( ความเดิมจากตอนที่แล้ว )
ทิพย์เธอให้ครูคนใหม่ทั้งสามคนนั่งรอที่ห้องใหญ่ก่อน แต่ทิพย์กลับพาผมและพรรณเดินทะลุเข้าไปอีกห้องหนึ่งที่อยู่ด้านหลัง เมื่อเราทั้งสามเข้ามาถึงห้องนั้น และประตูได้ปิดลง....
" ฮื้อ...ผัวขา...ทิพย์ไม่เหลืออะไรแล้ว...ฮื้อๆๆๆๆ...." ทิพย์เธอหันหน้ามากอดผมแล้วพรั่งพรูความอึดอัด ความอัดอั้นตันใจทั้งหมดที่เธอมี ออกมาบอกผมและพรรณให้รับรู้ ( เรื่องเศร้าๆของทิพย์ สาวทอมกลับใจจะเป็นอย่างไร เรามาติดตามกันต่อเลยดีกว่าครับ )

   สรุปจากการบอกเล่าของทิพย์ เธอบอกว่า หลังจากที่คุณพ่อกับคุณแม่ได้วางมือทางธุรกิจโชว์รูมรถ ก็ได้ยกกิจการทั้งหมดให้กับเธอ โดยเธอเป็นหุ้นส่วนรายใหญ่ในบรรดาผู้ถือหุ้นรายอื่นๆที่มีอีก 5 หุ้น รวมเธออีก 1  เป็น 6 หุ้น
   เธอบริหารมาได้ปีกว่า บริษัทพึ่งจัดประชุมผู้ถือหุ้นและได้กางบัญชีรายรับรายจ่ายทั้งหมดในขณะที่เธอมาเป็นประธานบริษัท
   ในที่ประชุมเสียงส่วนใหญ่ต่างลงความเห็นว่า ควรให้เธอลาออกจากประธานบริษัทเสีย เพราะทั้ง 4 ไตรมาสที่เธอบริหารมา ขาดทุนทุกไตรมาส ตัวเลขกลมๆที่ขาดทุนร่วมๆ 10 ล้านบาท และสรุปให้เธอถอนหุ้นทั้งหมดออกไปด้วยและให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นจำนวน 100 % คืนแก่บริษัท
   ผมนั่งนึกในใจว่า ไอ้เงินจำนวนนี้มันไม่ทำให้ผมขนหน้าแข้งร่วงหรอกครับ แต่ถึงเวลาที่จะต้องเอาคืนบ้างแล้วละ
   " ทิพย์นิ่งนะครับ เดี๋ยวผมจัดการให้เอง โถๆๆๆๆดูซิ...ร้องไห้ยังกะเด็กเลย...เออพรรณครับ พาทิพย์ไปล้างหน้าสักหน่อยนะครับ เดี๋ยวผมจะออกไปจัดการข้างนอกเอง..."
   พรรณเธอลุกขึ้นมา แล้วพาทิพย์ไปจัดการตัวเองเสียใหม่ ส่วนผมก็เดินออกมาที่ห้องใหญ่ด้านนอก
   " สวัสดีครับ ขอโทษนะครับที่ทำให้ทุกท่านรอนาน..." บรรดาหนุ่มๆสาวๆที่นั่งรออยู่ด้านนอกร่วมๆ 10 คน ต่างลุกขึ้นยืนไหว้ตอบผม ผมเดินมานั่งลงที่เก้าอี้หลุยของผู้บริหาร ก่อนจะพูดขึ้นว่า
   " ขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมขอเอกสารของผู้ถือหุ้นทั้งหมด รวมถึงบัญชีรายรับรายจ่ายทั้งหมด ในช่วงที่คุณทิพย์เข้ามาบริหาร และผมจะให้คำตอบกับทุกท่านด้วยตัวผมเองครับ นี่ครับ...นามบัตรผม..." ผมส่งนามบัตรของผมให้กับบรรดาทนายของหุ้นส่วนที่นั่งอยู่ตรงหน้าผมทุกคน ซึ่งทุกคนรับไปแล้วก็มีสีหน้าตกใจไม่น้อยครับ ที่เห็นชื่อและนามสกุลของผม
   " มีใครจะออกความเห็นอะไรหรือเปล่าครับ..." ผมพูดเสียงดังฟังชัด
   " ............................." ทุกคนนิ่ง ผมเริ่มรุกต่อ
   " ถ้าเป็นเช่นนั้น ไม่ทราบว่าในที่นี้ ใครเป็นเลขาของคุณทิพย์ครับ..." มีผู้หญิงคนหนึ่งลุกขึ้น และเดินออกไปที่หน้าห้อง ครูเดียวก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินตามเข้ามา อ๋อ...น้องดาวนั่นเอง...
