จะเป็นยังไงต่อไปนะ โดนัทจะติดใจลุงรึป่าว

อดเปิดเลย หมดแรงก่อน

ลุงจ้องเปิดประตูหลังอยู่

พูดคุยก่อนอ่าน : กลับมาอีกครั้ง กลับมาอย่างไว ช่วงนี้ผมว่างครับ แต่หลังจากนี้อาจจะหายไปสักระยะ เพื่อกลับไปเคลียร์งาน อย่างที่ผมเคยบอกไว้ว่าอาจจะขยายตอนเพิ่ม เพราะรู้สึกมันส์มือ ส่วนหนึ่งเพราะคนอ่านนี่แหละครับ และรสนิยมส่วนตัว

.....................................................................


ไอ้เฒ่าชุมพลจูงมือโดนัทที่หมดอาลัยตายอยากเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนเปิดฝักบัวและหยิบสบู่เหลวขึ้นมาชโลมเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของเด็กสาว ราวกับว่ามันกำลังอาบน้ำให้เด็กเล็กยังไงยังงั้นเลยทีเดียว

"หนูอาบเองได้!?" โดนัทหันควับ เด็กสาวมองค้อนด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ตอนนี้ศักดิ์ศรีของเธอถูกทำลายจนป่นปี้ไปหมดแล้ว

"แหม....อย่าอายไปเลยหนูโดนัท" คราวนี้ไอ้เฒ่าชุมพลโผล่เข้ากอดเด็กสาวจากด้านหลังด้วยไฟราคะที่ยังคุกกรุ่น "เราเป็นผัวเมียกันแล้วนะ"

เด็กสาวพยายามดิ้นรนจากอ้อมกอดของมนุษย์ลุงจอมหื่น ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มาหนักมาก เธอเสียซิงให้ให้เฒ่าชุมพล จากนี้ไปชีวิตของเธอคงไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป เธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน เมื่อคิดได้ว่าทุกคนรู้ว่าเธอตกเป็นเมียผู้ชายวัยดึกที่มีอายุถึง 60 ปี

"อย่าร้องไปเลยหนูโดนัทจ๋า" มนุษย์ลุงจอมหื่นคลึงหน้าอกหน้าใจของเด็กสาว แชมพูกลายเป็นฟองฟอดไปทั่วร่างของหนูโดนัท เธอหมดเรี่ยวแรงใด ๆ ที่จะต่อต้านความหื่นกระหายของลุงพลเสียแล้ว

เมื่อเห็นว่าเด็กสาวเริ่มมีท่าทีอ่อนลง มันเริ่มซุกไซร์แผ่นหลังของเด็กสาว มนุษย์ลุงใช้ลิ้นโลมเลียแผ่นหลังของเด็กสาวราวกับกำลังชิมไอศรีมยังไงยังงั้นเลยทีเดียว

"ลุงคะ พอได้แล้ว พาหนูกลับบ้านเถอะ" โดนัทร้องขอภารโรงเฒ่าทั้งน้ำตา ความห้าวหาญของเธอหายไปหมดสิ้น ตอนนี้เธอเป็นเพียงแค่ลูกไก่ในกำมือของไอ้เฒ่าชุมพลไปเสียแล้ว

"ขอลุงเชยชมเมียรักให้หนำใจก่อนได้ไหม ยังมีเวลาอีกสักพักใหญ่" ไอ้เฒ่าชุมพลปฏิเสธหน้าตาย มือของมันกำลังกำท่อนเอ็นที่ผ่านศึกมาสามน้ำและยังไม่แข็งตัวเต็มร้อยเสียดสีกับแก้มก้นที่แสนกลมกลึงของเด็กสาว

"ลุง หนูขอเถอะ หนูไม่ไหวแล้ว หนูอยากกลับบ้าน ฮือ ๆ" ณิชาหันควับมาพนมมือไหว้ไอ้เฒ่าชุมพล น้ำตานองหน้าเหมือนเด็กกำลังร้องไห้ "หนูขอร้องล่ะคะลุง สงสารหนูเถอะ หนูอยากกลับ"

เพื่อเรียกร้องขอความเมตตา ณิชาเลยพนมมือไหว้ และทำท่าเหมือนจะคุกเข่ากราบแทบเท้าไอ้เฒ่าชุมพล แต่นักการจอมหื่นคว้าตัวไว้ทัน มันรีบโอบกอดเด็กสาวเป็นการปลอบประโลม

