"ไงยัยนุชไปเที่ยวมากับพี่ออฟสนุกหรือเปล่า" เสียงทักทายจากนรินทร์รัตน์ หรือ ริน เอ่ยทักนุชชาดา หญิงสาวเพื่อนนร่วมงานขณะที่นิรนทร์รัตน์ โพล่เข้าไปในฉากกั้นโต๊ะทำงานของหล่อน

"แหม.....ก็ดีค่ะพี่ริน........สวยมากเลยขอบอก....ก" นุชชาดาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสดใสชุ่มชื่นกระปรี้กระเปร่าจากการที่ได้ไปท่องเที่ยวกับสามีมาพร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปยังเสียงที่ทักทายมา
"อุ้ยต๊ายตายหยั่งงี้คราวนี้ก็ไม่พลาดละซิจ๊ะ" นรินทร์รัตน์เอ่ยแซวสวนกลับอย่างรวดเร็ว
"ไม่พลาด...ไม่พลาดอะรไรเหรอค่ะพี่ริน" นุชชาดาเลิกหน้ายั๊กคิ้วข้างนึงทำท่าครายสงสัยในคำถามของรุ่นพี่เพื่อนร่วมงานแบบเด็กไร้เดียงสา
" แหม....อย่ามำทำเป็นไก๋เลยยัยนุช.....แต่งงานมาจะสองปีแล้วทำเป็นไร้เดียงสา.......ลูกไงจ๊า...แบบว่า..ไปกับสามีสุดหล่อลำบึ๊ก......อยู่กันบนเกาะโฮโซกัน 7 วัน 7 คืน งี้ไม่เร่งปั๊มลูกแล้วจะทำอะไรกันห๊า"
"บ้า..พี่รินเนี้ยละก็..แหมนุชกะไปเล่นน้ำทะเลซิค่ะ...วันๆไม่เล่นน้ำที่ชายหาดก็ไปดำน้ำกันไม่ได้ทำอย่างว่ากันทุกวันซะหน่อย"
"จริงอะ....พี่ออฟแกไม่นัวเนียๆกับเมียสาวๆสวยแบบหนูทั้งวันทั้งคืนหรอกเหรอ..อิอิ..อย่ามาทำไก๋เลย"
"แน้พี่รินนี่...นุชบอกก็ไม่เชื่อ....ใครจะมามีแรงทำอะไรกันทั้งวันแบบนั้นเล่าค่ะ...ไม่เอาและ..พี่รินชอบอำนุช..นุชลงไปหาของกินเล่นตอนเช้าดีกว่า.....ไปด้วยกันไม้ค่ะพี่ริน" นุชชาดารีบตัดบทด้วยท่าทีเขินอายใบหน้าแดงซ่าน พร้อมกับลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานเพื่อที่จะลงลิฟท์ออกไปหาของทานเล่นตอนเช้าใกล้ๆตึกที่ทำงานอยู่
"แหม...คุณหนูขาคุณหนูทำเป็นอายหน้าแดงเชียว.......สงสัยพี่ต้องซื้อน้ำยา ไม่ก็ สัปปะรดฝากนุชไปให้พี่ออฟซะแล้ว"
นุชชาดาทำหน้างงกับของที่นรินทร์รัตน์เอ่ยถึง
"อ้าวก็ พี่ออฟแกจะได้มีน้ำยา กับ มีสัปปะรดไง..ห้าๆๆๆๆ".ไป๊ไปเถอะพี่ซ้อมาแล้ว
นุชชาดาได้ยินถึงกับอ้ายม้วนใบหน้าขาวเปล่งปลั่งยิ่งแดงซ่านเข้าไปอีก เธอรีบเดินออกจากโต๊ะทำงานทันทีเพราะไม่อยากให้เพื่อนรุ่นพี่ที่ทำงานหยอกล้อเธอด้วยเรื่องอย่างนี้อีก
"เฮ้อ..." นุชชาดา แอบถอนหายใจเบาๆขณะก้าวเข้าไปในลิฟท์ที่กำลังจะลงไปสู่ชั้นล่างของอาคารพร้อมกับนึกขึ้นในใจเงียบๆ
"ลูกนะจะมีหรือไม่มีก็ได้แต่ว่า...เรื่องอย่างว่าไม่เห็นเหมือนที่เราได้ยินได้ฟังมาเล้ย......อย่างดีก็.....เฮ้อ...พี่ออฟเองก็ไปก่อนทุกที.....แถมพอเสร็จแล้วก็หลับเป็นตายไปเลย...หรือว่าที่เขาพูดกันสำหรับผู้หญิงมันไปได้เต็มที่แค่นี้น้า"
"แต่เอ้....ในหนังที่เคยลองเอามาดูทำไมผู้หญิงในเรื่องเค้าเหมือนจะเป็นมากกว่าที่เราเป็นน้า.....เฮ้อ"
นุชชาดาต้องหยุดความคิดโดยฉับพลันเมื่อมีเสียงทุ้มๆนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความหนักแน่นกังวาลตรงหน้า
"คุณครับ..ลิฟท์ถึงชั้นล่างแล้วนะครับ"
"เอ่อ..ข..ขอโทษค่ะ" นุชชาดาตอบขึ้นอย่างตกใจพลันสติของเธอถูกปลุกจากภวังค์ พร้อมกับรีบก้าวขาออกจากตัวลิฟท์ และเป็นจังหวะเดียวกับที่เจ้าของเสียงเดินสวนเข้ามา ทั้งคู่หันมามองตากันจะด้วยความบังเอิญหรือไม่ก็ไม่ทราบได้ ทำให้สายตาของนุชชาดาที่มัวแต่จ้องหน้าบุรุษหนุ่มทำให้จังหวะเดินของเธอผิดพลาดนำพาร่างงามชนกระแทกเข้าหากับบุรุษผู้นั้นอย่างจัง
"อุ้ย..ขอ..ขอโทษค่ะนุชไม่ได้"
"ไม่เป็นไรครับ...ผมเองก็ไม่ได้ระวังเหมอนกัน....ขอโทษนะครับ"
ชายหนุ่มรีบกล่าวขอโทษออกมาพร้อมกับเธอพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบเดินเข้าไปข้างใน ขณะเดียวกับที่เธอเองก็รีบก้าวอออกมาจากลิฟท์
"เดินออกตึกไปอย่าเพลอใจลอยอีกนะครับ" นุชชาดาหันขวับกลับไปยังเสียงที่ออกมาท่าทางคล้ายกระเซ้าเล่นของหนุ่มผู้นั้นสิ่งที่เธอเห็นได้ในตอนนี้ก็แค่เค้าหน้าที่บ่งบอกถึงควงามเป็นหนุ่มใหญ่อายุสักประมาณ 40 กว่า ท่าทางสะอาดแต่งกายภูมิฐานกำลังละหายไปพร้อมกับประตูลิฟท์ที่กำลังจะปิดตัว รอยยิ้มน้อยๆที่ปรากฎขึ้นบนมุมปากทำเอาหญิงสาวถึงกับหน้าชาด้วยควาอายเป็นอย่างยิ่ง
"เฮ้อ..เรานะเรา..โก๊ะจริงๆ...ว่าแต่ใครน้าไม่เคยเห็นเลยสงสัยมาติดต่องาน...เดี๋ยวถ้าเจออีกอายตายเลย....แต่..คงไปติดต่อชั้นอื่นละมั้งคงไม่ใช่ชั้นเราหรอก..." หญิงสาวคิดเข้าข้างตัวเองเพราไม่อยากเจอกับหนุ่มใหญ่ผู้นั้นอีก....
"แต่ก็ดูดีเนอะ..แต่แหมเกลียดไอ้รอยยิ้มเยาะนั้นจริงๆเลยเรา"

ขณะเดียวกันภายในลิฟท์ ที่กำลังเคลื่อนตัวสู่ชั้นที่ 20 "สวยฉิบหายเลย...อยู่ชั้นไหนว่ะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน.....น่าเย็ดฉิบหาย"
โกศล...หนุ่มใหญ่วัย 45 เจ้าของความคิดนึกขึ้นในใจพร้อมกับอารมกระสันต์ที่ปะทุขึ้นน้อยๆพยายามนึกถึงใบหน้าสวยหวานของหญิงสาวที่เขาเพิ่งเดินชนเมื่อสักครู่ช้า เขาพิจาณณานึกว่าเธอผู้นั้นทำงานอยู่ฝ่ายไหนเพราะนับตั้งแต่เขาเขามานั้งบริหารงานในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายด้านการตลาดของบริษัทหลักทรัพย์แห่งนี้มาจนครบ 7 วันแล้ว แต่เธอผู้นั้นก็ไม่เคยพาดผ่านสายตาที่ยิ่งกว่าเหยี่ยวในเรื่องพรรยังหว่าของเขาได้ ทำเอาสร้างความฉงนใจให้แก่ตัวเขายิ่งนัก

"นุชจ๋า....พี่ลืมบอกไปช่วงที่นุชไปแฮปปี้กะพี่ออฟนะ..มีเจ้านายคนใหม่ของเรามาแล้วน่ะ..หล่อเชียวละ..นี่ๆๆแกให้มาเรียกนุชเข้าไปหาแนะคนอื่นๆเขาเจอกันหมดแล้วเหลือนุชคนเดียวแหละ"
"เหรอค่ะพี่ริน...แล้วดุไม้ค่ะ"
"อุ้ย..ท่าทางใจดีนะ แต่จริงๆแล้วนานๆไปจะดุหรือเปล่าพี่ก็ไม่รู้นะ..ไปเข้าไปหาแกก่อนแล้วกัน เอ่อแต่ว่า..คงหล่อไม่เท่าพี่ ออฟของนุชร๊อก...อิอิ"
"ถึงหล่อกว่า..ก็ไม่สนหรอกค่ะพี่ริน..แหมนุชแต่งงานแล้วน่ะค่ะ...ไปละเดี๋ยวนุชรีบไปหาแกดีกว่า"