   " คุณดาวครับ...กรุณารับเรื่องและเอกสารทั้งหมดด้วยนะครับ และให้เอาไปส่งที่เลขาของผมรีสอร์ท นี่ครับนามบัตรผม..." น้องดาวเธอเดินเข้ามารับนามบัตรจากมือของผมแบบคิดไม่ถึง เมื่อเธออ่านชื่อและนามสกุลของผม ทำให้เธอแทบจะหมดแรงยืนเลยทีเดียว...
   " ตกลงตามนี้นะครับ ผมขอพูดเป็นครั้งสุดท้ายว่า..." น้องดาวเธอเดินเซกลับไปนั่งลงที่เก้าอี้ของเธอแล้ว ผมก็พูดต่อ...
   " ผมต้องการเอกสารของผู้ถือหุ้นทั้งหมดโดยละเอียด พร้อมกับบัญชีรายรับรายจ่ายทั้งหมดโดยละเอียด ตั้งแต่คุณทิพย์เข้ามาบริหาร โดยเอกสารทั้งหมด คุณทุกคนต้องส่งให้กับคุณดาวอย่างช้าที่สุดผมให้เวลา 1 อาทิตย์ มีท่านใดไม่เข้าใจที่ผมพูดบ้างครับ..." ผมยังคงพูดจาแบบเสียงดัง ฟังชัดเหมือนเดิม....
   ทุกคนในที่นั้นต่างเงียบเป็นเป่าสาก...5555+
   " และตำแหน่งประธานบริษัท ยังคงเป็นของคุณทิพย์อยู่...ใช่หรือเปล่าครับ..." ผมกวาดสายตาไปที่บรรดาทนายของผู้ถือหุ้นแต่ละคน...ซึ่งก็นั่งเงียบเหมือนเดิม ผมก็เลยชี้ไปที่ไอ้หนุ่มหน้าจืดที่นั่งอยู่ด้านหน้าผมแบบทีเล่นทีจริง
   " คุณว่ายังไง...ช่วยออกความเห็นหน่อยครับ..." ไอ้หนุ่มนั่นถึงกับสะดุ้งอย่างแรงเมื่อถูกผมชี้ แล้วก็ลุกขึ้นพูดแบบติดอ่าง....
   " ก็...ก็...ก็...ครับ...ใช่ครับ...เห็นด้วยครับ..."
   " ขอบคุณครับ นั่งลงได้แล้วครับ..." ก่อนที่ไอ้หนุ่มนั่นจะทิ้งตัวลงไปที่เก้าอี้อย่างหมดแรง
   ผมลุกยืนขึ้น ก่อนจะเอามือกอดอกแล้วพูดด้วยเสียงเรียบๆแต่ดังอีกประโยค
   " มีใครที่ไม่เห็นด้วยหรือเปล่าครับ..." พร้อมๆกับกวาดสายตาไปที่ทุกคน
   "......................................" ทุกคนต่างนั่งนิ่ง ผมจึงรุ๊กต่อ เพื่อให้เกมส์นี้จบลงโดยเร็วๆ และทิพย์ เธอจะต้องเป็นผู้ชนะเท่านั้น...
   " ถ้าอย่างนั้น วันนี้ผมขอปิดการประชุมเพียงเท่านี้ และผมจะส่งบัตรเชิญไปให้กับผู้ถือหุ้นมาร่วมประชุมอีกครั้ง ในอีก 1 เดือนข้างหน้าที่รีสอร์ทตามนามบัตรของผมนะครับ เชิญครับ...." ผมผายมือเชิญทนายทั้งหมดให้ออกจากห้อง
   ทุกคนเดินออกไปหมดแล้ว เหลือเพียงคุณครูคนใหม่ 3 คนที่ยังคงนั่งอยู่ในห้องนั้น พรรณและทิพย์ก็เดินออกมาจากห้องด้านใน ทิพย์เธอวิ่งเข้ามากอดผมพร้อมกับร้องโฮขึ้นอีกรอบ...
   ครูใหม่ทั้งสามคนที่จะมาสอนเด็กที่โรงเรียนต่างนั่งยิ้มให้กับผมก่อนที่ 1 ใน 3 จะพูดขึ้นว่า
   " ผอ. รับงานเยอะจังนะคะ หนูสงสารไอ้ทนายคนที่ ผอ. ชี้จัง เห็นเค้าสะดุ้งสุดตัวเลยละ..." แล้วทั้งสามสาวก็หัวเราะเบาๆออกมา ทำให้บรรยากาศในห้องเริ่มเปลี่ยนไป
