบ้า  บอกว่าอย่าๆๆ ก็ไม่ฟัง"

เธอพูดยังไม่ทันขาดคำจูบของแฟนหนุ่มก็มาประทับที่ปากอีกครั้ง  เธอรับการจูบอย่างเต็มใจแม้จะไม่ลืมตาขึ้นมา ทั้งคู่ต่างไม่พูดอะไรกันมา พีซนั้นทั้งแสบทั้งเหนื่อย จนสติเธอเริ่มกลับคืนมาพร้อมนึกย้อนไปถึงคำพูดประโยคสุดท้ายก่อนที่จะเธอจะเสียความบริสุทธิ์ พีซคนเดิมก็กลับมาเธอลืมตาขึ้นมองไปที่จอมแล้วบอกว่า


"มาพูดกันต่อ  ชั้นไม่ยอมให้นายไปเรียนคนเดียวแน่นอน"

จอมถึงกับ งง ที่แฟนสาวกลับมาพูดเรื่องที่ค้างไว้ได้ทันที

"แล้วยังไง คุณจะไปด้วยหรือไง"

"ใช่ชั้นจะไปด้วย  เรื่องของเราถึงขนาดนี้แล้วชั้นไม่ปล่อยนายแน่นอน"

"แล้วคุณจะไปเรียนคณะอะไรละ"

"นายนั่นแหละไปหาข้อมูลมาว่า พวกยูที่นายส่งเอกสารไปมีคณะอะไรบ้างแล้วมาบอกชั้น"

"คงจะเตรียมตัวทันนะ มาบอกตอนนี้"

"ไม่เป็นไร  ชั้นไปเรียนภาษาก่อนเพราะภาษาชั้นพูดสู้นายไม่ได้อยู่แล้ว  ชั้นเรียนทีหลังได้  และต่อให้นายเรียนจบก่อนนายต้องรอชั้นจบด้วยถึงจะกลับมาเมืองไทยด้วยกัน  เข้าใจมั้ยที่บอก"

พีซชะโงหน้าไปหอมแก้มจอมก่อนจะพลิกตัวนอนหันหลังให้ พร้อมดึงผ้าห่มไปคลุมร่างกายที่เปลือยเปล่า จอมถอนหายใจเบาๆแล้วนึกว่า ตัวเองว่าเป็นคนที่เอาแต่ใจแล้วคนที่นอนข้างๆคนนี่ยิ่งกว่าอีก ก่อนจะไปหยิบรีโรทมาปิดทีวีและลุกไปปิดไฟ  พอล้มตัวลงนอนจอมก็ได้ยินเสียงจากพีซที่นอนหันหลังให้ว่า

"กอดหน่อยสิเค้าหนาว"

จอมต้องทำตามเอาผ้าห่มที่เหลือมาห่มตัวเองแล้วกอดพีซที่ยังนอนหันหลังให้ ร่างกายส่วนหน้าของจอมแนบสนิทกับส่วนหลังของพีซ  จอมเอาหน้าซุกไปที่ซอกไหล่และซอกคอของพีซไปมา แถมก้นที่เต่งตึงยังถูกจอมบีบเคล้นเบาๆส่วนมืออีกข้างเอื้อมไปด้านหน้าลูบคลำหน้าอกของหญิงสาว

"คนบ้าพอก่อน  หาแต่กำไร "

"เท่าทุนต่างหาก"

"ไม่เอา  พอแล้ว "

เธอจะเลื่อนตัวหนีแต่ถูกจอมกอดไว้และมันเริ่มสร้างความเสียวซ่านให้กับเธอเพิ่มขึ้นจากการเล้าโลมของจอม  ยิ่งควยของจอมนั้นเริ่มแข็งตัวอีกตัวอีกครั้ง และสัมผัสโดนตรงก้นของเธอ พอจอมทำท่าจะดันควยเข้าที่รูหีของเธอจากท่าที่นอนประกบหลังอยู่แบบนี้เธอรีบร้องว่า

"จอม ไม่เอาแล้ว  พีซระบมไปหมดแล้วนะๆๆ เชื่อกันบ้างสิ  พีซยอมจอมขนาดนี้แล้วนะ"

"แต่มันแข็งแล้วนะ"

"จะต้องทำยังไงละ"

เธอพูดทั้งๆที่พอจะรู้ ยิ่งพอจอมเอามือเธอไปจับตรงควยที่ผงาดเต็มที่แล้วก่อนจะให้จับรูดขึ้นลง  เธอทำตามแต่โดยดีพร้อมความรู้สึกแปลกใหม่ ส่วนจอมก็ใช้มือเอื้อมข้ามตัวเธอเอานิ้วไปสัมผัสที่โคกหีของเธอและเขี่ยไปมา  ทั้งคู่ต่างใช้มือสร้างความสุขให้อีกฝ่าย  ก่อนจะถึงที่หมายไล่ๆกัน จอมปล่อยให้หญิงสาวนอนพักสักครู่ก่อนประคองร่างงามนั้นไปที่ห้องน้ำเพื่อล้างคราบไคล  พีซมีอาการเขินอายอย่างเห็นได้ชัดตอนที่ช่วยกันเช็ดตัวก่อนที่จอมจะอุ้มเธอกลับมานอนที่เตียงแล้วหลับไปด้วยความอ่อนเพลียของทั้งคู่

ตลอดเวลาที่อยู่ที่สมุยทั้งคู่ต่างมอบความสุขให้แก่กันอย่างเต็มที่  เช้าวันต่อมาก่อนลงไปทานข้าวเช้า  จอมพา   พีซไปสวรรค์อีกครั้งด้วยลิ้น ทำเอาหญิงสาวครางไม่หยุดและหลังจากที่พากันออกไปเที่ยวและกลับมาถึงห้องพักช่วงบ่าย  พีซโดนจอมจับเย็ดท่าด็อกกี้ทำให้เธอรู้สึกว่าถูกเย็ดท่านี้มันสร้างความเสียวได้ดีกว่าท่าธรรมดาที่ถูกเย็ดเมื่อคืนจนถึงวันกลับ  พีซนั้นรู้สึกติดใจรสสวาทที่แฟนหนุ่มมอบให้อย่างมาก และมันยิ่งมันเป็นครั้งแรกของเธอด้วย  ทำให้เธอติดใจอยู่พอสมควร จนกลับมาทำงานได้ไม่นานเท่าไหร่  จอมตัดสินใจแจ้งกับพงษ์ว่าจะขอลาออกเพื่อไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ซึ่งพงษ์นั้นถึงแม้จะเสียดายแต่ก็รู้มานานแล้วว่าคนเก่งอย่างจอมคงไม่ยอมจมปลักอยู่แค่นี้ พงษ์จึงอนุมัติก่อนจะแจ้งให้กับทางผู้ที่เกี่ยวข้องทราบ  ทางฝ่ายครอบครัวของอ้อนั้นในฐานะเจ้าของกิจการเมื่อรู้เข้าก็เสียดาย แต่ทุกคนเห็นตรงกันว่าจะไม่รั้งเพราะอนาคตของจอมนั้นต้องไปได้ไกลกว่านี้แน่นอน

แต่อ้อนั้นอยากเจอกับจอมอีกสักครั้ง แต่จอมนั้นปลีกเวลาไปหาอ้อไม่ได้เลยเพราะตั้งแต่กลับจากสมุย พีซตามติดจอมตลอดซึ่งจอมนั้นเข้าใจในแฟนของตัวเองเลยไม่หงุดหงิดเท่าไหร่ทั้งคู่ได้ไปนอนด้วยกันอีก 2-3 ครั้งพีซ  อยากจะปฏิเสธเพราะคิดว่าให้จอมไปมากพอแล้วตอนไปเกาะสมุยแต่แล้วก็ห้ามความต้องการของตัวเองไม่ได้   และจอมปรนเปรอให้กับพีซอย่างเต็มที่จนพีซต้องไปต่างจังหวัดกับที่บ้านเพื่อไปเยี่ยมผู้เป็นย่า  จอมจึงมีโอกาสได้ไปพบกับอ้อที่คอนโดที่เป็นรังรักของทั้งคู่พอจอมเข้าไปในห้อง อ้อที่รออยู่แล้วเป็นฝ่ายจู่โจมจอมทันที  ให้สมกับสิ่งที่ขาดหายมานานเหมือนกับคนที่ขาดน้ำและมาเจอบ่อน้ำตรงหน้าต้องรีบตักตวงให้สมกับที่หิวกระหาย  เธอเป็นฝ่ายคุมเกมส์รักครั้งนี้ทั้งหมด เสื้อผ้าของจอมถูกเธอเป็นคนถอดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เธอจะผลักจอมให้นอนหงาย และใช้ปากปลุกเร้าควยของจอมให้แข็งขึ้นแต่เธอก็เอาหีของเธอไปป้อนถึงปากของชายหนุ่มแล้วถึงมาจัดการขย่มให้สมใจกับสิ่งที่เธอถวิลหาจนทั้งคู่ไปถึงฝั่งในเวลาใกล้เคียงกัน เธอนอนซบบนตัวจอมพักใหญ่ ก่อนที่จะพลิกตัวไปนอนหงายให้จอมมานอนซบบนตัวเธอ  ใบหน้าของจอมนั้นนอนซบตรงเต้าคู่งามของเธอ

อ้อเอามือลูบผมชายหนุ่มไปมาอย่างหลงใหลก่อนจะถามว่า

"จอมจะไปเรียนต่อทางด้านไหนนะ  บอกอ้อได้หรือเปล่า"

จอมเอาจมูกไปสูดความหอมของหน้าอกของเจ้านายสาวแล้วเงยหน้าขึ้นมาพร้อมบอกว่า

"คุณอ้อยังจำคำถามที่คุณอ้อเคยถามผมได้หรือเปล่าครับ"

"ได้สิอ้อจำได้ จอมบอกว่าไว้สักวันจะบอกอ้อ"

จอมลุกขึ้นไปนั่งตรงริมเตียงหันหลังให้อ้อ ก่อนที่จะเล่าถึงสาเหตุที่ทำให้ตนเองเป็นคนแบบนี้ อ้อนอนฟังตลอดพร้อมสายตาที่จับจ้องไปที่จอม จนเธอเอามือไปจับมือของจอมแล้วบีบเบาๆเหมือนปลอบใจ อ้อไม่แทรกระหว่างที่จอมเล่า เธอตั้งใจฟังอย่าดีพร้อมความรู้สึกเห็นใจจนจอมเล่าจบ ทำให้เธอรู้ที่มาที่ไปว่าทำไมจอมถึงเป็นแบบนี้ เธอจึงถามต่อไปว่าทำไมจู่ๆจอมถึงกลับมาเป็นคนเดิมได้  จนคนทั้งบริษัทพูดถึงว่าจอมเปลี่ยนไปเยอะไม่เหมือนตอนที่มาเริ่มงานใหม่ๆ

จอมนั้นเงียบไปเพราะคิดทบทวนเรื่องที่พึ่งผ่านมา มันมีหลายๆส่วนที่ทำให้จอมคนเดิมกลับมา พีซเองก็มีส่วนโดยที่เธอไม่รู้ตัวและจอมไม่ได้บอกใคร วันที่พีซเอาแยมโรลมาให้นั้น  ทำให้จอมนึกทบทวนถึงเรื่องที่ผ่านๆมาได้ว่า ขนาดพีซที่ทุกคนดูออกว่าไม่ชอบขี้หน้าจอมในตอนนั้น ยังยอมลดทิฐิและมาผูกสัมพันธ์โดยการเอาแยมโรลมาให้จนกลายเป็นมิตรภาพที่ดี  แล้วพ่อของจอมละ พ่อทำทุกอย่างเพื่อจะให้จอมลดทิฐิ แต่จอมยังถือดีและออกฤทธิ์จนพ่อเสียใจมาแล้วเมื่อโดนป้าตำหนิจอมถึงนึกได้เลยยอมรับของที่พ่อซื้อให้มาทุกครั้ง แต่ทำตัวห่างเหินมาตลอดทั้งๆที่ตัวเองก็สงสารพ่อ  จอมรู้ว่าพ่อเครียดมาตลอดถึงยังไงก็สายสัมพันธ์ของพ่อกับลูกก็ตัดไม่ขาด จอมเลยยอมลดทิฐิกลับมาพูดกับพ่อเหมือเดิมทำให้จอมคนเดิมกลับมาบรรยากาศในบ้านนั้นดีขึ้นมากไม่เหมือน5-6ปีที่ผ่านมา เรื่องตรงนี้จอมเล่าให้อ้อฟังส่วนนึงแต่ไม่เอ่ยถึงเรื่องของพีซเพราะรู้ว่าไม่เหมาะ

