สรุปว่าผมเรียนไม่จบครับ มันก็ไม่เชิงว่าจะไม่จบเสียทีเดียวแค่โดนบังคับให้โอนย้ายหน่วยกิตไปเรียนที่อื่น จากบอสตันเมืองแห่งสายลมที่แสนคึกคักหลากสีสันจะต้องย้ายไปนอร์ทดาโกตาซึ่งร่ำลือกันว่าร่ำรวยไปด้วยชนบทอันแสนงดงามผู้คนมีน้ำใจ ช่างเหมาะสมกับการส่งพวกที่หลงระเริงจนไม่เป็นอันร่ำอันเรียนแบบผมไปดัดสันดานจริงๆ

ช่วงระหว่างที่กำลังรอเอกสารโอนย้ายจากทางมหาวิทยาลัยพ่อผมโทรจากเมืองไทยบอกว่าให้เปลี่ยนแผน โดยให้แจ้งมหาวิทยาลัยขอระงับเรื่องโอนย้านไว้ก่อนบ่ายหน้าบินลงใต้มายังเมืองลอสแอนเจลีสจังหวัดที่เจ็ดสิบแปดของประเทศไทยเพื่อพบกับคนรู้จักของคุณพ่อ

   "อื้ม.. หลังจากเริ่มโพรเซสทั้งหมดก็น่าจะสามสี่เดือน หลังจากนั้นนายจะออกนอกประเทศไปไหนไม่ได้สองปี อยู่ในนี้ก็สถานะใบเขียวทำงานได้เริ่มปั่นเงินโซเชียล ถ้าสองปีไม่มีประวัติเสียก็สอบเป็นพลเมืองข้อสอบก็ไม่ยาก พวกแบบชอบพรรคไหนชอบนโยบายอะไรแบบเนี้ย" ชายวัยสี่สิบกว่าอธิบายไปเรื่อย
   "ครับ.. "
   "เรื่องแบบนี้ซี๊ซั๊วไม่ได้รีเจ็กกันมาเยอะแล้วหลังๆนี่มีโดนจับติดคุกด้วย คุณมาหาผมก็ถือว่าโชคดีแล้ว"
   "คุณอาเป็นเพื่อนกับคุณพ่อผมเหรอครับ"
   "เฮ้ย!! ผมจะไปเป็นเพื่อนกับท่านได้ไง ผมเคยทำงานเป็นลูกน้องท่านก่อนที่จะมาตั้งรกรากอยู่ที่นี่ บุญคุญล้นหัวกันจนมาถึงวันนี้นี่ล่ะ"
   "อ๋อ.. ครับ แล้วที่ว่าโดนจับเลยนี่พลาดเหรอฮะ"
   
   "คุณก็ลองนึกดูดิ คนไทยจะมารักกับใครสักคนที่เป็นพลเมืองของเค้าสุกงอมจนถึงขั้นตกลงปลงใจแต่งงานแต่งการกันนี่มันต้องมีสตอรี่นะ เจ้าหน้าที่เค้าจะเชื่อมั้ยล่ะ"
   "ถ้าผมเป็นเจ้าหน้าที่ยังไงผมก็ไม่เชื่อ"
   "งั้นก็เท่ากับคุณไปขัดขวางความรักของเค้าคนเค้ารักกัน หนุ่มไทยกับสาวเปอโตริโกสัญชาติอเมริกัน เค้าอาจเป็นแฟนกันจริงๆก็ได้นะ"
   "งั้นพวกที่โดนรีเจ็กคืออะไรล่ะครับ"
   