ภายในห้องทำงานส่วนตัวของผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดบรัทหลักทรัพย์ชั้นนำของประเทศไทย
"ก๊อกๆ.ๆ.ๆ...ขออนุญาตค่ะ"
"สวัสดี..นุชชาดาค่ะเห็นผอ.เรียก.......ว๊ายคุณ...."
"สวัสดีครับ...ทำไมทำท่าตกใจอย่างนั้นละครับ....คุณ..เอ่อ"
"นุชค่ะ..คือนุชขอโทษค่ะเพียงแต่เมื่อกี้ตกใจนิดหน่อยไม่นึกว่าจะเป็นผอ.ค่ะที่นุชชนเมื่อกี้ในลิฟท์"
"ครับ....ผมก็นึกไม่ถึงเหมือนกัน.....เอ่อผมชื่อโกศลนะครับ...ยินดีที่ได้รู้จักครับ"
"เช่นกันค่ะ...ผอ.มีอะไรจะใช้นุชก็บอกน่ะค่ะ..."
"..ครับขอบคุณครับ...ทราบว่าคุณนุชเพิ่งกลับจากลาพักร้อนใช่ไม้ครับ...ตอนผมมาเลยมะได้เจอกัน."
"ค่ะ...นุชไปเที่ยวกับแฟนมาค่ะ...เอ่อสามีน่ะค่ะ"
"เหรอครับแล้วไปที่ไหนกันครับ..สนุกไม้ครับ"
"ไปเกาะราชามาค่ะ..สนุกมากค่ะ...ต้องรีบๆไปก่อนค่ะเดี๋ยวมีน้องแล้วจะอดเที่ยว......"
"ยังไม่มีเด็กเหรอครับ.......เอ่อถ้างั้นเชิญตามสบายครับขอบคุณนะครับเดี๋ยวเย็นๆผมจะเชิญพนกงานในฝ่ายประชุมอีกครั้ง วานคุณนุชช่วยแจ้งทุกคนด้วยนะครับ..พอดีผมยังไม่มีเลขา"
"ค่ะ..เดี๋ยวนุชไปบอกให้ค่ะ ...งันนุชไปละค่ะ"
"ครับ..."...
"เฮ้อ...สวยฉิบหายเลยปากนิดจมูกหน่อยเอวเอิวคอดสะโพกผายสวยเชียว........หุหุ..มีผัวแล้วก็ดีเวลาได้ล่อจะได้ไม่มีปัญหา....."
โกศลสบทด้วยความหยาบคายในใจเงียบๆ
"ไงยัยนุชเป็นไงบ้าง" นรินทร์รัตน์เอ่ยถามเมื่อรุ่นน้องเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน ซึ่งหล่อนกับเธอนั่งโต๊ะทำงานติดกันมีเพียงฉากกั้นตามสมัยนิยมใช้กันขวางเอาไว้เท่านั้น
"ท่าทางใจดีค่ะ..แต่จริงๆก็ไม่รู้ว่าจะดูแบบพี่รินบอกหรือเปล่าก็ไม่รู้..เอ่อ..ผอ.แกฝากบอกว่าเย็นนี้จะขอประชุมนะค่ะพี่รินช่วยฝากบอกต่อๆกันไปด้วย"
"เย็นนี้เหรอ....อืม...ว่าแต่ถึงแกจะดูก็คงไม่กล้าดุนุชร๊อก....เป็นถึงสะใภ้ลูกท่านประธานฯ...ขนาดบอสใหญ่ยังม่กล้าเล้ย"
"แหมพี่รินพูดอย่างงี้อีกแล้ว..นุชก็ไม่เคยไปเบ่งกับใครนี่ค่ะ..งานก็ทำเต็มที่..อีกอย่างพี่ออฟก็ไม่เคยมาวุ่นวายด้วยน้าพี่ริน"
"จ้า...พี่รู้พี่ก็แซวไปงั้นแหละอย่างอนซิคนดี.......นุชนี่ดีจังเลยไม่เคยเบ่งกับใครเลย.....แต่ถ้าเป็นพี่นะ..พี่ไม่มาทำงานแล้วเอาเวลาไปนั้งปั้นทายาทกะพี่ออฟดีกว่า..อิอิ"
"พี่รินนี่.....เอาอีกแล้ว...นุชทำงานดีกว่า"

นุชชาดา สาวสวยวัย 28 ..เธอเป็นสาวสวยคนนึงของบริษัทหลักทรัพย์แห่งนี้.....เธอเข้ามาทำงานในฐานะสะใภ้ของประธานบริษัทฯ ทำให้เหมือนมีเกราะป้องกันเธอปราศจากการหมายปองจากบรรดาหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ในที่ทำงาน.แห่งนี้...... เธอแต่งงานกับสุวัชรลูกชายคนเดียวของประธานบริษัทมาจะ ครบ 2 ปีแล้ว... นุชชาดารู้จักกับ สุวัชร หรือ ออฟมาตั้งแต่เรียนอยู่มาหวิทยาลัยด้วยกัน เธอเข้ามาเป็นดาวคณะ ขณะที่สามีเธอนั้นเรียนอยู่ปีสุดท้ายของคณะเดียวกัน สาวสวยผู้นี้ฐานะที่บ้านใช้ว่าจะธรรมดา....เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของเถ้าแก่ใหญ่เจ้าของกิจกรารมากมายในจังหวัดเพชรบุรี ตลอดเวลาเธอผ่านการอบรมและดูแลอย่างดีจากบิดาแบบใกล้ชิด ทำให้ช่วงตั้งแต่โตเป็นสาวจนถึงก่อนแต่งงานเธอมิเคยจะประพฤ๖ตนเสื่อมเสียแต่อย่างใด แต่ก็ใช่ว่าเธอจะเนผู้อ่อนเชิงต่อโลกในยุกนี้.........ข้อมูลข่าวสาวต่างๆโดยเฉพาะเรื่องคาวโลกีย์ แม้จะไม่เคยสัมพัส..แต่ก็หาอ่านซื้อหาได้ตามแพงหนังสือ หรือ จากการเล่าไปมาระหว่างเพื่อฝูง เธอจึงรู้เรื่องพรรอย่างดีพอสมควรเหมาะแก่วัย และรอคอยรสสัมผัสแรกในเกมโลกีย์จากคนรักของเธอ.......................หากแต่ว่าสามีเธอคนนี้ แม้ว่าจะหล่อเหล่ามาดแมนตามนิยมของหญิงสาวทั้งหลายแต่หากภายในแล้วชั้นเชิงเกมส์กามานั้นล้มเหลวอย่างสินเชิง ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะด้วยฐานะมั่งมีเงินทองที่ใช้จ่ายนั้บแต่สมัยวัยรุ่นก็ใช้วิธีการหาซื้อมา ทั้งจากแหล่งอาบอบนวด หรือ แหล่งบริการหญิงชั้นสูงราคาแพง จังหวะเพลงกามที่ใช้บรรเลงนั้นก็เป็นไปตามอารมใคร่ของตัวเองไม่เคยนึกถึงคู่นอนที่รับการกระแทกกระทั้นเบื้องล่าง......ส่งผลจนติดเป็นนิสัยจนกระทั้งได้มาแต่งงานกับหญิงสาวอันเป็นที่รัก......เขาเองก็ไม่สามารถสร้างความสุขสุดยอดของกามรมร์ให้เธอได้ แต่โชคดีที่เธอเองนั้นก็ไม่เคยสัมผัสความสุขสุดยอดมาก่อนเลยไม่ได้มีโอกาสเปรียบเทียบสิ่งที่เธอได้รับครั้งแล้วครั้งเล่าคือความเสียวซ่านแล้วก็หยุดลงเมื่อสามีบรรลุถึงสวรรค์ไปก่อนคนเดียว

นุชชาดาเองนั้นแม้ว่าจะทำตนเหมือนเช่นพนักงานทั่วไปหากแต่รูปแบบการแต่งตัวนั้นแม้จะไม่เปรี้ยวจี๊ด...แต่ก็นับได้ว่ามันเพิ่มอารมทางเพศให้กับบรรดาหนุ่มๆผู้พบเห็นทุกครั้งทุกครา ด้วยใบหน้ารูปไข่สองแก้มขาวใสเนียนริมฝีปากแดงบางเฉียบผมยาวสยายดำขลับเป็นมันวาวถึงหัวไหล่ ซึ่งเป็นแรงดึงดูดอย่างดีแล้ว เสื้อผ้าที่สวมใส่อย่างวันนี้เป็นชุดสูททำงานของหญิงสาวออฟฟิสทั่วไปสีแดงสดรัดรูปเน้นทรวงออกทรงงามที่ภายในมีเสื้อบางๆสีเนื้อสวมใส่รัดแน่นดันเต้าเต่งตึงแอ่นเชิดสูง กระโปรงสีแดงเข้าชุด แม้จะไม่สั้นจนหน้าเกลียด แต่ชายกระโปรงก็สูงจากหัวเข่าขาวๆมาตั้งคืบ รูปทรงตัวกระโปรงรัดตึงเปรี๊ยะอย่างกระโปรงนักศึกษาสมัยนี้ ส่วนเว้าส่วนโค้งที่ขับออกมาให้คนทั่วไปเห็นั้น มันช่างคอดกิ่วรับขอบสะโพกโค้งผ่ายกำลังดีเด่นชัด ต้นขาขาวๆอวบอิ่มเนื้อหนังตึงแน่นสอดรับเรียวขาวขาวใสเนียนนุ่มตลอดลงไปจนถึงปลีน่องอวบอิ่มไม่แพ้กัน
เรือนร่างงามระหงส์กว่า 170 ยิ่งทำให้ใครก็ตามที่พบเห็นฝันเตลิดไปไกลแทบทุกคน.....และรวมไปถึงโกศส..เจ้านายของหล่อนด้วยเช่นกัน