"ตรงนี้มันเป็นแค่ส่วนนึงครับคุณอ้อ"

"แล้วที่เหลือจอมเล่าได้หรือเปล่า  ถ้าเล่าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะ"

จอมตัดสินใจเล่าให้อ้อเพราะรู้ว่าเรื่องนี้จอมไม่สามารถบอกใครได้แม้กระทั่งภาหรือพีซ  อ้อฟังจอมเล่าด้วยน้ำเสียงที่ขมขื่น

"คุณอ้อครับ เรื่องนี้มันเป็นประเด็นที่สำคัญ ผมไว้ใจและสนิทใจคุณอ้อมากผมเลยอยากเล่าอยากระบายให้ฟัง"

จอมบอกต่อไปว่าสาเหตุที่สำคัญ คือจอมรู้ว่าอนาคตของตนเองนั้นถูกกำหนดไว้นานแล้วไม่ว่าจอมจะเรียนจบอะไรก็ตาม จอมต้องมาช่วยภาบริหารงานรีสอร์ทตามที่ผู้เป็นยายสั่งไว้ก่อนเสียชีวิตว่าให้สองพี่น้องช่วยกันดูและทรัพย์สมบัติของตระกูล ตอนแรกจอมไม่สนใจเพราะถือว่าเป็นทรัพย์สินของป้าไม่ใช่ของครอบครัวตนเองถึงแม้ว่าแม่จอมจะเข้าไปช่วยดูในเรื่องของกฎหมายและมีหุ้นอยู่ก็ตามที  และพ่อในตอนนั้นยังบังคับให้จอมเรียนกฎหมายด้วย  แต่ต่อให้จอมไปเป็นทนายความหรืออัยการ จอมจะทำงานตรงส่วนนั้นได้ไม่นานเท่าไหร่ สุดท้ายก็ต้องมาช่วยภาบริหารงานอยู่ดี แม้กระทั่งตอนที่จอมพึ่งจบ ทั้งลุงและป้าทำท่าจะให้จอมมาทำงานด้วยทันทีแต่แล้วก็ปล่อยให้หลานเที่ยวได้อย่างสบายใจไม่กล้าขัดใจ จนจอมได้ประสบการณ์ทำงานในฐานะลูกจ้างมาระยะหนึ่ง  แล้วจอมก็รู้มาว่าผู้เป็นป้าได้เปรยๆเรื่องอยากให้จอมมาช่วยงานมาบ้างแล้ว  และพอจอมรู้ว่าลุงกับภากำลังเจรจาซื้อโรงแรมที่เกาะสมุยที่จอมพาพีซไปพัก ในเมื่อจะขยายกิจการออกไปก็จะต้องมีคนมาช่วยภาบริหารช่วยดูแล และมันหมายถึงจอมแน่นอน จอมจะหาทางเลี่ยงหรืออ้างอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้น แถมลุงกับป้าที่ตามใจมาตลอด  จอมจะกล้าขัดใจหรือ จอมรู้ว่าทุกวันนี้ญาติทางฝ่ายพ่อ มองจอมว่าเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง เป็นคนดื้อบางคนบอกเลยว่าจอมเหมือนเป็นกบฏในครอบครัว จอมเลยยอมที่จะมาช่วยงานภา  เพราะความเคารพรักลุงกับป้ารักจอมเหมือนลูกคนหนึ่งและสงสารพี่สาวที่จอมรู้ว่าภาเครียดกับงานมาก แต่จอมอยากเป็นอิสระอีกสัก2-3ปีเลยเลือกไปเรียนที่ต่างประเทศเพราะถ้าเรียนในประเทศจอมอาจจะต้องเรียนไปดูแลกิจการไปด้วย  จอมกลัวจะไม่มีอิสระในการเรียนจึงไปเรียนที่ต่างประเทศให้จบแล้วถึงมาช่วยงานภาอย่างเต็มตัว

"ผมจะไปเรียนต่อด้านบริหารครับคุณอ้อ มันคงจะเหมาะกับงานที่ต้องเจอในอนาคตส่วนเรื่องต่างๆของโรงแรมหรือรีสอร์ทผมคงจะใช้ช่วงเวลาที่จะศึกษาพื้นฐาน คือก่อนไปเรียนต่อครับ  ผมเลยจะลาออกในสิ้นเดือนนี้ครับ จะได้มีเวลาไปศึกษาบ้างครับ"

จอมปิดท้ายด้วยประโยคนี้  อ้อลุกขึ้นนั่งและสวมกอดทางด้านหลังชายหนุ่มอกอันเปล่าเปลือยของเธอแนบกับแผ่นหลังของจอมแต่ทั้งคู่ต่างไม่นึกถึงเรื่องนี้ อ้อกอดจอมแน่นเหมือนปลอบโยน

"อ้อเข้าใจ  อ้อกับเอกก็เป็นแบบนี้มาก่อน รุ่นลูกต้องสานต่อสิ่งที่ผู้ใหญ่ทำไว้แม้จะไม่ชอบใจแล้วต้องทำให้ดีด้วย อ้อบอกตรงๆอ้อช่วงที่อ้อเรียนจบ  อ้อไม่อยากกลับเมืองไทยเลยอยากใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเพราะรู้กลับมาภาระอันหนักมันรออยู่แต่ในโลกของความจริงมันเป็นไปไม่ได้  เพราะทั้งพ่อกับแม่หรือผู้ใหญ่ต่างก็หวังดีกับเราและท่านก็คงไม่อยากให้สิ่งที่ทำมาตกไปอยู่กับคนอื่น"

"ใช่ครับคุณอ้อ  ผมเลยเลิกทิฐิเพราะทำต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรขึ้นมา ทำให้คนรอบข้างเครียดกันทั้งนั้นผู้ใหญ่ทะเลาะกันอีก  จะไม่ทำก็ไม่ได้มันเป็นอย่างที่คุณอ้อบอก จริงๆในเมื่อเค้าหวังดีกับเรา เราก็คงต้องตอบแทนความหวังดีของผู้ใหญ่เหมือนรับสภาพกลายๆ"

จอมถอนหายใจ  อ้อไม่เคยเห็นจอมเป็นแบบนี้มาก่อนที่ดูเหมือนคนอ่อนแอ และยอมรับกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น เธอตัดสินในเอนกายลงบนเตียงพร้อมดึงจอมลงมาด้วย จอมอ่อนตัวตามลงก่อนพลิกตัวทับอ้อ ปากทั้งคู่ประกบกันสนิทอีกครั้งไฟสวาทที่พึ่งดับไปไม่นานมานี้กลับลุกโชนขึ้นมาอีก อ้อดันหัวของจอมให้ไปที่เต้านมพร้อมแอ่นตัวให้ จอมงับไปเบาที่หัวนมทำเอาเจ้าของสะดุ้งด้วยความตกใจ ก่อนที่จอมจะใช้ลิ้นดุนหัวนมที่เริ่มบานขยาย  และริมฝีปากครอบทั้งสองเต้าสลับไปมา เธอกดหน้าของจอมแน่นหลับตาพริ้มใบหน้าเงยขึ้น เพราะความเสียวที่หนุ่มรุ่นน้องมอบให้ ยิ่งจอมจับเธอพลิกไปนอนคว่ำก่อนที่แผ่นหลังจะโดนระดมจูบไปทั่ว แถมจอมยังใช้มือฟอนเฟ้นก้นที่เต่งตึงเพื่อปลุกอารมณ์เธอเพื่อขึ้น  ยิ่งจอมฝังรอยเขี้ยวไว้ที่ก้นของเธอเหมือนเป็นการประทับตราไว้ ทำให้อารมณ์ของอ้อเตลิดขึ้นไปอีก จนเธอเผลอตัวยกก้นให้สูงขึ้นก่อนร้องมาว่า

"จอมทำเหอะ  อ้อทนไม่ไหวแล้ว"

แต่จอมยังปลุกเร้าเธออีกจับอ้อพลิกให้นอนหงาย แล้วเอาควยไปจ่อที่ปากของอ้อ เธอสนองตอบทันทีเหมือนได้ของกินที่ถูกใจ จอมเป็นฝ่ายที่ครางออกมาบ้าง อ้อทั้งดูดทั้งเลีย จนจอมเป็นฝ่ายถอนควยออกจากปากก่อนจะจับอ้อนอนคว่ำอีกครั้ง  เธอรู้ทันทีว่าจะโดนลูกน้องเย็ดเธอท่าด็อกกี้ จอมจัดท่าจนเสร็จก่อนจะยัดควยเข้าไปในรูหีที่ยังแฉะไปด้วยน้ำรักของทั้งคู่จากศึกยกแรก  จอมเย็ดเจ้านายสาวอย่างไม่ยั้ง  กระเด้าหนักกว่าทุกครั้ง  จนอ้อรู้สึกเจ็บแต่เธอก็ไม่บอก แถมยังเด้งรับการกระแทกเกือบทุกครั้งมันเหมือนกับการที่จอมอยากระบายอารมณ์ที่กลัดกลุ้มและเธอก็ยอมรับด้วยความเต็มใจ ยิ่งจอมส่งสัญญาณว่าจะถึงจุดหมายแล้ว  เธอก็ตอบสนองอย่างดีจนจอมปล่อยน้ำกามเข้าไปในรูหีของเธออีกครั้ง จอมค่อยๆถอนควยออกมาและอ้อพลิกตัวมานอนหงายทั้งคู่ต่างแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม พร้อมถ้อยคำที่ปลอบประโลมและให้กำลังของอ้อที่มีต่อจอม ซึ่งจอมฟังตลอดและหอมแก้มเธอเหมือนเป็นการขอบคุณ

หลังจากที่ทั้งคู่ต่างพากันไปล้างคราบรักที่เกิดขึ้น  ภายใต้อ้อมกอดของกันและกันทั้งคู่ต่างไม่พูดกันอยู่เรื่องหนึ่งแต่ทั้งคู่รู้ดีว่าต่อให้ไม่พูดถึงทั้งคู่ต่างรู้กันดีว่าคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่ทั้งคู่จะได้พบกันในสภาพแบบนี้  อ้อนั้นตั้งใจที่จะหลีกเลี่ยงไม่พูดถึงพีซให้สะเทือนใจทั้งคู่  อ้อรู้ว่าพีซนั้นแอบสังเกตเวลาที่ตนเองพูดคุยกับจอมตลอดและเธอก็ไม่ควรที่จะทำแบบนี้กับจอมอีกต่อไป เพราะทั้งพีซและจอมต่างก็เปิดเผยว่าคบหาเป็นแฟนกันแล้ว อ้อถือว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาจอมมอบให้กับเธอมามากพอแล้ว ถ้ายุ่งเกี่ยวกันต่อไปมันจะเป็นการทำลายอะไรหลายๆอย่างและมีผลกระทบตามมาอีกมากนี่คือสิ่งที่เธอคิดก่อนที่จะหลับ ส่วนจอมก่อนที่จะหลับก็รู้ว่าการที่ตนเองตัดสินใจลาออกและจะไปเรียนต่อก็เหมือนเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะยุติความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับอ้อ จะได้ไม่มีปัญหาอะไรตามมาภายหลังเพราะทั้งคู่จากกันด้วยดี

