สวัสดีคะ ก่อนอื่นเลยก็ขอแนะนำตัวนะ เราชื่อแป้ง  อายุ 21 
ตัวเล็กๆสูง 159 cm  แถมยังหน้าเด็ก  ไปไหนมาไหนแม่ค้าชอบทักว่าปิดเทอมเหรอหนู อิอิ
ตาโต ผิวเนียนขาวอมชมพูระเรือ เพราะทั้งคุณพ่อคุณแม่ก็มีเชื้อจีน ผิวขาวทั้งคู่เลยคะ
ถึงจะตัวเล็ก แต่หุ่นออกจะล้ำหน้าหน่อย  36-25-35 เพื่อนๆชอบแซวแป้งเรียกว่ายัยแม่โคนม เห้อะ!

แป้งเพิ่งเรียนจบจากมหาลัยชื่อดังใจกลางกรุงเทพมาหยกๆ
ทำงานเป็นโบรกเกอร์หุ้นอยู่ที่บริษัทหลักทรัพย์แห่งนึง เริ่มงานมาได้ 2 เดือน
ยังไม่ทันพ้นโปรเลย ต่อแล้ววันนึงแป้งก็ได้ทราบข่าวร้าย คุณพ่อเกิดอุบัติเหตุ
โดนมอเตอร์ไซค์ปาดหน้า คุณพ่อหักหลบจนรถพุ่งชนสิบล้อที่จอดอยู่ข้างทาง
แป้งได้ยินข่าวตอนแรกตกใจมากทรุดลงกลางออฟฟิศ
อาจจะด้วยบุญหรือวาสนาที่เคยทำไว้แต่ชาติก่อน  โชดดีคุณพ่อรอดตายมาได้ 
แต่แขนขาหักหลายจุด  ต้องพักพื้นอยู่ที่โรงพยาบาลอีกนาน
คุณหมอบอกว่าอย่างน้อยๆน่าจะ  3 เดือนขึ้นไป แล้วต้องทำกายภาพบำบัดด้วย
แป้งจึงตัดสินใจลาออกงาน มาดูแลคุณพ่อ และ ช่วยงานคุณพ่อที่อู่ไปด้วย

อ่อ..ลืมบอกไป
คุณพ่อแป้ง เปิดอู่ซ่อมรถค่ะ เรียกว่าเป็นอู่นอกที่ใหญ่และได้มาตรฐานที่สุดแห่งนึงของโคราช

ส่วนคุณแม่เลิกทางกับคุณพ่อไปนานแล้วคะ ตั้งแต่แป้งยังเล็ก
เนื่องด้วยคุณพ่อต้องพักรักษาตัวอยู่โรงบาลอีกนาน  อีกอย่างแป้งก็ไม่ค่อยชอบงานโบรกเกอร์เท่าไร
วันๆโดนเจ้านายบีบเอายอด ไม่ได้ตรงกับความรู้ที่แป้งเรียนมา(แป้งจบเศรษฐศาสตร์คะ)
ก็เลยคิดว่า ก็นะ ถือว่าได้จังหวะพอดี  ลาออกจากงาน มาช่วยคุมอู่แทนคุณพ่อระหว่างพักฟื้น
และอ่านหนังสือเตรียมเรียน ป.โท หรือไม่ก็สอบไลเซนไปเป็นนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ ดีกว่า

"พี่หมวย ใบเสนอราคาซ่อมส่งให้ลูกค้ายัง"  เสียงใสๆของแป้ง สั่งงานลูกน้องในออฟฟิศ
"เรียบร้อยแล้วคะ น้องแป้ง" พี่หมวย 1 ใน พนักงานสาวๆประจำออฟฟิศตอบแป้งกลับมา

