ความเดินจากตอนที่แล้ว
   " โอ๊ย...ออกอีกแล้ว...ผัวจ๋า...แตกอีกแล้ว...โอ๊ย...พ่อ...หยุด...พ่อจ๋า...หยุด..." น้ำที่สามของน้องแก้วแตกออกมาหลังจากที่ผมฉีดน้ำเข้าไป...เพียงเศษเสี้ยวของวินาทีเท่านั้นเอง


   " ร้อน...โอ๊ย...ผัวจ๋า...หยุดก่อน...พอ...ไม่ไหวแล้ว..." ผมปล่อยน้ำผมเข้ารูหีน้องแก้วและยังคงกดแช่เอาไว้อย่างนั้น เพื่อให้รูหีน้องแก้วได้ซึมซับท่อนควยของผมอีกพักใหญ่....
   " คุณพ่อขา...อุ๊ย...คุณแม่ให้มาตามไปทานข้าวคะ..." ผมมองไปตามเสียงเรียงโดยที่ท่อนควยผมยังฝังอยู่ในรูหีน้องแก้ว...และเธอยังนอนหายใจอย่างรวยระรินอยู่ด้านล่างผม...
   " เดี๋ยวพ่อตามลงไปจ้าน้องพลอย..." ผมลุกขึ้นทำให้ท่อนควยผมหลุดออกมาจากรูหีน้องแก้ว...เธอสะดุ้งเล็กน้อย... และน้องพลอยก็ลงไปแล้ว...
   ผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดที่พรรณซื้อให้ใหม่เรียบร้อยก็มาปลุกน้องแก้ว...
   " น้องแก้วลุกเถอะจ้า...ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เราจะได้ลงไปกินข้าวกัน..." น้องแก้วเธอลุกขึ้นนั่งอย่างอายๆผมก่อนที่เธอจะควานหาผ้าเช็ดตัวเพื่อห่อร่างแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป... 17.55 น.
( เรามาต่อกับเลยนะครับ... )
   ผมเดินลงมาได้สักพัก น้องแก้วก็เดินตามลงมา เราทั้งหมดทานอาหารมื้อนี่กันอย่างมีรดชาด 18.45 น.
   " ผอ.  นอนที่นี่สักคืนก็ได้นะคะ...พรุ่งนี้เช้าพรรณจะมารับ..." เพราะพรุ่งนี้วันพุธครับ ผมต้องไปเซ็นสัญญาซื้อขายอาคารพานิชสามคูหาที่สถานีขนส่งในตัวจังหวัด ... พรรณเธอความทรงจำและยังรอบคอบดีแถมยังใจกว้างอีกด้วย  แต่ว่าสงสัยคืนนี้จะเหนื่อย...
   ก่อนกลับ พรรณกับแพรว นำน้ำซุบสีชมพูเกือบออกแดง แต่ยังเป็นสีอ่อนมาให้น้องแพรน้องพลอยน้องปุ้ยน้องปลายดื่ม แต่น้องแก้วออกสีเหลืองเข้ม... และสีเหลืองอ่อน สำหรับผมเหมือนกัน...
พรรณ แพรว ใหม่ และทิพย์ กลับไปแล้ว น้องปุ้ย น้องปลาย น้องแพร น้องพลอย  กับน้องแก้ว ก็ขึ้นไปอาบน้ำ ส่วนผมยังนั่งดูดวิวยามค่ำคืนที่หน้าร้านอยู่ครับ...  19.30 น.
" คุณพ่อขา คุณแม่สั่งให้เอาน้ำซุบมาให้คุณพ่อคะ..." น้องปุ้ยน้องปลายใส่กางเกงขาสั้นที่เห็นขาขาวอวบและเสื้อกล้ามลงมาทั้งคู่ ที่รู้เพราะเห็นเต้านมอวบใหญ่ส่ายไปมาเวลาที่เธอทั้งสองเดิน...
" จุ๊บ...สวยจังเลยลูกสาวพ่อ...อื้อ...หอมด้วย..." ผมดึงทั้งสองเข้ามาหอมแก้มคนละข้างก่อนที่จะดื่มน้ำซุบตามใบสั่งของพรรณ 5555+
" พ่ออยากไปเดินเล่นข้างนอกจัง มีใครอยากไปกับพ่อมั๊ย..."