จนช่วงเช้าหลังจากที่ทั้งคู่ได้ทานอาหารเช้าด้วยกัน   อ้อเป็นฝ่ายปลุกจอมด้วยปากอีกครั้งจนมาถึงท่า69ก่อนจะจบลงด้วยการที่เธอถูกเอาขาพาดบ่ารองรับการเย็ดของจอม    บทรักครั้งนี้จอมนั้นได้ฝากรอยเขี้ยวไว้กับอ้อตรงหน้าอกและก้น   จนช่วงบ่ายๆได้เวลาที่ทั้งคู่ต้องลาจาก อ้อที่สวมแต่พียงเสื้อคลุมตัวเดียวมายืนส่งชายหนุ่มที่ประตูห้อง ทั้งคู่ต่างกอดกันแน่น อ้อหอมแก้มจอมทั้งสองข้างแต่พอจอมทำท่าจะจูบกับเธอ อ้อเอานิ้วมาแตะที่ปากของจอมแล้วส่ายหน้าไปมาจอมเลยจูบที่หน้าผากของเธอแทน ก่อนที่จอมจะเดินจากไปอ้อกระซิบบอกว่า

"โชคดีนะคะ มีปัญหาอะไรมาปรึกษาอ้อได้ตลอด"

จอมพยักหน้ารับคำก่อนที่จะเดินออกจากห้อง  ทันทีที่ประตูปิด หัวใจของอ้อมันเหมือนแตกสลายไปทันที เธอเดินไปนั่งที่โซฟาร์ก่อนจะเอามือปิดหน้าและร้องไห้ออกมา  ใช่แล้วเธอรักจอม มันเป็นความรักข้างเดียวเท่านั้นเธอรู้ว่าจอมไม่เคยรักเธอเลยยิ่งเธอรู้ว่าจอมกับเลขาของเธอเป็นแฟนกันทำเอาเธอปวดร้าว  แต่เธอถือว่าเธอไม่มีสิทธิในตัวของจอมเลยสิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะเธอเองที่อยากเอาชนะจอมที่จอมดูเฉยเมยต่อเธอ  อ้ออยากได้จอมมาเชยชมเหมือนผู้ชายหลายๆคนที่ผ่านมา แต่ในที่สุดเธอต้องยอมรับว่าจอมมีอะไรที่ดีไปกว่าที่เธอคิดไว้ทำให้เธอแอบปลื้มในหลายอย่างในตัวของจอมนอกเหนือจากเรื่องเซ็กส์  แล้วมันกลายเป็นความรักข้างเดียวจนเธอถอนตัวไม่ขึ้น  นายพรานที่คิดจะวางบ่วงล่อเหยื่อกลับกลายมาติดบ่วงรักเสียเอง

หลังจากที่จอมได้ลาออกจากงานแล้ว  จอมเริ่มเข้ามาศึกษางานกับภาบ้างแต่จอมจะเน้นไปถึงเรื่องการเตรียมตัวไปเรียนต่อมากกว่าในส่วนของพีซนั้น  จอมได้บอกว่าจอมจะไปเรียนก่อนและจะเตรียมหาที่เรียนภาษาให้พีซด้วยแล้วจอมจะมารับพีซหรือให้พีซบินตามไปอีกที  พีซไม่ได้ติดใจอะไรกับเรื่องนี้เพราะเธอรู้ว่าจอมทำตามคำพูดแน่นอนแต่เธอยังมีเรื่องค้างคาอยู่ในใจ 2-3 เรื่อง  แต่เรื่องความสัมพันธ์ของจอมกับอ้อนั้นพีซตัดสินใจที่จะไม่ถาม  เพราะคิดว่ารู้ไปก็ทำให้เป็นปัญหาไปซะเปล่าๆเธอตัดสินใจที่จะฝังเรื่องนี้ไว้ ส่วนเรื่องบุคลิกอันเงียบขรึมของจอมที่ผ่านมานั้น  จอมเป็นฝ่ายเล่าให้เธอฟังเองถึงที่มาที่ไป ซึ่งมันตรงกับที่รินคาดไว้  ทำให้เธอรู้สึกเห็นใจทั้งสองฝ่าย แต่ตอนนี้จอมกับพ่อก็ไม่มีปัญหาต่อกันแล้ว  ภาพที่เธอได้เห็นและสัมผัสมา ครอบครัวของจอมเป็นครอบครัวที่อบอุ่นจริงๆและเธอเข้ากันได้กับญาติๆของจอม ซึ่งเหมือนกับครอบครัวเธอที่ยอมรับจอมเช่นกัน แต่พีซรู้เรื่องแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นที่จอมหันกลับมาคืนดีกับผู้เป็นพ่อแต่อีกเรื่องทั้งหมดนอกจากจอมแล้วอ้อเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องเป็นอย่างดี แต่อีกเรื่องหนึ่งนั้น พีซตัดสินใจโทรไปเล่าให้กับริน ว่าเธอนั้นเป็นแฟนกับจอมแล้ว  เธอกลัวจะมีปัญหากับเพื่อนภายหลังเธอเลยเป็นฝ่ายบอกซะเองและบอกด้วยว่าเรื่องของจอมที่รินคาดการณ์ไว้มันใช่จริงๆ   รินนั้นก็รับฟังและไม่โกรธพีซถึงแม้จะเสียใจเรื่องที่เธอเป็นฝ่ายบอกเลิกจอมแทนที่จะให้กำลังใจกับจอมในตอนนั้น      แต่รินได้ขอร้องพีซว่าอยากคุยกับจอมเพื่อขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยตนเอง  พีซให้เบอร์ติดต่อจอมไปทันทีแต่ขอร้องรินว่าอย่าบอกจอมว่าเธอเป็นคนให้ เพราะพีซรู้ดีว่าจอมนั้นไม่สนใจกับเรื่องนี้แล้วแต่ไม่อยากให้ตนเองมีปัญหากับจอมภายหลัง

จนวันที่จอมได้พาพีซมาทานข้าวเย็นนอกบ้านระหว่างที่จอมขับรถพีซไปส่งที่บ้านหญิงสาวที่นั่งซบไหล่แฟนหนุ่มอยู่นั้นได้เธอมีเรื่องอยากจะถามจอมอยู่เรื่องหนึ่งแต่จอมก็พูดมาก่อน

"นี่คุณ รินเค้าโทรหาผมนะ บอกว่าอยากเจอผม"

"แล้วนายว่ายังไงละ"

"ก็ไม่ว่ายังไง  ในเมื่อเค้าอยากเจอก็ไปให้เค้าเจอก็จบ คุณจะไปด้วยไหมละ"

"ไปทำไมละ ไม่ไปดีกว่า  รินคงอยากให้นายไปคนเดียวมากกว่า ไปเหอะ"

"ก็แล้วแต่นะ"

"ว่าแต่เค้านัดนายเจอกันเมื่อไหร่ละ"

จอมบอกวันกับสถานที่รินนัดเจอเป็นร้านอาหารในห้างแห่งหนึ่ง พีซนั้นทำเป็นไม่สนใจที่จะพูดต่อถึงเรื่องนี้เพราะเธอเห็นว่าจอมก็ไม่ปฏิกิริยาอะไรที่ผิดไป  แต่แล้วเธอก็สะดุ้งตกใจที่จู่ๆจอมเอามือข้างซ้ายมาลูบคลำและขยำที่สะโพกของเธอ

"ไอ้คนบ้า ไอ้คนหื่นกาม  ไอ้คนฉวยโอกาสนี่ต้องเจอแบบนี้"

เธอร้องด้วยความตกใจก่อนเอาหน้าที่ซบไหล่จอมอยู่หันไปกัดที่ต้นแขนของชายหนุ่ม

"โอ๊ยย  กัดทำไม เจ็บ"

"ทำไม  นายเอาชอบเอาเปรียบแต๊ะอั๋งชั้นตลอดเลย คราวหน้าจะกัดให้เนื้อหลุดเลย"

"เจ็บอะ"

จอมทำหน้ามุ่ยก่อนจะเอามือข้างขวามาขยี้ที่ต้นแขนซ้ายข้างที่ถูกกัด  พีซเลิกแขนเสื้อของจอมดูเห็นเป็นรอยสีแดงช้ำ ทำเอาเจ้าของรอยกัดหน้าม่อยไปอีกคน  เพราะหยอกแรงไป

"ขอโทษนะ"

แล้วเธอเอาปากไปจูบตรงรอยกัดนั้นเบาๆ

"เพี้ยงหายนะ"

เมื่อสีหน้าของแฟนหนุ่มดีขึ้นเธอเอียงหน้าไปซบที่ไหล่ของจอมอีกครั้งก่อนที่จอมจะมาจอดรถส่งเธอที่หน้าบ้าน พีซชะโงกหน้าไปหอมแก้มจอมแทนคำขอบคุณที่พาเธอไปทานข้าววันนี้ ก่อนเดินเข้าบ้านด้วยความอิ่มใจ ทำไมเธอจะไม่รู้เรื่องว่ารินนัดเจอจอมเพราะรินโทรมาบอกเธอก่อน และเธอรอดูว่าจอมจะเป็นฝ่ายบอกเธอก่อนหรือไม่  ซึ่งจอมบอกตามตรงและทุกอย่างก็ตรงตามที่รินบอกไว้ ยิ่งเพิ่มความเชื่อใจของเธอที่มีต่อจอมเพิ่มขึ้นไปอีก

"จอมเป็นยังไงบ้าง"

จอมมองคู่สนทนาที่นั่งฝั่งตรงข้ามแต่ก่อนที่จะตอบ รินก็ถามต่อมาว่า

"ไม่อยากจะถามว่าสบายดีหรือเปล่าเพราะมันดูเชยๆ  แต่ดูแล้วจอมคงสบายดีจริง"

จอมยิ้มรับคำทักทายก่อนที่จะถามเรื่องทั่วๆไปเกี่ยวกับริน  ซึ่งระหว่างการคุยกันนั้น รินเห็นได้ชัดว่าจอมคนเดิมกลับมาแล้ว  แต่ท่าทีที่แสดงออกกลับเธอนั้นเป็นเหมือนคนที่เคยรู้จักกันเท่านั้นจนรินวกเข้าประเด็น

"จอมรินอยากจะบอกว่า รินขอโทษนะ กลับเรื่องในตอนนั้น  รินเดาว่ารินพอจะรู้แล้วว่าทำไมจอมถึงเปลี่ยนไป แทนที่รินจะคอยให้กำลังใจคอยปลอบโยนแต่รินกำลังเลือกทำในทางที่ผิด รินเลยอยากเจอจอมอีกครั้งเพื่ออยากจะบอกว่ารินขอโทษ"

"รินเลือกทางไม่ผิดหรอก  ตอนนั้นจอมก็มัวแต่วุ่นวายและสับสนจนไม่บอกคนรอบข้าง  มุ่งแต่จะเอาชนะพ่อ จอมไม่เคยโกรธรินเลย ถ้าเป็นใครที่เจอแบบนี้ก็อาจจะทำแบบที่รินทำก็ได้"

