ผมไม่รู้พ่อแม่เป็นใคร สมัยเด็กพอจำความใด้ถูงส่งให้คนจะอาสารับดูเป็นพ่อแม่บุญธรรม อยู่กับพ่อแม่บุญธรรมจนเป็นหนุ่ม มีงานทำถึงใด้จากจากบ้านครอบครัวบุญธรรม แต่ผมก็มาเยี่ยมมาไหว้พ่อแม่บุญธรรมเรื่อยๆมาประจำพักหลังๆผมไม่ค่อยไปหา โทรไปพูดคุยกันเท่านั้น สิ่งแวดล้อมมีแต่ผู้คนมีพ่อแม่เป็นครอบครัวที่แสนสุข แม้แต่เพื่อนที่ทำงาน ยังพูดคุยว่าคิดถึงพ่อแม่ต่างจังหวัด ทำให้ผม คิดจะตามหาพ่อแม่ ผมตามหาพ่อก่อนแต่ไร้วี่แววตัวตน ผมจึงหันมาตาหาแม่ จากคำบอกเล่าคนดูแลผมตอนตัวแดงๆ ว่าแม่ผมชื่ออะไร อยู่จังหวัดอะไร ทำไหมถึงทิ้งลูกเอาใว้กับคนอื่น แล้วก็ไม่มาหาลูกยังแดงๆอีกเลย ผมเริ่มตาหาถ้ามีวันหยุดยาว ไปจังหวัดที่มีข้อมูลของแม่ ผมไปถามผู้ใหญ่บ้าน ในฐานะติดตามคนหาย (ไม่ใด้บอกตามหาแม่) ข้อมูลผู้ใหญ่บ้าน ไม่กลับบ้านเกิดนานแล้ว แต่บอกเพื่อนสนิดของแม่ใว้หลายคน ไม่รู้จะไปตามที่ไหนต่อ แต่ผมใด้ชื่อจริงแม่ นามสกุลของแม่ ผมกลับมาทำงานเป็นปีๆออกตามหาแม่อีก ในที่สุดใด้รู้จากเพื่อนของแม่ที่ผมตามหาจนเจอ บอกว่าคนที่ผมตามหาอยู่ที่ไหน อยู่แถวมหานาค กรุงเทพนี้เอง ผมไปตามข้อมูล ผมถามคนเฝ้าตึก ห้องเช่าเล็กๆในซอยแคบๆ เขาบอกว่าคนที่ผมตามหาออกไปทำงานเป็นแม่บ้านโรงแรมตรงข้ามวัดดัง ผมใด้เจอเธอกำลังทำงานแม่บ้านโรงแรมดัง ผมทักเธอว่าเจ้ มีบ้านเช่าแถวนี่ไหม ผมหาบ้านเช่า เธอตอบด้วยอัทยาใสดี มีนะแถวบ้านเจ้ก็มีหลายเจ้าเปิดให้เช่าอยู่แต่ซอยอาจจะแคบเข้าออกลำบากไปนิดแต่ค่าเช่าถูกดีนะ คนมีรถไม่แนะนำให้เช่าไม่มีที่จอด พักเที่ยงเธอพาผมไปดูห้องเช่า ในซอยเดียวกับเธอเช่าอยู่ โชคดีบ้านเช่าที่เธอเช่ามีห้องว่างติดกับห้องเธอด้วย ผมเอาห้องนี้ทันที และยังจ้างเธอทำความสะอาดห้องให้ผม จ่ายค่าเช่า ค่าหมัดจำ ให้นังหมวยครบทุกบาท สิ้นเดือนผมมาอยู่ห้อง และลาออกจากงานเก่า มาทำงานแถว เขตมหานาค อยู่ติดกับห้องเธอ ผมใด้ทักเธอทุกครั้งที่เห็นหน้า ผมหาโอกาศเลี้ยงข้าวเธอและมีโอกาศ เธอไปกินข้าวกับผมบ่อยๆผมเลี้ยงเธอทุกมือ ถ้าใด้ไปทุกครั้ง..เธอไม่รู้เลยว่าผมคือลูกชายเธอที่เธอทิ้งผมตั่งแต่ตัวแดงๆ..