ในที่สุดตอนนี้ก็มาถึง ผมหวังว่าตอนนี้จะทำให้หลายๆท่าน สุขสมใจกับสิ่งที่เฝ้าติดตามอ่านมานาน ทุกท่านต้องติดตามเองว่ามันเป็นไปได้อย่างไร ทำไมทุกอย่างจึงเป็นเช่นนี้ ตอนนี้รองสุดท้ายแล้ว กำลังสร้างปมใหญ่สุดข้ามตอน

แต่ขอออกตัวก่อนว่านับจากนี้จะไม่ค่อยมีฉากเสียวหนักๆให้ไต่อารมณ์เสียวและเฉียดเหมือนห้าตอนแรก แต่ถ้าหากท่านต้องการเสพเนื้อเรื่อง สองตอนสุดท้ายไม่ควรพลาดครับ ผมแบ่งตอนนี้เป็นสองส่วน ส่วนแรก(ส่วนนี้) เป็น intro ไม่มีฉากเสียวหวือหวาแน่นอน หากใครรอฉากเสียวข้ามๆตอนนี้ไปเลยก็ได้คับ พรุ่งนี้หรือครบ 500 views (อย่างไหนถึงก่อน)จะลงอีกส่วน(ดีกรีความเสียวต่ำกว่าที่ผ่านๆมานิดหน่อย) แบ่งส่วนให้ผู้ติดตามลุ้นเล่นๆว่าผลลัพธ์ของส่วนต่อไปของตอนจะเป็นอย่างไร แต่ใบ้ให้นิดหน่อยว่าส่วนถัดไปมันจะมีเหตุการณ์สำคัญพอที่จะเป็นปมในใจนุ่นจนต้องมีตอนสุดท้ายมาปิดเพื่อคลายมันออก (แนวโน้มโหวตให้จบ Happy ending นี่ครับเลยต้องคลายให้)

คอมเมนต์ตามสะดวกนะครับแบบไหนก็ได้ผมไม่ถือ ด่างานเขียนผมได้แต่อย่าลามมาด่าผมก็พอ

 

เริ่มเรื่อง
เราขอเวรหยุดยาวทั้งสัปดาห์ เพื่อเตรียมความพร้อมงานแต่ง ทุกอย่างดูเรียบร้อยดีตามแผน ซึ่งตอนนี้เหลืออีกแค่สองวันก็จะถึงวันแต่งงานแล้ว เราคิดในใจว่า "อีกไม่นานเราก็จะไปไหนมาไหนเปิดเผยโดยไม่ต้องมัวเกรงใจสายตาญาติผู้ใหญ่ ที่มองว่าเราอยู่ก่อนแต่งได้ยังไง" เราก็อยากจะบอกญาติๆทั้งหลายเหมือนกันว่าจะหลอกตัวเองไปทำไม เอาเถอะสังคมไทย ธรรมเนียมแบบไทย เราไม่กล้าบอกพ่อแม่เราว่าเราจดทะเบียนสมรสตั้งแต่วาเลนไทน์ปีที่แล้ว เพื่อให้เอกเอาไปขอแฟลตครอบครัว อีกสองวันข้างหน้านี้มันจึงเป็นแค่พิธีแต่งงานเพื่อเป็นงานเลี้ยงบอกชาวบ้านว่า "เราเป็นสามี-ภรรยากันแล้ว"

พี่ยีน พี่แยม น้องรุ้ง มาถึงขอนแก่นช่วงบ่ายของวันนี้ ทั้งสามไปพักที่บ้านป้าตุ้ม คืนนี้พี่ยีนกับพี่แยมชวนไปหาร้านอาหาร ที่มีห้องอาหารพร้อมคาราโอเกะห้องเล็กๆ พี่ยีนบอกว่าไปปาร์ตี้สละโสดกันตามประสาสาวๆ

เราโทรฯบอกเอกแค่ว่าเราไปทานข้าวกับพี่ๆนะ น่าจะกลับดึก เอกไม่ได้ว่าอะไร เราทานข้าว ร้องเพลง กันจนถึงสี่ทุ่ม พี่ยีนชวนไปผับต่อ ขอดิ้นละลายไขมันสักหน่อย พวกเราไม่มีใครขัดข้อง เว้นแต่ป้าตุ้มขอตัวกลับก่อนเพราะเข้าสถานที่แบบนี้ ท่านเกรงใจสามีเกรงว่าจะไม่เหมาะ แต่ให้พลขับไปสแตนบายรอที่ผับนั้น จึงเหลือกันอยู่สี่คน