รินยิ้มออกมาเธอรู้สึกโล่งใจที่ได้บอกขอโทษกับจอม ถ้าไม่บอกมันอาจจะติดอยู่ในใจของเธอไปอีกนาน  เธอไม่โกรธพีซเลยที่รู้ว่าเป็นแฟนกับจอม  ในเมื่อเธอไม่เกี่ยวข้องอะไรกับจอมแล้ว เธอรู้ดีว่าใครที่ได้รู้จักและใกล้ชิดกับจอมส่วนใหญ่จะรู้สึกชอบจอมทั้งนั้นแม้เธอจะปวดร้าวอยู่บ้างแต่เธอก็พยายามทำใจ  แต่ระหว่างที่คุยกันจอมไม่เอ่ยถึงพีซออกมาเลยรินก็ไม่ถามด้วยว่าตอนนี้จอมคบกับใครอยู่  เพราะรู้นิสัยจอมดีว่าเรื่องบางเรื่องถ้าจอมไม่พูดถึงก็ไม่ควรถามแต่สิ่งที่มันคาใจกับเธอนั้นมันถูกปลดลงมาแล้วเวลาที่เหลือทั้งคู่ต่างคุยกันเรื่องทั่วๆไปก่อนที่จะจากลา รินอวยพรให้จอมในเรื่องของการที่จะไปเรียนต่อ ก่อนอำลาจากกัน  รินไม่มีทางได้รู้ว่าจอมไม่เคยคาใจหรือค้างคากันในอดีตที่ผ่านมา  ไม่เหมือนกับเธอที่ยังนึกว่าตนเองเป็นฝ่ายผิด และต้องเป็นคนที่เจ็บปวด เพราะใจจริงนั้นเธออยากขอคืนดีกับจอมแต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะจอมมีพีซอยู่แล้ว เธอได้แต่อวยพรความรักของคู่อยู่ในใจก่อนจะจากลาด้วยความปวดใจ

แต่ทั้งคู่หารู้ไม่ว่า การพบปะกันครั้งนี้อยู่ในสายตาของพีซตลอด  พีซแอบมาดูการพบปะกันของสองคนนี้ ลึกๆเธอหวั่นใจเหมือนกันว่าถ่านไฟเก่าจะคุขึ้นมาอีก  แต่พอเห็นลักษณะการพูดคุยจนทั้งคู่จากลากันไม่มีอะไรที่ผิดปกติ เพราะต่างฝ่ายต่างเดินไปคนละทาง  ท่าทีของจอมก็ไม่มีอาลัยอาวรณ์ทำให้เธอโล่งใจอย่างมากก่อนที่เธอจะกลับบ้านไปด้วยความสบายใจ ซึ่งคืนนั้นรินโทรมาหาพร้อมกับคำขอบคุณที่ให้เบอร์ของจอม  และเล่าเรื่องให้ฟังในสิ่งที่พูดคุยกันวันนี้พร้อมทั้งอวยพรในเรื่องของความรักของพีซกับจอม ก่อนที่รินจะเดินทางกลับเชียงรายในวันต่อมา

จอมนั้นเล่าให้พีซฟังอย่างไม่ปิดบังในวันต่อมาตอนขับรถไปรับหลังพีซเลิกงาน พีซฟังแล้วทำเฉยๆไม่แสดงอาการอะไรออกมาทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นก็แอบหวั่นใจเหมือนกัน  แต่จู่ๆจอมก็เปลี่ยนเรื่องว่า

"นี่คุณ เสาร์อาทิตย์ผมจะไปรีสอร์ทจะไปด้วยหรือเปล่า  ผมจะไปช่วยงานพี่ภานะ"

"นายจะไปวันไหนละ"

"คืนวันศุกร์ คุณเลิกงานแล้วผมไปรับที่ทำงานจะได้เลยไปเลย"

"นายจะให้ชั้นพักที่ไหน"

"บ้านผมไง"

"ไม่เอา ถ้าให้ชั้นไปด้วยนายต้องหาบ้านในรีสอร์ทให้ชั้น"

"ทำไมอะ  บ้านก็ออกจะใหญ่ ไปนอนรีสอร์ททำไมปล่อยให้แขกพักสิ วันหยุดคนเยอะ"

"นั่นแหละถ้าให้ชั้นนอนบ้านนาย  นายก็ไปนอนที่คอกม้า  ไม่ก็ไปกางเต็นท์นอนที่ศาลาริมน้ำตรงที่ของนาย"

"อ้าวอย่างกับเราไม่เคย........."

"ไอ้คนบ้า คนบ้ากาม  อย่ามาพูดแบบนี้นะ ครั้งนี้ไปที่ของนาย คนอื่นจะได้รู้เรื่องของเรา  แล้วพี่ภาไปด้วยชั้นจะเอาหน้าไปไว้ไหน"

"ไม่เห็นจะแปลก  ผมไม่ถือ"

"แต่ชั้นถือ ไม่รู้ถ้าอยากให้ไปด้วยนายต้องทำตามที่ชั้นบอก"

"บ่นจัง"

จอมพึมพำออกมา  ก่อนเอามือของพีซมากุมไว้  หญิงสาวไม่มีการขัดขืนก่อนจะบอกหญิงสาวว่า

"อีกไม่เท่าไหร่ผมจะไปเรียนแล้วนะ"

"ก็ใช่แล้วไง"

"รอผมนิดนึง "

"นายก็รีบไปหาที่เรียนภาษาให้ชั้นด้วยสิ  คณะที่จะเรียนต่อชั้นก็บอกนายไปแล้ว"

"ที่เรียนภาษาไม่มีปัญหาหรอกคุณพื้นฐานก็มีอยู่แล้วดีไม่ดีไปถึงไม่เท่าไหร่ก็พูดคล่องแล้ว  แต่"

"แต่อะไรละ"

จอมจะพูดอะไรบางอย่างออกมาแต่เปลี่ยนใจกะทันหันก่อนบอกว่า

"รอผมนะ"

พีซไม่ตอบอะไรก่อนที่ชายหนุ่มจะถามว่าไปกินอาหารญี่ปุ่นกันดีไหม  เธอพยักหน้าตอบรับแต่ไม่พูดอะไรต่อ  จนเย็นวันศุกร์จอมรับเธอตามที่บอกไว้  ระหว่างทางที่ไปเธอไม่ถามอะไรมากนักจอมแวะพาเธอทานข้าวเย็นก่อนจะไปที่รีสอร์ท กว่าจะไปถึงก็ค่ำแล้วจอมขับรถพาเธอไปที่บ้านพักทันที เธอเดินตามจอมเข้าไปในบ้านครั้งก่อนเธออยู่แค่หน้าบ้าน เธอเดินตามจอมที่เดินไปทางหลังบ้านจอมเปิดประตูหลังบ้านอย่างเบาๆ แล้วเดินไปทางคอกม้า    พีซเดินตามไปใกล้ๆเธอเห็นชายหนุ่มชะโงกหน้าไปทางคอกม้า แต่ไม่เดินไปใกล้ๆ พอเธอทำท่าจะถามจอมเอานิ้วชี้มาแตะที่ปากไม่ให้เธอส่งเสียงอะไรออกมา จอมยืนดูอยู่สักพักก่อนจูงมือเธอกลับเข้าไปในบ้าน พอเข้าไปในตัวบ้านจอมบอกเธอว่า

"ที่ไม่ให้คุณส่งเสียงนะ  กลัวพวกมันได้ยินแล้วรู้ว่าผมมา มันจะแหกปากกันลั่น ไม่หลับไม่นอนไว้พรุ่งนี้ก่อนค่อยเข้าไป"

"อ้าวเหรอชั้นไม่รู้"

"นั่นแหละบอกไว้ก่อนครั้งหน้าจะได้ไม่ต้องบอกซ้ำ"

เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนถามว่า

"ให้ชั้นเอากระเป๋าไปเก็บที่ไหน"

"ห้องนอนผมสิ"

"แล้วนายจะไปนอนที่ไหน"

"อ้าวบ้านผม ผมก็นอนห้องผมสิ"

"ไม่เอานายไปนอนที่อื่นไม่ก็ให้ชั้นไปนอนห้องอื่น ไม่ใช่ห้องเดียวกับนาย พี่ภารู้เข้าชั้นจะเอาหน้าไปไว้ไหน"

เธอเริ่มส่งเสียงล้งเล้ง จอมดึงร่างงามเข้ามาในอ้อมกอดก่อนเอาปากประทับไปที่ปากของอีกฝ่ายทันที พีซรับการจูบอย่างเต็มใจเหมือนทุกครั้งแถมกอดแฟนหนุ่มแน่นจอมจูบจนพอใจก่อนจะบอกว่า

"อย่าส่งเสียงดังเดี๋ยวม้าได้ยิน "

พร้อมจูบไปที่แก้มทั้งสองข้าง

"อากาศตอนดึกมันหนาวนะ  เดี๋ยวคุณไม่มีคนกอดแล้วจะมาบ่น"

พีซไม่ตอบอะไรเอาหน้าซุกไปที่อกของจอม และรู้สึกว่าผมเธอถูกหอมอีก2-3ครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงจอมกระซิบข้างหูว่า

"กินยามาหรือยัง"

เธอพยักหน้าตอบรับแบบเขินอาย  เพราะช่วงหลังๆเธอจะกินยาคุมกำเนิดตลอดเป็นการป้องกันไว้ก่อนเพราะบางครั้งความต้องการของเธอกับจอมมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เธอตัดความกังวลเป็นฝ่ายกินยาป้องกันเสียเองแทนที่จะมาพะวงว่าเตรียมถุงยางมาหรือไม่

"ไป เอากระเป๋าไปเก็บก่อน"

"อุ้มเค้าขึ้นไปสิ"

"เดี๋ยวก็ตกบันไดทั้งคู่แหละ ตัวคุณใช่ว่าจะเบา"

"ตุ้บ"

เสียงทุบหลังดังขึ้นทันทีที่จอมพูดจบแต่คนทุบก็ถูกตอบแทนด้วยรอยจูบอีกครั้งก่อนที่ทั้งคู่จะพากันขึ้นไปบนห้องแล้วจอมพาหญิงสาวเดินชมภายในบ้าน พีซนั้นชื่นชมกับการตกแต่งบ้านมากทุกอย่างดูลงตัวไปหมด  จนมาถึงตรงประตูบานเลื่อนที่จะออกไปยังระเบียงที่กว้างใหญ่ พีซทำท่าจะเดินออกไป  แต่จอมดึงแขนไว้ก่อน

"คุณอย่าพึ่งออกไป พรุ่งนี้ก็ได้ยังมีเวลา  น้ำค้างมันแรงเดี๋ยวเป็นหวัด"

"กลางวันตรงนี้คงสวยน่าดู เห็นวิวได้รอบๆรีสอร์ทเลย"

"ใช่พรุ่งนี้คุณก็เห็นเอง ไปห้องดีกว่า ดึกแล้ว ไปอาบน้ำก่อนจะดีกว่าอากาศเริ่มหนาวแล้วพรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปขี่ม้า"

"เฮ้ย  ชั้นไม่เอาด้วย"

"ลองดูสิ ไม่ยากหรอกเชื่อผม ไปอาบน้ำก่อน"

พีซเชื่อฟังจอมอย่างดีเพราะอากาศเริ่มเย็นขึ้นจริงๆและจอมเป็นฝ่ายอุ้มเธอไปที่ห้องนอน  จอมให้พีซอาบน้ำในห้องนอน   ส่วนตัวเจ้าของบ้านไปอาบในห้องน้ำกลาง  ขนาดมีเครื่องทำน้ำอุ่นพีซยังหนาวสั่นจนอาบเสร็จออกจากห้องน้ำ จอมต้องเข้ามากอดแฟนสาวที่นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวเพื่อให้ความอบอุ่นก่อนที่เธอจะไปสวมเสื้อผ้าและมานอนซบหน้าอกจอมให้แฟนหนุ่มกอดอีกครั้ง จนเธอรู้สึกดีขึ้นจึงเปลี่ยนไปนอนข้างๆจอม

"หนาวกว่าตอนมาครั้งที่แล้วอีก"