ผมมีความสุขที่ใด้อยู่กับแม่ใกล้ชิดแม่ ถึงเธอจะไม่รู้ว่าผมเป็นลูกเธอก็ตาม ผมชื้อข้าวของกินเล่นไปให้เธอทุกๆวัน จนเพื่อนร่วมงานเธอแซวเธอ มีแฟนเด็กกินเด็กแล้วเป็นอมตะสาวตลอดการ เธออายเพื่อนเธอจนหน้าแดงที่เดียว ในที่สุดเธอถามผมวันที่ผมพาเธอเที่ยวห้างดูหนังนั่งร้านอาหารในห้าง เธอถามผม ชอบเจ้หรือถึงพาเจ้เที่ยว ทักเช้าทักเย็นทุกวัน จนเจ้อยากรู้จากใจผม ผมตอบชอบเจ้อัทยาใสดี ถึงอายุจะต่างกันแต่เจ้ก็ดูไม่แก่ ผมจะดูแก่กว่าอีก ผมชมเธอและเธอก็หัวเราะยิ้มให้ผม..ผมกะว่าสักพักจะบอกความจริงเธอว่าผมคือลูกชายที่ตามหาเธอ แต่ผมกลับเปลี่ยนใจ..ผมต้องการความรักความอบอุ่นกว่านี้เป็นล้านๆเท่าที่ผมควรใด้จากแม่ ผมจะหาความสุขจากอ้อมกอดแม่ ในฐานะแฟนและผมกำความลับนี้ใว้ ..ผมเริ่มใกล้ชิดตัวเธอ เริ่มจูงแขนเธอ ในที่สุดความรักสุขงอมเต็มที่ผมจูงมือเธอเข้าห้องผมใด้สำเร็จ ผมธอมาแนบตัวผม เธอมีอารมณ์ขำ เธอแซวผม อายุต่างกัน18ปีทำเป็นหรือ ผมตอบเป็นซิ เธอนอนลงกับฟูกนอนผมจัดการกับเสื้อผ้าเธอจนหมด ร่างกายเธอซ่อนรูปจริง ๆขาวสวยร่างกายดูสะอาดตาไม่มีชันไขมันเลยจริงๆ แม้แต่จุดที่ผมมุดลอดช่องออกมาจากตัวเธอยังสวยขาวเนียนตาขนรำไรพองาม ผมขอเธอเบาๆจะเอาใสแล้วนะ ผมค่อยๆยัดแท่งลับของผมลงไปจนลึกใด้ที่ ผมดูดหัวนมเธอ ดูดกินเหมือนเด็กดูดนมแม่ มืออีกข้างก็จับหัวนมอีกข้างเล่นลูบไล้คลำไปด้วย เธอดูสีหน้ามีความสุขสม ผมเริ่มโยกเอวอย่างคล่องแคล่วว่องไว้สาวเข้าออกใส่ตัวเธออย่างปราณีต ผมรู้สึกมีความสุขมาก ไม่เคยมีมาก่อนเลย แล้วเธอก็กอดผมดูดปากแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ผมมีความสุขที่ใด้กอดแม่ ใด้ความสุขอบอุ่นจากร่างกายแม่ ใด้ทุกๆอย่างในตัวแม่ ที่ผมโหยหามาตลอด24ปีเต็มๆถึงเธอจะอายุ42แล้วก็ตาม ความอบอุ่นนี้มีคความหมายกับผมมาก ถึงเธอจะไม่รู้ว่า ผมมีเพศสัมพันธ์กับเธอคือแม่แท้ๆผมคือลูกแท้ๆของเธอ ถ้าเธอจะรู้คงไม่ใช่เวลานี้ เวลานี้ในตอนนี้ผมขอหาความสุขจากตัวเธอให้เต็มที่ทบต้นทบดอกให้มากที่สุด ที่เธอทิ้งผมอย่างโดดเดียวไม่เป็นธรรม ไม่เหลียวแลไม่ใยดีกับลูกของเธอในอดีต ผมพลอดรักกับเธอคืนนั้นสามรอบ จนในที่สุดผมให้เธอย้ายมาอยู่ห้องผม แต่เธอกับให้ผมย้ายไปอยู่ห้องเธอ ห้องที่ดูใหญ่กว่าสะอาดกว่า และเธออยู่มาเป็นเวลานาน อยู่กับแบบผัวเมียเป็นปีๆ ผมแกล้งถามเธอ "ว่า" เคยมีครอบครัวมาก่อนที่จะเจอผมไหม เธอเล่าอย่างเปิดเผย "เธอเล่าว่า" มีแฟนกับชาวต่างชาติคนจีนแผ่นดินใหญ่ที่มาติดต่อธรุกิจทุกสามเดือนมาที จะมาอยู่เป็นเดือนๆ แต่สุดท้ายรู้ความจริงว่า มีลูกเมียที่อยู่ที่จีนแล้ว ในขณะตัวเองท้องใกล้คลอด เสียใจมาก เพราะว่า ทางครอบครัวที่จีนไม่ให้ตัวกระลอนมาทำงานที่เมืองไทยอีกเลย จนคิดหนักจิตตก หาที่พึ่งไม่ใด้ แต่มีเจ้าของห้องเช่าแนะนำ ให้ทำคลอดโดยหมอจีนไม่ต้องไปคลอดโรงบาล ทำคลอดที่ห้องก็ใด้ ลูกที่เกิดกับเธอ ไม่มีประวัติการคลอดเธอถูกแนะนำจากเจ้าของห้องเช่า ให้นำเด็กไปฝากสถานเลี้ยงเด็กแต่งเรื่องขึ้นมีคนเอามาทิ้งข้างตึก ทางสถานเลี้ยงเด็กใร้ที่พึ่ง เชื่อเพราะมีพยานในการเจอเด็กหลายคนหน้าตึก ซึ่งเธอนั้นแหละให้เจ้าของตึกเป็นคนเอาเด็กไปวางเอาใว้ เธอเล่ามาน้ำตาไหล ผมรีบกอดเธอ ผมพูดให้กำลังใจเธอ ผมจะอยู่กับเธอจะไม่ทิ้งเธอไปไหน จะอยู่กับเธอจนกว่าเธอจะทิ้งผมเอง เธอใด้ยิมคำพูด จนกว่าจะทิ้งผมเอง เธอหัวเราะมียิ้มออกมาให้เห็น คำพูดของเธอนิ่มนวล พี่ไม่ทิ้งเธอหลอกพี่รักเธอมากเลยนะ ไม่มีใครชื้อของฝาก ไม่มีใครจีบแล้วชื้อนู้นนี้ให้ พักเที่ยงก็เจอหน้าเธอ เช้าเย็นเธอก็เข้ามาทักพี่ตลอด ทำให้พี่เปิดใจอีกครั้ง เธอยังถามผม รับเธอใด้ไหมคนเคยมีลูกผัวที่ผิดพาดในชีวิต ผมตอบเธอให้เธอหมั่นใจในตัวผม จะรักเธอทุกวันไม่มีทิ้งไปไหนจะเกิดอะไรข้างหน้าเลวร้ายยังงั๊ยผมจะรักเธอนิรันดร์ เธอกอดผมเพื่อพลอดรักกัน ฉันผัวเมีย หารู้ใหมว่า ผมสุขใจที่สุดที่ใด้อยู่กับแม่ ผมใด้อะไรหลายอย่างในตัวแม่แท้ๆของผม ที่ผมตามหามาเกือบสองปีจนเจอ หลายเดือนกอดต่อมา เธอคิดเช่นผม ที่ผมเคยคิดมาก่อน เธอบอกผม และชวนผมไปสถานเลี้ยงเด็กไร้ที่พึ่ง ผมรีบปฎิเสธไม่ไปด้วย ผมมีงานต้องทำเดียวถูกไล่ออกจากงาน แก้ตัวไปน้ำขุ่น แท้จริงแล้วผมกลัวที่สุด ถ้าเธอรู้ความจริงถ้าผมอยู่ต่อหน้าเธอถ้าเธอรู้ว่าผม "คือ"ลูกแท้ๆของเธอ กลัวเธอช็อกรับไม่ใด้ เธอไปคนเดียว จุดหมายสถานเลี้ยงเด็กไร้ที่พึ่ง เวลาเย็นๆเธอกลับมาหน้าเศร้าหมองเหมือนอารมณ์คนตายซากมือของเธอถือซองเอกสารมาด้วย ผมไม่กล้าเข้าใกล้เธอ ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้ทำตัวให้เนียนที่สุด