• Welcome to 🧡 XONLY 🧡.
 

ข่าว:

🎉🎉🎉 XONLY เปิดรับลงทะเบียนสมาชิกใหม่อีกครั้ง จำกัดวันละ 50 คน จนกว่าแอดมินจะขี้เกียจรับ😀

Main Menu

บ่วงเสน่หา34 (แตกพ่าย)

เริ่มโดย fuseeka, มกราคม 11, 2018, 12:33:33 หลังเที่ยง

-

0 สมาชิก และ 1 ผู้มาเยือน กำลังดูหัวข้อนี้

#225
แหกค่ายได้เพราะหอยล้วนๆ

#226
ชอบชื่อคณะนี้มาก คณะหื่นบ้านนา ใครมาอยู่ก็สมานฉันท์กันทุกคน เพราะเกี่ยวดองกันทางอวัยวะกันหมด ฮ่าๆๆ

#227
ตาคำข้ามค่ายซะแล้ว นายรพินตามกลับด่วน

#228
ร่วมตัวก็โซ้ยเลย

#229
พบเรื่องนี้โดยบังเอิญ คงต้องเข้ามาตามอ่านต่อแล้วครับ
ขอบคุณ

#230
ระพิน ไ
เสือจันในร่างพญาลิงลมหลังบริกรรมคาถามาเกือบ 2 วัน สภาพร่างกายเกือบสมบูรณ์เต็มที่  หวังจะออกไปแก้แค้นเหล่าหื่นบ้านนาให้สมแค้นแต่ต้องมีติดอยู่ในห้องตัวเองเพราะยันต์ที่เฒ่าอ้นให้สาวอุไรแอบมาติดรอบเรือน  กว่าจะแหกมนต์คาถาแก้ทางของเฒ่าอ้นได้ก็เกือบครึ่งคืนไปแล้ว "กูจะหักคอดูดเลือดพวกมึงให้หมด " พญาลิงลมสบถโกรธจัด กระทืบลูกน้องหน้าห้องตายไป สองคน เหล่าสมุนตัวสั่นงันงกกันไปทั่ว "ออกไปตามพวกมันมาให้ข้า ไม่งั้นไม่ต้องมาให้ข้าเห็นหน้า  ไป .."
                คณะหื่นบ้านนาหลังได้ตัวสาวพิมยังได้เสือสาวอุไรแถมมาอีกคน  ภายในโถงถ้ำเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความยินดี  "ลำบากมากมั้ยพิม" สาวต่ายเป็นห่วงเพื่อนสาว "สบายมากจ๊ะคนอย่างพิมซะอย่าง อิอิ "  "อย่างเพิ่งดีใจกันไป รีบเตรียมตัวกันเร็วเราต้องรีบหนี ตอนนี้มนต์ข้าคงเอาไอ้จันไม่อยู่แล้ว "เฒ่าอ้นเร่ง พร้อมแจกกระสูนอาคมให้เหล่าชายๆ "ยังใช้ได้ผลอยู่มั้ย ลุง ? "ไอ้ชัยถามอย่างสงสัย  "ถึงจะทำอะไรมันมากไม่ได้แต่พอจะหยุดมันได้ชั่วคราว"  "ไปชั้นนำทางเอง ป่าแถบนี้ตอนกลางคืนมันเหมือนกันไปหมด เดินผิดทางนิดเดียวหลงกันทั้งคืนแน่ "เสือสาวอุไรเดินนำขบวน   
               คณะหื่นบ้านนาใช้เวลาค่อนคืนกว่าจะหลุดมาจากใจกลางป่าชับบอนได้ เหลืออีกไม่กี่ก้าวก็จะพ้นเขตป่าชับบอน  "พวกมึงนึกว่าจะหนีกูพ้นเหรอว่ะ ฮาๆๆๆ กูมารอพวกมึงนานแล้ว"เสียงห้าวแหบคำรามลั่น พญาลิงลมใช้แผนตลบหลังมารอดักคณะหื่นบ้านนาแนวเขตป่าชับบอน นั่นเอง "ซวยแล้วพวกเรา กูนึกแล้วว่าทำไมออกมาง่ายซะเหลือเกิน " เฒ่าคำเสียงสั่นจ้องตัวประหลาดขนปุยอย่างหวาดหวั่น  "เอาไงดีลุง"ไอ้พลหอบหายใจมีเสี่ยพงษ์หิ้วปีกประคองอยู่ "อีพิม อีอุไร มึงสองตัวไปกับกู ส่วนพวกมึงเอาเลือดมาให้ข้ากินคนละอึกถ้าไม่ตายมึงก็กลับออกจากชับบอนได้ " พญาลิงชี้นิ้วสั่ง  สองสาวพิม อุไรหน้าถอดสีหลบหลังไอ้ยักษ์คงตัวสั่น  "มากินตีนกูก่อน ไอ้ลิงกัง  "ไอ้ยักษ์คงปากดีแต่ขาสั่นพับๆ "งั้นพวกมึงตายให้หมด"พญาลิงลมตาแดงเป็นลูกไฟ กระโจนเข้าหาคณะหื่นบ้านนา  เฒ่าอ้นกดไกปืนเป็นคนแรกเสียงสนั่นป่า กระสุนอาคมเจาะเข้าหัวมหึมาเต็มๆ มันสมองกระจัดกระจาย หัวหายไปเกือบครึ่งร่างพญาลิงลมชงักงัน  "สุดยอดไปเลยลุง ขอข้ามั้ง" ไอ้ชัยดีใจสาดปืนในมือเข้าใส่ร่างปุกปุยกระสุนหมดรังเพลิง เลือดเนื้อทะลักล้มลงไปกองกับพื้น  สมุนโจรเห็นหัวหน้าตัวเองร่างแทบแหลกเหลวก็มือไม้สั่น แข้งขาอ่อนไปหมด ด้วยรู้จักเฒ่าอ้นเสือเก่าดีว่าเป็นใครมาก่อน บางคนยังเคยเป็นลูกน้องเก่าเสืออ้น บางคนก็เป็นเพื่อนร่วมปล้นมาก่อน  นิสัย ฝีมือในอดีตย่อมรู้ดี พากันวางปืนยืนสลดจำนนแต่โดยดี   