เธอพึมพัมออกมา

"มันใกล้เขานะคุณ  และตอนเช้าฝนก็ตกด้วย เอาอะไรร้อนๆไหมผมจะไปชงให้"

"ไม่นะ   นายอยากดื่มอะไรร้อนหรือเปล่าละ"

"ไม่อะนอนดีกว่า ง่วงแล้ว"

จอมพูดแล้วดึงตัวพีซให้มานอนบนตัวหญิงสาวไม่ขัดขืนก่อนที่จะก้มลงไปจูบจอม   มือของจอมค่อยๆล้วงเข้าไปในกางเกงของหญิงสาวก่อนไปขยำเนื้อแท้ของสะโพกที่เนื้อแน่นงอนงามจากสัมผัสที่มีแค่เสื้อยืดบางๆกั้นจอมรู้ว่าพีซนั้นโนบรา   พีซถอดเสื้อของจอมออกก่อนแล้วเธอเอาริมฝีมือไปสัมผัสกับหัวนมของจอมไปมาทั้งสองข้างสลับไปมา ก่อนที่เสื้อของเธอจะถูกถอด ทั้งคู่ต่างช่วยกันถอดกางเกงของอีกฝ่ายจนเปลือยเปล่าทั้งคู่ พีซเลื่อนหน้าลงไปด้านล่าง เธอทำในสิ่งที่จอมไม่เคยคิดมาก่อนหญิงสาวเอามือไปจับผมเพื่อมาทัดที่หู ก่อนที่จะเอามือไปจับที่ควยของจอมที่ยังแข็งตัวไม่เต็มที่รูดไปมามา2-3ครั้ง แล้วเอาลิ้นเลียไปมาทั่วทั้งควยของจอมแล้วเอาปากครอบจนควยขอจอมแข็งตัวเต็มที พีซผงกหัวไปมา เธอตั้งใจทำแบบนี้ทั้งๆที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะใช้ปากให้กับจอม   พีซอยากให้จอมมีความสุขและเหมือนเป็นการขอบคุณจอมที่ซื่อตรงกับเธอหลังจากที่ได้ความบริสุทธิ์จากเธอไปแล้วมีอะไรจอมบอกตรงๆไม่เคยปิดบัง  พีซแอบศึกษาเรื่องนี้จากคลิปต่างๆและตั้งใจที่จะมาใช้กับจอมในวันนี้ และเธอทำให้จอมไม่ผิดหวัง จอมแทบจะแตกคาปากของแฟนสาวแต่ก็ดันหัวของพีซออกมาก่อน พีซยิ้มให้ปากเธอมีคราบจับเล็กน้อย จอมจับเอวของพีซให้เลื่อนขึ้นมา พีซรู้ว่าจอมต้องการอะไร  เธอเอาโคกหีมาจ่อที่ควยของจอมแล้วจับควยของจอมไปจ่อที่รูหีก่อนจะหย่อนตัวทับลงไป  จอมมองดูหีของแฟนสาวที่สวมทับควยของตนเองจนสนิท   พีซเริ่มโยกตัวไปมามือของทั้งคู่จับกันแน่น

พีซเริ่มส่งเสียงครางต่อเนื่อง  ยิ่งจอมเด้งรับเธอในบางครั้งมันสร้างความเสียวให้กับเธอเป็นอย่างดี พอเธอรู้ว่าเธอจวนจะถึงที่หมายเธอเร่งการขย่มขึ้นเหมือนกับเวลาที่จอมควบม้า  พีซไม่ผ่อนจังหวะเธอเร่งให้เร็วขึ้นทั้งคู่ต่างร้องครวญคราง จนจอมแอ่นตัวปล่อยน้ำกามเข้าไปที่รูหีของแฟนสาว เช่นเดียวกับพีซที่รูหีเธอตอดรัดควยของจอมพร้อมกับร่างที่เกร็งไปทั้งร่างก่อนที่เธอจะฟุบลงที่ตัวของจอม แก้มต่อแก้มแนบกันสนิทพร้อมเสียงหายใจที่หอบเหนื่อยของทั้งคู่  แล้วพีซประคองหน้าของจอม ทั้งคู่ต่างแลกจูบกันอย่างดื่มด่ำ เมื่อหญิงสาวพลิกตัวลงไปนอนข้างๆจอมเธอกอดจอมแน่นแล้วบอกว่า

"นอนนะเหนื่อยแล้ว  เค้าง่วงแล้ว"

จอมจูบที่หน้าผากของแฟนสาวก่อนที่จะหลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน   ช่วงเช้ามืดพีซรู้สึกตัวตื่นก่อนจอมที่ยังหลับสนิทอยู่ เธอหอมแก้มจอมเบาๆก่อนไปจัดการกับตัวเอง และลงมาข้างล่างที่ห้องครัวพีซจัดการเปิดเครื่องชงกาแฟที่เป็นแบบเดียวกับที่บ้านจอม  แม่ของจอมเคยสอนให้เธอใช้พร้อมบอกว่าคุณพ่อของจอมชอบดื่มกาแฟมาก เลยซื้อแบบเดียวมาที่บ้านพักหลังนี้ด้วย เธอจัดการชงให้ตัวเองและเตรียมไว้สำหรับแฟนหนุ่ม  จอมตื่นมาเธอจะมาชงให้ ก่อนที่เธอจะเดินขึ้นไปชั้นสองอีกครั้ง และไปยืนตรงประตูบานเลื่อนตรงระเบียง  เธอดื่มด่ำกับบรรยากาศพร้อมกับจิบกาแฟไปด้วย ก่อนที่เธอจะเปิดประตูออกไปที่ระเบียง  พีซโดนโอบกอดจากเบื้องหลังพร้อมกับแก้มที่ถูกหอมเบาๆ  เธอไม่ตกใจเพราะเห็นเงาสะท้อนของจอมจากกระจกอยู่แล้ว

"เดี๋ยวกาแฟหก นายนี่ชอบทำแบบนี้"

"ปะ  ไปดูวิวข้างนอกกัน จะได้รู้ว่าสวยขนาดไหน"

จอมเดินจูงมือหญิงสาวออกไปสูดอากาศข้างนอก  ทั้งคู่ยืนบนระเบียงมองไปรอบๆอากาศที่กำลังเย็นสบายพระอาทิตย์กำลังเริ่มสาดแสงไปทั่งบริเวณ พร้อมกับหมอกบางๆทำให้อารมณ์ของพีซแจ่มใสขึ้นมากเธอมองไปรอบๆพร้อมจิบกาแฟไปด้วย

"สวยกว่าที่คิด  นายเข้าใจเลือกที่นะ"

"บังเอิญนะ  แต่ลุงหาสถาปนิกมือดีมาให้ด้วยมันเลยดูดี  แต่ระเบียงที่เป็นแบบนี้เพราะพ่อเป็นคนคิดนะ  อยากให้กว้างจะได้จัดงานเลี้ยงในหมู่ญาติได้สบายๆ"

"มิน่าละ คุณพ่อนี่เข้าใจคิดจริงๆ"

"ใช่เวลาผมมาก็จะมาทานข้าวเช้าที่นี่ตลอดนะ ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเหอะผมจะพาคุณไปดูม้า"

"นายจะดื่มกาแฟก่อนไหม ชั้นเตรียมไว้แล้ว"

"กลับมาค่อยกินก็ได้ ไปเหอะ จะได้โทรไปบอกให้พนักงานมาเช็ดทำความสะอาดโต๊ะเก้าอี้ก่อน มันเปียกน้ำค้าง"

จอมเดินจูงมือเธอเข้าไป หญิงสาวเอาแก้วกาแฟที่ดื่มหมดถือกลับเข้าไปด้วย จอมพาเดินมาตรงส่วนหลังบ้าน  มองจากหน้าต่างชั้นสองเห็นวิวด้านหลังและคอกม้าชัดเจน  พีซเอาแก้วกาแฟวางไว้บนโต๊ะตัวเตี้ยๆที่ตั้งแจกันดอกไม้   จอมสวมกอดเธอด้านหลังและเริ่มซุกไซร้ไปมาที่ลำคอ เธอบอกว่า

"ไม่เอา  พอก่อน"

แต่ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ และพีซรู้ว่าจอมใส่แต่งกางเกงขาสั้นตัวเดียว  เพราะควยของจอมเริ่มแข็งขึ้นและดันไปที่ก้นของเธอ เธอเอียงหน้ามารับการจูบ มือของจอมที่โอบรอบเอวล้วงเข้าไปในเสื้อเพื่อขยำที่หน้าอกของเธอ ก่อนที่จะพลิกตัวมาเมื่อหน้าชนกันพีซแลกจูบกับจอมอย่างเร่าร้อนอารมณ์เธอถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง อาจเป็นเพราะบรรยากาศอันโรแมนติกด้วยในที่สุดร่างกายของทั้งคู่ต่างเปลือยเปล่าอีกครั้ง  จอมนั่งลงกับพื้นใช้มือโอบเอวรอบสะโพกของพีซไว้แล้วฝังหน้าไปที่โคกหีก่อนเลียไปที่โคกหีอันเริ่มชุ่มฉ่ำ  พีซเงยหน้าและครางออกมา เป็นครั้งแรกที่เธอมีเซ็กส์กับจอมนอกห้องนอนมันสร้างความแปลกใหม่ให้อย่างดี  จอมเลียให้สักพักแล้วเอาจมูกฝังไปในร่องหีที่แฉะก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วกดไหล่หญิงสาวให้นั่งลง   พีซสนองตอบอย่างดีจับเอาควยของจอมเลียไปทั่วก่อนที่จะใช้ปากอมแล้วผงกหัวไปมา จอมครางไม่หยุด พีซเก่งขึ้นมาก จนจอมถอนควยออกจากปากแล้วเอนตัวลงนอน พร้อมบอกพีซให้แลกกันกิน  หญิงสาวเข้าใจดีเพราะเห็นในคลิปที่ตัวเองดูมาหลายครั้งแล้วทั้งคู่มาอยู่ในท่า69 บนพื้นห้อง ต่างฝ่ายต่างใช้ลิ้นสร้างความสุขให้กับอีกฝ่ายจนจอมแทบจะทนไม่ไหวบอกให้พีซพอก่อน เพราะตัวเองอยากแตกในรูหีของพีซมากกว่า  ทั้งคู่ลุกขึ้นยืน ก่อนที่จอมจะให้พีซไปนั่งบนหลังตู้ตัวโชว์ที่สูงระดับเอวพอจัดท่าเรียบร้อยจอมเอาขาทั้งสองข้างของพีซมาไว้ตรงเอว ก่อนที่จะจับแฟนสาวตัวเองเย็ด มันสร้างความแปลกใหม่ให้กับพีซที่ถูกเย็ดในท่านี้ เธอครางอย่างรัญจวน

"โอ่วๆๆๆๆท่านี้ดีไหมครับพีซ"

จอมถามแฟนสาวที่หลับตาร้องครวญครางไม่หยุด พีซพยักหน้าแต่แล้วจอมบอกว่า

"พ๊ซครับลืมตาสิแล้วดูอะไรสิ"

เธอลืมตาก่อนมองตามจอมที่ก้ม สิ่งที่เธอเห็นนั้นคือควยของจอมกำลังกระเด้าเข้าออกกับรูหีเธออยู่ มันปลุกอารมณ์เธอได้อย่างดี เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เพราะทุกครั้งเวลาที่เธอถูกจอมเย็ดเธอหลับตาครางด้วยความเสียวตลอด เธอก้มหน้าดูตลอดแล้วครางไม่หยุด

"ซี๊ดด โอยๆๆๆ จอมขาพีซเสียวคะ อีกนิดคะอีกนิด  โอ้ววววววววววววว"

จอมดันควยเข้าไปแน่นก่อนปล่อยน้ำกามออกมาเต็มรูหีของพีซซึ่งพีซดูตลอดถึงจะเสียวขนาดไหน  ก่อนที่เธอจะมาซบไหล่ของจอมและพึมพำว่า