"โอเค ๆ ลุงขอโทษจ๊ะ ลุงขอโทษ" นักการเฒ่าโอบกอดเด็กสาวที่หมดอาลัยตายอยากในสภาพเปลือยเปล่าทั้งคู่ โดยมีสายน้ำจากฝักบัวไหลรินลงมายังร่างของคู่รักต่างวัยราวกับภาพยนตร์โรแมนซ์อีโรติกสักเรื่อง "เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จลุงจะพาหนูไปส่งนะ ไม่ต้องกลัว ลุงรักหนูนะจ๊ะคนดี"

"ถ้าลุงรักหนูจริง ๆ หนูขอให้ลุงทำลายและลบภาพที่ลุงคิดจะแบล็คเมล์หนูได้ไหม?" ณิชาเงยหน้ามองไอ้เฒ่าชุมพล ตอนนี้โดนัทหมดแรงใจที่จะเจ้าคิดเจ้าแค้นไอ้เฒ่าชุมพลเสียและ จะบอกว่าเธอติดใจในรสรักของมันก็ไม่ใช่ จะบอกว่าเด็กสาวหลงรักมันก็ไม่เชิง มันเป็นความรู้สึกที่ก่ำกึ่ง บางทีเพราะคำหวานของไอ้เฒ่าชุมพลที่ขยันหยอดใส่เด็กสาวกระมัง จึงทำให้เธอเริ่มมีท่าทีอ่อนลง

"ลุง...เอ่อ" ไอ้เฒ่าชุมพลถึงกับไปไม่เป็นเพื่อโดนัทขอในสิ่งที่มันไม่อาจจะทำให้ได้ แน่นอน หากมันลบภาพแบล็คเมล์หนูโดนัทขึ้นมาจริง ๆ ไม่แน่ว่าเด็กสาวอาจกลับมาพร้อมกับตำรวจเพื่อจับมันเข้าซังเตก็เป็นได้

"ฟังนะหนูโดนัท" มนุษย์ลุงเริ่มมีท่าทีจริงจัง มันคิดว่าเด็กสาวน่าจะมีเหตุผลอยู่บ้าง "ลุงรู้ว่าลุงทำเลวระยำกับหนูมาก ๆ ลุงขอโทษ แต่ถ้าลุงไม่ทำแบบนี้ ลุงแทบไม่มีหวังที่จะได้ความรักจากหนูนะ ลุงจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง"

"ลุงยังไม่ตอบคำถามหนูเลย ว่าลุงจะทำลายภาพที่ลุงแบล็คเมล์หนูไหม? หนูอยากเห็นภาพพวกนั้นทั้งหมดก่อนลุงทำลาย โดยที่หนูเห็นกับตา" โดนัทปฏิเสธเสียงแข็ง ทำเป็นเล่นไป ไม่ว่ายังไงโดนัทก็เป็นเด็กสาวที่ฉลาดคนหนึ่ง อย่างน้อยที่สุดเธอก็ไม่ยอมตกเป็นเบี้ยล่างไอ้เฒ่าชุมพลง่าย ๆ "ถ้าลุงมีสัจจะจริง ทำลายภาพพวกนั้นให้หนูเห็นซิ แล้วหนูจะยอมเป็นเมียลุงตลอดไป" เด็กสาวเริ่มเป็นฝ่ายรุกไร้บ้าง ณิชาเอื้อมแขนลูบไล้แผงอกอันหยาบกร้านของภารโรงเฒ่า

สายตาของเด็กสาวจ้องมองใบหน้าของชายวัย 60 อย่างชุมพลราวกับต้องการยืนยันถึงความจริงใจ กูจะทำยังไงดีนะ ในหัวของไอ้เฒ่าชุมพลคิดเช่นนั้น จะบอกว่ามันชักลังเลก็ใช่ แต่มันจะแน่ใจได้ยังไงว่าหนูโดนัทจะรักษาสัญญา ในเมื่อมันเล่นแผนสกปรกกับหนูโดนัทซะขนาดนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนยินยอมได้ง่าย ๆ เสียหน่อย

"ลุงคงทำให้ไม่ได้ ขอโทษด้วย" ไอ้เฒ่าชุมพลปฏิเสธ "แต่หนูไม่ต้องกังวลไป ลุงจะเก็บรักษาภาพของหนูไว้อย่างดี ไม่เอาไปเผยแพร่ที่ไหน จนกว่าลุงจะแน่ใจจริง ๆ ว่าหนูรักลุงและซื่อสัตย์กับลุงจริง ๆ"

"แล้วหนูต้องทำยังไงละคะลุง!?" เด็กสาวขมวดคิ้วด้วยความกังวล "ลุงค่ะ ขอร้องเถอะค่ะ หนูยอมถึงขนาดแล้ว เมตตาหนูเถอะ ลบภาพหนูได้ไหม?"