                     ฉับพลันทันด่วนท้องฟ้าก็มืดมิดพายุก่อตัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมหมุนมหึมาก็ก่อตัวที่ร่างไร้วิญญาณของพญาลิงลมกระชากทุกสิ่งอย่างขึ้นฟ้าปลายพายุอย่างดุดัน ต้นไม้ขนาด 3 คนโอบหลุดลอยถอนรากถอนโคน "พวกเราระวัง ไอ้ลิงกังมันยังไม่ตาย" เฒ่าอ้นร้องตะโกนแข่งกับเสียงพายุ สองมือยึดโอบต้นไม้แน่น   อย่างฉับพลันพายุก็สงบเงียบเหมือนไม่เคยเกิดอะไรมาก่อนทิ้งแต่ซากต้นไม้กิ่งไม้หักระเนระนาดไปทั่วป่า  "ฮาๆๆๆๆพวกมึงนึกว่าจะฆ่ากูได้เหรอ ไอ้พวกมดปลวก " เสียงก้องกังวานดังไปทั่วผืนป่า พญาลิงลมที่ทุกคนเห็นว่าศรีษะหายไปเกือบครึ่ง ร่างถูกคมกระสุนฉีกร่างแทบเหลกเหลว แต่ตอนนี้ไม่มีรอยเล็บขวน  เหล่าหื่นบ้านนาเหงือแตก ตัวสั่น เฒ่าอ้นแทบล้มทั้งยืนก้มหน้ารอความตายที่กำลังย่างใกล้เข้ามา
                           "กูจะหักคอพวกมึงให้หมด ฮาๆๆๆ"พญาลิงลมก้าวอาดๆคว้าคอเฒ่าอ้นยกร่างลอยจากพื้น ไอ้ชัยกระฉากมีดดาบเข้าไปแทง ฟันร่างปุกปุยแต่เหมือนเอามีดปอกผลไม้ไปฟันยางรถสิบล้อยังไงอย่างงั้น พญาลิงลมตบร่างไอ้ชัยปลิวไปนั่งจุกลุกไม่ขึ้นกับพื้น  เสี่ยพงษ์คู่อาฆาตเก่าสมัยถูกปล้นล้างครัวแทบหมดเนื้อหมดตัวตาแดงฉานลืมตายคว้าได้ไม้ข้างตัวก็เข้ามากระหน่ำฟัน  แต่เหมือนเอาไม่จิ่มฟันไปงัดไม้ซุง ไอ้ลิงหื่นแทบไม่รู้สึกรู้สา  ไอ้ยักษ์คงกระโจนเข้ามาหวังช่วยเฒ่าอ้นก็ถูกเท้าพญาลิงลมสวนกลิ้งเป็นครกไปกองอยู่ข้างกอเล็บเหยียว "ฮาๆๆๆมดปลวกอย่างพวกมึงจะทำอะไรกูได้ ฮาๆๆๆๆ ตายซะเถอะไอ้อ้น" ก่อนพญาลิงลมจะเค้นลำคอเฒ่าอ้นซึ่งตอนนี้หลับตาปลงรอความตาย  จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งเข้ามาตบบ้องหูพญาลิงหื่นดังสนั่น  พญาลิงลมถึงกับทรุดไปกองกับพื้นหญ้าชักดิ้นชักงอครางหงิงๆหมดฤทธิ์หมดเดชเอาดื้อๆ
                                        ร่างชายแก่ลึกลับอายุเกือบๆ 60  ร่างผอมดำลมพัดแทบปลิวยืนเท้าเหยียบอกพญาลิงลมไว้ ไอ้ลิงหื่นยกมือไหว้ผงกๆ ขี้แตกเยี่ยวแตก "กูหามึงมานานแล้วไอ้ลิงริยำ หลบไปหลบมาให้กูต้องเสียเวลามานาน " เฒ่าลึกลับดึงเชือกร่ายมนต์มัดพญาลิงแน่นนอนพงาบๆกับพื้น  เฒ่าอ้นรอดตายเข้ามาหาผู้ช่วยชีวิตมัน พอเห็นหน้าผูเช่วยชีวิตมันถึงกับกระโดดร้องอย่างดีใจ "พี่คำ ๆพี่บุญคำ จำฉันได้มั้ย "  เฒ่าลึกลับจ้องมองอย่างใช้ความคิด "เออๆๆไอ้อ้นกูจำแทบไม่ได้ไปไงมาไงละว่ะ " เฒ่าอ้นเชิญแขกลึกลับนั่งอย่างดีใจ เหล่าหื่นบ้านนาสงสัย งงงวยต่อเหตุการณ์ที่รวดเร็ว แปลกประหลาด โดยเฉพาะเฒ่าลึกลับที่เฒ่าอ้นให้ความเคารพนบน้อบอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน ยิ่งเห็นเฒ่าลึกลับปราบพญาลิงหื่นเพียงแค่ตบป้องหูง่ายๆ เหมือนผู้ใหญ่ตบเด็กยิ่งให้พิสดารแทบไม่เชื่อสายตา  เฒ่าอ้นบอกเล่าเรื่องราวของตนให้เฒ่าลึกลับฟังอย่างคราวๆ  "แล้วลุงจะไปไหนจ๊ะ ฉันไม่เจอลุงนานได้ข่าวได้ลูกนังตาลุอายุเพิ่ง 15 ใช่มั้ยจ๊ะ"เฒ่าอ้นถามอย่างเอาใจ "ข่าวมึงนี่เร็วจริงๆ ฮาๆๆ ข้าออกมาสั่งเสบียงนายใหญ่รพินจะเข้าป่าดำ เออมึงสนใจมั้ยค่าจ้างงามๆ นามึง" เฒ่าอ้นได้ยินป่าดำก็ทำคอหด "ไม่ละจ๊ะแค่ป่าชับบอนฉันก็แทบเอาชีวิตมาทิ้งซะแล้ว " เสี่ยพงษ์ได้ยินชื่อรพินก็กระจ่างแจ้งเข้ามาไหว้เฒ่าลึกลับ "กราบจ๊ะลุง ลุงบุญคำแห่งหนองน้ำแห้งใช่มั้ยจ๊ะ นายใหญ่รพินสบายดีมั้ยจ๊ะ " เฒ่าบุญคำทำท่าคิด "อ้อๆๆเสี่ยพงษ์ใช่มั้ย พี่ผัวคุณแสงโสมนี่เอง นายรพินสบายดี  นี่ยังฝากกล้วยไม้งามๆมาให้คุณนายสุกอใหญ่ คงถึงปางพักอีกวันสองวัน"  "ฝากขอบคุณพรานใหญ่ด้วยนา เสียดายนังแสงโสมมันไม่รักดี "เสี่ยพงษ์สั่นหัว