   " หนูขอไปด้วยคะคุณพ่อ..." น้องแพรน้องพลอยรีบวิ่งเข้ามาหาผม...แต่ขาดน้องแก้ว...
   " เอ้า...แก้วไปไหนละ..." ผมหันไปมองทั้งสองสาวเพื่อหาคำตอบ...
" จุ๊บ...นอนหลับแล้วคะคุณพ่อ..." น้องพลอยเธอทำสายตาเยิ้มๆก่อนหอมแก้มผมพร้อมตอบไปด้วย
   " อื้อ...งั้นเราไปเดินเล่นกันทั้งหมดนี่เลยดีกว่า..." ผมปิดร้านที่ยังเปิดอยู่แล้วพาที่สี่สาวไปเดินเที่ยว...ในตลาดตอนพลบค่ำ...
   " เราไปนั่งเล่นในสวนกันดีมั๊ย..." เราทั้งห้าคนออกจากหน้าร้านและเดินข้ามถนนเพื่อเข้ามานั่งรับลมภายในสวนสาธารณะ
   ภายในสวนก็ไม่มืดเท่าไหร่ครับ ยังคงมีแสงไฟจากหัวเสา และไฟถนนที่ทางเทศบาลเค้าติดไว้...อย่างสลัวๆ...พอมองเห็นหน้ากันได้ครับ... 20.00 น. ...    อากาศกำลังเย็นสบายกันมุมสวน แต่ยุงก็มีเยอะพอสมควร...
   เราทั้งห้าคนนั่งเล่น และเสพบรรยากาศพออิ่มแก่ใจแล้วก็กำลังจะพากันกลับ...
   " โอ๊ย...อื้อ...อย่าซิ...เจ็บ...ไม่เล่นแล้ว...ปล่อยนะ..." มีเสียงเล็ดรอดออกมาจากหลังพุ่มไม้ที่ไม่ห่างจากที่กลุ่มพวกเราอยู่มากนัก...
   " ........................................." ผมส่งเสียงให้ทุกคนเงียบ...ผมเพ่งสายตาฝ่าแสงไฟสลัวๆไปที่พุ่มไม้นั้น... ก็เห็นเพียงพุ่มไม้ที่บังอยู่ไหวช้าๆ...และมีเสียงขึ้นอีก
   " อื้อ...อย่านะ...เจ็บ...อย่า...โอ๊ย..." มันต้องมีอะไรแน่ๆครับ...ผมตัดสินใจลุกขึ้นแล้วรีบเดินไปที่พุ่มไม้นั้นทันที...
   " ทำอะไรกันอยู่..." สิ่งที่ผมเห็นคือหลังเด็กผู้ชาย ที่กำลังกดทับอยู่กับด้านหน้าเด็กผู้หญิง...หลังจากที่ผมพูดออกไป ไอ้เด็กผู้ชายนั่นรีบลุกขึ้นแล้วกระโดดออกไปอีกฝั่งหนึ่งของพุ่มได้ มันวิ่งฝ่าความมืดหายไปในตลาด...
   " ขอบคุณคะที่ช่วยหนู...ฮื้อๆๆ..." เด็กผู้หญิงอายุน่าจะโตกว่าน้องใบเฟิร์นครับ   14 – 15  ปี
   หลังจากที่ให้น้องปุ้ยน้องปลายแต่งตัวเด็กเรียบร้อย ผมก็ถือกางเกงขาสั้นของไอ้เด็กผู้ชายคนนั้นติดมือกลับมาด้วย...
   ผมยังไม่ถามอะไรทั้งนั้น...ผมให้เด็กคนนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าและให้ไปนอนกับน้องปุ้ยน้องปลายอีกห้องหนึ่ง น้องแพรน้องพลอย อยู่อีกฝั่งหนึ่ง ส่วนผมก็ต้องพักผ่อนเหมือนกัน... 24.00 น.
   พรรณ แพรว ใหม่ และทิพย์ มาถึงร้านประมาณตีห้าครึ่ง...ผมก็ได้เล่าเรื่องที่ไปพบน้องเอ็มเมื่อคืนเล่าให้พรรณฟัง...เธอถึงกับอึ้งครับ...พรรณบอกว่าสายๆให้พาเด็กไปส่งที่บ้าน...เดี๋ยวที่ป้านเค้าจะเป็นห่วง...
   สายๆ หลังจากที่เปิดร้านแล้วเรียบร้อย น้องเอ็ม เด็กคนที่พามาพักที่ร้านเมื่อคืนเธอก็พามาบ้านของเธอที่อยู่หลังตลาด
   " พี่เอ็มกลับมาแล้ว..." เธอมีน้องสาวอีกคนที่อยู่ที่บ้านกับคุณยายแก่อีก 1 คน...
   ผมได้คุยกับคุณยายก็ได้เรื่องสรุปลงที่  น้องเอ็มน้องวาลูกของลูกสาวแกที่เอามาทิ้งไว้ตั้งแต่เล็กๆแล้วก็หายไป ส่วนตัวแกก็จะพาเด็กๆไปรับจ้างที่ตลาด พอได้ค่าอาหารบ้างเล็กๆน้อยเพื่อประทังชีวิตแกกับหลานทั้งสองคน
   ส่วนไอ้เด็กผู้ชายคนนั้นก็เป็นเด็กท้ายตลาดเหมือนกัน แต่ตอนนี้มันไม่อยู่แล้วครับ เพราะคุณยายน้องเอ็มน้องวา พากันไปที่กระท่อมของมัน ก็พบแต่ความว่างเปล่าคงจะหนีไปตั้งแต่เมื่อคืน...เอา...ก็ว่ากันไป...ให้มันจบกันไปทีละเรื่อง...
   และพากันกลับมาที่บ้านของแก...ผมมองดูสภาพบ้าน อื้อ...ไม่ใช่ซิ ต้องเรียกว่ากระท่อมมากกว่า...เห็นแกแล้วก็อดสงสารแกไม่ได้ครับ...เพราะสภาพความเป็นอยู่มัน...ฮื้อ...พูดไม่ถูก... 12.00 น. น่าจะเป็นช่วงเวลาที่แขกในร้านเยอะที่สุด...เพราะเป็นเวลามื้อเที่ยง...
   คุณยายบอกให้น้องเอ็มน้องวาไปอาบน้ำ เพราะผมจะพาทั้งหมดไปกินอาหารอร่อยๆที่ร้าน....
   น้องเอ็มน้องวาเธอลุกขึ้นถอดเสื้อและกางเกงออกตรงนั้นเลยครับ แล้ววิ่งไปที่ด้านหลัง...ต่อหน้าผม และคุณยายของเธอในกระท่อมที่ทั้งสามอยู่
   ทั้งส่วนสูงน้องเอ็มและน้องวาใกล้เคียงกัน  แต่ที่เห็นชัดเจนคือ เต้านมครับ...น้องวาเธอนมตูมใหญ่กว่าของน้องเอ็มพี่สาวเธออย่างเห็นได้ชัด...และที่แน่ๆเนินหีที่เค้าเรียกกันว่า กะทิครับ ทั้งโหนก ทั้งนูนและไร้ขน...แค่เห็นก็เปรียวปากแล้วครับ
   ทั้งคู่อาบน้ำเสร็จก็เดินเข้ามาเข้ามาเช็ดตัวที่ด้านใน  และเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ทั้งคู่... 12.30 น. ผม คุณยาย น้องเอ็มและน้องวา ก็เดินออกมาที่ร้าน...
   ที่จอดรถทั้งสองฝั่งของถนนไม่มีที่จอดแน่ๆ เพราะผมมองเห็นมาแต่ไกลๆ...