มนุษย์ลุงนิ่งเงียบ แน่นอนมันไม่คิดจะลบภาพพวกนั้นง่าย ๆ หรอก ไม่ว่ายังไงมันก็ไม่หลงคารมณ์เด็กสาวชาวกรุงอย่างโดนัทง่าย ๆ โอเค ยอมรับว่ามันเองก็นึกสงสารโดนัทอยู่บ้าง แต่มันคิดว่ามันควรสงสารตัวเองเป็นอันดับแรก เพราะฉะนั้นเรื่องที่จะยอมลบภาพแบล็คเมล์พวกนั้นคงเป็นไปไม่ได้

"งั้นทำตามที่กฎที่ลุงวางไว้ ถ้าหนูทำตามในสิ่งที่ลงต้องการ ลุงจะลบภาพพวกนั้น" ไอ้เฒ่าชุมพลยื่นข้อเสนอ

"จริงนะคะลุง!" โดนัทมีท่าทีดีใจเมื่อได้ยินคำพูดเช่นนั้น

"ลุงยังพูดไม่จบ" นักการภารโรงเฒ่าส่ายหน้า "หนูต้องมาพบกับลุงอย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง เสาร์หรืออาทิตย์ก็ได้ เราจะนัดเจอกันด้านนอก ตกลงไหม?"

.....ณิชามีท่าทีลังเลอยู่บ้าง นี่เธอต้องยอมให้ไอ้เฒ่าปู้ยี่ปู้ยำร่างกายของเธอจนแหลกเละซินะ แต่ถ้ามันจะแลกกับอนาคตของเธอ นี่คงเป็นทางออกที่เลี่ยงไม่ได้เสียแล้ว

"ตกลงค่ะ..." โดนัทจำใจตอบตกลงอย่างไม่มีทางเลิก

"ถ้าเช่นนั้นเริ่มต้นจากตอนนี้เลยแล้วกัน" ไอ้เฒ่าชุมพลปิดก๊อกน้ำฝักบัว ก่อนจับหนูโดนัทโก้งโค้ง และสั่งให้เด็กสาวเอามือท้าวกับขอบอ่าง จนเผยให้เห็นบั้นท้ายงามงอนและกลมกลึงยิ่งกว่าหนูเฟิร์น นักการภารโรงจอมหื่นเข้าประกบด้านหลังของหนูโดนัท มันถุยน้ำลายใส่ฝ่ามือก่อนชโลมไปที่หูรูดกลางบั้นท้ายของเด็กสาว ก่อนดุนดันท่อนเอ็นที่ยังไม่แข็งเต็มที่สอดแทรกเข้ากลาง

ณิชารับรู้ว่าไอ้เฒ่าชุมพละกำลังทำอะไร เธอกำลังจะโดนเล่นประตูหลัง ใจจริงเธอก็อยากปฏิเสธมนุษย์ลุงไป แต่ตอนนี้เธอคงทำอะไรไม่ได้นอกจากยินยอม โดนัทร้องโอดโอยเมื่อไอ้เฒ่าชุมพลดุนดันท่อนเอ็นที่ยังแข็งไม่เต็มร้อยบดเบียดกับกล้ามเนื้อหูรูดของเด็กสาว

ภารโรงเฒ่าจูบแผ่นหลังที่ขาวเนียนของเด็กสาวเป็นรางวัล ก่อนดุนดันและบดเบียนท่อนเอ็นกับช่องหุรูดกลางบั้นท้ายงามงอนของเด็กสาว ณิชาเผลอขมิบก้นด้วยความเสียวสยิวที่ปลายหัวรบนิวเคลียร์รัสเซียบดเบียบกับช่องทางใหม่ที่ไอ้เฒ่าชุมพลสนใจนอกเหนือจากถ้ำสาวด้านหน้า

นักการภารโรงเฒ่าพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้ท่อนเอ็นของมันแข็งตัวอีกครั้ง เพราะยังหวังลึก ๆ ว่ายังสามารถเปิดซิงประตูหลังของโดนัทได้ แต่สุดท้ายไอ้ท่อนเอ็นเจ้ากรรมมันก็ห่อเหี่ยว ไอ้เฒ่าชุมพลได้แต่ยืนขาสั่นถอนหายใจเพราะความผิดหวัง ส่วนหนูโดนัทก็โล่งอกที่รอดพ้นจากการถูกสอยประตูหลัง เพราะไอ้เฒ่าชุมพลมะเขือเผาเล่นงานเสียแล้ว ฮ่าๆๆๆ

"โอเค วันนี้พอแค่นี้ก่อน เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จลุงจะพาหนูกลับไปที่รถ เดี๋ยวลุงซ่อมรถให้" ไอ้เฒ่าชุมพลบอกกับหนูณิชาคนสวย เมียใหม่ป้ายแดงของมัน

.....................................................