   " ทิพย์ครับ...มันใกล้จบแล้วครับ..." ผมโอบเธอไว้หลวมๆพร้อมยกมือขึ้นลูบที่หัวเธอแบบผู้ใหญ่ปลอบใจเด็กๆพร้อมๆกับดันเธอออกจากอกผมช้าๆ
   " คืนนี้ไปนอนที่บ้านนะครับทิพย์...เออพรรณครับ คืนนี้เราเลี้ยงรับขวัญน้องทิพย์ดีหรือเปล่าครับ..." ผมหันไปที่พรรณ ซึ่งเธอก็ยิ้มหวานตอบผม
   " อื้อ...เกือบลืมไป...เลี้ยงต้อนรับคุณครูคนใหม่ด้วยอีก 3 คน นะครับพรรณ..." ผมหันหน้าไปที่ครูใหม่ทั้งสามคน ซึ่งเธอก็หันหน้ามายิ้มตอบรับผม ตอนนี้เกือบ 4 โมงเย็นแล้ว
   " เรากลับกันเถอะ...ผมเหนียวตัวอยากอาบน้ำแล้ว..." พรรณเธอหยิบผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาของทิพย์ ก่อนที่เราทั้งหมดจะเดินออกจากห้อง
   " น้องดาวครับ ผมรบกวนน้องดาวจัดการเรื่องเอกสารที่ผมสั่งทั้งหมดด้วยนะครับ ทุกอย่างต้องพร้อมส่งถึงมือผมภายใน 1 อาทิตย์...นะครับ..." น้องดาวเธอยิ้มหวานให้ผมอย่างเต็มแก้มเด็กสาววัย 24 ปี...
   พนักงานในโชว์รูมต่างจับกลุ่มซุบซิบกัน แต่เมื่อผมเดินผ่าน ทุกคนต่างเงียบและถอยห่าง ทุกคนที่ผมเดินผ่านต่างยกมือไหว้ผม...
   เราทุกคนขึ้นรถ โดยมีทิพย์นั่งหน้าคู่กับผม ส่วนพรรณและครูใหม่ทั้งสามนั่งที่เบาะหลัง...   ยามหน้าโชว์รูมต่างเข้าแถวทำความเคารพ เมื่อผมเคลื่อนรถผ่าน
   " ผอ.คะ...แวะร้านเครื่องนอนด้วยคะ..." เสียงพรรณบอกผม ตอนนี้เวลา 16.30 น. ผมแวะร้านเจ้าประจำเพื่อให้พรรณเธอลงไปสั่งของ
   พักเดียวพรรณก็เดินมาขึ้นรถ และบอกผมให้กลับบ้านเพราะเธอเป็นห่วงเด็กๆ ผมแวะไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวคุณป้าบอกว่าครูใหม่มารับน้องปุ้ยน้องปลายกลับบ้านตั้งแต่ตอน 4 โมงเย็นแล้ว เห็นว่าพรรณสั่งให้มารับ คุณป้าว่าอย่างนั้นครับ...ต้องขอบคุณพรรณเธอช่างเป็นคนที่รอบคอบดีเหลือเกิน...
   ทิพย์เธอมีสีหน้าสดชื่นขึ้นมาบ้าง หลังจากที่มาถึงบ้าน ครูแพรวรีบเข้ามารับทิพย์ลงจากรถแล้วพาเข้าไปที่ห้องเล็ก ส่วนคุณครูคนใหม่ทั้งสามคน พรรณเธอเดินตามหลังครูแพรวและทิพย์ตามเข้าห้องเล็กโดยมีน้องเอและน้องเบลช่วยกันถือของส่วนผมเข้าห้องใหญ่เพื่ออาบน้ำ ตอนนี้เวลา 17.00 น.
ผมมานั่งคิดในห้องน้ำ หาทางว่าจะแก้เผ็ดพวกบรรดาหุ้นส่วนของทิพย์ยังไงดี   " คุณพ่อขา...หนูเอาเสื้อผ้ามาให้คะ...เปิดประตูด้วย..." เสียงน้องเชอร์รี่ดังขึ้น
ที่หน้าห้องน้ำ
   " เดี๋ยวจ้า...ใกล้จะเรียบร้อยแล้ว..." ผมตะโกนบอกเธอไป พร้อมนุ่งผ้าเช็ดตัวเรียบร้อย
   " เค้าไปไหนกันหมดละ ทำไมบ้านถึงเงียบนัก..." ผมถามน้องเชอร์รี่ เพราะเห็นบ้านเงียบผิดปกติ
   " ทุกคนกำลังช่วยกันอยู่ที่ศาลด้านนอกจ้า พี่เอให้หนูมาคอยดูแลคุณพ่อ..."