                   

#231
เสือจันในร่างพญาลิงลมหลังบริกรรมคาถามาเกือบ 2 วัน สภาพร่างกายเกือบสมบูรณ์เต็มที่  หวังจะออกไปแก้แค้นเหล่าหื่นบ้านนาให้สมแค้นแต่ต้องมีติดอยู่ในห้องตัวเองเพราะยันต์ที่เฒ่าอ้นให้สาวอุไรแอบมาติดรอบเรือน  กว่าจะแหกมนต์คาถาแก้ทางของเฒ่าอ้นได้ก็เกือบครึ่งคืนไปแล้ว "กูจะหักคอดูดเลือดพวกมึงให้หมด " พญาลิงลมสบถโกรธจัด กระทืบลูกน้องหน้าห้องตายไป สองคน เหล่าสมุนตัวสั่นงันงกกันไปทั่ว "ออกไปตามพวกมันมาให้ข้า ไม่งั้นไม่ต้องมาให้ข้าเห็นหน้า  ไป .."
                คณะหื่นบ้านนาหลังได้ตัวสาวพิมยังได้เสือสาวอุไรแถมมาอีกคน  ภายในโถงถ้ำเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความยินดี  "ลำบากมากมั้ยพิม" สาวต่ายเป็นห่วงเพื่อนสาว "สบายมากจ๊ะคนอย่างพิมซะอย่าง อิอิ "  "อย่างเพิ่งดีใจกันไป รีบเตรียมตัวกันเร็วเราต้องรีบหนี ตอนนี้มนต์ข้าคงเอาไอ้จันไม่อยู่แล้ว "เฒ่าอ้นเร่ง พร้อมแจกกระสูนอาคมให้เหล่าชายๆ "ยังใช้ได้ผลอยู่มั้ย ลุง ? "ไอ้ชัยถามอย่างสงสัย  "ถึงจะทำอะไรมันมากไม่ได้แต่พอจะหยุดมันได้ชั่วคราว"  "ไปชั้นนำทางเอง ป่าแถบนี้ตอนกลางคืนมันเหมือนกันไปหมด เดินผิดทางนิดเดียวหลงกันทั้งคืนแน่ "เสือสาวอุไรเดินนำขบวน   
               คณะหื่นบ้านนาใช้เวลาค่อนคืนกว่าจะหลุดมาจากใจกลางป่าชับบอนได้ เหลืออีกไม่กี่ก้าวก็จะพ้นเขตป่าชับบอน  "พวกมึงนึกว่าจะหนีกูพ้นเหรอว่ะ ฮาๆๆๆ กูมารอพวกมึงนานแล้ว"เสียงห้าวแหบคำรามลั่น พญาลิงลมใช้แผนตลบหลังมารอดักคณะหื่นบ้านนาแนวเขตป่าชับบอน นั่นเอง "ซวยแล้วพวกเรา กูนึกแล้วว่าทำไมออกมาง่ายซะเหลือเกิน " เฒ่าคำเสียงสั่นจ้องตัวประหลาดขนปุยอย่างหวาดหวั่น  "เอาไงดีลุง"ไอ้พลหอบหายใจมีเสี่ยพงษ์หิ้วปีกประคองอยู่ "อีพิม อีอุไร มึงสองตัวไปกับกู ส่วนพวกมึงเอาเลือดมาให้ข้ากินคนละอึกถ้าไม่ตายมึงก็กลับออกจากชับบอนได้ " พญาลิงชี้นิ้วสั่ง  สองสาวพิม อุไรหน้าถอดสีหลบหลังไอ้ยักษ์คงตัวสั่น  "มากินตีนกูก่อน ไอ้ลิงกัง  "ไอ้ยักษ์คงปากดีแต่ขาสั่นพับๆ "งั้นพวกมึงตายให้หมด"พญาลิงลมตาแดงเป็นลูกไฟ กระโจนเข้าหาคณะหื่นบ้านนา  เฒ่าอ้นกดไกปืนเป็นคนแรกเสียงสนั่นป่า กระสุนอาคมเจาะเข้าหัวมหึมาเต็มๆ มันสมองกระจัดกระจาย หัวหายไปเกือบครึ่งร่างพญาลิงลมชงักงัน  "สุดยอดไปเลยลุง ขอข้ามั้ง" ไอ้ชัยดีใจสาดปืนในมือเข้าใส่ร่างปุกปุยกระสุนหมดรังเพลิง เลือดเนื้อทะลักล้มลงไปกองกับพื้น  สมุนโจรเห็นหัวหน้าตัวเองร่างแทบแหลกเหลวก็มือไม้สั่น แข้งขาอ่อนไปหมด ด้วยรู้จักเฒ่าอ้นเสือเก่าดีว่าเป็นใครมาก่อน บางคนยังเคยเป็นลูกน้องเก่าเสืออ้น บางคนก็เป็นเพื่อนร่วมปล้นมาก่อน  นิสัย ฝีมือในอดีตย่อมรู้ดี พากันวางปืนยืนสลดจำนนแต่โดยดี   
                     ฉับพลันทันด่วนท้องฟ้าก็มืดมิดพายุก่อตัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมหมุนมหึมาก็ก่อตัวที่ร่างไร้วิญญาณของพญาลิงลมกระชากทุกสิ่งอย่างขึ้นฟ้าปลายพายุอย่างดุดัน ต้นไม้ขนาด 3 คนโอบหลุดลอยถอนรากถอนโคน "พวกเราระวัง ไอ้ลิงกังมันยังไม่ตาย" เฒ่าอ้นร้องตะโกนแข่งกับเสียงพายุ สองมือยึดโอบต้นไม้แน่น   อย่างฉับพลันพายุก็สงบเงียบเหมือนไม่เคยเกิดอะไรมาก่อนทิ้งแต่ซากต้นไม้กิ่งไม้หักระเนระนาดไปทั่วป่า  "ฮาๆๆๆๆพวกมึงนึกว่าจะฆ่ากูได้เหรอ ไอ้พวกมดปลวก " เสียงก้องกังวานดังไปทั่วผืนป่า พญาลิงลมที่ทุกคนเห็นว่าศรีษะหายไปเกือบครึ่ง ร่างถูกคมกระสุนฉีกร่างแทบเหลกเหลว แต่ตอนนี้ไม่มีรอยเล็บขวน  เหล่าหื่นบ้านนาเหงือแตก ตัวสั่น เฒ่าอ้นแทบล้มทั้งยืนก้มหน้ารอความตายที่กำลังย่างใกล้เข้ามา