ความบังเอิญ 2





"สวัสดีครับทุกคนวันนี้เราก็อยู่กันพร้อมหน้ากันทั้งหมดแล้วผมมีเรื่องจะแจ้งให้พวกเราทราบอยู่ 2 เรื่อง"
โกศล กล่าวต่อหน้าพนักงานขณะเริ่มการประชุมในตอนเย็นภายในห้องประชุมของบริษัทที่ชั้น 20 ชั้นเดียวกับสำนักงานของเขา
"เรื่องอะไรค่ะ ผอ." นรินทร์รัตน์ เอื้อนเอ่ยฉอเลาะด้วยวาจากระเซ้าเหย้าแย่เจ้านายของหล่อน
"หึ.หึ...ใจเย็นๆครับคุณรินเดี๋ยวคุณรินได้ยินแล้วอาจจะไม่ชอบก็ได้นะครับ" โกศสกล่าวตอบแบบทีเล่นทีจริง จนนรินรัตน์ทำหน้าเหยเกเพราะเริ่มวิตกว่า ฝ่ายของตนเองนั้นอาจจะต้องเจอกับงานที่หนักกว่าเดิมจากเรื่องที่ ผอ.คนใหม่กำลังจะแจ้งในไม่ช้า
"ท่านประธานฯได้มอบหมายให้เราทำเป้าเพิ่มอีก 20% ภายในสิ้นปีนี้นะครับ"
"ว้าแค่นี้ก็ยากอยู่แล้วยังไม่ถึง10%เลย นี่ก็จะสิ้นปีแล้วจะทำยังไงละนี่" เสียงอื้ออึงและเสียงรำพึงของพนักงานภายในฝ่ายดังขึ้นพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย
"เดี๋ยวซิครับ....พวกเรานี่ใจร้อนกันจังผมยังพูดไม่เจบเลย"
"ก็มันไม่น่าจะทำได้นี่ค่ะ คุณโกศล..เอ้ย...ผอ." นุชชาดากล่าวแย้งโดยเผลอลืมตัวเรียกชื่อเจ้านายเฉยๆเพราะเธอยังคงติดภาพรอยยิ้มเยาะน้อยที่มุมปากของเขาเมื่อครั้งเจอกันที่ลิฟท์ แต่ก็รีบกลับตัวทันเรียกชื่อเขาใหม่ตามฐานะเจ้านายกับลูกน้อง"
"ไม่เป็นไรครับคุณนุช..ผมไม่ใช่คนมีพิธีรีตรองอะไรเรียกชื่อตามสบายครับ.." โกศลกล่าวตอบด้วยท่าทีที่สุขมแต่ซ่อนลึกไว้ด้วยตัณหาราคาที่คุกรุ่นอยู่ภายใน ใบหน้าขาวเรียวสวยดวงดาดำขลับตัดกับผิวพรรณที่ผ่องอำไผชุดแดงสดที่รับเข้ากับผิวกายช่วงลำแขนเรียวสวยมันช่างเด่นตาท้าทายให้ลิ้มชิมรสความหอมหวานของเนื้อหนังวัยสาวของเธอยิ่งนัก
"ผมจะแจ้งต่อให้ทราบว่า......ตอนนี้ผมมีกลุ่มลูกค้าในมืออยู่จำนวนหนึ่งซึ่งเป็นลูกค้าเก่าแก่ตั้งแต่ผมยังอยู่ที่เดิม ซึ่งคาดว่าหากเขามาใช้บริการที่บริษัทเราจะทำให้เป้าหมายของเราได้ถึง 25% ครับ"
"โอ้โห......ถ้างั้นรวมกับของเดิมเราก็..........ว๊าย..30กว่า% เลย...เก่งจังเลยค่ะ ผอ." นรินทร์รัตน์รำพันออกมาพร้อมกับคำณวนตัวเลขอย่างว่องไว ซึ่งคำตอบที่ได้ทำเอาทุกคนในห้องประชุมถึงกับยิ้มแย้มแจ่มใส่ พร้อมกับทึ่งในความสามารถของเจ้านายคนใหม่ของตัวเอง
"อย่าเพิ่งตาโตครับคุณรินท์....พวกนั้นเขายังไม่รับปาก...."
"อ้าว..ทำไมละค่ะ ผอ." หญิงสาวอีกนางหนึ่งที่นั่งอยู่ด้านหลังรีบเอ่ยถามด้วยท่าทางสงสัย
"คุณ..เอ่อ..."โกศลเอ่ยถามด้วยความฉงนเมื่อเห็นหน้าของเธอผู้นั้นชัดเจนเหมือนกับเขาเองไม่เคยพบเห็นเธอมาก่อน
".เอ่อ..หนูชื่อแหม่มค่ะผอ."
"ขอโทษครับ...มาใหม่ก็หยั่งงี้ละครับยังจำชื่อไม่ได้ครบทุนคนแต่รับรองครับต่อไปจะจำได้แม่นไม่มีลืมเลยครับ"
"โอ้ยทำไมที่นี่มันมีแต่คนน่าเย็ดทั้งนั้นว่ะ....นี่ก็อีกคน..น่าล่อพอๆกับหนูนุชเลย...แถมยังเด็กกว่าด้วย...มึงเอ้ยไอ้โกศลคราวนี้รับรองได้สนุกควยทั้งวันแน่" โกศลนึกคิดในใจเมื่อสังเกตุเห็นความสวย ขาว ด้วยวัยใสของ แหม่ม หรือ วริษา สาวน้อยที่เพิ่งจบด้านการตลาดจาก ABAC มาเป็นพนักงานของบริษัทได้ไม่นาน
"ต่อนะครับ...คือมันอยู่ที่การบริการของพวกเราครับว่า....ว่าจะคอยดูแลและเทคแคร์กันยังไงถูกใจเขาหรือเปล่า...พวกลูกค้าเก่าๆของผมที่บอกนะ....แต่ก่อนตอนอยู่บริษัทเดิมพนักงานของผมคอยดูแลแบบใกล้ชิดบริการทุกอย่างที่ต้องการจนเขาพอใจกันนะครับ" "ทุกอย่างเลยเหรอ...." นรินรัตน์อุทานเบาๆโดยในใจนึกเตลิดไปถึงเรื่องอย่างว่า
"ครับทุกอย่างครับคุณริน...." โกศลเน้นคำพูดตามคำอุทานของนรินรัตน์พร้อมกับจ้องไปที่ใบหน้าของสาวรุ่นพี่นุชชาดา
"หึ..หึ..ช่ายเธอนี่แหละที่จะต้องโดนเป็นคนแรก" โกศสคิดในใจถึงเป้าหมายอันดับแรกที่จะลองสัมผัสขณะจ้องมองใบหน้าของลูกน้องสาวเพื่อนสนิทของนุชชาดา แม้ว่านรินทร์รัตน์จะไม่สวยร้อนแรงดังเช่นนุชชาดา หรือ สวยหวานวัยใสแบบวริษาก็ตาม แต่ก็จัดได้ว่ามีความงามเย้ายวนไม่เป็นรองเท่าไหร่ ที่สำคัญรูปร่างนั้นไม่ต้องพูดถึงสมส่วนทุกอย่าง ขาวขาวยิ่งไม่ต้องพูดใหญ่พูดง่ายๆว่า นมเป็นนม ก้นเป็นก้นน่ากระแทกกระทั้นท่อนควยเข้าใส่ยิ่งนัก ที่สำคัญเธอแต่งงานแล้วแล้วแต่ยังไม่มีลูก ด้วยวัยขณะนี้เพียง 32 เศษ เนื้อหนังวัยสาวเต็มตัวจึงคับแน่นเต่งตึงไปทุกซอกทุกส่วน การจะลองเคล้มสวาทเป็นคนแรกจึงไม่น่ายากนักหากดำเนินการถูกช่องทางและรัดกุมและยังเป็นบันไดให้เขาก้าวไปลองลิ้มชิมรสเนื้อหนังวัยสาวของพนักงานสวยๆของฝ่าย แม้กระทั้งลูกสะใภ้ประธานบริษัทฯที่ชื่อนุชชาดาผู้นั้นได้ง่ายๆ
"อืม.... แต่ผมคิดว่าคุณรินอาจจะคิดไปไกลหรือเปล่าก็ไม่ทราบนะครับ..คือผมหมายถึงพวกเราต้องคอยช่วยกันดูและเทคแคร์บริการที่ดีครับ เช่น เวลาพวกลูกค้าของผมมาก็ตอนรับอย่างเป็นกันเองเหมือนญาติเราแค่นี่นะครับ" คำพูดเหมือนรู้ทันจากเจ้านายหนุ่มใหญ่เล่นเอานรินรัตน์หน้าแดงซ่านขึ้นทันที
"เอะ..พี่รินคิดอะไรเหรอค่ะ" วริษาเอ่ยถามกลับอย่างรวดเร็วด้วยความไร้เดียงสา
"ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะน้องแหม่ม....พี่รินแกแกล้ง ผอ. นะ" นุชชาดารีบหันหน้าไปทางด้านหลังตอบกลับแทน...แต่ใบหน้าเธอกลับแดงซ่านขึ้นด้วยอีกคนเมื่อขณะที่เธอหันกลับมาด้านหน้าสายตาที่พลันปะทะเข้ากับดวงตาอันคมกริบของเจ้านายหนุ่มใหญ่ที่กำลังจ้องมองการตอบของเธอพร้อมกับยิ้มเล็กๆเหมือนรู้ว่า เธอเองก็คิดเช่นเดียวกับนรินรัตน์ ทำเอาเธอถึงกับเขินอายก้มหน้าสองมือกุมเข้าหากันแน่น
"เรื่องที่สองสิ้นเดือนนี้ ก็อีกประมาณ 2 อาทิตย์..ผมจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับลูกค้าเก่าของผมเหล่านั้นนะครับ จึงขอให้พวกเราช่วยๆกันทำให้พวกนั้นเกิดความประทับใจกับเราเป็นครั้งแรกด้วยนะครับ"
"จัดที่ไหนค่ะ.ผอ." หญิงสาวอีกคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น
"ยังไม่กำหนดสถานที่ครับผมกำลังคิดอยู่...แล้วจะแจ้งให้ทราบอีกทีนะครับ..เอาละครับเลิกประชุมแค่นี้ละครับขอบคุณทุกคนที่สละเวลาร่วมประชุมในวันนี้ครับ" โกศลเอ่ยขอบคุณพนักงานทั้งหมดด้วยวาจาสุภาพทำเอาพนักงานทุกคนถึงกับอึ้งในความสุภาพนุ่มนวลของเจ้านายคนใหม่ไม่ได้ เพราะก่อนหน้านี้เจ้านายคนเก่าของพวกเขาอย่าว่าแต่คำขอบคุณเลยที่จะมีให้ วันๆเอาแต่อารมเจ้ายศเจ้าอย่าง เห็นพนักงานเป็นขี้ข้า ดังนั้นวันนี้โกศลจึงได้รับความชื่นชมในใจจากนักงานทุกคน
"ก๊อก ๆ ๆ ..ขออณุญาตค่ะ"
"เชิญครับ"... "อ้าวคุณรินนั้นเอง..เอ่อ..มีอะไรเหรอครับ"
"คือ.รินเอาแฟ้มเอกสารมาให้ค่ะ.....อันนี้เป็นแฟ้มสุดท้ายแล้วค่ะ.....ว่าแต่" นรินทร์รัตน์เอ่ยค้างเมื่อมองไปที่โต๊ะรับแขกเห็นแฟ้มเอกสารที่เธอทยอยเอาเข้ามาให้ตั้งกองไว้มากมายละเกละกะเต็มไปหมดจนมองไม่เห็นพื้นโต๊ะ
"เอ่อ....ผอ.ทำอะไรเหรอค่ะ รินเห็นกลับทีหลังทุกวันเลย"
"อ๋อ..ผมกำลังทำสรุปประมาณการเป้าหมายเพื่อรายงานให้ท่านประธานทราบในวันพรุ่งนี้นะครับ....ก็จะเอายอดจากลูกค้าเก่าของผมเข้าไปรวมด้วยเพื่อที่ท่านจะได้เห็นว่าฝ่ายเราทำได้ตามเป้าหมายแน่นอน...สิ้นปี พวกเราทุกคนจะได้เงินเดือนขึ้นเยอะๆไงครับ.......แต่ผมไม่ได้ด้วยหรอกนะครับเพราะเพิ่งมาใหม่ยังไม่พ้นโปร..แต่พนักงานในฝ่ายเราได้กันทุกคนแน่ๆครับ
"อุ้ยตาย...ทำไมไม่บอกรินละค่ะรินจะได้ช่วยแล้วนี้ใกล้เสร็จหรือยังค่ะ"
"เฮ้อ...คงอีกนานนะครับ..ผมพิมพ์ดีดไม่เป็นครับกว่าจะได้แต่ละตัวก็เลยนานหน่อย"