เสียงน้องเชอร์รี่บอกผมอย่างนั้นครับ ก่อนที่ผมจะเดินนำหน้าเธอและเดินเข้าห้องใหญ่
   " หนูเช็ดตัวให้นะคะ..." ผมนั่งลงที่เก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเรียบร้อย...น้องเชอร์รี่ก็ดึงผ้าเช็ดตัวออกจากเอวผมทันที
   " อุ๊ยคุณพ่อ..." ท่อนควยผมที่ยังนอนสงบนิ่งอยู่ที่หว่างขา แต่มันก็ใหญ่พอที่จะทำให้น้องเชอร์รี่ตกใจได้
   น้องเชอร์รี่เธอทำตาลอยๆก่อนที่จะเอื้อมมือไปประคองท่อนควยผมไว้ด้วยมือที่สั่นเทาของเธอ
   " เช็ดตัวให้พ่อเถอะลูก เราจะได้ออกไปช่วยงานข้างนอกกันนะจ๊ะ..." ผมเอามือแตะไหล่น้องเชอร์รี่ก่อนบอกเธอเบาๆ
   " ........................................." น้องเชอร์รี่เธอคว้าท่อนควยผมเข้าปากเธออย่างรวดเร็วก่อนที่ผมจะพูดอะไรต่อไปอีก
   ปากน้อยๆของน้องเชอร์รี่ดูดและพลิกปลายลิ้นไปมาเบาๆที่หัวควยอ่อนๆของผม พร้อมๆกับฝ่ามือของเธอก็รูดเข้าๆออกที่ท่อนควยผม และมันก็เริ่มจะแข็งตัวขึ้นอย่างช้าๆ...ในปากน้อยๆของเธอ...
   " .........................................." ความเสียวเริ่มครอบงำผมแล้ว
   ผมล้วงฝ่ามือผมลงไปในเสื้อยืดคอวีสีน้ำเงินที่น้องเชอร์รี่ใส่อยู่ ก็พบกับเต้านมเด็กลูกครึ่งที่ไม่แม้บราหรือยกทรงสวมทับ
   " ซี๊ด....พ่อจ๋า...อื้อ..." น้องเชอร์รี่เธอปล่อยปากจากท่อนควยผมขึ้นมาครางเบาๆและเงยหน้าทำสายตาหยาดเยิ้มมาที่ผม ก่อนที่เธอจะก้มหน้าลงไปดูดท่อนควยผมอีกรอบ...เวลาขณะนี้ 17.25 น.
   " คุณพ่อขา...อื้อ..." เสียงน้องเอดังขึ้น และเธอก็เดินเข้ามาจนถึงจุดที่ผมและน้องเชอร์รี่อยู่ ผมชี้นิ้วลงไปที่น้องเชอร์รี่ให้น้องเอเธอดู...
   " เชอร์รี่จ๋า เดี๋ยวเราออกไปช่วยงานข้างนอกก่อนดีกว่านะ คืนนี้เลิกงานแล้วเดี๋ยวเราอาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดมานอนกับคุณพ่อด้วยกัน...ดีมั๊ย..."
   เท่านั้นแหละครับ ที่น้องเอเธอบอกน้องเชอร์รี่ ทำให้น้องเชอร์รี่ต้องปล่อยท่อนควยผมออกจากปาก...อย่างเสียดาย...
   กว่าน้องเอและน้องเชอร์รี่จะออกจากห้องได้ ก็นานโขครับเพราะผมต้องใช้นิ้วปลดปล่อยน้ำหีที่เบ่งบานแต่ไร้ขนของน้องเชอร์รี่ออกก่อน มิเช่นนั้นเธอก็จะไม่ยอมท่าเดียว ส่วนน้องเอเธอเก็บอารมณ์ได้เป็นอย่างดีครับ ก็มีบ้างตอนที่ผมใช้นิ้วให้น้องเชอร์รี่ ผมต้องดูดเต้านมน้องเอไปด้วย...แต่เหตุการณ์ทั้งหมดก็ผ่านไปด้วยดี 18.00 น.    ท้องฟ้าด้านนอกสลัวแต่แสงไฟในศาลาหลังใหญ่กลับสว่างยิ่ง
   " คุณพ่อคะ คุณแม่ให้มาตามคะ..."  เสียงน้องปลายวิ่งเข้ามาบอกผมที่หน้าบ้าน    ผมเดินตามน้องปลายมาที่ห้องเล็กที่โรงรถ