                           "กูจะหักคอพวกมึงให้หมด ฮาๆๆๆ"พญาลิงลมก้าวอาดๆคว้าคอเฒ่าอ้นยกร่างลอยจากพื้น ไอ้ชัยกระฉากมีดดาบเข้าไปแทง ฟันร่างปุกปุยแต่เหมือนเอามีดปอกผลไม้ไปฟันยางรถสิบล้อยังไงอย่างงั้น พญาลิงลมตบร่างไอ้ชัยปลิวไปนั่งจุกลุกไม่ขึ้นกับพื้น  เสี่ยพงษ์คู่อาฆาตเก่าสมัยถูกปล้นล้างครัวแทบหมดเนื้อหมดตัวตาแดงฉานลืมตายคว้าได้ไม้ข้างตัวก็เข้ามากระหน่ำฟัน  แต่เหมือนเอาไม่จิ่มฟันไปงัดไม้ซุง ไอ้ลิงหื่นแทบไม่รู้สึกรู้สา  ไอ้ยักษ์คงกระโจนเข้ามาหวังช่วยเฒ่าอ้นก็ถูกเท้าพญาลิงลมสวนกลิ้งเป็นครกไปกองอยู่ข้างกอเล็บเหยียว "ฮาๆๆๆมดปลวกอย่างพวกมึงจะทำอะไรกูได้ ฮาๆๆๆๆ ตายซะเถอะไอ้อ้น" ก่อนพญาลิงลมจะเค้นลำคอเฒ่าอ้นซึ่งตอนนี้หลับตาปลงรอความตาย  จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งเข้ามาตบบ้องหูพญาลิงหื่นดังสนั่น  พญาลิงลมถึงกับทรุดไปกองกับพื้นหญ้าชักดิ้นชักงอครางหงิงๆหมดฤทธิ์หมดเดชเอาดื้อๆ
                                        ร่างชายแก่ลึกลับอายุเกือบๆ 60  ร่างผอมดำลมพัดแทบปลิวยืนเท้าเหยียบอกพญาลิงลมไว้ ไอ้ลิงหื่นยกมือไหว้ผงกๆ ขี้แตกเยี่ยวแตก "กูหามึงมานานแล้วไอ้ลิงริยำ หลบไปหลบมาให้กูต้องเสียเวลามานาน " เฒ่าลึกลับดึงเชือกร่ายมนต์มัดพญาลิงแน่นนอนพงาบๆกับพื้น  เฒ่าอ้นรอดตายเข้ามาหาผู้ช่วยชีวิตมัน พอเห็นหน้าผูเช่วยชีวิตมันถึงกับกระโดดร้องอย่างดีใจ "พี่คำ ๆพี่บุญคำ จำฉันได้มั้ย "  เฒ่าลึกลับจ้องมองอย่างใช้ความคิด "เออๆๆไอ้อ้นกูจำแทบไม่ได้ไปไงมาไงละว่ะ " เฒ่าอ้นเชิญแขกลึกลับนั่งอย่างดีใจ เหล่าหื่นบ้านนาสงสัย งงงวยต่อเหตุการณ์ที่รวดเร็ว แปลกประหลาด โดยเฉพาะเฒ่าลึกลับที่เฒ่าอ้นให้ความเคารพนบน้อบอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน ยิ่งเห็นเฒ่าลึกลับปราบพญาลิงหื่นเพียงแค่ตบป้องหูง่ายๆ เหมือนผู้ใหญ่ตบเด็กยิ่งให้พิสดารแทบไม่เชื่อสายตา  เฒ่าอ้นบอกเล่าเรื่องราวของตนให้เฒ่าลึกลับฟังอย่างคราวๆ  "แล้วลุงจะไปไหนจ๊ะ ฉันไม่เจอลุงนานได้ข่าวได้ลูกนังตาลุอายุเพิ่ง 15 ใช่มั้ยจ๊ะ"เฒ่าอ้นถามอย่างเอาใจ "ข่าวมึงนี่เร็วจริงๆ ฮาๆๆ ข้าออกมาสั่งเสบียงนายใหญ่รพินจะเข้าป่าดำ เออมึงสนใจมั้ยค่าจ้างงามๆ นามึง" เฒ่าอ้นได้ยินป่าดำก็ทำคอหด "ไม่ละจ๊ะแค่ป่าชับบอนฉันก็แทบเอาชีวิตมาทิ้งซะแล้ว " เสี่ยพงษ์ได้ยินชื่อรพินก็กระจ่างแจ้งเข้ามาไหว้เฒ่าลึกลับ "กราบจ๊ะลุง ลุงบุญคำแห่งหนองน้ำแห้งใช่มั้ยจ๊ะ นายใหญ่รพินสบายดีมั้ยจ๊ะ " เฒ่าบุญคำทำท่าคิด "อ้อๆๆเสี่ยพงษ์ใช่มั้ย พี่ผัวคุณแสงโสมนี่เอง นายรพินสบายดี  นี่ยังฝากกล้วยไม้งามๆมาให้คุณนายสุกอใหญ่ คงถึงปางพักอีกวันสองวัน"  "ฝากขอบคุณพรานใหญ่ด้วยนา เสียดายนังแสงโสมมันไม่รักดี "เสี่ยพงษ์สั่นหัว