"ว้า...ไหนค่ะ....อืม..ผอ.เขียนตารางไว้ในกระดาษแล้วใช่ไม้ค่ะ...งั้นเดี๋ยวรินพิมพ์ให้ค่ะ"
".เอ่อ..อย่าเลยครับผมเกรง.."
"ไม่เป็นไรค่ะไม่ต้องเกรงใจมาๆ เดี๋ยวรินจัดการเองเสร็จแล้วรินจะวางไว้บนต๊ะนะค่ะ ผอ.ค่อยมาเอาพรุ่งนี้แล้วกัน"
"แต่ว่า"
"ไม่ต้องแต่หรอกค่ะ..ผอ.อุตสาห์ทำให้พวกเรา..เรื่องแค่นี้สบายมาก..ไปเถอะค่ะเดี๋ยวรินจัดการให้...แต่เดี๋ยวรินไปบอกยัยนุชก่อนน่ะค่ะ"
"งั้นคุณรินมาทำในห้องผมแล้วกันนะครับ....เพราะเอกสารทั้งหมดก็อยู่ในนี้เผื่อเหลือเผื่อขาดอะไรจะได้ไม่ต้องไปๆมา"
"ค่ะ งั้นรินขออนุญาตทำงานที่โต๊ะ ผอ.นะค่ะ"
"ตามสบายครับขอบคุณมาก...งั้นผมกลับเลยนะครับ..ไม่ไหว กลับดึกมาหลายวันแล้ว.."
โกศลกล่าวจบก็ลุกขึ้นจากโต๊ะเก็บกระเป๋าเอกสารแล้วเดินออกจากห้องทำงานส่วนตัวทันที
"นุชๆ..นุชกลับไปก่อนน่ะ..เอ่อพอดีพี่มีธุระทำงานอีกนิดหน่อยนะ"
"อ้าวเหรอค่ะพี่ริน..งั้นเดี๋ยวนุชอยู่ช่วยนะค่ะ"
"ไม่เป็นไร...แป๊ปเดียวเองเดี๋ยวก็เสร็จ.....นุชกลับก่อนเถอะ..ผอ.ค่ะเดี๋ยวผอ.กลับลงไปพร้อมยัยนุชแล้วกันน่ะค่ะไม่ต้องเป็นห่วง"
"ขอบคุณมากครับคุณริน....ไปครับคุณนุช...เราลงลิฟท์ไปที่ลานจอดรถด้วยกัน"
นชุชาดาไม่ได้คิดอะไรเห็นนรินรัตน์เองก็บอกว่าทำไม่นานเลยก้าวออกไปพร้อมเจ้านายหนุ่มใหญ่ของเธอไปที่ลิฟท์
"อืม..ผอ.มีงานด่วนเหรอค่ะถึงให้พี่รินทำ"
"คือเป็นงานพิมพ์เอกสารน่ะครับพอดีผมพิมพ์ไม่เก่งคุณรินเธอเลยอาสาช่วยพิมพ์ให้นะครับ"
"อ๋อ..นุชนึกว่าอะไร.........นี่ถึงรถนุชแล้วค่ะ...แล้วรถผอ.อยู่ไหนค่ะ..."
"ตรงโน๊นครับ..เชิญคุณนุช....แล้วก็ระวังอย่ามัวแต่เม่อละครับ."
"แน้..แซวนุชอีกแล้วนะค่ะ..ผอ.ก็"
"ครับๆ.ผมล้อเล่นนะครับ...ไปก่อนละครับ" โกศลกล่าวอำลาพร้อมเดินจากไปตรงไปยังรถตัวเองโดยไม่ได้เหลียวหันหลังกลับมามองนุชชาดาเลย ขณะที่นุชชาดานั้นเมื่อก้าวเข้าไปนั่งในรถแล้วก็เพียงแค่สตาร์ตเครื่องทิ้งไว้แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทำท่าคุยสาย แต่แท้จริงแล้วเธอตั้งใจรอดูเจ้านายของตัวเองขึ้นรถ จนกระทั้ง โกศลขับรถผ่านหน้าเธอไปเพื่อลงตึกโดยไม่ได้เหลียวหันมามองที่รถของเธอซึ่งยังคงจอดนิ่งอยู่เหมือนไม่ได้สนใจ เธอจึงขับรถตามลงไปเพื่อกลับบ้านพัก เพียงแต่ในใจลึกๆรู้สึกแปลกประหลาดที่เจ้านายหนุ่มใหญ่ของเธอไม่ได้แสดงทีท่าสนใจตัวเธอเลยสักนิดนึง ทั้งๆที่ตลอดเวลาหนุ่มคนไหนที่ได้รู้จักเธอทุกคนจะต้องจ้องมองตาเป็นมันเหมือนจะขยำขยี้เธอแหลกคามือ..........อาการไม่สนใจจากเจ้านายผู้นี้ทำให้นุชชาดาเริ่มรู้สึกนับถือในความเป็นผู้นำที่มีความสามารถและไม่เจ้าชู้ของเขาขึ้นเล็กๆทันที
18.30 น. หลังจากโกศลและนุชชาดากลับไปแล้วซึ่งทั้งคู่เป็นพนักงาน ชุดสุดท้ายของชั้น 20
"เฮ้อ..เสร็จซักที...ทีแรกเราก็นึกว่าจะแป๊ปเดียวที่ไหนได้เล่นซ้าเป็นชั่วโมง"
"ห้องผอ.นี่ทีแรกก็สะอาดดีอยู่หรอกนะ...ตอนนี้ร๊กรกเดี๋ยวเราเก็บแฟ้มให้แกซะหน่อยดีกว่า"
ว่าแล้วนรินรัตน์ก็ลุกจากโต๊ทำงานโดยไม่ลืมจะจัดเอกสารที่กองอยู่บนหัวโต๊ะซึ่งอยู่ละเกะละกะไปทั่ว และเมื่อเรียบร้อยแล้วเธอก็จัดแจงลุกไปนั่งที่เก้าอี้รับแขกในห้องซึ่งก็ไม่ต่างกันเลย สภาพโต๊ะที่เลอะเทอะเต็มไปด้วยกองแฟ้มเอกสารที่เจ้านายของเธอกองทิ้งไว้เพื่อหาขู้มูลสรุปรายงานส่งประธานทำให้เธอถึงกับส่ายหัวด้วยความสงสารที่เธอหลงปล่อยให้เจ้านายหนุ่มใหญ่ใจดีต้องนั่งทำงานกลับดึกๆดื่นๆอยู่คนเดียวเสียหลายวัน จังหวะที่นรินรัตน์นั่งลงที่เกาะอี้รับแขกที่บุด้วยเบาะหนังอันหนานุ่ม พลันสายตาก็ไปเห็นขอบหนังสือที่ถูกซุกซ่อนอยู่ใต้เก้าอี้หนานุ่มที่ปลายขอบสมุดมันโพล่พน้จนสังเกตุเห็นได้ชัดหากมีคนนั้งลงบนเก้าอี้ตัวนี้ นรินรัตน์เอื้อมมือลงไปดึงเจ้าหนังสือต้องสงสัยขึ้นมาโดยตั้งใจจะนำมาจัดเรียงให้เรียบร้อยพลางคิดในใจว่าเจ้านายของเธอคงลืมทิ้งไว้
"อุ้ย..นี่..นี่มัน....ตายแล้ว..ผอ.อ่านหนังสืออย่างงี้เหรอเนี้ย"
"อื้ย...โอ้โห..ทำไมมันทั้งใหญ่ทั้งดำอย่างนี้นะ..แหมใหญ่กว่าของต้นซะอีก" นรินรัตน์อุทานทันทีที่เธอพลิกหนังสือโป๊ะอย่างไม่ตั้งใจไปที่หน้าในๆ ภาพนิโกรร่างใหญ่กำยำดำสนิทเปลือยเปล่ายืนแอ่นท่อนควยลำเขื่องขนาดลำแขนหล่อนให้หญิงสาวฝรั่งใบหน้าสาวสวยผมสี่บลอนซ์ทองโลมเลียเลียหัวควยมันบานสีดำคล้ำๆจนฉ่ำเยิ้มไปทั่ว ยิ่งเปิดดูยิ่งทำให้อารมย์ใคร่กระสันซ่านภายในสาวมั่นอย่างนรินรัตน์ยิ่งครุกโชนโหมทวีขึ้นเรื่อย ร่องหลืบกลางหว่างขาอวบอัดเริ่มขมิบรัดหนีบกระชับไปมาบีบคั้นเอาน้ำรักเสียวกระสันให้หลั่งชะโลมซึมซาบร่องสวาทชื้นแฉะขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายอิ่มเอมเผลอไผลปล่อยอารมย์แอ่นพิงพนักเก้าอี้เบาะนุ่มนิ่มล่องลอยไปตามเกมกามาตามภาพประกอบในหนังสือเจ้ากรรม จังหวะนิโกรร่างบึ๊กในหนังสือยืนแอ่นสอดใส่ท่อยควยดำๆยาวใหญ่เข้าร่องสวาทขาวผ่องของสาวผมบลอนซ์ที่กำลังนอนแอ่นถ่างข้าจนสุดหล้า ทำเอานรินรัตน์กลืนน้ำลายแทบไม่ลง เพราะกลีบอวบอูวขาวเนียนของสาวเจ้าแหกอ้าจนบวมเปล่ง สองกลีบแคมแหกปลิ้นจนกลีบในสีแดงแหวกอ้า ตัดกับลำควยท่อนดำที่กำลังมุดแหวกหายเข้าไปครึ่งท่อน มันทำให้ร่างสาวมั่นอย่างเธอถึงกับแอ่นสดุ้งตามไปด้วยเหมือนกำลังเผชิญกับเจ้าท่อนลำใหญ่ยาวเสียเอง นรินรัตน์เผลบไผลไปไกลจนไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเธอเองนั้นกำลังนั่งถ่างขาแอ่นลำตัวพิงพนักเก้าอี้สะโพกผายอวบอัดยกสูงจนชายกระโปรงผ้าเนื้อดีสีชมพูอ่อนล้นขึ้นไปกองอยู่บนต้นขาขาวๆอวบอิ่มเนียนนุ่ม จนเห็นโคกสวาทโหนกนูน มือซ้ายถือหนังสือตัวดีตามองจ้องภาพประกอบในหนังสือไม่กระพริบ มือขวาเผลอยกขึ้นลูบไล้เนินโคกตัวเองนิ้วกลางเรียวยาวคลึงเคล้นร่องกลีบอวบๆที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นในสีขาวบางสนิทจนเห็นกลุ่มไหมสีดำที่ปลกคลุมเนินโคกอวบอูม ปลายนิ้วบรรจงถูไถร่องหลืบเน้นกดคลึงผ่ารอยแยกบนยอดโคกอวบๆบดวนให้ติ่งกระสันที่กำลังชูชันตั้งเด่นอยู่กลางซอกแคมสัมผัสการสั่นไหวไปมาและเริ่มรวดเร็วขึ้น น้ำกระสันเสียวซ่านเริ่มชะโลมจะเฉอะแฉะเป็นเปียกโชกเอ่อล้นทะลักกลีบแคมจนชั้นในตัวบางเปียกชุ่มฉ่ำเยิ้ม
"ซี๊ด........อ้าหห....อูววววววว...."
"อูยยยย......ซี๊ดด........." เสียงร้องครางกระสันรัญจวนเริ่มหลุดออกมาจากริมฝีปากแดงสด หญิงสาวเริ่มเสียวสะท้านเกร็งแน่นเรือนร่างเริ่มเหยีดเกร็งไปตามจังหวะความเร็วรุนแรงของปลายนิ้วที่กำลังสะกดิสะเกาติ่งไตกลางร่องแคม สะโพกผายเริ่มกระดกร่อนส่ายไหวไปมา
"ซี๊ด........อ...อูววว.....ซี๊ดด......อ้าหห....อูววววววว...." ยิ่งหญิงสาวเร่งบดคลึงติ่งไตกลางร่องสวาทเร็วเท่าไหร..เธอก็ยิ่งระงับความกระสันซ่านที่เดือดระอุไว้ไม่อยู่ส่งเสียงร้องลอดไรฟันที่กำลังขบเม้นเกร็งแน่นจนดังขึ้นเรื่อยๆๆ สองขาที่กำลังถ่างอ้าเริ่มจิกเก็รงปลายเท้าลงพื้นห้องเหยีดสะโพกยกลอยขึ้นจากเบาะเก้าอี้แถมส่ายร่อนรุนแรง มืออีกข้างที่เคยถือหนังสืออยู่ปล่อยทิ้งไปเมื่อไหร่ไม่รู้ตัว กลับเปลี่ยนมาบบดคลึงเคล้นเนินเต้าออกคู่งามแทน หญิงสาวหลับตาพริ้มห่อปากสูดระริกระบายความอัดอั้นสะโพกลอยสูงจากพื้นเบาะส่ายสะบัด จินตนาการถึงท่อนควยลำโตที่กำลังตะบันซอยชักเข้าชักออกซอกหลือบตัวเองแทนที่หญิงสาวในรูป
"ซี๊ดด..อ...อูว.....มะ...ไม่ไหว...ซี๊ดด...อ..อูววววว.....ว๊ายยยยยยย"