อ่อ...เพื่อให้เพื่อนๆนึกภาพออกนะคะ
"ป๋องเซอร์วิส" ของคุณพ่อแป้ง เป็นอู่ขนาดใหญ่ อาจจะใหญ่กว่าอู่ห้างหลายๆโชว์รูมซะอีก
รองรับรถลูกค้าได้เต็มที่  30-40 คัน 
มีออฟฟิศหลัก มีโต๊ะที่คุณพ่อนั่งประจำ รวมกับพนักงานฝ่ายบัญชี 
แล้วก็จะมีห้องกระจกเล็กๆอยู่ตรงโซนโรงซ่อมอีกที่ เอาไว้ให้พวกช่างได้พักกัน
มีห้องรับรองลูกแขก ติดแอร์ ชุดโซฟา ทีวีอย่างดี
คุณพ่อแป้งหรือที่ใครๆเรียกเฮียป๋องหรือเสี่ยป๋อง
เคยเป็นช่างซ่อมมาก่อน แต่ปัจจุบันไม่ได้ลงมือซ่อมเองมานานมากแล้ว

ที่อู่มีทีมช่าง 10 คน  มีช่างดำเป็นหัวหน้าช่าง อายุราวๆ 50 ปี
อายุ 50 กว่าๆ  ผิวดำเมี่ยม  หน้าเหลี่ยมๆแก้มโหนก เพราะแกมีเชื้อสายทางเขมสุรินทร์
ตาเหลืองเหมือนเป็นดีซ่าน แต่หุ่นล่ำบึกแบบเล่นกล้าม ตัวสูงใหญ่ 180 เซ็น
นี่แป้งว่านะ ถ้าช่างดำตัดหัวออกไป เรียกว่าเป้นคนแก่ที่ยังหล่อหุ่นดีคนนึงเลยละ   

แป้งเห็นลุงดำแกมาตั้งแต่จำความได้  แต่ก็ไม่ได้รู้จักอะไรมากหรอก
เพราะแป้งไปเรียนประจำหญิงล้วนตั้งแต่ ม.1 แล้ว 
ปิดเทอมทีก็ไปอยู่กับปอากงอาม่าซะมากกว่า แป้งไม่ค่อยสนิทกับพ่อเท่าไร
นอกจากนั้นช่างคนที่เป้นกำลังหลักของอู่ก็จะมี
ช่างสม อายุ 40 ตัวเล็กๆ ผอม สิวสองสีทั่วไป
ช่างต๊ะ อายุ 35  ผิวดำ สูงใหญ่เหมือนกัน อ้วนๆลงพุง
ช่างโจ้ หนุ่มก้านยาว อายุ 19 ผิวขาว เพิ่งจบปวสมา แต่เก่ง รถยุโรปซ่อมได้หมด

และยังช่างคนอื่นๆอีก 6-7 คน  รวมถึงลูกมือช่างด้วย คือคนที่ยังปล่อยงานให้ซ่อมเองไม่ได้
คอยเป็นลูกมือช่างไปก่อน อีกราว 10 คน ส่วนมากจะเป็นวัยรุ่น 17-22 ทำนองนั้น 
นอกนั้นจะเป็นพนักงานออฟฟิศสาวๆ ทำงานพวกบัญชี เอกสารออกบิล อีก 5-6 คน
เป็นสาวๆกันหมดเลย จบ ปวช ปวส กันมา อายุรุ่นราวคราวเดียวกับแป้งเลยคะ
แล้วก็มีป้าๆแม่บ้านอีก 3-4 คน  รวมๆแล้วในอู่มีคนกว่า  30 ชีวิตเห็นจะได้

แป้งมานั่งเก้าอี้แทนคุณพ่อได้ไม่นาน ก็เริ่มสนิทสนมกับพนักงานออฟฟิศสาวๆได้ไม่ยาก
เพราะอายุไล่เลี่ยกัน และแป้งเองเป็นคนเข้ากับคนง่าย ร่าเริง ออกจะรัวๆนิดหน่อย ฮ่าๆ
แถมเรื่องบัญชี,ตัวเลขอะไรเหล่านี้เป็นเรื่องที่แป้งถนัดเลย 
เหมือนคนคุยภาษาเดียวกัน ส่วนกับป้าๆแม่บ้านก็ไม่มีปัญหา แป้งสั่งอะไรก็ทำตามโดยง่าย