มนุษย์ลุงขับรถมอเตอไซค์พาเด็กสาวไปซื้อน้ำกลั่นจากร้านสะดวกซื้อตอน 9 โมงเช้า โดนัทถามลุงพลด้วยความสงสัยว่าเพราะอะไร ไหนว่าแบตเสื่อมไดร์ชาร์ตเสียจะซื้อน้ำกลั่นมาทำไม ชุมพลเลยแกล้งตอบไปว่าซื้อเผื่อไว้ก่อน หากน้ำกลั่นใช้ไม่ได้ผลค่อยไปซื้อแบตเตอรี ซึ่งมันอาสาเด็กสาวว่าจะออกตังค์ให้เอง พอโดนัทถามว่าแล้วทำไมลุงไม่ซื้อไปทีเดียวเลย ในเมื่อร้านมันเปิดแล้ว ไอเฒ่าชุมพลเลยเบี่ยงเบนไปเรื่องอื่น

......โดนัทชักสงสัยแล้วว่าจะเสียเหลี่ยมของมนุษย์ลุงเข้าให้ เด็กสาวนึกในใจว่าฝากไว้ก่อนเหอะมึงไอ้สัส

หลังจากที่กลับมาที่รถ ไอ้เฒ่าชุมพลเปิดกระโปรงหน้ารถแล้วเปิดน้ำกลั่นใส่แบตเตอรี พร้อมสั่งให้หนูโดนัทสตาร์ทรถ นั่นไง รถสตาร์ทติดแล้ว โดนัทถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดเธอก็จะได้กลับห้องเสียที

"หนูขับรถกลับได้ใช่ไหม?" ไอ้เฒ่าชุมพลเอ่ยปากด้วยความเป็นห่วง เพราะเมื่อคืนเด็กสาวโดนมันปล่อยน้ำกลั่นใส่ถ้ำสาวไปสามน้ำติด "ถ้าไม่ไหว ลุงขับไปให้เอาไหม?"

"ไม่ต้อง" ณิชาตอบอย่างไม่ต้องคิด ใครจะยอมให้แกขับรถพาชั้นไปส่งถึงหอพักหญิงในวิทยาลัยยะ ไอ้เฒ่าชีกอเอ้ย!?

"แหม...ลุงก็เป็นห่วงเมียรักของลุง" นักการภารโรงเฒ่าแกล้งหยอกโดนัทเล่น แต่อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่รับมุก ณิชาปิดประตูรถ ก่อนบีบแตรไล่ไอ้เฒ่าชุมพลที่ยืนขวางทาง ก่อนขับรถออกจากบริเวณซอยลึกย่านวิภาวดีไป

"ไว้ลุงจะติดต่อกลับไปนะ" ไอ้เฒ่าชุมพลยิ้มกริ่ม เพราะมันได้ไลน์ของโดนัทมาเป็นของกำนัล เมื่อไรก็ตามที่มนุษย์ลุงเรียก โดนัทต้องมาหา ไม่เช่นนั้นล่ะก็นะ....หึ

ไอ้เฒ่าชุมพลยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดี ยิ่งนานวันมันยิ่งห่างไกลจากอุดมการณ์ของมันเข้าไปทุกที ตอนนี้มันกลายเป็นไอ้เฒ่าจอมเจ้าเล่ห์และหื่นกามที่เป็นอันตรายต่อสาว ๆ ไปเสียแล้ว

....................................................................

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ

คำว่าชั่วได้ใจคงใช้ไม่ได้สำหรับลุงคน

ได้ใจมากลุง

ลุงพลดุสุดๆ 

 

น้องโดนัทยังจะปากแข็งอยู่อีกนะ

..

ขออ้านหน่อยน่ะคร๊าบ

จะได้โดนัทเป็นทาสสาวหรือจะโดนเอาคืนน้า

เริ่มหลุดความตั้งใจเเล้วลุง กลายเป็นเฒ่าเจ้าเล่ห์ไปแล้ว 555