                   
เสือจันในร่างพญาลิงลมหลังบริกรรมคาถามาเกือบ 2 วัน สภาพร่างกายเกือบสมบูรณ์เต็มที่  หวังจะออกไปแก้แค้นเหล่าหื่นบ้านนาให้สมแค้นแต่ต้องมีติดอยู่ในห้องตัวเองเพราะยันต์ที่เฒ่าอ้นให้สาวอุไรแอบมาติดรอบเรือน  กว่าจะแหกมนต์คาถาแก้ทางของเฒ่าอ้นได้ก็เกือบครึ่งคืนไปแล้ว "กูจะหักคอดูดเลือดพวกมึงให้หมด " พญาลิงลมสบถโกรธจัด กระทืบลูกน้องหน้าห้องตายไป สองคน เหล่าสมุนตัวสั่นงันงกกันไปทั่ว "ออกไปตามพวกมันมาให้ข้า ไม่งั้นไม่ต้องมาให้ข้าเห็นหน้า  ไป .."
                คณะหื่นบ้านนาหลังได้ตัวสาวพิมยังได้เสือสาวอุไรแถมมาอีกคน  ภายในโถงถ้ำเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความยินดี  "ลำบากมากมั้ยพิม" สาวต่ายเป็นห่วงเพื่อนสาว "สบายมากจ๊ะคนอย่างพิมซะอย่าง อิอิ "  "อย่างเพิ่งดีใจกันไป รีบเตรียมตัวกันเร็วเราต้องรีบหนี ตอนนี้มนต์ข้าคงเอาไอ้จันไม่อยู่แล้ว "เฒ่าอ้นเร่ง พร้อมแจกกระสูนอาคมให้เหล่าชายๆ "ยังใช้ได้ผลอยู่มั้ย ลุง ? "ไอ้ชัยถามอย่างสงสัย  "ถึงจะทำอะไรมันมากไม่ได้แต่พอจะหยุดมันได้ชั่วคราว"  "ไปชั้นนำทางเอง ป่าแถบนี้ตอนกลางคืนมันเหมือนกันไปหมด เดินผิดทางนิดเดียวหลงกันทั้งคืนแน่ "เสือสาวอุไรเดินนำขบวน   
               คณะหื่นบ้านนาใช้เวลาค่อนคืนกว่าจะหลุดมาจากใจกลางป่าชับบอนได้ เหลืออีกไม่กี่ก้าวก็จะพ้นเขตป่าชับบอน  "พวกมึงนึกว่าจะหนีกูพ้นเหรอว่ะ ฮาๆๆๆ กูมารอพวกมึงนานแล้ว"เสียงห้าวแหบคำรามลั่น พญาลิงลมใช้แผนตลบหลังมารอดักคณะหื่นบ้านนาแนวเขตป่าชับบอน นั่นเอง "ซวยแล้วพวกเรา กูนึกแล้วว่าทำไมออกมาง่ายซะเหลือเกิน " เฒ่าคำเสียงสั่นจ้องตัวประหลาดขนปุยอย่างหวาดหวั่น  "เอาไงดีลุง"ไอ้พลหอบหายใจมีเสี่ยพงษ์หิ้วปีกประคองอยู่ "อีพิม อีอุไร มึงสองตัวไปกับกู ส่วนพวกมึงเอาเลือดมาให้ข้ากินคนละอึกถ้าไม่ตายมึงก็กลับออกจากชับบอนได้ " พญาลิงชี้นิ้วสั่ง  สองสาวพิม อุไรหน้าถอดสีหลบหลังไอ้ยักษ์คงตัวสั่น  "มากินตีนกูก่อน ไอ้ลิงกัง  "ไอ้ยักษ์คงปากดีแต่ขาสั่นพับๆ "งั้นพวกมึงตายให้หมด"พญาลิงลมตาแดงเป็นลูกไฟ กระโจนเข้าหาคณะหื่นบ้านนา  เฒ่าอ้นกดไกปืนเป็นคนแรกเสียงสนั่นป่า กระสุนอาคมเจาะเข้าหัวมหึมาเต็มๆ มันสมองกระจัดกระจาย หัวหายไปเกือบครึ่งร่างพญาลิงลมชงักงัน  "สุดยอดไปเลยลุง ขอข้ามั้ง" ไอ้ชัยดีใจสาดปืนในมือเข้าใส่ร่างปุกปุยกระสุนหมดรังเพลิง เลือดเนื้อทะลักล้มลงไปกองกับพื้น  สมุนโจรเห็นหัวหน้าตัวเองร่างแทบแหลกเหลวก็มือไม้สั่น แข้งขาอ่อนไปหมด ด้วยรู้จักเฒ่าอ้นเสือเก่าดีว่าเป็นใครมาก่อน บางคนยังเคยเป็นลูกน้องเก่าเสืออ้น บางคนก็เป็นเพื่อนร่วมปล้นมาก่อน  นิสัย ฝีมือในอดีตย่อมรู้ดี พากันวางปืนยืนสลดจำนนแต่โดยดี   
                     ฉับพลันทันด่วนท้องฟ้าก็มืดมิดพายุก่อตัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมหมุนมหึมาก็ก่อตัวที่ร่างไร้วิญญาณของพญาลิงลมกระชากทุกสิ่งอย่างขึ้นฟ้าปลายพายุอย่างดุดัน ต้นไม้ขนาด 3 คนโอบหลุดลอยถอนรากถอนโคน "พวกเราระวัง ไอ้ลิงกังมันยังไม่ตาย" เฒ่าอ้นร้องตะโกนแข่งกับเสียงพายุ สองมือยึดโอบต้นไม้แน่น   อย่างฉับพลันพายุก็สงบเงียบเหมือนไม่เคยเกิดอะไรมาก่อนทิ้งแต่ซากต้นไม้กิ่งไม้หักระเนระนาดไปทั่วป่า  "ฮาๆๆๆๆพวกมึงนึกว่าจะฆ่ากูได้เหรอ ไอ้พวกมดปลวก " เสียงก้องกังวานดังไปทั่วผืนป่า พญาลิงลมที่ทุกคนเห็นว่าศรีษะหายไปเกือบครึ่ง ร่างถูกคมกระสุนฉีกร่างแทบเหลกเหลว แต่ตอนนี้ไม่มีรอยเล็บขวน  เหล่าหื่นบ้านนาเหงือแตก ตัวสั่น เฒ่าอ้นแทบล้มทั้งยืนก้มหน้ารอความตายที่กำลังย่างใกล้เข้ามา
                           "กูจะหักคอพวกมึงให้หมด ฮาๆๆๆ"พญาลิงลมก้าวอาดๆคว้าคอเฒ่าอ้นยกร่างลอยจากพื้น ไอ้ชัยกระฉากมีดดาบเข้าไปแทง ฟันร่างปุกปุยแต่เหมือนเอามีดปอกผลไม้ไปฟันยางรถสิบล้อยังไงอย่างงั้น พญาลิงลมตบร่างไอ้ชัยปลิวไปนั่งจุกลุกไม่ขึ้นกับพื้น  เสี่ยพงษ์คู่อาฆาตเก่าสมัยถูกปล้นล้างครัวแทบหมดเนื้อหมดตัวตาแดงฉานลืมตายคว้าได้ไม้ข้างตัวก็เข้ามากระหน่ำฟัน  แต่เหมือนเอาไม่จิ่มฟันไปงัดไม้ซุง ไอ้ลิงหื่นแทบไม่รู้สึกรู้สา  ไอ้ยักษ์คงกระโจนเข้ามาหวังช่วยเฒ่าอ้นก็ถูกเท้าพญาลิงลมสวนกลิ้งเป็นครกไปกองอยู่ข้างกอเล็บเหยียว "ฮาๆๆๆมดปลวกอย่างพวกมึงจะทำอะไรกูได้ ฮาๆๆๆๆ ตายซะเถอะไอ้อ้น" ก่อนพญาลิงลมจะเค้นลำคอเฒ่าอ้นซึ่งตอนนี้หลับตาปลงรอความตาย  จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งเข้ามาตบบ้องหูพญาลิงหื่นดังสนั่น  พญาลิงลมถึงกับทรุดไปกองกับพื้นหญ้าชักดิ้นชักงอครางหงิงๆหมดฤทธิ์หมดเดชเอาดื้อๆ
                                        ร่างชายแก่ลึกลับอายุเกือบๆ 60  ร่างผอมดำลมพัดแทบปลิวยืนเท้าเหยียบอกพญาลิงลมไว้ ไอ้ลิงหื่นยกมือไหว้ผงกๆ ขี้แตกเยี่ยวแตก "กูหามึงมานานแล้วไอ้ลิงริยำ หลบไปหลบมาให้กูต้องเสียเวลามานาน " เฒ่าลึกลับดึงเชือกร่ายมนต์มัดพญาลิงแน่นนอนพงาบๆกับพื้น  เฒ่าอ้นรอดตายเข้ามาหาผู้ช่วยชีวิตมัน พอเห็นหน้าผูเช่วยชีวิตมันถึงกับกระโดดร้องอย่างดีใจ "พี่คำ ๆพี่บุญคำ จำฉันได้มั้ย "  เฒ่าลึกลับจ้องมองอย่างใช้ความคิด "เออๆๆไอ้อ้นกูจำแทบไม่ได้ไปไงมาไงละว่ะ " เฒ่าอ้นเชิญแขกลึกลับนั่งอย่างดีใจ เหล่าหื่นบ้านนาสงสัย งงงวยต่อเหตุการณ์ที่รวดเร็ว แปลกประหลาด โดยเฉพาะเฒ่าลึกลับที่เฒ่าอ้นให้ความเคารพนบน้อบอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน ยิ่งเห็นเฒ่าลึกลับปราบพญาลิงหื่นเพียงแค่ตบป้องหูง่ายๆ เหมือนผู้ใหญ่ตบเด็กยิ่งให้พิสดารแทบไม่เชื่อสายตา  เฒ่าอ้นบอกเล่าเรื่องราวของตนให้เฒ่าลึกลับฟังอย่างคราวๆ  "แล้วลุงจะไปไหนจ๊ะ ฉันไม่เจอลุงนานได้ข่าวได้ลูกนังตาลุอายุเพิ่ง 15 ใช่มั้ยจ๊ะ"เฒ่าอ้นถามอย่างเอาใจ "ข่าวมึงนี่เร็วจริงๆ ฮาๆๆ ข้าออกมาสั่งเสบียงนายใหญ่รพินจะเข้าป่าดำ เออมึงสนใจมั้ยค่าจ้างงามๆ นามึง" เฒ่าอ้นได้ยินป่าดำก็ทำคอหด "ไม่ละจ๊ะแค่ป่าชับบอนฉันก็แทบเอาชีวิตมาทิ้งซะแล้ว " เสี่ยพงษ์ได้ยินชื่อรพินก็กระจ่างแจ้งเข้ามาไหว้เฒ่าลึกลับ "กราบจ๊ะลุง ลุงบุญคำแห่งหนองน้ำแห้งใช่มั้ยจ๊ะ นายใหญ่รพินสบายดีมั้ยจ๊ะ " เฒ่าบุญคำทำท่าคิด "อ้อๆๆเสี่ยพงษ์ใช่มั้ย พี่ผัวคุณแสงโสมนี่เอง นายรพินสบายดี  นี่ยังฝากกล้วยไม้งามๆมาให้คุณนายสุกอใหญ่ คงถึงปางพักอีกวันสองวัน"  "ฝากขอบคุณพรานใหญ่ด้วยนา เสียดายนังแสงโสมมันไม่รักดี "เสี่ยพงษ์สั่นหัว