"คนหื่นกาม  กลางบ้านก็ไม่เว้น"

"ชอบไหมละ"

"ไม่รุ  อุ้มเค้าไปอาบน้ำด้วย "

จอมปฏิบัติตามคำขอ  อุ้มเธอไปที่ห้องน้ำในห้องนอน  ทั้งคู่แลกจูบกันอีกครั้งภายใต้สายน้ำอุ่น  จนช่วยกันเช็ดตัวและแต่งตัวเสร็จ  จอมได้โทรไปให้ทางรีสอร์ทส่งคนมาทำความสะอาดตรงระเบียง และสั่งอาหารแต่รอให้ภามาถึงก่อน พนักงานที่เกี่ยวข้องจะรู้ทันทีว่าภามาเพราะรถทุกคัน ของบ้านพอมาถึงทางเข้ารีสอร์ท รปภ.ก็จะวิทยุแจ้งให้ทราบทันที สั่งการเรียบร้อยจอมพาพีซเดินไปที่คอกม้า   จอมพาเธอเดินดูม้าต่างๆในคอกแล้วมาหยุดที่มู่หลาน ที่เดินมาหาทันทีเมื่อเห็นเจ้านาย  จอมกอดม้าพร้อมลูบคอไปมาและบอกให้หญิงสาวไปยืนรอข้างนอก  พีซทำตามที่บอก  พอพีซเดินออกไปจอมเอาอานม้ามาสวมที่มู่หลานและม้าตัวสีขาวอีกตัว ก่อนจัดการพาม้าทั้งหมดออกจากคอก โดยขี่มู่หลานนำม้าทุกตัวออกวิ่งในลานหลังบ้าน  หญิงสาวยืนดูแฟนหนุ่มด้วยความสุขที่เห็นจอมทำในสิ่งที่ชอบ จอมส่งยิ้มให้เธอแล้วพาม้าวิ่งเต็มกำลังโดยม้าที่เหลือวิ่งตามมาติดๆ เวลาผ่านไปพักใหญ่จอมบังคับม้าให้วิ่งช้าลงจนมาวิ่งเหยาะๆ แล้วเอามู่หลานมาหยุดตรงหน้าเธอ

"คุณลองไหมละ"

"ไม่เอาชั้นกลัว"

"อ้าวไหงงั้นละเมื่อกี้ตอนอาบน้ำก็รับปากแล้ว"

"นายพูดเบาๆสิเดี๋ยวคนอื่นได้ยินอายเค้า"

"เวลานี้ยังไม่มีใครมาหรอก"

จอมลงจากหลังม้า ก่อนที่จะบอกเธออีกครั้ง

"น่าคุณลองหน่อย  ไม่ชอบผมก็ไม่ฝืนแต่อยากให้ทดลอง"

เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนบอกว่า

"ถ้าเป็นมู่หลานชั้นไม่เอานะ"

"โอ๊ยใครจะกล้า  มันได้ดีดคุณตกลงมานะสิผมมีอีกตัวเชื่องสุดๆ   เด็กๆขี่ยังได้เลย  เดี๋ยวผมเอาม้าไปเก็บก่อนนะ"

จอมเดินจูงมู่หลานกลับไปที่คอกโดยม้าตัวอื่นๆเดินตามทันทีเมื่อได้ยินเสียงผิวปากจากจอม   ผ่านไปประมาณ 10 นาที จอมเดินจูงม้าสีขาวที่ใส่อานไว้ก่อนหน้านี้เดินมาหาหญิงสาวก่อนบอกว่า

"ตัวนี้ไงเชื่องสุดๆ  ชื่อใบตอง  ใบตองนี่เจ้านายใหม่ของนายนะ"

จอมหันไปบอกม้าแบบหน้าตาเฉย แล้วยื่นหมวกที่ใช้สำหรับขี่ม้าที่ถือติดมือมาให้หญิงสาว

"เอ้านี่คุณเซฟไว้ก่อน"

เธอเอาหมวกมาสวมทันทีจอมเข้ามาช่วยจัดให้ แล้วเดินพาหญิงสาวมาใกล้ม้าที่ยืนรออยู่

"คุณนุ่งยีนส์อยู่แล้วไม่เป็นไร  ผมให้คุณขึ้นก่อน แล้วผมจะนั่งซ้อนหลัง"

"นี่นายจะให้ชั้นขี่ม้าเลยหรือ  ไม่สอนทฤษฎีก่อนหรือไง"

เธอเริ่มโวยวาย

"ปฏิบัติเลย  เร็วกว่า  ใบตองไม่แผลงฤทธิ์หรอกมะ  ผมบอกให้คุณต้องทำยังไง"

จอมบอกเธอถึงวิธีการขึ้นไปบนหลังม้า  เธอลองทำตามอย่างเก้ๆกังๆและความกลัว จอมช่วยดันกันเธอขึ้นไป พออยู่บนหลังม้าพีซจับบังเหียนแน่นเพราะกลัวตก  แต่จอมรู้ว่าแฟนสาวนั้นกลัว รีบขึ้นมานั่งด้านหลังทันที

"เอ้าคุณไม่ต้องเกร็งขาอย่าหนีบมาก"

"นี่นายจะสอนชั้นแบบนี้หรือ  ใครมาเห็นเข้าจะว่ายังไง"

"จะว่ายังไงเค้าก็จะได้รู้ว่าเราเป็นแฟนกัน "

ไม่พูดเปล่าจอมชะโงกหน้ามาหอมแก้มเอากำไร แต่พอหญิงสาวทำท่าจะโวยเพราะกลัวคนมาเห็น จอมแกล้งขู่ว่าเดี๋ยวตกม้าซึ่งได้ผลพีซไม่กล้าโวยวาย แล้วจอมบอกถึงวิธีบังคับม้าอย่างคร่าวๆให้กับเธอ ก่อนที่ตัวเองจะกระตุ้นให้ม้าสีขาวที่ยืนนิ่งออกเดิน พีซนั้นเกร็งตัวแน่นด้วยความกลัวที่จะตกจากหลังม้า จอมเหมือนจะรู้ว่าแฟนนั้นกลัวตก เอามือข้างขวามาโอบที่เอวพีซไว้หลวมๆ

"ไม่ต้องกลัวผมอยู่ทั้งคน"

"เดี๋ยวใครเห็นนายนี่หากำไรตลอดบ้ากามจริงๆ"

"ผมกลัวคุณตกนะแหมหวังดีแท้ๆ  ถ้าบ่นอีกผมหอมแก้มคุณอีกจริงๆด้วย"

ทำเอาเธอไม่กล้าพูดนอกจากทำหน้าคว่ำ  จอมบังคับม้าให้เดินช้าๆก่อนออกจากบริเวณบ้านมุ่งหน้าไปทางที่ของตัวเอง พีซนั้นเริ่มหายกลัวหลังจากขี่ไปสักพัก  เธอนั้นได้อาจารย์ดี  จอมบอกตลอดว่าต้องทำแบบไหนและให้เธอลองทำดู แต่จอมไม่เร่งให้ม้าวิ่งเร็วแต่ด้วยความสะเทือนและจอมโอบเธอไว้ไม่ปล่อยทำให้เป้ากางเกงมาแนบชิดกับสะโพก มันปลุกอารมณ์ของจอมขึ้นมาอีกครั้ง  จอมพาม้าวิ่งไปถึงบริเวณศาลาริมน้ำที่เคยเจอกับพีซที่นี่  จอมบังคับม้าให้หยุด ก่อนที่ตัวเองจะลงมาก่อนและยืนรอรับหญิงสาว  พีซค่อยๆลงจากหลังม้าอย่างกลัวๆ พอจะถึงพื้นจอมดึงเธอเข้ามากอดทันที

"ปล่อยสิ  เดี๋ยวใครมาเห็นเข้ามันไม่ดี"

จอมทำตามแล้วเดินโอบเอวเธอปล่อยให้ม้ายืนอยู่แถวๆนั้น  ก่อนพาเดินไปริมลำธารแล้วพาเดินไปเรื่อยๆ


"ที่แถวนี้อนาคตนายจะปลูกบ้านพักเพิ่มหรือเปล่า"

"ไม่รู้สิ  แต่ลุงกับป้าอยากปล่อยให้เป็นแบบนี้ มันร่มรื่นดี แต่พี่ภาอยากให้ทำเป็นสถานที่พักผ่อนทำกิจกรรมอะไรพวกนี้นะ แต่ก็ต้องรอให้ผมเรียนจบก่อน ด้วยละ"

"อืมที่ของนายนี่  แต่นายอยากจะเอาไปทำอะไรละ"

"ก็ไม่รู้นึกไม่ออก  ไว้ก่อนยังพอมีเวลา  ไปนั่งที่ศาลาดีกว่า"

ประโยคหลังจอมชวนพีซเดินไปที่ ศาลาริมลำธาร พอไปถึงศาลาพีซถอดหมวกที่สวมมาก่อนนั่งฝั่งตรงข้ามกับจอม  เพราะเธอกลัวถูกแต๊ะอั๋งอีกยิ่งปลอดคนด้วย จอมยิ้มแบบรู้ทัน ลุกขึ้นเปลี่ยนไปนั่งข้างๆทันที  พีซทำท่าจะขยับตัวหนี ชายหนุ่มเอามือไปโอบไว้ที่เอวแล้วดึงเธอเข้ามาให้อยู่ใกล้ชิด

"ไอ้คนบ้า  ไม่เอาปล่อยนะ"

  พีซร้องออกมาและทำท่าจะทุบจอมแต่เธอก็หยุดนิ่งไปทันทีเมื่อปากของจอมมาประกบปากของเธอแนบสนิท     พีซหลับตาพริ้มรับการจูบพอจอมถอนปากออกมาและมีคำพูดออกมาว่า

"จะไปไหนละคุณ ยังเช้าอยู่ตรงนี้ยังไม่มีใครมาหรอก และปักป้ายไว้ด้วยที่ส่วนบุคคล"

"กลัวใครมาเห็นนะสิ  คนบ้า หื่นกามได้ตลอด"

"ก็แฟนอยากสวยทำไมละ"

ทำเอาเธอหน้าคว่ำเมื่อได้ยินการตอบแบบนี้  ถ้าเป็นในห้องนอนเธอไม่เคยจะปฏิเสธเลย  แต่นี่มันที่โล่งแจ้งและจอมทำเป็นไม่สนใจ แต่เธอก็โอนอ่อนตามเมื่อจอมดึงเอาเธอไปซบที่ไหล่   ทั้งคู่ต่างเงียบกันไปพักใหญ่ก่อนที่จอมจะดึงเธอให้ไปนอนหนุนตัก พีซไม่ขัดขืนนอนหนุนตักแฟนหนุ่มแต่โดยดี เรือนผมของเธอถูกลูบเบาๆก่อนจะถูกจอมก้มลงมาหอมแก้มอีกครั้ง  พีซไม่อยากจะบ่นอะไรอีก ปล่อยให้เลยตามเลย  แถมบรรยากาศมันชวนให้ฝันจริงๆ พอเธอเริ่มเคลิ้มๆที่จะหลับ พีซรู้สึกว่าหน้าอกเธอโดนลูบคลำไปมา พร้อมกับติ่งหูเธอถูกงับเบาๆ  พอเธอพลิกตัวมานอนหงาย  จอมที่รออยู่แล้วเอาปากมาจูบกับเธอทันที เธอแลกลิ้นกับจอมอย่างไม่ขัดขืน  กระดุมเสื้อถูกปลดออก 2-3เม็ด  หน้าอกเธอถูกจอมล้วงเข้าไปในยกทรงเพื่อสัมผัสกับเนื้อแท้ก่อนที่หัวนมจะถูกบี้ มันปลุกอารมณ์เธอขึ้นมาอีกครั้งแต่ความอายเข้ามาครอบงำเพราะรู้ว่าตรงนี้มันที่โล่งแจ้ง