เรามุ่งหน้าไปผับชื่อดังใจกลางเมือง ตอนนี้เพิ่งจะสี่ทุ่มครึ่งโต๊ะเกือบเต็มซะแล้ว เหลือบาร์เว้นว่างยาวๆ หกที่ พี่ยีนบอกว่าให้น้องมาจองไว้รอ นึกว่าเราจะต้องเปลี่ยนที่เที่ยวซะแล้ว ห้าทุ่มพี่แยมกับพี่ยีนไม่รู้หายไปไหนเรากับน้องรุ้งเหมือนทำหน้าที่เฝ้าโต๊ะให้ซะอย่างนั้น หนุ่มๆคงโดนแกเขมือบไปซักสองโหลได้มั้ง ตอนนี้เราปวดฉี่เอามากๆ อยากจะไปห้องน้ำแต่ก็ไม่กล้าไปคนเดียว มองซ้ายขวาเห็นพี่แยมเหมือนเดินกลับมาที่โต๊ะ สงสัยจะมาจิบแล้วไปดิ้นต่อ อย่างน้อยก็ปลอดภัย ไม่เสียที่ให้คนอื่น แล้วเราจึงชวนน้องรุ้งแทรกเบียดผู้คนไปทางห้องน้ำ

กลับมาถึงโต๊ะเห็นน้องกายกับน้องแมนนั่งอยู่ที่โต๊ะ ทั้งสองสวัสดีเราและน้องรุ้ง ใจก็คิดว่าเอาอีกแล้วไหมล่ะเรา น้องกายรายเดิม แต่ที่เปลี่ยนไปคือวันนี้มาในท่าทีเศร้าๆ แปลกๆ หรือจะยังไม่หายอาการอกหัก ส่วนคนที่เหลือออกไปหาที่ดิ้นกันต่อ เหลือเพียงเราลำพังกับน้องกายที่โต๊ะ อย่างกับเตรียมการกันมาอย่างงั้น

แม้ว่าวันนี้น้องกายจะมาในมุกใหม่หรือเศร้าจริงๆ แต่เพื่อความมั่นใจ เราเปลี่ยนทั้งแก้วและสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอลใสๆ ตราแบทแมนมาขวดใหม่ เราค่อนข้างมั่นใจว่าสองครั้งที่ผ่านมา เราโดนอะไรบางอย่างแน่นอนจึงได้เผลอใจไปกับน้องกายไปได้มากขนาดนั้น รอบนี้ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า

ตอนนั้นเราอยากจะกลับอยู่เหมือนกัน แต่เกรงว่าจะเสียมารยาท ตอนนี้เราเป็นเหมือนเจ้าภาพจะทิ้งแขกไว้คงไม่เหมาะสมนัก เรากับน้องกายนั่งเงียบเกือบ สิบห้านาที ประโยคแรกที่เขาเอ่ยออกมาเบาๆว่า "พี่นุ่น ผมขอโทษครับ" เราแทบจะไม่ได้ยิน จนเขาต้องตะเบงเสียงแข่งกับเครื่องเสียงภายในร้านรอบสอง "ผมขอปรึกษาอะไรบางอย่างกับพี่นุ่นได้ไหม" ลูกพี่ลูกน้องของเอกเจ้าของหุ่นล่ำหน้าตี๋ มองดีๆ โครงหน้าก็ออกจะคล้ายเอกอยู่เหมือนกัน เขาเหมือนพยายามชวนเราไปหาที่เงียบๆขอคุยด้วย เราคิดว่าเขาคงอยากเคลียร์ใจอะไรบางอย่าง เรามองที่สีหน้าหมองเศร้า เอามือไปแตะมือเบาๆ แล้วพยักหน้า คิดว่ารอบนี้คงไม่ใช่เหลี่ยมเล่ห์ซ้อนเร้นเหมือนที่ผ่านมา

ตอนนี้ก็ปาไปเกือบจะหกทุ่มแล้ว เราเห็นพี่ๆน้องๆปล่อยผีส่ายก้นลวนลามหนุ่มๆหล่อกลางฟลอร์กันอย่างสนุกสนาน เราก็ไม่อยากขัดจังหวะ เราจากผละจากโต๊ะมาหาม้ายาวหน้าร้านคุยกัน แต่น้องกายเกรงว่าจะดูไม่ดีจึงชวนเราไปนั่งในรถ เราไลน์ไปบอกเดอะแก๊งว่า "นุ่นรออยู่ข้างนอกนะคะ" พร้อมสติกเกอร์มูนยิ้ม

น้องกายนั่งเก็บมือเรียบร้อย ไม่มีท่าทีจะล่วงเกินอะไรเรา แล้วเริ่มเปิดฉากสนทนา

น้องกาย: "พี่นุ่นครับ พี่เคยปลื้มใครสักคนตั้งแต่เด็กไหม"