จะมีก็กับพวกช่างนี่ละคะ คือแป้งไม่อะไรนะ งานซ่อมก็ปล่อยให้ช่างเขาทำงานกันไป
แต่แป้งไม่ค่อยจะชอบใจตรงที่ มาสายบ้างละ กลับก่อนบ้างละ ทำงานไม่ทันนัดลูกค้าบ้างละ 
หลังเลิกงานจะชอบมาตั้งวงเบียร์กัน บางทีก็กินกันก่อนเวลาเลิกงานด้วย
แป้งน่ะเรียนโรงเรียนประจำมาตั้งแต่ม.ต้น  แป้งชินอะไรกฏระเบียบชัดเจน
ตอนเรียนมหาลัย ก็อุตสาร่ำเรียนการบริหารธุรกิจมาดิบดี
แบบนี้แป้งรับไม่ได้ อู่เราจะเสียความน่าเชื่อถือไปด้วย
อีกเหตุผลนึง...คือ แป้งอายุน้อย ทั้งยังหน้าเด็กๆแบบนี้ กลัวจะคุมพนักงานไม่ได้
คุณพ่อแป้งก็ห่วงเรื่องนี้ ว่าลูกสาวจะทำงานกับพวกคนงานไม่ได้
"ลูกแป้งจะคุมอยู่เหร้อ"  ป๊าเคยพูดกับแป้งไว้ แต่แป้งก็จะแสดงให้ป๊าเห็นว่าทำได้
ลำพังพี่น้องสาวๆพนักงานออฟฟิศไม่มีปัญหาหรอก แป้งคุมอยู่
แต่พวกช่างผู้ชายนี่สิ  แป้งเลยต้องแสดงบทดุๆข่มๆ วางอำนาจหน่อย จะได้เอาอยู่

"นี่ ช่างดำคะ แป้งบอกแล้วใช่มั้ยคะ ว่าอย่ามากินกันตรงนี้ ถ้าจะกินไปกินไกลๆ หลังอู่นู้นเลยไป"
แป้ง พูดด้วยน้ำเสียวห้วนๆ ทำหน้ายุ่ง ขัดแย้งกันกับหน้าตาเด็ก น่ารักขาสวย ตาโต เป็นอย่างยิ่ง
เดินฉับๆตรงดิ่งเข้ามาหากลุ่มช่าง   ในห้องกระจกเล็กๆของช่างดำซึ่งเป็นหัวหน้าช่างของที่นี่
"อ้าาาว คุณหนู...ห้องนี่มันออฟฟิศผมนะครับ แค่เบียร์ไม่กี่กระป๋อง" ช่างดำตอบกลับอย่างฉุนๆ
"ไม่รู้คะ นี่ยังเวลางานและอีกอย่างในห้องนี่ ลูกค้าผ่านไปมาเขาเห็น เลิกกินเดียวนี้!"
ช่างดำส่ายหัวไม่พอใจ  บรรดาช่างคนอื่นๆก็ต่างหน้าเสียหยิบกระป๋องเบียร์กลับไปแช่คืนในตู้เย็น