ความบังเอิญ3








       ความเย็นเฉียบที่แล่นซ่านผ่านผิวเนื้อสาวขาวเนียนนุ่มอย่างฉับพลันตรงต้นขาทั้งสองข้างของนรินรัตน์พร้อมกับอาการยกลอยแหกอ้าออกจากกันอย่างรวดเร็ว ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งตื่นลืมตาขึ้นอย่างตกใจ ดวงตาเบิกก้าวสะท้านวูบด้วยความตื่นกลัวพร้อมกับส่งเสียงร้องลั่นอย่างตื่นตระหนก สิ่งแรกที่เธอได้เห็นคือใบหน้าของหนุ่มใหญ่วัน 40 เศษกำลังลอยหน้าลอยตาแทรกศรีษะอยู่กลางหว่างขาขาวๆเธอทั้งสองข้าง

"ผ..ผ.ผอ..." นรินรัตน์ส่งเสียงตะกุกตะกักเรียกชื่อเจ้านายผู้แสนดีได้แค่นั้น ก็ต้องสะท้านเฮือกเหยียดร่างเกร็งแน่นลำตัวที่เคยแอ่นพิงพนักเก้าอี้หนานุ่มถึงกับแอ่นเล่าๆ ใบหน้าหญิงสาวผู้นับได้ว่าเป็นหญิงงามคนนึงถึงกับเริดหน้าเชิดแหงนขึ้นเพดานส่งเสียงร้องครางสูดปากสั่นระริก สะโพกผายที่เคยยกร่อนส่ายไหวไปมาเพราะใช้นิ้วบดคลึงสกิดสะเกาติ่งไตกลางร่องสวาทด้วยตัวเองกลับยิ่งส่ายสะบัดโยกไหวไปมายิ่งกว่าเดิม เมื่อเจ้านายผู้แสนดีของเธอไม่ปล่อยให้วินาทีสำคัญผ่านเลยไปทันทีที่เธอลืมตาขึ้นมาเจอเขา โดยไม่ทันได้ตั้งตัว หนุ่มใหญ่โถมซุกใบหน้าหล่อเหลาลงกลางหว่างขาขาวอวบอัดที่เขาใช้สองมืออันแข็งแกร่งจับมันถ่างอ้าแหกกว้างจากกัน ยิ่งทำให้ เนินโคกโหนกนูนที่อวบอิ่มซ่อนอยู่ใต้ชั้นในเนื้อละเอียดบางๆลอยเด่นชัดเห็นร่องสวาทกลางกลีบแคมที่กำลังเปียกชุ่มโชกไปด้วยน้ำกระสันต์ที่ขับแทรกกลีบอูมออกมาจนเลอะไปทั่ว โกศลบรรจงส่งเรียวลิ้นที่ห่อม้วนเป็นเรียวแข็งตวัดฉกเข้าใส่กลางรอยแยกร่องรักร่องกระสันต์กลางเนินสวาทของหญิงสาว เน้นให้ปลายลิ้นแข็งๆหนาๆเบียดเนื้อผ้าบางๆเข้าไปกระทบเจ้าติ่งกระสันต์ภายในร่องแคมให้สั่นสะเทือนอย่างรวดเร็ว
"อ.อ.โอ้ย...ซี๊ด...ผ..ผอ..ผอ..อ..อย่า...อย่าทำ..อู้ยววววว..:ซี๊ดด......" เสียงร้องของนรินรัตน์ดังลั่นกว่าเดิมสองมือเกร็งแน่นไขว่ขว้าสะเปสะปะไปมาจนมาขยุ้มยึดแน่นที่ศรีษะของเจ้านายใช้กำลังเท่าที่มีอยู่พยายามผลักไสใบหน้าของชายหนุ่มให้หลุดออกมาจากโคกสวาทของตัวเอง สองขาที่ถูกจับอ้าจนแหกกว้างก็พยายามเกร็งต้นขาทั้งสองบีบเข้าหากันจนโกศลเองก็รู้สึกปวดหนึบๆที่บริเวณข้างศรีษะทั้งสองด้าน เขารู้ว่าลูกน้องคนสวยของเขากำลังต่อสู้ดิ้นรนให้หลุดพ้นจากภาวะการณ์ในขณะนี้ซึ่งหากเขายินยอมผ่อนปรนโอกาสดีๆที่อุตสาห์วางแผนไว้จะต้องพังทลายติดต่อกันเป็นลูกโซ่ หนุ่มใหญ่ไม่รอช้าเขาปล่อยแขนซ้ายที่จับต้นขาวอวบอัดของนรินรัตน์แหกอ้าไว้อยู่ลงสู่พื้นเบาะอย่างรวดเร็วพร้อมกับถอยหน้าออกจากโคกเนินอวบอิ่มเล็กน้อยจนน้ำลายและน้ำกระสันต์ที่เฉอะแฉะเหนียวยืดเห็นเป็นสาย จากนั้นก็ใช้มือข้างเดียวกันจับดึงชายขอบผ้าชั้นในตัวบางที่แนบอยู่กับโคนขาหนีบขาวๆของหญิงสาวแหวกออกไปอีกข้าง จนเนินโคกอวบอิ่มที่กำลังฉ่ำเยิ้มซ่อนความโหนกนูนอยู่ใต้เนื้อผ้าโพล่พน้นออกมาท้าสายตาของเขาให้เห็นอยู่ตรงหน้ายิ่งทำให้อารมใคร่ของชายหนุ่มที่สะสมไว้นับตั้งแต่วันแรกที่ได้เข้ามาทำงานในบริษัทแห่งนี้แทบทะลักทะลายออกมาในทันที โคกเนินสวาทขาวๆโหนกนูนปลายโคกเนินมีกลุ่มเส้นสายดำปกคุลมพองามไม่มากไม่น้อยตัดกับขาวความกับร่องหรืบอย่างดี กลีบแคมแม้ไม่ปิดสนินแน่นดังสาวรุ่นแต่ก็ยังหนีบชิดกำลังดีมีรอยเผยออ้าน้อยๆ แต่ที่น่าสนใจและสร้างความพึงพอใจจนทำให้โกศลถึงกับกระสันต์ซ่านจนปากสั่นก็เพราะร่องรอยกลีบขาวๆทั้งสองด้านนั้นมันไม่ได้ดำคล้ำตามความคิดของเขาเพราะเห็นว่านรินรัตน์นั้นแต่งงานมาก่อนนุชชาดาซะอีกอย่างน้อยก็ไม่ต่ำกว่า 3 ปี สาวสวยอย่างนี้ผู้เป็น สามี หรือ ผัว น่าจะตะบี้ตะบันเย็ดกันทั้งวันทั้งคืน แต่นี่ร่องรอยกลีบอวบๆทั้งสองข้างกลับยังคงความสดขาวเนียนอวบอิ่มเหมือนเพิ่งแต่งงานไม่ถึง 2 ปี น่าลิ้มเลียเสียเหลือเกิน

"อย่า..ไม่นะ..ผอ..อย่า..อย่า..ไม่..ไม่..ม......โอ้วววววว" เสียงร้องกระเส่าเพื่อพยายามห้ามปรามของหญิงสาวไม่ได้ผลเมื่อเจ้านายผู้แสนดีก้มหน้าลงเข้ากลางหว่างขาของเธออย่างรวดเร็ว และทันทีที่ติ่งแตดติ่งกระสันต์ที่กำลังชูชันตั้งเด่นแหวกกลีบเนื้อสองข้างออกมาถูกฉกกระหวัดโลมเลียด้วยปลายลิ้นแข็งหน้าของเจ้านายหนุ่ม นรินรัตน์ถึงกับสะดุ้งตัวเรือนร่างที่กำลังแอ่นเกร็งถึงกับสะท้านเฮือกร้องเสียงหลงอย่างเสียวกระสันต์ซ่านสุดๆ