   และเมื่อเดินมาจนถึงหน้าร้าน สิ่งที่เห็นภายในร้านขนาด 25 โต๊ะ ก็ไม่มีที่ว่างที่จะรับลูกค้าได้อีกเลย...
   " คุณพ่อมาแล้ว..." เสียงน้องพลอยเรียกผมดังๆ  ทำให้ลูกค้าทั้งหมดหันหน้ามาที่ผม...
   " นั่น ผอ. นี่...เอ้า...ไหนว่าโสด...มีลูกแล้วเหรอ...แล้วใครเป็นเมียละเนี่ย..." เสียงซุบซิบเกิดขึ้นมาทันที...5555+
   " คุณแม่ขา...คุณพ่อมาแล้ว..." เสียงน้องแพรพูดดังๆขึ้นอีกครั้งที่ประตูหลังร้าน...
   พรรณเธอเดินออกมาในชุดแม่ครัว...เสื้อแขนยาวสีน้ำเงินมีผ้ากันเปื้อนผูกติดด้านหน้า และกางเกงขาสามส่วน...
   " อื้อ...เมียผอ. สวยนะ...เป็นแม่ครัวที่นี่นะเอง...อาหารเค้าทำอร่อยนะเธอ..."
เสียงซุบซิบยังคงมีอยู่...และเป็นประมาณนี้ครับ...5555+ พรรณเธอเรียกผมและคุณยายเข้ามานั่งที่หลังครัวตรงโต๊ะเตรียมอาหารโดยน้องเอ็มและน้องวาเดินตามหลังมา แพรวเธอดูขะมักเขม้นดีครับ รวมถึงใหม่และทิพย์ด้วย
   น้องแก้ว น้องแพร น้องพลอยลำลังล้างจานอยู่อีกมุมหนึ่งของหลังครัว ส่วนน้องปุ้ยน้องปลายทั้งสองสาวก็เดินเข้าๆออกๆ เดี๋ยวเสิร์ฟอาหาร เดี๋ยวเก็บจานส่งเข้ามาล้าง
   อาหารจานด่วนถูกส่งมาให้ผม คุณยาย และเด็กๆอีกสองคน...ฝีมือแพรวเธอครับ... 13.00 น. อื้อ...รดชาดดีทีเดียว...
   ภายในร้านคนค่อนข้างบางตาแล้วละ เพราะตอนนี้เวลา บ่ายโมงกว่าแล้ว...
   " ผอ. คะ ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะคะ พรรณเตรียมเอาไว้ให้ที่ด้านบนแล้ว...เดี๋ยวเราจะได้ไปที่ท่ารถ..." พรรณเธอเตือนผม เพราะยังมีงานที่สำคัญรออยู่
   ผมสั่งให้ทิพย์และใหม่ดูแลคุณยายและเด็กๆให้เรียบร้อยจนกว่าผม พรรณและแพรวจะกลับ...
   เราทั้งสามคนเดินทางมาจอดรถที่หน้าร้านกาแฟที่เป็นจุดนัดพบภายในบริเวณท่ารถในตัวจังหวัด 14.25 น.
   " สวัสดีคะ...ผอ. ..." ผู้หญิงวัยกลางคนลุกขึ้นต้อนรับเรา และมีผู้หญิงอีก 3 คน หนึ่งในนั้นเป็นผู้จัดการธนาคารสาขา......ที่รู้จักกับผมเป็นอย่างดี
   " สวัสดีคะ คุณเอก...เชิญคะ ..." ผู้จัดการแนะนำว่า ในการตกลงเซ็นสัญญาในครั้งนี้  จะโอนเงินที่มีมูลค่าเท่ากันกับที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันผ่านบัญชี ทั้งสองฝ่ายและตกลงเซ็นสัญญาอีกฉบับเป็นเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดิน เพราะพนักงานที่ดินก็มานั่งอยู่กับเราด้วย...พูดกันง่ายๆว่า ทำให้เรียบร้อยภายในวันเดียว...5555+ เค้าว่าอย่างนั้นครับ
   แพรวนำสมุดบัญชีผม  ส่งให้พนักงานธนาคารที่อยู่ในที่นั้นด้วย และตัวเลขกลมก็มีเช้าบัญชีผม 45 ล้านบาท เราใช้เวลาทำกิจกรรมนี้เพียง 30 นาทีเท่านั้น
   ผมหันไปเซ็นโอนกรรมสิทธิ์ตัวตึกและที่ดินให้กับผู้ซื้อ...เป็นอันเรียบร้อย...
   " เดี๋ยวผมขอตัวกลับกันเลยนะครับ...สวัสดีครับ..." ผม พรรณและแพรวขับรถผ่านหน้าตึกที่พึ่งจะขายออกไป สามคูหา ในโซนนี้ที่มีเหลืออยู่เพียง เจ็ด คูหาเท่านั้น...และเป็นมุมที่สวยด้วยครับ...
   " ผอ. คะ พรรณว่าทำเลที่นี่ก็เหมาะนะคะ...เพียงแค่หาคนมาช่วย..." พรรณเธออยากเปิดร้านอาหารครับ...เอาละ ผมต้องเก็บเรื่องนี้ไปทำการบ้านซักหน่อยแล้ว... 15.15 น.
   " คุณพ่อคุณแม่กลับมาแล้ว..." เด็กๆที่ร้านต่างวิ่งออกมารับเราทั้งสามคนที่รถ 16.30 น.
   ของที่ซื้อมาขายหมดทุกอย่าง น้องปุ้ยน้องปลายนำสมุดบัญชีที่เธอทั้งสองทำและมอบยอดรายรับทั้งหมดให้พรรณตรวจ  ใหม่พาน้องเอ็มน้องวาเดินลงมาจากชั้นบน หลังจากพาทั้งคู่ไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่...ดูดีขึ้นครับ ทั้งสองคนเลย...
   พรรณ แพรว ใหม่ ทิพย์ พากันไปซื้อของเพื่อเตรียมไว้สำหรับวันพรุ่งนี้ ส่วนน้องปุ้ย น้องปลาย น้องแก้ว น้องแพร และน้องพลอย ช่วยกันทำความสะอาดภายในและหลังครัว...อื้อ...ทุกคนขยันครับ ส่วนผมนั่งคุยกับคุณยายเด็กๆอยู่ที่โต๊ะมุม   ภายในร้าน... 17.20 น.
   " พรรณคิดว่าจะให้คุณยายเข้าไปอยู่ที่สวนดีหรือเปล่าคะ ผอ. และน้องเอ็ม น้องวา จะได้ช่วยงานที่ร้าน...พรรณจะได้ตั้งเงินเดือนให้..."    
   ก็ดีครับ คุณยายจะได้อยู่กับธรรมชาติ ที่สวนก็มีอุปกรณ์ทุกอย่างครบ พร้อมใช้งานอยู่แล้ว...และอีกอย่างแกก็ยังดูแข็งแรง และปกติดี...สามารถช่วยเหลือตัวเองได้...
   " ยายขอบคุณ คุณพรรณมากคะที่ช่วยให้หลานยายมีงานทำ..." คุณยายแกให้พร พวกเราทุกคนมาเยอะจนเก็บกันแทบไม่ทันเลยครับ...5555+
   พรรณไม่ให้คุณยายและเด็กๆขนอะไรจากกระท่อมแกมา นอกจากเอกสารสำคัญเท่านั้น  ส่วนที่เหลือ พรรณ แพรว เธอจัดการให้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวต่างๆ...