อีกไม่กี่ ชั่วโมงต่อมา เวลา 6 โมงเย็น บรรดาช่างๆกลุ่มเดิมก็มานั่งกินเบียร์กันต่อหลังจากปิดอู่แล้ว
"อะไรหนักหนาว่ะลุงดำ ลูกสาวเสี่ยป๋องนี่จุกจิกจัง จิ้บแค่นี้ก็ห้าม" ช่างโจ้  ช่าง 19 เด็กสุดในอู่บ่น
"ผมอยู่กับเสี่ยป๋องมา 10ปี  ไม่เคยห้าม แถมบางวันยังมานั่งกินกับเราด้วยซ้ำ"
ช่างต๊ะ ชายอ้วนลงพุง หัวล้าน อายุ 35 อีกคนเสริม
บรรดาลูกน้องช่างบ่น รับไม่ไหวกับความเยอะของคุณแป้ง
ลูกสาวที่มาอยู่ทำงานแทนเสี่ยป๋องเจ้าของอู่
"วันก่อนก็มาต่อว่าผม ให้ไปใส่ชุดหมี(ชุดช่างแบบสวม)มา
โอ้ย ลุงคิดดู ในอู่มันก็ร้อน จะให้ใส่เต็มยศมาซ่อมอีกเหรอ"
ช่างสม ชายหุ่นสัดทัด อายุ 40 อีกคนกล่าวเสริม
"แต่สวยนะเว้ย ขาวจั๋วเลย ตัวเล็กๆแต่สัดส่วนยังกะนางแบบ
วันก่อนนะ ตอนคุณแป้งก้ม กูเห็นนมหกเป็นลูกเลยยย เสียอย่างเดียว ปากจัดชิบ 555"
บรรดาช่าง 5-6 คนนั่งกินเบียร์ไป วิจารณ์เจ้านายสาวสวยคนใหม่ไปด้วย ระบายความในใจ
"ทนๆไป รอเสี่ยป๋องหายดีกลับมา ก็คงปกติแล้วล่ะพวกมึง  เอ้า ยกกก เอาให้หมด2ลังเลยวันนี้"
ช่างดำพูดพลางยกแก้วไปด้วย

ยิ่งนานวันไป ปัญหาระหว่างแป้งกับบรรดาพวกช่างก็มากขึ้นเรื่องๆ
ถึงจะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่รวมๆแล้วก็สารพัดเรื่องที่แป้งจะบ่น ต่อว่า ต่อหน้าคนอื่น
จนแป้งสงสัยเลยนะว่าทำไมคุณพ่อปล่อยให้พวกช่างทำอะไรตามใจเละเทะได้ขนาดนี้
น่าจะอบรมดีกว่าหน่อย แป้งเองก็เรียนบริหารมาด้วย เลยจัดเต็ม ลองวิชาคุมลูกน้อง มาใช้ในอู่

"ช่างดำค่ะ" เช้าวันนึง แป้งใส่ส้นสูงเดินตึกๆเข้ามาในอู่ซ่อม เรียกหาช่างดำ
"มีอะไรครับคุณหนูแป้ง"
"เรียกชื่อแป้งเฉยๆก็พอคะ"
"รบกวนช่างดำตามแป้งมาคุยในห้องด้วยคะ"
แล้วทั้งคู่ก็เข้าไปคุยในห้องกระจกเล็กๆ ที่เป็นออฟฟิศของทีมช่าง
ท่ามกลางสายตาช่างคนอื่นๆ แอบมองด้วยความสงสัย ว่า 2 คนนั้นคุยอะไรกัน
สีหน้าของช่างดำแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด...