   " ผอ. คะ พรรณว่าจะให้คุณครูคนใหม่ทั้งสามคน นอนห้องเล็กกับน้องใหม่และน้องแพรว อื้อ...และน้องทิพย์อีกคน...ดีหรือเปล่าค่ะ..." พรรณพูดขึ้นเมื่อผมเดินมาถึงพร้อมกับน้องปลาย...
   " ก็แล้วแต่พรรณจะพิจารณาครับ..." พรรณดึงมือผมเข้ามาในห้องที่ตอนนี้ถูกจัดใหม่ แต่เดิมมี 2 ที่นอนใหญ่ๆกับตู้เสื้อผ้า 2 ตู้ แต่ตอนนี้มีที่นอนมาเพิ่มอีก 2 ที่นอนพร้อมๆกับตู้เสื้อผ้าอีก 3 ตู้ 5555+ สงสัยพรรณเธอจัดการเองทั้งหมดครับ
   " เออ...ทั้งหมดนี่เท่าไหร่ครับพรรณ..." ผมหันหน้าไปถามพรรณ เพราะมูลค่าสิ่งของที่ผมเห็นตอนนี้ น่าจะมีค่ามากกว่า 2 หมื่นบาท แล้วพรรณเธอจ่ายเค้าไปหรือยัง
   " ก็ 2 หมื่นกว่าบาทคะ ผอ. คือว่า...พรรณจ่ายไปแล้วเรียบร้อยค่ะ..." เธอพูดพร้อมกับยิ้มๆให้กับผม
   " เออ...ครูใหม่ทั้งสามคนน้องใหม่น้องแพรวน้องทิพย์รอเราอยู่ที่ศาลาใหญ่แล้วคะ..." พรรณเธอพูดจบก็จับมือผมและน้องปลายเดินตรงมาที่ศาลาหลังใหญ่ตรงหน้าบ้านทันที
   ก็เหมือนๆกับการจัดงานแบบทุกๆครั้งที่ผ่านมาครับ บรรดาเมียและว่าที่เมียของผมทุกคนนั่งประจำที่กันอย่างเรียบร้อย โดยมีน้องเอ และน้องเชอร์รี่ช่วยกัน
   " คุณพ่อนั่งตรงนี้...ข้างพี่ทิพย์ กับพี่แพรว..." น้องเอดึงผมลงนั่งหัวโต๊ะ
   " คุณแม่นั่งตรงนี้..." หัวโต๊ะอีกฟาก เสียงน้องเชอร์รี่ดึงให้พรรณนั่งลงข้างๆครูใหม่ทั้งสามคน
   " เอาอย่างนี้นะลูกๆ..." พรรณเธอยืนขึ้นก่อนพูดด้วยเสียงที่ชัดถ้อยชัดคำ
   " วันนี้เราจะมีสมาชิกใหม่มาเพิ่มที่บ้านของเรา อีกสามคน คือคุณครูทั้งสามคนนี้..." แล้วพรรณก็ผายมือไปที่ครูใหม่ทั้งสามคน เสียงปรบมือต้อนรับดังขึ้นราวกับนัดกันไว้
   " น่ารักทั้งสามคนเลยคะคุณแม่..." เสียงน้องนุ่มกับน้องนิ่มประสานเสียงขึ้นพร้อมๆกัน
   " ใช่ด้วยคะ ..." แล้วเสียงบรรดาเมียและว่าที่เมียผมก็สนับสนุนคำพูดของน้องนุ่มน้องนิ่มตามมา...
   " ให้คุณครูทั้งสามแนะนำตัวเองทีละคนดีมั๊ยคะลูกๆ..." พรรณเธอทิ้งท้ายให้สามสาวแนะนำตัวเอง
   " ครูชื่อพิมพ์ชนกนะคะ หรือเรียกสั้นๆว่า พิมพ์ก็ได้คะ..." อื้อ...พิมพ์...นี่หุ่นดีไม่เบาๆสูงประมาณ 166 Cm นมเป็นนม ตูดเป็นตูด
   " ครูชื่อนันธิยาคะ เรียกสั้นๆว่า ยาก็ได้คะ..." ส่วนยาเธอเป็นคนรูปร่างเล็กอะไรๆก็ดูดจะไม่สดุดตาเท่าไหร่ กับส่วนสูงประมาณ 155 Cm
   " ครูชื่อริณณวรรณ เรียกสั้นๆว่า วรรณก็ได้คะ..." ส่วนวรรณรูปร่างพอๆกันกับยา แต่ที่น่าสะดุดตาคือทรวงอกเธอ ที่ค่อนข้างอวบอูมทีเดียว...
   คืนนี้เราจบกันค่อนข้างเร็วครับ เพราะพรรณเธอเห็นผมไม่ค่อยจะสนุกเท่าไหร่ก็ประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆก็เก็บของเสร็จ
   ที่ห้องเล็กข้างโรงรถ พิมพ์ วรรณ ยา ใหม่ แพรว ทิพย์ และพรรณ นอนรวมกันในห้องนั้น