                   
เสือจันในร่างพญาลิงลมหลังบริกรรมคาถามาเกือบ 2 วัน สภาพร่างกายเกือบสมบูรณ์เต็มที่  หวังจะออกไปแก้แค้นเหล่าหื่นบ้านนาให้สมแค้นแต่ต้องมีติดอยู่ในห้องตัวเองเพราะยันต์ที่เฒ่าอ้นให้สาวอุไรแอบมาติดรอบเรือน  กว่าจะแหกมนต์คาถาแก้ทางของเฒ่าอ้นได้ก็เกือบครึ่งคืนไปแล้ว "กูจะหักคอดูดเลือดพวกมึงให้หมด " พญาลิงลมสบถโกรธจัด กระทืบลูกน้องหน้าห้องตายไป สองคน เหล่าสมุนตัวสั่นงันงกกันไปทั่ว "ออกไปตามพวกมันมาให้ข้า ไม่งั้นไม่ต้องมาให้ข้าเห็นหน้า  ไป .."
                คณะหื่นบ้านนาหลังได้ตัวสาวพิมยังได้เสือสาวอุไรแถมมาอีกคน  ภายในโถงถ้ำเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความยินดี  "ลำบากมากมั้ยพิม" สาวต่ายเป็นห่วงเพื่อนสาว "สบายมากจ๊ะคนอย่างพิมซะอย่าง อิอิ "  "อย่างเพิ่งดีใจกันไป รีบเตรียมตัวกันเร็วเราต้องรีบหนี ตอนนี้มนต์ข้าคงเอาไอ้จันไม่อยู่แล้ว "เฒ่าอ้นเร่ง พร้อมแจกกระสูนอาคมให้เหล่าชายๆ "ยังใช้ได้ผลอยู่มั้ย ลุง ? "ไอ้ชัยถามอย่างสงสัย  "ถึงจะทำอะไรมันมากไม่ได้แต่พอจะหยุดมันได้ชั่วคราว"  "ไปชั้นนำทางเอง ป่าแถบนี้ตอนกลางคืนมันเหมือนกันไปหมด เดินผิดทางนิดเดียวหลงกันทั้งคืนแน่ "เสือสาวอุไรเดินนำขบวน   
               คณะหื่นบ้านนาใช้เวลาค่อนคืนกว่าจะหลุดมาจากใจกลางป่าชับบอนได้ เหลืออีกไม่กี่ก้าวก็จะพ้นเขตป่าชับบอน  "พวกมึงนึกว่าจะหนีกูพ้นเหรอว่ะ ฮาๆๆๆ กูมารอพวกมึงนานแล้ว"เสียงห้าวแหบคำรามลั่น พญาลิงลมใช้แผนตลบหลังมารอดักคณะหื่นบ้านนาแนวเขตป่าชับบอน นั่นเอง "ซวยแล้วพวกเรา กูนึกแล้วว่าทำไมออกมาง่ายซะเหลือเกิน " เฒ่าคำเสียงสั่นจ้องตัวประหลาดขนปุยอย่างหวาดหวั่น  "เอาไงดีลุง"ไอ้พลหอบหายใจมีเสี่ยพงษ์หิ้วปีกประคองอยู่ "อีพิม อีอุไร มึงสองตัวไปกับกู ส่วนพวกมึงเอาเลือดมาให้ข้ากินคนละอึกถ้าไม่ตายมึงก็กลับออกจากชับบอนได้ " พญาลิงชี้นิ้วสั่ง  สองสาวพิม อุไรหน้าถอดสีหลบหลังไอ้ยักษ์คงตัวสั่น  "มากินตีนกูก่อน ไอ้ลิงกัง  "ไอ้ยักษ์คงปากดีแต่ขาสั่นพับๆ "งั้นพวกมึงตายให้หมด"พญาลิงลมตาแดงเป็นลูกไฟ กระโจนเข้าหาคณะหื่นบ้านนา  เฒ่าอ้นกดไกปืนเป็นคนแรกเสียงสนั่นป่า กระสุนอาคมเจาะเข้าหัวมหึมาเต็มๆ มันสมองกระจัดกระจาย หัวหายไปเกือบครึ่งร่างพญาลิงลมชงักงัน  "สุดยอดไปเลยลุง ขอข้ามั้ง" ไอ้ชัยดีใจสาดปืนในมือเข้าใส่ร่างปุกปุยกระสุนหมดรังเพลิง เลือดเนื้อทะลักล้มลงไปกองกับพื้น  สมุนโจรเห็นหัวหน้าตัวเองร่างแทบแหลกเหลวก็มือไม้สั่น แข้งขาอ่อนไปหมด ด้วยรู้จักเฒ่าอ้นเสือเก่าดีว่าเป็นใครมาก่อน บางคนยังเคยเป็นลูกน้องเก่าเสืออ้น บางคนก็เป็นเพื่อนร่วมปล้นมาก่อน  นิสัย ฝีมือในอดีตย่อมรู้ดี พากันวางปืนยืนสลดจำนนแต่โดยดี   
                     ฉับพลันทันด่วนท้องฟ้าก็มืดมิดพายุก่อตัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมหมุนมหึมาก็ก่อตัวที่ร่างไร้วิญญาณของพญาลิงลมกระชากทุกสิ่งอย่างขึ้นฟ้าปลายพายุอย่างดุดัน ต้นไม้ขนาด 3 คนโอบหลุดลอยถอนรากถอนโคน "พวกเราระวัง ไอ้ลิงกังมันยังไม่ตาย" เฒ่าอ้นร้องตะโกนแข่งกับเสียงพายุ สองมือยึดโอบต้นไม้แน่น   อย่างฉับพลันพายุก็สงบเงียบเหมือนไม่เคยเกิดอะไรมาก่อนทิ้งแต่ซากต้นไม้กิ่งไม้หักระเนระนาดไปทั่วป่า  "ฮาๆๆๆๆพวกมึงนึกว่าจะฆ่ากูได้เหรอ ไอ้พวกมดปลวก " เสียงก้องกังวานดังไปทั่วผืนป่า พญาลิงลมที่ทุกคนเห็นว่าศรีษะหายไปเกือบครึ่ง ร่างถูกคมกระสุนฉีกร่างแทบเหลกเหลว แต่ตอนนี้ไม่มีรอยเล็บขวน  เหล่าหื่นบ้านนาเหงือแตก ตัวสั่น เฒ่าอ้นแทบล้มทั้งยืนก้มหน้ารอความตายที่กำลังย่างใกล้เข้ามา
                           "กูจะหักคอพวกมึงให้หมด ฮาๆๆๆ"พญาลิงลมก้าวอาดๆคว้าคอเฒ่าอ้นยกร่างลอยจากพื้น ไอ้ชัยกระฉากมีดดาบเข้าไปแทง ฟันร่างปุกปุยแต่เหมือนเอามีดปอกผลไม้ไปฟันยางรถสิบล้อยังไงอย่างงั้น พญาลิงลมตบร่างไอ้ชัยปลิวไปนั่งจุกลุกไม่ขึ้นกับพื้น  เสี่ยพงษ์คู่อาฆาตเก่าสมัยถูกปล้นล้างครัวแทบหมดเนื้อหมดตัวตาแดงฉานลืมตายคว้าได้ไม้ข้างตัวก็เข้ามากระหน่ำฟัน  แต่เหมือนเอาไม่จิ่มฟันไปงัดไม้ซุง ไอ้ลิงหื่นแทบไม่รู้สึกรู้สา  ไอ้ยักษ์คงกระโจนเข้ามาหวังช่วยเฒ่าอ้นก็ถูกเท้าพญาลิงลมสวนกลิ้งเป็นครกไปกองอยู่ข้างกอเล็บเหยียว "ฮาๆๆๆมดปลวกอย่างพวกมึงจะทำอะไรกูได้ ฮาๆๆๆๆ ตายซะเถอะไอ้อ้น" ก่อนพญาลิงลมจะเค้นลำคอเฒ่าอ้นซึ่งตอนนี้หลับตาปลงรอความตาย  จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งเข้ามาตบบ้องหูพญาลิงหื่นดังสนั่น  พญาลิงลมถึงกับทรุดไปกองกับพื้นหญ้าชักดิ้นชักงอครางหงิงๆหมดฤทธิ์หมดเดชเอาดื้อๆ
                                        ร่างชายแก่ลึกลับอายุเกือบๆ 60  ร่างผอมดำลมพัดแทบปลิวยืนเท้าเหยียบอกพญาลิงลมไว้ ไอ้ลิงหื่นยกมือไหว้ผงกๆ ขี้แตกเยี่ยวแตก "กูหามึงมานานแล้วไอ้ลิงริยำ หลบไปหลบมาให้กูต้องเสียเวลามานาน " เฒ่าลึกลับดึงเชือกร่ายมนต์มัดพญาลิงแน่นนอนพงาบๆกับพื้น  เฒ่าอ้นรอดตายเข้ามาหาผู้ช่วยชีวิตมัน พอเห็นหน้าผูเช่วยชีวิตมันถึงกับกระโดดร้องอย่างดีใจ "พี่คำ ๆพี่บุญคำ จำฉันได้มั้ย "  เฒ่าลึกลับจ้องมองอย่างใช้ความคิด "เออๆๆไอ้อ้นกูจำแทบไม่ได้ไปไงมาไงละว่ะ " เฒ่าอ้นเชิญแขกลึกลับนั่งอย่างดีใจ เหล่าหื่นบ้านนาสงสัย งงงวยต่อเหตุการณ์ที่รวดเร็ว แปลกประหลาด โดยเฉพาะเฒ่าลึกลับที่เฒ่าอ้นให้ความเคารพนบน้อบอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน ยิ่งเห็นเฒ่าลึกลับปราบพญาลิงหื่นเพียงแค่ตบป้องหูง่ายๆ เหมือนผู้ใหญ่ตบเด็กยิ่งให้พิสดารแทบไม่เชื่อสายตา  เฒ่าอ้นบอกเล่าเรื่องราวของตนให้เฒ่าลึกลับฟังอย่างคราวๆ  "แล้วลุงจะไปไหนจ๊ะ ฉันไม่เจอลุงนานได้ข่าวได้ลูกนังตาลุอายุเพิ่ง 15 ใช่มั้ยจ๊ะ"เฒ่าอ้นถามอย่างเอาใจ "ข่าวมึงนี่เร็วจริงๆ ฮาๆๆ ข้าออกมาสั่งเสบียงนายใหญ่รพินจะเข้าป่าดำ เออมึงสนใจมั้ยค่าจ้างงามๆ นามึง" เฒ่าอ้นได้ยินป่าดำก็ทำคอหด "ไม่ละจ๊ะแค่ป่าชับบอนฉันก็แทบเอาชีวิตมาทิ้งซะแล้ว " เสี่ยพงษ์ได้ยินชื่อรพินก็กระจ่างแจ้งเข้ามาไหว้เฒ่าลึกลับ "กราบจ๊ะลุง ลุงบุญคำแห่งหนองน้ำแห้งใช่มั้ยจ๊ะ นายใหญ่รพินสบายดีมั้ยจ๊ะ " เฒ่าบุญคำทำท่าคิด "อ้อๆๆเสี่ยพงษ์ใช่มั้ย พี่ผัวคุณแสงโสมนี่เอง นายรพินสบายดี  นี่ยังฝากกล้วยไม้งามๆมาให้คุณนายสุกอใหญ่ คงถึงปางพักอีกวันสองวัน"  "ฝากขอบคุณพรานใหญ่ด้วยนา เสียดายนังแสงโสมมันไม่รักดี "เสี่ยพงษ์สั่นหัว


                   
เสือจันในร่างพญาลิงลมหลังบริกรรมคาถามาเกือบ 2 วัน สภาพร่างกายเกือบสมบูรณ์เต็มที่  หวังจะออกไปแก้แค้นเหล่าหื่นบ้านนาให้สมแค้นแต่ต้องมีติดอยู่ในห้องตัวเองเพราะยันต์ที่เฒ่าอ้นให้สาวอุไรแอบมาติดรอบเรือน  กว่าจะแหกมนต์คาถาแก้ทางของเฒ่าอ้นได้ก็เกือบครึ่งคืนไปแล้ว "กูจะหักคอดูดเลือดพวกมึงให้หมด " พญาลิงลมสบถโกรธจัด กระทืบลูกน้องหน้าห้องตายไป สองคน เหล่าสมุนตัวสั่นงันงกกันไปทั่ว "ออกไปตามพวกมันมาให้ข้า ไม่งั้นไม่ต้องมาให้ข้าเห็นหน้า  ไป .."
                คณะหื่นบ้านนาหลังได้ตัวสาวพิมยังได้เสือสาวอุไรแถมมาอีกคน  ภายในโถงถ้ำเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความยินดี  "ลำบากมากมั้ยพิม" สาวต่ายเป็นห่วงเพื่อนสาว "สบายมากจ๊ะคนอย่างพิมซะอย่าง อิอิ "  "อย่างเพิ่งดีใจกันไป รีบเตรียมตัวกันเร็วเราต้องรีบหนี ตอนนี้มนต์ข้าคงเอาไอ้จันไม่อยู่แล้ว "เฒ่าอ้นเร่ง พร้อมแจกกระสูนอาคมให้เหล่าชายๆ "ยังใช้ได้ผลอยู่มั้ย ลุง ? "ไอ้ชัยถามอย่างสงสัย  "ถึงจะทำอะไรมันมากไม่ได้แต่พอจะหยุดมันได้ชั่วคราว"  "ไปชั้นนำทางเอง ป่าแถบนี้ตอนกลางคืนมันเหมือนกันไปหมด เดินผิดทางนิดเดียวหลงกันทั้งคืนแน่ "เสือสาวอุไรเดินนำขบวน   
               คณะหื่นบ้านนาใช้เวลาค่อนคืนกว่าจะหลุดมาจากใจกลางป่าชับบอนได้ เหลืออีกไม่กี่ก้าวก็จะพ้นเขตป่าชับบอน  "พวกมึงนึกว่าจะหนีกูพ้นเหรอว่ะ ฮาๆๆๆ กูมารอพวกมึงนานแล้ว"เสียงห้าวแหบคำรามลั่น พญาลิงลมใช้แผนตลบหลังมารอดักคณะหื่นบ้านนาแนวเขตป่าชับบอน นั่นเอง "ซวยแล้วพวกเรา กูนึกแล้วว่าทำไมออกมาง่ายซะเหลือเกิน " เฒ่าคำเสียงสั่นจ้องตัวประหลาดขนปุยอย่างหวาดหวั่น  "เอาไงดีลุง"ไอ้พลหอบหายใจมีเสี่ยพงษ์หิ้วปีกประคองอยู่ "อีพิม อีอุไร มึงสองตัวไปกับกู ส่วนพวกมึงเอาเลือดมาให้ข้ากินคนละอึกถ้าไม่ตายมึงก็กลับออกจากชับบอนได้ " พญาลิงชี้นิ้วสั่ง  สองสาวพิม อุไรหน้าถอดสีหลบหลังไอ้ยักษ์คงตัวสั่น  "มากินตีนกูก่อน ไอ้ลิงกัง  "ไอ้ยักษ์คงปากดีแต่ขาสั่นพับๆ "งั้นพวกมึงตายให้หมด"พญาลิงลมตาแดงเป็นลูกไฟ กระโจนเข้าหาคณะหื่นบ้านนา  เฒ่าอ้นกดไกปืนเป็นคนแรกเสียงสนั่นป่า กระสุนอาคมเจาะเข้าหัวมหึมาเต็มๆ มันสมองกระจัดกระจาย หัวหายไปเกือบครึ่งร่างพญาลิงลมชงักงัน  "สุดยอดไปเลยลุง ขอข้ามั้ง" ไอ้ชัยดีใจสาดปืนในมือเข้าใส่ร่างปุกปุยกระสุนหมดรังเพลิง เลือดเนื้อทะลักล้มลงไปกองกับพื้น  สมุนโจรเห็นหัวหน้าตัวเองร่างแทบแหลกเหลวก็มือไม้สั่น แข้งขาอ่อนไปหมด ด้วยรู้จักเฒ่าอ้นเสือเก่าดีว่าเป็นใครมาก่อน บางคนยังเคยเป็นลูกน้องเก่าเสืออ้น บางคนก็เป็นเพื่อนร่วมปล้นมาก่อน  นิสัย ฝีมือในอดีตย่อมรู้ดี พากันวางปืนยืนสลดจำนนแต่โดยดี   
                     ฉับพลันทันด่วนท้องฟ้าก็มืดมิดพายุก่อตัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมหมุนมหึมาก็ก่อตัวที่ร่างไร้วิญญาณของพญาลิงลมกระชากทุกสิ่งอย่างขึ้นฟ้าปลายพายุอย่างดุดัน ต้นไม้ขนาด 3 คนโอบหลุดลอยถอนรากถอนโคน "พวกเราระวัง ไอ้ลิงกังมันยังไม่ตาย" เฒ่าอ้นร้องตะโกนแข่งกับเสียงพายุ สองมือยึดโอบต้นไม้แน่น   อย่างฉับพลันพายุก็สงบเงียบเหมือนไม่เคยเกิดอะไรมาก่อนทิ้งแต่ซากต้นไม้กิ่งไม้หักระเนระนาดไปทั่วป่า  "ฮาๆๆๆๆพวกมึงนึกว่าจะฆ่ากูได้เหรอ ไอ้พวกมดปลวก " เสียงก้องกังวานดังไปทั่วผืนป่า พญาลิงลมที่ทุกคนเห็นว่าศรีษะหายไปเกือบครึ่ง ร่างถูกคมกระสุนฉีกร่างแทบเหลกเหลว แต่ตอนนี้ไม่มีรอยเล็บขวน  เหล่าหื่นบ้านนาเหงือแตก ตัวสั่น เฒ่าอ้นแทบล้มทั้งยืนก้มหน้ารอความตายที่กำลังย่างใกล้เข้ามา
                           "กูจะหักคอพวกมึงให้หมด ฮาๆๆๆ"พญาลิงลมก้าวอาดๆคว้าคอเฒ่าอ้นยกร่างลอยจากพื้น ไอ้ชัยกระฉากมีดดาบเข้าไปแทง ฟันร่างปุกปุยแต่เหมือนเอามีดปอกผลไม้ไปฟันยางรถสิบล้อยังไงอย่างงั้น พญาลิงลมตบร่างไอ้ชัยปลิวไปนั่งจุกลุกไม่ขึ้นกับพื้น  เสี่ยพงษ์คู่อาฆาตเก่าสมัยถูกปล้นล้างครัวแทบหมดเนื้อหมดตัวตาแดงฉานลืมตายคว้าได้ไม้ข้างตัวก็เข้ามากระหน่ำฟัน  แต่เหมือนเอาไม่จิ่มฟันไปงัดไม้ซุง ไอ้ลิงหื่นแทบไม่รู้สึกรู้สา  ไอ้ยักษ์คงกระโจนเข้ามาหวังช่วยเฒ่าอ้นก็ถูกเท้าพญาลิงลมสวนกลิ้งเป็นครกไปกองอยู่ข้างกอเล็บเหยียว "ฮาๆๆๆมดปลวกอย่างพวกมึงจะทำอะไรกูได้ ฮาๆๆๆๆ ตายซะเถอะไอ้อ้น" ก่อนพญาลิงลมจะเค้นลำคอเฒ่าอ้นซึ่งตอนนี้หลับตาปลงรอความตาย  จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งเข้ามาตบบ้องหูพญาลิงหื่นดังสนั่น  พญาลิงลมถึงกับทรุดไปกองกับพื้นหญ้าชักดิ้นชักงอครางหงิงๆหมดฤทธิ์หมดเดชเอาดื้อๆ
                                        ร่างชายแก่ลึกลับอายุเกือบๆ 60  ร่างผอมดำลมพัดแทบปลิวยืนเท้าเหยียบอกพญาลิงลมไว้ ไอ้ลิงหื่นยกมือไหว้ผงกๆ ขี้แตกเยี่ยวแตก "กูหามึงมานานแล้วไอ้ลิงริยำ หลบไปหลบมาให้กูต้องเสียเวลามานาน " เฒ่าลึกลับดึงเชือกร่ายมนต์มัดพญาลิงแน่นนอนพงาบๆกับพื้น  เฒ่าอ้นรอดตายเข้ามาหาผู้ช่วยชีวิตมัน พอเห็นหน้าผูเช่วยชีวิตมันถึงกับกระโดดร้องอย่างดีใจ "พี่คำ ๆพี่บุญคำ จำฉันได้มั้ย "  เฒ่าลึกลับจ้องมองอย่างใช้ความคิด "เออๆๆไอ้อ้นกูจำแทบไม่ได้ไปไงมาไงละว่ะ " เฒ่าอ้นเชิญแขกลึกลับนั่งอย่างดีใจ เหล่าหื่นบ้านนาสงสัย งงงวยต่อเหตุการณ์ที่รวดเร็ว แปลกประหลาด โดยเฉพาะเฒ่าลึกลับที่เฒ่าอ้นให้ความเคารพนบน้อบอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน ยิ่งเห็นเฒ่าลึกลับปราบพญาลิงหื่นเพียงแค่ตบป้องหูง่ายๆ เหมือนผู้ใหญ่ตบเด็กยิ่งให้พิสดารแทบไม่เชื่อสายตา  เฒ่าอ้นบอกเล่าเรื่องราวของตนให้เฒ่าลึกลับฟังอย่างคราวๆ  "แล้วลุงจะไปไหนจ๊ะ ฉันไม่เจอลุงนานได้ข่าวได้ลูกนังตาลุอายุเพิ่ง 15 ใช่มั้ยจ๊ะ"เฒ่าอ้นถามอย่างเอาใจ "ข่าวมึงนี่เร็วจริงๆ ฮาๆๆ ข้าออกมาสั่งเสบียงนายใหญ่รพินจะเข้าป่าดำ เออมึงสนใจมั้ยค่าจ้างงามๆ นามึง" เฒ่าอ้นได้ยินป่าดำก็ทำคอหด "ไม่ละจ๊ะแค่ป่าชับบอนฉันก็แทบเอาชีวิตมาทิ้งซะแล้ว " เสี่ยพงษ์ได้ยินชื่อรพินก็กระจ่างแจ้งเข้ามาไหว้เฒ่าลึกลับ "กราบจ๊ะลุง ลุงบุญคำแห่งหนองน้ำแห้งใช่มั้ยจ๊ะ นายใหญ่รพินสบายดีมั้ยจ๊ะ " เฒ่าบุญคำทำท่าคิด "อ้อๆๆเสี่ยพงษ์ใช่มั้ย พี่ผัวคุณแสงโสมนี่เอง นายรพินสบายดี  นี่ยังฝากกล้วยไม้งามๆมาให้คุณนายสุกอใหญ่ คงถึงปางพักอีกวันสองวัน"  "ฝากขอบคุณพรานใหญ่ด้วยนา เสียดายนังแสงโสมมันไม่รักดี "เสี่ยพงษ์สั่นหัว