"ช่างดำ  เมื่อวานมีลูกค้าต่อว่าแป้งมานะ  แคมรี่สีขาวที่มาซ่อมสีน่ะ ลูกค้าบอกว่าสีมันเป็นคลื่น"
"ปกติพวกผมก็ทำงานกันแบบนี้ล่ะ ไม่เคยมีปัญหา" ช่างดำพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ลูกค้าบางคนก็เรื่องมาก หัวหมอเอง"
"นี่! คือยอมรับว่าทำงานชุ่ยใช่มั้ย!!" แป้งขึ้นเสียง  ช่างดำสะดุดกึก ที่โดนเจ้านายเด็กรุ่นลูกด่า
"แล้วเนี่ย ลูกค้าเขาเอาไปโพสลงเฟสบุ๊ค ชื่อเสียงอู่เราเสียหายหมดแล้ว"
ช่างดำไม่ตอบโต้อะไร แต่เริ่มโมโหขึ้นมาบ้างแล้ว
"กลับไปคิดถึงคุณค่าของงานที่ทำด้วย ชื่อเสียงของคุณพ่อแป้งสะสมมาเท่าไร ส่งงานชุ่ยๆแบบนี้ได้ไง"
"ส่วนเคสแคมรี่คันนี้  ไปแก้งานมาใหม่นะ ทำเด่วนี้ ตอนนี้ เลย" แป้งชี้นิ้วสั่ง
" ถ้าทำให้ดีกว่านี้ไม่ได้  ก็พิจารณาตัวเองด้วยคะ  "
"........."
ช่างดำหน้าขึ้นเลือด  โดนเด็กสาวรุ่นลูกพูดด้วยถ้อยคำแบบนี้ใส่มันยิ่งกว่าด่ากันซะอีก
ถ้าเป็นคนอื่นไม่ใช่เจ้านายอาจมีต่อยไปแล้ว  ประสบการณ์สายอาชีพนี้กว่า 40 ปี
โดนต่อว่ายังพอรับได้ แต่ดูถูกในฝีมือแบบนี้ มันหักหาญน้ำใจกันเกินไป

....นั่นเองยิ่งสุ่มไฟร้าว สร้างความไม่พอใจสะสมให้บรรดาช่าง
โดยเฉพาะช่างดำที่แก่สุดในอู่ อายุรุ่นเดียวกับพ่อแป้ง
ถึงแม้ไม่มีชื่อตำแหน่ง แต่ทุกคนก็ต่างรู้กันว่าช่างดำเป็นหัวหน้า เพราะทำงานมานานที่สุดในอู่
แกโดนต่อว่าต่อหน้าลูกน้องหลายครั้ง แล้วไหนจะช่างคนอื่นๆที่โดนคนละนิดคนละหน่อย
มีช่างหลายคนเริ่มทนไม่ไหวจะขอลาออก
ก็ได้ช่างดำนี่แหล่ะ ที่ขอไว้ให้อดทน รอเสี่ยป๋องกลับมา

ถึงวันศุกร์สุดท้ายก่อนขึ้นปีใหม่ ที่อู่มีจัดงานปีใหม่เลี้ยงพนักงาน จ้างเวที วงดนตรีเล็กๆมาสังสรรค์กัน
จัดโต๊ะจีนเต็มที่ ก่อนจะให้พนักงานลาหยุดยาวกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดกัน
"วันนี้สนุกกันให้เต็มที่เลยนะทุกคน"
"แป้งขอขอบคุณพี่ๆน้องๆที่ทำงานกันอย่างหนักมาตลอดปี  สวัสดีปีใหม่ค้าาาาาาา"
แป้งกับสาวๆออฟฟิศ ขึ้นเวทีร้องคาราโอเกะกันซะหลายเพลง  เต้นไฟแร๊บ อย่างสนุกสนานบนเวที 
ส่วนทีมช่างต่อโต๊ะยาวซดเบียร์  คุยกันอย่างออกรสชาติ  เริ่มเกริ่มๆกัน
สักพักช่างดำ เดินดุ่ยๆหน้าแดงขึ้นบนเวลาทีด้วยอาการเกริ่มๆ จ้องหน้าแป้งไม่กระพริบ
ไม่จ้องหน้าเปล่า ยังจ้องมาที่หน้าอกแป้งด้วย
แป้งไม่ชอบสายตาแบบนี้เลย พูดได้เลยว่าเกลียดสายตาแทะเล็มแบบนี้
(วันนั้นแป้งเดรสโอรส ไม่ได้โป๊อะไร  แต่คอเสื้อตัววีนี้สิ ก็แอบลึกอยู่
โชว์ให้เห็นร่อง ที่มีหน้าอกขนาด 36 เบียดเสียดกันอยู่ในนั้นนิดๆ)