   ส่วนห้องใหญ่ผมให้เด็กๆนอนกัน ผมออกมานั่งคิดแผนการเอาคืนกับบรรดาหุ้นส่วนของทิพย์ ที่หน้าโต๊ะทำงานของผม เด็กๆเข้าห้องกันหมดแล้ว
   " หนูปูที่นอนให้นะคะพ่อ..." เสียงน้องเอดังขึ้นทำลายความเงียบไป พร้อมๆกับร่างของน้องเชอร์รี่ที่ออกมาในชุดคลุมยาวเหมือนน้องเอ
   " ขอบใจจะลูก จุ๊บ...จุ๊บ..." ผมดึงน้องเอ และน้องเชอร์รี่มาหอมแก้มคนละครั้ง
   " ให้พ่อได้ใช้สมองทำงานก่อนนะลูก เดี๋ยวพ่อจะลงมานอนกอดทั้งคู่เลย..."
   น้องเอน้องเชอร์รี่ลงไปนอนห่มผ้าและเว้นที่ตรงกลางไว้ให้ผม...นอน...
   ผมนั่งคิดถึงเหตุการณ์ในวันนี้ที่โชว์รูมของน้องทิพย์ ไล่เรียงตั้งแต่ผมเดินออกมาจากห้องของทิพย์ ตอนแจกนามบัตร ตอนยกมือขึ้นถามไอ้ทนายหน้าจืด ตอนเรียกน้องดาวเข้ามา ตอนให้ทุกคนกลับพร้อมๆกับกำชับให้ทนายของแต่ละหุ้นส่วนส่งเอกสารของหุ้นแต่ละคนพร้อมกับบัญชีรายรับและรายจ่ายอย่างละเอียดให้น้องดาวภายใน 1 อาทิตย์เป็นอย่างช้า...ผมรู้สึกเหนื่อยๆกับความคิดของตัวเองเหมือนมันยังคิดไม่ออก เพียงแค่มันติดอะไรสักอย่างเท่านั้นเอง
ผมจึงเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำไล่ความมึนงงของผมให้มันออกจากหัวสมองสักหน่อย...แล้วนุ่งผ้าเช็ดตัวออกมานั่งลงที่หน้าโต๊ะทำงานเหมือนเดิม
   " พ่อจ๋า...ยังไม่นอนอีกเหรอคะ..." เสียงน้องเชอร์รี่ทำให้ความคิดผมต้องสะดุดลง...
   " จ๋าลูก..." ผมยื่นมือให้น้องเชอร์รี่ และเธอก็จับมือผมพร้อมกับลุกขึ้นมานั่งอยู่ตรงหน้าผมช้าๆ น้องเอหลับไปแล้วพร้อมเสียงกรนเบาๆ ตอนนี้เวลา 00.25 น.
   น้องเชอร์รี่นั่งเอาแขนวางลงที่ตักแล้วซบหน้าลงมา ผมต้องขยับขาออกไปนิดเพื่อให้เธอได้ซบหน้าแบบสบายๆ
   " อื้อ..." ในขณะที่สมองผมกำลังใช้ความคิดอยู่นั้น น้องเชอร์รี่เธอก็แหวกผ้าขนหนูที่ผมนุ่งอยู่ออกไป   พร้อมกับปลายลิ้นอ่อนๆของเธอก็พลิ้วไหวกับหัวควยผม ก่อนที่เธอจะส่งมันเข้าไปในโพรงปากที่แสนจะอบอุ่น...
   น้องเชอร์รี่คงจะจำมาจากน้องทิพย์ครับ เธอทำได้ดีมาก ท่อนควยของผมเพลิดเพลินกับปากและปลายลิ้นที่พริ้วไหวอยู่ที่หัวควยของผม
   ผมต้องพักสมองกับเรื่องของทิพย์ก่อน และเริ่มคิดใหม่ทำใหม่กับน้องเชอร์รี่
   ผมขยับก้นขึ้นนิดพร้อมดึงผ้าขนหนูที่ผมนุ่งอยู่ให้พ้นออกไปจากตัว ทำให้ท่อนควยผมทิ่มเข้าไปในปากและคอของน้องเชอร์รี่
   " อุ๊บ...พ่ออ่ะ...จะลุกก็ไม่บอกหนู..." ทำให้น้องเชอร์รี่ปล่อยท่อนควยผมและต่อว่าผมเบาๆ
   ผมก้มลงไปดึงตัวน้องเชอร์รี่ขึ้นมาพร้อมรูดชุดนอนเธอออกไป เต้านมขาวๆอวบๆหัวนมที่แข็งชี้โด่อยู่บนทรวงอก ป้านเต้านมยังเป็นสีชมพูระเรื่อก็โชว์ต่อหน้าผม