   "ก็ ไม่เนียนอย่างหนักถามอะไรไม่รู้เลยพ่อแม่ผู้หญิงชื่ออะไรบ้านอยู่ไหนมีพี่น้องกี่คน ชอบดาราคนไหนเลือกตั้งคราวที่แล้วแฟนคุณสนับสนุนถือหางพรรคไหน"
   "นึกอยากจะถามก็ถามขนาดนี้ แล้วผมจะไปรู้ตอบถูกได้ยังไงล่ะครับ"
   "ก็มีเวลาโพรเซสสามสี่เดือนก่อนวันเข้าสัมภาษณ์นี่ล่ะ ที่คุณจะต้องรู้ให้มากที่สุด อย่าลืมว่ายังไงเค้าก็ต้องสงสัยเอาไว้ก่อน"
   "ถ้าโดนจับได้นี่ติดคุกนานมั้ยครับ"
   "ของเราจะโดนส่งกลับ อาจติดซักเดือนนึง แต่ของเขาโดนหนักโดนเงินโซเชียลด้วย พวกนี้ถ้าจวนตัวจริงๆมันจะหนี"   
   "แล้วที่คุณอาช่วยมามีโดนรีเจ็กมั้ยครับ"
   "ไม่มี"
   "โห เจ๋งมากเลย ทำไมล่ะครับ"
   
   "ของผมจะเน้นหน่อย มีเหตุมีผลอาจเป็นคนไทยด้วยกันหรือพวกคนลาวคนกัมพูชาพม่าเวียดนามอินโดแถวๆเรานี่ล่ะคุ้นเคยกันรักกันง่าย แต่ข้อเสียของพวกนี้บางที่มันจะมีพวกมาเฟียมาพัวพันหนี้สินการพนัน"
   "แล้วพวกไหนดีอ่ะฮะ"
   "แถวนี้เม็กซิกันอ่ะ ดีหน่อย พวกนี้เป้าหมายเค้าคือสืบเผ่าพันธ์ุยึดพื้นที่รักง่ายเลิกง่าย ถ้าทางฟอริด้าก็พวกคิวบาหรือโดมินิกัน"
   "พวกสาวๆอเมริกันไม่มีเหรอฮะ"
   "ไม่มีหรอก พวกผิวขาวมันเคารพสิทธิ์เคารพกฏหมาย ถ้าจะมีก็พวกกะหรี่ขี้ยา"
   "แล้วอะไรดีอ่ะฮะ"

   "มีอยู่คนนึง คนนี้ไม่ต้องจ้างด้วยซ้ำเป็นคนกัมพูชาเลิกกับทหารยศสูงมาเจ็ดปีแล้ว มีร้านนวดมีบ้านให้เช่าอยู่กับลูกสาวแค่สองคน คนนี้เจ้าหน้าที่น่าจะไม่มีปัญหาเพราะแกรวยอยู่แล้ว"
   "เดี๋ยวนะฮะอา อยู่กับลูกสาว เลิกกับสามีมาแล้วเจ็ดปี เป็นเจ้าของบ้านเช่าเจ้าของร้านนวด"
   "ใช่ .. ชื่อคริสติน่า เหงา อยากมีใครสักคน"
   "อายุเท่าไหร่ฮะ"
   "สี่สิบกว่า"
   "กว่าเยอะมั้ยฮะ"
   "ทำไมอ่ะ เฮ้ย!! ยังดูดีหุ่นเหิ่นไม่เสียคุณต้องเห็นก่อน"
   "แบบ.. สาวๆสวยๆมีมั้ยฮะอา ไหนๆผมจะเสียตังค์ทั้งทีแล้ว"
   "ทำไม นี่จ้างเค้าแต่งนะคุณจะไปอะไรกับเค้า บางคนเค้ามีแฟนมีอะไรอยู่แล้วนะขืนคุณไปรุ่มร่ามระวังจะเจ็บตัวเปล่าๆ"
   "ก็ไม่ได้อะไรฮะอา แต่ก็แบบให้มันเจริญหูเจริญใจไปวัดไปวาได้หน่อย"
   "มี แต่แพง"
   "ปกติเค้าต้องจ่ายเท่าไหร่ครับ"
   "สองหมื่นห้า สามหมื่น"
   "สามหมื่นนี่ดีกว่าสองหมื่นห้ามั้ยครับ"
   "เงินดอลล์นะคุณไม่ใช่เงินบาท อย่าทำเป็นเล่น"
   "แล้วคุณพ่อผมเค้าเลือกอันไหนฮะ สองหมื่นหรือสามหมื่น"
   "ผมยังไม่ได้เรียนท่านเรื่องรายละเอียด กะว่าคุยกับคุณก่อน"