ช่างดำยิ้มตาเยิ้ม  บอกจะขอร้องคู่เพลงกับคุณแป้ง แป้งชะงักไปนิดนึง เพราะแกดูเมาๆ
แถมยังเป็นคู่อริ ชอบมีปากเสียงประจำกว่าคนอื่น เพราะเวลาแป้งต่อว่าพวกช่างทีไร
ก็มีช่างดำนี่แหล่ะ คอยปกป้องลูกน้องรับหน้าแทน ทำให้ความสัมพันธ์กับช่างดำไม่ค่อยดีเท่าไร
แป้งน่ะไม่ชอบตาลุงนี่เลย  แต่ก็แป้งโอเค ถือโอกาสสมานฉัน ร้องเพลงคู่กับช่างดำด้วยดี

"คุณแป้ง ร้องเพราะมากกมากกกกก สุดยอดๆๆๆ"
ช่างโจ้เมาๆ ที่ยืนเชียร์อยู่ข้างล่างเวที  กำลังเกริ่มๆ เดินมายื่นแก้วเบียร์ให้แป้งที่หน้าเวที
"คุณณณ แป้งงงงง หมดแก้ว ไปปเล้ยยยย" ช่างโจ้ยกแก้วให้ยื่นให้คุณแป้งบนเวที
"ไม่ ขอบคุณมากนะ  แป้งไม่ดื่มหรอก นายโจ้  แป้งไม่ถนัดเบียร์ "
"หมดแก้วๆๆๆๆ หมดแก้วๆๆๆๆ" เสียงปรบมือเชียร์ดังมาจากโต๊ะทีมช่างกว่า 20 คนดังกระหึ่ม
แป้งมือถือไมค์ อีกข้างถือแก้วเบียร์  เริ่มลังเล
"คุณแป้งงงง หมดแก้วเลยค้าาาาา ให้รู้จักทีมออฟฟิศเราซะบ้าง เฮๆๆๆ "
บรรดาสาวๆออฟฟิศกรี๊ดกราดช่วยเชียร์อีกเสียง
"โหยแล้วดูแก้ว นี่มันแก้วหรือเยือกกันแน่ ใหญ่ซะขนาดนี้เนี้ยยย" แป้งบ่นพรึมพำ
"กรึ่มมม กรึ่มมม" แป้งยกแก้วดื่ม 2 ครั้ง หลับตาปี้
เพราะมันขมมาก  เสียงปรมมือเกรียวกราว แต่ยังไม่หมดแก้ว เหลืออยู่อีกเกือบครึ่งแก้ว
ช่างสมรีบเดินขึ้นมาบนเวที  เดินถือแก้วเบียร์เดินเข้ามาหาคุณแป้ง
"คุณป แป้ง รบกวนให้เกียรติ ชะ โชนแก้วหน่อยยยย "
"ว้ายย!!!" ช่างสมเดินเซไปสะดุดสายลำโพงเข้า หกล้ม แก้วเบียร์สาดไปโดนคุณแป้งทั้งตัว
จนเสื้อเปียก เล่นเอาแป้งหน้าบูด บ่นใหญ่
"โถเอ้ยยย ช่างสมนะช่างสม ไม่ไหวเลย แย่มากๆ"

แป้งชุดเปียกไปหมดเลยคะ  ชุดเองก็บางอยู่พอเปียกก็ทำให้มองเห็นยกทรงสีชมพูอ่อนชัดเจน
นมเป็นลูกๆมองเห็นเป็นซีทรูทะลุออกมา จนพวกช่างตาลุกวาว อึ้งตามๆกันไป
ว่าแล้วแป้งก็เดินรีบกลับไปที่รถ คว้าเอาผ้าขนหนูกับชุดใหม่ รีบไปเปลี่ยนในห้องน้ำในห้องออฟฟิศ