"อื้ยยยยย...ซี๊ดด....อ...อ..อวูววววว...คุณโก..ซี๊ดด....อูวววววววว"
โกศลได้ยินเสียงร้องลั่นก็ยิ่งโหมสะบัดปลายลิ้นเกี่ยวดุนเจ้าติ่งเนื้อบนร่องแคมสลับกวาดเลียกลีบเนื้ออวบอิ่มสองข้างจนเปียกเยิ้มไปทั่วโคกเนิน
"ซี๊ดดด...อย่า...โอ้ย....อย่าทำรินอย่...อื้ยยยยยยย" เสียงร้องที่ขาดเป็นห้วงๆของนรินรัคน์เหมือนเป็นตัวกระตุ้นให้โกศลเริ่มปลดพันธนาการต่างๆของตัวเอง
หนุ่มใหญ่ละมือข้างหนึ่งลงจากการแบะท่อนขาขาวๆออกแล้วเลื่อนลงมาปลดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็วทั้งตัวนอกและตัวในโดยไม่ปล่อยให้จังหวะการสร้างความฉ่ำเยิ้มให้หญิงสาวขาดตอนเ เขายังใช้แรงดันจากใบหน้าหล่อเหลาบดขยี้สันจมูกถูไถติ่งแตดที่กำลังสั่นระริกๆเสียวซ่านพร้อมยังคงโลมเลียกวาดลิ้นดูดชิมน้ำเมือกที่ทะลักเยิ้มร่องแคมอย่างเอร็ดอร่อย
"อ..อูวว.....คุณโกศล..ริน...ริน.ออ..อซี๊ดดดดดดดดดดดดด"
ก้นขาวๆของนรินรัตน์ตอนนี้ถึงกับกระดกขึ้นลงๆอย่างลืมตัวสองมือเปลี่ยนมาโอบกระชับจับศรีษะของหนุ่มใหญ่กดใบหน้าเขาให้ฝังแน่นเข้าหาโคกเนินตัวเองสะโพกผายของเธอส่ายร่อนเรือนร่างแอ่นสะท้านร้องครางสูดปากลั่น
"ไม่ไหว..ไม่ไหวแล้ว.อ..อูยย....ริน...ริน.รินใจจะขาด..เสียวเหลืออูววว."
หญิสาวเริ่มหายใจขัดๆร้องครางขาดเป็นห้วงๆสองขาตอนนี้แบะอ้าออกจากกันจนสุดดยไม่รู้สึกตัว สะโพกผายของเธอเริ่มยกขึ้นสูงลอยไม่ติดพื้นเกร็งตูดแน่นแอ่นโคกสาวบดขยี้เข้าหาใบหน้าโกศลถี่ยิบ
"ซี๊ดด..อ.ออูว..รินๆ..ริน..คุณโกศล..ช.ช...ช่วริน.อ.อ.อ..อ้ายซวววววววววววววววว"
สิ้นเสียงร้องลากยาวนรินรัตน์ถึงกับเกร็งร่างกลั้นหายใจสองมือจับยึดศรีษะเจ้าหนายหนุ่มจนแน่นพร้อมกับยกก้นขมิบตูดขาวๆของเธอขึ้นลอยสูงจากเบาะแอ่นโคกสวาทบดขยี้เข้าหาใบหน้าชายหนุ่มอย่างรุนแรงจนทำเอาโกศลหายใจแทบไม่ออกร่องหรืบของเธอบีบรัดขมิบถี่รัวสองกลีบขาวอวบอูมที่เขากำลังใช้ลิ้นกวาดเลียไปทั่วขมิบเข้าหากันถี่ยิบหนีบรัดปลายลิ้นเขาเป็นจังหวะๆพร้อมกับน้ำรักกระสันต์ซ่านที่หลั่งไหลออกมาอย่างทำนบแตกเพราะบรรลุอาการเสียวสุดๆเท่าที่เหญิงสาวคยได้รับ โกศลเองก็ไม่ละทิ้งโอกาสอันสำคัญเขายังคงโลมเลียดูดกลืนน้ำเสียวที่หญิงสาวหลั่งออกมาอย่างมากมายอย่างอร่อยลิ้น จนกระทั่งก้นขาวๆของหญิงสาวเริ่มคลายอาการหนีบเกร็งทิ้งสะโพกผายลงคืนหาเบาะอันอ่อนนุ่ม โกศลจึงได้ยกใบหน้าอันเปียกโชกไปด้วยน้ำกระสันต์ออกจากหว่างขาของลูกน้องคนสวย ในขณะที่หญิงสาวยังคงทิ้งตัวแอ่นร่างพนักพิงเบาะหลับตาหายใจเบาๆด้วยความเหนื่อยหอบโดยสองขาอย่างคงถ่างอ้าไว้อย่างเดิมชั้นในตัวบางเนื้อดีถูกเขาแหวกออกไปกองไว้ที่ขาหนีบด้านข้าง เนินโคกขาวสล้างมีเส้นไหมดำสนิทเนียนนุ่มปกคลุมด้านบนช่างโหนกนูนชุ่มไปด้วยความเปียกชื้นจากน้ำลายที่โลมเลียเมื่อชั่วครู่ สองกลีบแคมขาวนวลที่เผยอ้าน้อยๆยังคงมีน้ำเมือกซึมผ่านร่องแคมออกมาช้าๆ
นรินรัตน์ผ่อนคลายอาการเหนื่อล้าได้เพียงครู่เดียวก็ต้องสะดุ้งลืมตาเหลือมองลงไปยังหว่างข้าที่กำลังอ้าอล่างฉ่าง เธอผลุนผลันพงกตัวขึ้นโดยใช้สองแขนที่อ่อนล้าเหยียดฝ่ามือยันพื้นเบาะไว้แล้วพยุงตัวให้ลุกขึ้นนั่งในท่าตรง
"ค..ค..คุณโกศล..อย่า..อย่าทำรินเลย..รรินแต่งงานแล้ว..คุณโกศล..อย่า" นรินรัตน์ร้องระร่ำระลักตื่นตระหนกใจสุดขีด เพราะภาพที่เห็นตอนนี้โกศลนั้นกำลังนั่งอยู่บนพื้นแทรกลำตัวอยู่กลางหว่างขาขาวๆของเธอด้านบนชายหนุ่มกำลังถอดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายออกพอดีเผยให้เห็นแผงอกกำยำ ต่ด้านล่างนี้ซิที่ทำเอาเธอถึงกับกลืนน้ำลายแทบไม่ลงก็เพราะช่วงล่างตำกว่าเอวที่กำลังเปลือยเปล่าเจ้าดุ้นเนื้อลำเขื่องขนาดเล็กกว่าข้อมือเธอไม่มากกำลังตั้งผงาดขนาดพื้นห้องพาดอยู่กลางหว่างขาเธอความยาวของมันเลยพ้นเนินโคกที่มีเส้นหมอยดำๆปกคลุมอยู่ซะอัก หัวควยมนบานขอเงี่ยงรอยบากเป็นร่องลึกเน้นความมนโตของท่อนเอ็นจนน่ากลัว ปลายรอยแยกบนหัส๔อกฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำใสๆเนียยวเป็นสายท่อนลำดุ้นโตพงกหัวส่ายไหวเยิบๆ
"สงสารรินเถอะนะค่ะ..อย่า..อย่าทำอะไรรินเลย..ร..รินกลัวแล้ว....." นรินรัตน์ร้องขอเจ้านายหนุ่มพร้อมกับพยายามยกมือข้างหนึ่งผลักไปที่ร่างกำยำที่ไม่มีเสื้อผ้าเหลือติดตัวอีกแล้วของชายหนุ่มเพื่อผลักไสให้เขาออกไปจากหว่างขาเธอที่กำลังแอ่นโคกเนินร่องสวาทท้าทายเจ้าท่อนเนื้อลำโตอยู่ตอนนี้
"หึ..หึ..หึ...คุณรรินจะกลัวทำไมละครับ....ไม่เห็จะน่ากลัวเลยอีกอย่างคุณรินก็แต่งงานแล้วไม่ใช่พวกสาวบริสุทธิ์ซะหน่อยผมว่าเรามาสนุกกันต่อเถอะครับ..ดูซิไม่น่เชื่อเลยว่าจะแต่งงานมาหลายปีแล้ว"
"ไม่..ไม่เอารินไม่เอา..อย่านะค่ะรินแต่งงานมาหลายปีแล้วจริงๆ..ถ..ถ..ถามนุชดูก็ได้ค่ะ..อย่านะค่ะรินขอร้อง"
"นั้นซิครับยิ่งไม่น่าเชื่อของคุณรรินมันยังสวยน่าลองจริงๆผมถึงไม่อยากเชื่อไงครับว่าแต่งงานมาหลายปีแล้ว...หรือไม่ก็สามีคุณรินไม่ค่อยได้ทำการบ้าน...ดีเลยเด่วผมจะช่วยปล่อยปล่อยอารมคุณรินให้เอง"