   ทำให้ผมต้องซุกใบหน้าเข้ามาที่เต้าอวบคู่นั้นพร้อมอ้าปากอมเต้านมคู่นั้นทีละข้าง
   " ซี๊ด...พ่อจ๋า...หนูเสียวจังเลย...อื้อ..." แขนทั้งสองข้างของน้องเชอร์รี่โอบคอผม พร้อมกับแอ่นเต้าขาวอวบเข้ามาที่หน้าผมทันที
   " ........................................" ผมคลึงเต้าที่ว่างจากปาก ด้วยฝ่ามือข้างหนึ่ง ฝ่ามืออีกข้างผมล้วงลงไปที่เนินหีที่สัมผัสถึงเส้นหมอยที่มีอยู่น้อยนิด จนเกือยจะแทบสัมผัสไม่ได้    เนินและร่องหีที่ฉ่ำเยิ้มอยู่ก่อนแล้ว เมื่อปลายนิ้วผมไปสัมผัสเข้า
   " ซี๊ด...โอ๊ย...พ่อจ๋า...หนู...ฮื้อ...เสียวหี...โอ๊ย...ไม่ไหวแล้ว...ออก...อะ..." น้องเชอร์รี่เกร็งร่างอย่างแรง ก่อนที่เธอจะแอ่นเนินหีเข้ามาที่ปลายนิ้วผมอย่างแรง
   ผมรวบเอวน้องเชอร์รี่พร้อมดึงก้นเธอมาที่ตักผมที่มีท่อนควยที่แข็งโด่คอยอยู่แล้ว ผมจับหัวควยเขี่ยขึ้นๆลงๆอย่างแรงที่รอยผ่าของร่องหี แม้แต่หัวควยผมลากผ่านร่องหีเธอ หัวควยผมก็รับรู้ถึงแรงขมิบที่รุนแรงนั้นได้ จนแทบน้ำแตกละครับ...
   " โอ๊ยพ่อจ๋า...ออกแล้ว...ซี๊ด...มะ...มันโอ๊ย..." ก้นน้องเชอร์รี่เกร็งอย่างแรงเมื่อหัวควยผมเขี่ยอยู่อย่างนั้น
   " ออกแล้วพ่อจ๋า...โอ๊ย...." เมื่อทุกอย่างตรงที่ตรงทางของมันแล้ว ผมก็กดก้นของน้องเชอร์รี่เธอลงมาอย่างแรง พร้อมๆกับการเกร็งรูหีของเธอขมิบอย่างแรง
   " โอ๊ย...พ่อจ๋า...หนู...โอ๊ย...จะออก...ซี๊ด...ออกอีกแล้ว..." เมื่อผมส่งท่อนควยผมเข้าไปจนมิดด้ามในทีเดียว น้องเชอร์รี่ก็น้ำแตกออกมาอีกครั้ง ในเวลาไล่เลี่ยกัน
   " ........................................." ผมประกบปากผมเข้ากับปากของเธอทันที
   ผมโยกสะโพกน้องเชอร์รี่ไป รูหีเธอก็เกร็งขมิบที่ท่อนควยผมไป แรงเกร็งขมิบภายในรูหีเธอเหมือนมีฝ่ามือน้อยๆคอยรูด และปล่อย รูดปล่อยอย่างถี่ยิ้บ...มันทำให้น้ำควยผมตั้งแถวเพื่อปลดปล่อยแล้วครับ...
   " ซี๊ด...พ่อจ๋า...โอ๊ย...อย่าโยก...โอ๊ย..." พร้อมๆกับผมถึงเวลาปลดปล่อย ผมดึงสะโพกน้องเชอร์รี่เข้ามาพร้อมๆกับผมเกร็งกระแทกท่อนควยเข้าไปที่เนินหีอวบอูมอย่างแรงแล้วก็ฉีดน้ำเงี่ยนเข้าไปอย่างรุนแรง
   " อื้อ...โอ๊ย...พ่อจ๋า...ออก...ซี๊ด...ออกอีกแล้ว...โอ๊ย..." น้องเชอร์รี่เธอเกร็งแขนเกร็งสะโพกกระตุกอย่างรุนแรงเมื่อผมเกร็งท่อนควยฉีดน้ำเงี่ยนเข้ารูหีของเธอ
   " ....................................................." น้องเชอร์รี่ ยังเกร็งขมิบรูหีต้อนรับน้ำเงี่ยนผมอย่างรุนแรง อ่า.....สมองผม...โล่งแล้วครับ...
สมองผม...มันโล่ง...และคิดออก...ก็ตอนที่น้ำแตกนี่เอง...ผมคิดออกแล้วว่าจะจัดการกับหุ้นส่วนของน้องทิพย์ยังไง...55555+ รับรองว่าหุ้นส่วนเหล่านั้นต้องสะดุ้งไปตามๆกันแน่ๆ....