   " หนูสองคนขอบพระคุณแม่พรรณคะ..." น้องเอ็มน้องวาเดินเข้ามากราบที่อกของพรรณ
   " น้องแก้ว...หนูพาน้องสองคนไปอยู่กับหนูที่ห้องนะจ๊ะ..." น้องแก้วพาน้องเอ็มน้องวาขึ้นไปชั้นบน ส่วนใหม่และทิพย์ พาคุณยายไปส่งที่สวนพร้อมเสื้อผ้าชุดใหม่ อาหารสดและแห้งหลายรายการ...ซึ่งพรรณมอบหน้าที่ให้ใหม่เป็นผู้ดูแล...18.00 น.
   ค่ำนี้ ตุ๊กตาโชว์ฝีมือทำอาหารเดี่ยว มีเพียงน้องเอ น้องฟาง น้องบีม เป็นผู้ช่วย... อื้อ...รดชาดใช้ได้ทีเดียว...เราทุกคนต่างชื่นชมฝีมือของตุ๊กตา...   19.30 น.
   หลังจากช่วยกันทำความสะอาดพื้นที่เก็บถ้วยเก็บจานไปล้างเป็นที่เรียบร้อย พรรณก็เรียกให้ทุกคนพักผ่อน ยกเว้น น้องใบเฟิร์น ตุ๊กตา ทิพย์ ใหม่ แพรว และผม...
   ในห้องรับแขกขนาดเล็กที่ชั้นล่าง มีผมนั่งหัวโต๊ะด้านหนึ่ง พรรณเธอนั่งหัวโต๊ะอีกด้านหนึ่ง และให้ทุกคนก็เลือกนั่งตามใจชอบ....
   " ผอ. คะ พรรณอยากให้ตุ๊กตากับใบเฟิร์น ...เปิดร้านอาหารที่ท่ารถในตัวจังหวัดคะ..." พรรณเธอเปิดประเด็นมา อื้อ...น่าสนใจครับ...เราทั้งหมดใช้เวลาพูดคุยกันเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง
   สรุปจากเนื้อหา พรรณเธอจะตามเพื่อนรุ่นน้องของเธอที่เป็นแม่ครัว อีกจังหวัดหนึ่งมาให้ทำหน้าที่แทนตุ๊กตาที่โรงเรียน และให้น้องใบเฟิร์นไปช่วยงานตุ๊กตา และจะให้เนตร หาเด็กมาแทนตำแหน่งของน้องซีน้องดี...ที่รีสอร์ท...จบข่าว...  20.00 น.
   ...สองวันต่อมา...
" ผอ. คะ เช้าแล้วคะ..." พรรณเธอเข้ามาปลุกผมตอนตีห้าตรง...
   " วันนี้เช้านี้มีลูกค้ามาจองที่ร้านเพื่อเลี้ยงครอบครัวคะ..." ประมาณ 20 คน...
   พรรณ แพรว ใหม่ และทิพย์ต่างเตรียมตัวกันเรียบร้อย เพื่อรอผมที่กำลังแต่งตัว...   เอ๊ะ...วันนี้เป็นวันเสาร์นี่...วันนี้พรรณขับรถไปคันหนึ่ง และทิพย์ ขับไปอีกคันหนึ่ง
   " วันหลังให้พวกหนูไปบ้างซิคะคุณแม่ พวกหนูอยากไปช่วยงานบ้าน..." เสียงน้องนุ่น น้องนิ่ม ลูกสาวของพรรณบอกเธอ
   " ได้ซิจ๊ะ...เอาไว้คราวหน้าแม่จะเปลี่ยนให้ไปทุกๆคนเลย...ดีมั๊ย..." ก่อนที่เธอจะออกรถ...ประมาณ 20 นาที รถเราก็มาถึงหน้าร้าน...น้องปุ้ย น้องปลาย น้องแก้ว น้องแพร น้องพลอย น้องเอ็มและน้องวา ทั้งเจ็ดสาวเปิดร้านเรียบร้อย รวมกับบรรดาเมียผมที่มาถึงอีกสี่คน...เฮ้อ.... 7 +  = 11 คน อื้อ... ลงตัวครับ... 6.35 น. ทุกอย่างถูกจัดไว้เป็นที่เรียบร้อย...
   " ที่หนูเลือกที่นี่ เพราะการสัญจรสะดวก และอาหารคุณพรรณ ถูกปากที่บ้านคะ..."
   เด็กสาววัยประมาณ 20 ต้นๆเดินเข้ามาคุยกับผมและพรรณหลังงานเธอผ่านไปด้วยดี พร้อมยื่นซองค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่ตกลงราคากันไว้ ให้กับพรรณ...
   หลังจากที่ทุกคนกินข้าวเที่ยงและช่วยกันเก็บของทำความสะอาดเรียบร้อย พรรณเธอก็สั่งปิดร้านหนึ่งวัน เพราะเห็นว่าทุกคนต่างเหนื่อยกันมาตลอดในช่วงเช้า... 12.45 น.
   " วันนี้เราจะไปดูที่จะเปิดร้านใหม่กันนะคะ ผอ. ..." ร้านถูกปิดลงเรียบร้อยเราทั้งหมดเดินทางไปด้วยกัน โดนใช้รถสองคัน...14.00 น.
   เราทั้งหมดมาหยุดรถที่หน้าตึกแถว 10 คูหา แต่ผมแบ่งขายไปแล้ว 3 คูหา และเห็นช่างกำลังต่อเติมสามคูหานั้นอยู่  ผมเดินดูสภาพพื้นที่ทั้งเจ็ดคูหาที่มีอยู่ มีคนเช่าทั้งหมดแล้วก็เปิดเป็นร้านอาหารทั้งสิ้น... และเป็นอาหารที่มีอยู่อย่างหลากหลายประเภท ทั้งอาหารอีสาน 2 ห้องคู่  อาหารตามสั่ง 2 ห้องคู่ ร้านข้าวราดแกงอีก 2 ห้องคู่ ส่วนร้านสุดท้ายเป็นร้านของฝาก...ที่เป็นห้องเดี่ยว พรรณและแพรว ต่างเก็บข้อมูลและจดบันทึกใส่สมุด...
   ผมเห็น แพรว ใหม่ ทิพย์ น้องปุ้ย น้องปลาย น้องแก้ว น้องแพร น้องพลอยเดินตามหลังพรรณไปที่ละร้านอาหารเหล่านั้นเพื่อเก็บข้อมูล...คงจะเข้าไปคุยกับเจ้าของร้านละมั๊ง...ผมคิดเอาเองนะครับ...
   " คุณพ่อขา...หนูหิวน้ำ..." น้องเอ็มและน้องวา ยืนกระตุกแขนผมอยู่ที่หน้าตู้แช่ หน้าร้านของฝาก...
   " อื้อ...เอาซิลูก กินอะไรกันดีละ..." เธอทั้งสองหยิบน้ำส้มคนละขวด ส่วนผมหยิบน้ำเปล่า 15.25 น.
   " 25 บาทคะ..." เด็กสาววัยรุ่น น่าจะเป็นลูกครึ่งนะครับเดินเข้ามาเก็บเงิน
   " ไม่ต้องทอนนะลูก..." ผมส่งเงินให้ไป 50 บาท เธอยิ้มหวานให้ผมก่อนเอาเงินไปเก็บและออกมาใหม่
   " จะไปไหนกันเหรอคะ..." เธอเดินเข้ามาใกล้ๆและถามผมพร้อมกับยิ้มให้
   " พวกเรามาหาที่เปิดร้านอาหารนะจ้า..." ผมบอกกับเธอไป...ก่อนที่เธอจะหันหลังและวิ่งไปในร้าน... เอ...อะไรหว่า...ผมก็งงกับสิ่งที่ผมเห็น...ครู่เดียว...
   " คุณน้าคนนี้เค้ามาหาที่เปิดร้านอาหารคะน้า..." และเธอก็เดินกลับมาพร้อมกับหญิงสาวอีกคนหนึ่ง...หน้าตาสวยเชียว...หุ่นดีด้วย...
   " คุณกำลังหาที่ทำร้านอาหารเหรอคะ..." เธอยิ้มก่อนเอ่ยถามผมด้วยเสียงกระตือรือร้น...
   " ครับ..." ผมตอบเธอไปสั้นๆ...
   " เชิญด้านในก่อนคะ..." เธอเชิญผมให้เข้ามาในร้าน จัดหาเก้าอี้มาต้อนรับ
   " คือตอนนี้ดิฉัน ..." เธอพูดด้วยน้ำเสียงเอาจริงเอาจัง
   " กำลังหาเงินสักก้อนเอาไปรักษาหลานอีกคนที่โรงพยาบาลคะ ..." อ๋อ...
   " เป็นค่ารักษาค่าโรงพยาบาลและค่าหมอใช้เงินหลายหมื่น...ดิฉันให้เซ้งร้านเลยคะ ดิฉันขอเพียงแสนเดียว..." อื้อ...น่าคิด...เพราะดูจากการตกแต่งสถานที่ เธอเป็นคนที่มีรสนิยมน่าดูครับ...สามารถนำของที่ไม่มีราคามาตกแต่งให้ดูมีราคาได้...
   " เอ้า...ถ้าเซ้งให้ผมแล้วคุณจะไปอยู่ที่ไหนกันละครับ..." ผมถามเธอขึ้นมาบ้าง...
   " ดิฉันว่าจะพาหลานๆกลับไปอยู่ที่บ้านนอกคะ..." เธอพูดพร้อมกับหันหน้าไปอีกด้านหนึ่ง...
   " เฮ้ย...พี่พรรณ...มายังไงคะ..." สรุปง่ายๆเลยครับ ไม่ต้องมากเรื่อง...
   พรรณเคยบอกกับผมว่า...จะให้เพื่อนรุ่นน้องที่เป็นแม่ครัวอยู่อีกจังหวัดหนึ่งมาทำงานแทนตุ๊กตา ก็คือน้องบุ๋มคนนี้...เฮ้อ...โลกแคบจริงๆ...5555+
   น้องแบมคนพี่ อายุ 13 ปี ต้องเข้าโรงพยาบาลมีค่าผ่าตัดไส้ติ่งรวมค่ารักษาพยาบาลอีกประมาณ 3 หมื่นบาท น้องบูมคนน้องอายุ 11 ย่าง 12 ปี ก็ต้องออกจากโรงเรียน เพราะเธอไม่มีกำลังที่จะส่งเสีย ทั้งสองเป็นลูกของพี่สาวเธอกับแฟนชาวต่างชาติที่ประสพอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อหลายปีก่อน...
   เธอได้เงินค่าทำศพและค่าประกันของพี่สาวและพี่เขยเธอ ก็เอามาลงทุนทำร้านแห่งนี้ ค่าใช้จ่ายเรื่องเรียนของเด็กอีกสองคน ไหนจะค่าเช่าตึกที่แสนโหด...เธอพูดอย่างนั้นครับ...ทำเอาผมนั่งสะอึก ส่วนพรรณเธอนั่งยิ้มครับ...5555+
   และมาพักหลังๆ ของขายไม่ค่อยจะดีและน้องแบมก็เข้าโรงพยาบาลซะอีก ทำให้เธอท้อไปหมด...
   " เอาอย่างนี้ดีมั๊ยบุ๋ม...เรื่องน้องแบมพี่จะจัดการเรื่องค่ารักษาพยาบาลให้เอง ส่วนเงิน หนึ่งแสนไม่ใช้ปัญหา ใช้หรือเปล่าคะ ผอ. ..." พรรณเธอพูดพร้อมๆกับหันหน้ามาที่ผม...
   " ตามใจพรรณครับ..." ผมพูดและยิ้มให้กับพรรณ
   พึ่งจะ 16.50 น. ผมให้พรรณเธอพาบุ๋มไปที่โรงพยาบาลเพื่อจัดการเรื่องค่ารักษาน้องแบม และให้ขอเบอร์โทรศัพท์ของหมอเจ้าของไข้มาด้วย...จากตรงที่ผมอยู่ไปถึงโรงพยาบาลก็ไม่น่าจะเกิน 5 กิโล... ผมให้ส่วนหนึ่งไปกับพรรณและอยู่กับผมอีกส่วนหนึ่ง...โดยให้เอารถไปทั้งสองคัน...
   " คุณพ่อขาหนูปวดฉี่คะ..." ผมให้น้องบูมพาน้องเอ็มเข้าห้องน้ำ ผมเดินออกมานั่งที่หน้าร้าน อยู่กับน้องวาเพราะส่วนที่เหลือไปโรงพยาบาลกับพรรณและบุ๋ม...
   " คุณพ่อขา หนูนั่งด้วยคะ..." น้องวาเดินเข้ามาที่ผมและขอนั่งตัก   
กลิ่นกายน้องวาทำเอาผมปั่นป่วนได้เลยครับ มันทำให้ผมนึกถึงตอนที่เธอกับน้องเอ็มเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าผมเพื่อไปอาบน้ำ พอคิดถึงตรงนี้ ท่อนควยผมก็เริ่มแข็งขึ้นอย่างช่วยไม่ได้
ภาพเต้านมตูมๆของน้องวาติดตาผมมากๆ รวมถึงเนินหีโหนกๆ และเป็นกะทิของเธอด้วย...น้องวาเธอนั่งโยกตัวอยู่บนตักผม...
บรรยากาศยามเย็นใน บขส. ค่อนข้างคึกคักขึ้นมาเพราะรถจากหลายๆสายต่างทยอยเข้าท่าเพื่อรับส่งผู้โดยสาร
   เด็กรถต่างวิ่งกันเพื่อเรียกคนให้วุ่นวายไปหมด บางคนก็หาซื้อของกินจากรถเข็น บางกลุ่มก็มาเป็นคณะ มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ทั้งต่างวัยและสูงวัย อื้อ...พวกเค้าจะไปไหนกันนะ...
   " คุณพ่อขา หนูอยากกินลูกชิ้นคะ..." น้องวาเธออยากกินลูกชิ้นจากรถเข็นอีกมุมหนึ่งของ บขส.
   " ใครจะกินอะไรมั๊ย..." สรุปเหลือเพียงน้องบูมเท่านั้นที่เธอขออยู่เผ้าร้านและผม น้องเอ็ม น้องวา เดินออกมาด้วยกัน รถเข็นที่เราจะออกไปซื้อ ห่างกันจากหน้าร้านไม่น่าจะเกิน 30 เมตร ถ้ามีอะไรก็สามารถที่จะมองเห็นได้...
   " หนูเอาอันนี้สองไม้คะ..." ทุกคนต่างสั่งของที่เธออยากกินคนละสองสามไม้ แม่ค้าก็หยิบและทอดให้ตามใจผู้ซื้อ...ผมหันไปมองในท่ารถ เห็นเด็กน้อยสองคนหันหน้ามามองทางผม และอ่านในสายตาเด็กๆด้วยสายตาที่ประมาณว่า อยากกินอะไรประมาณนี้ ผมเห็นมียายแก่ๆคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย แกคงจะพาหลานๆของแกเดินทางไกลแน่ๆ เพราะเห็นมีกระเป๋าหลายใบและยังมีถุงสัมภาระพะลุงพะลัง ผมตัดสินใจเดินเข้าไปหาแกเพราะสงสารในสายตาเด็กๆ...