   "แบบซัก ห้าหมื่นมีมั้ยฮะอา"
   "เกือบสองล้านนะคุณ"
   "ยังไงพ่อผมก็ไม่ให้กลับเมืองไทยอยู่แล้ว ห้าหมื่นแล้วอยู่ที่นี่ได้ผมว่าถูกกว่าค่าเรียนอีกนะ"

   "เงินทองน่ะผมจะสอนให้ คุณอย่าเห็นว่ามันง่ายนักสี่ห้าพันมันไม่ใช่เหมือนสี่ห้าพันเรานะคุณ ถึงผมจะไม่ได้รับใช้ท่านนานแล้วแต่เห็นเลือดเนื้อเชื้อไขของท่านใช้ล้างใช้ผลาญขนาดนี้ก็ไม่สบายใจ"
   "ห้าหมื่นห้าพัน ผมเพิ่มให้คุณอาต่างหากอีกห้าพัน"
   "งั้นคุณรอแป๊ป เดี๋ยวผมออกไปเอาแฟ้มในรถก่อน"

ระหว่างรออาเฟี้ยตออกไปเอาแฟ้มที่รถ ผมมองบรรยากาศภายในร้านอาหารการตกแต่งจัดวางคล้ายกับย้อนกลับไปหยุดเวลาไว้เมื่อสามสี่สิบปีก่อน รูปดารานักร้องที่แปะไว้คงต้องถามพ่อผมถึงจะได้รู้ว่าใครเป็นใคร มองไปบนเวทีดนตรีแล้วนึกถึงตาเฟ่ตามต่างจังหวัดมีคีย์บอร์ดเล็กๆตั้งอยู่หนึ่งตัวพร้อมจอคาราโอเกะ



   "อ่ะ คุณลองดูในแฟ้มนี้พวกนี้ห้าหมื่นได้อยู่ แล้วไอ้ห้าพันนั่นคุณไม่ต้องมาให้ผมหรอกงานนี้ผมทำให้ท่าน"
   "เอ็กซ์ตร้าฮะพี่ผมอยู่บอสตันเกือบสี่ปีพอรู้อยู่เหมือนกันไม่ต้องคิดมากฮะ ขอให้พรีเมี่ยมจริงเหอะ"
   "นี่คุณ ผมไม่ใช่พ่อเล้าแมงดาขายหีแดกนะ เผื่อว่าคุณจะเข้าใจผิด"
   "ผมก็ไม่ได้บอกว่าใช่นี่ฮะ"

   "คนนี้อ่ะฮะ อา"
   "คนเวียดนาม สวยก็จริงอ่ะแต่ผมไม่แนะนำ"
   "ทำไมฮะอา"
   "คนชอบเยอะ ใส่บิกินี่เสริฟในร้านเวียดนาม อย่าเลย"

   "คนนี้ฮะ" ผมเลื่อนแฟ้มให้อาเฟี้ยตดูอีกครั้ง"
   "คนนี้พวกขาวทำงานธนาคาร เจ้าหน้าที่อาจไม่เชื่อ"
   "แต่อย่างเด็ดเลยฮะอา โคตรอึ๋มเลย ไม่ดีเหรอฮะ"
   "ดีไป สวยอย่างกับนางแบบขนาดนี้คุณจะจีบยังไงอ่ะไปเบิกเงินแล้วจีบเหรอ เดี๋ยวจะโดนถามเรื่องเงินในบัญชีด้วยอย่าเลย"