เหมือนแทงใจดำ คำพูดของเจ้านายหนุ่มที่กำลังส่งสายตาหื่นกระหายมองร่องรักของเธอตาเป็นมัน มือขวาตัวกำลังลูบไล้ชักดุ้นเนื้อถอกไปมาเบาๆ ส่วนมือซ้ายก็กำลังลูบไล้ต้นขาอวบๆของเธอไปมาไม่หยุด ทำเอานรินรัตน์ถึงกับเม้มปากแน่น
"ไม่ใช่ค่ะ...เพียงแต่.....อย่าทำอะไรรินเลยน่ะค่ะ..ไม..ไม่งั้นริน..รินจะร้องให้คนมาช่วย..บอกว่าอย่า"
"ร้องซิครับ..หึ..หึ..หึ..ร้องดังๆเลยก็ดีครับคนที่เข้ามาเห็นคุณรินนั่งถ่างแข้งถางขาอล่างฉ่างแบหอยแถมเยิ้มไปหมดอย่างนี้เขาคงสงสัยละครับว่าผมกำลังบังคับหรือคุณรินยินยอม.......ผมว่าคุณรรินให้ผมช่วยระบายความอัดอั้นให้ดีกว่าน่ะครับ"
นรินรัตน์ร้อนวูปไปทั้งหน้า เลือดสาวแล่นพล่านไปทั่วเธอนึกสภาพก่อนถึงจุดกระสันต์สุดๆเมื่อครู่ที่ตัวเองนอนถ่างแข้งถ่างขาแบะหอยกระดกก้นส่ายเนินโคกบดขยี้กับใบหน้าชายหนุ่มเมื่อชั่วครู่ที่ผ่านมาถึงกับอายแทบจะแทกแผ่นดินหนีไปซะตอนนี้
"ไม..อย่าไม่เอานะ...เดี๋ยวรินท้อง..อย่า..อย่าทำรินเลยค่ะคุณโกศลรินกลัวแล้ว" น้ำเสียงของหญิงสาวเริ่มแปรเปลี่ยนเมื่อเจอคำขู่ของโกศล เธอพยายามเปลี่ยนมาเป็นคำขอร้องเจ้านายหนุ่มแทน
"ไม่ต้องกลัวครับ..แหม..มีผัวมาแล้วตั้งหลายปี...สนุกกับผมอีกสักทีผมว่าสามี..เอ้ย ผัวคุณรรินไม่สงสัยหรอกครับ..แล้วนี้เพื่อความสบายใจผมใช้ถุงยางก็ได้คุณรรินจะได้ไม่ต้องกลัวเรื่องท้อง" โกศลพูดไปก็คว้าไปหยิบถุงยางที่เตรียมาตามแผนการอันแยบยลที่พื้นขึ้นมาฉีก...แกะออกมาบรรจงสวมให้โดยครอบเข้ากับหัวถอกมนบานที่แข็งตัวโด่ช้าๆ เขาค่อยๆรูดแผ่นยางบางๆจากส่วนหัวไล่ลงมาตามท่อนควยจนสุดปลายโคน
การกระทำแบบไม่สนใจเลยว่าหญิงสาวเองจะตกลงหรือไม่ทำเอานรินรัตน์ถึงกับทำอะไรไม่ถูกได้แต่มองอาการสวมถุงยางของเจ้าหนายหนุ่มด้วยดวงตาเบิ่งกว้างกับขนาดความใหญ่ยาวของท่อนเอ็นชายหนุ่มที่มันแตกต่างกับของ ทรงวิทย์ สามีเธออย่างพ่อกับลูก
"น่านะครับมาถึงขนาดนี้แล้ว...เมื่อกี้ผมก็ช่วยคุณรินไปแล้วตอนนี้คุณรินก็ช่วยผมมั่งซิครับ....ผมรับรองว่าคุณรรินจะไม่ผิดหวัง"
โกศลพูดไปมือขวาที่จับถุงยางรูดใส่ท่อนเอ็นเรียบร้อยแล้วก็จับเอาเจ้าดุ้นเนื้อลำเขื่องวางผาดไว้กลางร่องกลีบเนื้ออวบอิ่มตรงหน้าพร้อมกับแอ่นเอวถูไถให้สันเอ็ดที่วางแนบกลางร่องแคมของหญิงสาวเคลื่อนตัวเดินหน้าถอยหลังช้าเน้นให้เจ้าท่อนเนื้อของตัวเองเบียดสีกับจงอยติ่งเนื้อกลางร่องเสียวด้านบน โดยสายตาของเขาเองก็จ้องมองอากัปกิริยาการถูไถของเจ้าดุ้นเนื้อตาไม่กระพริบ
"อ..อย่าค่ะคุณโกศล..ริน..รินไม่อยาก.อูยยย..พ..พอเถอ..อูวววว:ซี๊ดดด"
โกศลออกแรงเน้นให้หัวถอกบานใหญ่บดกับจงอยแตดทุกครั้งที่ปลากหัวลึงค์เลื่อนขึ้นสูงเข้าหาติ่งเนื้อทำเอานรินรัตน์ที่กำลังนั่งแหกขาตัวเกร็งถึงกับสะดุ้งก้นกระดกเริดขึ้นตามจังหวะเสียดสีแต่ละครั้ง ความเสียวซ่านที่เธอได้รับทำให้เผลอร้องซู๊ดปากทั้งๆที่กำลังห้ามปรามเจ้านายหนุ่ม
"ถุงยางผมก็ใส่แล้ว...แถมพาคุณรินขึ้นสวรรค์ไปเมื่อกี้..อย่าเสียเวลาเลยครับเรามาสนุกกันต่อเถอะครับผมเงี่ยนจนทนไม่ไหวไหวแล้ว
"ม.ไม..อูววววว..พอ..อย่าเพิ่งดัน.อ..อโอ้วซ๊ดดดดด..โอ้ววววววววววววววว"
นรินรัตน์ที่กำลังนั่งแหกขาแอ่นโคกเนินโดยสับสันไม่รู้จะทำอย่างไรกับเหตุการณ์ข้างหน้า เธอจะร้องเรียกคนมาช่วยก็ไม่ได้เพราะถ้ามาให้สภาพอย่างนี้เธอจะต้องเสียหายเป็นแน่ แถมอาจจะเป็นเรื่องราวใหญ่โต อับอายขายหน้า และจะต้องล่วงรู้ไปถึงสามีเธอซึ่งเขาอาจจะเชื่อหรือ ไม่เชื่อเธอก็ไม่แน่ใจ หรือเธอจะปล่อยใจสนองตัณหาให้กับเจ้านายหนุ่มหล่อผู้นี้พื่อไม่ให้เขาทำร้ายเธอแถมยังช่วยระบายความกระสันต์ที่ถูกกักเก็บมาช้านนานเพราะสามีเธอไม่เคยพาเธอบบรลุสวรรค์ชั้นฟ้ามาสักครั้งทั้งๆที่แต่งานมากว่า 3 ปี แถมกิจกรรมบนเตียงก็เพียงนานๆครั้งเพราะเขามัวแต่สนใจกับธุรกิจและงานสังคม หัวสมองที่กำลังพะว้าพะวงสับสนตอนนี้ทำให้นรินรัตน์มึนไปหมดแต่แล้วเธอก็ต้องตะลึงพรึงเพริดดวงตาเบิกกว้างเมื่อโกศลพูดจบเธอก็เห็นเขาถอยตัวออกจากขอบโซฟาเล็กน้อยจนหัวถอกมนบานกลับมาจดจอที่ปากร่องแคมอวบอิ่มของเธอและในทันทีเขาก็แอ่นบั้นเอวส่งเจ้าท่อนเนื้อลำโตแหวกกลีบแคมแทรกหัวควยบานใหญ่แซะเข้าร่องสวาทอย่างรวดเร็ว
"ซี๊ดดด...อูยยยยยหนีบควยผมดีจริงๆ....สุดยอดเลยครับคุณริน" โกศลร้องระบายความเสียวเมื่อเขาส่งท่อนควยลำโตแหวกเข้ากลางร่องสวาทของหญิงสาวไปครึ่งลำแล้วต้องหยุดลงเมื่อเจอกับความตีบตันคับแน่นของร่องสวาท แถมกลีบเนื้ออวบอิ่มขาวนูนเด่นทั้งสองข้างที่กำลังอ้าอมกลืนเจ้าดุ้นเอ็นตอนนี้ก็กำลังบีบรัดไปรอบท่อนเนื้อของเขาทั้งข้างในและข้างนอกสันเอ็นใหญ่หนาถูกโพรงเนื้อโอบกระชับรัดติ้วเสียจนตัวโกศลเองต้องหยุดแอ่นเอวร้องระบายความเสียวกระสันต์
"ซี๊ดด..พ.พอก่อนค่ะ..คุณโกศลริน..รินกลัว..อย่าเราอย่าทำ..อุ๊ยยยย..อ.อย่..อย่า..อื้ยซ์ซซซซซซว"