"จอมไม่เอา นะๆๆๆ ไม่ใช่ในห้องนะๆๆๆ กลับไปก่อนก็ได้ เรายังอยู่กันอีกคืน นะๆๆ"

เธออ้อนวอนชายหนุ่ม แต่จอมเหมือนจะยั้งอารมณ์ตัวองไม่อยู่แล้ว

"แต่ผมต้องการคุณช่วยหน่อยสิ"

จอมก้มลงกระซิบ ก่อนเอามือของเธอไปวางที่เป้ากางเกง พีซหลบตาหน้าเริ่มแดง

"จะให้ช่วยแบบไหนละ"

"แบบเมื่อเช้าก็ได้นะๆๆๆ"

ทั้งอารมณ์ที่ครุกกรุ่น ทั้งบรรยากาศที่เป็นใจและลูกอ้อนของจอม พีซหักห้ามความอาย  เธอลุกขึ้นนั่งข้างๆจอมก่อนช่วยกันปลดเข็มขัดและกางเกง จอมยกก้นขึ้นเพื่อรูดกางเกงลงไปข้างล่าง  ควยที่เริ่มแข็งอยู่ตรงหน้าของ   พีซ เธอมองไปรอบๆไม่เห็นใครนอกจากม้าสีขาวที่ยืนเล็มหญ้าอยู่ไม่ห่างเธอเอามือรูดควยของจอมขึ้นลงก่อนก่อนก้มลงเอาปากครอบ  จอมถอนหายใจเบาๆ มือลูบไปที่ผมของพีซไปมา จอมปล่อยให้แฟนสาวทำรักด้วยปากอย่างเต็มที่ พีซนั้นเริ่มรู้จังหวะรู้จักวิธีใช้ลิ้น  จนในที่สุดจอมเริ่มหายใจแรงๆพร้อมกับเสียงครางเบา พีซยิ่งเร่งจังหวะ  และจอมปล่อยน้ำรักออกมาในปากของแฟนสาวพร้อมกับการหายใจอย่างหอบเหนื่อย  พีซก้มหน้าลงไปแนบสนิท เธอไม่รู้สึกรังเกียจเพราะจอมใช้ปากทำรักให้กับเธอไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่แล้วและเธอก็สุขสมทุกครั้งกับการใช้ปากของจอม เธอกลืนกินไปทั้งหมดและใช้ลิ้นเลียคราบที่เหลือให้หมดก่อนเงยหน้าขึ้นมา  จอมหยิบเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดคราบที่ปากของเธอและหอมแก้มพร้อมกระซิบว่า

"คุณเก่งจริงๆ"

พีซไม่ตอบอะไรเพราะความอายเข้ามาครอบงำอีกครั้ง  จอมนุ่งกางเกงให้เรียบร้อยส่วนเธอกลัดกระดุมเสื้อที่ถูกปลดออก  ทั้งคู่นั่งพักสักครู่ก่อนจอมจะพาเธอไปที่ม้า

"กลับเถอะสายแล้ว  พี่ภาคงจะมาถึงแล้ว"

หญิงสาวไม่พูดอะไรแต่รู้สึกใจคอไม่ค่อยดี  เพราะเธอลืมสนิทว่าพี่ภาจะมาด้วย  แล้วเรื่องของเธอกับจอมละจะทำยังไง ในเมื่อพี่สาวของจอมรู้ ว่าเธอมาค้างคืนกับจอมสองต่อสอง  ยิ่งคิดเธอยิ่งกลุ้มและอายสิ่งที่เกิดขึ้น  แต่เธอไม่กล้าพูดออกมาและดูจอมไม่มีทีท่าอะไร  ขากลับเธอเริ่มชินกับการขี่ม้าขึ้น  จอมบังคับให้ม้าวิ่งเร็วขึ้นกว่าขามาเล็กน้อยแล้วบอกเธอว่า

"วันนี้พอแค่นี้ก่อน  ไว้ครั้งหน้าจะพาไปทั่วๆรีสอร์ท  ไม่อย่างนั้นขี่ม้านานๆก้นสวยๆของคุณจะแตกเอา"

พร้อมกับขโมยหอมแก้มอีกครั้ง  เธอหยิกที่มือของจอมเบาๆเพราะอายกับคำพูดและพึมพำว่า

"นายจอมไอ้คนหื่นกาม"

จอมไม่ตอบอะไรเพราะตัวเองสมใจกับสิ่งที่ได้จากหญิงสาวไปแล้วพอมาถึงบ้านพัก  จอมรับหญิงสาวลงจากหลังม้าแล้วหันไปทางประตูรั้วเห็นรถ SUV สีดำเลี้ยวเข้ามาจอมโบกมือให้แล้วบอกว่า

"พี่ภามาถึงแล้ว"

ภาจอดรถใกล้ทั้งคู่แล้วลงจากรถพร้อมรับไหว้จากพีซที่หน้าเริ่มแดงเพราะความอาย


"โทรมาไม่รับสายกันเลย"

"อ๋อจอมไม่ได้เอาโทรศัพท์ไปด้วย  พาพีซไปหัดขี่ม้านะ"

"มิน่า ถึงเอาใบตองผู้น่ารักมาขี่นี่เอง เป็นไงคะพีซ  ขี่ม้าแล้วเป็นยังไงบ้างสนุกหรือเปล่า"

"พึ่งเริ่มนะคะพี่ภา จอมพาไปไม่ไกลเท่าไหร่  แต่พีซยังกลัวๆอยู่"

"ไม่เป็นไร มีอาจารย์ดีคอยสอนเดี๋ยวก็ขี่คล่อง"

ภาพูดแบบยิ้ม แต่พีซด้วยความอายที่เพิ่มขึ้นมาบอกมาว่า

"พีซขอไปล้างหน้าก่อนนะคะพี่  รู้สึกว่าฝุ่นมันเยอะ"

ภาพยักหน้า พีซเริ่มเดินเข้าไปในบ้านพร้อมกับเสียงตามหลังของจอมว่า

"คุณเสร็จแล้วไปเจอกันตรงระเบียงนะ  เดี๋ยวอาหารเช้ามาแล้ว"

ก่อนที่จอมจะบอกกับพี่สาวว่า

"จอมเอาใบตองไปเก็บก่อนนะพี่ รอแป็บนึง"

ภาเดินตามน้องชายเข้าไปในคอก เธอเดินไปทักมู่หลานก่อนแล้วรอจนจอมเอาม้าเข้าคอกก่อนเดินออกมานอกคอกม้า ระหว่างทางก่อนจะเข้าไปในบ้านเธอเรียกน้องชายเพราะเธอมีเรื่องที่จะคุยกับน้องชายตั้งแต่เธอเห็นพีซอยู่กับจอมแล้วทำให้เธอเดาออกทันที ว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันแบบไหนแล้ว

"จอมหยุดก่อนพี่เรื่องจะคุยด้วย"   

น้ำเสียงเธอเฉียบขาดมองน้องชายด้วยสายตาที่ดุๆ จอมมองพี่สาวด้วยสายตายิ้มๆเพราะรู้ว่าพี่สาวจะพูดเรื่องอะไรภาพูดต่อทันที

"พาลูกสาวเค้ามาค้างนี่ พ่อกับแม่เค้ารู้หรือเปล่า"

"ไม่รู้"

"ตายๆๆๆ จอมทำไมทำแบบนี้ คุณน้ารู้เข้าจะว่ายังไง  ลุงกับป้าเธอด้วย  พ่อกับแม่พีซไม่เอาเธอตายหรือไง"

"โธ่พี่ภา เดี๋ยวจอมกับพีซก็ไปเรียนที่เมืองนอกด้วยกันแล้ว"

จอมพูดพร้อมดึงแขนพี่สาวเดินเข้าไปในบ้าน

"ไม่ต้องมาอ้าง แล้วจะทำยังไงต่อพี่ไม่ยอมนะจอมทำแบบนี้ได้ไง  ลูกสาวเค้าทั้งคน  พ่อแม่พีซก็มีหน้ามีตาในสังคม อย่ามาอ้างว่าใครๆก็ทำกัน  แต่ต้องไม่ใช่จอมที่ทำแบบนี้เข้าใจที่พี่พูดไหม"

ตอนนี้ทั้งคู่มาหยุดตรงบันไดที่จะขึ้นไปชั้นสองพอดี

"โธ่พี่ภา  จอมคิดไว้แล้วว่าจะทำยังไง เพราะจอมมั่นใจในตัวจอมแล้ว"

"จอมจะทำยังไง"

"ก็หมั้นสิพี่  จะหมั้นก่อนจอมไปก็ได้หรือหมั้นตอนที่จอมกลับมารับพีซไปเรียนต่อ  พอจบก็กลับมาแต่งงานกัน     พีซไม่เสียหาย  พ่อแม่พีซก็สบายใจได้ เท่านี้เอง  ไม่เห็นจะไปกลัวอะไรเลย  แคร์อะไรกับสังคม  สังคมต่างหากต้องแคร์เรา"

พอได้ฟังสิ่งที่น้องชายบอกภารู้สึกโล่งใจขึ้น

"จอมแน่ใจนะ  และมั่นใจนะ"

เสียงของเธอเริ่มอ่อนลง

"มั่นใจสิพี่  ไม่งั้นจอมไม่บอกพี่หรอก"

"แล้วบอกพีซหรือยัง"

"ยังไม่มีโอกาสบอก ไว้หาโอกาสก่อนรับรองได้ว่าพี่ภาไม่ผิดหวังแน่นอน จอมสัญญาแต่"

"แต่อะไรอีก"

"พี่ภาไปหาฤกษ์ให้หน่อยสิ  ไม่ก็บอกลุงกับป้าก็ได้ว่าให้หาฤกษ์ให้  จอมจะได้เตรียมไปบอกพีซอ้อพ่อกับแม่ของ  พีซด้วย"

"นี่พ่อคุณ พ่อแม่ เธอก็มี ไปบอกคุณน้าก่อน  ไม่ใช่ เอะอะไรลุงกับป้าทุกเรื่อง  ลุงกับป้าเธอนะยินดีทำให้หลานชายสุดสวาทอยู่แล้ว แต่คุณน้าทั้งคู่ละจะไม่น้อยใจหรือไงเรื่องแบบนี้จอมต้องให้พ่อกับแม่จัดการ  ไอ้เด็กคนนี้ "

"เออใช่ เนอะต้องบอกพ่อกับแม่ก่อนสิ"

ภายิ้มออกมาได้ก่อนที่น้องชายจะเดินไปห้องครัวเพื่อชงกาแฟ ภาดูน้องชายที่เตรียมเครื่องชงกาแฟอย่างชำนาญ

"พี่ภาเอาด้วยมั้ย"

"ไม่ละพี่กินจากบ้านมาแล้ว นี่เตรียมของไว้พร้อมเลยหรือไง"

"พีซคงเตรียมไว้ให้นะพี่  แม่เคยสอนให้ใช้เครื่องตอนไปที่บ้าน"