จนใด้เวลาเข้านอน ผมไปนอนข้างตัวเธอกอดเธออยากจะพลอดรักกับเธอ เธอจับมือผมออกจากเอวเธอ อย่าเลยวันนี้รู้สึกเหนื่อย อยากพักผ่อน แล้วเธอก็ผลิกตัวหันข้างให้ผม จนเธอคล้อยหลับไปจากความเครียดที่รู้ความจริง ผมลุกจากที่นอนไปเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งเธอเอาซองเอกสารมาเปิดดู ตามคาดที่ผมคิดใว้ หลักฐานสำเนาปลิ้นมา และและภาพถ่ายสำเนาของผมที่พ่อแม่บุญธรรมยื่นส่งให้สถานเลี้ยงเด็กไร้ที่พึ่งเพื่อแจ้งที่อยู่ให้ทราบและการติดตามความเป็นอยู่ ทำให้ผมสงสารแม่ขึ้นมาจับใจ ทันใด้นั้นแม่ตื่นมาเจอผมเปิดซองดู แม่รีบมากอดเอวผม พูดคำแรก แม่ขอโทษ แม่ผิดเอง ไม่บอกลูกแต่แรกที่มาถึงห้อง ลูกคงรู้แล้วว่า พี่คือใคร พี่เป็นแม่ของเธอรู้ไหม คนที่เธอเอาเป็นเมียพลอดรักกันทุกค่ำคืน คนที่แม่เอาลูกทำผัวแม่ขอโทษ แม่ก็ร้องไห้หนักมาก ผมก็ร้องไห้ตามอารมณ์เศร้าของแม่ ด้วยความสงสารแม่ ไม่ใช่ผมร้องไห้ที่รู้ความจริงที่เธอเป็นแม่ผม ผมแอบดีใจด้วยซ้ำว่า "ให้เธอรู้ความจริงซะที่จะใด้ไม่ต้องมาปิดบังเธออีกต่อไปเธอรู้ความจริงเองก็ดี ดีกว่าให้ผมบอกเธอ"เธอนอนคุยกับผม ทุกเรื่อง แล้วเธอจะไม่ยอมพลอดรักกันแบบก่อนนี้ เธอจะเริ่มทำตัวเป็นแม่ที่ดีของลูก เธอยังให้ผมเรียกแม่ เธอวางแผน ย้ายที่อยู่ไม่ให้เพื่อนร่วมงานรับรู้ ไม่ให้เจ้าของตึกรู้ความจริง ในที่สุดแม่พาผมย้ายที่อยู่จริงๆ ไปทำงานที่ชลบุรีเขตปกครองตนเองที่นั้นคือพัทยา แต่สิ่งที่ผมไม่ชอบคือ แม่ไม่ให้ผมกอดคลอเครียเพื่อพลอดรัก แถมยังทำตัวเป็นแม่ ถ้าจะกอดใด้กอดตอนมีเสื้อผ้าสวมใส่ติดตัวเท่านั้นผมทนไม่ไหว บอกแม่ตอนเวลาเหมาะๆ พี่ฟังผมนะผมรู้จักพี่ฐานะแฟนจีบกันจนใด้เป็นผัวเมียอยู่ด้วยกันเป็นปีๆพลอดรักกันแทบทุกวัน แล้วเมียมาบอกผัว เราสองคนคือแม่ลูกกันแท้ๆ มันไม่ยุติธรรมกับผมเลย ผมเคยพูดใว้วันที่พลอดรักกันครั้งแรก "ว่า"ผมจะไม่ถึงพี่ไปไหนถึงจะเจอสิ่งเลวร้ายในชีวิตแค่ไหน ผมก็ยังรักจะรักพี่เธอเสมอนิรันดร์ แม่ถึงกับร้องไห้รีบมากอดผม แม่พูดร้องไห้สะอึกสะอื้นใช่เราอยู่ด้วยกันเป็นผัวเมียรักพลอดรักกันทุกวันคืน แต่เมื่อแม่รู้ความจริง แม่ทำใจไม่ใด้ แม่ๆจะแบบนั้นกับลูกใด้อย่างไร