เรามองหน้าน้องกายพร้อมผงกหัวเบาๆ คล้ายจะส่งสัญญาณว่าใช่ เล่าต่อเลย

น้องกาย: "พี่เคยปลื้มพี่สาวคนหนึ่ง ตอนนั้นเธอมาช่วยปฐมพยาบาลพ่อผมที่ป่วยเป็นโรคหัวใจ หมดสติที่สวนสาธารณะ ช่วยนวดหัวใจและเป่าปากอย่างไม่รังเกียจ จนพ่อผมได้สติและรถพยาบาลมาถึง" เขาเงียบครู่หนึ่งแล้วเล่าต่อ "ตอนนั้นผมตกใจทำอะไรแทบไม่ถูก ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆพ่อ"

เราทำเสียงในลำคอแสดงให้เป็นการคล้อยตามกับสิ่งที่เล่า แต่ในใจก็คิดว่าจะเล่าบอกเราทำไมเนี้ยะแต่ไม่ได้เอ่ยปากถามให้ขัดจังหวะ
แล้วน้องกายก็เล่าต่อ "ผมจำได้ว่าพี่สาวคนนั้นเป็นดรัมเมเยอร์ของกีฬาสีด้วย ... " 

น้องกายเงียบพักหนึ่ง ทำให้เราคิดย้อนกับไปตอนที่เราเรียนม.6 เทอม 2 ล่ะซิ แต่ช่วงนั้นเราออกไปช่วยงานที่โรงพยาบาลเพื่อเก็บชั่วโมงมาประกอบการสอบแอดมิดชั่น คุ้นๆว่าได้เข้าคอร์ส CPR เบื้องต้นสำหรับประชาชนด้วย  ตอนนั้นจำได้เลาๆว่า เราก็ได้ใช้จริงอยู่ครั้งหนึ่ง เราช่วยชายวัยกลางคนนอนหมดสติโดยมีเด็กตี๋ตัวอ้วนๆขาวยืนตัวแข็งอยู่ข้างๆ ในลานออกกำลังกายระหว่างทางขณะเดินกลับบ้าน

"ผมไม่เคยรู้จักชื่อ ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยแม้จะเอ่ยแม้คำขอบคุณ" น้องกายเล่าต่อ

"จนกระทั่ง เมื่อประมาณเจ็ดเดือนก่อน ผมได้เอ่ยคำขอบคุณพี่สาวนางฟ้าคนนั้น ในงานปาร์ตี้ที่ไม่คิดว่าจะเจอกับเธอ" เราเริ่มหน้าชา อ้าวจริงดิ เรื่องจริงใช่ไหมเนี้ยะ โลกมันกลมอย่างเขาว่าจริงๆเหรอเนี้ยะ ไหนจะเป็นญาติห่าง ๆ ของเอก ไหนจะเป็นรุ่นน้องที่สนิทกันของน้องรุ้ง แล้วยังจะมีความสัมพันธ์แบบนี้อีกเหรอ มันจะมีอะไรน่าประหลาดใจเพิ่มอีกไหม

"ผมเข้าใจผิด คิดว่าพี่สาวคนนั้นคงเป็นสาวรักสนุกเหมือนแก๊งสาวโสดวัยบ่าย อยากมาสนุกให้สุดเหวี่ยง ผมแค่อยากตอบแทนในสิ่งที่ผมทำได้อย่างสุดความสามารถที่ตัวเองมี" ในใจเราก็เหลือบมอง แต่ไม่กล้าเปล่งเสียงว่า "เหรอออออออ" อ.อ่างสักล้านตัว

"จนกระทั่งผมได้รู้ความจริงจากพี่รุ้งที่ต่อว่าผมที่สปาร์ จึงรู้ว่าพี่นุ่นกำลังจะแต่งงาน..."

"อยากจะไปคุกเข่ากราบขอโทษด้วยตัวเองเสียด้วยซ้ำ ... แทนที่จะตอบแทนบุญคุณพี่นุ่น แต่กลับทำร้ายพี่นุ่นจนถึงขั้นแอดมิด"

"ค่ำวันนั้น ผมไปหน้าตึกผู้ป่วยใน เจอกับพี่เอกที่บอกว่าจะมาเฝ้าไข้ว่าที่เจ้าสาว ที่ห้องวีไอพี 2 ... ผมเพิ่งรู้ว่าพี่เอกคือ..."