แล้วสองพี่น้องเดินขึ้นไปขั้นบน โดยไม่รู้ว่าการสนทนาที่ผ่านมาสดๆร้อนๆ  พีซจะได้ยินทั้งหมด  ทำเอาหน้าเธอแดงกล่ำด้วยความดีใจ นี่สินะที่จอมจะบอกเธอเมื่อวันก่อนแต่เปลี่ยนเรื่องพูด  ทำไมเธอจะไม่ดีใจกับสิ่งที่ได้ยินเรื่องนี้  ในส่วนของจอมนั้นคิดเรื่องนี้มาพอสมควรแล้วตั้งแต่ตนเองคิดจะไปเรียนต่อ ยิ่งจอมแอบไปนอนกับอ้อหนสุดท้าย ซึ่งเป็นการนอกใจพีซ  และจอมมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับพีซแล้วด้วย  จอมตั้งใจที่จะทำอะไรอะไรเป็นเหมือนการเตือนใจตนเองว่าจะไม่นอกใจพีซอีกแล้วต่อให้พีซไม่ไปเรียนด้วย จอมก็ตั้งใจจะขอหมั้นอยู่แล้ว  เพราะอย่างน้อยแหวนที่สวมให้กันและกันนั้นมันจะเป็นสิ่งที่เตือนใจจอมได้ว่าอย่าไปยุ่งเกี่ยวกับใครอีก  เพราะจอมมีคู่หมั้นอยู่แล้ว

พีซเดินขึ้นไปที่ระเบียงเห็นพี่กับน้องนั่งคนละมุม แม้แสงแดดจะเริ่มแรงขึ้น  แต่อากาศก็ไม่ร้อน มีพนักงานของ  รีสร์อทเดินตามเธอขึ้นมาอีก 2-3 คน  พร้อมถาดอาหารในมือ  เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยทั้งสามคนนั่งทานอาหารเช้าด้วยกัน ภาสังเกตได้ทันทีว่า พีซนั้นเขินอายเธอมาก  ภาเลยชวนคุยเรื่องทั่วไปของรีสอร์ท ทำให้พีซคลายความกังวลและลดความอายลงได้พอสมควรจนทานเสร็จ ภาบอกว่า

"จอมไม่ต้องไปช่วยงานพี่ก็ได้  พาพีซไปทัวร์ให้ทั่วรีสอร์ทเหอะ งานมันรอได้"

"ไม่เป็นคะพี่ภา  ให้จอมไปช่วยงานเหอะ  พีซอยากไปแบบคนมาพักทั่วไปนะคะ"

"ก็ตามใจคุณนะ งั้นเดี๋ยวเราไปพร้อมกัน  แล้วคุณค่อยไปทัวร์ตามสบายตอนเที่ยงเราก็มาทานข้าวด้วยกัน ตามนี้ไหม"

"ก็ได้ นายจะได้ช่วยงานไม่ต้องพะวงกับชั้น"

ภายิ้มก่อนเดินจูงมือว่าที่น้องสะใภ้ลงไปข้างล่างโดยมีจอมเดินตามไป เมื่อทั้งสามคนไปถึงที่ทำการของรีสอร์ทโดยรถของภา จอมพาเธอไปที่เคาท์เตอร์โดยพี่สาวเดินตามติดๆ ก่อนจะสั่งให้พนักงานเอาริชแบนด์ สำหรับลูกค้าVIPมาให้พีซสวมเพื่อจะได้ทำกิจกรรมทุกอย่างโดยไม่เสียเงิน จอมพาหญิงสาวมาที่รถรางที่ใช้พาลูกค้าของรีสอร์ทไปชมสถานที่ต่างๆในรีสอร์ท

"มีอะไรโทรหาผมได้เลยนะคุณ  ผมอยู่ออฟฟิต"

"ขอบใจนายนะ ไว้เจอกันตอนเที่ยง"

จอมยิ้มให้แฟนสาวที่รู้สึกว่าตั้งแต่ตอนทานข้าวมาแล้วพีซสงวนถ้อยคำที่พูดกับตนเองเหลือเกิน  แล้วจอมเดินกลับไปช่วยภาทำงาน  พีซย่นหน้าให้กับเบื้องหลังของแฟนหนุ่มก่อนที่จะขึ้นรถราง ที่จะพาลูกค้าเที่ยวชมสถานที่    ระหว่างที่จอมนั่งช่วยภาดูเอกสารอยู่นั้น  ภาแอบชมน้องชายอยู่ในใจว่าตั้งแต่จอมเข้ามาศึกษาการบริหารงานนั้น จอมเสนอไอเดียดีๆได้หลายอย่าง ทำเอาลุงกับป้าชมหลานชายไม่หยุดและบางอย่างเริ่มทำไปบ้างแล้ว  และเรื่องที่น้องชายแสดงรับผิดชอบต่อแฟนสาวอย่างดี  เธอก็ไม่คาดคิดว่าจอมจะบอกเธอแบบนั้น เพราะตอนแรกเธอกะจะต่อว่าให้จอมรู้สึกถึงความรับผิดชอบเพราะท่าทีที่ดูเหมือนไม่สนใจกับความรู้สึกของแฟนสาว แต่พอได้ยินจากปากแล้วภายิ่งภูมิใจน้องชายคนนี้มากขึ้น

พีซนั้นใจจริงเธออยากให้จอมพาเธอเที่ยวมากกว่า  แต่เธอกลัวเรื่องแบบเมื่อเช้าเกิดขึ้นอีก  ทั้งๆที่เธออายแต่เธอกลัวห้ามอารมณ์ของตัวเองไม่ได้อีก เพราะกลัวว่าจอมจะจับเธอเย็ดในที่ลับตาคนเธอเลยขอไปกับทางรีสอร์ทดีกว่าจะได้เซฟตัวเองด้วย และยิ่งภามารู้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับจอมเข้าไปอีกเธอยิ่งอายแต่ดีที่ภาทำเป็นไม่สนใจ  จนกลางวันเธอกลับไปทานข้าวเที่ยงกับสองพี่น้องในห้องอาหารที่จัดไว้โดยเฉพาะ   และช่วงบ่ายเธอขอเดินอยู่แถวที่ทำการรีสอร์ทเพราะภาจะกลับกรุงเทพช่วงบ่ายๆ และหลังอาหารว่างช่วงบ่าย ที่มาทานที่บ้านพักของจอมครั้งนี้มานั่งทานกันตรงหน้าบ้านที่พีซเคยมานั่งพักเหนื่อยเมื่อครั้งก่อน จนเรียบร้อย  ทั้งคู่มาส่งภาที่รถ พีซยืนโบกมือให้พาจนรถลับตา และจอมชวนเธอไปเที่ยวรอบรีสอร์ทอีกครั้ง โดยเอารถกอล์ฟมาขับ  จอมพาพีซไปหลายๆที่ จนถึงไร่องุ่นจอมให้แฟนสาวเดินดูไร่องุ่นอย่างสบายใจ จนเย็นจอมพาเธอกลับไปที่บ้านพักและทานอาหารเย็นด้วยกัน

ตลอดเวลาพีซรอฟังว่าจอมว่าจะพูดขอเธอหมั้นหรือเปล่าแต่จอมไม่พูดถึง จนทั้งคู่มาอยู่บนโซฟาร์ในห้องรับแขกหลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ  จอมเป็นฝ่ายนอนหนุนตักเธอ และดูทีวีไปด้วย จนพีซรู้สึกขัดใจขึ้นมาเธอจึงพูดว่า

"นี่นายจอม"

"ทำไม"

"ที่นายบอกกับพี่ภาว่าจะขอชั้นหมั้นนะ  นายถามหรือชั้นหรือยังว่าจะรับหมั้นนายนะ"

"คุณได้ยินหรือ"

"ใช่ไม่ได้ยินได้ยังไง  เสียงนายดังลั่นบ้าน"

จอมลุกขึ้นนั่งมาสบตาหญิงสาวก่อนบอกว่า

"แล้วคุณว่าไงละ ผมจะได้บอกพ่อกับแม่หาฤกษ์"

"ชั้นยังไม่หมั้นจนกว่า"

"จนกว่าอะไรละ เพราะเราจะต้องไปเรียนด้วยกันที่เมืองนอกคุณจะได้ไม่เสียหาย"

"ไม่รู้  ชั้นจะหมั้นกับนายได้ยังไง เพราะนายไม่เคยบอกว่ารักชั้นเลย"

ใบหน้าที่แสนจะขี้เล่นแสดงออกมาให้เธอเห็นเป็นใบหน้าที่เธอเห็นเมื่อหลายเดือนก่อนที่จอมทำทำหน้าแหย่พี่ภาแล้วจอมบอกที่ข้างหูของเธอว่า

"จ้างให้ก็ไม่รัก"

ก่อนที่จะเอาปากมาประกบกับเธอ พีซรับการจูบอันดูดดื่มอย่างเต็มใจพร้อมเอามือทั้งสองโอบรอบคอจอม   ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าจอมนั้นรักเธอ ดูได้จากการกระทำหลายๆอย่างที่ผ่านมา ที่แสดงออกว่าทั้งรักทั้งห่วงเธอ แต่เธอคิดในใจก่อนที่สติจะหลุดลอยไปมากกว่านี้

"สักวันก่อนจะไปเรียนต่อด้วยกัน  ชั้นจะทำให้นายพูดคำนี้ให้ได้นายจอม"

ก่อนที่เธอจะเอนตัวลงไปนอนราบบนโซฟาร์พร้อมดึงตัวจอมลงมาด้วย

Happy ending
ขอบคุณมากครับ
ชอบสไตล์นี้ครับ

แฮปปี้เอ็นดิ้ง นึกว่าพีชจะเป็นคนพูดว่าจ้างให้ก็ไม่รัก กลายเป็นจอมเหรอครับ เรื่องคุณทวินบรรยายได้ดี เรื่องไหลลื่น ขอบคุณครับ

อื้อหืม ทะเล้นมากนายจอม กลับมาเป็นคนเดิมนี่ทะเล้นและหื่นจริง ๆ เลย

จบสวย มีออกเทานิดๆ แต่ก็เหมือนชีวิตคนทั่วไปๆ ขอบคุณครับ เรื่องต่อไปสำนวนออยากได้ซอฟท์กว่านี้อะครับ ถ้าไม่ลำบากไรต์เตอร์เกินไป

ออกแนวนิยายรักเลยนะครับ ทำเอา อมยิ้มไปตามเนื้อเรื่องที่อ่านเลยทีเดียว 

 ขอบคุณครับ มีเวลามาเขียนเรื่องให่อ่านอีกนะ ชอบสำนวน ชอบเนื้อเรื่อง อ่านแล้ว อินไปด้วยเลยครับ

จบได้สวยงามครับ

คุ้มค่ากับการรอคอย

ติดตามอ่านมานาน ขอพูดหน่อยนะครับ
ผมลองอ่านเรื่องของคุณทวิน แล้วตัดฉากเรทออกไป ผมว่ามันคือนิยายรักโรแมนติกเรื่องเยี่ยมๆ ทั้งนั้นเลยนะ สำนวนและเนื้อหาลื่นไหลมาก ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆ นะครับ

คิดๆไป ผมว่าพ่อจอทคิดดีแล้วละครับที่ให้เรียนสายนี้ ในระยะยาวน่าจะมีความสุขมากกว่าเรียนสายวิทย์ เล่าได้น่ารักเหมือนอัตชีวประวัติเลยนะครับ ดีใจกับทั้งจอมและพีซ ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ
แฮปปี้กันไป.. อ่านเพลินมากครับบ.. อ่านแบบไม่เน้นฉากติดเรทยังเพลินมากครับ

เป็นอีกหนึ่งผู้แต่งที่ผมคอยและติดตามอ่านผลงานครับ ชอบวิธีการเขียนแบ๊คกราวน์ของตัวละครและการผูกเรื่องครับ
ขอบคุณที่ไม่เบื่อที่จะแต่งให้อ่านนะครับ

เป็นการจบที่สวยงามมากครับ

[กำพล]

พี่จอมเย็นชาหรือหื่นกามแยกไม่แต่สนุกดีครับ

จบแบบแฮปปี้เลย..
ทีแรกแอบลุ้นให้คบกับอ้อไปด้วย..
แบบมีทีเดียว2คนแล้วต่างคนต่างก็รับกันได้..

ไปๆมาๆ พีซโดนจอมจนพรุนเลยนะ