เสียงร้องห้ามปนเสียวของนรินรัตน์ช้าไปเสียแล้วเพราะโกศลเองไม่ต้องการปล่อยเวลาแม้แต่วินาทีเดียวให้หายไปโดยไม่เสียวเลย เมื่อสกัดกั้นความเสียวซ่านจากการบีบรัดของโพรงเนื้อกลีบแคมได้แล้วจากความช่ำชอง เขาก็แอ่นบั้นเอวกระเด้าส่งท่อนควยอวบหนาหายเข้าไปในซอกเนื้อจนมิดด้านจนปลายหัวถอกเข้าไปเกยบดกับปากมดลูกด้านในปลายท่อนเอ็นเบียดชิดแน่นกับกลีบเนื้อขาวอวบที่ปลิ้นยู่เพราะกลืนเจ้าดุ้นเนื้อลำเขื่องขนาดใหญ่เข้าไปเต็มลำความใหญ่คับแน่นของท่อนเอ็นที่แหวกเข้าไปในซอกแคมหญิงสาวทำให้กลีบเนื้อแหกอ้าจนติ่งแตดที่เริ่มชูชันโพล่แทรกอยู่กลางร่องแคมด้านบนเห็นได้ชัดเจน โกศลไม่รอช้าขยับเอวโหย่งตัวเล็กน้อยเน้นให้หัวเหน่าที่เต็มไปด้วยเส้นหมอยหยาบๆดำหนาเบียดแซะบดขยี้ถูไถไปมากับเจ้าติ่งเนื้อจนหญิงสาวถึงกับเกร็งต้นขาแน่นเผลอถ่างอ้าออกอัตโนมัติ สองมือขยับไขว่คว้าโอบรอบลำตัวของหนุ่มใหญ่ที่กำลังคุกเข่านั่งยืดตัวตรงแทรกอยู่กลางหว่างขามีท่อนควยลำโตเสียบร่องสวาทแน่นสนิทอยู่ ความเสียวจากการโดนสันหนอกและขยุ้มหมอยหยาบๆเบียดสีติ่งไตทำให้นรินรัตน์เสียวกระสันต์ขึ้นมาอีกครั้งถึงกับใช้ฝ่ามือของเธอที่จับยึดบริเวณช่วงเอวชายหนุ่มจิกเกรงแน่นจนโกศลเองรู้สึกเจ็บแปล๊บ
"อูยยยยย...ดูดควยอะไรดีหยั่งงี้ครับคุณริน..ซี๊ดดดดด"
"ซี๊ดด..คุณ..คุณโกศล..ร..ริน..พ..พอเถอะค่ะรินไมม่อยาก.ซี๊ดด...ว๊าย...อย..อย่าคว้าน..อ..อโอ้ยยววววววว"
ท่อนควยโกศลที่ถูกปากมดลูกดูดตอดหัวควยด๊วปๆจนทำเอาเขาถึงกับร้องกระเส่าทำให้ชายหนุ่มบังเกิดความมันซาบซ่านยิ่งนักเขาบรรจงบดท่อนเอ็นเข้าใส่โคกเนินหมุนวนบั้นเอวให้หัวถอกที่เกยทับด้านในคว้านเสียดสีโพรงเนื้อไปทั่ว แถมเน้นให้สันหนอกด้านนอกเบียดขยุ้มหมอยหยาบหนาถูไถคลึงเคล้นจงอยแตดด้านนอก นรินรัตน์เจอท่านี้เข้าถึงกับเริดหน้าขึ้นด้านบนร้องเสียงลั่นก้นขาวๆที่เคยทิ้งตัวอยู่บนเบาะโซฟ้า หรือ เก้าอี้รับแขกถึงกับแอ่นเกร็งแน่นแก้มก้นขาวอวบอัดแน่นปั๊กขมิบเกร็งยกสะโพกกระดกตูดส่ายร่อนรับจังหวะบดคลึงจากท่อนควยชายหนุ่ม
"ซี๊ดด..คุณโกศลขา..อย่าค่ะ..โอ้ย..อย่าคว้านอย่างนั้น..อ..อูววว.พอ..พอเถอะ..รินใจจะขาดแล้ว..อูยยย...."
"ซี๊ดด..ก็ของคุณรินมันดูดหัวควยผมอย่างนี้แล้วซี๊ดด...จะให้ผมหยุดยังไงละครับ...อูววววแม่คุณเอ๋ย...หีดูดซะปวดควยไปหมดเลย...ซี๊ดดดดดด"
"คุณโกศลขา...ริน..ซี๊ด...รินหายใจไม่ออก..มัน..มันแน่นไปหมด..อูยยย..เสียว..เสียวใจจะขาดอยู่แล้ว..โอ้ววววว"
"ผมก็เสียวครับของคุณรินทั้งแน่นทั้งดูดทั้งตอด อูววววว...ดูซิครับ..ตอดอีกแล้ว....งั้นให้ผมเย็ดคุณรินเลยนะกันนะครับคนสวย"
".ซี๊ดด.ไม่..ริน ม.ม..อ..อโอ๊ะ...โอ๊ะ..โอ๊ะ...โอ๊ะ..โอ๊ะ...โอ๊ะ..ซี๊ด...อย่า..อ..โอ๊ะ...โอ๊ะ..อูววววว"
ไม่รอให้หญิงสาวตอบรับ โกศลพูดจบก็จับสองขาเรียวสวยอวบอิ่มของนรินรัตน์ที่แหกอ้าอยู่ จับแบะถ่างออกไปอีกจนโคกเนินโหนกนูนของแอ่นเชิดหงายเด่น สะโพกผายกลมกลึงถูกชายหนุ่มขยับจับเลื่อนมาอยู่ขอบโซฟาจนระดับร่องสวาทที่อ้าอมท่อนควยเขาเข้าไปมิดด้ามจนกลีบขาวๆสองข้างปิ้นยู่จนบวมเปล่งได้ระดับกับท่อนลำพอเหมาะพอเจาะเขาก็เริ่มกระเด้าบั้นเอวชักท่อนเอวเข้าออกซอกแคมหญิงสาวตามจังหวะเนิบๆแต่รุนแรงหนักแน่นจนเรือนร่างของหญิงสาวที่แอ่นหงายพิงพพนังโซฟาถึงกับกระเด้งเป็นจังหวะๆ เสียงหนอกควยกระทบโคกเนินอวบอูม ผสมผสานกับเสียงก้นอวบอัดขาวแน่นกระแทกเข้ากับต้นขาอันทรงพลังของชายหนุ่มส่งเสียงดังเป็นจังหวะต่อเนื่อง

ป๊าป.........ป๊าป.........ป๊าป.........ป๊าป.............ป๊าป......ป๊าป.........ป๊าป....ป๊าป..................ป๊าป..................................ป๊าป....ป๊าป

........ปั้ป .....ปั้ป......ปั้ป .....ปั้ป  ปั้ป    ปั้ป .....ปั้ป......ปั้ป .....ปั้ป  ปั้ป.....ปั้ป  ปั้ป .....ปั้ป   ปั้ป .....ปั้ปปั้ป .....ปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ปปั้ป

[jayleno]

ให้ตายสิ 

เหนื่อยๆแน่ครับ งานนี้ ท่านผอ โกศล กินไก่วัดเพลินเลย

เป็น ผอ. ก๊ดีงี้อ่ะ

สุดยอด

.........................................................................................
    11/10/2560   

รีพลายผิดเงื่อนไขการพิมพ์ตอบของ เวป เคยโดนแบน 23/9/2559

ซ้ำซากไม่ปรับปรุง แบนตลอดชีพ( 11/10/2560 )

.........................................................................................

เสร็จไปหนึ่ง รอลุ้นว่าจะได้น้องนุชด้วยแผนการอะไร

รออ่านตอนต่อไปครับ

[spr566]

อ่านจากเนื้อเรื่องแล้ว ความบังเอิญคงไม่จบแค่นี้ใช่ไหมครับ

เอาแล้วไวผอ. เคลมลูกน้องซะละ

มีต่ออีกไหมครับ