   " คุณป้าครับ เด็กๆทานอะไรกันหรือยังครับ..." แกเงยหน้าขึ้นมามองผมก่อนที่แกจะล้มพับลงไปที่เก้าอี้ยาว ข้างๆสัมภาระของแก...
   กว่าจะปฐมพยาบาลแกให้ฟื้นขึ้นมาได้ก็เล่นเอาเหนื่อยละครับ ทั้งพยาบาลเวรที่ประจำที่สถานีขนส่งทั้ง รปภ. และบันดาไทยมุงทั้งหลาย และกว่าจะคุยกับแกรู้เรื่อง พรรณและบุ๋มพร้อมทุกๆคนก็กลับมาจากโรงพยาบาลพอดี
   สรุปกันสั้นๆครับ ยายแกเป็นแม่ของบุ๋ม แกและเด็กๆเดินทางออกมาจากบ้านจากจังหวัดหนึ่ง  พากันออกมาตั้งแต่เช้ามืด และรู้แต่เพียงว่าร้านของบุ๋มอยู่ใน บขส. แต่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน แกไม่ได้กินข้าวเช้าออกมา มีแต่เด็กๆเท่านั้นที่ได้กิน เพราะแกห่อมาเผื่อเด็ก และแกก็ไม่มีเงินพอที่จะซื้ออะไรกิน พอผมเข้ามาถามแกเข้า แกเลยหมดแรงและเป็นลม...อื้อ...ก็ว่ากันไป...
   ค่ำนี้พรรณ ,บุ๋ม ,แพรว ใหม่ และทิพย์เข้าครัว และโชว์ฝีมือในการทำอาหารอย่างเต็มที่ 19.30 น. เราทุกคนต่างกินอาหารมื้อค่ำที่แสนวิเศษ กับบรรยากาศที่ดี
   บุ๋มเล่าให้ผมฟังในวงอาหารมื้อค่ำว่า พ่อเธอเสียไปแล้วหลายปีและเธอก็ยังมาเสียพี่สาวไปอีก ส่วนเด็กสองคนที่มากับแม่เธอ เป็นลูกสาวของน้องชายของเธอที่เอามาทิ้งไว้ตั้งแต่คนโตเกิดได้เพียง 5 เดือน ส่วนคนเล็กเอามาทิ้งไว้ตอนอายุ 1 ขวบ แล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย...ตราบจนทุกวันนี้...และเดี๋ยวนี้ทั้งสองก็โตจนเรียนจบ ป.6 แล้วทั้งคู่
   คนโตชื่อตอง ปีนี้อายุย่าง 14 คนเล็กชื่อบ๊วยอายุย่าง 13 หัวปีท้ายปี... เอา...ก็ว่ากันไป
   แม่ของบุ๋มอยู่กับบุ๋มที่ร้าน ส่วนน้องตอง น้องบ๊วย มากับพรรณ เธอขอให้มาช่วยทำงานที่ร้าน   และมีเงินเดือนให้
   21.00 น. เราทั้งหมดกลับมาถึงร้าน โดยส่งน้องเอ็ม น้องวา น้องตองและน้องบ๊วย ให้ลงพักที่ร้าน ส่วนที่เหลือกลับบ้าน
21.50 น. เราทุกคนกลับมาถึงบ้าน ค่ำนี้น้องนุ่มน้องนิ่มเข้ามารายงานว่าครูยา ครูวรรณ ครูพิมพ์ ครูต้อมและครูสา ต่างช่วยกันหุงข้าวทำกับข้าวเลี้ยงทุกคน...เอา...ผ่านไปอีกวันหนึ่ง...5555+
ก่อนนอนคืนนี้ ผม พรรณ แพรว ใหม่และทิพย์ เราห้าคนผัวเมียต่างปรึกษาถึงแผนการดำเนินธุรกิจที่จะทำต่อไป... 00.30 น. เมื่อได้ข้อสรุป เราก็ต่างแยกย้ายกันไปนอน เพราะทุกคนต่างก็เหนื่อยกันมาทั้งวัน...
05.30 น. ทิพย์ขึ้นมาปลุกผมในเช้านี้ เธอถือแก้วน้ำซุบเข้ามาให้ผม5555+ หนึ่งแก้ว...
" จุ๊บ...จุ๊บ...ขอบคุณครับคุณเมียที่รักของผม..." ผมดึงทิพย์เธอเข้ามาหอมแก้วเบาๆ
" เสื้อผ้าคะผัวขา...ไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวจะสายคะ..." ทิพย์ส่งเสื้อผ้าให้ผมเธอดูเป็นผู้หญิงขึ้นมาบ้าง เพราะเธอเริ่มปล่อยผมยาว ไม่มีสเตย์รัดหน้าอกและแต่งตัวเป็นผู้หญิงขึ้น...ผมเข้าห้องน้ำและจัดการตัวเองอย่างเร่งด่วน...
เช้านี้ผมไม่เห็นพรรณ ทิพย์จึงเล่าให้ฟังว่า พี่พรรณของเธอ แพรวและใหม่รีบไปซื้อของที่ตลาดเช้า เพราะเมื่อวานไม่ได้ซื้อของเตรียมเอาไว้ขาย... 5.30 น.
ผมมองไปที่ห้องครัวเห็นตุ๊กตา พิมพ์ วรรณ ยา ต้อมและสา กำลังทำอาหารให้ทุกคนได้กินอยู่ในนั้น เด็กๆส่วนหนึ่งกำลังจัดโต๊ะอาหาร บางส่วนกำลังเตรียมตัวแต่งตัวไปโรงเรียน...
" คุณพ่อขา ครูหนุ่ยมาคะ..." เสียงน้องเอดังขึ้น ทำให้ผมต้องลุกเดินตามน้องเอไปที่ห้องทำงานผม
" ผอ. ครับ..." ครูหนุ่ยส่งเอกสารให้ผมพิจารณา
เป็นเอกสารเรื่องการขอย้ายนักเรียนเข้าเรียนในโรงเรียนของผม 3 คน มาเข้าในชั้น ป. 5 และ ป.6 ครูสา ครูต้อมเดินเข้ามาในห้องผมพร้อมกาแฟสองแก้ว
" ขอบคุณครับ สา ..." เธอทั้งคู่นั่งลงบนโซฟาอีกตัวหนึ่งข้างๆผม
" มีอะไรหรือเปล่าครับสา...ต้อม..." เธอทั้งคู่คงจะมีอะไรแน่ๆผมจึงได้ถามเธอ
" วันนี้สาขอลาหนึ่งวันนะคะ สาจะไปเอาเอกสารที่บ้านคะ..." ผมอนุญาตเธอครับ...เพราะห้อง ป.4 ผมให้ครูต้อมดูเพิ่มอีก 1 ห้องแทนสา
เช้านี้ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ ผมให้ทิพย์เอารถอีกคันไปช่วยงานพรรณ 8.30 น.
หลังจากเคารพธงชาติเรียบร้อยผมก็เข้าห้องทำงานเพื่อดูเอกสารบนโต๊ะ ก็เห็นแต่ความว่างเปล่า แสดงว่าไม่มีอะไรให้ทำ...ผมเดินขึ้นชั้นบนเพื่อสั่งงานเด็กๆในชั้น ป.6 ... เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยผมก็เดินลงชั้นล่าง 9.15 น.



" ผอ. คะ เด็กปวดหัวคะ..." ครูต้อมเดินเข้ามาบอกผมในห้องทำงาน
" อื้อ...ตัวร้อนนิดหน่อย กินยาพาราแล้วนอนพักก็จะดีขึ้น..." ผมไม่คุ้นหน้าเด็กคนนี้ครับ...คงจะย้ายเข้ามาใหม่แน่ๆ
" เออ น้องบิวเด็กป. 5 พึ่งย้ายมาเข้าใหม่เมื่อเช้านี่เองคะ..." ครูต้อมกลับไปสอนเด็กแล้วผมให้เด็กขึ้นไปนอนบนเตียงหลังจากที่เธอกินยาพาราเรียบร้อย...
" นอนนะบิว..." ผมห่มผ้าและลูบหัวเบาๆให้เธอนอน ก่อนที่จะเดินออกไปที่ห้องครัว...
" จุ๊บ...มีอะไรกินบ้างจ๊ะเมียจ๋า..." ผมโอบเอวตุ๊กตาหลวมๆและหอมแก้มเธอ
" ผัว...เอ๊ย...ผอ. จะกินอะไรคะ เดี๋ยวตุ๊กตาทำให้..." เธอยิ้มหวานให้ผมและถาม
" ไม่เห็นกอดหนูเหมือนน้าตุ๊กตาเลย..." เอ้า...น้องใบเฟิร์นโผล่มาตอนไหนละเนี่ย...ผมปล่อยเอวตุ๊กตาและพาน้องใบเฟิร์นเธอเข้ามานั่งในโรงอาหาร พักเดียวตุ๊กตาก็เอาไข่ลวกและขนมปังมาให้ผม...ส่วนน้องใบเฟิร์นได้ขนมปังและนมสด...
" ผอ. คะ...มีเด็กย้ายมาใหม่อีกคนคะ..." ครูต้อมเดินเข้ามาหาผม พร้อมเด็กนักเรียนใหม่อีกคน...
" พ่อทำงานเดี๋ยวนะลูก..." ผมลูบหัวน้องใบเฟิร์นแล้วเดินนำหน้าครูต้อมและเด็กใหม่... 9.40 น.
เดินผ่านเตียงพยาบาล น้องบิวหลับไปแล้ว
" นั่งก่อนซิลูก..." ผมเรียกให้เด็กนั่ง พร้อมรับเอกสารจากครูต้อม...
" หนูไปสอนเด็กก่อนนะคะ..." ครูต้อมออกไป คงเหลือเด็กใหม่และผมอยู่ในห้อง...ผมเปิดอ่านแฟ้มประวัติ และผลการเรียนของเด็กอย่างช้าๆ ทีละหน้า...
" ...หนูย้ายมาอยู่กับยายเหรอจ๊ะ..." ผมเงยหน้าขึ้นมาถาม และพึ่งจะสังเกตหน้าเด็กคนนี้...
" คะ...หนูมาอยู่กับยายสุขคะ..." หือ...หลานยายสุข อ๋อ...ลูกพี่ลูกน้องอิ๋วกับทราย...
" หนูมาเข้า ป.5 นะ..." ผมมองหน้าและถามเธออีกครั้ง...
" คะ...ป.5 ..."  เอา...เรียบร้อย..
ผมเซ็นเอกสาร เพื่อรับเธอเข้าเรียนเรียบร้อย พร้อมกับเก็บเอกสารและเดินมาที่เธอ
" หนูชื่อเล่นว่าอะไรคะ..." ผมหยุดยืนที่หน้าเธอและถาม...
" ปุ๊คะ..." อื้อ...ปุ๊....ปีนี้อายุ 13 ย่าง 14 ปี แต่อยู่ ป.5 เอง...
" ไป...เรากลับเข้าห้องเรียนกันดีกว่า..." ผมจับมือเธอให้เธอลุกขึ้นยืน...เธอสูงเกือบๆหัวไหล่ผมครับ...รูปร่างเป็นคนเจ้าเนื้อพอสมควร อวบแต่ไม่อ้วน...5555+
ผมเดินผ่านเตียง น้องบิวเธอนอนตะแคงข้างหันหลังมาที่ประตูห้องหันหน้าไปที่ข้างฝา...ผมพาน้องปุ๊เดินขึ้นมาที่ชั้นบนและส่งเธอเข้าห้องเรียน...เสร็จแล้วผมก็เดินกลับมาที่ห้อง...น้องบิวเธอนอนหงาย ผมเอาฝ่ามือไปอังที่หน้าผากเธอ รู้สึกว่าน้องบิวจะสะดุ้งเพราะฝ่ามือผม
" ว่าไงจ๊ะสาวน้อย...รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือเปล่าจ๊ะ..." ผมรู้ว่าเธอไม่หลับครับ...
" ..........................................." เธอไม่ตอบผม ผมก้มลงไปจูบเบาๆที่หน้าผากบิว...
" จุ๊บ....ถ้าไม่หลับ เราลุกขึ้นมาคุยกันหน่อยดีมั๊ย...สาวน้อย..." น้องบิวลืมตาแต่ยังไม่ลุก ผมเอื้อมมือจับผ้าห่มดึงออกไปจากตัวเธอ เอ๊ะ....กระโปรงเธอเปิดขึ้นมาเกือบถึงโคนขา สงสัยจะนอนดิ้น...
" ไป...เราไปนั่งคุยกันในห้องทำงานดีกว่า..." ผมจับมือเธอและดึงให้เธอลุก
น้องบิวจับมือผมและเดินตามเข้ามาที่ห้องทำงานผม และพาน้องบิวมานั่งลงที่โซฟาพร้อมดึงให้เธอนั่งลงข้างๆผม
" เป็นไงบ้างจ๊ะบิว...กลับไปเรียนไหวหรือเปล่า..." น้องบิวเอนตัวมาซบที่อกผมก่อนที่เธอจะพูดว่า
" หนูยังปวดหัวอยู่คะ..." ผมโอบไหล่น้องบิวเบาๆก่อนยกฝ่ามือไปอังที่หน้าผากเธออักครั้ง...
" หือ...ตัวร้อนอีกแล้ว..." ผมรีบโทรหาครูต้อมบอกให้เธอรีบกลับไปเอารถคัน 4 ประตูที่บ้านมา เพื่อพาน้องบิวไปหาหมอ... 10.45 น. ต้อมพาน้องบิวไปหาหมอ และมีน้องเอ และน้องปู นั่งรถไปเป็นเพื่อนด้วย...เพราะเธอทั้งสองตัวโต...ผมเอาเงินให้ต้อมไป 3 พันบาท เผื่อเธอจำเป็นที่จะต้องใช้...
" เออ...ว่าไงวะหมอ..." ไอ้หมอเพื่อนผมโทรมาบอกว่า เด็กแค่เหนื่อยจากการเดินทางเท่านั้น ให้น้ำเกลือสักกระปุกและพักผ่อนก็จะดีขึ้นเอง... และที่พรรณกับบุ๋มไปเยี่ยมหลานเมื่อวาน ไอ้หมอก็บอกว่า มันเป็นเจ้าของคนไข้เอง งั้นทุกอย่างก็เรียบร้อย...
11.30 น. เสียงกระดิ่งสัญญาณดังขึ้น เป็นเวลาพักเที่ยงของเด็กนักเรียน ผมก็เดินเข้าโรงอาหารเหมือนๆกับเด็กๆทุกคน...
ที่โรงเรียนผมให้แบ่งโซนการนั่งของเด็กๆ เด็ก ป.6 ก็จะอยู่เฉพาะเด็กที่อยู่ในชั้น ป.6 เท่านั้น และชั้นอื่นๆก็เหมือนกัน เพื่อจะได้ง่ายต่อการสังเกต ว่าเด็กอยู่หรือไม่อยู่ ครูก็จะนั่งอยู่ในส่วนของครูเท่านั้น... 11.50 น.
ผมโทรหาต้อมและถามเธอ เธอบอกว่าไม่เกินบ่าย 2 โมงก็น่าจะเรียบร้อยตอนนี้น้องบิวนอนให้น้ำเกลืออยู่ ส่วนเธอและน้องเอ น้องปู กำลังทานมื้อเที่ยงอยู่ที่ร้านอาหารภายในโรงพยาบาล 12.20 น.
" ขอโทษนะคะ..." น้องปุ๊เปิดประตูห้องทำงานและเดินเข้ามาหาผมที่โต๊ะ...
   " ว่าไงจ๊ะ...มีอะไรหรือเปล่า..." น้องปุ๊เธอเดินมาหยุดอยู่ใกล้ๆผม
" เออ...หนูจะได้ไปอยู่ที่บ้านครูหรือเปล่าคะ...เห็นยายบอกหนูเมื่อเช้าคะ..." อ๋อ...หลานยายสุข...ผมรวบเอวน้องปุ๊เข้ามาและให้เธอนั่งลงที่ขาข้างซ้ายของผม
" จุ๊บ...ปุ๊อยากไปอยู่หรือเปล่าละ..." ผมหอมแก้มปุ๊เบาๆครั้งหนึ่ง ถึงเธอจะเป็นคนเจ้าเนื้อ แต่ก็ไม่ถึงกับอ้วน เพียงแค่เธอเกินอวบไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง...และกอดเอวเธอไว้หลวมๆ...
" อยากไปอยู่ซิคะ...อิ๋วกับทรายก็อยู่ที่บ้านครู หนูอยากไปคะ..." ปุ๊เธอเอาแขนโอบคอผมไว้ข้างหนึ่งพร้อมกับบอกผม เต้านมปุ๊ที่มีเพียงเสื้อนักเรียนปิดอยู่ มันอยู่ห่างหน้าผมไม่เกินสองนิ้ว...ผมแกล้งเงยหน้าให้จมูกผมมันเฉียดเต้านมปุ๊ขึ้นไป...
" จุ๊บ...ก็ได้จะ ถ้าปุ๊อยากไปอยู่..." ปุ๊เธอสะดุ้งนิดหน่อยและทำหน้าแดงเมื่อหน้าผมโดนเต้านมและหอมแก้มเธอ
" จุ๊บ...จุ๊บ...ขอบคุณคะ...เย็นนี้หนูมาอยู่ด้วยเลยนะคะ..." ปุ๊เธอหันหน้ามาหอมแก้มผมสองครับและพูด...
" จุ๊บ...จุ๊บ...จุ๊บ..." จูบแรกที่หน้าผากโหนก จูบที่สองเบาๆที่ริมฝีปากเด็กอายุ 13 ย่าง 14 ปี และจูบสุดท้ายผมกดจูบหนักๆที่ปากเธออีกครั้ง...
" .............................................." ผมพยายามเลียปลายลิ้นผมไปที่ริมฝีปากน้องปุ๊ และเธอก็ค่อยๆเผยริมฝีปากออก เพื่อรับปลายลิ้นผม...
แขนน้องปุ๊เริ่มโอบคอผมทั้งสองข้าง ปลายลิ้มผมสอดเข้าในโพลงปากเธอเป็นที่เรียบร้อย...มือผมข้างหนึ่งสอดเลื้อยมาที่เต้านมตูมๆของน้องปุ๊...เต้านมเธอแข็งและใหญ่พอตัวเธอเลยทีเดียว...
" อื้อ...." เสียงน้องปุ๊ลอดออกมาเมื่อผมเริ่มคลึงฝ่ามือที่เต้านมของเธอ...เบาๆ
ผมเริ่มกับน้องปุ๊ในท่านี้ และมันก็นานพอที่จะทำให้เธอคุ้นเคยกับฝ่ามือและลิ้นผม... 12.45 น. เสียงสัญญาณกระดิ่งดังขึ้น ให้เด็กๆเข้าชั้นเรียนในภาคบ่าย...
" พอก่อนนะสาวน้อย...เตรียมตัวเข้าห้องเรียนได้แล้วจ้า..." น้องปุ๊เธอตาปรือมองหน้าผม แต่แขนเธอก็ยังโอบคอผมอยู่
" หนูไม่อยากเรียน..." เธอซบหน้าลงมาที่อกผม
" จุ๊บ...เข้าห้องเรียนก่อนนะ..." ผมจูบหน้าผากเธอเบาๆก่อนดันให้เธอลุกขึ้น
13.00 น. นักเรียนเข้าห้องเรียนกันหมดแล้ว ผมสั่งให้นักเรียนชั้น ป.6 ไปช่วยดูน้องชั้น ป.4 และ ป.5 ส่วนผมกลับมาที่ห้องทำงานชั้นที่ล่าง 13.20 น.
น้องปุ๊เธอคงจะติดใจในรสลิ้นและฝ่ามือผมแน่ๆ เธอเข้ามาหาผมที่ห้องอีกแล้วครับ...
" ในห้องไม่เห็นมีอะไรทำ  ให้หนูอยู่ด้วยคนนะคะ..." อื้อ...ผมก็ไม่มีอะไรทำเหมือนกัน...ผมลุกขึ้นไปล็อคประตูและเดินกลับมาที่เก้าอี้พร้อมๆกับดึงเอวน้องปุ๊ให้ลงมานั่งที่ขาผมเหมือนเดิม แต่ท่านั่งในตอนนี้พิเศษกว่าเดิม ผมให้น้องปุ๊เธอขึ้นมานั่งค่อมผมบนขาทั้งสองข้าง...
" ทำแบบเมื่อกี้อีกซิคะ..." แขนเธอทั้งสองข้างโอบคอผมไว้แล้ว...เธอทำตาปรือมองมาที่หน้าผม
" จุ๊บ...จุ๊บ..." ผมก้มลงไปจูบเบาๆที่เต้านมน้องปุ๊ทีละข้าง
" อุ๊ย...อื้อ..." เสียงครางเบาๆของน้องปุ๊ดังขึ้นหลังจากที่ผมจูบเต้านมอวบๆของเธอ น้องปุ๊เกร็งแขนกดคอผมและแอ่นอกขึ้น...
ผมเริ่มไซ้เบาๆและหนักขึ้นเรื่อยๆ ฝ่ามือผมก็เริ่มเลื้อยลงไปที่ก้นเธอและหายเข้าไปในกระโปรงนักเรียน

..✿...❤....💙 ..... 💗 ...💝... 💛... 💛 ....💚 .....💛 ... ✿...❤.... 💝....💙 .....💜 .... 💗 ... 💚 ...✿...

ใครจะอ่านผลงานทุกโพสต์ในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,
ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,
thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก
ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา
เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..
ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1 ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน
แบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ
แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .

................................................*.:｡*ﾟ'ﾟ･.｡.:*ﾟ'ﾟ･.｡.:* *.:｡*ﾟ 'ﾟ･.｡. :* (◠‿◠: ✿)*..............................................

ได้เหยื่อรายใหม่อีกหลายคน  ไหวมั้ยนะครูเอก

อ้าก กำลังเสียวเลยครับ 555 มาต่อไวๆนะครับ please

[spr566]

เฮ้อ ใจคอโรงเรียนและครูแห่งนี้จะตั้งหน้าตั้งตาสอนกามศาสตร์โดยเฉพาะเลยนะครับ

กิจการกำลังขยายใหญ่โต แถมมีสาวๆมาเพิ่มอีกเพียบ

[tummaba]

จะมีผู้ชายคนไหนทำได้แบบท่านผอ.ของเราจิงๆน่ะ ต้องโชคดีสุดๆจิงคับ อ่านไปอิจฉาไปคับ

ท่านผอ.ปิดห้องเชือด ซินะ

สุดยอดครับท่านผู้แต่งช่างบรรจงแต่งให้ผู้อ่านอิจฉาครูเอกที่มีสาวๆมารอให้เชือดอีกตรึมเลย ขอขอบคุณครับที่ไม่ให้ Fc รอนาน

ขอบคุณทุกคอมเม้นครับ...เพราะ 1 คอมเม้น = 1 กำลังใจ ที่จะทำให้ผมได้คิดและรังสรรผลงานออกมา กระผมพยายามที่จะแต่งและทำให้ดีที่สุด เพื่อความสุขและความต้องการของเพื่อนสมาชิกครับ...

มีเมียอย่างพรรณสบายไปทั้งชาติ

[pinmonkey]

ธุรกิจกับความรักไปด้วยดีจริงๆ ขอบคุณมากครับ

รับน้องใหม่ๆ ใสๆอวบๆ
ต้องเน้นจัดให้แบบหนักๆ

มีน้องปุ๊ มาช่วยอีกแรงแล้ว ขยายกิจการขึ้นเรื่อยๆ นะครับท่าน ผอ.

อิจฉาชีวิต ผอ.แกชิหาย เมียเต็มบ้าน ไม่ทะเลาะกันสักคน