น้องกายเว้นช่วงและเงียบอยู่นานหลายนาที น้ำตาคลอเบ้า

"ผมไม่รู้จะขอโทษกับพี่เอก พี่นุ่น... ยังไง ... " 
"... จริงๆ" เสียงเบาๆที่หลุดจากปากเสียงก่อนที่เขาจะฟุบท่ี่พวงมาลัย แล้วหยดน้ำตาไหลย้อยตามท่อนแขนเป็นทาง เราทำได้เพียงตบไหล่เบาๆ

ในขณะที่น้องกายกำลังสะอื้นอยู่นั้น คล้ายๆว่าเขาอยากจะพูดอะไรต่อ แต่ไม่ทันได้พูดก็มีเสียง

"ปึ้ง พลั๊ก พลั๊ก ผั๊วะ พลั๊ก ตุบ ตุบ ตับ"

เหตุการณ์ฝั่งประตูฝั่งขวาด้านหน้า เหตุการณ์มันเกิดขึ้นรวดเร็วมาก แม้เหตุการณ์จะอยู่ข้างๆเรา แต่เราลำดับเหตุการณ์ไม่ทัน เรารู้ตัวอีกที่ก็ตอนที่เราจะถูกกระชากออกจากรถ จนผ้าคลุมไหล่หล่นที่พื้น แล้วพลักไปนั่งเบาะหลัง โดยมีไอ้โม่งสองคนประกบซ้ายและขวา ส่วนน้องกายนอนตัวงอด้วยอาการจุกเสียดจากการรุมทำร้ายของพวกมัน นั่นเป็นภาพสุดท้ายก่อนที่รถของกายโดนขับโดยไอ้โม่งอีกคนกำลังมุ่งหน้าไปที่ไหนสักแห่ง


############################################################
เรื่องเดิม
เรื่องสั้นคั่นรายการ


ว่าที่เจ้าสาว
<1:วันบริจาคทุนการศึกษา> 
<2:ถ่ายพรีเว็ดดิ้ง>     
<3:คอร์สเจ้าสาว>    
<4:วันลองชุด> 
<5:วันรับแหวนแต่งงาน>     
<6:ปาร์ตี้สละโสด> 

เฮ้ย​ เจอแต่เรื่องจริงๆเลย



ขอฝากคำเตือน  ก่อนคอมเม้นต์ จากเจ้แว่น
................................................
ใครจะอ่านผลงานทุกตอนในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉันแบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .
................................................................................................................

ผู้ร้ายยังไม่หมดอีกเหรอ
เอาน่า ยังไงซีลเอกคงมาช่วยทันหรอกน่า
หรือไม่ทันดีหว่า
ขอบคุณมากๆครับ

เป็นแฟนกับหน่วยรบพิเศษ นี่ต้องเจออะไรๆที่มันน่าหวาดเสียว ตื่นตระหนก ให้ได้ลุ้นเสียวแบบนี้ตลอดเลยเหรอครับ เออกำลังปรับความเข้าใจกันกับกายอยู่ดีๆ มีไอ้โม่งลึกลับ โผล่มาให้ได้ลุ้นอีกละ ว่าแต่มันจะพาเธอไปไหนเนี่ย อย่าบอกนะ ว่าจะไปทำ.........? หรือเปํนพวกที่เอกเข้าไปทลายปาร์ตี้ ครั้งก่อน มาแก้แค้นเอก นุ่นจะรอดมั๊ยน๊า.   

[ddefbm ddefbm]

สระโสดนี้นะ

Ntrจะมายังลุ้นหลายรอบละที่คิดๆก็น้องกายนี้ละ แต่ตอนนี้มีไอ้โมงมาด้วย
คือไครแล้วตอนหน้านุ่นจะโดนไครเสียบไหมน้อ....อ่านทุกตอนลุ้นทุกตอนว่าจะมีntrหลุดมาบ้างละ....ขอขอบคุณท่านผู้แต่งครับ อยากให้มีผลงานออกมาเลื่อยๆครับขอบคุณครับ

[jo2515]

นุ่นจะถูก น้องกายล่อลวงหรือเปล่า

น้องนุ่นจะรอดได้ไง เอกก็อยู่ไกลเหลือเกิน

งานนี้เอกวางแผนมารีเปล่า

จะแต่งงานอยู่แล้ว

ไปไหนก็เจอแต่เรื่องนะนุ่น

ครั้งนี้น่าจะโดนคนอื่นเย็ดจริงๆแล้วแหละมั้ง นุ่นเอ้ยย

งานนี้มีเสร้จโจรแต่จะได้น้องนุ่นไมครับ

ทำไมว่าที่เจ้าสาวคนนี้มันถึงมีเรื่องร้ายๆเข้ามาหาไม่หยุดไม่หย่อนเลยนะทั้งๆที่ใกล้จะถึงวันแต่งแล้วแท้ๆ

ลุ้นครับ ว่าโจรเป็นใครมาจากไหน แล้วจะเป็นยังไงต่อไป