ผมลองใจเธอดูผมกอดโน้มคอเธอมาจูบแลกลิ้นแล้วลูบไร้ไปทั้วร่างกายเธอ เธอทำตัวแข็งๆ ผมลูบไร้ลงจุดต่ำของเธอแล้ว รีบฉกลิ้นลงร่องกลีบโยนีของเธอที่ผมเคยทำให้เธอบ่อยๆเธอดันหัวผมออก แต่ผมก็จับมือเธอใว้ ในที่สุดเธออ่อนแรงลง ผมเลื่อนตัวขึ้นทับตัวเธอเป็นท่าพอดีแท่งศิวะลึงก์ของผมเข้าไปในรูโยนีของเธอ เธอยกตัวมาปากพูดพรืมพรำ แม่รักลูกมากเลยนะ แม่คิดถึงลูกทุกวันเลยนะ แต่วันนี้แม่ไม่ใด้เอากับลูกแม่นะ พี่เอากับผัวพี่ต่างหาก เต็มที่เลยนะผัวรัก พี่เองก็ไม่อยากเสียผัวให้ย้ายฐานะเป็นลูก ผมใด้อารมณ์ที่สุดที่แม่ตอบสนองอารมณ์ผมอีกครั้ง เราพลอดรักกันกับเธอจนสุขสมไปพร้อมกัน มีหลายครั้งที่พลอดรักกับแม่ ผมเอาใบหน้าผมไปชิดกับใบหน้าเธอ มองให้ชัดๆ พูดพร่ำเพ้อให้เธอเก็บไปคิด พูด"ในทำนองว่า' แม่ผมใด้ความอบอุ่นจากแม่ทุกอย่าง แม้แต่ตอนนี้ผมเอาใอ้ตัวหนอนของผมเข้าไปชอนไซถึงในรังไข่ของแม่ ลูกรู้สึกใด้ต้นทุนและกำไรมหาศาลที่เป็นลูกกำพร้าแม่ ไม่เคยใด้ดูดนมแม่ ลูกก็ใด้ดูดแล้ว ลูกไม่เคยใด้นอนกอดแม่ลูกก็ใด้กอดและยิ่งกว่าคำว่ากอดแม่อีก แม่ๆๆรับรู้ใว้นะ ถ้าผมมีลูกจะไม่ทิ้งลูกไปไหน แม่กอดผมรัดอย่างแรง เอาซิถ้ามีปัญญาทำให้เมียแก่ๆท้องใด้ แต่แล้วแม่ผมท้องจริงๆผมไม่ให้เธอกินยาคุม จนเธอคลอด ผมเลี้ยงลูกสาวผมอย่างดี ยิ่งตอนมีลูกด้วยกันผมกับแม่ไม่เคยพูดเรื่องเราเป็นแม่ลูกกันแท้ๆต่อหน้าลูกสาวผมกับเธอ เราอยู่กันแบบมีสุข ลูกสาวใด้สองขวบก็มีลูกชายตามมาอีกคน ผมจึงพอให้เธอคุมกำเนิด ขอแค่สองคนพอ ลูกโตมาแข็งแรงดีไม่มีปัญญาโรคทางสายเลือดบริสุทธิ์ ณจุดนี้เมียผมอายุ44ปีห่างจากผม18ปี ตัวผมเองก็อายุก็ไม่น้อย26ปีแล้ว ..นี้แหละชีวิตผม ผมตั่งชื่อเรื่องนี้ว่า "คนบาปตามหาความสุขจากแม่"

สายเลือดที่เข้มข้น แม่ ลูก หลาน

อ่านแล้วนึกภาพตาม ฟินไปสิ น่ามีเวอร์ชั่นตอน ลูกโตแล้วรู้ความจริง จะเรียกกันยังไงเนี่ย

เป็นธรรมชาติมากๆยังกะเรื่องจริง นี่ถ้าไม่มีฉากเสียวแม่กับลูกเนี่ยเป็นพล็อตละครได้เลยนะครับ555

ถือว่าโชคดีสุดๆ ที่ลูกสองคนไม่เป็นอะไร

ความอบอุ่นจากอกแม่และหัวนมแม่คือความรักที่ทรู  เข้าไปในรูแม่แล้วอย่าลืม ความกตัญญูตอบแทนพระคุณพ่อด้วยการกระแทกแทน