   "คนนี้อ่ะฮะฮา น่ารักดี"
   "คนนี้.. คาเมล่า ก็ใช้ได้นะ เป็นแม็กขาวผมเคยเจอเธอตัวจริงที่โบสถ์ ยังเป็นนักศึกษาจริงๆก็เหมาะกับคุณดี เจอกันที่มหาลัยแล้วปิ๊งกันรักชอบพอเลยแต่งงานกัน .. ยังมีอีกนะลองเลือกอีกสิ"
   "เลือกแล้วอาก็ติดตรงโน้นตรงนี้ เอาคาเมล่านี่ล่ะฮะ"
   "มีอีก เลือกก่อนสิเงินตั้งสี่ห้าหมื่น"
   "คาเมล่านี่ก็ไม่ดีเหรอฮะอา ผมเอาคนนี้แหละคนอื่นมันนมใหญ่เกินน่ากลัว คาเมล่านี่ล่ะฮะอาท่าทางจะตัวไม่สูงกว่าผมด้วย น่ารักดี"
   "ติดตรงเธอยังเรียนไม่จบนี่แหละ"
   "อ้าว แล้วแต่งไม่ได้เหรอฮะ"
   "ก็ได้แหละ.."
   "งั้นผมเลือกคาเมล่านี่แหละ คาเมล่า ชื่อเพราะด้วยนะ"
   "เธอจะเพี้ยนๆแปลกๆหน่อยนะ แต่พวกแม็กก็อย่างงี้แหละสนุกเฮฮาไม่ซีเรียส"
   "ฮะ อา ผมเลือกคาเมลานี่แหละ เมื่อไหร่จะได้เจอฮะ" ผมใจร้อนขึ้นมาทันที
   "ซักสี่ห้าวันแล้วผมจะให้คำตอบ ว่าแต่ช่วงนี้คุณทำอะไรอยู่ล่ะ"
   "ก็เดินดูโน่นนี่ไปเรื่อย เออ อาเฟี้ยตฮะผมถามอะไรหน่อยสิ"
   "ว่าไง.." อดีตลูกน้องคนสนิทของพ่อเรียงกระดาษเอกสารเก็บในแฟ้ม



   "ผู้หญิงคนไทยคนนั้นอ่ะฮะอา ที่นั่งอยู่กับผู้ชายอีกคนนึงอ่ะ"
   "ชื่อปิ๊ป "
   "ปิ๊ปไหนอา อาเฟี้ยตรู้จักเหรอ!!"
   "น้องปิ๊ป เด็กมาเรียนดนตรีน่ะสามพี่น้องอยู่เมืองไทยดังนะ คุณภพไม่รู้จักเหรอ"
   "คุณพ่อส่งผมไปเรียนสิงค์โปร์ตั้งแต่ป.หกแล้ว ไม่รู้จักใครหรอกครับ"
   "ทำไม สนใจเหรอ"
   "ก็เปล่าครับ แค่น่ารักดี"
   "เห็นผู้ชายอ้วนนั่นไหม"
   "ครับ คนไทยอ่ะนะ"
   "นายศักดา ผู้อำนวยการศูนย์ศิลปวัฒนธรรมผู้ปกครองของสามพี่น้องตอนอยู่ที่นี่ ไอ้อ้วนนี่ผ่านด่านยากนะถ้าคุณคิดอะไรอยู่ละก็"
   
   "อ้าว .. อาเฟี้ยตจะไปแล้วเหรอครับ" ชายวัยสี่สิบกว่านายหน้าลับๆหาคนจ้างแต่งงานลุกขึ้นจังหวะที่ผมกำลังมองผู้หญิงที่ชื่อปิ๊ปเพลินๆ
   "เดี๋ยวได้ความยังไงผมจะรีบโทรหาคุณ .. หาพวกแม็กพวกมืดเอาดีกว่าอย่ายุ่งกับคนไทยเลยเชื่อผม อ้อ.. พวกเกาหลีอีกอย่างอยู่ให้ห่างๆ" อาเฟี๊ยตขยับแว่นตาหันหลังเดินออกไปนอกร้านอาหาร



............................................

พยามจะตั้งใจฝึกเขียนเป็นระเบียบมีวินัยจนเป็นเรื่องยาวให้ได้ น้อมรับข้อเสนอชี้แนะครับ

อ่านเพลินๆแบบตามลุ้นกันต่อไป..
ว่าคนไหนดี..แหม..มีให้เลือกเป็นแคตตาล็อกเลย




คำเตือน  ก่อนคอมเม้นต์ จากเจ้แว่น
................................................
ใครจะอ่านผลงานทุกตอนในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉันแบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .
................................................................................................................

เปิดเรื่องขึ้นมาได้น่าสนใจมากครับ
อยากรู้ว่าเรื่องจะเดินไปแบบไหน สาวไม่กี่คนแล้วมีปัญหาเข้ามาให้ช่วยแก้หรือเหมาหมด
ว่าแต่สาวเวียดนามดูน่าสนใจดี ไม่รู้จะมีบทหรือเปล่า
จะรออ่านตอนต่อ ๆ ไปครับ

เดินเรื่องได้น่าสนใจ ดีมากๆๆ

ถ้าเพิ่ม บทบรรยาย เสริมในบางช่วง
ใคร ทำอะไร ทีี่ไหน อย่างไร
อธิบายให้คนอ่าน เห็นภาพ ตามที่เราคิด จะแจ่มกว่านี้

อย่าลืมว่า คนอ่านไม่ได้มี background เรื่องราว ให้หัว เหมือนคนเขียน
การมีแต่ บทสนทนาเพียงอย่างเดียว ยังไม่พอ
ที่จะทำให้ คนอ่าน รู้สึก  อิน ไปกับเรื่องราว ที่เราจะเล่า


................+2 money 
ว๊าววว ป๋ามาเองเลยปรมาจารย์ด้านเสียวมาแนะนำ ไรต์เก็บเกี่ยวเยอะๆนะคะ

มาเพลินๆอีก เรื่องเก่าเพ่ยังเพลินไม่จบนะถ้าจำไม่ผิด เอาเถอะเอาเป็นว่าอ่านหมดรีบมาเพลินต่อนะครับ

  เริ่มมาได้ไม่ค่อยดีครับ ผมอ่านเรื่องเกี่ยวกับเมืองนอกมาบ้าง เลยเข้าใจแต่บางคนเขาไม่รู้นี่ครับ อธิบายบางช่วงบางตอนหน่อยก็ดี ภูมิหลังพระเอกผมก็ยังไม่ค่อยรู้ รู้แต่เป็นเพลย์บอยบ้านรวยไม่เอาถ่าน แต่ทำไมพ่อถึงอยากให้เป็นพลเมืองอเมริกันล่ะครับ ส่วนบทพูดสนุกดีครับ ตอบโต้กันทันควัน อ่านสนุก ปรับปรุงเพิ่มอีกนิดครับ ผมจะติดตามต่อไป


.........+1 money 
มีแง่คิดแนะนำ การเชื่อมต่อที่มาที่ไป ดีๆ เผื่อไรต์อาจข้ามอะไรไปนิ..

ที่อ่านเพลินคือสำนวนคุณนี่ละครับ เรื่องอาจจะงงๆ แต่ผมชอบนะ ว่าแต่ประสบการณ์ในบอสตันไม่เล่าหน่อยเหรอครับ น่าจะมันดี มันถึงเรียนไม่จบ 555 อยากอ่านต่อนะครับ  ทั้งเรื่องเก่าเรื่องใหม่ ขอบคุณ​ครับ​

............+1 money 
นี่ก็อีกคำแนะนำ คออ่านขั้นเทพ ไรต์เอาไปเพิ่มตามแกบอกดีงามแน่ๆ..

อ่านเพลินจบตอนไม่รู้ตัว เรื่องเริ่มสนุก น่าติดตามแล้วว่าพระเอกเกเร พ่อรวยจะทำไงกับกับชีวิตต่อไป แต่ภูมิหลังยังมีน้อยไปหน่อย คิดว่าคงจะค่อยๆทะยอยออกมานะครับ

เปิดเรื่องมาพร้อมกับความสงสัย
ไอ้นี่มันใครหว่า
เนื้อเรื่องน่าสนใจครับ
ยังเดาไม่ถูกว่าจะไปทางไหน กับใคร
ยังไงก็ตามไปดูแล้วกัน
ขอบคุณมากๆครับ

ชอบแหะ บางจังหวะยังงงอยู่ แต่เนื้อเรื่องเริ่มต้นได้ดีครับ

อารัมภบทได้ยาวดี สำนวนเป็นธรรมชาติครับ อ่านได้ลื่นไหล ไม่มีสะดุด ที่ดีมากๆ คือคำผิดไม่มี เยี่ยมครับ

ค่อยๆฝึกค่อยๆเกลาไม่นานก็คล่องครับ