                   

#232
ระพิน ไพรวัลย์

#233
เก่งกว่าพญาลิงคือลุงคำ

#234
คนละเรื่องเป็นแบบพี่แบบน้องกันเลย

#235
 ::Beggar::

#236
ว่าแล้วป่าซับบอน...ชื่อคุ้นๆ​ อย่าบอกว่าพรานใหญ่
รพิน...จะมาดสร็จแก็งค์สาวหื่นบ้านนา​ นะ ::Horror::

#237
 ::KO::

#238
 ::Ahh:: เจอพรานใหญ่ยิ่งเสียแล้ว

#239
หนีโจร ก็มาล่อกันต่อ เจริญจริงๆ



/index.php?topic=228127.15/index.php?topic=290900.0/index.php?topic=255933.555/index.php?topic=238947.30/index.php?topic=191635.15/index.php?action=profile;u=358417;area=showposts;sa=topics/index.php?topic=289668.30/index.php?topic=281750.195สาวสวยครางกระเส่าเมื่อปากของชายแก่ครอบลงบนเต้านมสวยอวบเรื่องเสียว ผมเรียนเก่ง/index.php?topic=192013.0/index.php?topic=260222.0อสูรพลิกฟ้า ntrเรื่องเสียวอาถรรพ์ปลัดขิกtwo-hitchhikers.ru - ยอดชายนายที/index.php?action=profile;u=320978;area=showposts;sa=topics/index.php?topic=241917.15/index.php?topic=288098.45/index.php?topic=239580.180/index.php?topic=266927.105/index.php?topic=286754.0เรื่องเสียวซีรี่/index.php?topic=216547.15/index.php?topic=239806.525/index.php?topic=206264.750/index.php?topic=254982.150/index.php?topic=216613.60/index.php?topic=182286.345Two-hitchhikers.ru โลกก็เป็นแบบนี้เรื่องเสียว ปลัดขิก ทางบ้าน x18only/index.php?board=48.7250/index.php?PHPSESSID=oqm6vnin2fptrbk7ecjrrhd8jv&topic=182282.2625K แฟนผมให้มันทำแล้วแน่ๆ/index.php?topic=167280.90two-hitchhikers.ru ลูกพลอยของพ่อแพรวา คุณซุ่ม เรื่องเสียว/index.php?topic=207532.0/index.php?topic=202525.0/index.php?topic=287843.0บาปสวาท พงษ์เทพ กระเด้าชำนาญTwo-hitchHikers.ru เรื่องเสียว ทอม/index.php?topic=261961.435แม่บ้านขี้เหงา | [Azukiko] Bokuพิษสวาทบ่วงบาศกามา/index.php?topic=159294.480ซุกหี แม่ยังฟิดแฟนผมชื่อโบว์ 4 site:two-hitchhikers.ruเรื่องเสียว คุณแม่จอมกะขะ ผัวขา อฺ้มเย็ด/index.php?topic=179450.15อวบเต่ง เรื่องเสียว/index.php?topic=271526.0/index.php?topic=254797.120/index.php?board=9.1350/index.php?topic=227251.690ด้านมืดของเจน (ตอน 2): ค่ายสร้างค่ายเสียวชักช้าไม่ทันหมาแดกวัน(ไม่)ธรรมดาของแฟนผม ตอนที่2/index.php?PHPSESSID=00jgro8j087906a3kf3o21o9gi&topic=286176.150/index.php?topic=199949.15Two-hitchhikers.ru แนวต่างวัยวงเวียนชีวิต...ตอนที่ 4 เรื่องเสียว/index.php?topic=182284.120/index.php?PHPSESSID=k1sf4q4hest6gj33ri97apch4v&topic=234863.75/index.php?topic=264043.180/index.php?topic=234915.0/index.php?topic=198416.0/index.php?PHPSESSID=jlm8q5gapqqjkqk201ddepumoq&topic=284196.150/index.php?topic=273242.135/index.php?topic=229111.60/index.php?topic=253082.0/index.php?topic=258388.135/index.php?topic=255933.555/index.php?topic=253798.0/index.php?topic=220857.450/index.php?topic=265841.0/index.php?topic=188049.0/index.php?topic=230272.120/index.php?topic=207671.810