"ไม่ไหวเลย ดีนะมีชุดสำรองไว้ เซ็งๆๆๆๆ เจอแบบนี้" แป้งบ่นกับตัวเองขณะจัดการเปลื้องผ้า
รีบอาบน้ำชำระเบียร์ที่เปียกอยู่ตามตัว ตลอดเวลาที่อาบ แป้งรู้สึกเหมือนมีใครแอบดู
"ระแวงไปเองล่ะมั๊ง" แป้งคิด 
พออาบน้ำเสร็จ แป้งนุ่งกระโจมอก เข้ามาที่ห้องออฟฟิศ ที่ตอนนี้ปิดไฟห้องสนิท
กำลังใส่เสื้อผ้าชุดใหม่  ทันใดนั้นเอง....

"กรี๊ดดดดดดดด..."
แป้งร้องกรี๊ดตกใจอย่างไม่คาดคิด
ที่จู่ๆมีมือใหญ่ๆ  มาจากด้านหลังเข้าปิดปากและโอบร่างล็อคตัวไว้
มันเข้าล็อคปิดปากแป้งจากข้างหลัง กลิ่นแอลกอฮอคละคลุ้ง
มันดูดไซร้ซอกคอ สูดดมกลิ่นหอม  มืออีกข้างก็บีบนมจากนอกผ้าขนหนูไปด้วย
"อื้ออ อื้ออ อื้ออ"
แป้งพยายามจะส่งเสียงร้อง แต่มันใช้มือปิดปากไว้แน่น จนไม่สามารถส่งเสียงได้
แป้งพยายามดิ้นสู้โจร...แต่เปล่าประโยชน์
มันแข็งแรงมาก เกินกว่าหญิงสาวตัวเล็กๆจะต่อกรด้วยได้

"แม่เจ้าโว้ยย...เห็นนอกเสื้อคิดว่าน่าจะหย่ายยย แต่ไม่คิดว่านมจะหย่ายยยยขนาดนี้ ฮ่าๆ"
เสียงของมันคุ้นๆชอบกล แต่แป้งที่ถูกโอบร่างปัดปากไว้
ไม่สามารถหันกลับมาดูหน้าไอ้โจรคนนี้ได้
มันใช้มืออีกกระตุกผ้าขนหนูลง ขณะนี้แป้งอยู่ในสภาพเปลือยกายล่อนจ่อน
อยู่ในห้องออฟฟิศท่ามกลางความมืด
ทรวงอกขนาด 36 กำลังโดนมือด้านหยาบๆบีบคลึงทั้งสองเต้า แป้งตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว
"ขอกูอึ้บสักทีเถอะเว้ย  ปากจัดดีหนัก เด่วกูสั่งสอนให้หลาบจำ ฮ่าๆ"

"ไม่นะ  อย่าทำอะไรชั้น ไอ้สารเลว ปล่อย ปล่อยยยย!!!"
แป้งพยายามร้องขอความช่วยเหลือ แต่เสียงออกมาได้แค่อู้อี้เพราะมีมือหยาบหนาปิดปากไว้
ช่างไร้ผลสิ้นดี   มันดันเป้าของมันคลึงใส่ก้นอันเปลือยเปล่าของแป้ง 
"อะ อู้ยยยยย ขนาดยังไม่เสียบก็เสียวแล้ว"
...แป้งนึกออกแล้วว่ามันเป็นใคร! 
ว่าแล้วมันก็ปล่อยมือที่ใช้อุดปากแป้งไว้ เพื่อไปถกกางเกงของมันออก
ในจังหวะนั้นเอง ทันทีที่มันเผลอปล่อยมือ
แป้งได้โอกาสดิ้นสู้อีกครั้ง อย่างสุดกำลัง จนหลุดจากแขนของมันได้ 
แล้วหันหลังกลับมาดูว่าไอ้ชั่วนี่มันคือใคร
" นี่แก!!! ช่างดำ!!!!"