รอนานมากเลยครับกว่าตอนนี้จะมา คิดถึงจริงๆ

ว๊าวๆ ตอนใหม่มาไวมากยังไม่ได้อ่านนะมาวางกติกา ให้พวกพ้องก่อน เดี๋ยวว่างจะแวะมาเรียงให้พร้อมอ่านไปด้วยอิอิ 
ขอบใจมากมว๊ากจร้า คุณ หา อะไรนะ มาแบบเต็มๆอ่านจุใจขาหื่นก็นฟินนะเซ่ ฮ้าฮ่าฮ่า...

..✿...❤....💙 ..... 💗 ...... 💛... 💛 ....💚 .....💛 ... ✿...❤.... 💙 .....💜 .... 💗 ... 💚 ...✿...

ใครจะอ่านผลงานทุกโพสต์ในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,
ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,
thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก
ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา
เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..
ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1 ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน
แบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ
แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .

................................................*.:｡*ﾟ'ﾟ･.｡.:*ﾟ'ﾟ･.｡.:* *.:｡*ﾟ 'ﾟ･.｡. :* (◠‿◠: ✿)*..............................................

กว่าจะคิดได้ ต้องใช้ตัวช่วยด้วยเหรอ
ปัญหาเล็กๆ แค่คนเดียวก็ได้
สงสัย ถ้าปัญหาใหญ่ๆ มิต้องใช้ตัวช่วยเป็นทีมเหรอ อิอิ

ต้องหลั่งสารก่อนถึงจะคิดได้

รอดูว่าจะแก้เผ็ดพวกผู้ถือหุ้นที่บีบน้องทิพย์ยังไง อ่านน้องเชอรรี่อมไมค์แล้วสยิวกิ้วจริง ๆ

เล่นบทพระเอกแบบนี้ ก็ยิ่งได้ใจน้องทิพย์เข้าไปอีก
แต่ขาดทุนตั้งขนาดนั้นนี่ ไม่ธรรมดาแล้วนะ
ดูท่าคงมีเบื้องหลังบางอย่างแน่

ผู้รู้แล้วว่า เวลาคิดไม่ออกจะต้องทำยังไง

มาต่อให้หายคิดถึงแล้ว ขอบคุณครับ ครอบครัวนี้ต่อไปใหญ่จริงๆ สงสัยครูผู้หญิงมีกี่คน คงเหมาหมดแน่ๆ

กว่าความคิดที่จะช่วยเมียลุล่วงได้ต้องมีตัวช่วย

พอได้คลายเครียดปุ๊ป สมองแล่นคิดออกเลย

เมื่อน้ำที่คั่งค้างไหลออกมา สมองก็พลันปลอดโปร่ง
รู้ยังงี้ เอาน้ำออกมาตั้งนานล้ว สมองจะได้โล่ง

[pinmonkey]

น้องเชอรี่สุดยอดมากครับ ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณครับ