ลุงอดขึ้นครู แต่ขึ้นลูกแทนเน้ออ

งานนี้ลุงบุญ ต้องสับรางดีๆ

[thamron]

 
นางเอกมาแล้วววว

้้้ลุงโด๊ปด้วยอะไรครับเนี่ย จัดตลอดไม่มีหมอแรงเลย

งานนี้ลุงจะจัดการอย่างไร

นางเอกหลักของลุงมาแล้วใครจะเป็นรายต่อไป

ครูรืนอดอีกตามเคยลูกกุ้งกลับมาแล้ว

 

ลุงบุญแกขายหน้าตาจริงๆ

กุ้ง มาแล้ว

จัดไปเลยให้เต็มที่เลยลุง นาน ๆมาที

จะมีแบบเย้คาชุด นศ บ้างไหมครับผม

น้องกุ้งทำกับข้าวไว้รอต้องจัดหนักๆ

โอ้ยยิ่งอ่านยิ่งอิจฉาลุงแกจริงๆ

 

จะมีใครสักคนได้เห็นชุดนอนของครูนรินธร

ผู้ใหญ่หลอกเด็ก ตอนที่  13
..........................................................
..........................................................
สองวันหลังงานกีฬาสี
..........................................................
"เอารถไปคือครู รินเถอะนะ น้องปลาย แล้วลุงจะซื้อคันใหม่ให้......" ลุงบุญกล่าวกับน้องปลาย ขณะนั่งรถกลับบ้าน...................
"ทำไมละคะ...." น้องปลายถาม ทำหน้างง
"มันไม่ถูกต้อง.........อีกอย่าง....ต่อจากนี้ไปหนูอยากได้อะไร ให้บอก ลุงจะดูแลหนูเอง".....
"จริง...อะ......."
"จริง..จริง ๆ..."  ลุงบุญย้ำ
"ไม่เข้าใจ......." น้องปลายทำหน้า งง ๆ
"ปลาย.........หนูไปถามแม่น้อยนะ.....ว่าช่วงนี้ทำไมลุงดีกับหนูจัง......คำตอบมันอยู่ที่แม่น้อยนั่นละ
แต่สำคัญ ..... เรื่องที่เรามีอะไรกัน ให้รู้กันแค่เราเท่านั้นนะ....."
"ก็ได้ค่ะ....ตามนั้น...."
"คืนรถให้ครู ..... ลบภาพ....แล้วขอโทษครูเขาด้วยนะ น้องปลาย...."
"เจ้าค่ะ............."  น้องปลาย ทำหน้าล้อเลียนแล้วลงรถไป
.............................................
.............................................
หลังจากส่งเด็ก ๆ ครบแล้วกลับมาถึงบ้าน ลุงบุญก็ทำงานบ้านของแกไป ส่วนใหญ่เป็นงานปัดกวาด เล็ก ๆ
น้อย ๆ  เรื่องอาหารการกิน ตั้งแต่ป้าจิต ไม่อยู่ ส่วนใหญ่แกก็กินอาหารถุง  ครูนรินธร ก็ทำหน้าที่สอนพิเศษ
เด็ก ๆ  ตามปกติ  และลุงบุญก็คอยเลี่ยงที่จะพูดคุย แกรู้ มันวางตัวยาก
ใช่ว่าลุงแกจะไม่ชมชอบแม่อกภูเขาไฟนั่น แต่แกก็รักษาคำพูดของแก 
18.00 ก่อนเลิกเรียนพิเศษ ได้ไม่นาน  น้องปลายขับรถมอเตอร์ไซค์ มาที่บ้านลุงบุญ.....
สีหน้าของเด็กน้อยราบเรียบ รอจนกระทั่ง เด็กที่มาเรียนพิเศษ ทยอยกลับจนหมด น้องปลายเข้าไปหาครูนรินธร
ลุงบุญสังเกต ดูการพูดคุย แต่ไม่ได้ยินเสียง มีการยกมือไหว้ มีโอบกอด  ไม่นาน ครูนรินธร ก็เดินออกมา
แล้วกล่าวกับลุงบุญ
"ขอบคุณมากนะลุง....มอไชนั่น..รินฝากไว้ที่นี่ก่อนนะคะ...วันนี้คงเอากลับไม่ได้....."  ครูนรินธรกล่าว
"ครับครู......ยังไงผมก็ขอโทษครูอีกครั้งนะครับ....วันนั้น.....เออ...."  ลุงบุญกล่าว นรินธรเข้าใจความหมาย
"ช่างมันเถอะค่ะ......ความจริงรินเองก็มีส่วนผิด....."
"ครับ..." ลุงบุญกล่าว เบา ๆ  "ให้ผมขับไปส่งที่บ้านไหมครับ......" ลุงบุญกล่าวอย่างมีน้ำใจ แต่แววตาสื่อความหมายบางอย่าง ครูนรินธรยิ้ม ไม่รับ แต่ก็ไม่ปฏิเสธ
........................................
"คราวนี้พ่อต้องไปส่งหนูที่บ้านแล้วละ.........."
"ปลาย...นี่แปลว่าหนู......"   ลุงบุญกล่าว
"หนูถามแม่แล้ว...แม่ไม่ให้บอกใครต่อ แม่กลัวคนรู้ว่าแม่เคยเป็นชูกับลุง....เออ...พ่อ...."
"โอเค ลูก..ต่อไปพ่อจะดูแลลูกสาวพ่อให้ดีที่สุด...."
"เรียกลูกเต็มปากเต็มคำเลยนะคะ ........"
"ทำไม.ละปลาย....." ลุงบุญถาม
"ทีตอนนั้นละ  ฮิฮิ....เมียจ๋า...."
".....เออ.....แล้วนังเด็กคนไหนละที่คราง ผัวจ๋า...ผัวจ๋า....หา..." ลุงบุญทำเป็นจะเขกกบาล น้องปลายหลบ
"ไปส่งหนูที่บ้านได้แล้ว.....นี่  แล้วอย่าลืมสัญญาละ...."
"อะไร....." ลุงบุญถาม
"มอไซไง.....ต้องซื้อให้หนูใหม่นะ....."
"ได้......นังเด็กเจ้าเลห์ ขี้งก...." น้องปลายหัวเราะ ดูเธอจะไม่อาทรกับเรื่องราวมากนัก
"ต่อไปต้องระวังนะลูก.....พ่อจะ  ทำหน้าที่พ่อ   และพ่อก็หวงลูกสาวพ่อแล้วนะทีนี้.."  ลุงบุญกล่าวขณะขับรถไปส่งน้องปลาย 
"หวงให้ใครละ พ่อ....หรือจะหวงไว้กินเอง....555+ ."    น้องปลายกล่าว พลางหัวเราะ   ลุงบุญทำท่าจะเขกหัว
...........................................................
เมื่อผู้ชายจะเข้าหาผู้หญิง เกินครึ่ง มักเข้าหาด้วยลูกไม้ตื้น ๆ การที่ลุงบุญบอกจะขับมอไซไปส่งให้ที่บ้าน ...
ทำไมนรินธรจะไม่เข้าใจความหมาย
ผู้หญิงสวยและฉลาด ที่ไม่มีคนรัก ส่วนหนึ่งเพราะผู้ชายไม่กล้าเข้าหา แต่อีกส่วน หนึ่งเพราะเธอฉลาด จึงรู้เท่าทัน การรู้เท่าทันจึงกลายเป็นกำแพงกั้นตนเอง ตลอดเวลา 26 ปี ที่ผ่านมานรินธรรับรู้แล้ว
......./ ยอมโง่เสียบ้าง เพื่อชีวิตจะได้มีใครสักคน/
......../ นรินธร ไม่รับ แต่ก็ไม่ปฏิเสธ....คราวนี้มันขึ้นอยู่ที่ความกล้าของลุงบุญแล้ว........
......./"...ดู ซิว่าตาแก่นี่จะกล้าหรือไม่กล้า.."/ นรินธร ครูสาว ผู้ผ่านโลกมา 26 ปี ที่เพิ่งมาพลาดท่าเสียตัวให้กับลุงบุญเมื่อ 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมาด้วยเหตบังเอิญ...คิดในใจ......
..........................................................
............./
......./" ก็แค่กูเอารถไปส่ง...ถ้าชวนเข้าบ้าน กูก็เข้า  ไม่ชวน กูก็เดินกลับ ไม่เสียหายนี่นา...."   
ลุงบุญคิดในใจแล้ว เดินจ้ำอ้าวลงจากบ้าน ด้วยกางเกงขาสั้น เสื้อ ยืด บิดมอเตอร์ไซของครูนรินธรไปที่บ้านพักครูหลังที่ครูนรินทรพักอยู่ 2ทุ่ม 20 มันเป็นเวลาที่ผู้คนเข้าบ้านกันหมดแล้ว อาจมีบ้างที่มีใครได้ยินเสียงรถ แต่ไม่มีใครสนใจหรือรับรู้ว่าเป็นใคร
   ทันที ที่ลุงบุญจอดรถ ครูนรินธรก็เปิดประตูบ้านพักทันที
   แสงไฟที่สาดส่องจากด้านหลังกระทบร่างครูสาว ที่อยู่ในชุดนอนขาวบริสุทธิ์ รับกับผิวขาวนวล  แสดงให้เป็นส่วนเว้าส่วนโคงของร่างกาย เนินอกอวบชูชัน ประดุจภูเขาไฟฟูจิ สองข้างที่ปลายยอด มีร่องรอยตุ่มเม็ดเล็ก ๆ ชูเด่นดันชุดนอน ออกมา แสดงให้ลุงบุญรู้ว่า ตอนนี้ เวลานี้ ครูสาว โนบรา ........
ลุงบุญยื่นกุญแจมอไซ ให้ครูสาว  ต่างคนไม่กล่าววาจา แต่ต่างคนต่างคิด
............/ " ถ้ากูกลับเลยกูก็โง่ละวะ......"   / />............/ ถ้าแกกลับเลย...ก็แปลว่า แก โง่...." / />.....ถึงแม้จะไม่รัก ธรรมชาติของผู้หญิง มักมีความทรงจำกับผู้ชายคนแรกเสมอ...
ต่างคนต่างคิด  ....... สุดท้าย ครูสาวก็พูดขึ้นก่อน.......
"ขอบคุณมากนะคะ......จะเข้ามาดื่มน้ำ หน่อยไหมคะ......" 
"ครับ....." ลุงบุญ ผลุบเข้าไปในบ้านครูสาว  แล้วปิดประตูทันที
   ทุกอย่างดูปลอดภัย  ไม่มีใครรับรู้ ........... เว้นแต่..... "นุช".... เด็ก ม.2 ลูกสาวเพื่อนครูอีกคน ที่พักอยู่ บ้านพักหลังถัดไป ซึ่งห่างกัน ประมาณ 30 เมตร เด็กสามมองดู ตั้งแต่ รถมอไซที่ลุงบุญขับมา เข้ามาจอดแล้ว
"เดี๋ยวรินไปเอาน้ำมาให้นะคะ...."  ครูสาวขยับ แต่ ลุงบุญคว้าข้อมือครูสาวดึงกลับเข้ามาหาตัว มือซ้ายจับข้อมือขวาของครูนรินทร มือขวา กอดที่เอวคอดกิ่ว  ใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ.....  สัดส่วนร่างกายของครูนรินธร สูงไกล้เคียงกับลุงบุญ................
   "ตืดดดดดดด......." มือถือของลุงบุญ ดังขึ้น ทำลายบรรยากาศเสียแล้ว  เป็นเบอร์ยายสอน ที่แก เซพเอาไว้    ยายสอน....... ยายของน้องอีฟ.........
   ถ้า ไม่มีเหตุ เมื่อสองวันก่อนที่แกแอบเอาน้องอีฟ หลานยายสอน แกก็คงไม่ตกใจ  คงไม่มีอะไร ลุงบุญ (วัวสันหลังหวะ) กดรับโทรศัพท์ใจไม่ดี  ตาเฒ่าเจ้าเลห์เสียวสันหลังวาบ........ครูสาวผละออกเดินไปที่ห้องครัว.....
   "ฉันเองยายสอนมีอะไร......." ลุงบุญกล่าว ทำใจดีสู้เสือ
   "ตาบุญ   ยุ่งไหมตอนนี้.....รบกวนหน่อย....นังอีฟมันปวดท้อง.........."   ลุงบุญใจชื้นขึ้นมาทันที นึกว่ายายสอนจะรู้เรื่องที่แกไปฟันหลานสาวแกเสียอีก.............แต่ส่วนหนึ่งแกก็รูสึกกังวล.....เมื่อรู้ว่าเมียคนล่าสุดของแกไม่สบาย.....
"ปวดมากไหม....."
"เอาการอยู่..........ตาบุญมาพานังอีฟมันไปโรงบาลได้ไหม........" เป็นเสียงจากยายสองที่ลอดออดมา
ลุงบุญ มองไปยังครูสาว  ที่ถือแก้วน้ำมา.....ครูสาวพยักหน้า
"เดี๋ยวฉันไปนะยาย......." ตาบุญกล่าว มองที่ครูสาวด้วยความเสียดาย
"เดี๋ยวรินไปด้วย..เอารถรินไป...รอแป๊บ รินเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน.."  ครูสาวกล่าว ซึ่งมันก็ต้องเป็นแบบนั้น เพราะ ตอนนี้ แกอยู่ที่บ้านครูนรินธร  กระบะ 4 ประตู เคลื่อนไปตามทางลาดยาง
"บอกใคร ๆ ว่า รถลุงสตาร์ทไม่ติด เลยโทรบอกริน  แล้วลุงก็มากับริน....." ครูสาวกล่าว
"ครับ....นั่นไม่ใช่ปัญหา......"
"แล้วอะไรคือปัญหา......"
"ดอกฟ้ากำลังจะโน้มลงมาหาหมาวัด....แต่พระเจ้าก็ไม่เป็นใจ......" ลุงบุญกล่าวลอย ๆ ครูสาวเข้าใจความหมาย
"ฮึ ๆ นึกว่าอะไร..ตาเฒ่าหื่น...."  ครูสาวกล่าว  " ใช่ว่าพรุ่งนี้โลกจะแตกสักหน่อย...." 
   ครูสาวกล่าว บอกความหมาย เฒ่าเจ้าเล่ห์ถึงกับยิ้ม
"ครับ......" ลุงบุญตอบสั้น ๆ ไม่ปล่อยเกมส์รุก
"ลุงคิดยังไงกับริน...."
"ผมรักครู........"  ลุงบุญตอบ
"มันมีเส้นแบ่งบาง ๆ นะคะ ระหว่างความรัก กับความใคร่....."
"ผมมีให้ครูทั้ง 2 อย่าง....."
"แล้วเมื่อกี้ละ........."
"ความรักครับ  ......เออ....ความใคร่ด้วย...ครับ......" ลุงบุญตอบตามตรง
"ขอบคุณค่ะ ที่พูดตามตรง.....สำหรับรินนะคะ  รินไม่ได้รักลุง....."
"ครับ.....ผมรู้.....เออ.....ผมจะมีโอกาสพบครูอีกไหมครับ......." ลุงบุญถาม ขณะที่รถจอดที่หน้าบ้านน้องอีฟพอดี
ครูสาวดับเครื่องยนต์ ดึงเบรกมือ หันไปทางลุงบุญ แต่แล้วที่ลุงบุญไม่คาดคิด ครูสาวคล่อมตัวข้ามกระปุกเกียร์มาหาลุงบุญ มือขวา เกาะไหล่ซ้ายตาเฒ่า  แล้วแนบริมฝีปากอวบอิ่ม ลงที่ริมฝีปากลุงบุญ
   ลิ้นครูสาว แตะที่ริมฝีปากลุงบุญ ยังไม่ทันที่ตาเฒ่าจะโต้ตอบ ครูสาวก็พลิกตัวกลับ
"ถือว่ามัดจำนะคะ....."
"ครับ....." ลุงบุญยิ้มแก้มปริ
.......................................................
ลุงบุญบอกยายสอนกับน้องอีฟ ตามที่ตกลงกันครูนรินธร
ครูสาวตามมาด้วยความเป็นห่วง แต่น้องอีฟ กลับไม่ค่อยพอใจนัก แต่เด็กน้อยก็เก็บอาการ
ผลการตรวจของหมอ กะดึก ที่โรงพยาบาล ลงความเห็นว่า เป็นอาการเกร็งในช่องท้องของเด็ก ที่เริ่มมีประจำเดือนเท่านั้น หมอจ่ายยา แล้วให้กลับ ครูนรินธร กลับมาส่งยายกับหลานสาวที่บ้าน
"รถเสียจริงหรือคะ...." น้องอีฟกระซิบถามลุงบุญ ขณะเดินเข้าบ้าน
"อืมมม.....ลุงเป็นห่วงหนู ไม่รู้จะทำยังไง  เลยโทรบอกครูให้ช่วย....ครูรินมารับลุงที่บ้าน..."
"ก็ดี..........แต่อย่าให้รู้นะ ว่าลุงคิดนอกใจหนู....ไม่งั้น หนูเอาลุงตายแน่....." น้องอีฟขู่ มันเป็นเพียงคำขู่ของเด็ก
แต่กระนั้น ก็ทำให้ลุงบุญเสียวสันหลังได้เช่นกัน
...........................................
ครูนรินธรส่งลุงบุญที่หน้าบ้าน
"เข้าไปดื่มน้ำก่อนไหมครับ........"  ลุงบุญกล่าง
"ไม่เป็นไรค่ะ.....รินรับรองนะคะ พรุ่งนี้โลกยังไม่แตกแน่นอน  ครูสาวหัวเราะ แล้วเคลื่อนรถออกไป
......................................
สรุป.....ลุงบุญอดครับ.....วันนี้...
......................................
ลุงบุญรับส่งเด็กตามปกติ วันนี้ก็ เช่น กัน ลุงบุญยังขับรถรับส่งเด็ก ๆ รวมทั้งน้องปลาย ที่แกไม่ยอมให้น้องปลายขี่มอไซมาเรียน....หลังจากส่งเด็ก ๆ ครบ ลุงบุญก็กลับมาบ้านแกกะกลับมาให้ไว เพื่อพบหน้าครูนรินธร
แล้วแกก็ได้พบจริง ๆ
"กลับก่อนนะคะ......" เป็นคำกล่าวทักทายห้วน ๆ ของครูสาว
"ครับ.....ทำไม่รีบกลับจัง...วันนี้..."  ลุงบุญกล่าวแบบ งง ๆ ครูนรินธร บุ้ยปากเข้าไปในบ้าน แล้วเดินจากไป
....../" อะไรของเค้า....." ......ลุงบุญคิดในใจ แล้วเดินเข้าไปในบ้าน เด็ก ๆ ที่มาเรียนพิเศษ กับครูนรินธร ชึ่งวันนี้เป็นรอบของเด็ก ป.1-ป.4 กลับกันหมดแล้ว
   กลิ่นอาหารหอมกรุ่น โชยออกมาจากในบ้าน " กะพงทอดน้ำปลา" กลิ่นของโปรดที่แกคุ้นเคย ....มันมาจากไหน......ชายวัย 54 คิด พร้อมเดินเข้า ไป .....
   บนโต๊ะ กะพงทอดน้ำปลา แกงไตปลา ไข่เจียวชะอม ..... ล้วนแต่เป็นอาหารโปรดของแกทั้งนั้น
"มาได้ไงวะ...."   ลุงบุญคิดในใจ ปกติอาหารพวกนี้ ถ้าแกไม่ทำกินเอง ก็ต้องซื้อ ขนาดป้าจิต รู้ทั้งรู้ว่าแกชอบยังไม่ไส่ใจ   ลุงมองซ้ายมองขวา............มีเพียงคนเดียวที่รู้ใจแก................
"กุ้ง................"




น้องกุ้ง (กัลยา) ในชุดทำงาน

.........................