/ 2 นักเขียนไอดอลของผม แต่เพื่อไม่เป็นการสปอย จะขอลงเครดิตในตอนจบนะครับ

สนุกมากครับ ลูกคุณหนูต้องเจอแบบนี้555 แต่เห็นรูปประกอบของช่างเเล้วแอบสงสารนิดๆนะ ขอบคุณมากๆครับ

ผมว่าทำงานกับช่างนี่ เอาใจยากจริงนะครับ ต้องถึงลูกถึงคนกัน ไม่งั้นพวกแม่งทำงานเสียให้เรา สาวน้อยคนนี้ยังไม่รู้ฤทธิ์ของช่าง โดนจัดหนักแน่

มางานดาร์คอีกแล้วนะครับ ไม่ลองเปลี่ยนแนวงานบ้างเหรอ แต่ก็ช่างปะไร หนูแป้งได้ผัวเต็มอู่แน่งานนี้

ถ้างานเขียน ผมชอบอ่านดาร์ก,NTR ไม่ก็หมาอ่ะ 555  (ก็เลยไม่ใช่แนวเขียนด้วย)
เรื่องใหม่ยอมรับเลยว่าเขียนยากกว่าตอนเขียนเรื่องแรกมากครับ
ยังไงก็ฝากติชมด้วยนะครับ วิจารณ์ได้นะครับ ตอนนี้เพิ่งเขียนไปได้ถึงตอน 2 ยังปรับทัน
เรื่องนี้กะว่าจะยาวราวๆ 17-18 ตอน...ถ้ากระแสดี

ปูเรื่องมาได้ดีมากครับ มีที่มาที่ไปแบบนี้ได้อารมณ์ดีมากครับ แต่กลัวว่าบทรักจะโหดเกินความเป็นจริงไป ถ้าจัดให้พอดีเรื่องนี้จะเป็นตำนานอีกเรื่องได้เลยครับ ขอบคุณมากครับ

น่าสนใจมาก รู้สึกพอดีๆมีเหตุผลแบบแปลกๆ 

[spr566]

คุณหนูซ่อนหน้าแต่โชว์หุ่น เลยไม่รู้ว่าหน้าใสขนาดไหนนะเนี่ย

สงสัยจะโดนทั้งอู่ซะล่ะมั้งคุณหนู

จริง ธุรกิจมันก็แบบนี้นะช่างทำงานชุ่ยเอง

หน้าใสแบบนี้ เกี่ยวอะไรกับข่าวดังในช่วงนี้หรือเปล่าครับพี่น้อง

สาวน้อยกะลังรุ่นๆเจอหนุ่มใหญ่รุ่นพ่อคงจะมันพิลึก

แนวดาร์กแบบนี้แหละ โดนใจ ขอบคุณมากเลยค้าบ 

สนุกดีครับ เกริ่นนำ เป็นเรื่องราวยังกะหนังไทย รอตอนต่อไปนะครับ...

ถ้างานเขียน ผมชอบอ่านดาร์ก,NTR ไม่ก็หมาอ่ะ 555  (ก็เลยไม่ใช่แนวเขียนด้วย)
เรื่องใหม่ยอมรับเลยว่าเขียนยากกว่าตอนเขียนเรื่องแรกมากครับ
ยังไงก็ฝากติชมด้วยนะครับ วิจารณ์ได้นะครับ ตอนนี้เพิ่งเขียนไปได้ถึงตอน 2 ยังปรับทัน
เรื่องนี้กะว่าจะยาวราวๆ 17-18 ตอน...ถ้ากระแสดี

ผมขี้เบื่อไง ตอนนี้หัดงานแนวอื่นอยู่ ส่วนงานเก่าก็ดองไว้ 55555+ ไม่มีรมณ์จะเขียน